(แม่)
(วันที่ 14 กันยายน อินเดียนเวลส์)
(วันที่ 9 พฤศจิกายน ริบบอนวูด / ซานดิเอโก)
แม่
(สกายลาร์)
ว่าไง
โอเค ถึงรึยัง
ถึงแล้ว อยู่หน้าบ้าน บ้านเก่าเราน่ะ
โอเค ดี
น่ากลัวเหมือนกันนะ
ไม่มีอะไรหรอกไอ้หนู แมนๆ หน่อย
บ้านดูเปลี่ยนไปมากเลย น่ากลัวมาก
เดี๋ยวนะ โอเค พี่กำลังจะขับเข้าริบบอนวูด
เดี๋ยวมันจะมาแล้ว
อะไรมาเหรอ
สัญญาณไง
รู้แล้ว แต่หมายถึงทำไมมันถึงมา
ไม่รู้สิๆ พี่อ่านในเน็ตมา
เขาบอกว่า "เวลาขับผ่าน ทะเลทรายแถวอินเดียนเวลส์
พอถึงช่วงริบบอนวูด สัญญาณอาจจะหายแล้วก็..."
รู้แล้ว แล้วเราจะได้คุย กับคนจากโลกอนาคต
หรือไม่ก็อดีต หวังว่าคงเป็นอดีต
ใช่ หรืออาจจะ เป็นแค่ข่าวบ้าบอในเน็ตก็ได้
ไม่หรอก
เพราะหลายคนที่มาโพสต์ ไม่เกี่ยวข้องกันเลยนะ
มันต้องมีมูลความจริงบ้างแหละ
ผมไม่อยากให้มันเป็นเรื่องจริงน่ะ
ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ
เขาว่าถ้าอนาคต จะเกิดเรื่องเลวร้ายและน่ากลัวขึ้น
ตอนที่คุยโทรศัพท์
ถึงจะเกี่ยวข้องกับเรา เราก็ไม่ควรไปเปลี่ยนอะไร
เราไม่เปลี่ยนอะไรหรอก
- แน่นะ - แน่สิ สัญญา
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ห้ามวางสายนะ
นายใช้มือถือเก่าของแม่อยู่ พี่ว่าสัญญาณอาจจะหายไป แล้ว...
เราคงจะติดต่อแม่ได้ หรือ...
พี่พูดเหมือนมั่นใจว่าจะเกิดขึ้นเลย
เกิดสิ
ไม่รู้เหมือนกัน พี่ว่าเกิด
เฮ้ย โอเค พี่จะถึงริบบอนวูดแล้ว
โอเค
พร้อมไหม
พร้อมก็ได้
สัญญาณน่าจะหาย ตอนนี้... แหละ
ไม่ก็... ตอนนี้
ฮัลโหล
- ผมยังอยู่ - อะไรวะ
ไม่ได้ยินเสียงแปลกๆ เลย
เหมือนกัน
ไม่ต้องแปลกใจหรอก
อืม
อะไร
พี่ทำอะไรอยู่เนี่ย
ขับรถมากลางทะเลทราย พยายาม...
พี่...
ขอโทษนะที่นายต้องมาช่วย ทำเรื่องไร้สาระ พี่...
พี่คงอยากฟังเสียงแม่อีกครั้งมั้ง
อยากบอกลาน่ะ
นายอายุ 17 ก็เลยอาจจะยังไม่รู้สึกอะไร
แต่พออายุ 21 เรื่องครอบครัว จะเริ่มสำคัญกับนายขึ้นมามากๆ ทันที
ฮะ พี่ว่าผมไม่สนเหรอ
เปล่า พี่หมายถึง... นายอาจจะไม่เศร้าเท่าพี่
เพราะเด็กกว่าเยอะ
ว่าไงนะ
อะไรล่ะ นายไม่ได้ร้องไห้ที่งานศพด้วยซ้ำมั้ง
นี่ จัสติน
- ฮัลโหล - นี่ จัสติน
แปลกแฮะ
ฮัลโหล ได้ยินรึเปล่า
อ๋อ ขอโทษค่ะ นั่นใครคะ
เหลือเชื่อมาก แม่คะ นี่หนูเอง
ฉัน... น่าจะโทรผิดแล้วค่ะ
ไม่ผิดค่ะ หนูเอง
นี่… สกายลาร์นะคะ แม่อยู่บ้านเหรอคะ
เดี๋ยวนะ คุณจะโทรหาใครคะ
หาแม่ไง หาแม่ค่ะ นี่สกายลาร์ ลูกสาวแม่ไง
ฉัน... ฉันมีลูกสาวชื่อสกายลาร์นะ
สุดสัปดาห์นี้แกก็จะแปดขวบแล้ว
แต่คุณเสียงไม่เหมือนเด็กแปดขวบนะ
เวร แปดขวบเองเหรอ โอเค...
