‎(วันที่ 28 พฤษภาคม ปี 1453)
‎(สัปดาห์ที่แปดของการล้อมเมือง)
‎ไม่กี่ชั่วโมงก่อนเมห์เหม็ด ‎เปิดฉากการโจมตีครั้งสุดท้าย
‎สัญญาณลางร้ายสั่นคลอนทั้งสองฝ่าย
‎(คอนสแตนติโนเปิล ‎เมืองหลวงของจักรวรรดิโรมันตะวันออก)
‎ทำไมพระเจ้าทรงทอดทิ้งเรา
‎ชะตากรรมของเราถูกโยนใส่สุนัขออตโตมันเหรอ
‎เมืองยังไม่ถึงกาลสูญเสีย ท่านลอร์ด
‎ใช่ กองเรือรบเวนิสกำลังมา
‎ถ้าพรุ่งนี้มาไม่ถึง ‎พวกเขาก็ไม่มีประโยชน์กับเรา
‎ข่าวลือเรื่องการมาถึงของกองเรือรบ 40 ลำ ‎ที่ใกล้จะมาถึงแพร่กระจายมาหลายสัปดาห์
‎แต่ยังไม่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหนกันแน่
‎ผมคิดว่าทุกคนที่เกี่ยวข้องกำลังหวังแล้วหวังเล่า
‎เป็นธรรมดาที่คุณคงอยากจะให้ผู้ปลดปล่อยมาถึง
‎"ตะวันตกลืมเราไม่ได้"
‎พวกเขารู้ว่าเวนิสลงมติให้ส่งความช่วยเหลือ
‎ในรูปแบบของกองทัพเรือพร้อมทหาร
‎ดังนั้นกองเรือรบเสริมกำลังเดินทางมา
‎พวกเขาขึ้นไปบนกำแพงและมองหามันทุกวัน
‎วันแล้ววันเล่า
‎มันก็ไม่มา
‎เรายื้อพวกตุรกีไว้ได้ จักรพรรดิ
‎ข้าสาบานกับท่าน
‎ลอร์ดเจียสทินีอานี
‎กำแพงจะทานทนไหว ท่านลอร์ด
‎ชาวตุรกีพบกับความสูญเสียครั้งใหญ่ ‎ทุกครั้งที่พวกเขาโจมตี
‎คนที่เจ้าต้องกล่อมไม่ใช่ข้า เจียสทินีอานีเอ๋ย
‎ศรัทธาของข้ามิอาจแยกจากเมืองนี้
‎อาจไม่ต้องแยกจากก็ได้ จักรพรรดิ
‎ข้ามีเพื่อนดีๆ ในกาลาตาอยู่บ้าง ‎พวกเขาเสนอกับข้าให้พาเรา...
‎ท่านและราชสำนักของท่านออกจากเมือง
‎ออกจากเมืองเหรอ ตอนนี้เหรอ
‎หาเป็นความน่าละอายไม่
‎ท่านจะละทิ้งศึกนี้เหรอ
‎ไม่มีเกียรติในการฆ่าตัวตาย ‎ชาวตุรกีจะตัดหัวเรา
‎- ข้าจะตัดหัวเจ้าตอนนี้ เจ้าขี้ขลาด ‎- นี่
‎ลอร์ดลูคาส
‎เจ้าจะทิ้งจักรพรรดิและเพื่อนร่วมชาติ ‎ในช่วงเวลาเช่นนี้เหรอ
‎ข้าเป็นห่วงแต่ความปลอดภัยของจักรพรรดิ
‎ถ้านี่จะเป็นจุดจบของจักรวรรดิโรมัน...
‎ข้าจะปกป้องมันจนตาย
‎ใครที่รักข้าและจักรวรรดิของพวกเขา...
‎จงหยิบดาบของเจ้าและเข้าร่วมสงครามนี้กับข้า
‎มาจารึกประวัติศาสตร์ของเราเอง ‎ในช่วงเวลาชี้เป็นตายนี้
‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ทุกจักรวรรดิมีจุดเริ่มต้น
‎ก่อร่างสร้างจากเลือด ‎เหล็ก ทรัพย์สมบัติ และชัยชนะ
‎ปี 1453 จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 11 แห่งโรมัน
‎และสุลต่านเมห์เหม็ดที่สองแห่งออตโตมัน
‎เปิดสงครามมหากาพย์เพื่อชิงคอนสแตนติโนเปิล
‎ทหาร 23 กองทัพพยายามเข้ายึดเมืองในตำนาน
‎ทุกกองทัพล้มเหลว
‎ในศึกนองเลือด ‎มีผู้ปกครองคนเดียวที่จะได้รับชัยชนะ
‎และเปลี่ยนแปลงหน้าประวัติศาสตร์
‎ไปอีก 300 ปี
‎จักรวรรดิหนึ่งจะถือกำเนิดขึ้นได้...
