PERMULAAN
30 DIS LOS ANGELES/NEW YORK
9 FEB PHOENIX
Ya, ada apa?
Mujurlah.
Maafkan saya. Maaf sebab saya tak berhenti hubungi awak.
Ya, betul.
Saya... Awak tiba-tiba saja pergi.
Saya tak faham... Awak di mana?
Saya perlu pergi bersiar-siar. Saya ada di kawasan gurun.
Tak guna, tangan saya berdarah.
Maafkan saya, sayang.
Ya Tuhan, ini bukan salah awak.
- Maafkan saya. - Saya juga patut lebih berhati-hati.
Saya memang rasa begitu. Awak jadi sangat marah.
Ya, awak sangka saya akan bertindak bagaimana?
Saya fikir awak... ia akan buat awak gembira.
Saya tak boleh nak percaya hal ini sekarang.
Kakak saya betul.
- Baguslah. Baiklah. - Dia kata perkara ini akan berlaku.
Awak sudah beritahu dia?
Ya. Maafkan saya.
Rose, kita sudah kata kita takkan ada anak.
Ia perkara pertama yang kita bersetuju semasa janji temu pertama kita.
Kita selalu ketawakan pasangan lain dengan...
Tak guna, maaf, saya tak boleh.
Rose, saya tak boleh jadi ayah. Awak pun tahu.
Mark, awak cintakan saya?
Sudah tentulah.
Jadi marilah balik ke rumah dan bincangkan hal ini.
Saya berdiri di jalan masuk rumah
dan kalau perlu, saya akan tunggu di sini sepanjang malam sehingga awak balik.
Faham?
Tolonglah.
Tidak. Tak boleh.
Saya perlu bersendirian sekarang. Maaf, saya tak boleh hadapinya.
Tolong jangan tinggalkan saya begini.
- Tak guna, Mark. - Saya tak boleh hadapinya.
- Saya perlukan awak. - Saya tak boleh.
Rose?
Ya, maaf tentang tadi. Saya memandu berdekatan piring satelit.
- Rasanya... - Mark?
Tolong jangan buat begini.
Awak di mana?
Saya sudah beritahu awak. Saya sedang memandu di gurun.
Saya menuju ke selatan. Saya akan tiba di Tucson pukul 10 malam.
Rasanya saya akan tumpang rumah Andy.
Saya sangat risau.
Saya hubungi polis, Mark. Awak tak apa-apa?
Awak hubungi polis?
Saya sangka awak kemalangan atau sudah mati.
Apa?
Talian terputus sesaat. Awak fikir saya kemalangan?
- Kenapa awak begitu melodramatik, Rose? - Melodramatik?
Awak sudah hilang selama tiga hari, Mark.
Tidak.
Apa maksud awak, "tidak"?
Rose, dengar, saya faham.
Ini juga sukar bagi awak dan mungkin saya pentingkan diri sekarang,
tapi hentikan apa saja awak cuba lakukan.
Awak fikir saya cuba lakukan apa?
Entahlah, tapi awak kedengaran seperti tak waras.
Tak waras?
Okey, saya beritahu awak yang saya mengandung
dan lepas awak tumbuk pintu garaj, awak masuk kereta dan memandu pergi.
Tiga hari kemudian, tadi, baru saya dapat hubungi awak,
tapi saya tak waras?
Rose, ini masih Ahad.
Saya tinggalkan rumah setengah jam lepas.
- Hari ini Rabu, Mark. - Apa...
Kenapa dengan awak?
Awak buat saya takut.
Okey, kakak awak suruh awak buat begini?
Tak guna, Johanna.
Okey, awak perlu berhenti hubungi saya setiap minit.
Mark?
- Mak? - Itu awak, Mark?
Maaf, saya sangka... Saya baru berbual dengan Rose.
- Anak mak. - Mak tak apa-apa?
Sayang, mak rasa lebih lega setelah tahu awak tak apa-apa.
- Apa berlaku kepada awak? Di mana awak? - Tiada apa-apa.
Mak, bertenang.
Rose mengandung, jadi itulah yang berlaku.
Mak tahu, sayang.
Dia sudah beritahu mak?
Sayang. Dia tak perlu beritahu. Mak nampak.
Dia sudah mengandung empat bulan, Mark.
Apa yang mak katakan?
Mak nampak Rose hari ini dan dia ada perut yang besar dan cantik.
- Dia sangat sedih. - Apa...
