BAŞLANGIÇ
30 ARALIK LOS ANGELES / NEW YORK
9 ŞUBAT PHOENIX
Evet, ne var?
Şükürler olsun.
Üzgünüm. Seni deli gibi aradığım için özür dilerim.
Evet, aradın.
Ben… Öylece çekip gittin.
Anlamıyorum. Neredesin?
Biraz uzaklaşmalıydım. Çölde bir yerlerdeyim.
Kahretsin, elim kanıyor.
Özür dilerim bebeğim.
Tanrım, senin suçun değil.
-Özür dilerim. -Ben de daha dikkatli olmalıydım.
Benim suçummuş gibi geliyor. Öyle öfkelendin ki…
Ne tepki vermemi bekliyordun?
Senin… Sevineceğini sandım.
Buna… Şu anda buna inanamıyorum bile.
Ablam haklıymış.
-Harika. Peki. -Bunun olacağını söylemişti.
Ona çoktan söyledin mi?
Evet. Özür dilerim.
Rose, çocuk yapmayacağız demiştik.
İlk randevumuzda, üstünde ilk anlaştığımız şeydi.
Hep diğer çiftlerin hâline güleriz…
Kahretsin, özür dilerim, yapamam.
Rose, baba olamam. Bunu biliyorsun.
Mark, beni seviyor musun?
Elbette seviyorum.
Öyleyse eve dön ve bunu konuşalım.
Evin önündeyim
ve sen dönene dek, gerekirse bütün gece burada bekleyeceğim.
Tamam mı?
Lütfen.
Hayır. Yapamam.
Biraz yalnız kalmalıyım. Şu anda bununla baş edemem.
Lütfen beni böyle bırakma.
-Kahretsin Mark. -Şimdi bununla uğraşamam.
-Sana ihtiyacım var. -Yapamam.
Rose. Rose?
Evet, kusura bakma. Uydu antenlerinin yanından geçiyordum.
-Sanırım… -Mark?
Lütfen böyle yapma.
Neredesin?
Sana söyledim. Çölden geçiyorum.
Güneye gidiyorum. Saat ona doğru Tucson'da olurum.
Sanırım Andy'de kalacağım.
Çok endişelendim.
Polisi aradım Mark. İyi misin?
Polisi mi… aradın?
Senin kaza geçirdiğini veya öldüğünü sandım.
Ne?
Hat bir saniyeliğine kesildi diye kaza yaptığımı mı sandın?
-Bu kadar melodram gerekli mi Rose? -Melodram mı?
Üç gündür yoksun Mark.
Hayır.
Ne demek "hayır"?
Rose, bak, anlıyorum.
Senin için de zor. Belki de bencillik ediyorum
ama ne yapmaya çalışıyorsan lütfen yapma.
Ne… Ne yapmaya çalıştığımı sanıyorsun?
Bilmem ama delice konuşuyorsun.
Deli mi?
Tamam, hamile olduğumu söyledim
ve sen garaj kapısını yumruklayıp, arabana atlayıp gittin.
Bu ana dek, üç gündür sana ulaşamıyordum
ve bana deli mi diyorsun?
Rose, hâlâ pazar günündeyiz.
Evden yarım saat önce ayrıldım.
-Bugün çarşamba Mark. -Ne…
Senin sorunun ne?
Beni korkutuyorsun.
Tamam, bunu yapmanı ablan mı söyledi?
Kahrolası Johanna.
Tamam, dakika başı beni aramayı bırakmalısın.
Mark?
-Anne? -Mark, sen misin?
Pardon seni… Az önce Rose'la konuşuyordum da.
-Bebeğim. -İyi misin?
Tatlım, iyi olduğunu duydum ya şimdi daha iyiyim.
-Sana neler oluyor? Neredesin? -Hiç.
Anne, sakinleş, tamam mı?
Rose hamile, yani… Bu var.
Biliyorum tatlım.
Sana çoktan söyledi mi?
Tatlım. Bana söylemesi gerekmezdi. Fark ettim.
Dört aylık hamile, Mark.
Ne diyorsun anne?
Rose'u bugün gördüm. Karnı kocaman olmuş.
-Çok mutsuz. -Neler…
Seni çok özlüyor ama…
Anne, Tucson'a gidiyorum.