‎อีกจักรวรรดิต้องล่มสลาย
‎ชาวตุรกีจะเน้นการโจมตีกำแพงบนบก
‎ประตูเซนต์โรมานนุส ‎จะเป็นเป้าหมายแรกของพวกเขา
‎มันใกล้จะถูกทำลายโดยปืนใหญ่
‎และพวกมันกำลังรวมทัพอยู่ฝั่งตรงข้ามประตู
‎เราต้องปกป้องด้วยกำลังทั้งหมดที่เรามี
‎ตรงนั้น
‎ลอร์ดเจียสทินีอานี เจ้าจะได้ทุกอย่างที่เรามี
‎เราต้องการกำลังพลทุกคนในวัยที่สามารถต่อสู้ได้
‎ให้คนแก่และพระปกป้องกำแพงฝั่งทะเล
‎ลอร์ดลูคาส...
‎เมื่อรู้ว่าชาวตุรกีจะมาที่นี่...
‎ข้าอยากให้ปืนใหญ่ของเจ้า ‎ย้ายมาที่ประตูเซนต์โรมานนุส
‎เรื่องนั้นเป็นไปไม่ได้
‎ข้าต้องใช้ปืนใหญ่ปกป้องกำแพง ‎ตามแนวแหลมโกลเด้นฮอร์น
‎เจ้าเห็นเรือที่รอโจมตีอยู่แล้ว
‎พวกมันจะไม่มาจากแหลมฮอร์น
‎มันเสี่ยงมากเกินไป พวกมันจะถล่มประตูนี้
‎ข้าต้องใช้ปืนใหญ่ทั้งหมดของเราหยุดพวกมัน
‎ลอร์ดเจียสทินีอานี ข้ามั่นใจว่า ‎เจ้าจะหาทางชนะพวกมันได้โดยไม่มีปืนใหญ่
‎เจ้าคืออัจฉริยะทางทหาร
‎ใช่ไหม
‎มันไม่ใช่คำขอร้อง
‎ข้าไม่รับคำสั่งจากโจรสลัดคาทอลิก
‎ข้าฆ่าคนหลายร้อยคนในการล้อมเมืองนี้
‎- อีกคนหนึ่งคงไม่แตกต่างอะไรกับข้า ‎- พอได้แล้ว
‎ไม่มีเวลามาทะเลาะวิวาท
‎เจ้าจะได้ปืนใหญ่ของเจ้า ลอร์ดเจียสทินีอานี
‎แต่พอได้แล้ว
‎ข้าจะจัดการเรื่องนี้หลังชาวตุรกีถอยทัพไป
‎มนุษย์มีความสามารถ ‎ในการทะเลาะวิวาทไม่สิ้นสุด
‎แม้แต่ตอนที่มีภัยถึงขั้นสูญพันธุ์
‎คอนสแตนตินต้องโอ๋เจียสทินีอานีและโนตาราส
‎และเรียกสติพวกเขาว่า "เรามีปัญหาใหญ่กว่า"
‎ท่านลอร์ด กัปตันทอมมาโซกลับมาพร้อมข่าวด่วน
‎ให้เขาเข้ามา
‎สามสัปดาห์ครึ่งก่อนหน้านี้
‎คอนสแตนตินสั่งให้ค้นหากองเรือรบเวนิส
‎กองเรือที่กำลังจะมาถึงอาจช่วยเมืองได้
‎เราค้นทั่วแนวปิดล้อม ท่านลอร์ด
‎เราค้นหาทะเลตั้งแต่เช้าจรดเย็น
‎แต่เราไม่เห็นเรือเลย
‎ข่าวร้ายหมายความว่า ‎การมาถึงของกองเรือรบเวนิส
‎อย่างน้อยต้องรออีกหนึ่งสัปดาห์
‎ชาวโรมันต้องพึ่งตัวเอง
‎ขอบใจ กัปตัน
‎คอนสแตนตินยอมจำนนไม่ได้
‎เขายอมแพ้ไม่ได้เพราะเขาแบกไว้มากกว่า
‎เกียรติและความหวังของตัวเอง...
