Anteriormente en Reacher...
"650 a 100 mil cada un."
Podería ser unha transferencia, un encubrimento,
un suborno de 65 millóns...
Temos un sospeitoso.
Azhari Mahmoud.
Negocia con armas para organizacións terroristas.
"É un fantasma. Non hai fotos."
Se son fraccións, é unha chafallada.
En cada unha hai 26 ou 27 tabulacións numéricas.
Entón a pregunta é: que estaban a contar?
Hoxe non tes que estar só.
Intentaron matarnos en Atlantic City.
Non o conseguiron, pero tiñan un pase da empresa New Age.
New Age é unha empresa aeroespacial.
Marlo Burns, directora de operacións.
O pase emitiuse co nome de Trevor Saropian.
- O seu coche? - Trouxémolo connosco.
Hostia. É Swan.
Traballaba en New Age
cos que intentan matarnos.
RESTAURANTE
Xenial. Estampamos o coche contra a ventá
para poder ler as reclamacións
dunha secretaria que caeu hai cinco anos.
Que ben que nos arriscamos por isto.
Xa, eu tampouco teño nova información.
Eu non diría que non temos nova información.
Temos tres investigadores mortos,
un fuxitivo.
E o que desapareceu é o que traballaba para New Age.
Que? Alguén ten que dicilo.
Swan traballaba connosco ou con eles?
Swan non é corrupto.
- Todos o queremos pensar... - Coñecemos a Swan.
E non cres que poida ser?
Non, non o creo.
Centrémonos nisto.
Bolboreta?
Avelaíña?
Falaba disto.
Iso é un encadernador. Usar dous nomes para algo así é estúpido.
Igual ca esta conversa.
Falando de nomes,
atopei o noso home na lista de empregados.
Swan era asistente de dirección de seguridade.
"Shane Langston, director de seguridade."
Igual é co que falei en Atlantic City.
Por que dis iso?
É xefe, os xefes dan ordes,
e o tipo que matamos seguía ordes.
É unha teoría. Igual foi el quen meteu a Swan nisto.
Se Swan non se meteu só.
- Xa dixen... - As suposicións non matan?
Supós que Swan é o mesmo que cando estaba na 110.a.
Ei, este é o tipo que Reacher perseguiu na de Saropian.
É a mesma foto.
Axudante de seguridade.
Xenial.
Swan, Collins,
xa son dous de New Age implicados nisto.
- Investigarémolos a todos. - E tamén a Marlo Burns.
Foi a que nos deu o enderezo de Saropian.
Todos son sospeitosos.
Hai máis de mil empregados. Como imos facer?
Un por un.
CIDADE DE NOVA YORK
Onte pola noite pediches unha orde para unha empresa de defensa,
e unha hora despois, entran a roubar?
Sabes que parece?
Que sempre imos por detrás.
Esperei a ter material suficiente.
E mentres esperabas, todo o que podías obter
dese sitio desapareceu.
E asegúroche que foron eses soldados
que ti tiñas que vixiar con ese ollo morado.
Non foron eles. Deixeilles ben claro
- que non se pasasen! - Xa vexo.
E pensabas que che ían facer caso?
Es do NYPD!
Eles son investigadores privados, hostia.
É moito para ti, Russo?
Tenente, baixa a voz.
Que baixe a voz?
Disme que baixe a voz na miña puta oficina?
Moi ben.
Podes ir investigar que saben, por favor?
Pedincho con suficiente educación, Russo?
- Xa me encargo eu. - Xenial.
Pecha a porta.
Quen puxo esa canción?
É Talking Heads.
Tes algún problema con eles? Isto é Nova York.
Eles son de aquí.
Viñeron de Rhode Island
e non, non teño ningún problema. É que...
poñer Road To Nowhere cando non imos a ningures con isto...
É algo pesimista.
E non é a súa mellor canción.
Preferirás Psycho Killer.
Igual teño algo.
Busquei todo o relacionado con Swan...
- E? - Atopei algo raro.
É o asistente de dirección.
En todos os correos, Langston, o seu xefe,
e outros de seguridade están copiados.
Son un equipo, comparten información.
Pero non compartiu todo.
Hai varios correos entre Swan e a nosa amiga Marlo Burns.
Só eles, sen ninguén copiado.
Sobre que?
Música, pero igual non é iso.
Como o sabes?
El escribiu:
"Escoitei un álbum o outro día
e pensei que che gustaría. Bold As Love, de Jimi Hendrix.
