NETFLIX — ORYGINALNY SERIAL ANIME
OSTATNIA PRÓBA
Zwiadowca do Atlasa. Wciąż widzę za nami Kaiju.
Chyba nas dogania.
Uciekliśmy jednemu i pokonaliśmy drugiego. Damy radę.
To były dwójki.
To Kategoria 3 i za dziesięć minut poklepie was po ramieniu.
Przyjąłem. Dzięki, Mei.
Loa. Gdzie możemy się ukryć w promieniu dziesięciu minut? Góry albo kaniony.
Brak. Mogę zasugerować podwojenie tempa?
Zaśmiałabym się, ale wiem, że nie żartujesz.
Niestety to już maksymalna prędkość.
Nie jesteśmy w stanie pokonać Kaiju. Wiesz o tym?
Jakbyśmy mieli wybór.
Słuchajcie, mam nowinę.
Kaiju zniknął ze skanera. Chyba się wycofał.
Nic więcej nie widać, więc możemy iść dalej.
Albo zrobić sobie przerwę.
Mały, zatrzymujemy się na odpoczynek.
Przyjdę do ciebie.
Nie martw się. Wszystko będzie dobrze.
Znowu się zmniejszysz, tak jak ostatnio.
A jeśli z jakiegoś powodu nie,
to i tak cię kocham.
Wiesz, Loa,
wciąż wyobrażam sobie moment, w którym widzę Sydney w oddali.
Ale trudno mi jest to zobaczyć.
Odwiedziłeś Bazę Sydney podczas szkolenia kadetów.
Pamiętam, jak ona wygląda.
To chyba chcę powiedzieć,
że to nie jest prawdziwe miasto.
Sydney istniało pięć lat temu. Dlatego prawdopodobnie…
Nie o to mi chodzi.
Sydney jest miejscem spokoju i bezpieczeństwa.
Cel, który był poza zasięgiem od tak dawna, że stał się mitem.
Nie widzę siebie w końcu tam docierającego.
Dotrzesz tam.
Dopilnuję tego.
Uważaj, Loa. Nasza nadzieja wsiąka w ciebie.
Cóż, czas konserwacji był już dawno temu.
Atlas, zgłoś się!
Kaiju wrócił! Za tobą. Był pod ziemią!
Wiem, że chcesz pomóc, ale nie zbliżaj się. Damy radę.
Loa, Szablasty Łańcuch.
Wstrząsy. Pojawia się kolejny Kaiju.
No dobra.
To się przyda.
Chyba jednak warto go zatrzymać.
Tak czy inaczej, skaner jest czysty. Ale na pewno czeka nas ich więcej.
Tak. Koniec przerwy.
Patrzcie, kto chce się ścigać.
Dyskwalifikacja.
Krew Kaiju to znany środek poprawiający osiągi.
Tak.
Wiesz, pomiędzy tym, od odebrały mu Siostry,
a tym, co zwrócił mu Apex,
potwór, którego ma w sobie, musi być na kagańcu.
Nie myliłaś się co do niego.
Nie odszedł. Tylko się zagubił.
Nie widziałem tego.
Dzięki, Tyler.
Ktokolwiek go stworzył, jakie miał wobec niego plany, ty wszystko zmieniłaś.
Ty przeważyłaś szale.
My wszyscy.
Ale teraz liczę, że się zmieni, zanim dotrzemy do Sydney.
KAIJU
Odbieram ich więcej.
Parę tuzinów, w tym mniejsze z tyłu.
- Pewnie Rozpruwacze. - Rozumiem.
Skoro dziecko działa przeciwko nam,
sprowadzenie go do domu będzie trudniejsze.
Wezwijcie Breachera.
Jestem prawie na przełęczy. Ruszcie się.
Kategoria 6 przetnie nasz kurs za pół godziny.
Zła Czarownica szaleje.
Kategoria 6? Jakie to jest duże?
Za duże. Nawet z pomocą Małego. Loa, jak daleko do Bazy Sydney?
Przy obecnej prędkości dotrzemy za godzinę.
Do tego czasu nas złapie. Taylor, co zrobimy? Potrzebujemy planu.
JAEGER – KAIJU KATEGORIA 2
Sprowadź tu marszałka Raska, już.
Loa? Pokaż, na co patrzy Mały.
Chmura kurzu. Pewnie wzniecona przez Kategorię 6.
Kontynuujcie bieg przez przełęcz.
Baza Sydney prawdopodobnie patroluje teren za nią.
- Raport. - Tak jest.
Niezidentyfikowany Jaeger i Kaiju kategorii 2
zaraz wyjdą z terytorium Sióstr.
Co tym razem wymyśliły te czarownice?
- Wysłać wartowników. - Tak jest.
PPKO / BAZA SYDNEY
Idzie tu sześć Jaegerów. Wygląda na to, że Sydney organizuje przyjęcie powitalne.
Tak!
Baza Sydney w zasięgu wzroku.
Nie musisz już sobie wyobrażać, jak wygląda, Taylor.
Dziękuję, Loa.
