45.000 JAAR GELEDEN
Ave?
Vertel me een verhaal.
Niet nu, Heron.
Alsjeblieft. -Ik ben je moeder niet.
Vertel m'n zoon een verhaal.
Ik kan je vertellen waar we heen gaan.
Je vader is op zoek naar eten en onderdak voor ons.
Er zullen kuddes dieren zijn om op te jagen, warme grotten om in te wonen.
Heron is een jongen.
Hij wil over strijd horen. Gevechten.
Wat weet jij van gevechten?
Heron, wil je mijn verhaal horen?
Het begint met een volk dat met de seizoenen mee reisde.
In de zomer vertrokken ze naar hun jachtgebied…
…maar de kuddes niet.
Bijna uitgehongerd keerden ze terug naar het zuiden.
Maar een koppige jongeman had andere plannen.
Hij wilde naar het westen, naar een land uit z'n jeugdverhalen.
Er was een test om dit land te bereiken. Een reis over een grote zee.
De beloning zou een onbekende buit zijn.
Een plek boordevol dieren om op te jagen.
Met vruchtbare valleien…
…en enorme bergen vol met warme grotten.
De oudsten lachten om het idee.
Dus onze held, z'n erfgenaam…
…z'n partner, z'n jongere broer…
…een dappere raadgever en een zwerveling gingen de zee op.
Ze vochten tegen golven zo hoog als bergen.
Door de storm verloren ze hun proviand.
Toen alle hoop vervlogen was, werd de zee rustig…
…en verscheen het beloofde land.
Onze held had hun verlossing gebracht.
Een plek waar hun kinderen zouden floreren…
…en de ouderen vrede konden vinden.
Hun eigen paradijs.
Beyah, het is ons gelukt.
Je verplettert me.
Maar het was vervloekt.
De aarde was onvruchtbaar.
Blootgesteld aan een onophoudelijke wind…
Voorzichtig, Odal.
Je hebt geen eten of onderdak voor ons gevonden, Adem.
En je weet niet wat daar is.
Wat het ook is, ik kan het aan.
Wat is daar, Odal?
Kou.
Verhongering.
Demonen sterker dan je vader.
Kwade, bloeddorstige dingen.
Dit is niet die fijne plek uit z'n jeugdverhalen.
Dit land is oud…
…en duister.
Dan ben ik het licht.
Het gevaarlijke van licht brengen naar een donkere plek…
…is dat je wellicht ontdekt wat er in het donker leeft.
Genoeg.
Er zijn geen demonen.
Als we niet waren gegaan, waren jullie allemaal dood geweest.
Maar hier heb je een kans. Dankzij mij.
Niet opeten.
Ik heb zo'n honger.
Ik weet het.
Misschien moeten we Odal opeten.
Dood het.
Maak je geen zorgen om hem.
Dat doe ik niet. Hij zal als eerste eten.
Zwervelingen eten als laatste.
Je bent geen zwerveling meer.
Je hoort bij ons…
…en ik zal voor je zorgen.
Heron.
We gaan.
Wacht maar af.
Gaan we daarheen? -Ja, Heron.
De heuvels zitten vast vol grotten.
Over drie dagen zitten we veilig en warm in ons nieuwe huis…
…en is dit alles van ons.
Dat beloof ik je.
Laten we gaan.
Is hij over de rand gevallen?
Het is gedwongen.
Er is niets van over.
Zeg het niet tegen de rest.
Waarom niet?
Dit betekent dat er prooi is.
Ik weet niet wat dit heeft gedaan.
We moeten terug.
We zijn hier kwetsbaar.
Adem, we zijn hier te kwetsbaar.
Dit is een goed uitkijkpunt.
Waarvoor?
Er is hier niks.
Hierom wilden de oudsten je niet meenemen.
Ik had medelijden met je.
Je hebt me nodig. -Is dat zo?
Ave kan net zo goed foerageren als jij.
En als Ave sterft?
Daarom ben ik toch hier?
Je doet niets uit medelijden.
Dit is goed voor jou.
Als het een jongen is, maak ik me geen zorgen.
Maar als het een meisje is, moet ze haar plek verdienen.
Je bent nu belangrijk voor hem.
Ik probeer je duidelijk te maken dat je nu een doel hebt.
Een doel?
Dat is goed.
Een goede zaak.
Pap.
Heron.
Gefopt.
Wat bezielt je?
Je mag niet weglopen, begrijp je dat?
Begrijp je dat?
Ave.
Geirr.
Zij mogen rusten, wij gaan jagen.
We gaan eromheen. -Weet je het zeker?
Ik ga niet met ze door een bos. We blijven op open terrein.
Maar dat kost dagen.
We gaan eromheen.
Is het niet te zwaar voor de rest?
Ze redden zich wel als ze gegeten hebben. Kom.
Ze moet eten, Adem.
Dood het.
Stil.
Hou de wacht.
Meisje.
Dwaal niet te ver af van het vuur.
Het wordt koud.
We hebben geen eten.
Ave is zo moe.
M'n baby overleeft deze reis misschien niet.
Dat kan ik accepteren, want ik heb Heron.
En jou.
Jij bent er voor mijn behoeftes.
Wat was dat?
Adem, wat was… -Stil.
Heron?
Wat nam hem mee? -Kom terug.
Heron. -Kun je me horen?
Wat heb je gezien?
Je kunt hem nu niet volgen. Wacht tot het licht is.
Hij is mijn zoon. -Nee.
Adem, stop.
Let op ze. We moeten bij elkaar blijven.
Ik kan dit niet alleen.
Als jou iets overkomt… Denk aan Ave.
Je baby zal sterven.
We zullen allemaal sterven.
