Anteriormente...
Paul Vanhoevan. Tes conflito con el?
Espero que non.
Mafiosos rusos. Quinn débelles cartos, chantaxéano.
- Terás o diñeiro. Non te preocupes. - Preocúpate ti.
- Distribúen armas. - Para quen?
- Que ten na orella? - O castigo de Quinn.
Os compradores voan hoxe dende Iemen.
É por ameaza terrorista.
Atacan varias áreas simultaneamente.
Unha carnizaría.
Non sabes a sorte que tes de ser roiba.
É a mesma que tiñas de neno.
Estaba rota, pero arranxeina.
Teño unha idea.
Teño os detalles de McCabe.
A venda é no estadio de salvamento Bullhead.
Cremos que deberiamos avisar á ATF.
Quedarás a 50 metros do punto, nunha furgoneta.
O intercambio é ás 09:00. Vémonos.
Vas a algún sitio?
É o meu aniversario, hostia.
Hoxe, ás 09:00, sube o teu cuarto e pecha.
- Moran? - En posición.
- Martinez? - En posición.
Quinn vai cruzárseme diante.
Os compradores.
Como? Aínda vou tras eles.
A venda será na casa de Beck.
Quinn non vai vir. É unha trampa.
Reacher, que clase de trampa?
Reacher?
Reacher, cago na cona, responde.
Que clase de trampa?
Teño que marchar, Neagley.
É unha emboscada!
- Conduce, Villy! - Con coidado, imos con todo!
Vamos!
Entra! Bule!
Hostia!
Merda!
Vai polo leste.
Queda a salvo, vale?
- Como? - Non sei! Ti faino.
Dixen que non interviñeses.
Merda.
Que atoparei se miro baixo o tráiler?
Unha puta rata.
Ven aquí.
Estás ben, Reacher?
Non sabía que ía pasar isto.
Quinn tamén me vendeu.
- A venda é na túa festa. - E Richard?
Usarano de refén, de precisalo.
Se non...
- Vanno matar! - Está Teresa na casa?
Trouxérona antes da festa.
Estaba como zombi. Creo que a drogaron.
- Onde a levaron? - Arriba. Non vin onde.
Reacher está aquí. Devolve...
Borra.
Agora, escribe isto:
Todo ben. Estamos volvendo.
Non era sen tempo. Que pasou?
Todos mortos, agás nós, Beck, e un home de Quinn.
Axentes da ATF?
Todos.
Quinn enganou a Beck para emboscarnos,
que pareza que morreu.
Sabía que Beck nos axudaba.
Pode que sempre fose o plan.
Destruílo, fuxir cos cartos, rexurdir noutro lugar,
comezar outra operación, volver ó negocio.
- Xa o fixera antes. - Aínda ten que pagarlle ós rusos.
Neagley, como vai por aí?
Aínda non marchou ninguén. A venda non tivo lugar.
Como imos entrar?
Dispárolle a Paulie?
Un tiro levantará sospeitas na casa.
Os homes de Quinn debían volver cos camións para transportar as armas.
Propoño devolver os camións.
Poli local como reforzo?
Están moi lonxe. Non podemos esperar.
Temos que facelo nós.
Entra, colle a Richard e Teresa
e impide que os iemeníes marchen coas armas.
Eu lidarei con Quinn.
E o porteiro?
Tirámolo do Empire State Building cuns biplanos?
Cago na cona, Reacher.
Déixamo a min.
Temos algo pendente.
Quen conduce o outro camión?
Villanueva. A duras penas.
Pois está a moer esas engrenaxes.
Non me quedou outra.
Matei o outro condutor.
Vale.
Pensei que sabías conducir esta cousa.
Dixen que o meu tío era camioneiro e que adoitaba ir con el.
Que gañas teño de que remate e librarme de ti.
Serás problema de Maureen.
Quérote, ruliña.
Eu tamén, velliño.
Cabaleiros. Alédame velos por aquí.
Claro que si.
Estamos entre os empresarios máis poderosos do Atlántico Medio.
O champaña é sublime e a lagosta, a mellor do mundo.
