Anteriormente...
Séguennos.
NYPD?
Gaitano Russo.
É o que investigaba o homicidio de Franz.
A Franz matárono por isto. Unha lista de nomes
- coas iniciais A. M. - Son alias.
Eu teño páxinas con números.
Penso que queren acabar cos investigadores especiais.
Van cara a Atlantic City. Irán buscar os amigos.
Ben, todos xuntos no mesmo sitio. Acaba con eles.
- Debimos deixar un vivo. - Non é certo. O aparcadoiro.
"New Age Technologies."
Sabes se Sanchez e Orozco falaron con Calvin Franz?
Traballaban nun caso.
Swan participaba?
Escoitei o seu nome.
E as armas? As 650 estarán no camión.
Podes localizalo co GPS que conectei con isto.
Atoparon outros dous corpos en Nova York,
preto de onde apareceu o voso amigo. É fácil identificalo con iso.
Necesitamos máis armas.
DEZ DÍAS ANTES
Abonda!
Isto pode rematar agora, Calvin, se ti queres.
Só dime que descubriches e quen máis o sabe.
Xa sabemos o dos teus amigos de Atlantic City,
así que non os vas salvar se non falas.
Moi ben.
Se non tes nada que dicir...
Meu Deus!
Preparádeo.
Última oportunidade!
Ou falas ou voas, mamalón.
Por que te ris?
Só pensaba
no que che fará o mangallón.
Mangallón? De quen raios falaba?
Levo a 17, dúas do 19, a Beretta
e tres de prepagamento.
Ben, para que o saibas,
cando quitas o permiso,
tes que esperar sete días para poder mercar unha pistola.
E só podes mercar unha en 30 días.
Pero podo gardarchas.
Cantos obstáculos.
Si. Máis que nunha carreira con obstáculos.
As normas din que llas podes deixar a un amigo
que, como sabes, é unha das condicións
de transferencia temporal na lei de Nova Jersey.
Encantado, amigo. Son Joe Gordon.
Frank Majeske. Encantado.
E ti debes saber que unha transferencia temporal a un amigo
só ten uso deportivo.
Entón entendo que irás tirar ao albo
ou cazar.
Unha mestura das dúas.
A lei tamén di que as armas se devolven
nun período de oito horas.
Tecnicamente, todo existe nun período de oito horas.
Saberás que as armas que se transfiren
só se poden usar coa supervisión e a presencia
do dono, que sería eu.
E se estás comigo en espírito, Frank?
Se vale para Deus, para min tamén.
Non sei. Gústame a miña Glock 17.
É unha Glock 17.
Dixen a miña, vale? Gústame o tacto.
- Que foi iso? - Nada.
Escoito un tirador mediocre falar da súa nova arma.
Ei, son bo tirador.
Do montón.
O carallo.
Dixon, axúdame. Daquela en Biloxi...
- Tiveches moita sorte. - Grazas.
Meu, non lle darías a un burro cun banxo.
Que vos dean.
O que quero dicir é que quero usar a miña arma, vale?
Primeiro: só os malos se queixan das ferramentas.
Segundo: queres que te cachen cunha arma rexistrada co teu nome?
Ben, pero non ten por que gustarme.
A min gústame a miña.
Beretta 92. Coma a que levaba Swan.
Os tipos que seguimos deben ser bos
- se liquidaron catro de nós. - Non sabemos se Swan morreu.
Swan está morto coma o can.
Que? Todos o sabemos.
Se vos cabrea tanto coma a min,
é bo sinal.
Atopei o que precisamos.
Motel Jade East, Belt Parkway.
É perfecto.
Un picadeiro preto do aeroporto, prostitución...
Alí ninguén se meterá nos asuntos de ninguén.
Bo sitio para agocharse.
Non sei, Reacher. Non é un sitio moi luxoso?
Debería parar?
Acabemos con isto.
Vós os catro, esperade aquí.
Iso foi raro.
Non ía tan rápido como para pararme.
Seino.
Atoparía alguén os nosos amigos de Atlantic City?
Só se decidiron volver botar cemento.
Igual o tipo da tenda avisou a policía.
Queda cos cartos e as armas.
É cómplice. Se nos arrestan, a el tamén.
Gárdame a arma.
Espértame se pasa algo.
Vas durmir agora?
Vanme arrestar, pero penso que van tardar un anaco.
Así que,
durme mentres podes.
Ola, tío.
Sae!
Devolvereiche o da fianza.
E o do hotel e o avión.
A que esperas? Sae!
As mans no teito, Paul Bunyan.
Neagley, Dixon,
mirade o do aparcadoiro.