‎สำหรับเขาและตระกูลของเขา
‎เขาคือตัวแทนของบางอย่างที่วางรากฐานไว้
‎เมื่อหนึ่งพันปีก่อน พร้อมการก่อตั้งเมือง
‎โดยจักรพรรดิชื่อเดียวกัน คอนสแตนตินมหาราช
‎ผู้ซึ่งก่อตั้งเมืองนั้น ‎และเรียกมันตามชื่อของเขาเอง
‎และตั้งแต่ศตวรรษที่ 15
‎มันแทบจะเป็นเรื่องราวต่อเนื่อง ‎ยาวๆ เรื่องเดียว
‎เกี่ยวกับจักรวรรดิและศาสนาคริสต์
‎และมันมากเกินไปที่คนคนหนึ่งจะยอมละทิ้ง
‎คอนสแตนตินพูดว่า "นี่คือคนของข้า
‎และมันคุ้มค่าที่จะตาย ‎ข้าจะไม่ทิ้งพวกเขาให้ตายเพียงลำพัง
‎ข้าจะนำพวกเขาและตายพร้อมกับพวกเขา"
‎(วันที่ 29 พฤษภาคม ปี 1453)
‎วันนั้นมาถึง วันที่ 29 พฤษภาคม ก่อนรุ่งอรุณ
‎เมห์เหม็ดรู้ว่ามันคือโอกาสสุดท้าย
‎เมห์เหม็ดสั่งปืนใหญ่ของเขาโจมตี
‎กำแพงที่อ่อนแอให้แรงยิ่งขึ้น
‎มีเรือเจนัวพร้อมออกจากแหลมโกลเด้นฮอร์น
‎พาคนที่ท่านพาไปได้ ไปที่คีออส
‎ไม่ ข้าจะไม่ทิ้งท่าน
‎ถ้าท่านใส่ใจข้า ท่านจะทิ้งข้า
‎การได้รู้ว่าท่านปลอดภัยมอบพลังให้ข้า
‎สัญญากับข้า...
‎สัญญากับข้าว่าท่านจะมาหาข้าที่คีออส
‎ไปซะ
‎ข้าว่าเราต้องได้เงินเพิ่มแล้ว พรรคพวก
‎ส่งไอ้พวกเวรลงนรกกันเถอะ
‎ลงนรก
‎เจียสทินีอานีและคนที่เหลืออยู่ของเขา
‎ประจำที่ระหว่างกำแพงด้านในและด้านนอก ‎ที่ประตูเซนต์โรมานนุส
‎ในจุดที่อีกไม่ช้าจะกลายเป็นทุ่งสังหาร
‎สำหรับทหารรับจ้างชาวเจนัวและผู้นำ
‎มีทางออกสองทาง
‎ชัยชนะหรือความตาย
‎ทหาร 23 กองทัพพยายามยึดเมืองนี้...
‎และล้มเหลว
‎ท่านพ่อของข้า...
‎สะดุดที่กำแพงนี้ ‎เหมือนกับพ่อของพวกเจ้าหลายๆ คน
‎ผู้ซึ่งต่อสู้เคียงข้างเขา
‎คืนนี้...
‎เราจะแก้แค้นให้พวกเขา
‎พระอัลเลาะห์ทรงปรารถนาเช่นนั้น
‎นบีทรงกล่าวว่า
‎"เจ้าจะพิชิตคอนสแตนติโนเปิล
‎ผู้นำของเมืองจะช่างวิเศษยิ่งนัก
‎กองทัพนั้นจะช่างวิเศษยิ่งนัก"
‎บัดนี้ มาเติมเต็มโชคชะตาของเรา
‎และ...
‎เราจะใช้มือและจิตใจของเรา
‎ก่อร่างยุคใหม่จากเถ้าถ่าน
‎พระอัลเลาะห์ทรงยิ่งใหญ่ที่สุด
‎แอปเปิลแดงจะถูกมอบให้กับผู้มีศรัทธา
‎พระอัลเลาะห์ทรงยิ่งใหญ่ที่สุด
‎เมห์เหม็ด เขารู้ดีว่าควรทำอะไรและทำตอนไหน
‎ดังนั้น เมื่อทหารพิชิตเมือง ก็จะได้ความมั่งคั่ง
‎แต่เขาปลุกระดมด้านศาสนาของทหารด้วย
‎"พระอัลเลาะห์ทรงอยู่กับเรา ‎และพระองค์จะช่วยเราพิชิต"
‎แต่สร้างให้ตัวเขาเองเป็นมาตรฐานด้วย
‎"ข้าอยู่กับเจ้า ดังนั้นเราจะพิชิต"
‎ในกำแพงคอนสแตนติโนเปิล
‎จักรพรรดิเตรียมพร้อมทหารของเขา
‎สงครามจะตัดสินชะตากรรมของเมืองนี้
‎ทหาร
‎เจ้ารู้ว่าอะไรรอเจ้าอยู่นอกกำแพง
‎จงอย่ากลัว
‎เราได้รับเกียรติ...