Dia sangat rindukan awak, tapi...
Mak, saya memandu ke Tucson.
Saya akan tumpang rumah Andy beberapa hari.
Hanya beberapa hari sehingga saya tenangkan diri.
Saya ada banyak masa untuk tentukan apa saya akan lakukan tentang hal ini.
Dia kata dia baru mengandung empat minggu.
Empat minggu, bukan empat bulan.
Minggu.
Patah balik sekarang.
Tak, mak tak faham.
Mak tak faham?
Mak tahu apa yang dia sedang lalui.
- Mak besarkan awak sendirian. - Dengar, saya tak boleh... Mak?
- Sayang, awak tiada selama empat bulan. - Mak? Cukuplah, selamat tinggal.
Hei, ini Andrew dari Andrew's IT.
Saya tak boleh jawab panggilan sekarang, jadi tinggalkan mesej.
Hei, ini saya. Mark.
Saya harap awak tiada janji temu hebat malam ini
sebab saya akan tumpang sofa awak.
Saya bergaduh besar dengan Rose.
Dia...
Dia mengandung.
Saya tak boleh lakukannya.
Saya tak boleh menjadi bapa, faham?
Berjanji untuk sayang seseorang selamanya
sedangkan ayah saya tak boleh sayang saya sejak kecil.
Apa pun, saya perlukan kawan sekarang.
Jalan di sini agak kosong,
jadi rasanya saya akan sampai lebih kurang pukul 10 malam, kalau awak tak kisah?
Saya akan jumpa awak sebentar lagi.
Hei.
- Mark? - Ya, maaf,
saya baru tinggalkan pesanan sedih di telefon awak.
Saya tanya kalau saya boleh
- tumpang rumah awak. - Apa yang berlaku, Mark?
Kenapa?
Saya tahu awak tak mahu anak, tapi saya tak pernah...
Saya tak pernah sangka awak akan jadi lelaki begitu.
- Apa? - Lelaki yang menghilangkan diri.
Siapa kata saya menghilangkan diri?
Saya baru tahu dia mengandung tadi dan saya perlu bersendirian.
Kosongkan fikiran saya. Saya tak boleh minta dia gugurkannya begitu saja.
Sebenarnya saya tak fikir yang...
Gugurkan? Berhenti, Mark.
Bayi itu dah lahir enam bulan lalu.
Saya berpindah ke Phoenix untuk tolong isteri awak.
Saya ada semasa dia lahir.
Tidak.
Betul? Awak juga? Tolonglah. Janganlah buat begini.
Buat apa? Apa yang awak cakap?
Bagaimana...
Hei. Tolonglah, ini teruk.
Kenapa awak sertai mereka?
Mereka? Siapa mereka?
Mereka, Johanna yang tak guna dan entahlah.
Awak ingat apa yang dia lakukan kepada Rob?
Kita semua perlu hubungi dia setiap hari pada masa yang sama
dan kalau itu boleh buat dia berhenti mengambil dadah.
Saya tahu ini hanya salah satu cara mengarut dia.
- Bukan. - Ya.
- Ia tak berjaya. - Bukan.
Saya beritahu awak kenapa, sebab saya tahu ini sangat mengarut.
Ini hanya buat saya mahu terus memandu.
Mark, saya banyak berbual dengan Johanna.
Dia saja di sini yang percaya perkara mengarut awak.
- Saya mengarut? - Ya.
Johanna kata awak tak tipu apabila awak cakap awak baru tinggalkan rumah.
Dia kata awak mungkin alami satu keadaan
yang mungkin memandu sendirian atau... Entahlah.
Dia fikir yang sesuatu mencetuskannya.
Tiba-tiba awak yakin awak mengulangi hari yang sama.
Yakah? Hari apa?
Hari awak rosakkan hidup awak, Mark.
Hari awak memandu ke gurun dan tinggalkan isteri awak yang mengandung.
Tidak, Andy. Sudahlah. Berhenti.
Hari ini hari apa?
Beritahu saya hari ini hari apa.
Hari ini Ahad, 9 Februari.
Saya tinggalkan rumah setengah jam lepas dan tiada bayi.
Tengok skrin telefon awak.
Apa tarikhnya?
Saya sedang memandu, saya tak tahu...
Tolonglah, Mark, baca tarikh pada skrin kepada saya.
Aduhai! Okey, sebentar. Jesus.
Jelas sekali ia bertarikh...
Tidak. Okey.
