Połączenie oczekujące
KONIEC
30 GRUDNIA LOS ANGELES / NOWY JORK
- Hej, kochanie. - Hej!
Jak jest w Nowym Jorku? Jak ci się żyje?
Sara?
Nudno. Chwila. Jak poszedł występ?
Dobrze. Chyba.
Chyba? Okej, było dużo ludzi?
Może 20 osób.
Miałem wrażenie, że jest tłok i powiedzieli, że to nieźle,
jak na środę, więc...
To dobrze. Szkoda, że nie byłam.
O Boże. Strasznie za tobą tęsknię.
- Kocham cię. - Tak.
- Co? - Minęło sześć miesięcy.
Dziś albo wczoraj minęło sześć miesięcy...
Tak?
Mówiłaś, że przyjedziesz do Sylwestra.
A Sylwester jest jutro...
Wiem.
Tak sobie myślałem.
Jestem pielęgniarką i opiekuję się starszą kobietą.
Nie mogę rzucić tej pracy i zostawić jej samej, wiesz?
W porządku. Wiesz co, to nieważne.
- Zadzwoniłem, bo chciałem... - Tim, ty...
Obiecałeś, że się postaramy.
To ty musiałeś się przenieść do LA i...
Powinnaś o czymś wiedzieć, okej?
Halo?
Ktoś jest na zewnątrz.
- Słyszałam dziwny dźwięk. - Sara?
Co?
O mój Boże.
- Cześć. - Halo, Sara?
- Rozłączyło nas. - Ktoś jest na zewnątrz.
- Co? - Nie wiem.
Słyszałam jakiś dziwny dźwięk za oknem.
Może to tylko sąsiad...
Nie wiem. Jest na podwórku.
Nie wiem, co robią.
Może to serwisant. Jakiś konserwator?
Pewnie masz rację.
Pewnie to jakiś konserwator albo listonosz.
Oddzwonię, dobrze? Pójdę to sprawdzić.
Może zadzwoń na policję.
To jest straszne. Ale nie, to na pewno nic takiego.
To jest naprawdę straszne. Pójdę...
- Oddzwonisz? - Tak, oddzwonię.
- Hej. - Kochanie.
No i?
Co? Nie zrobiłeś tego.
To nie moja wina. Mówiła, że zadzwoni na policję...
- Policję? - Tak, nie wiem.
Mówiła, że ktoś był na dworze.
Daj spokój. Czy ona tak nie robi?
Pewnie coś wymyśla, żebyś się martwił.
Wiedziała, że odejdziesz.
Brzmiała na wystraszoną, naprawdę.
Nie chcę dzielić się tobą z nią.
Jako twoja dziewczyna i menadżerka
każę ci, byś zerwał z nią kolejnym razem, gdy będziesz z nią rozmawiał, okej?
Okej. Tak jest.
Zaczekaj chwilę...
- Co? - Ktoś dzwoni.
- Kto, Sara? - Nieznany numer.
Daj mi chwilę. Oddzwonię.
Będę czekać.
Halo.
Kto mówi?
- To ja, głupku. - To było dziwne.
Co?
Że twój numer wyświetlił się jako nieznany,
gdy z tobą rozmawiałem.
To dziwne.
Szlag. Dziecko się obudziło.
Siostra mi napisała, że wrócą koło północy.
Mogę później przyjechać?
Tak, ale mogę być już w łóżku.
Okej. To się wślizgnę niezauważona.
I obudzę cię zimnym stopami.
- Okej. - Okej.
Do zobaczenia.
- Super. Kocham cię. - A ja ciebie.
911, w czym mogę pomóc?
Ktoś chyba próbuje się włamać.
Proszę podać swój adres.
Nie jest mój, tylko pracodawcy.
Rozumiem. Jaki to adres?
Ulica Hudson 4. To duży dom.
- Pani imię? - Sara.
Proszę chwilę zaczekać.
- Wyślijcie jednostki na ulicę Hudson 4. - O Boże. Jest wielki.
Podejrzany skrada się przy domu. Ulica Hudson 4.
Jesteś ze mną, Saro?
Tak, jestem.
Ktoś chce się włamać?
- Nie wiem. - Słucham?
Teraz po prostu tu stoi.
Nie widzę jego twarzy, bo jest ciemno i pada. Nie wiem kto to.
Jednostka jest w drodze.
O mój Boże, jego ręce. Ma coś nie tak z rękami.
Spokojnie. Jest biały, czarny, to Latynos?
- Co? - Jest biały, czarny czy to Latynos?
- Nie wygląda jak człowiek. - Co takiego?
Widział mnie.
Proszę pani!
- Cztery. - Proszę pani?
- Co się dzieje na Hudson? - Nie odbiera.
Hej.
- Hej. - Jestem w kuchni.
Co?
Jestem w kuchni. Poszedłem po wodę.
- Strasznie gorąco. - Obudziłam cię?
Co jest?
Będę trochę później.
Nie wiem, gdzie jest moja siostra, a nie mogę zostawić dziecka.
Co robisz? To żart?
Przepraszam. To wóz strażacki.
Nie mogę... Chwila, co? Co się dzieje?
Podaj mi swoje drugie imię,
ulubiony zespół i ulubiony film. Proszę.
Jane, Czarny łabędź i, nie wiem, Radiohead? A co?
Co, do kurwy?
Skoro to ty, to kto śpi w moim łóżku?
Co powiedziałeś?
Ktoś jest w moim łóżku.