- ว่าไงนะคะ - เดี๋ยวก่อน สักครู่นะคะ
หนูอธิบายได้ แม่...
หนูคือสกายลาร์
ตอนนี้หนูอายุ 21 แล้ว
นี่หนูโทรมา... หนูโทรมาจากอนาคตค่ะ
มันแปลกๆ ใช่ไหมคะ
แต่ว่าเสียงหนูก็คุ้นๆ เหมือนกันนะ
แต่ฉันไม่... ตอนนี้ฉันไม่มีเวลาเล่นด้วยจริงๆ
ฉันต้องออกไปซื้อของ หนูเรียนกับฉันเหรอจ๊ะ
โอเค
เดี๋ยวพอหนูอายุแปดขวบ เดี๋ยวนะคะ...
ตายแล้ว แล้วแม่...
แม่กำลังคิดจะซื้อ สเก็ตบอร์ดลายนกฮูกสีม่วงให้หนู
แล้วหนูจะชอบมันมาก
พอหมดหน้าร้อน หนูจะเล่นท่าคิกฟลิปได้
ฉัน… ฉันกำลังคิดว่าจะซื้ออยู่พอดี
เดี๋ยวนะ แต่ฉันไม่เคยพูดเรื่องนี้กับใครเลย
หนูรู้ได้ยังไง หนูชื่ออะไรนะ
สกายลาร์ แมคเคนซี่ วิลเลี่ยมส์ค่ะ
หนูไม่เคยเห็นหน้าพ่อ แต่แม่เคยบอกว่าคิ้วหนูเหมือนพ่อ
แม่ชอบปลุกหนูด้วยการกดนิ้วโป้งเท้า
หนูคิดถึงมันมากเลย
นี่มันอะไรกันเนี่ย
แม่คะ แม่ฟังนะ
หนูมีเรื่องสำคัญที่ต้องบอกแม่ให้ได้
- เฮ้ย แม่ - ฉันฟังอยู่
โอเคค่ะ คืนวันที่ 12 กุมภา ปี 2015
หนูจะโทรมาหาแม่จากบ้านวาเลอรี่ คืนนั้นหนูไปนอนค้างบ้านเขา
หนูจะบอกให้แม่ไปรับ
เพราะคืนนั้นหนูทะเลาะกับวัล
แต่แม่อย่ามารับหนูเด็ดขาดนะ
เพราะระหว่างทางไปที่นั่น
แม่จะประสบอุบัติเหตุรุนแรง
ช่วงถนนซีดาร์ตัดกับเดอลองพรี
หนูรู้... หนูรู้ว่าหนูไม่ควรบอกแม่
แต่หนูต้องบอก หนู… หนูต้องบอก
แม่... แม่ได้ยินไหมคะ
- แม่ - ไม่ใช่แม่ ผมเอง
ผมกลับบ้านได้ยัง มันหนาวแล้วก็มืดละด้วย
อยากกลับบ้านมากเลย
เฮ้ย สุดยอด เมื่อกี้... เมื่อกี้เจอแม่ด้วยล่ะจัสติน
พี่เพิ่งได้คุยกับแม่
ฮะ พี่ได้คุยกับแม่เหรอ เมื่อกี้เหรอ
ใช่ สาบานได้ เรื่องจริง
โอ้โฮ รู้สึกเหมือน หัวใจจะหลุดออกมาจากร่างเลย
เดี๋ยวลูก ใจเย็นๆ เล่าให้แม่ฟังซิ
หนูเกลียดเขาค่ะแม่ หนูเกลียด
แม่เข้าใจ
แม่รีบมารับหนูเดี๋ยวนี้เลย
ได้ไหม นะคะ
โอ้ยลูก ไม่ไหวแล้ว แม่เพิ่งถึงบ้าน เหนื่อยมากเลย
ไหนว่าจะไปนอนค้างไง มีเรื่องอะไรเหรอ
หนูทะเลาะกับวัลค่ะ
เลยไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว แม่มารับหนูหน่อยได้ไหม
แม่คะ
ยังอยู่ไหมคะ แม่!