Birkaç gün Andy'de kalacağım.
Kafamı toparlayana dek, sadece birkaç gün, tamam mı?
Bu konuda ne yapacağımı düşünmek için zamanım çok, tamam mı?
Bana sadece dört haftalık hamile olduğunu söyledi.
Dört ay değil, dört hafta.
Hafta.
Arabayı hemen geri döndür.
Hayır, anne… Anlamıyorsun.
Ben mi anlamıyorum?
O kızın neler çektiğini gayet iyi biliyorum.
-Seni tek başıma büyüttüm. -Bak, şimdi bunu yapamam… Anne?
-Tatlım, dört aydır yoksun. -Anne? Ama… Yeter, kapıyorum.
Ben Andrew'nun Bilgisayarcısından Andrew.
Şu anda telefona gelemiyorum. Lütfen mesaj bırakın.
Kanka, benim, Mark.
Umarım bu gece seksi bir kızla randevun yoktur
çünkü kanepende yatacağım.
Ahbap, Rose'la kötü bir kavga ettik.
Ve o…
Hamile.
Ve bunu yapamam.
Ben… Bu sorumluluğu alamam, anlıyor musun?
Babam beni iki dakika sevememişken
birini sonsuza dek sevmeye söz veremem.
Neyse, şu anda bir dosta ihtiyacım var.
Yollar bayağı boş.
Saat ona doğru sende olurum, uygun mu?
Birazdan görüşürüz.
Selam.
-Mark? -Evet, kusura bakma.
Telesekreterine acıklı bir mesaj bıraktım.
Bu gece sende kalmam
-sorun olur mu diyecektim. -Neler oluyor Mark?
Ahbap, sorun nedir?
Çocuk istemediğini biliyorum ama asla…
Böyle biri olacağını düşünmemiştim.
-Nasıl biri? -Çekip gidecek biri.
Çekip gittiğimi kim söyledi?
Hamile olduğunu daha bugün öğrendim ve biraz yalnız kalmalıyım.
Kafamı toplamak için. Ondan öylece kürtaj olmasını isteyemem.
Açıkçası bence…
Kürtaj mı? Dur bir dakika Mark.
Bebek altı ay önce doğdu.
Karına yardım etmek için Phoenix'e geri taşındım.
Bebek doğduğunda oradaydım.
Olamaz.
Gerçekten? Sen de mi? Haydi ama. Yapma bunu.
Ne yapmayayım? Neden bahsediyorsun?
Ahbap, nasıl… Nasıl…
Haydi ama. Pis bir numara bu.
Nasıl onlara uyarsın?
Onlara mı? Onlar kim?
Onlar. Kahrolası Johanna ve bilmiyorum.
Rob'a yaptığı şey gibi, hatırladın mı?
Onu hepimiz her gün aynı saatte aramalıydık
ve bu bir şekilde uyuşturucuyu bırakmasını sağlayacaktı.
Bu da onun delice yöntemlerinden biri.
-Değil. -Evet, öyle.
-Ve işe yaramıyor. -Değil.
Sebebini söyleyeyim çünkü palavra olduğunu biliyorum.
Aksine araba kullanmaya devam etmek istememe yol açıyor.
Mark, Johanna ile sık sık konuşuyorum
ve palavralarına inanan sadece o var.
-Palavralarıma mı? -Evet.
Johanna evden yeni çıktım derken yalan söylemediğini düşünüyor.
Tek başına araba sürmenin tetiklediği
bir tür rahatsızlığın olabileceğini söyledi… Bilmiyorum.
Bir şeyin bunu tetiklediğini düşünüyor, tamam mı?
Aynı günü yaşadığına ikna olmuşsun.
Gerçekten mi? Hangi günü?
Hayatını bok ettiğin günü Mark.
Arabayla çöle gittiğin ve hamile eşini terk ettiğin günü.
Hayır Andy. Haydi ama. Kes şunu.
Bugün günlerden ne?
Hangi gün olduğunu söyle.
Bugün pazar. 9 Şubat Pazar.
Evimden yarım saat önce ayrıldım ve bebek yoktu.
Telefonunun ekranına bak.
Hangi gün diyor?