O'Donnell?
Que podo facer?
Estudaches dereito, non?
Si, en Rutgers.
Logo máis ou menos.
Que che dean.
- É o meu avogado. - Que sorte.
Merda.
Inspector, o meu cliente quere un avogado.
Separarnos durante a viaxe crea un conflito
que lle aseguro que gañarei
se se produce algunha condena.
Nada diso é exacto.
Estamos de acordo.
Rutgers.
Sube, Dershowitz.
Como nos atopaches?
Buscaba un coche cun mamalón xigante dentro.
Parece que te descubriu.
Se vos interesa,
sabía que vos agochariades despois de asaltarme.
Entón busquei nas cámaras dos alugueiros de coches
do aeroporto, reviseinas
ata que te vin falando coa tipa do traxe.
Busquei a placa do seu coche
e emitín unha orde de busca para saber se volviades a Nova York.
O policía viuvos, e aquí estamos, xenios.
Por que tes xoguetes?
Ei, deixa iso.
Así rompes o xeo cos rapaces no parque?
Non ten graza.
Que é isto, Russo?
É algo que non che importa.
Así que remexe o que queiras,
colle un puñadiño
e méteo no cu.
Bo sitio.
Si.
Aquí podes facer unha carreira de coches.
Frances Neagley? Karla Dixon?
Son Marlo Burns, a directora de operacións de New Age.
Non é o meu, pero encantada.
Moi ben.
Non adoitamos recibir visitas de investigadoras privadas.
Vai todo ben?
Investigamos tres asasinatos e un desaparecido,
logo diría que non.
Atopamos isto no coche dun dos posibles sospeitosos.
Necesitamos información sobre o dono.
Hai milleiros de empregados e moitas divisións en New Age.
Recibimos centos de visitas todos os días
sobre os proxectos que desenvolvemos.
Entendémolo, pero agradeceriamos calquera información que nos poida dar.
Non é un caso calquera no que traballamos.
As vítimas son amigos nosos.
Síntoo moito.
Verei que podo facer.
Grazas.
Queredes sentar?
- De que se trata? - Ademais dos golpes.
Trátase dos golpes no ego.
O golpe foi inesperado, vale?
O coxín de seguridade golpeoute. Eu malleite.
Nunha pelexa xusta, gañaría eu.
E cando rematemos, pelexaremos outra vez
e dareiche unha boa tunda.
Quítalle as esposas, deixa o do arresto e amañádelo aquí agora.
Que clase de avogado es?
O mellor que puido saír da universidade número 91.
Mira, Curly,
disme por que estou aquí no canto de aí fóra?
Teño malas novas.
Vou adiviñar.
Sanchez e Orozco están mortos.
Secuestrados, atoparon os corpos.
Dixéronmo os da polícia de Catskill. Como o sabedes?
Imos por diante, Sipowicz.
Non, non ides por diante se traballades neste caso.
Estades dificultando a miña investigación.
E se queres que te arreste e te meta nunha cela, podo,
pero así non o resolvemos,
e é a única cousa que os dous temos en común.
Certo.
Por que non empezas explicando por que nos seguías?
Ben.
Cando investiguei a 110.a,
Calvin Franz chamárate varias veces a ti,
a Tony Swan, Jorge Sanchez e Manuel Orozco.
A ti non te chamara.
Por que?
Non teño teléfono.
Estivestes anos na mesma unidade. E agora, mátanvos a todos.
Aquí pasa algo e creo que vós sabedes cousas.
Mira, eu só quero chegar ao fondo disto.
Se che contamos o que sabemos,
xa podes darnos ti algo tamén.
Atopei algo.
O rexistro mostra que o pase 6322
se emitiu co nome de Trevor Saropian.
Non é un empregado. Veu a unha entrevista.
Entrevista para que?
Parece que se dedica ao mantemento.
Limpeza de ventás, encerado de portas e así.
Non o contratamos. Non cubría as nosas necesidades,
pero tiñamos o currículo no sistema.
Cun enderezo.
Moitas grazas, de verdade.
De verdade veu un asasino a unha entrevista?
Iso é o que imos descubrir.
Seiscentos cincuenta a 100 mil.
Que carallo venden que vale 65 millóns?
A venda é unha suposición. Nunha investigación, as suposicións matan.
Podería ser unha transferencia, un encubrimento,
un suborno de 65 millóns...
Non sei no que andaban metidos, pero acabou con eles.
Non me gusta que uses o de "metidos".
Significa o que significa. Ti mírao como queiras.
Creo que insunúas que os meus amigos eran criminais,
e se é certo, ti e eu imos ter outro problema.