A sexta canción é xenial. Xa me dirás que che parece."
Swan odiaba a Hendrix. Calquera cousa así...
Nin Skynyrd nin Hendrix nin Zeppelin nin Who.
- Era a súa regra. - Déixaos a todos fóra
e di que lle gusta algo que odia.
Igual é un código.
Ou igual intentaba deitarse con ela.
Eu dixen que me gustaba Georgia O'Keeffe.
Dicimos cousas.
Xa. Aquí di que a canción é Little Wing.
Espera.
- Díxenche que es lista? - Non demasiado.
Aquí. Un proxecto de defensa chamado "Little Wing".
O maior contrato que tivo nunca New Age.
Catro veces maior ca calquera outro que vin nos arquivos.
Un de nove cifras.
A xente mata por menos.
Mira estas notas.
Probaron a tecnoloxía de Little Wing cun militar
e cun senador.
Que tipo de proba? Onde?
Non di nada.
Pero o senador Malcolm Lavoy asegurou
que conseguiría os votos para crear Little Wing.
"Cre no traballo que facemos en New Age
e fará de todo por axudarnos."
Lavoy crería ata nos gazafellos se lle pagas.
Coñécelo?
Ten unha reputación. Coñéceno como "bolsa de papel".
A política e o seu voto van segundo veña o aire.
Disque fixo cousas turbias.
Se New Age quere facer cartos cun contrato do goberno
e Lavoy é o seu campión no Congreso,
New Age é o vento que move a bolsa de Lavoy.
Soa mal.
Entón Swan, desaparecido, corrupto ou non,
fala en clave con Marlo,
que quixo matarnos, dun programa
que apoia un político sen moral?
Hai que falar con Lavoy.
Non poderemos achegarnos para descubrir o que sabe.
Non é necesario. Eses nin sequera saben o que votan.
Mil páxinas de facturas, rexistros... Non o len.
Votan o que lles din. Pero o seu director lexislativo?
Son os que crean as leis,
o que nos favorece porque non teñen seguridade.
Por que van falar connosco?
Podo facer que nos supliquen para contárnolo.
Algo que nos queiras contar?
Mirade, hai moita xente poderosa en Washington con...
problemas confidenciais.
Desagradables, pero legais.
Cousas que queren manter privadas.
O meu traballo é que os asuntos persoais sigan sendo persoais.
E que os que saben os segredos, que os garden.
Chantaxeas.
Incentivo.
Parece ruín, O'D.
Non é tanto.
Ei, que teño que pagar a escola privada, vale?
Non infrinxo a lei.
Só lles presento os feitos e lles digo que pasará
se escollen o camiño incorrecto.
Nuns minutos fago unhas chamadas,
consigo o nome do director lexislativo e do seu talón de Aquiles.
Veña.
Moi ben.
Grazas.
Non queres falar de Swan...
Swan está limpo. Se non, non desaparecería coma os demais.
Pero non desapareceu coma os demais.
Non hai corpo nin esnaquizaron a casa.
Non deixaría que o can morrese. Swan non era así.
Pode ser.
Ou igual liscou axiña
porque sabía que o perseguirían tres soldados e un xigante.
O do can xurdiu así.
Mirade, non sabemos o que fixo Swan desde o da 110.a.
Igual tiña falta de cartos ou aceptaba subornos.
Creríalo se che din que eu acepto subornos?
Non.
Eu só digo
que igual non coñecemos a xente tan ben.
O Tony Swan que recrutei non forma parte disto.
E punto.
Vistes as súas caras cando sacamos a placa?
Parecían Ralph Terry
cando Bill Mazeroski lle gañou naquel partido.
Mazeroski? Nova regra, rapaz.
Non podes falar
de cousas de antes de naceres.
Veña, Bucs!
Pronto pecharemos o caso.
Que nos darán? Recoñecementos? Ascensos?
Iso gústame.
Quieto, comandante.
Aínda temos moito traballo.
Máis arrestos, máis desmantelamentos,
redes de avións, jeeps e helicópteros en tres continentes.
Celébrao, avó.
Non me fales así.
Si, non o molestedes. Non durmiu a sesta.
Parece que temos aquí un bo xabón, Reacher.
Que dis?
Que é tan pura que flota.
Como de pura?
Dun 99 %.
Por iso os rapaces se fan tan adictos.
Relaxádevos, non vos levantedes.