‎ในการปกป้องเมืองนี้ที่คอนสแตนตินมหาราช ‎สร้างจากฝุ่นดิน
‎เราคือผู้ปกป้อง
‎ที่ขับไล่กองทหารทำลายล้างของอิสลาม ‎จากยุโรปมาหนึ่งพันปี
‎ถ้าจักรวรรดิอันยิ่งใหญ่แห่งโรม...
‎ต้องจบลงในคืนนี้...
‎อย่าปล่อยมันไปง่ายๆ
‎ลับดาบของเจ้าและทำให้จิตวิญญาณเจ้าเข้มแข็ง
‎เพราะเราจะสู้เยี่ยงพี่น้อง ในฐานะชาวโรมัน
‎ออกัสตัส...
‎จัสติเนียน...
‎คอนสแตนติน...
‎พวกเขาจะคอยดูเรา
‎มีสุนทรพจน์วิเศษนี้ที่คอนสแตนตินพูด
‎ก่อนเปิดศึก
‎ที่เขากล่าวถึงทั้งชาวอิตาลีและไบแซนไทน์
‎เขาย้ำกับชาวไบแซนไทน์โดยเฉพาะ
‎ว่าใครเป็นบรรพบุรุษของพวกเขา
‎ฮีโร่ผู้ยิ่งใหญ่ของโรมันในอดีต
‎และเขาก็ปลุกระดมด้วยคำตอกย้ำ
‎ว่า "จงควรค่าต่อบรรพบุรุษของเจ้า"
‎และผมคิดว่ามันคือช่วงเวลานี้
‎ที่เขาก้าวขึ้นมารับหน้าที่ เมื่อมันมาถึงในที่สุด
‎เขาตั้งใจจะตายเพื่อเป้าหมายที่เขาเชื่อ
‎ลั่นระฆังเตือน
‎ส่งบาชิบาซูกไป
‎เดินหน้าเต็มกำลัง
‎โจมตี
‎บาชิบาซูกมีความหมายตรงตัวว่า "หัวบ้า"
‎ทหารอาสาที่โหดร้ายแต่คาดเดาไม่ได้
‎คือกองทหารโจมตีระลอกแรกของเมห์เหม็ด
‎ก่อนรุ่งอรุณ พวกเขาโจมตีเป็นระลอก
‎เขาส่งกองทหารที่ทิ้งได้ง่ายที่สุดในตอนแรก
‎พวกนี้คือทหารส่งไปตาย
‎เตรียมพร้อม ทหาร
‎ชักคันธนู
‎เล็ง
‎ยิง
‎คุณมีทหารระลอกแรกที่ส่งไปตายได้
‎แล้วพวกนั้นก็ต้านได้นานถึงสองชั่วโมง
‎หลังจากนั้น ฝ่ายป้องกันก็อ่อนล้า
‎ขณะที่พวกออตโตมัน ‎เตรียมพร้อมสำหรับการโจมตีระลอกที่สอง
‎ส่งทหารประจำ
‎ทหารประจำออตโตมันที่มีวินัย
‎เป็นคนละเรื่องกับพวกบาชิบาซูก
‎พวกเขาเป็นกองทัพที่น่ากลัวที่สุดในบอลข่าน
‎การใช้ทหารรับจ้างหรือผู้เชี่ยวชาญต่างชาติ
‎คือเรื่องที่มักถูกลืมในการล้อมเมือง
‎เมื่อมันถูกมอง ‎ว่าเป็นการปะทะระหว่างชาวคริสต์และมุสลิม
‎พวกเขาคือคนจากสองความศรัทธา ‎และจากทั่วโลก
‎ที่ช่วยเหลือกันและกันเพื่อประโยชน์สูงสุด
‎เล็ง
‎ยิง
‎เล็ง
‎เคลื่อนไปข้างหน้า
‎ยิง
‎ยิงปืนใหญ่
‎เจียสทินีอานีเปลี่ยนปืนใหญ่ขนาดเล็ก
‎เป็นปืนสั้นชั่วคราว
‎ชาวออตโตมันสูญเสียทหารจำนวนมาก
‎แต่ยังเดินหน้าโจมตีต่อ
‎เจียสทินีอานีและคนของเขา ‎รีบไปนอกป้อมปราการของกำแพงด้านนอก
‎และลงในคูน้ำ
‎ชาวตุรกีสู้เจียสทินีอานีไม่ได้เลย ท่านลอร์ด
‎ยังมีความหวัง
‎เมห์เหม็ดส่งกองทหารระลอกแล้วระลอกเล่า
‎แต่หลังจากการต่อสู้สี่ชั่วโมง
‎ศึกนี้ก็เริ่มพลิกมาเข้าทางฝ่ายปกป้องเมือง
