Mama.
Mam, kijk.
Kijk wat ik heb.
Ik noem hem Alfred. Zo ziet hij er toch uit?
Ja, dat klopt.
Moet je hem laten gaan?
Alfred wil vast niet in zo'n gevangenis zitten.
Hoe kan ik hem dan zien groeien?
Helaas kan dat niet.
Soms moeten we dingen loslaten, omdat we ze niet kunnen houden.
Ooit zul je volwassen zijn en dan moet ik jou laten gaan.
Omdat ik je niet eeuwig kan houden.
Doe niet zo mal.
Ik woon voor altijd bij jou en papa.
Mama.
Wakker worden.
Je vader heeft je vast veel over mij verteld.
Hij heeft vast niet verteld waarom we hier echt zijn.
Jij en ik.
Moet je ze zien.
Ze maakten deze reis omdat ze hun verleden wilden vergeten.
En nu zitten ze hier ook vast.
Je moeder heeft je bedrogen.
Ons allemaal.
Ze is de enige die ons hieruit kan krijgen.
Als je dapper genoeg bent, laat ik je de waarheid zien.
EEN NETFLIX-SERIE
Eyk.
Maura.
Waar is hij?
Hoe kreeg hij me op de Prometheus?
Hou op met liegen. Wie is hij echt?
Hij is…
Hij is mijn man.
En de jongen van de Prometheus is mijn zoon.
Wat?
Maar ik herinner me er niets van.
Ik weet dat dit gestoord klinkt, maar mijn vader…
…is eigenaar van de rederij.
Hij liet ons vergeten waarom we hier zijn.
Wat zei ze?
Onze wereld heeft regels. Daar kun je niet omheen.
Niets in deze wereld volgt de regels der logica.
Dit hier…
…is niet echt.
Het is een illusie, een goocheltruc.
Een simulatie.
Belachelijk.
Weet je nog hoe je aan boord ging?
Natuurlijk.
Dat is onmogelijk.
Wat?
Wat zei ze?
Ze vroeg of we ons herinneren dat we aan boord gingen.
Wat?
Kan iemand uitleggen waar iedereen het over heeft?
Ik dacht dat dit om mij ging, maar dat is niet zo.
Het draait om ons allen.
Ik weet niet waarom…
…maar we zijn hier allen met een reden.
Je…
Je man.
Zijn we door hem hier?
Werkt hij voor je vader?
Hij probeert te helpen.
Hij probeert ons hieruit te krijgen.
Kom op.
Kom op, toe.
Werk nou.
Ons brein is een complexe constructie.
We proberen te vergeten wat we ons niet willen herinneren…
…maar we kunnen dat nooit helemaal wissen.
Het is deel van wie we zijn.
Geweven in ons wezen.
Tijd dat je het je herinnert.
Jouw waarheid ligt achter deze muren.
Je hoeft niet bang te zijn.
Dit is niet echt.
Weet je nog?
Het verspreidt zich.
Ik zet geen stap verder tot je precies vertelt wat er aan de hand is.
Waarom zouden we je vertrouwen?
Dit schip is van je vader.
Je moet iets weten.
Waarom ben je hier?
Ik weet het niet.
Wat ik me herinner voor ik wakker werd op de Cerberus…
…is de envelop voor mijn deur. Van mijn broer, denk ik.
En dit zat erin.
Geen idee hoe, maar m'n vader liet het me vergeten.
Hij liet me vergeten wat dit is en wie ik ben.
Ik denk dat ik me alles herinner als ik open wat dit opent.
Dan kunnen we ontsnappen.
Moeder had gelijk. We hadden dit schip nooit moeten nemen.
Nu is iedereen dood.
Olek is dood.
Mijn moeder is dood.
Ik blijf hier niet langer.
Ik ga van dit schip af.
Ze heeft gelijk.
We moeten 'n reddingsboot laten zakken en vertrekken.
Begrijpen jullie het niet?
We kunnen nergens heen.
Dit schip is niet echt. De oceaan is niet echt.
Het gebeurt alleen in je geest.