E, falando de entregarse ós praceres,
un xeito de desculparme polos retrasos,
como mostra de aprezo pola nosa relación,
agora e no futuro,
gustaríame facerlle un agasallo.
Para vostede.
Fermosa, de cabelo ardente.
É toda súa.
Mandarei os meus homes cargar o camión
mentres está con esta mulleraza.
Se quere saír a botarlle unha ollada á súa mercadoría
para aprobala,
concluamos a transacción e pasemos a outra cousa.
Os americanos sempre priorizan os negocios.
Xa chegarán.
Primeiro: música, bebidas,
e logo chegará o pracer.
E logo, os negocios.
Cando estea listo.
Está arriba. Terceiro cuarto á dereita.
Mira ós ollos a Paulie e será o último que fagas.
Chegou a hora.
Baixa un pouco, tenta facer coma que sabes conducir.
Que facemos con el?
Se o deixamos atrás, os narcos daranse conta.
A ver se podo atopar unha corda.
Richard está aí dentro.
Ei.
Se fas algo raro, dareiche unha puñalada no cu.
Queres probar?
Non quero que lle pase nada ó rapaz,
pero por conta de Teresa.
Seguimos as ordes de Reacher e esperamos que saia ben.
Dío de verdade. Apuñalarate no ollo do cu.
Ei!
Problemas.
Tiñas que aparcar ó outro lado da cocheira.
Non podemos disparar, escoitaríano.
Ei.
Que lle diga que moveremos o camión.
Un pouco tarde para iso.
Estás de broma?
Non atopei cordas.
- Que facemos? - Ocupareime de Paulie.
O resto, buscade a Richard e Teresa.
Recibido. Vamos!
Estás sordo?
Move o camión.
Bule!
Ó outro lado!
Podemos entrar polo soto. Seguídeme.
Falo contigo, parvo do carallo.
Que carallo?
Vixiarei a Quinn para saber cando terá lugar o acordo.
Atacoute. Cres que non sabe quen es?
Fixéronlle o traballo sucio.
Dubido que o saiba.
- E se te equivocas? - Pescudarémolo.
- Que levan os camareiros? - Camisa, pantalón, chaleco, lazo.
- E a camisa? - Igual cá del.
Deama. E o chaleco e a paxarela. Bulide.
A casa ten case 20 000 metros cadrados.
Atopar a Teresa levará pouco.
Estará na á leste, lonxe da festa.
Estará alí pechada, non poderemos abrir.
Si que podedes. Collede.
Chave mestra.
Abre todas as portas da casa.
Atopádea. Eu vou por Richard.
Non. Quinn teno fichado.
Se o ve, matarao.
E ó seu fillo tamén.
- Vou eu. - É o meu fillo.
Quere que sobreviva?
Quede e deixe que faga o seu choio.
Estará no seu cuarto.
Entendido.
As escaleiras do soto conducen á despensa.
Atalla polo terceiro andar, vai ó segundo, é a primeira porta.
- Entendido. - Veña.
Sen armas.
Farémolo coma homes.
Vale.
Coma homes.
Que divertido.
Veña, repoludo. Isto é todo o que tes?
Quen es?
O fontaneiro.
Este é o baño estragado?
Sabía que non o crerías. Vai para dentro.
Vamos.
Agora colle a arma.
Só cun dedo e o polgar.
Moi amodiño.
Agora, tíraa polo váter.
Pecha a tapa.
Agora vai para atrás.
Máis atrás!
A ver se gusta que te asfixien, malandrín.
Vai ó carallo.
Que fillo de puta!
Que fas ti aquí?
Vin rescatarte.
E ti que fas? Estou vixiándote.
Estás a vagar sen rumbo.
Cal é a túa estación?
Por que levas vaqueiros, non pantalón de vestir?
Foi Murray?
Podes gardar un segredo? Ven.
Son investigadora privada, quero pescudar quen rouba.
Sospéitase de Murray.
Vaia camándula!
Preciso que abras os ollos
e me reportes calquera cousa sospeitosa trala festa.
Colaborarás?
