Ang nakaraan sa Reacher...
Sinusundan tayo.
NYPD?
Gaitano Russo.
Ang investigating officer sa pagpatay kay Franz.
Pinatay si Franz sa hard drive na 'to. Listahan ng mga pangalang
- may initials na AM. - Lahat mga alyas.
Puro numero lang ang nasa akin.
Iniisip kong may gustong-gusto na lipulin ang Special Investigators.
Patungo sa Atlantic City, baka para hanapin ang mga kasama.
Mabuti. Nasa iisang lugar lang sila. Patayin mo sila.
- Dapat nagtira tayo ng isang buhay. - Hindi naman. Parking lot pass.
"New Age Technologies."
Alam mo bang kinontak nina Sanchez at Orozco si Calvin Franz?
May ginagawa silang kaso.
Sangkot si Swan?
Nabanggit ang pangalan niya.
At ang mga armas? Isasakay sa trak ang 650.
Mata-track mo gamit ang GPS locater na ipinares ko rito.
May nakitang dalawang bangkay sa upstate New York,
malapit kung saan natagpuan kaibigan niyo. Madali siyang ma-ID dahil diyan.
Kailangan pa natin ng mga baril.
10 ARAW ANG NAKARARAAN
Tama na!
Magwawakas na 'to ngayon, Calvin, kung 'yun ang gusto mo.
Sabihin mo kung ano ang nalaman mo at sino pa'ng may alam 'nun.
Kilala na namin ang mga kaibigan mo sa Atlantic City,
kaya hindi mo sila maililigtas sa hindi pagsasalita.
Okey.
Kung wala kang sasabihin...
Diyos ko!
Ihanda niyo na siya.
Huling pagkakataon!
Magsasalita ka o lilipad ka, gago.
Ano'ng nakakatawa?
Iniisip ko lang
kung ano'ng gagawin ng malaking mama sa inyo.
Malaking mama? Sino ang tinutukoy niya?
Kukunin ko 'yung 17, dalawang 19, 'yung Beretta,
at tatlong burner phones.
Para lang alam mo,
kapag nag-apply ka ng permit,
may pitong-araw na waiting period bago ka makabili ng armas.
Pero isa lang ang puwede sa 30-day window.
Puwede ko namang itabi.
Ang malas naman.
Malas talaga.
Sabi sa batas, puwedeng magpahiram ng armas sa kaibigan,
na, gaya ng alam mo, ay isa sa mga kondisyon
para sa legal na temporary transfer sa ilalim ng New Jersey law.
Masayang makilala ka, kaibigan. Ako si Joe Gordon.
Frank Majeske. Masaya akong makilala ka.
Alam mo rin sigurong ang legal na temporary transfer
ay para lang sa sport.
Buweno, mukhang magta-target shooting ka
o mangangaso.
Pareho.
Sabi rin sa batas, kailangang ibalik ang mga armas
sa loob ng walong oras.
Bawat sandali sa oras ay napapaloob sa walong oras.
Siguradong alam mo na ang transferred na armas
ay magagamit lang sa presensiya
ng legal na may-ari, at ako 'yun.
Kung samahan mo na lang ako sa espiritu, Frank?
Kung ayos 'yun para sa Diyos, para na rin sa akin.
Ewan ko. Gusto ko ng Glock 17 ko.
Glock 17 'yan.
Sabi ko, 'yung akin, 'okey? Gusto ko 'yung dating 'nun.
- Ano 'yun? - Wala.
Nakikinig lang sa banong nagrereklamo sa bago niyang armas.
Hoy, maganda ang asinta ko.
Pangkaraniwan ka.
Kagaguhan.
Dixon, suportahan mo ako. Hindi ba sa Biloxi...
- Ang pinakamapalad na tira sa lahat. - Salamat.
Kahit puwit ng buriko, hindi mo matatamaan ng banjo.
Mga hayop kayo.
Ang sinasabi ko lang, gusto ko ng personal kong baril. Okey?
Una, pulpol na karpintero lang ang nagrereklamo ng gamit.
At ikalawa, gusto mo talagang mahuli sa baril na nakarehistro sa pangalan mo?
Sige, pero hindi ko kailangang magustuhan 'to.
Gusto ko ang akin.
Beretta 90-Two. Gaya ng gamit ni Swan.