Je bent vast 'n slimme vrouw.
Mooi dat je geneeskunde hebt gestudeerd en in opstand kwam tegen beperkingen.
Maar je kunt niet geloven wat je zegt. Het slaat nergens op.
We gaan van dit schip af.
Wacht, waar gaan jullie heen?
We verlaten het schip. Ga gerust mee.
Ze willen van het schip af. -We gaan.
Je hebt het gezien.
De schachten.
Jouw herinnering. Die van mij.
Geloof je me?
Waar is het?
Denk je dat hij daar is? Je vader, in je herinnering?
Zijn kantoor was niet waar het was. Hij zei dat ik hem zou vinden.
Hoe komen we bij de inrichting?
Volg mij.
Dit is zijn herinnering.
Ik sta op al deze foto's, maar ik herinner me ze niet.
Als ik ernaar kijk, voel ik niets.
Herinner je je huwelijk niet?
Als dit een illusie is, is zijn herinnering dat dan ook?
Hoe weet je dat hij de waarheid zegt?
De jongen zei dat er een schepper was, die dit allemaal heeft gemaakt.
Je vader.
Heeft hij dit gemaakt?
Wie het ook was, er moet logica zijn. Een ontwerp.
Een patroon? Een blauwdruk?
Herinneringen sla je op verschillende plekken op.
Maar neurale banen verbinden ze allemaal.
Als je een geur ruikt, herinner je je veel dingen…
…die er verband mee houden.
Misschien is dat wat dit is.
Een imitatie van het brein en de locaties staan in verbinding.
Wat gebeurt er?
We gaan verder.
Shit.
Het beweegt.
Snel. Deze kant op.
Vooruit. Snel.
Waar zijn ze?
Misschien had de arts gelijk.
Wat er ook aan de hand is, ik ga hier weg.
Er moet een uitweg zijn.
Waar ga je heen? We zijn de rest al kwijt.
We moeten de arts en de kapitein zoeken.
Ook al wissen we herinneringen in deze simulatie…
…onze zintuigen reageren nog op de triggers.
Je geest weet niet meer wat daar is gebeurd.
Maar je lichaam wel.
Ik laat je de waarheid zien.
Geloof me.
Ga zitten.
Ik weet dat je denkt dat je moeder hier vastzit.
Dit is niet haar gevangenis.
Het is die van jou.
Dit kan pijn doen.
Je kunt zijn dood niet voorkomen.
Mama?
Papa?
Je weet dat dit niet goed is.
Waarom hoor je me niet?
Mam, wat is er aan de hand?
Mama. -Alsjeblieft.
Alsjeblieft. -Laat hem gaan.
Mama.
Ik kan het niet. -Mama, alsjeblieft.
Mama, alsjeblieft. Mama, nee.
Geen zorgen, lieverd. -Nee. Nee, mam, alsjeblieft.
Niet bang zijn. -Nee.
Je vergeet het. Ik beloof het. -Alsjeblieft, nee.
Je zult dit allemaal vergeten. Het is de enige manier om samen te zijn.
Nee.
Alsjeblieft. Nee.
Je zag de waarheid, hè?
Je zit vast in de simulatie zodat je moeder je in leven kan houden.
Je liegt. Dat zijn niet mijn herinneringen.
Dat heb je in m'n brein geplant.
Toen je moeder zo oud was als jij…
…vond ze een essay over Plato's grotallegorie in mijn kamer.
Ze was te jong om het abstracte concept van Plato te begrijpen.
Toch las ze het steeds weer.
Die ene gedachte heeft…
…haar wereld op z'n kop gezet.
Het idee dat onze kennis grenzen heeft…
…en dat we nooit weten of de dingen echt zijn zoals ze lijken.
We slapen, we weten niet hoe de dingen echt zijn.
Op een avond kwam ze naar me toe en zei ze…
'Als het waar is wat Plato zegt…
…hoe weten we dan of er iets echt is?
Hoe weten we dat de realiteit…
…niet buiten ons leven ligt?'
