28 ΜΑΪΟΥ 1453
ΟΓΔΟΗ ΒΔΟΜΑΔΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΟΡΚΙΑΣ
Ώρες πριν την τελική επίθεση του Μωάμεθ,
δυσοίωνο θέαμα ταράζει και τις δύο πλευρές.
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ - ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΡΩΜΑΪΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ
Γιατί μας εγκατέλειψε ο Θεός;
Είναι μοίρα μας να μας φάνε οθωμανικά σκυλιά;
Η πόλη δεν έχει χαθεί ακόμα.
Ναι, ο βενετικός στόλος έρχεται.
Αν δεν φτάσουν αύριο, δεν έχει σημασία.
Φήμες για την άφιξη στόλου 40 πλοίων κυκλοφορούν βδομάδες τώρα,
αλλά είναι άγνωστη η ακριβής τοποθεσία του.
Νομίζω πως όλοι ήλπιζαν, παρ' όλα αυτά.
Νομίζω ότι είναι στη φύση μας να ελπίζουμε ότι θα έρθει σωτηρία.
"Η Δύση δεν μπορεί να μας ξεχάσει".
Ξέρουν ότι η Βενετία έχει ψηφίσει να στείλει βοήθεια
υπό τη μορφή ναυτικού και στρατιωτών.
Ο στόλος έρχεται.
Κάθε μέρα αναζητούν τη θέα του,
μα οι μέρες συνεχίζουν να περνούν
και δεν έρχεται.
Θα αποκρούσουμε τους Τούρκους, αυτοκράτορα, ορκίζομαι.
Κύριε Ιουστινιάνη;
Τα τείχη θα κρατήσουν.
Οι Τούρκοι έχουν υποστεί απώλειες σε κάθε επίθεσή τους.
Δεν χρειάζεται να πείσετε εμένα, καλέ μου Ιουστινιάνη.
Παραμένω πιστός στην πόλη.
Ίσως δεν χρειάζεται, αυτοκράτορα.
Φίλοι μου στον Γαλατά πρόσφεραν να μας διασφαλίσουν...
σε σας και στην αυλή σας, έξοδο από την πόλη.
Να αφήσω την πόλη; Τώρα;
Δεν είναι ντροπή.
Θα εγκαταλείψεις τη μάχη;
Η αυτοκτονία δεν είναι τιμή, θα μας αποκεφαλίσουν.
Θα σε αποκεφαλίσω τώρα, δειλέ.
Άρχοντα Λουκά,
θα αφήνατε τον αυτοκράτορα και τους συμπατριώτες σας;
Μέλημά μου είναι η ασφάλεια του αυτοκράτορα.
Αν είναι το τέλος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας,
θα πεθάνω για να την υπερασπιστώ.
Όποιοι αγαπούν εμένα και την αυτοκρατορία τους,
ξεσπαθώστε και ακολουθείστε με στη μάχη αυτή.
Ας γράψουμε τη δική μας ιστορία αυτές τις μοιραίες ώρες.
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Η αρχή κάθε αυτοκρατορίας
έχει σφυρηλατηθεί με αίμα, ατσάλι, τύχη και κατακτήσεις.
Το 1453
ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ'
και ο Οθωμανός σουλτάνος Μωάμεθ Β'
δίνουν επική μάχη για την Κωνσταντινούπολη.
Είκοσι τρεις στρατοί έχουν προσπαθήσει να πάρουν την πόλη.
Απέτυχαν όλοι.
Μέσα από το μακελειό, ένας ηγέτης θα αναδειχθεί νικητής
και θα αλλάξει την πορεία της ιστορίας για τα επόμενα 300 χρόνια.
Για να ανέλθει μια αυτοκρατορία, μια άλλη πρέπει να πέσει.
Οι Τούρκοι θα εστιάσουν επιθέσεις στα χερσαία τείχη.
Η πύλη του Αγίου Ρωμανού θα είναι ο κύριος στόχος τους.
Έχει σχεδόν διαλυθεί από τα κανόνια τους
κι έχουν παρατάξει τις μονάδες τους ακριβώς απέναντί της.
Πρέπει να αμυνθούμε με ό,τι έχουμε.