Parece que teño que felicitarvos.
Vaia operación.
Quilos de veleno
e uns cantos traficantes fóra da rúa
que traizoan os seus amigos.
Estes son os peixes. Axiña colleremos o tiburón.
Que che dixen cando empezaches isto?
"Este caso será un monstro, solta os sabuxos."
Fixéchelo.
Falando de monstros,
que tal Hortense IV?
Ten vinte meses e xa parece que ten dous anos.
É un prodixio.
Bo traballo a todos.
Falando de prodixios,
vas conseguir un récord.
151 casos pechados.
Non o engadas á lista ata que rematemos.
Os nosos envíanos fóra,
onde nos matan ou nos bombardean con explosivos.
E estes mamalóns fan máis cartos
vendendo isto ca todos nós xuntos.
É unha merda,
só digo iso.
Canto valen 48 quilos?
47.
Falta un. Hai 47, non 48.
Na investigación os detalles contan.
Un quilo é un gran detalle.
É imposible. Contei 48 no punto de venda.
Ou contaches mal ou te enganaron e desfixéronse dun.
Non, se fas iso, non duras moito.
Sei que cargamos 48 quilos no coche de Swan.
Revisemos o coche.
Nada.
Atopeino.
Debeu caer mentres conducía e quedou aí atrapado.
Terei que pagar eu a primeira rolda polo erro.
Perder un quilo deberían ser dúas roldas polo menos.
Que?
Nada.
Xa o esquecera, pero iso non axuda no teu argumento.
Swan puido roubar a droga, pero deulle medo e devolveuna.
Igual se arrepentiu de perder a oportunidade.
Apareceu Little Wing
e non puido deixalo pasar.
Moitas suposicións. O instinto dime que é bo home.
O teu instinto nunca che fallou?
Sabes o que penso?
Queres que sexa inocente porque o contrataches ti.
E se está metido nisto, farás algo estúpido
coma culparte pola morte dos outros.
E, como digo, sería estúpido.
A ver que atopou O'Donnell.
Señor Mason? Son o doutor Elzogby.
Lin a súa folla de admisión e, a primeira vista, direille que teño
preguntas.
Gústanme os cartos coma a todos, pero vostede é guapo.
Non lle direi como vivir a súa vida,
pero está seguro de que quere unha cara nova?
É un dicir.
Tranquilo.
Como es doutor, xa sabes o que está pasando.
Corteiche a tráquea.
O sangue entra nos pulmóns, afogas.
O cerebro non ten osíxeno e o sistema nervioso colapsa,
entón, agora mesmo, case non me ves.
E agora, non me escoitas. E agora...
estás morto.
Vou falar coa túa secretaria.
DOUTOR MANUEL ELZOGBY CIRURXÍA COSMÉTICA
TODAS AS CITAS CANCELADAS HOXE
Daniel Boyd, o director lexislativo.
Un consentido que nunca colleu
nada máis pesado ca unha botella de vodka.
Foi á Universidade de Virxinia
e a Georgetown Law grazas a papá e mamá.
Gustáballe a festa.
Conduciu borracho.
No segundo ano cachárono cunha prostituta
e os cargos desapareceron.
Co seu aprobado entrou no sector privado.
E agora redacta leis que deciden o noso destino, dille ó xefe
que vote o que máis beneficie a quen o axudou.
Así que naceu e viviu sempre ben
e non sabe de consecuencias?
Vas usar as técnicas do teu libro?
Esa é a idea.
Boyd estará en Boston nun evento de seu pai.
Collerémolo coma nada.
- Si? - Colliches o teléfono!
Xa pensei que romperas unha man
estrelando o puto coche contra o edificio da oficina!
Non me manquei.
Éche unha risa.
Díxenche que nada de leas.
O coche era dun dos empregados.
Só o devolvín.
Mira, sabichón,
case me despiden pola túa culpa!
Igual é boa cousa,
porque os da miña unidade morren e ti non fas nada.
Ei, quero todo o que teñades de New Age.
- Entendido? - Ben.
Por iso respondín. Teño razóns para falar contigo.
Envíoche a lista de seguridade.
Mira as conexións que teñen eses tipos.
Cres que vou facer de administrativo?
Si.
Nós imos a Boston.
Que hai en Boston?
A sinfónica.
Cago no demo!
Antes de ir, Dixon e eu deberiamos falar con Marlo,
presionala un pouco.
Temos o enderezo.