Een ingewikkelde gedachte voor haar leeftijd.
Ik keek haar aan en vroeg: 'Is dat niet wat God is?
De schepper van onze realiteit?'
Ze dacht er even over na.
En toen zei ze:
'Maar dan is Gods wereld echt…
…en zijn wij maar z'n poppenhuis.
En wie heeft God geschapen?
Gaat het niet eindeloos door?'
In zekere zin is dit een poppenhuis.
En dat is voor jou gebouwd.
Je liegt.
Je vader wil dat je dat denkt.
Maar hij heeft tegen je gelogen.
Zij allebei.
Maar er is een uitweg.
En je moeder heeft de sleutel.
WAKKER WORDEN
Waar zijn de deuren?
Er zijn geen deuren.
Waar zijn ze?
Daar is een deur.
Schiet op, hier.
Nee.
Hé. Jij daar.
Wacht op mij.
Kom op.
Wacht op mij.
Waar zijn we?
Ik snap 't niet.
Ik snap niet wat er gebeurt.
Nee. Nee.
Waar zijn we?
Dit kan niet.
Meneer.
Hij heeft het mainframe gehackt.
Hij wil de architectuur van de simulatie veranderen.
Hij verandert dingen om z'n sporen uit te wissen.
Hij wil haar wekken zonder de sleutel te geven.
Dan zitten we hier voorgoed vast.
Vind haar.
Vind de sleutel.
Ja, meneer.
Is daar iemand?
Waar zijn we?
Hoe zijn we hier gekomen?
Help me.
Daar.
Ik wil niet dood.
Ling Yi. -Mei Mei.
Help me hieruit.
Nee.
Ga niet weg.
Ga niet weg. Help me.
Waarom manipuleer je de code?
Je verspreidt het virus door het hele programma.
Wat probeer je te verbergen?
Ramiro.
Ángel. -Ramiro, help me.
Ik snap het niet. Waarom leef je nog? En waarom ben ik hier?
Clémence. -Lucien?
We halen je daar weg.
Olek.
Het komt wel goed.
Olek.
Lieve hemel.
Kom.
We moeten hier weg.
Je vader is een dwaas.
Zijn poging om de code te hacken vernietigt de hele simulatie.
Je denkt dat je vader om je geeft.
Hij doet dit niet voor jou, maar voor haar.
Als hij moest kiezen tussen jou en je moeder…
…zou hij voor haar kiezen.
Onze herinneringen zijn allemaal verbonden.
Hoe doet je vader dit?
Hoe komt hij in onze geest?
Ik weet het niet.
Maar hij heeft iets met mijn geheugen gedaan.
In dat gebouw.
Olek.
Hoe kom jij hier?
Ángel. Heb je hem gezien? Hij zat in een put en nu…
Olek?
Heb je Olek gezien? -Wat is er?
Heeft iemand Olek gezien?
Hij is niet dood.
Wat?
Hij was hier net.
Hoe bedoel je dat?
Ángel?
-Waar ga je heen?
Waar gaat hij heen?
Geen idee. De machinekamer is deze kant op.
Kom op.
Ik begrijp het niet.
M'n vaders kantoor moet ergens zijn.
Dit is krankzinnig. Gewoon een nare droom.
Dit is geen droom.
Daniel noemde het een simulatie, alsof het een neprealiteit is…
…waarin wij vastzitten.
Dit is gestoord.
Het gestoorde is dat jij nog niet weet wat dit allemaal is.
Dat zou ik niet doen.
Jij wist het.
Je wist wat er gaande was.
De sleutel.
Hier hebben we geen tijd voor.
De simulatie is beschadigd.
Het valt uit elkaar.
Geef me wat ik wil.
De sleutel.
Het spijt me, kapitein.
Nee.
Nee. Kom terug.
Breng hem terug. Toe.
Dat is onmogelijk. -Alsjeblieft.
Kom terug.
Eyk.
Sta op.
Je vader wacht op je.
Gaat het?
Hij weet wat je hebt gedaan.
Wat heb ik je aangedaan?