‎และชาวออตโตมันก็ไม่สามารถฝ่ากำแพงได้
‎สุลต่าน เราต้องล่าถอยไปตั้งหลัก
‎ไร้สาระ
‎- ท่านเห็นได้ว่าเรากำลังจะแพ้สงคราม ‎- เราโจมตีอีก
‎- เรามีเพียงองครักษ์สุลต่าน ‎- งั้นส่งพวกเขาไป
‎- ถ้าพวกเขาพลาด เราจะไม่มีกองทัพ ‎- ถ้าพวกเขาพลาด
‎สุลต่าน ข้าขอให้ท่านพิจารณาอีกครั้ง
‎ข้าจะยึดเมืองนี้
‎มันบ้าชัดๆ
‎อย่าขวางทางข้า ตาแก่
‎สองระลอกแรกของการโจมตีของเมห์เหม็ด
‎ทำลายการปกป้องเมืองไม่ได้
‎องครักษ์สุลต่านในตำนาน
‎คือความหวังสุดท้ายและความหวังเดียว ‎ในการยึดคอนสแตนติโนเปิล
‎องครักษ์สุลต่านผู้ทรงพลัง
‎เจ้าปกป้องจักรวรรดิอย่างไม่เกรงกลัว ‎มา 100 ปี
‎ยืนหยัดระหว่างสุลต่านของเจ้ากับความโกลาหล
‎ตอนนี้
‎ข้าสั่งเจ้าให้เดินหน้าสร้างความโกลาหล
‎ไปยึดแอปเปิลกัน
‎โจมตี
‎จัดการสุลต่าน
‎สุลต่าน
‎ความได้เปรียบพลิกกลับมาอีกครั้ง
‎ขณะที่องครักษ์สุลต่านเคลื่อนพลอย่างต่อเนื่อง
‎ไปยังประตูเซนต์โรมานนุส
‎องครักษ์สุลต่านคือหน่วยที่น่ากลัวที่สุด ‎ของกองทัพออตโตมัน
‎เจียสทินีอานีอยู่กับคนของเขา
‎และองครักษ์สุลต่านก็ตรงเข้ามา ‎เป็นทหารที่ได้รับการฝึกฝนดีที่สุด
‎มีระเบียบวินัยมากที่สุด ผู้ซึ่งจงรักภักดีสูงสุด
‎พวกเขากำลังตะโกน ‎พวกเขาสวมเครื่องแบบสีสันสดใส
‎กลองรัวกระหึ่ม
‎มันต้องน่ากลัวมากแน่ๆ
‎การเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างไม่ลดละ ‎ขององครักษ์สุลต่าน
‎เริ่มเจาะแนวป้องกันเฮือกสุดท้าย
‎ของเจียสทินีอานีและคนของเขาได้...
‎ถอยทัพ
‎บีบให้เขาสั่งถอยทัพโดยยุทธวิธี
‎ไปอยู่ในความปลอดภัยของกำแพง
‎ไป ไปต่อ
‎เร็วเข้า ไป
‎ภายในเมือง ความตื่นตระหนกปกคลุมชาวเมือง
‎ขณะที่องครักษ์สุลต่าน ‎เข้าประชิดประตูเซนต์โรมานนุส
‎ถอยทัพ
‎ให้พวกเขาเข้ามาและปิดประตู เดี๋ยวนี้
‎ครับท่าน
‎ถอยทัพ
‎ไป
‎พวกมันมาแล้ว
‎ปิดประตู
‎เรายังมีทหารอยู่ข้างนอก
‎ปิดประตู
‎ประตูเปิดแล้ว เร็วเข้า ทุกคน
‎ปิดประตูเดี๋ยวนี้
‎เราต้องพาเขาไปหาหมอผ่าตัด ‎ไม่อย่างนั้นเขาจะไม่รอด
‎ยิงธนูหน้าไม้
‎ลุย ทุกคน ลุย
‎เปิดเส้นทาง
‎- เราจะพาเขาไปไหน ‎- เขาบาดเจ็บ เขาต้องหาหมอผ่าตัด
‎เขาไปไม่ได้ คนของเขาจะละทิ้งศึกนี้
‎ข้าขอโทษ
‎เจ้าไปไม่ได้ เจียสทินีอานี
‎เมืองจะล่มสลาย
‎ไม่มีประโยชน์ จักรพรรดิ
‎รักษาชีวิตตัวเองซะ
‎โจวันนี เจียสทินีอานีต่อสู้ได้ดีมาก
‎เขาต่อสู้อย่างกล้าหาญ...