Itu... Bagaimana awak...
Itu sangat bijak. Bagaimana awak melakukannya?
Saya tak melakukan apa-apa?
Tak, awak baru ubah tarikh telefon saya.
Tahunnya juga berbeza.
Ya, sebab itu tarikhnya, Mark.
Tidak. Kamu semua cuba mengelirukan saya.
Mark, saya sayang awak.
Saya sangat sayang awak dan saya gembira akhirnya awak angkat telefon.
Tapi awak sudah ada bayi sekarang.
Serta isteri cantik yang sangat perlukan awak supaya kembali.
Jadi di mana saja awak berada, patah balik ke rumah kepada mereka.
Saya pasti masih belum terlambat untuk pulihkan keadaan.
Helo?
Andy? Awak di talian?
Mark? Awak di talian?
Mak? Mak dengan Andy?
Anak mak.
Mak tak apa-apa?
- Mak hubungi awak... - Mak.
sebab lima tahun lepas pada hari ini ialah kali terakhir seseorang dengar suara awak.
Andy, kawan awak yang mendengarnya.
Saya baru berbual dengan Andy.
Mak tak apa-pa?
Mark, mak tak sihat sejak awak menghilangkan diri bertahun dahulu.
Keadaan mak jadi sangat teruk, sayang.
Mak tak mahu mengganggu, tapi mak tak rasa ada peluang lain untuk beritahu awak...
Beritahu saya apa?
Mak tahu kenapa awak lari daripada keluarga awak.
Sebab ayah awak.
- Sebab dia pergi semasa awak lahir. - Mak.
Dengar sini.
Ayah awak tak pernah tahu mak mengandung.
Sebentar, apa?
Dia dalam tentera.
Dia dihantar ke luar pada hari mak tahu mak mengandungkan awak,
dan mak tak sampai hati untuk beritahu dia.
Dia meninggal dunia dalam kemalangan beberapa minggu selepas itu.
Apa yang mak katakan? Saya...
Awak sangat kecil apabila awak mula bertanya tentang dia,
jadi mak beritahu awak yang dia sedang mengembara di seluruh dunia,
dan satu hari nanti dia akan pulang.
Awak masih budak dan kisah itu buat awak sangat gembira.
Kadangkala awak beritahu kawan-kawan yang dia ahli arkeologi.
Selepas itu dia ialah angkasawan atau bintang filem.
Apa saja yang buat awak gembira.
Bagaimana mak boleh merampasnya daripada awak?
Mak.
Satu hari awak berhenti bertanya.
Kenapa mak buat begitu?
Mak tahu ayah awak pasti sayangkan awak sepenuh hati
sebab awak lelaki yang baik, Mark.
Awak dengar? Awak lelaki yang baik.
Mark?
Sayang, awak di talian?
Mark!
Tak guna!
Tak guna.
Ya Tuhan, apa yang saya lakukan?
Mak? Mak ada di talian?
Mak?
Saya harap mak beritahu kebenaran ini bertahun dahulu.
Saya harap begitu. Tapi saya faham.
Apabila saya tahu dia sudah meninggal, saya...
Ia buat saya rasa sangat sedih.
Ia buat saya rasa terlalu sedih.
Mak, saya tak pasti kalau mak dengar ini,
tapi saya akan berpatah balik.
Saya akan hubungi isteri saya dan beritahu dia saya akan balik.
- Helo? - Hai.
Ya?
Maaf, ini... Saya mahu bercakap dengan Rose.
Tiada Rose di sini. Ini Jesus.
Ini 555-0133?
Ya, itu nombor saya.
Tak guna. Okey.
Hentikannya.
Ini Andy.
Andy. Ini saya, Mark.
Okey, tolong jangan panik atau terkejut.
Dengar, awak baru beritahu saya beberapa minit lepas
yang saya mungkin masih ada masa untuk baiki keadaan.
Aduhai, Mark!
Saya tahu awak akan beritahu saya yang ia bertahun dahulu.
Tapi ia baru berlaku kepada saya.
Saya akan balik ke rumah sekarang dan isteri saya perlu tahu.
Mark. Saya... tak tahu bagaimana mahu beritahu awak.
Tapi Rose ceraikan awak bertahun dahulu.
Awak sudah disahkan meninggal dunia secara rasmi.
Selepas pengebumian mak awak,
kami semua fikir awak akan hadirinya.
Apabila awak tak datang, itulah pengakhirannya.
