‎(ผลงานซีรีส์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎(วิถีเก่า)
‎(ปราสาทอาซูชิ ปี 1581)
‎หุ่นเกราะทรงพลังคือจุดแข็งของพวกมองโกล
‎มันคือสิ่งที่ทำให้พวกนั้นพิชิต ‎สึชิมะกับเกาะอิกิอาณานิคมของญี่ปุ่นได้
‎หลังจากที่เราเอาชนะพวกนั้น
‎เราก็ใช้วิทยาการล้ำยุคนี้ ‎เสริมความแข็งแกร่งให้กับชายแดน
‎บรรพบุรุษบอกว่าความรู้คืออำนาจ
‎ข้าไม่ลบหลู่ แต่ไม่เห็นด้วย
‎อำนาจก็คืออำนาจ
‎แนวคิดง่ายๆ ที่ลูกชายข้าดูจะไม่เข้าใจ
‎การพ่ายแพ้ของโนบุคัตสึต่อฮัตโตริ ฮันโซ ‎จะเป็นที่โจษจันไปอีกหลายชั่วรุ่น
‎เป็นมลทินที่ข้าไม่อาจให้แปดเปื้อนมรดกของข้า
‎นายท่าน ท่านมาที่สนามฝึกนี้ด้วยเหตุอันใด
‎การเจรจากับแม่ทัพอิงะที่กำลังจะมีขึ้นครั้งนี้
‎ยาสึเกะกับนัตสึมารุจะไปกับเจ้าด้วย
‎ข้าขออนุญาต ข้าว่าเช่นนี้จะไม่ถูก
‎ข้ากลัวว่าผู้คนในสังคม ‎จะไม่ยอมรับ… สิทธิเสรีภาพ
‎ที่ท่านกระทำต่อวัฒนธรรมของเรา
‎ยาสึเกะได้พิสูจน์แล้วว่าเขาเป็นทหารที่ดี
‎ดีพอๆ กับเจ้า หรืออาจดีกว่าด้วยซ้ำ
‎เราจะก้าวหน้าได้ยังไง ‎ถ้าสัญชาตญาณของเราคิดแต่จะถดถอย
‎ข้าต้องการให้ตระกูลอิงะเห็นว่า ‎อนาคตของประเทศเราจะสดใสแค่ไหน
‎นายท่านถ้าท่านยังเพิ่มคนนอกเหล่านี้ ‎เข้ามาในกองกำลังของเรา
‎ศัตรูของท่านจะไม่เกรงกลัวหรือเคารพเรา
‎ยาสึเกะไม่ใช่พวกเรา
‎คนของเราจะไม่ยอมรับเขา
‎อีกไม่นานข้าจะเป็นตัวแทนคนพวกนั้น ‎และจะนำพาพวกเขาไปสู่โลกใหม่
‎เขาไม่ชอบข้าเอาเสียเลย
‎ให้เวลากับมิตสึฮิเดะหน่อย
‎โนบุนางะเชื่อมั่นในตัวเจ้าแบบที่ไม่เคยมีกับคนอื่น
‎เลยทำให้คนบางคนขุ่นเคืองใจ
‎แล้วท่านล่ะรู้สึกอย่างไร
‎โนบุนางะเชื่อในอนนะบูเกอิชา ‎ดังนั้นเจ้ากับข้าเหมือนกัน
‎ไม่มีอะไรหรอก
‎ตราประจำตระกูลข้าน่ะ
‎ยายข้ามอบให้แม่ และแม่ข้าก็มอบให้ข้า
‎สิ่งนี้มีเกียรติยิ่ง
‎อดีตบอกอนาคตของเรา บอกให้รู้ว่าเราเป็นใคร
‎เจ้าเจอเด็กหรือยัง
‎เจอแล้ว ผู้หญิงที่เอาตัวนางไป…
‎อิจิกะ
‎นางเป็นอย่างไร
‎มีปัญหากว่าที่คาดไว้
‎คนเรือที่ต่อสู้เยี่ยงนักรบ
‎นักรบเหรอ
‎และ… เขาเป็นคนดำ
‎เขามาจากอาณาจักรเบนินเหมือนท่านหรือเปล่า
‎หุบปาก
‎และเขาจัดการพวกเจ้าทั้งสี่คนได้หรือ
‎บางทีข้าน่าจะซื้อบริการจากเขาแทน
‎ท่านไม่ได้บอกว่าเด็กคนนั้นมีพลัง
‎แบบนั้นต้องจ่ายเพิ่ม
‎แน่นอน
‎เขาจะให้ทุกอย่างที่จำเป็นเพื่อให้ได้มา
‎(ฮารูโตะ หุ่นต้นแบบ 00001)
‎เขาที่ว่าคือใคร
‎พระเจ้าที่เขาสวดภาวนา
‎ข้าบอกหมดทุกอย่างแล้ว ข้ารับรอง!