Alam niyong mahuhusay itong mga hinahabol natin
- kung nakapatay sila ng apat sa atin. - 'Di tayo siguradong patay na si Swan.
Patay na si Swan, gaya ng aso niya.
Ano? Alam na natin 'yun.
Kung naiinis kayo roon gaya ng inis ko,
mabuti.
Nahanap ko na ang kailangan natin.
Jade East Motel, Belt Parkway.
Tamang-tama.
Parausan malapit sa airport. Affairs, prostitusyon...
Walang makikialam sa kahit sino roon.
Magandang taguan.
Ewan ko, Reacher. Ayos lang sa 'yo sa mas maganda?
Hindi ba ako hihinto?
Tapusin na natin 'to.
Dito lang kayong apat.
Ang wirdo 'nun.
Hindi mabilis ang takbo ko para mapahinto.
Alam ko.
May nakaalam ba sa mga kaibigan natin sa Atlantic City?
Maliban kung nagpasya silang magtanggal ng semento.
Baka pinasundan tayo sa pulis ng nasa pawn shop.
May pera siya, mababalik pa baril niya.
Kasabwat na siya. Kapag sinumbong niya tayo, lagot siya.
Hawakan mo ang baril ko.
Gisingin mo ako kapag may nangyari.
Matutulog ka?
Maaaresto ako, pero pakiramdam ko, matatagalan ito.
Kaya naman,
matulog kayo kung kaya.
Hoy, pare.
Labas!
Babayaran ko kayo ng pampiyansa.
'Yung hotel at plane ticket pa.
Ano'ng hinihintay mo? Labas!
Sa bubong ang kamay, Paul Bunyan.
Neagley, Dixon,
kayo na ang bahala sa parking pass.
O'Donnell?
Ano'ng sa 'yo?
Nag-law school ka, 'di ba?
Oo. Rutgers.
Parang lang pala.
Tarantado ka.
- Abogado ko siya. - Mabuti para sa 'yo.
Lintik.
Detective, nanghingi ng konseho ang kliyente ko.
Ang paghihiwalay sa amin sa transport ay maaaring isyu
na sinisiguro kong maiaapila ko
na liliit ang tsansang mapakulong mo siya.
Ni walang tumama roon.
Magkaiba tayo ng paniniwala.
Rutgers.
Sakay na, Dershowitz.
Pa'no mo kami nahanap?
Naghanap ako ng sasakyang may malaking gago sa loob.
Mukhang nakita ka niya.
Para lang alam niyo,
alam kong mahihirapan kayo kapag naasunto ako.
Kaya kinuha ko ang security footage ng mga car rental company
sa airport, tiningnan 'yun,
hanggang sa makita kitang nakikipag-usap sa babaeng naka-Amerikana.
Kinuha ko ang plate sa rental car niya,
inalerto ang iba, para malaman ko kapag bumalik na kayo sa New York.
Nakita kayo ng cruiser car, kaya narito tayo ngayon, henyo.
Bakit may mga laruan ka rito?
Hoy, itabi niyo 'yan.
Ice-breakers niyo ba 'to para sa mga bata?
Ni hindi nakakatawa.
Ano'ng nasa bag, Russo?
Bag 'yan na wala kayong pakialam.
Maghanap lang kayo riyan,
manguha ng hindi niyo dapat pakialaman,
at isaksak niyo sa baga niyo.
Ang ganda rito.
Oo nga.
Gusto ko ng lobby na puwedeng pagganapan ng event.
Frances Neagley? Karla Dixon?
Ako si Marlo Burns, New Age Director of Operations.
Hindi ako nakikipagkamay, pero masayang makilala ka.
Okey.
Bihira kaming mabisita ng mga private investigator.
Ayos lang ba ang lahat?
May tatlo kaming kaso ng pagpatay at isang nawawala,
kaya hindi ang sagot ko.
Natagpuan ang parking pass na ito sa isa sa mga suspek.
Kailangan namin ng impormasyon tungkol sa inisyuhan nito.
Higit sa 1,000 ang mga empleyado at mga dibisyon sa New Age.
Hindi mabibilang ang mga bisitang pumupunta rito araw-araw
tungkol sa mga proyektong ginagawa namin.
Nauunawaan namin, pero makakatulong ang kahit anong impormasyon.
Hindi basta-basta ang kasong iniimbestigahan namin.