Elliot, alsjeblieft.
Waarom weet ik niets meer? -Je stelt niet de juiste vragen.
Stop. Hou op.
Ik ben je dochter. Wat voor vader doet dit nou?
De sleutel.
Heb je hem?
Je houdt me in de gaten.
De hele tijd al.
Daarom stuurde Ciaran de brief. Hij ontdekte wat je deed.
Waar is m'n broer? Wat heb je met Ciaran gedaan?
Hij is wel de laatste om wie je je zorgen moet maken.
Hou op met je spelletjes en zeg wat er gaande is.
Wat gebeurt er?
Hoe heb je dit gedaan?
We worden geboren als zoeker of als vermijder.
Vermijder zijn is gelukzalig.
Maar zoeker zijn brengt je alleen pijn.
Je doet elke deur open, stapt de donkerste leegtes binnen…
…gedreven door een drang naar kennis.
In tegenstelling tot je broer ben jij als zoeker geboren.
Was dat maar niet zo.
Je probeerde je pijn kwijt te raken, maar creëerde alleen meer pijn.
Stop.
Dit is zo'n ziek spelletje van je. -Je geeft me meer lof dan ik verdien.
Dit is niet mijn zieke spelletje.
Het is dat van jou.
Jij bent de schepper.
Je liegt. Dat is niet waar.
Jij hebt dit gemaakt. Jij en je man. Dit is jouw ontwerp.
Jij hebt iedereen hierin gedwongen.
Ze zitten allemaal vast door jou.
Ik verlaat nu deze vreselijke plek.
En voor jou is het tijd om alles weer te vergeten.
Wat hij ook zei, het is niet waar. Ik heb dit niet gemaakt.
Niet bang zijn.
Je vergeet dat dit ooit is gebeurd. Net als de vorige keren.
Ik zorg dat je hier voor altijd blijft.
Ángel?
Dit kan niet echt zijn.
Tijd om wakker te worden.
Waarom werkt het niet?
Hij heeft de code veranderd.
De simulatie is beschadigd.
Wat gebeurt er?
Simulatie wordt gewist in…
…tien, negen, acht, zeven, zes…
…vijf, vier, drie, twee…
…één, nul.
Het is gelukt.
Het is niet opnieuw begonnen.
Waar ben ik?
Is dit echt?
Nee.
Dit is onze eerste simulatie ooit.
Ons tweede thuis.
Hebben wij dit gemaakt?
Waarom weet ik dat niet meer?
Dat doet er nu niet toe.
Waarom ben ik hier?
De objecten in een simulatie zijn slechts manifestaties van codes.
Façades, net als al het andere.
Ik heb de waarden verwisseld.
Opnieuw geprogrammeerd.
Deze keer liet de spuit je niets vergeten.
Hij bracht je hier.
Ik heb de objecten verwisseld. De piramide van je vader is nutteloos.
De sleutel ook.
WAKKER WORDEN
Je trouwring heeft nu de exitcode.
Deze keer…
…kom je eruit.
Je broer…
…nam het programma over terwijl jij hier was.
Wat deed hij?
Hij zit aan het roer.
Ik heb zo vaak geprobeerd je hieruit te krijgen.
Ik dacht dat mijn vader… -Hij zit net zo goed vast als de rest.
Ik weet niet hoe snel je broer beseft wat ik gedaan heb.
Maar je moet nu gaan.
Dit is veel groter dan je denkt.
Je moet wakker worden.
Je moet hem tegenhouden…
…of alles is verloren.
Ben jij er als ik wakker word?
Altijd.
Ik zal er altijd zijn.
MOGE JE KOFFIE EFFECT HEBBEN VOOR DE REALITEIT DAT HEEFT.
'Project Prometheus'.
OVERLEVINGSMISSIE NAAR 42.043240 -44.375760
PASSAGIERS 1423
BEMANNING 550
DATUM: 19 OKTOBER 2099
Bericht ontvangen.
HALLO, ZUS.
WELKOM IN DE REALITEIT.
Ondertiteld door: Jolanda Jongedijk