‎ข้าไม่รู้อะไรเลย
‎ไม่เป็นไรนะลูก
‎เจ้าไม่ต้องกลัวข้าแล้ว
‎แต่ว่าคนเรือผิวดำเป็นใคร
‎เขาขวางทางหลุดพ้นจากบาปของเจ้าอยู่
‎เขาจับปลาที่แม่น้ำ
‎บางครั้งเขาก็ไปดื่มที่ร้านเหล้าข้างหมู่บ้าน
‎เขาเป็นคนเงียบๆ ข้ารู้แค่นั้นข้าสาบาน
‎เขาชื่ออะไร
‎เขาไม่มีชื่อ
‎บางคนบอกว่าคนเรา ‎จะเห็นได้ชัดขึ้นเมื่อถูกบีบคั้น
‎ว่าจะได้เห็นพระเจ้ามาปรากฏกาย
‎เจ้าเห็นไหม
‎นั่นล่ะ
‎ทีนี้เจ้าก็ได้เห็นแล้ว
‎ทำไมเราไม่ฆ่าเด็กคนนั้นซะเลย ‎อะไรๆ จะได้ง่ายขึ้นเยอะ
‎ไม่ เด็กคนนั้นคือกุญแจสำคัญ ‎ในการควบคุมยุโรปและโบสถ์คาทอลิก
‎เราใกล้จะได้พลังที่แท้จริงแล้ว
‎เกิดอะไรขึ้น แม่ข้าอยู่ไหน
‎ยัซซัง
‎ทำไมถึงไม่ยอมบอกว่าแม่ข้าอยู่ไหน
‎ข้าไม่รู้ว่าแม่ของเจ้าอยู่ไหน
‎ข้าคลาดกับนางระหว่างต่อสู้กับคนพวกนั้น
‎เจ้าจำได้ไหมว่า ‎เกิดอะไรขึ้นหลังจากที่พวกเขาโจมตีเรา
‎มีแสงไฟ เจ้าจำได้ไหม
‎ไม่
‎ข้าจำได้แค่ว่ารู้สึกอับจนหนทาง ‎และอยากให้การต่อสู้ยุติ
‎แม่เจ้าเคยบอกไหมว่าเจ้ามาจากไหน
‎ทำไมเหรอ
‎อดีตบอกอนาคตของเรา
‎(แคว้นอิงะ ปี 1581)
‎กองทัพของท่านโอดะ โนบุนางะ ‎สามารถระดมพลได้ทันที
‎และพร้อมจะเข้าจู่โจมคนของเจ้า
‎แต่นายข้าส่งซามูไรทั้งเจ็ดมาแทน ‎เพื่อเป็นการแสดงความเคารพ
‎สั่งปราสาททั้งสองของเจ้าให้ยอมแพ้เดี๋ยวนี้
‎แล้วบางทีนายข้าจะได้ปรานีคนของเจ้า
‎ข้าเห็นซามูไรแค่ห้าคน
‎วิถีของซามูไรคือรูปแบบ ‎ที่บริสุทธิ์ที่สุดของวัฒนธรรมญี่ปุ่น
‎โอดะ โนบุนางะดูถูกวัฒนธรรมของเรา ‎เมื่อเขายอมให้ผู้หญิงกับทาส
‎รับตำแหน่งที่เป็นของชายชาวญี่ปุ่น
‎เขาไม่สมควรได้รับตำแหน่ง
‎ส่งซามูไรผิวดำของเจ้ามา ‎แล้วข้าจะแสดงให้เจ้าเห็น
‎รอตรงนี้
‎เจ้าจะได้ตัวซามูไรผิวดำแน่
‎เกิดอะไรขึ้น
‎พวกเขายอมแพ้ไหม
‎ไม่ยอม
‎พวกเขาพูดว่าไง
‎พวกเขาอยากจัดการเรื่องนี้ด้วยวิถีเก่า
‎เจ้าดวลกับเขา
‎แล้วเจ้าตกลงงั้นเหรอ
‎โนบุนางะไม่เคารพวิถีเก่า
‎คนพวกนี้เคารพ
‎พวกเขาจะไม่ยอมจำนนต่อคนอย่างเจ้าหรือเขา
‎กับคนส่วนใหญ่เจ้าจะเป็นข้ารับใช้ตลอดไป
‎ไม่ว่าเจ้าจะใส่ชุดเกราะอะไร
‎วางอาวุธลงซะ
‎ท่านโนบุนากะยอมรับการยอมจำนนของเจ้า
‎ชีวิตของเจ้าจะได้รับการละเว้น
‎เรื่องนี้ข้ารับรองต่อเจ้า
‎ทาสคนนี้พูดแทนโนบุนางะเหรอ
‎ตระกูลอิงะจะไม่ยอมรับการรวมประเทศครั้งนี้
‎ข้าจะส่งเขากลับไปหาโนบุนางะ ‎พร้อมหัวที่แหลกเหลว
‎บางทีผู้นำขี้เมาของเจ้า ‎จะได้เคารพวัฒนธรรมของเรากว่านี้
‎โนบุนางะเยาะหยันธรรมเนียม
‎เขาจะไม่ได้เป็นผู้สร้างประวัติศาสตร์!