Mga kaibigan namin ang mga biktima.
Ikinalulungkot ko.
Titingnan ko kung ano'ng mahahanap ko.
Salamat.
Gusto niyong maupo?
- Tungkol saan ito? - Bukod sa pasa sa mukha mo.
Parang mas tungkol sa nabugbog na ego.
Hindi ko inasahan ang sapak na 'yun, okey?
Airbag ang sumapak sa 'yo. Binugbog kita.
Sige, patutulugin kita.
At pagtapos nitong lahat, maglalaban ulit tayo,
at pahahalikin kita sa lupa.
Pakawalan mo siya, bawiin ang pag-aresto, at magkakasundo na kayo agad.
Anong klaseng abogado ka?
Ang pinakamahusay sa ika-91 na law school sa bansa.
Ganito, Curly,
sasabihin mo ba kung bakit narito ako, sa halip na iproseso sa labas?
May masamang balita ako.
Huhulaan ko.
Patay na sina Sanchez at Orozco.
Kinidnap, nasa upstate ang bangkay.
Catskill PD mismo ang nagsabi. Paano niyo nalaman 'yun?
Mukhang mas mabilis kami, Sipowicz.
Hindi, hindi niyo ako nauunahan kung tinatrabaho niyo ang kaso.
Nakakasagabal kayo sa imbestigasyon ko.
At kung gusto niyong arestuhin ko kayo at ibartolina kayo, kaya ko,
pero hindi 'nun malulutas ang mga ito,
at ang magawa 'yun ang tanging pagkakapareho natin.
Siya nga naman.
Bakit hindi ka magtiwala at magpaliwanag kung bakit mo kami sinusundan?
Okey.
Nang magsaliksik ako sa 110th,
nakailang tawag si Calvin Franz sa 'yo,
kina Tony Swan, Jorge Sanchez, Manuel Orozco.
Pero hindi ka niya tinawagan.
Bakit kaya?
Wala akong telepono.
Ilang taon kayo sa iisang unit. Ngayon, iniisa-isa kayong patayin.
May nangyayari, at tingin ko, may alam kayo.
Gusto ko lang malaman kung ano ito.
Kung sasabihin namin ang alam namin,
dapat may ibigay ka rin sa amin.
May nakita ako.
Sa rekord namin, ang parking pass 6322
ay inisyu sa lalaking nagngangalang Trevor Saropian.
Hindi siya empleyado. Narito siya para ma-interview.
Interview para saan?
May office maintenance company siya.
Naglilinis ng bintana, nagwa-wax ng sahig, mga ganoon.
Hindi namin siya kinuha. Maliit masyado para sa kailangan namin,
pero nasa file pa ang resume niya.
Na may address niya.
Salamat talaga.
Talaga bang may mamamatay-taong nagpa-interview rito?
Iyan ang aalamin namin.
650, 100K kada isa.
Ano ang ibinebenta sa halagang 65 milyon?
Hinala ang pagbebenta, sa imbestigasyon, nakamamatay ang hinala.
Puwedeng paglipat ng 65 milyon, 65 milyong dolyar na cover-up,
65 milyong dolyar na suhol.
Kung anumang kinasangkutan nila, malaki 'yun para mapatay sila.
Parang hindi ko gusto ang "kinasangkutan."
Ganoon ang ibig sabihin 'nun. Ano pa mang ibigay mong kahulugan.
Parang pinararatangan mong kriminal ang mga kaibigan ko,
at kung tama ako, magkakaproblema na naman tayo.
Detective ako. Dapat bukas ako sa lahat ng posibilidad,
kahit na hindi mo magustuhan.
May isang posibilidad na bukas din ako.
Na ikaw ang kasabwat dito.
Hindi ako kurap na pulis.
Sinundan mo kami nang hindi nagpapakilala,
at dinala kami para kuwestiyunin, pero hindi ako inaresto.
Mukhang gusto mong manatiling tago ito.
- Sabihin mo uling kurap ako, makikita mo. - Nakaposas kasi ako.
Hindi ako tumatanggap ng suhol. Kuha mo?
Mga ginoo, bakit hindi muna tayo huminga nang malalim,
at bumalik sa mga korner natin?
At, Detective, isang magandang paraan para maipakita mo ang integridad mo
ay ang pagbabahagi sa amin ng impormasyong hindi pa namin alam.