Araba kullanıyorum. Bunu…
Lütfen, Mark, Mark. Mark, ekranda yazanı söyle.
Lanet olsun. Tamam, bir saniye. Tanrım.
Doğal olarak…
Hayır, hayır. Tamam.
Bu… Sen böyle…
Çok… Zekice dostum. Bunu nasıl yaptın?
Hiçbir şey yapmadım.
Telefonumdaki tarihi değiştirdin.
Yıl bile farklı.
Evet çünkü farklı Mark.
Hayır, değil. Benimle kafa buluyorsunuz.
Mark, seni seviyorum.
Gerçekten ve sonunda telefonu açmana sevindim.
Ama artık bir bebeğin var dostum.
Ve geri dönmene ihtiyacı olan güzel bir eşin.
O yüzden her neredeysen arabayı döndür ve eve, onlara git.
Her şeyi düzeltmek için çok geç olmadığından eminim.
Alo?
Andy? Andy? Orada mısın? Andy?
Mark? Sen misin?
Anne? Andy ile misin?
Bebeğim.
İyi misin?
-Seni aradım… -Anne.
…çünkü senden en son beş yıl önce bugün haber almıştık.
Arkadaşın Andy ile konuşmuştun.
Andy ile az önce konuştum.
İyi misin?
Mark, yıllar önce ortadan kaybolduğundan beri iyi değilim.
Kötüleştim. Çok kötüyüm tatlım.
Canını sıkmak istemiyorum ama bunu söylemek için son şansım olabilir…
Neyi söylemek için?
Neden ailenden kaçtığını biliyorum.
Baban yüzünden.
-Doğduğunda bizi terk ettiği için. -Anne.
Dinle beni.
Baban hamile olduğumu hiç öğrenmedi.
Dur bir dakika, ne?
O… Ordudaydı.
Hamile olduğumu öğrendiğim gün savaşa gidiyordu
ve ona söylemeye yüreğim el vermedi.
Birkaç hafta sonra bir kazada öldü.
Ne diyorsun anne? Ben…
Onu sormaya başladığında daha küçücüktün,
ben de sana onun bir yerlerde maceralar yaşadığını,
bir gün geri gelebileceğini söyledim.
Daha çocuktun ve o hikâye seni çok mutlu etti.
Bazen arkadaşlarına onun arkeolog olduğunu söylerdin.
Sonra astronot veya film yıldızı oldu.
Seni mutlu eden neyse.
Bunu senden nasıl alabilirdim?
Anne.
Ve bir gün sormayı bıraktın.
Bunu nasıl yapabildin?
Bir şansı olsa babanın seni bütün kalbiyle seveceğini biliyorum
çünkü iyi birisin Mark.
Duydun mu? İyi birisin.
Mark? Mark?
Bebeğim, orada mısın?
Mark!
Kahretsin!
Kahretsin.
Tanrım, ne yapıyorum ben? Ne yapıyorum?
Anne? Orada mısın?
Anne?
Keşke gerçeği bana yıllar önce söyleseydin.
Gerçekten. Ama seni alıyorum.
Artık babamın öldüğünü bildiğim için ben…
Bu… beni çok üzdü.
Çok üzdü.
Anne, bunu duyduğundan emin değilim
ama ben… arabayı geri döndüreceğim.
Karımı arayıp eve geleceğimi söyleyeceğim.
-Alo? -Selam.
Evet?
Pardon, ben… Rose'u aramıştım.
Hayır. Burada Rose yok. Ben Jesus.
555-0133 değil mi?
Evet, bu benim numaram.
Kahretsin. Tamam.
Kes şunu.
Ben Andy.
Andy, dostum. Ben Mark.
Tamam… Ödün patlamasın. Lütfen.
Bak, daha birkaç dakika önce
her şeyi düzeltmek için zamanım olabileceğini söyledin.
Tanrı aşkına Mark.
O, yıllar önceydi diyeceğini biliyorum.
Fakat bana göre az önceydi.
Şimdi eve dönüyorum ve karımın bunu bilmesi gerek.
Mark. ben... Sana bunu nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum.
Ama Rose yıllar önce senden boşandı.
Resmen ölü ilan edildin.
Annenin cenazesinden sonra.