- Por iso non teño casa. - Xa, claro.
Mentres nós traballamos, que ides facer vós?
Imos buscar drogas.
Ola.
- Merda! - Policía!
Que maleducado.
Non é a túa semana.
Busca outro traballo, mamalón.
Ten unha filla.
Casa despexada.
Afirmativo.
Algo interesante?
Só unhas xoias caras que Marlo deixou.
Deixou?
Cres que escapou?
Saíu pola porta de atrás sen pechar.
Hai roupa ciscada, fixo a maleta ás présas.
O armario e os caixóns están abertos.
Levou o cepillo de dentes e a pasta.
Aos secuestradores iso tanto lles ten.
Jane é xogadora.
Ten bo gusto.
Igual queres ver isto.
Quen lisca e deixa todos os cartos atrás?
Pois parece que Marlo Burns.
Entón reservou un Cadillac Escalade,
que devolverá en tres días no aeroporto?
PERMISO DE CONDUCIR DE COLORADO ELZOGBY
Correcto.
E, pola súa fidelidade,
ofrecémoslle o plan Platinum de SiriusXM sen custo adicional.
Estupendo.
Grazas por todo, doutor Elzogby. Que goce da viaxe.
Quérelo?
Sabes por que me gustan tanto os cómics?
Mira para aí.
Non te sentes civilizada, Srta. Doolittle?
- E a roupa que tiñas? - No lixo.
No lixo? Por que?
Xa levo as botas.
Se non, necesitaría unha maleta.
E despois necesitaría unha casa.
E logo un coche diante dela.
E xa tería que cubrir papeis.
E unhas camisas xa son demasiado compromiso para ti.
Diagnosticáronte como sociópata?
Diagnosticar? Non.
Entón que che parece que Marlo Burns liscase
coa roupa e deixase todos eses cartos?
Non o sei.
Levou o cepillo de dentes.
Igual é a túa alma xemelga.
Cala.
Nin unha palabra.
- Mi madriña. - Iso son dúas palabras.
Se dis outra, métoche o zapato polo cu.
Só digo que che queda ben. Os dous estades ben.
Parecemos os bonecos da torta da voda.
Toma. Pagareiche nun mes coa pensión.
Iso non paga o traxe.
Nin o hotel nin o billete.
Pagareiche en dous meses.
Ben.
Estamos listos?
Vamos escoitar música aburrida.
Veña.
E pecha a boca, xefe, que entran moscas.
Desculpen.
Grazas. Perdón.
- Desculpe. - Claro.
Ai, non. É...
- Perdoe. - Tranquila.
Desculpe. Estou confundida. Non sei se estou
no patio de butacas ou no palco,
e nin sequera sei o que quere dicir.
- Impórtalle? - Vexamos que temos aquí.
- Está no entrechán... - Ben.
...pero non é bo sitio. Ten que estar aquí.
O son aquí envólvea por completo.
E se lle cambio o sitio co meu axudante cando chegue?
Importaralle?
Non, se quere seguir traballando.
Sente, por favor.
Grazas.
Xa o ten.
Temos 13 de 14, oito de 13...
En sete meses, seis días á semana.
Horas de traballo? Unha clasificación? Non sei.
Queren máis?
- Si. - Si, grazas.
E tráesme a conta cando poidas? Este non ten cartos.
Claro. Agora fago a conta.
Ben.
Son contas.
Que?
Mira.
Trece de 14.
Algo pasou 13 veces cando tiña que pasar 14.
Aquí, 11 de 13. Oito de 11.
Ei, rapaz. Só...
Que che dixen?
As mans son para axudar, non para pegar.
Pídelle perdón a teu irmán. Comparte os Legos.
Quérote.
Ata a lúa e máis alá.
Veña, adeus.
Síntoo, non sei por que lles dei o número...
Pareces feliz.
Fixen as contas.
Houbo 2197 eventos, fosen o que fosen.
Só o conseguiron 1547 veces. Pero iso non é o interesante.
Mira as veces que non o conseguiron.
2197 menos 1547.
650. Cago no demo.
650 a 100 mil cada unha.
Todo ten relación.
Entón...
Entón, "as mans son para axudar"?
Levas uns puños de aceiro no peto.
Tamén un apósito da Patrulla Canina e unha pouca area.
Chaman seguido cando non estou.
E cando estou é sempre...
partido ás 7:00 as fins de semana,
falar cos profesores
e sexo programado.