Εκεί.
Ιουστινιάνη, θα έχετε ό,τι είναι δυνατό.
Θα χρειαστούμε κάθε μάχιμο άντρα.
Οι ηλικιωμένοι κι ο κλήρος θα υπερασπιστούν τα θαλάσσια τείχη.
Άρχοντα Λουκά,
οι Τούρκοι θα έρθουν εδώ.
Θέλω τα κανόνια αμέσως στην πύλη του Αγίου Ρωμανού.
Αποκλείεται.
Τα χρειάζομαι στα τείχη του Κεράτιου κόλπου.
Τα πλοία τους παραμονεύουν.
Δεν θα έρθουν από τον κόλπο.
Είναι μεγάλο ρίσκο. Θα επιτεθούν στην πύλη.
Χρειάζομαι όλα μας τα κανόνια.
Σίγουρα θα βρείτε τρόπο να τους νικήσετε χωρίς τα κανόνια μου.
Είστε στρατιωτική ιδιοφυΐα.
Δεν είστε;
Δεν είναι αίτημα.
Δεν δέχομαι διαταγές από καθολικούς πειρατές.
Έχω σκοτώσει εκατοντάδες στην πολιορκία.
-Άλλος ένας δεν θα μου κάνει διαφορά. -Φτάνει.
Δεν έχουμε χρόνο για τσακωμούς.
Θα έχετε τα κανόνια σας, κύριε Ιουστινιάνη.
Αλλά λήξτε το τώρα.
Θα το λύσουμε αυτό αφού φύγουν οι Τούρκοι.
Οι άνθρωποι μπορούν να τσακώνονται, ακόμα κι αν απειλούνται από εξαφάνιση.
Ο Κων/νος πρέπει να παρηγορήσει τον Ιουστινιάνη και τον Νοταρά
και να τους θυμίσει ότι έχουν μεγαλύτερα προβλήματα.
Έχει έρθει ο υποπλοίαρχος Τομάσο με επείγοντα νέα.
Να περάσει.
Πριν από τρεισήμισι βδομάδες,
ο Κων/νος είχε διατάξει να βρουν τον βενετικό στόλο.
Η άφιξή του θα μπορούσε να σώσει την πόλη.
Διαπεράσαμε τον αποκλεισμό.
Σαρώσαμε τη θάλασσα ολημερίς.
Μα πλοία δεν είδαμε.
Τα άσχημα νέα σημαίνουν ότι ο βενετικός στόλος
απέχει τουλάχιστον μία βδομάδα.
Οι Ρωμαίοι είναι μόνοι τους.
Ευχαριστώ.
Ο Κωνσταντίνος δεν μπορούσε να παραδοθεί, να τα παρατήσει,
γιατί κουβαλούσε στους ώμους του
όχι μόνο τη δική του αξιοπρέπεια και τις δικές του ελπίδες
γι' αυτόν και τους δικούς του.
Ενσάρκωνε κάτι που είχε ξεκινήσει
χίλια χρόνια πριν με την ίδρυση της πόλης
από τον συνονόματό του, τον Μέγα Κωνσταντίνο,
που ίδρυσε την πόλη και της έδωσε το όνομά του.
Και από τον 15ο αιώνα,
ήταν μια σχεδόν συνεχής ιστορία
αυτοκρατορικής ηγεμονίας και χριστιανισμού
κι αυτό δεν μπορούσε να το παραβλέψει.
Ο Κωνσταντίνος λέει "Αυτός είναι ο λαός μου,
δεν θα τους αφήσω να πεθάνουν μόνοι τους.
Θα πεθάνω μαζί τους ως ηγέτης τους".
29 ΜΑΪΟΥ 1453
Η μέρα έρχεται, 29 Μαΐου, πριν από την αυγή.
Ο Μωάμεθ ήξερε ότι είχε έρθει η κρίσιμη στιγμή.
Ο Μωάμεθ διατάζει να αυξήσουν τον καταιγισμό κανονιοβολισμών
στα αποδυναμωμένα τείχη.
Ένα γενουάτικο πλοίο είναι έτοιμο να σαλπάρει στον Κεράτιο κόλπο.