Het is tijd.
Beyah.
Ik ga niet met hem mee.
We hebben geen keus.
Wat is het?
Geen idee, maar het is geen bloed.
Heron leeft nog.
Heron.
Adem?
Dit is geen goed idee.
Hij is in het bos.
Adem.
Denk na.
Adem?
Het wordt donker. Stel dat hij al dood is.
Dan is het jouw schuld. Ik zei dat je op wacht moest staan.
Doorlopen. -Ik moet rusten.
Blijf bij haar. -Nee, ze bloedt.
Daar is het op afgekomen.
Blijf dan bij me.
Hij jaagt ons de dood in.
Het spijt me.
Adem.
Adem, je zoon is dood.
Rennen.
Kom mee.
Waarom stop je? -Maak een vuur.
Ben je gek geworden?
We maken vuur of sterven in het donker.
Je jaagt ons de dood in.
Schiet op, Beyah.
Schiet op.
We zitten in de val.
Adem.
Geirr.
We gaan allemaal dood.
Doe iets.
We kunnen hem niet redden. Doe iets.
Je moet het doen.
Ik kan het niet.
We hadden hier nooit moeten komen. -We moeten ons verstoppen.
Dat kan niet.
Het zal ons vinden.
We moeten wakker blijven en… -En?
Vechten, zoals je broer?
We moeten iets doen.
Wat is er met haar?
Wat is er met haar? Ave?
Help haar.
Als ze niet eet, gaat ze dood.
We hebben nu iets te eten.
Nee.
Hij zou het zo willen.
Het is voor z'n kind.
We eten onze eigen mensen niet op.
We zijn geen monsters.
Wil je overleven?
Hier.
Kijk dan weg.
Waarom doodt het ons niet gewoon?
We waren op verboden terrein. Het straft ons.
Het gaat ons opeten.
Het heeft Adem niet opgegeten.
Nee. Dat heb jij gedaan.
We moeten het tevreden stellen. -Dat kan niet bij een dier.
Het is een demon. -Ben je gek geworden?
Hij heeft gelijk. Het is een monster.
We moeten het iets aanbieden.
Nee. We moeten erop jagen.
Geirr, je kunt niet op dat ding jagen.
Adem heeft het geprobeerd, en nu is hij dood.
We hebben een schuilplaats nodig.
We gaan.
Om ergens anders te sterven?
Aan een demon valt niet te ontsnappen.
Ik wil gaan.
Ik leid ons naar de bergen, daar zoeken we een nieuw thuis.
Niemand zal je volgen, jongen.
Waarom kijk je naar haar?
Haal ons hier weg.
We gaan.
Ik kan ons hier weg krijgen. -Nee, dat kun je niet.
Genoeg. Je hebt je kans gehad.
Nu doen we het op mijn manier.
Ik ben wijsheid.
Ave draagt leven.
Geirr is onze speer.
Maar een zwerveling? Die is waar we haar maar voor nodig hebben.
Wanneer verscheen het voor het eerst?
Toen je begon te bloeden.
Het kan je ruiken.
Ik kan je ruiken.
Laat me los.
Niet doen.
Geirr.
Laat me los.
Demon.
Grijp haar.
Demon.
Laat me los.
Alsjeblieft.
Demon.
Waarom help je hem? -Omdat hij gelijk heeft.
Hij is gestoord.
Ik wil niet nog 'n baby kwijtraken.
Neem haar.
Kom mee.
Beyah, stop. -Hij leidt ons eruit.
Beyah.
Geirr.
Kom nou. -Hou op.
Geirr. -Het is voorbij.
Ik heb z'n spoor.
Het is net als wij.
Nee.
Dat is het niet.
Ik zag hoe het Ave's lichaam meenam.
Waarom?
Omdat het een monster is.
Ik wil terug.
We kunnen nergens heen.
Begrijp dat dan.
We overleven het hier niet.
Als dat ding z'n schuilplek opzoekt, vallen we het aan.
Stel dat er nog meer zijn.
Dan hadden ze ons al gedood.
Het probeert ons weg te jagen.
Beyah.
Waarom ben jij niet bang?
Ik ben bang.
Maar ik wil leven.
Het is een val.
We hebben geen keus.
Geirr.
Waar is mijn vader?
Beyah, stop.
Beyah.
Geirr.
Kom mee. Heron.
Sneller, Heron.
Kom op.
Heron.
Help, Beyah. Help me.
Wat heb je gedaan?
Het was zij of wij.
Monster.
Stop, Heron. -We verhongerden.
Ze gaven me te eten.
Ze wilden me redden.
Monster.
Genoeg.
Pap.
Papa. -Hij is dood.
Ze zijn allemaal dood.
Die dingen hebben hen vermoord.
Het waren geen dingen. Ze waren net als wij.
Beyah, vertel me een verhaal.
Het begon met een zwerveling…
…die een thuis zocht.
Ze reisde naar een land vol monsters.
Bevangen door woede en angst…
…doodde ze de monsters en nam hun grot over.
Pas toen zag ze hoe ze hadden geleefd.
Ave.
Ze brachten haar hier om haar en haar baby te eren.
Hoe ze een jongen hadden gestolen om hem te redden.
Hoe ze voor anderen hadden gezorgd.
Ze zag dat ze zich bedreigd voelden en bang waren.
Ze zag dat het mensen waren, zoals zij.
De zwerveling besefte dat ze een thuis had gevonden…
…en dat ze het had vernietigd.
In de dagen daarna leerden de zwerveling en de jongen overleven.
De eersten van een nieuw volk.
Wat moeten we nu doen?
We proberen het opnieuw.
Ondertiteling Vertaald door: Yvonne Joosten