May suspek tayo.
Pa'no niyo nahanap?
Printer sa opisina ni Franz.
Naghanap kami mismo sa opisina.
Sinira ang printer. Walang nakalagay sa output tray.
Pero buo ang memory card.
Pinatingnan ko sa tech geeks. May hindi tapos na trabaho sa queue.
Hindi natuloy ma-print kasi wala nang ink.
Baka hindi lang ikaw ang magaling na imbestigador dito.
"Azhari Mahmoud."
Kilala siya ng Interpol bilang weapons broker ng mga terorista.
"Maaaring si Mahmoud ang hanap natin.
"Para siyang multo. Wala siyang mga larawan. Sanchez."
Hinanap nina Sanchez at Orozco para kay Franz.
AM. Pareho ang initials.
Parehong initials saan?
Sa listahan ng mga alyas na nasa flash drive ni Franz.
Baka hindi rin Azhari Mahmoud ang pangalan niya.
Hindi niyo sasabihin 'yun?
Ipa-flag mo sa DHS ang mga alyas niya.
Naipit kaya sila sa bagay na may kinalaman sa terorismo?
Baka.
Anuman iyon,
lalo lang lumaki ang kasong ito kaysa sa una nating akala.
Mangyayari talaga 'yun.
Tanggalin natin sina Neagley sa kaso ng arson.
Ano? Away lang 'to sa bar na naging madugo.
Baka nakarami ng soda pop ang isang 'to,
nanantsing ng nobya ng iba, nagkatulakan,
"labas tayo," bang, bang.
Baka stamp mula sa club, tipong paglabas mo sa pinto,
kaso nasa palad niya.
Oo, hindi sila naglalagay ng stamp dito.
Nagtanong ka na?
- Hindi. Nakapunta na ako rito. - Ano'ng nahanap niyo?
Nagpakita kami ng mga litrato ni Private Simms sa staff.
Walang nakakilala sa kanya,
na maaaring walang halaga sa madilim at mataong bar,
pero hindi siya sangkot sa gulong nauwi sa ganito.
Naghalughog na?
Sa bawat sulok nito.
At hindi madali, dahil ayaw akong tantanan ng mga babae.
Alam nilang magaling akong sumayaw.
Oo, pero kapag nakatakas na si Baryshnikov dito sa fans niya,
mahahalatang walang gulong nangyari.
Kasi hindi siya pumasok sa bar na 'yan.
Basa ang dulo ng pantalon.
Puno ng tubig-ulan mula kahapon ang ilang potholes.
Tumatakbo siya, napadpad dito, nadapa sa isang pothole,
bumagal, nabaril sa likod.
- Dito namatay. - Oo, pero 'yung stamp?
Galing siguro sa hawak niya habang tumatakbo siya.
Parang nabasa ang ink.
Galing sa glassine wrapper.
Nagnakaw siya ng droga?
Saranggola, ililipad ka 'nun.
Lieutenant Colonel.
Magtigil ka nga, Reacher. Naka-Wranglers na ako.
Sige po.
Bakit nandito ka, Fields?
Narinig ko ang tawag habang bumibili ng ice cream at pretzels.
Ilang buwan na siya?
Walo't kalahati, naglilihi sa maalat at matamis.
Nasa malapit ako, sa Wawa,
naisip kong dumaan bago umuwi kina misis at kay munting Hortense.
Ipinangalan mo sa 'yo?
Sa tatay ko talaga, pero oo.
Sumpa ng pamilya.
Ano'ng meron tayo rito?
Ang panalong kombinasyon ng alak, lalaki, at baril?
Palitan mo ang alak ng droga.
Sa hitsura nito, mukhang nagnakaw si Private Simms at nahuli.
Tingin mo? May nagnanakaw ng droga mula sa base?
Ayokong maghinala. Nakamamatay. 'Yun ang sinasabi ng instincts ko.
Ito ang dahilan kung bakit ginawa ang 110th, hindi ba?
Magbukas kayo ng file at maghanap kayo.
I-update niyo ako kung may maitutulong ako.
Sa ngayon, natutunaw na ang butter pecan.
Sige.
Swan, may tama ka. Hindi lang basta saranggola,
panlabang saranggola.
Lagi ko 'tong nakikita sa Afghanistan.