Πάρε όποιον μπορείς κι άντε στη Χίο.
Όχι, δεν θα σε αφήσω.
Αν νοιάζεσαι για μένα, θα το κάνεις. Θα πάρω δύναμη, αν ξέρω ότι είσαι ασφαλής.
Υποσχέσου μου ότι θα έρθεις να με βρεις στη Χίο.
Πήγαινε τώρα.
Καιρός να πάρουμε αύξηση, παιδιά.
Ας τους στείλουμε στην κόλαση.
Στην κόλαση!
Ο Ιουστινιάνης και οι άντρες του
παίρνουν θέση ανάμεσα στα εσωτερικά και εξωτερικά τείχη στην πύλη του Αγ. Ρωμανού,
θέση που σύντομα θα γίνει πεδίο θανάτου.
Για τους Γενουάτες μισθοφόρους και τον ηγέτη τους,
υπάρχουν δύο τρόποι να φύγουν.
Με τη νίκη ή με τον θάνατο.
Είκοσι τρεις στρατοί έχουν προσπαθήσει να πάρουν την πόλη
και έχουν αποτύχει.
Ο ίδιος μου ο πατέρας κλονίστηκε σε αυτά τα τείχη,
όπως και δικοί σας πατεράδες που πολέμησαν στο πλάι του.
Απόψε
θα πάρουμε εκδίκηση.
Είναι θέλημα του Αλλάχ.
Ο Προφήτης είπε
"Θα κατακτήσετε την Κωνσταντινούπολη.
Τι υπέροχος που θα είναι ο ηγέτης της.
Και τι υπέροχος θα είναι ο στρατός του".
Ας πραγματοποιήσουμε το πεπρωμένο μας.
Μετά...
με τα χέρια και το μυαλό μας θα χτίσουμε μια νέα εποχή από τις στάχτες.
Ο Αλλάχ είναι μεγάλος.
Το Κόκκινο Μήλο θα δοθεί στους πιστούς.
Ο Αλλάχ είναι μεγάλος.
Ο Μωάμεθ ξέρει τι να κάνει και πότε.
Υπόσχεται πλούτη με την κατάκτηση.
Αλλά απευθύνεται και στη θρησκευτική πλευρά των στρατιωτών.
"Έχουμε τη βοήθεια του Θεού".
Κάνει και τον εαυτό του το πρότυπο.
"Είμαι μαζί σας, άρα θα κατακτήσουμε".
Πίσω από τα τείχη της Κωνσταντινούπολης, ο αυτοκράτορας ετοιμάζει τους άντρες του.
Η μάχη θα καθορίσει τη μοίρα της πόλης.
Άντρες.
Ξέρετε τι σας περιμένει έξω από τα τείχη.
Μη φοβάστε.
Έχουμε το προνόμιο
να υπερασπιστούμε την πόλη που έχτισε ο Μέγας Κωνσταντίνος.
Είμαστε οι προστάτες
που έχουν κρατήσει τη μάστιγα του Ισλάμ έξω από την Ευρώπη για 1.000 χρόνια.
Αν η αυτοκρατορία της Ρώμης
πρέπει να πέσει απόψε,
δεν θα πέσει εύκολα.
Ακονίστε τα ξίφη σας και προετοιμάστε την ψυχή σας,
γιατί πολεμάμε ως αδέρφια, ως Ρωμαίοι!
Ο Αύγουστος,
ο Ιουστινιανός,
ο Κωνσταντίνος,
θα παρακολουθούν.
Ο Κωνσταντίνος βγάζει υπέροχη ομιλία
πριν από τη μάχη.
Απευθύνεται σε Ιταλούς και Βυζαντινούς.
Θυμίζει στους Βυζαντινούς, ειδικά, ποιοι ήταν οι πρόγονοί τους.
Ήρωες της ρωμαϊκής ιστορίας.
Είναι εμψυχωτική υπενθύμιση. "Να είστε αντάξιοι των προγόνων σας".
Νομίζω ότι αυτήν τη στιγμή στάθηκε στο ύψος του, όταν χρειάστηκε.
Ήταν πρόθυμος να πεθάνει για αυτό που πίστευε.