Son inspector. Penso en todas as posibilidades,
tamén nas que non vos gustan.
Hai unha posibilidade que si me gusta.
Que ti estás no medio.
Non son corrupto.
Seguíchesnos sen identificarte,
queres información, pero non me arrestaches.
Non queres que quede rexistro ningún.
- Dío outra vez, a ver que pasa. - Estou esposado.
A min ninguén me compra. Entendido?
Señores, por que non respiramos, si?
E que cada un vaia para o seu lado.
Inspector, unha forma de demostrar a túa integridade
sería compartir información que non saibamos xa.
Temos un sospeitoso.
Como o atopastes?
Coa impresora de Franz.
Nós tamén a rexistramos.
Estaba esnaquizada, nada na bandexa.
Pero si na tarxeta de memoria.
Pedín que a revisasen. Había algo pendente para imprimir.
Non se imprimiu por falta de tinta.
Igual non es o único bo investigador aquí.
CONSPIRACIÓN PARA COMETER UN ACTO TERRORISTA
"Azhari Mahmoud."
Negocia con armas para organizacións terroristas.
"Mahmoud pode ser quen buscamos.
É un fantasma. Non hai fotos del. Sanchez."
Sanchez e Orozco atopárono.
A. M. As mesmas iniciais.
As mesmas iniciais?
Atopamos unha lista de alias nun lapis de memoria de Franz.
Este tipo seguro que non se chama Azhari Mahmoud.
Non mo iades dicir nunca?
Que Seguridade Nacional busque todos os alias.
Cres que se meteron en algo de terrorismo?
Pode ser.
Ben, sexa o que sexa,
este caso volveuse moito máis grande do que pensabamos.
Xa ten pasado.
Os outros teñen que deixar o do incendio.
Que? Veña, ho. Foi só unha pelexa que saíu mal.
Igual tomou unhas copas de máis,
meteuse coa moza dalgún, uns empurróns,
"ven fóra" e pum, pum.
Podería ser o selo do club, o que poñen cando saes,
pero na palma da man.
Xa, pero aquí non teñen selo.
Preguntaches?
- Non. Xa estiven aquí. - Que sabes?
Ensinámoslles a foto de Simms aos empregados.
Ninguén o recoñece.
Igual non significa moito nun bar cheo e escuro,
pero é seguro que non estivo en ningunha pelexa.
Buscastes ben?
Revisamos cada recuncho.
E non foi sinxelo, porque as mulleres non me deixaban pasar.
Saben que son bo bailarín.
Si, e cando Baryshnikov evitou as fans,
vimos que non houbo ningún altercado hoxe.
Porque nunca estivo no bar.
Ten os pantalóns mollados.
As pozas teñen auga da chuvia de onte.
Estaba correndo, atravesou por aquí, meteu o pé na poza,
freouse e déronlle.
- Morreu aquí. - Si, e o selo?
Estaba en algo que agarraba mentres corría.
A tinta está borrosa.
Viña dun papel translúcido.
Rouboulle a alguén a droga?
Un papaventos, porque te leva ata o ceo.
Tenente coronel.
Déixao xa, Reacher. Levo vaqueiros, por Deus.
Recibido.
Que fas aquí, Fields?
Oín a chamada mentres mercaba xeado e brézeles.
De cantos meses?
Oito e medio, quere salgado e doce.
Estaba aquí preto no Wawa
e vin antes de volver á casa coa señora e con Hortense.
Chamarase coma ti?
En realidade, coma meu pai, pero si.
É unha maldición.
Ben, que temos aquí?
A combinación gañadora de alcohol, homes e armas?
Cambia o alcohol por drogas.
Seica o soldado Simms roubou, liscou e collérono.
Ti cres? Un dos nosos roubando drogas?
Non quero supoñer. As suposicións matan. Pero é o que me di o instinto.
Por iso se creou a 110.a, non si?
Abride un expediente e investigade.
Avisádeme se podo axudar en algo.
Pero agora derréteseme o xeado.
Recibido.
Swan, tiñas certa razón. Non é só un papaventos,
é un de combate.
Vinos en Afganistán.
Alí son populares.
E tamén a heroína.
Dixon?
Xefe.
O expediente do caso de combustible.
Igual sei o que levaban eses avións.
Estás calada.
En que pensas?
Penso que teño o nome
de quen matou a mellor xente que coñezo.
Penso que vas resolver o deses números,
daremos cos cabróns e saberán por que ninguén se mete
cos investigadores especiais.
Reacher sabía o que facía cando nos xuntou.
Ten bo instinto.
Ten bo de todo.
É un dicir.
Nunca pensei que o descubriría.