Rose sudah ada kehidupan baru sekarang.
Berapa lama sudah berlalu?
- Apa yang awak cakap? - Sejak kali terakhir kita berbual.
Saya tak tahu, Mark.
Beritahu saya.
Julian berusia 12 tahun hari ini.
Kami sedang adakan parti hari jadi untuk dia sekarang.
Julian?
Dia anak lelaki awak.
Julian anak lelaki awak.
Saya ada... Saya ada anak lelaki?
Dengar sini, awak tak boleh terus buat begini.
Awak tak boleh terus muncul setiap beberapa tahun dan buat kekeliruan begini.
Rose ada di sana? Dia ada di sana bersama awak?
Boleh beri telefon kepadanya?
Tidak, saya tak rasa itu idea yang bagus.
Saya perlu beritahu dia sesuatu. Tolonglah.
Okey. Baiklah.
Hei. Ya, ini dia. Mark.
- Helo? - Rose, ini saya.
Saya hanya mahu awak tahu, saya cintakan awak.
Maafkan saya.
Saya minta maaf sebab buat begini kepada awak.
Saya berasa sangat takut.
Saya akan balik, okey?
Mark, tolong jangan balik.
Saya perlu balik.
Dengar, jika selepas 12 tahun, tiba-tiba awak buat keputusan
awak mahu jumpa anak lelaki awak,
saya tidak akan halang awak, tapi bukan hari ini.
Bukan semasa parti hari jadinya.
Awak masih cintakan saya?
Saya...
Tolonglah.
Saya sudah kahwini Andy.
Apa?
Dia ada semasa awak tiada dan ia berlaku tanpa dirancang.
Dia juga...
Helo? Mark, awak di talian?
Tangan saya.
Helo?
Tak mengapa. Saya akan balik dalam beberapa minit.
Tapi jangan risau, saya takkan pergi ke parti itu
sebab saya baru sedar tangan saya masih berdarah.
- Tangan awak? - Tangan kanan saya.
Saya sedang melihatnya.
Saya masih sakit selepas tumbuk pintu garaj
semasa saya tinggalkan awak sebentar tadi.
Saya tak faham apa maksud awak.
Maksudnya di mana saja awak berada, di tempat atau masa yang berbeza.
Saya tahu akan ada awak saja apabila saya sampai ke rumah,
menunggu saya di jalan masuk rumah seperti awak janjikan.
Itu 12 tahun dahulu, Mark.
Mungkin bagi awak, tapi bukan bagi saya.
Dalam beberapa minit apabila saya pulang, saya akan ketahui kalau saya betul.
Awak patahkan hati saya, Mark.
Saya sangat cintakan awak.
Tapi tolong jangan balik sekarang.
Tolonglah, Mark.
Rose.
Rose!
Rose, saya hampir sampai ke rumah. Seminit saja lagi.
Seminit saja lagi dan saya akan sampai ke jalan masuk rumah kita.
Helo?
Ini Mark?
Ya.
Saya Julian.
Saya anak lelaki Rose Walsh.
Ya Tuhan.
Saya tak tahu kalau ini memang ayah atau...
atau seseorang yang ada nombor telefon lama ayah saya atau...
Tak, ini ayah.
Saya sudah dail nombor ini banyak kali, saya...
Maaf ayah tiada untuk awak.
Ayah benar-benar minta maaf.
Ayah minta maaf.
Ya...
Dengar...
Kalau satu hari nanti ayah tiba-tiba...
entahlah, mahu keluar minum bir atau apa saja, ya, saya...
Saya fikir saya patut beritahu ayah yang saya tak kisah.
Julian, dengar cakap ayah.
Kita akan minum bir itu.
Kita akan lakukan semua itu dan banyak perkara lain lagi.
Awak dengar tak?
Ayah berjanji. Ayah takkan kecewakan awak lagi.
Ayah akan lakukan apa saja yang ayah mampu
untuk buat awak menjadi orang paling gembira di dunia.
Ayah bersumpah.
Itu bagus.
Tapi sebelum semua itu, ayah perlu jumpa mak awak.
Sebab ayah rasa dia menunggu ayah.
Ya. Baiklah.
Ayah sayangkan awak.
Saya juga sayangkan ayah.
Okey.
Ayah sudah balik.
- Semoga berjaya. - Terima kasih. Selamat tinggal.
Rose, saya sudah balik. Rose?
Terjemahan sari kata oleh Nur Diyana Osman