Χτυπήστε τις καμπάνες.
Στείλτε τους Bashi-bazouk.
Εμπρός!
Επίθεση!
Bashi-bazouk σημαίνει κυριολεκτικά "τρελό κεφάλι".
Οι άγριοι αλλά απρόβλεπτοι εθελοντές
είναι το πρώτο κύμα επίθεσης του Μωάμεθ.
Πριν από την αυγή, επιτίθενται κατά κύματα.
Στέλνει πρώτα τους πιο αναλώσιμους στρατιώτες.
Είναι βορά των κανονιών.
Ετοιμαστείτε!
Τεντώστε!
Στοχεύστε!
Ρίξτε!
Το πρώτο κύμα των αναλώσιμων
κράτησε μερικές ώρες.
Οι αμυνόμενοι ήταν κουρασμένοι,
ενώ οι Οθωμανοί ετοιμάζονταν για το δεύτερο κύμα επίθεσης.
Στείλτε τους τακτικούς.
Οι πειθαρχημένοι τακτικοί στρατιώτες απέχουν πολύ από τους Bashi-bazouk.
Είναι ο πιο τρομερός στρατός στα Βαλκάνια.
Η χρήση μισθοφόρων ή ξένων ειδικών
συχνά ξεχνιέται στην πολιορκία
όταν θεωρείται απλώς σύγκρουση χριστιανών και μουσουλμάνων.
Άντρες κι από τις δύο θρησκείες και από όλο τον κόσμο
πρόσφεραν βοήθεια για την υψηλότερη τιμή.
Στοχεύστε!
Ρίξτε!
Στοχεύστε!
Έφοδος!
Ρίξτε!
Πυρ με τις βομβάρδες.
Ο Ιουστινιάνης μετατρέπει τα μικρά κανόνια
σε αυτοσχέδιες καραμπίνες.
Οι Οθωμανοί υφίστανται βαριές απώλειες, αλλά επιμένουν στην επίθεση.
Ο Ιουστινιάνης και οι άντρες του βγαίνουν από τους προμαχώνες των τειχών
στην τάφρο.
Οι Τούρκοι δεν είναι αντάξιοι του Ιουστινιάνη.
Υπάρχει ακόμα ελπίδα.
Ο Μωάμεθ στέλνει το ένα κύμα μετά το άλλο,
αλλά μετά από ώρες μάχης,
η ζυγαριά γέρνει υπέρ των αμυνομένων,
κι οι Οθωμανοί αδυνατούν να περάσουν τα τείχη.
Να υποχωρήσουμε και να ανασυνταχθούμε.
Ανοησίες.
-Χάνουμε. -Θα επιτεθούμε ξανά.
-Έχουμε μόνο τους γενίτσαρους. -Στείλε αυτούς.
-Αν αποτύχουν, τελειώσαμε. -Αν αποτύχουν.
Παρακαλώ, αναθεωρήστε.
Θα πάρω την πόλη.
Αυτό είναι τρέλα.
Φύγε από μπροστά μου, γέρο.
Τα δύο πρώτα κύματα του Μωάμεθ
δεν παραβιάζουν τις άμυνες της πόλης.
Οι θρυλικοί γενίτσαροι
είναι η τελευταία του ελπίδα να πάρει την Κωνσταντινούπολη.
Πανίσχυροι γενίτσαροι.
Έχετε προστατέψει ατρόμητοι την αυτοκρατορία 100 χρόνια τώρα.
Έχετε σταθεί ανάμεσα στον σουλτάνο σας και στο χάος.
Τώρα
σας διατάζω να πάτε και να προκαλέσετε χάος.
Ας πάρουμε το Μήλο!
Επίθεση.
Πάρτε τον σουλτάνο.
Σουλτάνε!
Η δυναμική αλλάζει ξανά,
καθώς οι γενίτσαροι συνεχίζουν την επίθεση προς την πύλη του Αγίου Ρωμανού.
Οι γενίτσαροι ήταν το πιο τρομερό στοιχείο του οθωμανικού στρατού.
Ο Ιουστινιάνης είναι πίσω.