Xa non son o meu dono.
Non o cambiarías por nada no mundo.
Nin por 65 millóns.
Cambiaches, O'Donnell.
Si. Igual podías probar.
Mercar un terreo, ter familia.
Darías moito medo, pero serías un bo pai.
- Se tivese terras, tería... - Catro cans.
Terías catro ou cinco cans, ningunha muller?
Nin sequera Dixon?
É unha amiga.
Moi ben.
O que ti digas. Pero vaia vestido tiña.
Vaia vestido.
Neagley. É o interludio.
Dixon e Boyd marchan.
Aí están.
Vaia vestido.
O meu coche está preto. Imos?
Irei onde me digas, fermosa.
- Vamos de festa. - Moi ben.
Míraa.
Boyd non tiña posibilidades.
Neagley outra vez. O meu home está preparado.
Ese amigo teu non nos fallará, non?
Se estivese no exército, diríalle que se unise á 110.a.
Ven aquí.
Estás excitado.
Que podo dicir? A música clásica ponme así.
Pois frea un pouquiño. Antes imos prepararnos.
Non andas con chistes.
- Imos aló. Aguanta isto. - Si.
Toma.
Nunca sei se teñen que ser gordas ou delgadas...
Déixame a min.
Grazas.
Veña. As mulleres primeiro?
Ai, non. Fixeches o traballo, levas a recompensa.
Se insistes.
Merda. Ti tranquilo.
Señor, deixe as drogas e saia do coche.
As drogas non son miñas!
Que drogas?
As do espello ou as do seu nariz?
Pensas que teño un espello? É todo dela!
Ela non di iso, e non o tiña na man.
E prestouse a unha análise de sangue e ouriños.
Ti tamén te vas prestar?
Escoite, axente,
non me gusta dicilo, pero sabe vostede quen son?
Sei, si, señor Boyd.
E sei que a do coche non era a señora Boyd.
E téñolle certa xenreira
á xente que non aprecia o sagrado matrimonio.
Sei que traballas para o senador Lavoy.
Pero cando te busquei no sistema,
saltaron as alertas na oficina do FBI.
Enviaron uns dos seus para falar contigo.
E non lles importa quen é o teu xefe.
Axente Jack Margrave.
Este é o axente Blake.
Tenente Oscar Finlay.
Non falarei sen un avogado.
Queres un avogado?
Ben, chámao.
Fareino. E sairei de aquí nunha hora.
Sabes o que?
Xa será tarde.
Cando el chegue,
a historia do director lexislativo do senador
que estaba no coche doutra muller con fariña no nariz
xa estará publicada no The Globe e The Herald.
Mira,
isto non é a universidade nin a escola de dereito, fillo.
Xa non es un neno rico consentido con pouca nota.
Es un home de política.
Dos que á xente lle gusta humillar.
Estes cargos
non van desaparecer coma se nada.
Non o permitiremos.
Sabes por que?
A ver, por que?
Porque non nos gustas.
Non sei que facedes aquí.
Estamos aquí porque queremos saber todo
sobre Little Wing.
- Debería... - Deberías.
Vou chamar a muller de Boyd.
Estará en Washington preocupada por el.
Moi preocupada.
Muller feliz, vida feliz.
Está ben.
- Si? - Equivoqueime.
Fala.
Non é para tanto.
É un nome en clave.
Para que?
Para nova tecnoloxía que se está desenvolvendo.
Un software antimísiles incrible
que se creou para protexer aeronaves,
pero certas empresas contactaron connosco.
Non me digas máis.
New Age.
Xusto. New Age.
Podían modificar o software.
Podíano usar en mísiles, non só contra eles.
Poderíase reducir
e instalalo en mísiles portátiles ou mísiles terra-aire.
O software permite que os mísiles acaben
- cos contraataques. - Como?
Iso sábeno os listos, tío.
O único que sei
é que os mísiles que se disparan desde a terra pasan o seu obxectivo,
o piloto cre que non hai ameaza,
entón volven calibrar, dan a volta,
volven apuntar e atacan de novo.
A morte vén desde arriba e non hai forma de evitalo.
Disparas e dáslle ao obxectivo. Punto.
E o senador Lavoy?
O proxecto necesitaba a aprobación do goberno.
Para aprobalo,
falariamos de anos de burocracia
grazas a certas leis sobre a tecnoloxía modificada.
Pero Lavoy sabía que Little Wing era un gran avance.