จ้ะ แม่... แม่ขอโทษนะลูก คือ...
- มันแปลกมากๆ เลย - แม่ขา
มารับหนูหน่อยนะ
ไม่ได้
ทำไมล่ะคะ
แม่... ลูกฟังนะ มันอธิบายยากน่ะ
แต่ว่าก่อนวันเกิดอายุแปดขวบของลูก เมื่อหลายปีก่อน มีคนโทรมาหาแม่
แล้ว... เขาบอกว่าจะเป็นแบบนี้
ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้เป๊ะเลย
- ฮะ - นี่ลูก โอเค
ช่าง... ช่างมันเถอะ ไม่สำคัญหรอก
ตกลงแม่จะมาไหมคะ
ไม่ลูก ไม่ไป
วาเลอรี่รักลูกนะ เขาเป็นเพื่อนซี้ลูก
พวกลูกปรับความเข้าใจกันดีกว่านะ
อย่าหนีปัญหา
ก็ได้ หนูเกลียดแม่อีกคนแล้ว
เอาเลยลูก เด็กอายุ 16 ลืมง่าย
- บาย - รักนะ
โอ้ยลูก ไม่ไหวแล้ว แม่เพิ่งถึงบ้าน เหนื่อยมากเลย
แม่ขา มารับหนูหน่อยนะ
ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้เป๊ะเลย
- นี่ - สกายลาร์ พี่อยู่ไหน
อยู่ทางยกระดับ 5 เดี๋ยวก็ถึงบ้านแล้ว
โอ้โฮ สุด
ไม่อยากเชื่อเลย ว่าพี่เพิ่งคุยกับแม่มา
นึกว่าคืนนี้พี่นอนบ้านวาเลอรี่
ฮะ บ้านวาเลอรี่เหรอ นายพูดแปลกๆ นะ
ก็เห็นพี่บอกว่าจะไปนอนค้าง
ตายแล้ว เดี๋ยวก่อน ขอถามอะไรแปลกๆ นะ พี่อายุเท่าไหร่
ผม 12 พี่ 16 เสียงพี่ก็แปลกๆ เหมือนกัน
เดี๋ยวนะ นายบอกว่าพี่อยู่บ้านวาเลอรี่เหรอ
ใช่
แม่บอกพี่โทรมาเมื่อสองชั่วโมงก่อน ว่าพี่ทะเลาะกับวาเลอรี่
แม่เหรอ แม่เป็นอะไรไหม นี่... แม่อยู่บ้านรึเปล่า
อยู่
- ดีเลย ดีมาก - ใช่
มันแจ๋วมาก
ไอ้หนู นายต้องไม่เชื่อแน่
แต่สิ่งที่พี่เพิ่งทำไป ช่วยนาย
กับพี่สาวนายได้มากเลย
- เอ้ย พี่นี่แหละ ช่วยเราสองคน - ตายแล้ว
แม่เป็นอะไรไม่รู้
หมายความว่าไง
ไม่รู้สิ
แม่อยู่ในห้อง แต่ผมได้ยินเสียงแปลกๆ น่ากลัว
น่ากลัวยังไงเหรอ
ผม... รีบกลับบ้านเถอะพี่สกาย ผมกลัว
เข้าใจนะ พี่ก็อยากไป แต่ไปไม่ได้น่ะ
- นะพี่ - พี่... พี่ไปไม่ได้จริงๆ
เวลาผมขอให้ทำอะไร พี่ก็เอาแต่พูดว่าไม่ได้
ว่าไงนะ ไม่จริงซะหน่อย
โอเค แม่ยังทำเสียงนั้นอยู่ไหม
เดี๋ยวนะ ไม่ได้ยินแล้ว
ผมอยู่ในห้องเรา
โอเค เดินไปห้องแม่นะ ไปดูแม่หน่อย
- ว่าแม่ยังสบายดีไหม - โอเค
ผมกำลังเดินไป
โอเค ดี
แม่ปิดประตูห้องนอนน่ะ
โอเค ลองเคาะดูสิ ถาม... ถามว่าแม่โอเคไหม
อือ ได้
แม่ แม่โอเคไหมครับ
ไปให้พ้นๆ
- แย่แล้วๆ - มีอะไร
เสียงแม่... เสียงแม่เหมือนเจ็บ ผม...