Έρχονται οι γενίτσαροι, οι καλύτερα εκπαιδευμένοι,
οι πιο πειθαρχημένοι, οι πιο φανατικά πιστοί.
Φωνάζουν, έχουν πολύχρωμες στολές.
Τα τύμπανα χτυπούν.
Πρέπει να ήταν απολύτως τρομακτικό.
Η αδιάκοπη προέλαση των γενιτσάρων
αρχίζει να αποδυναμώνει την απεγνωσμένη άμυνα
του Ιουστινιάνη και των αντρών του.
Υποχώρηση.
Αναγκάζεται να καλέσει στρατηγική υποχώρηση
στην ασφάλεια των τειχών.
Εμπρός.
Ελάτε, πάμε.
Στην πόλη επικρατεί πανικός,
καθώς οι γενίτσαροι πλησιάζουν στην πύλη του Αγίου Ρωμανού.
Υποχώρηση.
Βάλ' τους μέσα και κλείστε την πύλη.
Μάλιστα.
Υποχώρηση.
Άντε.
Έρχονται.
Κλείστε την πύλη.
Έχουμε ακόμα άντρες έξω.
Κλείστε τη.
Η πύλη είναι ανοιχτή, πάμε.
Κλείστε την πύλη τώρα.
Να τον πάμε στον χειρουργό, αλλιώς, δεν θα ζήσει.
Βαλλίστρες.
Πάμε, άντρες.
Ανοίξτε δρόμο.
-Πού τον πάτε; -Στον χειρουργό, έχει λαβωθεί.
Αν φύγει, θα εγκαταλείψουν τη μάχη.
Λυπάμαι.
Δεν μπορείς να φύγεις.
Η πόλη θα πέσει.
Δεν έχει νόημα, αυτοκράτορα.
Σωθείτε.
Ο Ιωάννης Ιουστινιάνης πολέμησε καλά. Πολέμησε γενναία.
Ώσπου δεν το έκανε, την τελευταία μέρα της πολιορκίας.
Πρέπει να του το αναγνωρίσω. Πολέμησε γενναία, αλλά μετά έφυγε.
Χτυπήθηκε, κατάλαβε ότι είχαν όλα χαθεί.
Η πόλη ήταν καταδικασμένη.
Υπάρχουν πολλές αναφορές για το τι συνέβη και πώς.
Ο Ιουστινιάνης ίσως απλώς ξέμεινε...
από ενέργεια.
Έχασε το ηθικό του.
Αυτή είναι η στιγμή, πραγματικά.
Όταν βλέπουν τον Ιουστινιάνη να φεύγει,
το ηθικό των αμυνομένων καταρρέει.
Τους έχουμε.
Εμπρός!
Υποχώρηση!
Ο διοικητής έχει φύγει.
Υποχώρηση!
Μετά από δύο μήνες βολών από τα κανόνια του Μωάμεθ,
πολλά από τα εξωτερικά τείχη είναι χαλάσματα.
Οι αμυνόμενοι έχουν κατανικηθεί,
καθώς χιλιάδες Οθωμανοί στρατιώτες εισρέουν από τις ρωγμές.
Θεέ μου.
Η αγαπημένη μας πόλη...
έχει χαθεί.
Τρέξε στα τείχη του Μαρμαρά όσο είναι καιρός.
Όχι, μεγαλειότατε.
Μας περιμένει πλοίο στο λιμάνι.
Μπορούμε να διαφύγουμε αν πάμε τώρα.
Εγώ πάω στον Θεό, φίλε μου.
Είναι καθήκον μου.
Φύγε να σωθείς.
-Δεν θα σας αφήσω. -Σε διατάζω να φύγεις.
Πες στον κόσμο πόσο...
θαρραλέα...
πολεμήσαμε απόψε οι Ρωμαίοι.
Morior invictus.
Είναι πολύ αποκαλυπτική στιγμή, νομίζω.
Ο Σφραντζής λέει στον αυτοκράτορα "Να διαφύγετε.
Έχουμε πλοία, θα διαπεράσουμε τον αποκλεισμό".
Ο Κωνσταντίνος πιθανώς θα μπορούσε,
αλλά λέει στον Σφραντζή όχι.