Veña, ho. Todo o mundo o viña vir, coma o cometa Halley.
Eu non.
De verdade pensaba que non lle interesaba.
Contigo non mantén a distancia.
Porque non o presiono.
Gústame como estamos.
Estou a gusto coa distancia.
Aínda así sodes os máis unidos da 110.a.
Como pasou?
En realidade, non o sei.
Pero sei que aínda que pasen días, meses
ou anos sen que falemos,
Reacher estará cando o necesite, sen preguntas.
Meu Deus.
Iso é.
Son días e meses.
O que?
Esas páxinas?
Sete páxinas, non?
En cada unha hai 26 ou 27 tabulacións numéricas.
Se ti o dis.
Se as xuntas, poderías meter todo nunha páxina,
non en sete.
Pero está claro que querían sete.
Entón, se cada páxina ten datos específicos,
é un dato importante
que todas teñan 26, menos unha.
Unha ten 27. Por que?
Non entendín nada desde o de "meu Deus".
Son días e meses.
Vale? Cada páxina é un mes, hai sete.
Os meses non teñen os mesmos días.
Se traballas seis días á semana, son uns 26 ou 27 días,
dependendo de en que día empece ou remate o mes.
Ben.
Pero fixándonos nos días laborables, non son sete meses calquera.
Son os últimos sete meses.
Nos últimos sete meses,
algo tiña que pasar nove, dez, 12 ou 13 veces ao día,
de luns a sábado, pero non sempre pasaba.
Non é só que non pasase.
Eses números estaban moi ben no primeiro mes
e son pésimos no sétimo.
Entón a pregunta é:
que estaban a contar?
Oes, tiñas que velo.
A través do burato de menos dun centímetro dunha cerca,
por debaixo da varanda e atinei xusto na fechadura.
O xefe de policía nunca vira nada así.
Estou de acordo.
É coma cando un vello miope dá coas escaleiras.
Que che dean.
Boas novas.
Busquei os alias e hai un movemento recente deste tipo.
Con recente dis agora mesmo nos EUA?
Si.
E un dos nomes da lista, Alexander Markopoulos,
mercou un billete de Denver a JFK que sae nunha hora.
Cando A. M. facture, collerémolo.
Síntoo moito.
Ben.
Si.
Atrasáronme.
Atrasáronte? Que queres dicir?
Teño que explicarche o que significa?
Estarei alí, pero un pouco máis tarde.
Esperaban por min no aeroporto.
Estás seguro?
A xente non viaxa con maletas baleiras.
Non podo usar os DNI.
Canto cres que saben?
Non preguntei.
Se nos relacionasen,
estarías falando co teu avogado.
Ti es o experto e tiñamos un trato.
E cumprireino, pero algo máis tarde.
Iso pode estragalo todo.
Cada minuto que pasa estamos máis preto de expoñernos
e de rematar nunha prisión federal.
Señor Langston, teño unha pregunta:
fixeras algún trato coma este
onde o produto se merca polo prezo ofrecido?
Non.
Eu si. Moitas veces.
Como dicides vós: "Non é o meu primeiro rodeo."
Ben, seguiremos adiante pola nosa parte.
Pero como vas chegar a Nova York sen DNI?
CIRURXÍA COSMÉTICA! CAMBIA O TEU ASPECTO, A TÚA VIDA!
Xa o amaño eu.
"Meses e días."
Carallo, ten razón.
Claro que a ten. Son números.
Aquí está.
A casa de Saropian.
Podes buscar información da casa do lado?
- Vou. - Que sentido ten isto
se collen a A. M. no aeroporto?
Se non fala, non saberemos con quen traballa,
e todos os implicados libraranse.
Barbara Gottelsman. Ten 79 anos, sé amable.
Por que non o ía ser?
Ola?
Ola, é a señora Gottelsman do 950 de Emerson Drive?
Si.
Atopei a carteira de Trevor Saropian.
Pon que vive no 948 de Emerson,
pero quería asegurarme antes de enviala
xa que non responden no número que atopei.
No DNI pon que mide 1,75 metros e ten unha cicatriz na cara.
Si, ese é Trevor.
Ben. Desculpe as molestias.
Sabe o que? Os seus colectores do lixo levan días na beirarrúa.
Ten que levalos para dentro.
Se non, póñenlle unha multa de 20 dólares por colector.
Xa, non os vai volver meter dentro.
Pois si que é a súa casa. Imos ver que atopamos?
Despois de parar na ferraxaría.
FERRAXARÍA DE HART
Agora.
Burro, preséntoche a banxo.
Putos chalecos antibalas.