เปิดประตูดูเลยจัสติน ว่าแม่โอเคจริงๆ ไหม
- ได้เหรอ - ได้สิๆ
แม่อาจจะมีอะไรให้นายช่วยก็ได้
ได้ โอเค
แม่ แม่!
บอกให้ไปไกลๆ
ไปให้พ้น
อะไรๆ มีอะไรๆ
เมื่อกี้นายเห็นอะไร
จัสติน นายโอเคไหม นี่อยู่ไหนเนี่ย
ผมกลับเข้าห้องแล้ว
พี่รีบกลับมาเร็วๆ นะ
แม่เป็นอะไรไป
- เกิดอะไรขึ้น - แม่...
แขนแม่... แขนมัน... แขนแม่มัน...
แขนแม่แปลกๆ แล้วหน้าแม่ก็...
ทำไม มีอะไร
หน้าแม่เหมือนละลาย
- ตายแล้ว - นี่อะไรกันเนี่ยสกาย
แย่แล้วๆ
- ไม่จริงๆ - อะไรๆ
พี่ไม่ได้… พี่ไม่น่า…
รีบกลับบ้านเร็วๆ เถอะสกาย
พี่ไปไม่ได้จริงๆ
- จัสตินๆ จัสติน! - เฮ้ย แม่มาแล้ว
- แม่มาแล้ว แม่มานี่แล้ว - จัสติน!
แม่เป็นอะไรเนี่ย
ไม่รู้ พี่ก็ไม่แน่ใจ
พี่ไม่รู้ แต่คิดว่าเป็นเพราะพี่
เพราะพี่เหรอ แล้วผมจะทำยังไงดี
- จัสติน! - รีบล็อกประตูเร็ว
ผมไม่มีกุญแจ พี่เอาไปซ่อน
ตายแล้ว จริงด้วย
กุญแจอยู่ไหนๆ บอกมาเร็ว
อยู่ในเก๊ะเสื้อผ้าพี่ ชั้นล่างสุด
- ฝั่งซ้าย - แย่แล้ว
- รีบไปหาเร็ว - โอ้ยๆ
- ไม่เห็นเจอเลย - อยู่ลึกๆ เลย
ลองล้วงเข้าไปลึกๆ
โอเค
โอเค หาเจอแล้ว
เร็วๆ รีบล็อกประตู เร็วเข้าๆ
โอเค เรียบร้อย
ล็อกประตูรึยัง
จัสติน! ช่วยด้วย ช่วยแม่ด้วย
- ไปให้พ้น - เปิดประตู
- อย่านะ - เปิดประตูๆ
จัสติน
จัสติน เกิดอะไรขึ้น
แม่เปิดประตูได้ไหม นายโอเคไหม
จัสตินๆ
เจ็บ ผมเจ็บมือ เหมือนโดนของมีคม
โอเค
อย่าให้แม่เข้าใกล้ตัวนายเด็ดขาดนะ
- พี่ว่า... - โอเค
พี่ว่าสิ่งที่ทำร้ายแม่ อาจจะทำร้ายนายอีกคน
- ถ้าแม่เข้าใกล้นายได้ - โอเค ได้
ผมกลัวมากเลยพี่สกายลาร์
นายต้องหนีออกจากบ้านแล้วล่ะ
หนีไปให้ไกลแม่ที่สุด รีบหาทางออกไปเลย
พี่รู้ว่านายกลัว แต่ยังได้ยินเสียงแม่ไหม
ไม่แล้ว
โอเค
ดึงกุญแจออกแล้วมองลอดช่องกุญแจซิ
ไม่เห็นนะ
โอเค ดี
เดี๋ยว... ถ้าพี่บอก ให้รีบเปิดประตู
แล้วรีบวิ่งลงไปข้างล่าง เปิดประตูออกไปเลย นะ
ไม่เอาๆ ผมไม่อยากเปิด
พี่รู้ แต่นายต้องทำนะจัสติน
พี่ว่า... ถ้าอยู่ในบ้าน นายจะไม่ปลอดภัย