‎จนกระทั่งเลิกสู้
‎วันสุดท้ายของการล้อมเมือง เขา...
‎ผมต้องยกย่องเขาให้สมเกียรติ
‎เขาต่อสู้อย่างกล้าหาญมาก แต่แล้วเขาวิ่งหนี
‎เพราะเขาถูกยิงแล้ว ‎และเขารู้ว่าทุกอย่างสูญสิ้นแล้ว
‎เมืองถึงคราวหายนะแล้ว ทุกคนรู้
‎มีบันทึกทุกอย่างว่ามันเกิดขึ้นยังไง เกิดอะไรขึ้น
‎เจียสทินีอานี เขาอาจหมด...
‎พลัง
‎เขาเสียขวัญกำลังใจ
‎และนี่คือวินาทีตัดสินจริงๆ
‎เมื่อพวกเขาเห็นเจียสทินีอานีหนีไป
‎ขวัญกำลังใจของทหารฝ่ายปกป้องก็พังลง
‎มันเสร็จเราแล้ว
‎เดินหน้าไปเลย
‎ถอยทัพ
‎ผู้บัญชาการไปจากสนามรบแล้ว
‎ถอยทัพ
‎หลังสองเดือนของการกระหน่ำยิงปืนใหญ่ ‎ของเมห์เหม็ด
‎กำแพงด้านนอกส่วนใหญ่เหลือเพียงเศษอิฐ
‎ทหารฝ่ายปกป้องเมืองถูกไล่ถล่ม
‎ขณะที่ทหารออตโตมันหลายพันบุกฝ่าเข้ามา
‎พระเจ้า
‎เมืองอันเป็นที่รักของเรา...
‎สูญสิ้นแล้ว
‎จงรีบไปที่กำแพงมาร์มะราตอนยังมีเวลา
‎ไม่ ฝ่าบาท
‎มีเรือรอเราอยู่ในอ่าว
‎เรายังหนีได้ถ้าไปตอนนี้
‎ข้าจะไปหาพระเจ้า สหาย
‎มันคือหน้าที่ของข้า
‎รักษาชีวิตตัวเอง
‎- ท่านคิดว่าข้าจะทิ้งท่านเหรอ ‎- ข้าสั่งให้เจ้าหนี
‎บอกโลกว่า...
‎ชาวโรมัน...
‎ต่อสู้อย่างกล้าหาญยังไงในคืนนี้
‎มอริออร์ อินวิคทัส
‎นี่คือหนึ่งในช่วงเวลาที่ผมคิดว่า ‎มันเปิดเผยเรื่องราวได้เยอะมาก
‎สแฟรนต์เซสบอกจักรพรรดิว่า "ท่านควรหนี"
‎เขาบอกว่า "เรามีเรือ ‎เราสามารถฝ่าแนวล้อมได้"
‎คอนสแตนตินอาจหนีไปได้
‎แต่เขาปฏิเสธสแฟรนต์เซสและพูดว่า "ไม่
‎นี่คือคนของข้า ข้าจะไม่ทิ้งพวกเขาให้ตายลำพัง
‎ข้าจะนำพวกเขาและตายไปพร้อมกับพวกเขา"
‎มันคือการตัดสินใจที่น่าทึ่ง
‎จักรพรรดิเห็นชาวตุรีกำลังหลั่งไหลเข้ามา
‎เขารู้ตัวว่ากำลังจะตาย
‎เขาเสียเปรียบหนักกว่าที่ชีวิตเราทุกคนจะได้เจอ
‎แต่เขากลับบอกศัตรูว่า
‎"ไม่"
‎คำตอบจากคอนสแตนตินคือคำตอบ ‎ที่ชาวสปาร์ตามอบให้
‎ในยุทธการที่เทอร์มอพิลีกับลีโอนีดาส
‎ว่า "ข้าขอยืนหยัดจนตาย ดีกว่ารอดไปคุกเข่า"
‎แล้วเขาก็พุ่งไปหาจุดที่การต่อสู้รุนแรงที่สุด
‎แล้วก็ไม่มีใครเห็นเขาอีก
‎เร็วเข้า
‎ผู้หญิงและเด็กก่อน
‎ถ้าเจียสทินีอานีหายตัวไปจากสนามรบ
‎คืนก่อนสงครามสุดท้ายอย่างมหัศจรรย์
‎เขาคงถูกจดจำว่าเป็นฮีโร่ตัวจริงขนานแท้
‎เมืองเป็นของชาวตุรกีแล้ว
‎ถ้าเจ้าหนีไปตอนนี้ เจ้าจะผ่านแนวปิดล้อมไปได้
‎เร็วเข้า
‎ไปกันเถอะ
‎โชคร้าย หลังจากแสดง ‎ความเด็ดเดี่ยวและกล้าหาญอันเหลือเชื่อ
‎เขาหนีไป
‎ออกเรือ
‎และในที่สุดก็ตาย
‎กองเรือรบเวนิสที่น่ากลัว ‎แล่นไปทางคอนสแตนติโนเปิล...