Todo despexado arriba?
Ademais deste amigo morto,
todo despexado.
Merda!
Reacher!
Oeste!
Hostia!
Quen te envía?
"Brian Collins." Para quen traballas?
New Age? Traballas para New Age?
Estache dando un infarto?
Estás de broma.
Ei!
Collins, quen leva a operación?
Collins!
De verdade?
Mamalón.
Ola, Sra. Gottelsman.
Estás só? Non hai superviventes?
Non.
O tipo do coche era de New Age.
A identificación.
Polo menos atopaches algo. Estes non teñen nada.
Eran matóns.
O tipo asegurábase de que fixesen o traballo.
E agora que?
Liscamos de aquí.
A Sra. Gottelsman seguro que chamou a policía.
Agora gustaríache cambiar a roupa, non?
Uns pantalóns, Jack?
Non te poñas cómodo.
Creo que a noite aínda non rematou.
Que dicías?
Alguén calvo e enfadado acaba de chegar.
- Ola, Russo. - Pecha a porta.
Unha bomba?
No centro de Queens?
- Quéixanse diso? - Paréceche divertido?
En que pensabades?
Pensabamos que era unha trampa,
e, como ves, tiñamos razón.
Unha trampa?
Intentaron matarnos en Atlantic City.
Non o conseguiron, pero tiñan un pase da empresa New Age.
Non mo iades dicir?
Mentres nos retiñas ilegalmente a min e a O'Donnell,
Neagley e Dixon foron alí,
e a directora de operacións díxolles
o enderezo da persoa que tiña o pase.
O asasino deixou o enderezo?
Iso nos preguntamos nós. Había dúas posibilidades.
Puido ir a New Age cun obxectivo,
entón o enderezo sería falso,
ou puido ir a New Age porque traballa para eles,
un asasino contratado para localizarnos,
polo que o enderezo sería real e alguén quería vernos alí.
Entón vós os catro decidides ir a un lugar
onde vos esperaban para matarvos?
Na nosa defensa direi que estoupou antes.
Non o podo crer.
Confirmamos que ten relación con New Age.
Atopei isto nun deles.
E isto é do tipo que disparaches, do que estoupaches
ou do que morreu coa grella?
A grella parouno.
Morreu co colesterol.
E o seu coche?
Trouxémolo connosco.
Cambiamos as matrículas,
intentamos ocultar os danos.
Non se sabe cando o necesitaremos.
Mira,
se nos imos axudar, necesito saber cando ides actuar así,
sobre todo con este contratempo.
- Que contratempo? - A. M. non foi ao aeroporto.
Entón sabe que o vixían.
A lista cos alias xa non nos serve para nada.
A el tampouco.
Pero iso non quere dicir que o seu plan non siga activo.
Despois disto,
será complicado traballar coa policía detrás.
Non virán. Cando oín a descrición do autor,
fun para alí e a señora Gottelsman fixo unha declaración.
Digamos que non apuntei ben
as túas dimensións.
Non me gusta facelo.
Non me fagades facelo de novo.
Usarei isto para pedir unha orde contra New Age.
É o máis lóxico.
Alégrame que esteamos de acordo.
Mentres tanto, necesito que vós
quededes quietos ata que vos avise.
Dareiche un número de teléfono para que non veñas
cando necesites falar.
De prepagamento? Crin que non tiñas teléfono.
Non é meu. É dun que matei.
Ben.
Falo en serio.
Deixádevos de leas.
E que facemos agora, xefe?
Preparádevos,
imos meternos nalgunha lea máis.
Onde aparcaches?
A dous quilómetros á dereita.
Tarefas.
- Ordenadores. - RR. HH.
A oficina da directora.
Eu encárgome do resto.
Cando soe a alarma, cronometrade.
A policía está a seis quilómetros. A chamada pasa por unha central
e non poden atender máis de 60 nestas rúas.
Demasiadas voltas para volver.
Non máis de dous minutos
para coller todo e vernos no coche de Dixon.
Se chego tarde, non esperedes.
Si, comandante.
Vedes a Reacher?
Non, pero dixo que non esperásemos.
- Merda. - Hai que liscar.
Non o deixo aquí.
Eu non quero marchar, pero deu unha orde.
Se di que vaiamos, imos.
Merda.
Ei!
Para!
Non podo crer que marchásedes sen min.
Mamalón.
- Dixon. - Si?
Lanterna.
Que atopaches?
Non pode ser.
Hostia. É Swan.
Traballaba en New Age
cos que intentan matarnos.
Subtítulos: Paula Maneiro Torreira
Supervisora creativa Estefanía Prol Lusquiños