‎คุกเข่าซะท่านแม่ทัพ
‎ข้าไม่อยากฆ่าเจ้า ไม่จำเป็นต้องนองเลือด
‎เจ้าจะเข้าไปแทรกแซงไม่ได้ ผู้หญิง
‎ให้พวกเขาจัดการกันเองด้วยวิถีเก่า
‎ประวัติศาสตร์จะลืมเจ้า!
‎ที่นี่ไม่มีเกียรติแต่อย่างใด
‎มีแต่ความเจ็บปวดและเลือด
‎บริเวณนี้เสี่ยงต่อการเกิดไฟป่า
‎บางทีก็น่าจะให้ไหม้ไปซะ
‎ข้าคงจะปวดต้นคอ ‎ถ้าต้องเงยหน้าดูเจ้าบนต้นไม้อีก
‎ข้าชอบมองอะไรให้ทั่วๆ น่ะ
‎วันหนึ่งทุกอย่างจะมอดไหม้
‎ไม่มีที่ไหนปลอดภัย
‎เด็กคนนั้นเคยอยู่ที่นี่
‎เพิ่งจากไปได้ไม่นาน
‎มีอย่างอื่นอีก
‎เขาก็อยู่ที่นี่
‎เจ้าคนเรือนั่น
‎พาข้ากลับมาที่นี่ทำไม
‎เราต้องไปหาหมอ เขารู้ว่าต้องทำอะไร
‎เจ้ารู้หรือว่าหมอคือใคร
‎ไม่
‎เจ้ารู้ไหมว่าหมออยู่ไหน
‎ไม่
‎แม่เจ้าเป็นคนเดียวที่รู้ว่า ‎หมอคนนี้คือใครและต้องไปหาที่ไหน
‎แต่นางไม่อยู่แล้ว
‎งั้นเราไปตามหาแม่ แม่จะได้พาเราไปหาหมอ
‎ท่านรับปากแล้วนะยัซซัง
‎แม่ของเจ้าไม่รอดจากการเผชิญศัตรูที่แม่น้ำ
‎ข้าเสียใจด้วย
‎ดื่ม
‎ไม่ได้เล่นคำเลยนะ
‎ยิ้มหน่อยสิ
‎เจ้าคือคนที่สังหารแม่ทัพอิงะได้นะ
‎โนบุนางะฉลองชัยชนะให้เจ้า ‎แต่เจ้ากลับมานั่งเศร้าอยู่ที่นี่
‎ทำไม
‎ความตายเป็นส่วนหนึ่งของความขัดแย้ง ‎ไม่ได้แปลว่าข้าต้องชอบนี่
‎ทำไมเจ้าถึงมาเศร้าร่วมกับข้า ‎แทนที่จะไปสนุกกับงานฉลอง
‎การฉลองเป็นส่วนหนึ่งของชัยชนะ ‎ไม่มีใครบอกว่าข้าต้องสนุกกับมันนี่
‎เจ้าเชื่อในภารกิจรวมญี่ปุ่น ‎ของโนบุนางะหรือเปล่า
‎เชื่อ แต่ข้าก็เชื่อว่ามีคนที่อยากแยกตัวอยู่ต่างหาก
‎แต่ประเทศที่มีเอกภาพคือประเทศที่ปลอดสงคราม
‎เอกภาพไม่ใช่อิสรภาพ
‎วัฒนธรรมทำให้เราต้องเปลี่ยนผู้ปกครองไปเรื่อย
‎สิ่งเดียวที่เรามีในโลกนี้คือความภักดีของแต่ละคน
‎นี่คือวิถีของซามูไร
‎การกระทำของเราต่อตระกูลอิงะ
‎เปิดทางให้เกิดการเข่นฆ่าผู้หญิงและเด็กผู้บริสุทธิ์
‎ชัยชนะอันบริบูรณ์สำหรับขุนนาง
‎เราใกล้จะบรรลุเป้าหมาย
‎ที่เราตั้งใจไว้เมื่อหลายปีก่อนแล้ว
‎ความปรารถนาเดียวของข้าคือ ‎การที่พวกเขามาร่วมเขียนประวัติศาสตร์กับเรา
‎ญี่ปุ่นที่ดีกว่า ญี่ปุ่นที่ยิ่งใหญ่ขึ้น
‎รวมกันเป็นหนึ่งเดียว แข็งแกร่งกว่าที่เคย
‎มีอิสระที่จะทำอะไรก็ได้ กับใครก็ได้ตามต้องการ
‎ยาสึเกะ
‎มานี่สิเจ้าลูกชาย