‎มาไม่ถึง
‎ชาวเวนิสรอแล้วรอเล่า
‎ในที่สุดพวกเขาก็รวมกองเรือรบด้วยกัน
‎เพื่อส่งไปคอนสแตนติโนเปิล
‎แต่มันออกเรือสายเกินไป
‎มันเพิ่งถึงอีเจียน
‎หลังจากการล่มสลายของคอนสแตนติโนเปิล
‎สงครามศาสนาเป็นเรื่องของอดีตไปแล้ว
‎(วันที่ 29 พฤษภาคม ปี 1453)
‎วันที่ 29 พฤษภาคม ปี 1453
‎สุลต่านเมห์เหม็ดที่สองเข้ากรุงคอนสแตนติโนเปิล
‎เขาอายุ 21 ปี
‎และประกาศว่าตัวเองเป็น "ไคเซอร์เอรูม"
‎"ซีซาร์แห่งโรม" พระองค์ใหม่
‎แต่ชาวออตโตมันจะรู้จักเขา ‎ไปตลอดกาลว่า "ฟาตีห์"
‎"ผู้พิชิต"
‎เขาทำเรื่องที่...
‎หลายคนใน...
‎ช่วง 1,700 ปี พยายามและล้มเหลว
‎เขาปิดฉากจักรวรรดิโรมัน...
‎และเขาทำมันตอนอายุเพียง 21 ปี
‎เพราะความพ่ายแพ้ของคอนสแตนติน
‎คอนสแตนติโนเปิลจึงกลายเป็นอิสตันบูล
‎เมืองหลวงของจักรวรรดิออตโตมัน
‎เมห์เหม็ดยึดเมือง ตรงไปที่อายาโซเฟีย
‎มันคือสิ่งก่อสร้างที่ใหญ่ที่สุดในยุโรป
‎มีการบรรยายว่าเขาเดินชมทั่วอาคารนี้
‎เดินอยู่บนดาดฟ้าโดม
‎เพื่อสำรวจความงดงาม
‎และเขาพรรณนามันในความคิด
‎ว่าตอนนี้เขาอยู่ในอาณาจักรของสวรรค์
‎มันไม่ใช่แค่เรื่องสัญลักษณ์
‎สำหรับเขา มันลึกลับและเติมเต็ม
‎ให้กับสิ่งที่เป็นประเพณีของฮะดิษ
‎ที่คนที่ครองคอนสแตนติโนเปิล
‎จะได้รับพระพรอย่างแท้จริง
‎สุลต่าน...
‎เราพบแกรนด์ดยุก
‎แล้วจักรพรรดิล่ะ
‎ยังไม่พบ
‎พาตัวเขาเข้ามา
‎พอ
‎ถวายพระพร สุลต่าน
‎ข้าลูคาส โนตาราส
‎แกรนด์ดยุก ‎และผู้บัญชาการสูงสุดของกองกำลังทหาร
‎ฝ่าบาท ข้ามาที่นี่เพื่อรับใช้ท่าน
‎เพื่อเป็นเกียรติแห่งชัยชนะ ข้านำของขวัญมาให้
‎ทำไมเจ้าไม่เอาทรัพย์สมบัติพวกนี้ ‎ให้จักรพรรดิของเจ้าตอนเขาต้องการมันนัก
‎- ท่านลอร์ด ข้า... ‎- เจ้าเป็นคนเลวแบบไหน
‎กักตุนความมั่งคั่งของเจ้า ‎ตอนที่ผู้หญิงและเด็กหิวกระหายอยู่รอบตัว
‎สุลต่าน ท่านเข้าใจข้าผิด
‎ข้า...