Patrzę na jej nagie plecy z drzwi.
- Nie wiesz, kto jest w twoim łóżku? - Co, kurwa?
Myślałem, że to ty.
Słyszałem, że ktoś wchodzi i... Położyłaś się do łóżka.
Właśnie się kochaliśmy. To ty. Czułem, że to ty.
Pilnuję dziecka siostry. Jaja sobie robisz?
To na pewno Sara.
- Nie. - To Sara.
Nie, to niemożliwe.
Hej. Halo? Camila?
Tim, jestem tu.
O mój Boże!
Tim!
- O mój Boże! - Tim.
- Kurwa mać! - Tim!
Tim, powiedz coś!
Pomocy!
- Dyspozytornia, zgłoś się. - Mów.
Zaparkowałem przed domem przy Hudson.
W której części domu jest dzwoniąca?
Przepraszam, nie...
911 Los Angeles. W czym mogę pomóc?
- Ktoś musi tu przyjechać. - Proszę podać adres.
Saint Owen 10251, ale jestem przy aptece.
Wszystko okej?
Rozmawiam z policją, bo ktoś jest u mnie w domu.
Chyba widzę dzwoniącą.
Młoda kobieta, koło dwudziestki.
Idę tam.
Jest w kiepskim stanie. Bardzo kiepskim.
Może pan opisać intruza?
Wyglądała jak ktoś, kogo znam,
ale rozmawiałem z tą osobą przez telefon.
Wiem, że to nie ta osoba, za którą ją miałem,
ale jakby jej wersja.
Przyjmował pan narkotyki, alkohol lub leki?
Co?
Łączył pan alkohol i leki?
- Jej twarz wyglądała na spaloną... - Była ranna?
Tylko skóra.
Nie wiem, co powiedzieć, stopiła się.
- Wybrany numer... - 0... 0... 0...
...zmienił się.
Oddycha?
Jest poturbowana. Wygląda, jakby... Nie wiem.
Wygląda, jakby ją zaatakowało dzikie zwierzę.
Jest ranna.
Halo.
Camila.
- Nie mogę znaleźć dziecka! - Co?
Nie potrafi wyjść z łóżeczka. Nie potrafi chodzić!
Jasna cholera.
Nie rozłączaj się, aż go znajdę.
Jestem tu.
Gdzie karetka?
Nie mogę...
Nie wiem.
Potrzebuję karetki, traci za dużo krwi.
Robię, co mogę.
Mamy setki telefonów.
Robbie?
Nie mam jednostek. Wszystkie zniknęły...
- O Jezu. - Robbie?
- O Boże. - Chyba słyszałam płacz.
- Dobiega z ulicy. - Jest na ulicy?
Nie.
Widzisz go?
Proszę.
- Znajdziesz go. - O Boże.
- Cammie. Co... - O mój Boże. Nie!
- Jasna cholera. - O Boże!
Cammie?
Co z tą karetką?
- Nie wiem... - Tim? Pomóż mi.
Mamy setki telefonów.
...by gdzieś wysłać. Wszystkie zniknęły.
...5-6.
O Boże. Sara?
- Tim? - Tak.
Słuchaj. Jestem z NYPD.
- Jestem tu z Sarą. Znasz Sarę? - Nic jej nie jest?
Nie jest dobrze. Coś jej się stało.
Nie wiem co, ale nie przeżyje, okej?
- Co... - Dam ci Sarę.
Saro, dam ci Tima. To ona.
Saro, posłuchaj. Tak mi przykro.
Mam rodzinę. Muszę się upewnić, że nic im nie jest.
- Pogadaj z Timem. - Halo?
Przepraszam. Do widzenia.
- Jesteś tam? - To miało twoją twarz.
To miało twoją twarz.
O Boże.
Nie wiem, co się dzieje. Nie mam pojęcia, kochanie.
Czemu cię tu ze mną nie ma? Czemu zostawiłeś mnie samą?
Co to było?
Co się dzieje?
To trzęsienie ziemi. Co do...
Czujesz to?
Tak.
Jesteśmy 5000 km od siebie.
To niemożliwe, my...
Boję się, że umrę.
Nie mów tak, Saro.
Hej. Pamiętasz, gdy się poznaliśmy?
I biegliśmy przez park?
Całowaliśmy się na stole do ping-ponga.
- Pamiętasz to? - Pamiętam.
A ten pocałunek?
Spotykasz się z kimś?
Muszę wiedzieć.
Proszę. Naprawdę muszę wiedzieć.
Przepraszam. Tak. Bardzo przepraszam.
Co się dzieje?
Sara? Jesteś tam?
Moje ciało. Unoszę się.
Unoszę się w powietrzu.
O Boże.
- Unoszę się w powietrzu. - Tim.
- Kocham cię. - Tim.
Czekaj. Ulica. Ulica się oddala. O Boże.
- Wszyscy się unoszą. - Odlatuję.
Stąd dom jest taki mały.
- Boję się. - Nie bój się.
Boję się. Słyszysz mnie?
Kocham cię.
I przepraszam.
Powinnam była jechać z tobą.
- Kocham cię. - Ja ciebie też.
Hej, to nie jest koniec, okej? To nie koniec.
Zobaczymy się jeszcze.
- Okej. - O rety.
- O mój Boże. - Niebo się otwiera.
O mój Boże.
Widzisz to? Te wszystkie kolory.
Widzisz to?
Widzę.
Napisy: Agnieszka Otawska