Sikat ang labanan ng saranggola roon.
Heroin production ito.
Dixon?
Boss.
'Yung kaso ng aviation fuel. Tingnan natin.
Parang alam ko na kung ano ang nagpapabigat sa mga eroplano.
Ang tahimik mo.
Ano'ng iniisip mo?
Iniisip kong, may pangalan na ako
ng taong pumatay ng napakabubuting tao.
Iniisip kong matutukoy mo ang mga numerong 'yan,
mahahanap natin sila, at matututunan nila na hindi dapat kinakalaban
ang Special Investigators.
Alam ni Reacher ang ginagawa niya nang kunin niya tayo.
Mahusay ang instincts niya.
- Mahusay siya sa lahat. - Ew.
Sinasabi ko lang.
Hindi ko akalaing magkakatsansa akong malaman.
Utang na loob. Inasahan na 'yun ng lahat, parang pagdating ng Halley's Comet.
Ako, hindi.
Akala ko talaga, wala siyang interes.
Malayo siya sa lahat, maliban sa 'yo.
Iyon ay dahil hindi ako mapilit.
Gusto ko kung paano tayo.
Komportable ang distansiya.
Pero kayo ang pinakamalapit sa 110th.
Pa'no nangyari 'yun?
'Yung totoo? Hindi ko alam.
Pero alam kong kahit araw, buwan,
o taon ang lumipas nang hindi kami nag-uusap,
darating si Reacher 'pag kailangan ko siya. Nang walang tanong.
Diyos ko.
Iyon na nga.
Mga araw at mga buwan.
Ang alin?
Ang mga pahinang 'yan?
Pitong pahina, 'di ba?
Sa bawat pahina, may 26 o 27 na numerical tabulations.
Sabi mo, e.
Kapag pinaghalo mo sila, kakasya sila sa isang pahina,
sa halip na pito.
Pero malinaw na gusto nila ng pito.
Ngayong bawat pahina ay partikular na kalkulasyon ng data,
mas mahalaga na ngayong
lahat ng pahina ay may 26, maliban sa isa.
Ang isa, may 27. Bakit?
Wala akong naintindihan, bukod sa "Diyos ko" mo.
Mga araw at buwan ito.
Tama? Bawat pahina ay buwan, 'yung pitong pahina.
Pero hindi lahat ay may parehong dami ng araw.
Pero kung anim na araw kang nagtatrabaho kada linggo, 26 o 27 araw ang total 'nun,
depende sa kung anong araw nagsisimula o nagwawakas ang buwan.
Tama.
Pero base sa working days na 'yan, hindi lang 'yan pitong buwan.
Iyan ang nakaraang pitong buwan.
Kaya nitong huling pitong buwan,
mayroong dapat mangyari siyam, sampu, 12, o 13 beses kada araw,
Lunes hanggang Sabado, pero laging pumapalpak.
Hindi sa pumapalpak.
Maganda ang mga numero sa unang buwan,
pero pumangit sa ikapito.
Ang tanong talaga ay,
ano itong binibilang nila?
Nakita mo dapat 'yun.
Tumagos sa kalahating-pulgada na alambreng bakod,
dumaan sa ilalim ng porch rail, saktong-sakto sa kandado.
Sabi ng Biloxi Police Chief, pinakamagandang tira sa lahat.
Sang-ayon ako.
Parang noong nahanap na ni Mr. Magoo ang hagdanan.
Gago.
Magandang balita.
Nilagay ko ang mga alyas sa system. May hit kamakailan sa AM na 'to.
Kamakailan, dito sa Amerika?
Oo.
At isa sa mga pangalang nasa listahan, Alexander Markopoulos,
ang bumili ng flight ticket pa-Denver mula JFK, isang oras mula ngayon.
Kapag nag-check in si AM, huhulihin siya.
Pasensiya na.
Tama.
Oo.
Na-delay ako.
"Na-delay"? Ano'ng ibig mong sabihin?
Kailangan ko ba talagang ilarawan sa 'yo?
Darating pa rin ako. Mas late lang sa inaasahan.
Hinihintay ako ng awtoridad sa airport.
Sigurado ka?
Bihira ang mga nagta-travel nang walang laman ang maleta.
Natuklasan na ang IDs ko.
Gaano na kaya karami ang alam nila?
Hindi ko naitanong.