"Είναι ο λαός μου. Δεν θα τους αφήσω να πεθάνουν μόνοι.
Θα ηγηθώ, θα πεθάνω μαζί τους".
Είναι αξιοσημείωτη απόφαση.
Ο αυτοκράτορας βλέπει τους Τούρκους να εισρέουν.
Ήξερε ότι θα πέθαινε.
Αντιμετώπιζε κάτι που κανείς μας δεν θα αντιμετωπίσει.
Και είπε στους εχθρούς του
"Όχι".
Είναι η απάντηση που έδωσαν οι Σπαρτιάτες
στις Θερμοπύλες με τον Λεωνίδα.
"Καλύτερα να πεθάνω όρθιος, παρά να ζήσω γονατιστός".
Ρίχνεται στην καρδιά της μάχης...
και εξαφανίζεται.
Γρήγορα.
Πρώτα τα γυναικόπαιδα.
Αν ο Ιουστινιάνης είχε μαγικά εξαφανιστεί τη νύχτα πριν την τελευταία μάχη,
θα είχε μείνει στην ιστορία ως αληθινός ήρωας.
Οι Τούρκοι πήραν την πόλη.
Αν φύγετε τώρα, θα περάσετε από τον αποκλεισμό.
Ελάτε.
Έλα.
Πάμε.
Δυστυχώς, αφότου επέδειξε απίστευτο σθένος και γενναιότητα,
τράπηκε σε φυγή.
Υψώστε τα πανιά.
Και τελικά πέθανε.
Ο τρομερός βενετικός στόλος που ερχόταν στην Κων/πολη
δεν φτάνει ποτέ.
Οι Βενετοί περίμεναν πολύ καιρό.
Τελικά συγκέντρωσαν μια αρμάδα να τη στείλουν στην Κωνσταντινούπολη,
αλλά ήταν πολύ αργά.
Έφτασε στο Αιγαίο
μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης.
Οι σταυροφορίες ανήκαν στο παρελθόν.
29 ΜΑΪΟΥ 1453
Στις 29 Μαΐου 1453
ο σουλτάνος Μωάμεθ Β' μπαίνει στην Κωνσταντινούπολη.
Είναι 21 ετών
και αυτοανακηρύσσεται "Kayser-i Rum",
ο νέος "Καίσαρας της Ρώμης".
Για τους Οθωμανούς θα είναι για πάντα γνωστός ως "Φατίχ".
"Ο Πορθητής".
Είχε κάνει κάτι που πολλοί άνθρωποι τα τελευταία...
χίλια επτακόσια χρόνια προσπάθησαν κι απέτυχαν.
Σταμάτησε τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία
και το έκανε μόλις 21 ετών.
Με την ήττα του Κωνσταντίνου,
η Κωνσταντινούπολη γίνεται Ιστανμπούλ,
πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Ο Μωάμεθ παίρνει την πόλη και πάει κατευθείαν στην Αγία Σοφία.
Είναι το μεγαλύτερο κτήριο στην Ευρώπη.
Περιγραφές λένε ότι περπάτησε μέσα στο κτήριο,
ότι ανέβηκε στους τρούλους,
για να θαυμάσει την ομορφιά.
Και περιέγραψε αυτήν την ομορφιά
σαν να έβλεπε τον παράδεισο.
Δεν είναι απλώς κάτι συμβολικό.
Για εκείνον είναι μυστικιστικό,
είναι η εκπλήρωση της παράδοσης των χαντίθ,
ότι αυτός που θα πάρει την Κωνσταντινούπολη
θα είναι ευλογημένος.
Σουλτάνε, βρήκαμε τον μέγα δούκα.
Τον αυτοκράτορα;
Όχι ακόμα.
Φέρτε τον.
Φτάνει.
Χαιρετισμούς, σουλτάνε.
Είμαι ο Λουκάς Νοταράς.
Ο μέγας δούκας κι αρχιστράτηγος του στρατού.
Μεγαλειότατε, ήρθα να σας προσφέρω τις υπηρεσίες μου.
Προς τιμή της νίκης σας, έχω φέρει ένα δώρο.