‎เข้าใจผิดเหรอ
‎ได้โปรด ความตั้งใจของข้ามีเกียรติ
‎- ถามเสนาบดีของท่าน อำมาตย์ฮาลิล ‎- ชานดาร์ลา ฮาลิล
‎ใช่ ข้าร่วมมือกับเขา ‎เพื่อให้การล้อมเมืองจบโดยเร็ว
‎เพื่อความหวังที่จะหลีกเลี่ยงการนองเลือด
‎ถ้าท่านเรียกเขามาที่นี่ได้ ‎เขาคงเป็นพยานให้เช่นนั้น
‎พาเจ้าสุนัขพันธุ์ทางนี้ออกไป ‎เขาจะดูดีกว่าถ้าไม่มีหัว
‎ไม่นะ ได้โปรด สุลต่าน
‎ขอร้อง ไม่นะ
‎ไม่นะ เมตตาด้วย
‎เมตตาด้วย
‎ขอแสดงความยินดี สุลต่าน
‎ท่านได้ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่
‎ขอบใจ...
‎อาจารย์ของข้า
‎ท่านจะทำยังไงกับเพชรเม็ดใหม่นี้
‎ข้าจะสร้างเมืองหลวงของจักรวรรดิข้าที่นี่
‎โรมใหม่
‎มันจะวิเศษ
‎ใช่
‎อาจารย์...
‎ตอนที่พ่อข้ากลับมา...
‎และพรากบัลลังก์ไปจากข้า...
‎เจ้าจำสิ่งที่เจ้าพูดได้ไหม
‎เจ้าพูดว่า...
‎"เมื่อถึงเวลาของท่านโดยแท้จริง
‎ท่านจะได้ขึ้นครองบัลลังก์โดยชอบธรรม
‎และทอดทิ้งสิ่งเหนี่ยวรั้งในอดีต"
‎บัดนี้ท่านเติบโตขึ้นด้วยตนเองแล้ว
‎ทำไมท่านไม่เชื่อในตัวข้า
‎ข้าทุ่มสุดตัว...
‎เพื่อให้ท่านสำเร็จ
‎ข้าขอถูกเนรเทศ ด้วยความเต็มใจ
‎ไม่ใช่เนรเทศ
‎มหาเสนาบดี...
‎พาชานดาร์ลา ฮาลิลไปอยู่กับเพื่อนรักของเขา ‎ลูคาส โนตาราส
‎ด้วยความยินดี
‎ทุกอย่างที่ข้าทำ สุลต่าน ก็เพื่อรับใช้ท่าน
‎โปรดจำสิ่งนี้ไว้เมื่อท่านแก่ชรา
‎หากท่านได้แก่ชรา
‎ขอบใจสำหรับบทเรียน อาจารย์
‎มันจะถูกจดจำ
‎ทุกคนเรียกมันว่าการล่มสลาย ‎ของคอนสแตนติโนเปิล
‎มันไม่ใช่การล่มสลาย ไม่มีอะไรล่มสลาย
‎มันคือการพิชิต
‎การพิชิตคอนสแตนติโนเปิล
‎ถือเป็นชัยชนะสำคัญครั้งแรก ‎ที่ปืนใหญ่เอาชนะเมืองได้
‎มันคือเหตุการณ์ยิ่งใหญ่
‎ที่แสดงให้โลกเห็น ‎ว่าปืนใหญ่ทำลายกำแพงได้ผลเพียงไหน
‎มันเป็นการประกาศว่ากำแพงเมืองล้าสมัยไปแล้ว
‎มีไม่กี่คนในประวัติศาสตร์โลก
‎ที่เรียกตัวเองได้ว่าผู้พิชิตโลก
‎เมห์เหม็ดผู้พิชิต...
‎ได้เปลี่ยนธรรมชาติของประวัติศาสตร์โลก ‎ในหลายๆ แง่
‎จักรวรรดิที่ยิ่งใหญ่นี้จะปกครอง
‎หนึ่งในสามของยุโรป แอฟริกาเหนือส่วนใหญ่
‎ตะวันออกกลางทั้งหมดจนถึงอ่าวเปอร์เซีย
‎และจนถึงเอเชียตะวันออกเฉียงใต้บางส่วน
‎มันคือยุคที่รัฐนี้เปลี่ยนไป
‎จากการเป็นนครแห่งหนึ่ง
‎บนชายแดนระหว่างชาวคริสต์และอิสลาม
‎เป็นมหาอำนาจในการเมืองโลกไปอีก 300 ปี
‎ลูกชายของข้า แอปเปิลแดงเป็นของเจ้าแล้ว
‎มันคือรางวัลของจักรวรรดิใหม่ของเจ้า
‎และจากนี้...
‎เราจะเริ่มต้น
‎คำบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา