Połączenie oczekujące
WSZECHŚWIAT TO ZROBIŁ
5 CZERWCA HUNTSVILLE
14 WRZEŚNIA INDIAN WELLS
Tak? Kto mówi?
Cześć, to Sam?
Przepraszam, ale kto mówi?
Tu Daisy. Daisy Miller.
- Halo? - Tak. Przepraszam.
Cześć. Jak...
- Jak się masz? - Dobrze.
A ty? Słyszałam, że studiujesz w Berkeley.
Tak, zgadza się.
- Wciąż studiujesz fizykę? - Tak.
Astrofizykę.
Jestem członkiem BCCP.
Nadal ci się podobam?
Ja...
- Słucham? - Nadal ci się podobam?
Gdy cię widziałam, mówiłeś, że kochasz mnie od ósmej klasy
i że zawsze będziesz.
Nie było to dawno temu i zastanawiam się, czy to prawda.
Przepraszam, to...
To dla mnie szok.
Sam, co robisz w następny weekend?
W następny weekend?
Organizujemy festiwal muzyczny na pustyni.
Z Ramoną i twoim kuzynem, Lou.
Okej, super. Mogę jechać z wami?
Chciałabym się z tobą spotkać.
Tak.
Ramona wynajęła mieszkanie i...
to ona może załatwić bilety, więc ja...
- Okej. Już do niej dzwonię. - Czekaj, Daisy...
Joł!
Stary, czekaj. Czy to się stało? Czy ja widziałem ciebie i Daisy?
To się stało?
Kocham cię, stary!
Jesteś moim najlepszym przyjacielem, wiesz o tym?
Ja też cię kocham.
I gratuluję, stary.
Mam nadzieję, że jest spełnieniem twoim marzeń.
Nie, jest kimś znacznie więcej.
- Stary, ona jest szalona. - Szalona, co?
Mówi o telefonach z przyszłości,
o wiadomości od Boga i takich rzeczach.
Nie wiem, stary, ale...
- O Boże, i tak ją kocham. - Co?
Sam, chodź. Wracajmy do domu.
Spadamy, dobra?
Jasne. Spoko.
Zostaniemy, ale słuchaj, to dobra dziewczyna, okej?
Opiekuj się moją kuzynką, okej?
Tak, jasne. Oczywiście.
Spoko. Do zobaczenia.
Joł, sukinsyny!
Biuro szeryfa Indian Wells, w czym mogę pomóc?
- Halo? - Ona nie żyje.
Kto nie żyje?
Nazywa się Daisy Miller.
To moja kuzynka. O Boże.
On ją zabił.
- Kto ją zabił? - Sam.
Mój przyjaciel Sam ją zabił.
Sam, nie słyszę cię przez szybę.
Musisz wziąć słuchawkę.
Tak, telefon jest obok ciebie.
Hej, tato.
- Jak się trzymasz? - Niezbyt dobrze.
Wybacz, że dopiero teraz przyjechałem.
Na północy są ogromne pożary.
Nie zrobiłem tego, tato.
- Przysięgam. - Wierzę ci.
Ale dziś jestem nie tylko twoim ojcem.
Teraz jestem twoim prawnikiem, okej?
I wyciągnę cię z tego.
Tak. Okej.
Oto zeznanie podpisane przez twoich przyjaciół.
„Wyszliśmy z festiwalu o świcie
i dotarliśmy do mieszkania kilka minut później.
Drzwi do pokoju Sama były zamknięte.
Słyszeliśmy, że uprawiają z Daisy seks.
Te same drzwi były zamknięte o 13.00,
gdy obudził nas krzyk.
Krzyk Sama.
Wyważyliśmy drzwi
i znaleźliśmy Daisy nagą, całą we krwi i martwą.
Ledwie dało się ją rozpoznać.
Miała złamaną każdą kończynę.
Sam płakał zwinięty w kącie.
Nie było na nim śladu krwi”.
Tak, bo jej nie zabiłem.
Obudziłem się i ona...
Umierała na moich oczach.
Podczas aresztowania powiedziałeś,
cytuję: „Wszechświat to zrobił”.
Tak.
Czy to...
Czy to ma jakieś znaczenie, którego nie rozumiem?
Okej, tylko nie mów mamie, dobrze?
Byłem pijany
i, kurwa, naćpany, gdy mnie aresztowali.
I ja...
I byłem pewien, że widziałem...
- Widziałem, jak sama się rozpada... - Sam...
Jakby zjadała ją niewidzialna siła.
Sam, proszę.
- Wiesz, że to nie... - Wiem.
To był najszczęśliwszy dzień w moim życiu.
