NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
Halo! Jest tu kto?
Przepraszam.
NOWI WŁADCY ŚWIATA
Nie chciałam.
Dlaczego nie posłuchałaś?
- Taylor, ja nie… - Zabiłaś ich.
- Musieliśmy znaleźć rodziców. - Oni nie wrócą.
Nie żyją. Sama tak powiedziałaś.
Nie, ja…
Chyba się o nas nie martwiłaś?
Mój ty kwiatuszku.
Mama? Myślałam, że zginęłaś.
Że wszyscy zginęli.
Hayley, musisz przestać.
Co…?
Jesteśmy w dryfie.
Uwaga. Krytycznie mało energii.
Co się dzieje?
Nie wiem.
Uwaga.
Nadchodzi wstrząs.
Hayley?
Jestem cała.
Loa, co się stało?
- Zostało 3% energii, co… - Mogłaś nas ostrzec.
I ostrzegłam.
Na przyszłość wiedzcie,
że kiedy mówię „uwaga”, stanowi to ostrzeżenie.
Hayley.
Co do tego w dryfie…
Proszę, postaraj się zrozumieć.
Zabiłam wszystkich naszych bliskich.
I brat mnie za to nienawidzi.
Czego tu nie rozumieć?
Co… Gdzie idziesz?
Na zewnątrz.
I co teraz?
Zostało 3% energii, co nie wystarczy na chód.
Należy wymienić ogniwa.
To ja skoczę do sklepu.
Sklepy z ogniwami nie istnieją.
Ale istnieje Centrum Rekrutacji PPKO.
Centrum? W Meridianie?
Tak. Jesteśmy na obrzeżach miasta.
Magazyn ogniw znajduje się na poziomie minus czwartym.
Powinienem ci podziękować.
Za to, że nie zapomniałam, że chcemy dotrzeć do Sydney?
Skoro uważasz to za stosowne.
Nie wiem, co jest stosowne. Co zrobić w tej sytuacji…
jako brat.
Jeśli liczysz na radę,
moje oprogramowanie nie obejmuje terapii rodzinnej.
Przecież wiem.
No to idę do centrum rekrutacji.
- Wskażę ci drogę. - Nie trzeba, byłem tam.
Ale Meridian jest w gruzach.
Musisz się kierować pewnymi obiektami, żeby…
Mówię do siebie.
UWAGA – ZWOLNIENIE RĘCZNE
Nie sądziłem, że wrócimy tu po… no wiesz.
- Po tym, jak ledwo uszliśmy z życiem? - Tak. Wyjątkowo parszywy ostatni dzień.
W centrum PPKO mogą być baterie.
- Mam nadzieję, że trafię. - Przecież tam mieszkałeś.
Sześć lat temu.
Wiem tylko, że jest nad rzeką. Przydałaby mi się pomoc.
Nie tak zapamiętałem Meridian.
Zawsze było czysto i… wiesz?
A ludzie byli tacy mili.
Wiesz, ci ludzie,
którzy nie wyjechali z miasta, sami są sobie winni.
Co? Ich obecność ściągnęła potwory.
Czy ty się słyszysz?
Obwiniasz ludzi za to, co zrobiły im Kaiju.
- A czyja to wina? - Kaiju!
Dobrze wiesz, że to nie to samo.
Nikogo nie zabiłaś, Hayley.
Na jedno by wyszło.
To jak?
- Zgubiliśmy się? - Nie, ja…
Dobrze znam ulice przy centrum.
Jesteśmy po złej stronie rzeki.
Tam! Słyszysz?
Tam jest rzeka.
Na drugim brzegu jest centrum. Zaraz będziemy, to pestka.
Pestka?
No dobra.
Stój za mną.
Szybko!
Wyjdź tyłem. Dogonię cię.
- Taylor, nie! - Już!
- Taylor! - Hayley, do parku!
Będę zaraz za tobą!
Hayley!
Taylor! Tu jestem!
Jesteś cała. Dzięki Bogu, było blisko.
Za blisko. Chyba znalazłem most.
To nie jest most.
Czy to w ogóle jest Kaiju?
Nie myśl sobie za wiele, mały.
To nasz Jaeger. Za jakiś czas dostaniesz własnego.
Przepraszamy, że przegapiliśmy twój egzamin na pilota.
Jak ci poszło?
Świetnie.
No jasne. Jesteśmy dumni, synu.
Dzięki.
Wszystko w porządku?
Tak.
Ale co jest z Hayley?
Biedaczka myślała, że wracasz dziś do domu.
Tęskni za bratem.
Czyli słyszałaś?
Wierz mi, też wolałbym z wami wracać.
Więc czemu nie wracasz?
Muszę to skończyć.
Nawet już nas nie odwiedzasz.
Nie masz pojęcia, jak ciężko tu się pracuje.
Mógłbyś dzwonić. Chyba są tu telefony?
Masz całkowitą rację.
A ja jestem tak super, że pozwolili mi więcej dzwonić.
Więc lepiej bądź gotowa na cowieczorne pogaduchy.
Będę gotowa.
Taylor?
Taylor!
- Co cię śmieszy? - Mówiłem, że trafię.
Z powrotem idźmy inną drogą.
PANPACYFICZNY KORPUS OBRONY
- Jak głęboko? - Na czwartym poziomie.
Oby ogniwa tam były. Inaczej będziemy szukać sklepu.
- Że co? - Nieważne.
Ogniwa naprawiano w laboratorium.
Gdziekolwiek ono jest.
- Nie wiesz? - Nie wpuszczali tam kadetów.
- Poszukam tutaj. - Widzimy się za dziesięć minut.
Nareszcie.
Tu jesteś.
Taylor, patrz.
Ogniwo. Fantastycznie.
Tak, ale nie o to mi chodzi.
Tylko o to.
Jeszcze chwilę.
Co to jest? Dziecko?
Tak. Zdaje się, że to ogniwo utrzymuje go przy życiu.
Co, u diabła, PPKO tutaj robiło?
Mniejsza o to.
Zostawili go.
Musimy go wydostać.
Nie wiemy, czy przeżyje bez płynu.
Musimy zaryzykować.
- Nie możemy… - Nie zostawię go na śmierć!
Nie myśl o Kotlinie Cieni.
Nie możemy go zostawić.
Jak mielibyśmy to otworzyć?
Ściągniesz tu potwory.
Taylor, proszę.
- Dobra, ale migiem. - Zrozumiano.
Cofnij się. Właśnie tak.
Nadchodzą.
Jeszcze raz.
Nie przestawaj.
Już dobrze.
Nie skrzywdzę cię.
Chodź.
Musimy iść.
Mam go!
Do drugich drzwi!
Taylor!
Nic ci nie jest?
Nie da rady biec.
Hej, kolego.
Nie przejmuj się nimi. Zabierzemy cię stąd.
Czekaj! Tędy.
PANPACYFICZNY KORPUS OBRONY
Biegiem!
Nie uciekniemy im.
Pomocy!
Co ty robisz?
- Ten wielki Kaiju je zjada. - A potem zje nas.
Ten wielki Kaiju wyglądał jak Jaeger.
Nie wiem jak, ale chyba jest jednym i drugim.
Świat stanął na głowie.
Małe Kaiju, Kaiju-Jaeger, on…
Przynajmniej mamy siebie.
I to.
Pęknięte? Serio?
- Znajdziemy inne. - Prawie zginęliśmy, szukając tego.
Wiem. Ale nie zginęliśmy.
Bez ciebie bym dziś nie przeżył.
Ja bez ciebie nie przeżyłabym ostatnich pięciu lat.
Napisy: Juliusz P. Braun