Chcesz czynić honory?
Baza Sydney. Tu Atlas Destroyer.
Kaiju, którego z nami widzicie, nie jest wrogi.
Baza Sydney, słychać mnie?
Baza Sydney, zgłoście się.
Co mam odpowiedzieć?
Czekaj.
Atlas Destroyer powinien zostać zdetonowany po Upadku.
Tak było. To może być podstęp.
Skanuj w poszukiwaniu innych Kaiju.
Zbliża się Kategoria 6, prowadząc kolejne dwa tuziny.
DEFCON 2.
Nadlatują pociski!
Mały!
Mały, nie! Proszę, nie!
Alarm zbliżeniowy. Uwaga!
Baza Sydney, jesteśmy przyjaciółmi!
Komandosi Ford i Brina Travis to nasi rodzice.
Uciekamy z terytorium Sióstr.
Wstrzymać ogień.
Uwaga! Pęknięcie klatki piersiowej. Poważne błędy systemu.
Ciśnienie w kadłubie minimalne.
Loa, Szablasty Łańcuch!
Jesteś odważniejsza, niż myślałam, Mei.
Po tylu ucieczkach z naszego uścisku
ty wciąż wchodzisz mi w drogę.
Tylko dlatego, że zabierasz to, co do ciebie nie należy.
Ale koniec z tym.
Ciekawe.
Widziałam, jak porzuciłaś swoich ludzi podczas jednego z naszych ataków na Bogan.
Zostawiłaś ich na śmierć.
Przynajmniej mężczyzn.
Kobiety wciąż są z nami.
Ja… nie jestem już tamtą osobą.
Jesteś.
Zostaw dziecko mnie, Mei.
To nie twoja walka.
Tylko ich.
A oni przegrywają.
Mały?
Atlas do Bazy Sydney, potrzebujemy pomocy! Atlas do Bazy Sydney!
Brak łączności. Nie słyszą nas.
Musimy wstać.
Musimy dostać się do bazy.
Mesjaszu, nie bój się.
Twoi uczniowie ponownie cię wyzwolili.
Takie zbrodnie przeciw nowemu porządkowi wymagają najsurowszej kary.
Zakańczam dryf.
Loa! Co ty robisz?
Nie możemy się poddać.
Szanse przeżycia wynoszą 2%.
Mówiłaś, że nie obliczasz już szans.
Ale teraz trzeba podjąć działania. Moi piloci przeżyją.
Protokół katapultowania? Nie zrobisz tego.
Loa?
Sześćdziesiąt sekund do detonacji.
Hayley, jesteś sercem tej podróży.
Nie przetrwalibyśmy bez ciebie.
Loa, nie.
Taylor,
wbrew temu, w co wierzysz, przez to wszystko dojrzałeś.
Przyznałeś się do swoich błędów.
I wykazałeś się świetnym przywództwem, doprowadzając nas tu.
To coś, z czego siostra, ojciec,
a nawet umierająca matka mogą być dumni.
Ja jestem.
Nie.
Nie rób tego.
- Nie! - Loa!
Czuję się zaszczycona.
Loa!
Nie!
Dziesięć,
dziewięć,
osiem,
siedem,
sześć,
pięć,
cztery,
trzy,
dwa…
jeden.
Mały!
Mały.
Panie marszałku. Jestem Taylor Travis.
A to moja siostra Hayley, Mały i Mei.
Liczba dzielnych dusz wychodzących z Ciemnej Strefy
jest z roku na rok coraz mniejsza.
Ale z tego, co widziałem, nikt tak bardzo nie starał się tu dotrzeć.
Mamy wiele pytań.
Do tego czasu, witajcie w domu.
Dziękuję panu.
Nie przeżylibyśmy tego bez poświęceń dużo odważniejszych dusz.
Tyczy się to także naszej matki.
Przykro mi, synu. Hayley. Wiedzcie, że jesteście już bezpieczni.
Proszę pana. Nasz ojciec. Jest tu?
- Tato? - Tato!
Tak mi przykro.
Próbowałem. Próbowałem po was wrócić.
PPKO nie wpuści tam nikogo. To było…
Już dobrze, tato.
Jesteśmy razem.
Z pewnymi zmianami w naszej rodzinie.
ŻONA, MATKA, OBROŃCZYNI
Dziadek dał mi je, kiedy zostałam pilotem.
Chciałam dać je tobie, gdy ukończysz szkolenie.
Zatrzymaj je dla mnie. Dopóki nie wrócimy.
Panie marszałku?
Co może mi pan powiedzieć o Małym?
Znaleźliśmy go samego na pustyni.
Testy potwierdziły, kim naprawdę był.
Kaiju.
Bronią.
Badaliśmy go, gdy Meridian padło.
Nie jest bronią, marszałku. Już nie.
Jak wszyscy w Strefie
wyszedł z niej inny, niż był, gdy do niej wchodził.
To, że stamtąd wyszliście,
mimo że ona nie mogła,
było wszystkim, czego chciała.
Może teraz odpocząć.
Napisy: Grzegorz Marczyk