Dlaczego miałbym ją skrzywdzić?
Szok mógł ci pomieszać wspomnienia.
Wkrótce wrócą.
Zwykle tak jest.
Hej, tu Lou. Zostaw wiadomość, to oddzwonię.
Hej, Lou.
To ja Sam.
Chciałem was przeprosić za to, co przeze mnie przeżyliście.
Wszystko wreszcie rozumiem.
Ja to zrobiłem.
I tyle. To żadna dziwaczna teoria nie z tego świata.
Jestem gotowy zaakceptować fakt, że...
zabiłem Daisy.
Hej.
Dostałam twoją wiadomość.
On to zrobił? Przyznał się?
Tak, zostawił mi tę jebaną wiadomość.
Nie wierzę.
Sam jest psychopatycznym mordercą.
Na to wygląda. Ja...
Nie wiem, kochanie. Trudno mi to zaakceptować.
To mój najlepszy przyjaciel.
Tak.
To opłacona rozmowa, dzwoni...
To ja, Sam.
Osadzony z zakładu karnego okręgu Orange.
Wciśnij jeden, by zaakceptować rozmowę lub...
Hej.
Co ty wyprawiasz?
O czym ty mówisz?
Prokurator mówi, że ma nowe dowody.
Które ty mu dałeś.
Jakie dowody?
Dobrze się czujesz?
Jasne, że nie.
Jestem w więzieniu za coś, czego nie zrobiłem.
To dlaczego zostawiłeś mi tę wiadomość?
Co? Jaką wiadomość?
Wczoraj zostawiłeś mi wiadomość,
w której przyznałeś się, że zabiłeś moją kuzynkę.
Tak.
Jasne.
Nie zostawiłem wiadomości.
Stary.
- Nie zostawiłem wiadomości! - Zostawiłeś!
O czym ty mówisz...
Co się tu dzieje?
Myślałem, że się przyjaźnimy. Jak możesz mi to robić?
Sam, znam cię od gimnazjum.
I znam twój głos.
To byłeś ty.
Zostawiłeś mi tę wiadomość.
O nie.
Co?
Przepraszam. Nieważne.
- Cześć. - Sam!
Jeśli to nagranie istnieje, nie wygramy procesu.
Naszą jedyną szansą jest przyznanie się, by zmniejszyć karę.
Dlaczego to zrobiłeś?
Nie dzwoniłem.
Laboratorium mówi co innego.
Twoja linia telefoniczna, twój głos.
Nie mówię, że to nie byłem ja.
Mówię, że nie zadzwoniłem.
To, co mówisz, nie ma sensu.
I tak szczerze, to mnie przerażasz.
To ma sens z astrofizycznego punktu widzenia.
Jasne.
W ciągu ostatnich kilku dni doświadczyłem niewytłumaczalnych rzeczy.
Najpierw widziałem, jak Daisy imploduje na moich oczach.
A teraz wszyscy twierdzą, że dzwoniłem i się przyznałem,
a wiem, że tego nie zrobiłem.
Te wydarzenia muszą być powiązane.
Coś się tam dzieje.
I to nie tylko mnie.
- Sam... - Czytałeś o Layli Beckett?
Beckett. Czemu to brzmi znajomo?
W marcu znaleziono ją martwą w jej mieszkaniu.
Nie tak daleko od domu.
W wiadomościach mówili, że miała połamane kończyny i jakby stopioną twarz.
Tak, czytałem o tym.
Okej, coś takiego stało się z Daisy.
Nie zrobiła tego jej siostra?
Ofiara sypiała z jej mężem.
Myślę, że siostra jest niewinna, tak jak ja.
To kto zabił dziewczynę?
Wszechświat to zrobił.
Daisy nie miało być z nami na festiwalu,
to wszechświat się jej pozbył.
Daisy? Co słychać?
Hej, gadałam z Samem
i mówił, że w przyszły weekend jedziecie na festiwal.
Tak?
Mogę jechać z wami?
Co?
A tak serio, to twój kościół albo rodzice tego nie zabraniają?
Tak. Ale mam to już w dupie.
To mogę jechać?
Dziewczyno, zmieniłaś się. Co się stało?
Doświadczyłam czegoś i biorę to za boskie zadanie.
To znaczy?
Cholera, od kogo?
- „Od Boga”. - Od Boga.
Nie mów, że teraz Bóg jest podejrzanym.
Jasne, że nie.
Okej, Daisy mi powiedziała, że dostała telefon od Boga.
Taki, który sprawił, że zrozumiała, że musi żyć pełnią życia.
Wiesz, brać narkotyki, uprawiać seks i być wolna.
Powiedziała, że to dlatego tak nalegała, by z nami jechać...