Kung may malinaw tayong ugnayan,
kausapin mo na ang abogado mo, huwag ako.
Ikaw dapat ang eksperto rito, at may kasunduan tayo.
At sinusunod ko 'yun, male-late lang ako.
Maaaring masira sa late ang lahat.
Bawat minutong delay nito, isang minuto ng pagkakalantad natin
at paglapit sa pagkakakulong nating lahat.
Mr. Langston, tanong lang.
Nakagawa ka na ba ng ganitong deal dati
sa tipo ng produktong binibili sa ganitong presyo?
Hindi pa.
Ako, nakagawa na. Ilang beses na.
Ayon nga sa inyong mga Amerikano, "Di ito ang una kong rodeo."
Sige, magpapatuloy kami rito.
Pero pa'no ka makakarating sa New York nang walang ID?
Ako ang bahala.
"Buwan at araw."
Lintik, tama siya.
Syempre, tama siya. Numero ito.
Heto na.
Ang bahay ni Saropian.
Pahingi nga ng impormasyon sa katabing bahay.
- Sige. - May silbi pa ba ito
kung huhulihin na ngayon si AM sa airport?
Kung hindi siya magsalita, hindi natin makikilala ang kasabwat,
at lahat ng mga kasangkot na makakatakas.
Barbara Gottelsman. 79 anyos na siya, kaya magpakabait ka.
Bakit hindi ako magiging mabait?
Hello?
Hello, si Mrs. Gottelsman ho ba ito ng 950 Emerson Drive?
Oo?
Nakita ko ang wallet ni Trevor Saropian sa kalsada.
Sabi sa ID, taga-948 Emerson siya,
pero gusto kong makasiguro bago ko ipadala pabalik,
dahil walang sumasagot sa numero niya.
Sabi sa ID, nasa 5'9" siya, may peklat sa mukha.
Oo, si Trevor 'yun.
Okey. Pasensiya na sa abala.
Alam mo, ilang araw na sa tapat niya ang mga basurahan niya.
Dapat niyang ipasok 'yun isang araw pagkatapos makuha
o may penalty siya na $20 kada basurahan.
Oo, hindi na niya ipapasok 'yun.
'Yun talaga ang bahay niya. Tingnan ba natin ang mahahanap natin?
Pagkatapos nating dumaan sa hardware store.
Ngayon na.
Puwit ng buriko, heto ang banjo.
Lintik na bulletproof vests.
Malinis sa taas?
Bukod sa patay nang kaibigan ng gago,
malinis sa taas.
Lintik!
Reacher!
Sa kanluran!
Pambihira!
Sino'ng nagpadala sa 'yo?
Sino nagpadala sa 'yo?
'Brian Collins." Sino'ng amo mo?
New Age? Nagtatrabaho ka ba sa New Age?
Inaatake ka ba sa puso?
Pambihira.
Hoy!
Collins, sino'ng nagpapatakbo nito?
Collins!
Talaga ba?
Gago.
Magandang gabi po.
Mag-isa ka lang? Walang nabuhay?
Wala.
Taga-New Age 'yung nasa kotse.
May ID.
Mabuti at may nakita ka, dahil walang mapapala sa mga 'to.
Mga recruit lang.
'Yung pinatay ko rito, siya ang titiyak na tapos na.
Ano na?
Umalis na tayo.
Siguradong tumawag na ng pulis si Mrs. Gottelsman.
Gusto mo na sigurong magpalit ng damit, ano?
Isang pares ng slacks, Jack?
Hindi ako komportable.
Pakiramdam ko, hindi pa tapos ang gabi.
Ano'ng sabi mo?
Isang galit na galit na kalbo ang susugod dito.
- Magandang gabi, Russo. - Isara mo.
Pipe bomb?
Sa suburban na Queens?
- Ayaw nila sa ganoon? - Tingin niyo, nakakatawa 'to?
Ano'ng iniisip niyo?
Iniisip naming sine-set up kami,
at, base sa nangyari, tama kami.
Paanong set up?
Hitmen sila na sinubukan kaming patayin sa Atlantic City.
Nabigo sila, at may parking pass sila sa kompanyang New Age.
Hindi niyo babanggitin 'yun?
Habang naka-detain kami ni O'Donnell dahil sa 'yo,
binisita nina Neagley at Dixon ang New Age
kung saan idinetalye ng Director of Operations
ang inisyuhan ng pass.