Γιατί δεν τα έδωσες στον αυτοκράτορά σου όταν τα χρειαζόταν;
-Κύριε... -Τι κάθαρμα είσαι;
Κρατάς τα πλούτη, ενώ γυναικόπαιδα πεινούν.
Με παρεξηγήσατε.
Εγώ...
παρεξήγησα;
Σας παρακαλώ, οι προθέσεις μου είναι τίμιες.
-Ρωτήστε τον βεζίρη. -Τον Τσανταρλή Χαλίλ;
Συνεργαστήκαμε για να λήξει η πολιορκία, ελπίζοντας να αποφευχθεί η αιματοχυσία.
Αν τον καλούσατε, θα το επιβεβαίωνε.
Πάρτε τον κοπρίτη, θα είναι πιο ωραίος χωρίς κεφάλι.
Όχι, σας παρακαλώ, σουλτάνε.
Σας παρακαλώ, όχι.
Όχι, έλεος.
Έλεος!
Συγχαρητήρια, σουλτάνε.
Κερδίσατε μεγάλη νίκη.
Ευχαριστώ...
δάσκαλέ μου.
Τι θα κάνετε με το νέο σας πετράδι;
Θα χτίσω την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας μου εδώ.
Τη νέα Ρώμη.
Θα είναι θεσπέσια.
Ναι.
Δάσκαλε...
όταν γύρισε ο πατέρας μου
και μου πήρε τον θρόνο...
θυμάσαι τι είπες;
Είπες...
"Όταν είναι η ώρα σου...
θα πάρεις τη θέση σου στον θρόνο...
και θα αφήσεις πίσω τα σύμβολα του παρελθόντος".
Και τώρα είστε ανεξάρτητος.
Γιατί δεν πίστεψες σε μένα;
Έδωσα ό,τι μπορούσα...
για να επιτύχετε.
Τώρα φεύγω στην εξορία οικειοθελώς.
Όχι στην εξορία.
Μεγάλε βεζίρη...
πάρτε τον Τσανταρλή Χαλίλ να βρει τον φίλο του τον Νοταρά.
Ευχαρίστως.
Ό,τι έκανα, σουλτάνε, το έκανα για να σας υπηρετήσω.
Να το θυμάστε όταν γεράσετε.
Αν γεράσετε.
Ευχαριστώ για τα μαθήματά σου, δάσκαλε.
Θα τα θυμάμαι.
Όλοι λένε για την πτώση της Κωνσταντινούπολης.
Δεν ήταν πτώση, δεν έπεσε τίποτα.
Άλωση ήταν.
Η άλωση της Κωνσταντινούπολης
μπορεί να θεωρηθεί η πρώτη μεγάλη νίκη των κανονιών κατά των πόλεων.
Ήταν ένα μεγάλο γεγονός
που έδειξε πόσο αποτελεσματικά είναι τα κανόνια ενάντια σε τείχη.
Ήταν δήλωση ότι τα τείχη ήταν ξεπερασμένα.
Λίγοι άνθρωποι στην παγκόσμια ιστορία
μπορούν να αποκαλεστούν παγκόσμιοι πορθητές.
Ο Μωάμεθ ο Πορθητής...
άλλαξε τη φύση της παγκόσμιας ιστορίας.
Αυτή η αυτοκρατορία θα κυριαρχήσει
το ένα τρίτο της Ευρώπης, σχεδόν όλη τη Βόρεια Αφρική,
όλη τη Μέση Ανατολή, εκτεινόμενη προς τον Περσικό Κόλπο
και σε σημεία προς τη νοτιοανατολική Ασία.
Είναι ο καιρός που αυτό το κράτος μετατρέπεται
από ένα τυχαίο πριγκιπάτο στα σύνορα μεταξύ χριστιανοσύνης και ισλάμ
στην επικρατούσα δύναμη στην παγκόσμια πολιτική για 300 χρόνια.
Γιε μου, το Κόκκινο Μήλο είναι δικό σου.
Το έπαθλο της νέας σου αυτοκρατορίας.
Και έτσι...
ξεκινάμε.
Υποτιτλισμός: Νίκος Καρτσάνης