Entón, se non fixésemos nada
e seguísemos o procedemento correcto,
non sairía adiante.
Entón entendo que Lavoy non fixo papelame
de forma respectable.
Metín a proposta entre as páxinas do estatuto
mentres Lavoy daba a man e gañaba votos.
Nin sabía que estaba alí.
E fixo isto porque ten bo corazón?
Para protexer a democracia?
Non deixaron sobres con cartos nos bancos do parque?
Medra dunha vez, vale?
Estamos en Washington, así se fan as cousas aquí.
E Lavoy sabía que Little Wing salvaría vidas.
É dicir,
todos se rían do programa de defensa de Reagan,
pero mira onde estamos agora.
Todos queren tirar proxectís.
Little Wing pode destruír calquera cousa no ceo.
Calquera cousa?
Coma voos comerciais?
Disparas, dáslle ao obxectivo.
- Dixéchelo ti. - Pero é a nosa tecnoloxía. Témola nós.
Ninguén a pode conseguir.
Non pasará nada do que pensades.
New Age é segura. As súas dúas sedes
- teñen moita... - Dúas sedes?
Que dis?
New Age ten dúas sedes.
Unha en Nova York,
e en Denver teñen unha fábrica.
Que máis?
Nada máis. É todo o que sei. Xúroo.
Ei, Lavoy e eu saltamos algúns pasos.
Fixemos cousas que non deberiamos,
pero foi para obter a aprobación,
protexer o país.
E como foi?
Ei, desculpa. Entón non me acusan polo das drogas?
Non o sei. Non son policía.
Sorprendeume que me chamases.
Sorpréndeme que volvas ter placa.
Tenente, nada menos.
Si, a xubilación non era para min.
E falando diso, aínda levas flanela.
Sempre de confianza.
Fala por ti.
Que dixeches cando nos coñecemos?
"Os problemas perséguente."
Mataches moita xente?
- Algunha. - Axúdoche?
Xa o fixeches.
Segues dándolle voltas ao anel?
Algunha. Pero xa me vou sentindo mellor.
- E o can? - Jack come moito,
coma o seu homónimo.
É para hoxe, xefe. O coche está listo e se non quito isto axiña,
- haberá problemas. - Neagley?
Non te recoñecía. Véxote ben.
Ocúpate do teu, Cobadeiras.
Xa a escoitaches.
Se non pon uns pantalóns en 20 minutos,
acaba comigo.
Vémonos, Reacher.
Vémonos, Finlay.
Entón Little Wing sería outro 11S.
Cales son as ordes?
Ti e Dixon ides a Denver.
Little Wing precisa o soporte físico,
e alí é onde o fan.
Igual podedes facer que os mísiles non caian en malas mans.
O'Donnell e eu iremos a Washington.
Preguntaremos por A. M. en Seguridade Nacional.
Se destrúen avións, terán algunha información.
E como o imos facer?
Cres que imos chegar e dicir: "Pode vir xogar o DOD?"
Meu irmán traballaba alí.
Poden axudarnos.
Carallo. Que tal lle vai a Joe?
Está morto.
Teño fame. Vamos comer algo.
MASTER STEAKS RESTAURANTE E CARNIZARÍA
Vou eu primeiro ao baño. Necesito cambiarme.
Si? Vas tirar todo no lixo coma o noso amigo sociópata?
Non. Logo quérelo?
Si, quedaríame ben.
Sinto arruinar o baile,
pero dádenos as armas.
Por que cres que as levamos?
Dixéronnos que sempre levas, Reacher.
Dixéronche que vas morrer hoxe?
Eu? Que simpático.
Sen armas, sen ruído.
Dixeron que eras listo.
Voute cortar,
destripar
e deixarte...
Estades ben?
Si, curará.
Mellor ca nunca.
Os zapatos non,
pero eu ben.
Si.
Se queres saber se está feito, si que o está.
Pero non como esperabas.
Estás causándolle moitos problemas a esta operación.
Unha de 65 millóns de dólares, Langston?
Supoño que falo contigo.
De seguridade?
O xefe disto?
Igual non fixemos as cousas ben, señor Reacher.
Só Reacher.
Ben, Reacher, por que non facemos un trato?
Podo darche calquera cousa que pidas.
Que queres?
Tirarte dun helicóptero.
Subtítulos: Paula Maneiro Torreira
Supervisora creativa: Estefanía Prol Lusquiños