Vixiareino coma un falcón.
Confiaba en ti.
Carallo.
Non o podo crer.
Queda co teu pai no soto ata que todo remate.
Non quedas connosco?
Non. Vou axudar a Duffy a atopar a Teresa.
Chama se alguén te amola.
Espera aquí a Rusty.
Quero que o escoltes ó celeiro cos compradores.
Vou ir pechar este trato.
Hai outra saída?
Non deberías terme amolado.
Son máis grande e forte ca ti.
Pode que sexas más grande e forte,
pero eu máis listo.
Collín unha bala do cinto e bloqueei o barril.
Teresa?
Teresa, meu ben, escóitasme?
Son Susan Duffy, vale?
Veña, hai que saír de aquí.
Veña, vamos.
Ei.
Todo sairá ben.
Non! Queda comigo.
Teresa.
Fas que pareza fácil.
Waleed, desculpa,
pero esta noite teño unha cita.
Debemos pechar agora o trato.
Rusty acompañarate ó celeiro para que examines a mercadoría.
Logo, axudaremos a cargala
mentres ti e Nasser gozades da festa o tempo que queirades.
E Nasser, por certo?
Subiu para gozar
do agasallo que nos fixeches.
Ben.
Por favor.
De acordo.
Teresa, por favor!
Preciso que camiñes.
Podes camiñar?
Queda na porta. Que non molesten.
Si, señor.
Mira para aí.
Aínda máis fermosa ca na foto.
Lista para divertirte?
Non respondes?
Espero que McCabe non te drogara demasiado.
Gústame que haxa un pouco de pelexa.
Pois eu voute encantar.
Déixaas aí.
Debería cortarte a pirola polo que ías facer.
Pero non o farás, non?
O meu home está na porta.
Se disparas, el dispararate a ti.
Non se o collo primeiro.
Pode ser.
Pero ela pode morrer no fogo cruzado.
Ou os meus homes escoitarano abaixo e matarante.
Ou os homes de McCabe.
De calquera xeito, se disparas,
ningunha sae viva de aquí.
Hai moita munición. Quedaredes moi satisfeitos.
Se ti o dis.
Ai, merda!
Bilal!
Teresa? Ei, estás ben?
Mírame. Todo vai saír ben, vamos.
Veña, arriba!
Vas ben, veña.
Veña.
Vamos. Todo vai saír ben.
Saíde!
Que pasa? Onde está a xente?
Liscade! Ide á porta principal!
Richard.
Eu retereinos. Ti sae de aquí.
Ola, Richie.
Agora me serves coma refén,
pero se tentas escapar, disparareiche na cabeza, entendes?
Queda aí.
Vou por máis armas.
Deixa o meu fillo.
Tira a Uzi!
Cres que non dispararei?
Durante anos, só pensaba en matarte.
Que pagues por facerlle dano ó meu fillo.
Como te atreviches a tocar o meu fillo!
Richard, ven aquí.
Non te preocupes.
Se se move, mátoo.
Abaixo.
Cres que podes contra min, merdento?
Vai ó carallo!
Richard.
Papá?
Por favor.
Díxenche...
que non che farían dano outra vez.
Señor Taktarov, xusto ía velo agora.
Tardaches moito, e canseime de esperar.
E os meus cartos?
Levádeo.
Non, teño os cartos!
Síntoo, tíos, é meu.
Quen carallo é este monstro?
Alguén que non ten problemas contigo.
Chámome Reacher.
Pois, Reacher,
teño asuntos sen resolver con este home.
Eu tamén.
Mira ó redor, Reacher.
Hai moitas armas,
e ti estás só.
Non é así.
Vale, tes dúas armas.
Tres.
E Teresa?
Nun lugar seguro.
Deberías marchar.
Non nos abandonaches. Eu tampouco te deixarei.
Morrerás por nada.
Eu teño xente á que responder.
Non me importa o custo,
non podo deixarte a este home.
E se cho compramos?
Díxencho! Tíñao! Roubárono eles!
Señorita,
dáme os meus cartos.
Os cartos a cambio del.