‎ข้าภูมิใจในตัวเจ้า
‎เรามาดื่มฉลองชัยชนะของยาสึเกะกัน
‎แด่ยาสึเกะ
‎รันมารุ มาเถอะ
‎เจ้าไม่ใช่พวกเรา ‎แต่เขาปฏิบัติกับเจ้าเหมือนเจ้าเป็น
‎ดีกว่าลูกชายตัวเองด้วยซ้ำ
‎ข้ารับใช้จะเป็นข้ารับใช้ตลอดไป ‎นั่นคือวิถีของเรา
‎วิถีเก่า
‎บางทีวิถีเก่าก็ควรถูกทิ้งไว้ในอดีต
‎บางทีข้าเองก็อาจเหมาะจะอยู่ในอดีต
‎ในสมัยที่ทุกสิ่งตรงไปตรงมาและเรียบง่าย
‎เขาอยู่นั่นไง
‎ไม่นึกไม่ฝันเลย
‎นักรบผิวดำ
‎ขอน้ำเปล่าถ้าเจ้ามีนะ
‎ขอบใจ
‎ธุรกิจนำข้ามาญี่ปุ่น ข้าคิดว่าเจ้าก็เช่นกัน
‎ข้าเป็นข้ารับใช้ของโบสถ์
‎ถูกส่งมาที่นี่เพื่อทำภารกิจสำคัญในการช่วยผู้คน
‎เรามีคำทำนายว่าสักวันเด็กพิเศษจะมาถึง
‎และด้วยการนำทางของข้า
‎เด็กคนนั้นจะช่วยข้า ‎นำความสงบสุขมาสู่ดินแดนของข้า
‎ข้าอยู่ที่นี่มาหลายปีเพื่อตามหาเด็กคนนี้
‎แล้วเดาสิ
‎ข้าเจอนางแล้ว
‎แต่นางป่วย
‎นางต้องการผู้หญิงที่จะมาดูแลนาง
‎แต่วันหนึ่งผู้หญิงที่ข้าไว้ใจคนนั้น
‎กลับกลายเป็นโจรและขโมยเด็กไปจากข้า
‎ตอนนี้ข้าได้รู้มาว่าเจ้าได้เจอกับผู้หญิงคนนั้น
‎ข้าไม่รู้ว่านางบอกอะไรเจ้า แต่นางไว้ใจไม่ได้
‎คำโกหกและการหลอกลวงของนาง ‎ทำให้ข้าเจ็บปวดแสนสาหัส
‎เจ้าจะได้กลับบ้าน ข้าจะได้กลับบ้าน
‎แค่บอกมาว่าเด็กอยู่ไหน
‎ข้ารับใช้ของโบสถ์ที่ต้องการนำคนของเขาเนี่ยนะ
‎ใช่
‎แต่ธรรมชาติของการเป็นข้ารับใช้ ‎ก็คือการยอมเชื่อฟังและสนับสนุน
‎คนเราต้องรับใช้ก่อนจึงจะนำผู้อื่นได้
‎นั่นคือพัฒนาการตามธรรมชาติของสิ่งทั้งปวง
‎"อย่าเกียจคร้านในการงาน ‎จงมีจิตใจกระตือรือร้น
‎จงปรนนิบัติพระผู้เป็นเจ้า"
‎โรมันส์ บทที่ 12 วรรคที่ 11
‎เวลาที่ผ่านมาข้าได้เรียนรู้ ‎ว่าข้ารับใช้จะเป็นข้ารับใช้ตลอดไป
‎นั่นคือวิถีเก่า
‎ถ้าเจ้าเรียนรู้เช่นนี้ด้วยจะฉลาดกว่านะ
‎เด็กอยู่ที่ไหน
‎อีกไม่นานเขาก็จะเปิดปากพูดแน่
‎จับเป็นเขามาให้ข้า
‎ขอโทษทีเจ้านาย ข้าแค่มีปัญหานิดหน่อย
‎อย่าชักช้า
‎ก่อนหน้านี้ไม่มีเรื่อง
‎ตอนนี้เราต้องการมีเรื่องแล้วล่ะเชอร์นีย์
‎และชดใช้ที่ทำจมูกข้าหัก
‎เจ้านายสั่งให้จับเป็นใช่มั้ย
‎เปิดระบบจังงัง
‎ไม่นะ
‎ขอโทษที
‎ข้าชอบเจ้านะตาแก่
‎ทางหลุดพ้นจากบาปรออยู่
‎(คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์)