Nag-iwan ng address ang hitman?
Tanong din namin 'yan, pero dalawa ang posibilidad 'nun.
Maaaring pumunta ang hitman sa New Age para maka-target,
at maaaring peke ang address niya,
o maaaring pumunta siya sa New Age dahil nagtatrabaho siya roon,
isang bayarang hitman na tungkuling sundan kami,
kung gayon, dahil totoong address 'yun, may gustong tingnan namin 'yun.
Kaya pumasok lang kayong apat sa lugar na 'yun,
na alam niyong may papatay sa inyo?
Sa depensa namin, kami ang unang nagpasabog.
Pambihira.
May kumpirmasyon kaming dumadaan ang lahat sa New Age.
Nakita namin sa isa sa kanila.
Nakuha niyo 'to sa binaril niyo, pinasabog,
o sa namatay sa pagkaka-barbecue?
Barbecue ang tumira sa kanya.
Namatay siya sa trans fats.
Ang kotse niya?
Nagpasya kaming kunin 'yun.
Pinalitan ang plates, park sa likod,
itinago namin ang mga pinsala.
Baka kailanganin ng isa pang sasakyan.
Ganito,
kung magtutulungan tayo, dapat alam ko kung kailan kayo magiging panganib,
lalo ngayong may problema tayo.
- Anong problema? - Hindi nagpakita si AM sa airport.
Alam niyang minamatyagan siya.
Wala nang silbi ang mga alyas na binigay namin sa 'yo.
Pati sa kanya.
Pero imposibleng tuloy pa rin ang plano niya.
Matapos ang ginawa namin ngayon,
mahihirapan kaming magpokus sa kaso kapag hinabol kami ng pulis.
Hindi nila kayo hahabulin. Nang marinig ko ang paglalarawan,
pumunta ako rito, at kumuha ng pahayag mula kay Mrs. Gottelsman.
Sabihin na lang nating hindi sakto
ang dimensyon niyo sa ulat ko.
Ayokong ginagawa 'yun.
Huwag niyo na uli akong ilagay sa ganoong sitwasyon.
Samantala, magagamit ko ito pansuporta sa warrant sa New Age.
'Yun ang lohikal na gagawin.
Masaya akong may mapagkakasunduan na tayo.
Sa ngayon, kailangang maghunus-dili kayo
habang wala pa kayong balita mula sa akin.
Bibigyan kita ng numero, para hindi ka pumunta kapag 'di ka kailangan
tuwing gusto mong magsalita.
Burner? Akala ko, wala kang phone.
Hindi sa akin. Pag-aari ng pinatay ko.
Okey.
Seryoso ako.
Tama na ang pagpapaka-cowboy.
Ano na'ng gagawin natin, Boss?
Maghanda kayo,
kasi marami tayong pagpapaka-cowboy na gagawin.
Sa'n ka nag-park?
Dalawang kilometro sa kanan.
Ang mga gagawin.
- Sa server room ako. - HR.
Sa Director of Operations' office.
Ako na sa iba pa.
Kapag tumunog ang alarm, i-on ang timers.
Apat na milya ang layo ng pinakamalapit na pulisya. Kapag dumaan sa central service,
hindi sila makaka-60 sa lagay ng kalsada rito.
Maraming liko para makabalik dito.
Para ligtas, huwag hihigit sa dalawang minuto
sa paghalughog at magkita tayo sa kotse ni Dixon.
At kapag late ako, huwag niyo akong hintayin.
Sige, Major.
Nakita niyo si Reacher?
Hindi. Pero sabi niya, huwag siyang hintayin.
- Lintik. - Umalis na tayo.
Hindi, hindi ko siya iiwan.
Ayoko rin, pero sumusunod ako sa utos niya.
Sabi niya, "Alis na." Kaya aalis tayo.
Lintik.
Hoy!
Tigil!
Hindi ako makapaniwalang iiwan niyo ako.
Gago.
- Dixon. - Ano 'yun?
Ilaw.
May nakita ka?
Pambihira.
Lintik. Si Swan.
Nagtatrabaho siya sa New Age
kasama ang mga taong sumusubok pumatay sa atin.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Jessica Ignacio
Mapanlikhang Superbisor Direk Brian Ligsay