E se collemos os dous?
Entón, quedarás sen nada.
Viñemos polos cartos e irémonos con eles.
Sempre que llo entregue ós meus amigos da casa,
o que lle pase a este home...
non é asunto meu.
Boas noites.
Queres quitarlle a argola á granada?
Está desactivada, sen explosivos.
Beck usábaa como calcapapeis.
Falando de Beck, o neno está en choque.
Encárgome eu.
Vou chamar unha ambulancia.
Levaralles un anaco chegar.
Aínda tes tempo.
Fai o que teñas que facer.
Podemos solucionar calquera problema que teñas.
Non te lembras de min, non?
Non.
- Quen carallo es? - Non é relevante.
O que importa é
que o seu nome era Dominique.
Agora xa o lembras.
Queres destruílo todo?
Se digo a verdade,
non sei que quero facer.
Si que sabes.
A tope de gasolina, listo.
Os federais axiña conxelarán a conta do teu pai,
leva os cartos da casa contigo.
Soñabas con coller unhas chaves,
coller a porta e liscar para sempre.
Hoxe é o día.
Tiñas razón.
Sobre o meu pai...
Fíxoo o mellor que puido.
Alédame ter visto a súa bondade antes de que morrese.
Gustaríame tela visto cando estaba vivo.
Na miña experiencia,
se pasas moito tempo pensando na dor do pasado...
pois...
Non traerá nada bo.
A maioría non o levan ben.
Cóidate moito.
E ti que?
Que fas para esquecer as cousas horribles do pasado?
Atopo a cousa horrible
e mátoa.
Villanueva.
Ola.
- Listo para a xubilación? - Si.
Se sobrevivo un par de décadas con Maureen.
Eu non me preocuparía.
Na túa forma, non che queda tanto tempo.
Á túa idade, eu podería contigo.
Nin de broma.
A verdade é que non.
Cóidate, Reacher.
Ti tamén.
Como foi coa ATF?
Visto o visto, bastante ben.
E coa DEA?
É hora de facer un cambio.
Síntoo.
Despois disto, estou lista.
Se buscas choio, teño contactos investigadores.
Conseguiranche un traballo bo.
Moitas grazas.
Pero, por agora, vou tomar un respiro.
Falando diso, ti e mais Neagley non cargaredes coa culpa.
Que lle contaches?
A verdade, basicamente.
Sodes exinvestigadores do exército ós que recurrín
para un caso dun sospeitoso voso.
- O tiroteo foi en defensa propia. - E Quinn?
Eles pensan que o fixeron os rusos.
Grazas.
Mira...
Este caso
foi tremendamente intenso,
o que levou a que ti e mais eu comezasemos unha aventura.
E foi marabillosa.
Tanto, que agora quero levarte ó celeiro
para revivila.
Pero a cousa é
que non adoito ter relacións
nin son unha rapaza das que vai comprar enxoval da casa.
Gústame non estar pendente da xente.
Estou mellor ó meu aire.
É unha pena, porque de toda a xente que coñezo,
ti es o meu favorito.
Vale.
E xa? Só "vale"?
É que...
me roubaches o discurso.
Alédame aforrarte problemas.
O meu avó diría que eres un cabaleiro dos de antano.
Anda con coidado, Reacher.
Puideches deixala sen dramas?
Non me deu a oportunidade.
Unha rosquilla?
Non podo.
Báilanme os dentes.
Paulie colleute ben, eh?
Non tanto coma eu a el.
Xa me dei conta.
De que?
Por que fas o que fas.
Non é porque precises facer o correcto,
ou porque che importen as vítimas.
É porque odias os poderosos.
Odias a eses fillos de puta con poder
que cren que poden zafarse.
Asegúraste do contrario.
E acabas de darte conta?
Pensaba que me coñecías máis, Neagley.
OS ELIOT BENVIDOS!
Ola, preciosa.
Entra xa!
Lista para volver?
Si, estou.
Avoa!
Miña ruliña!
Subtítulos: Natalia L. Prieto
Supervisora creativa: Estefanía Prol Lusquiños