Myślałem, że żartuje.
Byliśmy tacy naćpani...
O czym była ta „święta rozmowa”?
Nie mówiła mi, ale powiedziała Ramonie.
Musisz do niej zadzwonić.
To, co mówiła, brzmiało jak kompletne szaleństwo,
co w jej przypadku nie było niczym dziwnym.
Jak to?
Daisy, kiedyś zadzwoniła do niej mama,
tylko że ponoć jej mama dzwoniła z niedalekiej przyszłości
i płakała.
Z przyszłości?
No właśnie.
Okej, o co chodziło jej mamie?
Próbowała powiedzieć Daisy, że...
- Tak? - Cholera.
Że Daisy zmarła w jakimś pożarze.
Daisy uznała to za ostrzeżenie, że umrze młodo,
dlatego chciała z nami jechać.
Pojebane, co? I tak umarła.
Tak, dostrzegam ironię.
Oczywiście.
Kurwa! No jasne!
Nie rozumiesz tego?
Nie, ale pomóż mi zrozumieć.
Okej, Daisy miała jechać do ośrodka na północy w górach.
Tam teraz są pożary, prawda?
Dostała telefon z przyszłości.
Sam, to niemożliwe.
Nie, teoretycznie to możliwe.
Według fizyki nie ma przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.
To koncepcje człowieka.
Nie rozumiem.
Przeznaczeniem Daisy był wyjazd w góry
i śmierć w pożarze, ale oszukała przeznaczenie.
Więc wszechświat ją zabił.
Tak. Korygował anomalię.
Jej linia czasu rozpadła się.
To wszechświat próbował odzyskać równowagę.
By się uzdrowić.
Sam, to nie tłumaczy,
dlaczego zadzwoniłeś do przyjaciela i przyznałeś się do zabójstwa.
Bo może to telefon, który wykonałem lata temu
i mówiłem o czymś innym. Kto wie?
Tato, to zjawisko to wszystko zainicjowało.
Coś się dzieje z falami radiowymi, z falami telefonii komórkowej,
co umożliwia nam rozmowy w różnych momentach w czasie.
I to powoduje chaos.
Słuchaj, Sam.
Nie masz pojęcia, jak bardzo chcę ci wierzyć.
Ale to nie wzbudzi uzasadnionych wątpliwości w ławnikach.
To sprawi, że wyjdziesz na wariata.
Tato.
Sam, wiem, że za rzadko to mówię, ale kocham cię.
I nie wiesz, jak trudno jest ojcu patrzeć na syna, który jest w więzieniu.
Tak, ja...
Ja też cię kocham, tato.
To przyznaj się do winy.
Inaczej dostaniesz dożywocie.
Twoja matka nigdy...
Nie zaakceptujemy tego.
Myślisz, że oszalałem.
Myślę, że się boisz.
I nie wierzysz w moją teorię?
A ty wierzysz?
Tak.
Muszę.
Sam, toksykologia z tamtej nocy wykazała
duże dawki metamfetaminy, ketaminy, efedryny, PCP i kokainy.
W takim stopniu odurzenia
świadomość płata figle, przekłamuje wszystko, co rejestruje umysł.
Nie odpowiadasz za to, co robisz.
Myślę, że zabiłeś Daisy,
a twój umysł sprawił, że uwierzyłeś, że uprawiałeś z nią seks.
No nie wiem.
Nie wiem.
A to, że ty...
Że my zwalimy winę na jakieś metafizyczne zjawisko,
będzie obrazą jej pamięci, a także jej rodziny i przyjaciół.
Zasługują na zamknięcie tego rozdziału. I ty też.
Okej.
Tak należy postąpić.
Tak.
Hej, tu Lou. Zostaw wiadomość, to oddzwonię.
Hej, Lou.
To ja Sam.
Chciałem was przeprosić za to, co przeze mnie przeżyliście.
Wszystko wreszcie rozumiem.
Ja to zrobiłem.
I tyle. To żadna dziwaczna teoria nie z tego świata.
Jestem gotowy zaakceptować fakt, że...
zabiłem Daisy.
I pójdę za to do więzienia.
Kocham cię.
Mam nadzieję, że mi kiedyś wybaczysz...
Chwila.
Nie.
Pierdolony wszechświat.
Halo.
Cześć, Sam?
Znam cię? Dodzwoniłaś się nie do tego Sama.
Nie znasz mnie.
Ale jesteś właściwym Samem.
Czego chcesz?
Twojej teorii.
Mojej teorii?
Nie zabiłeś Daisy.
Wszechświat to zrobił.
I to dopiero początek.
Napisy: Agnieszka Otawska