Hepimiz ona geleceğini düşünmüştük.
Gelmediğinde her şey bitti.
Rose'un yeni bir hayatı var.
Ne kadar zaman geçti?
-Neden bahsediyorsun? -Son konuşmamızdan bu yana?
Kahretsin Mark, bilmiyorum.
Söyle.
Julian bugün 12 olacak.
Şimdi onun yaş günü partisindeyiz.
Julian mı?
Oğlun.
Julian senin oğlun.
Benim… oğlum mu oldu?
Ahbap, dinle beni. Bunu yapmaya devam edemezsin.
Birkaç yılda bir ortaya çıkıp ortalığı karıştırıyorsun.
Lütfen, Rose orada mı? O… Yanında mı?
Onu telefona verebilir misin?
Hayır. Bence bu iyi bir fikir değil.
Ona bir şey söylemeliyim. Lütfen.
Tamam. Peki.
Hey. Evet, evet, arayan o. Mark.
-Alo? -Rose, benim.
Seni sevdiğimi bilmeni istedim.
Ve çok üzgünüm.
Sana bunu yaptığım için özür dilerim.
Çok korkmuştum.
Eve geliyorum, tamam mı?
Mark, lütfen yapma.
Mecburum.
Bak, 12 yıl sonra birden oğlunla tanışmak istediğine
karar verirsen
seni durdurmayacağımı biliyorsun ama bugün olmaz.
Böyle, yaş gününün ortasında olmaz.
Beni hâlâ seviyor musun?
Ben…
Lütfen.
Artık Andy ile evliyim.
Ne?
Sen gittiğinde yanımdaydı. Bir şekilde oluverdi.
Ve o…
Alo? Mark, orada mısın?
Elim. Elim.
Alo?
Boş ver. Birkaç dakika içinde evde olacağım tamam mı?
Ama endişelenme… O partiye gelmeyeceğim
çünkü elimin hâlâ kanadığını fark ettim.
-Elin mi? -Sağ elim.
Şimdi ona bakıyorum.
Kısa süre önce seni terk ettiğimde garaj kapısını
yumrukladığım için hâlâ elim acıyor.
Ne dediğini anlamıyorum.
Bu her neredeysen, başka bir zaman veya yer olduğu anlamına geliyor.
Ama eve geldiğimde yine sen olacaksın,
söz verdiğin gibi garaj yolunda beni bekliyor olacaksın.
O 12 yıl önceydi Mark.
Belki sana göre ama bana göre değil.
Birkaç dakika sonra eve vardığımda haklı olup olmadığımı göreceğim.
Kalbimi kırdın Mark.
Seni çok sevmiştim.
Ama lütfen şimdi geri gelme.
Lütfen Mark.
Rose.
Rose!
Rose, neredeyse geldim. Bir dakika daha, tamam mı?
Sadece bir dakika. Sonra evin önünde olacağım.
Alo?
Mark'la mı görüşüyorum?
Evet.
Ben Julian.
Rose Walsh'ın oğluyum.
Aman Tanrım.
Gerçekten sen misin…
…yoksa babamın numarasını kullanan biri misin veya…
Hayır, benim.
Bu numarayı o kadar çok aradım ki…
Yanında olamadığım için özür dilerim.
Gerçekten.
Özür dilerim.
Evet…
Bak…
Bir gün bir sebepten…
…bira falan içmek için buluşmak istersen…
…bana uyar demek istedim.
Julian, beni dinle.
O birayı içeceğiz, tamam mı?
Bunu yapacağız. Başka bir sürü şey de yapacağız.
Duydun mu?
Söz veriyorum. Seni bir daha yarı yolda bırakmayacağım.
Seni dünyanın en mutlu insanı yapmak için
elimden gelen her şeyi yapacağım.
Yemin ederim.
Kulağa çok iyi geliyor.
Ama bundan önce gidip anneni görmeliyim, tamam mı?
Çünkü sanırım beni bekliyor.
Evet. Tamam.
Seni seviyorum oğlum.
Ben de seni seviyorum baba.
Tamam.
Eve geldim.
Evdeyim.
-İyi şanslar. -Teşekkürler. Hoşça kal.
Rose. Rose, Eve geldim. Rose?
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Simpson