แต่ผมไม่อยากเปิดประตู
พี่ว่านายควรรีบออกมาเลย
ไม่เอา ผมจะรอในห้อง จนกว่าพี่จะกลับมา
จัสติน ฟังนะ นายเชื่อพี่ไหม
ไม่เชื่อ
ฮะ ทำไม ทำไมไม่ไว้ใจพี่
จัสติน
พี่ชอบแกล้งผมตลอด
แล้วก็ชอบล้อผม ต่อหน้าเพื่อนๆ ที่โรงเรียน
พี่ไม่เคยสนใจผมเลย
เพราะพี่เป็นเด็กวัยรุ่นนิสัยไม่ดี
ไม่รู้ว่าสิ่งสำคัญในชีวิตคืออะไรไง
พี่ก็อยากบอกนะ ว่าเดี๋ยวพี่จะเปลี่ยนไป
แต่มันต้องใช้เวลานานหน่อย โอเคนะ
ที่จริงพี่ยังปรับตัวอยู่เลย
พี่... พี่ว่าพี่ก็ไม่ใช่พี่สาวที่ดีที่สุด
ในช่วงที่ผ่านมา
แต่พี่รักนายจริงๆ นะ
- จริงเหรอ - ก็จริงสิ
ขอร้องละจัสติน นายต้องทำตามที่พี่บอกนะ
- ก็ได้ - โอเค
เปิดประตูให้เบาที่สุด
ได้ โอเค
แม่น่าจะอยู่ข้างล่างนะ
โอเค ชู่... อยู่ไหน
น่าจะในครัวนะ
นายต้องลงไปข้างล่างนะ
ตอนเดินผ่านประตูห้องครัวให้เดินเบาๆ
โอเคๆ
ถึงรึยัง ลงมาข้างล่างรึยัง
ลงมาแล้ว ถึงแล้ว
จัสตินอย่าพูดนะ อย่าตอบแม่ แม่มองไม่เห็นนาย
- เงียบๆ ไว้ - มีเลือดด้วย
เลือดเต็มไปหมดเลย
- ฮะ - มีเลือด
รู้สึก...
แขนแม่อยู่บนพื้น
เดินไปเรื่อยๆ นะจัสติน จะถึงแล้ว
จัสติน
แม่เห็นผมแล้วๆ
วิ่งเลยจัสติน! เร็ว
หนีไป! จัสติน
จัสติน นายอยู่ไหน
โอเค อยู่นอกบ้านๆ
ดีมากๆ แม่ตามมาไหม
ไม่น่าจะตามได้ ร่างของแม่… ไม่รู้สิ
มันละลายแล้วก็... แล้วก็แหลก
แล้ว... นายอยู่ไหนแล้ว
ห่างจากบ้านประมาณบล็อกนึง
ใกล้ๆ ป้ายรถเมล์
- แล้วมีรถเมล์ไหม - มี
- โอเค งั้นขึ้นไปเลย - ได้
อยู่ให้ห่างๆ บ้านเข้าไว้
- ขึ้นไปเลย - โอเคๆ
รอด้วยๆ
ขอบคุณครับ
- โอเค สกาย - ว่าไงๆ
- ผมอยู่บนรถแล้ว - โอเค ปลอดภัยแล้ว
ปลอดภัยแล้วๆ
แม่เป็นอะไรน่ะ
เกิดอะไรขึ้นกับแม่ พี่บอกว่ามันเป็นความผิดพี่
พี่ก็ไม่แน่ใจ
แต่ว่ามีคนโพสต์บนอินเทอร์เน็ต
บอกว่าถ้าเกิดมีคนได้ข้อมูลจากอนาคต
ที่เปลี่ยนโชคชะตาของพวกเขา จักรวาลจะปรับสมดุล แต่จะกระทบกับเรา
แต่พี่... พี่ไม่เชื่อข้อสุดท้าย
พี่พยายามจะช่วยแม่ แต่ทำไม่ได้ พี่ทำไม่ได้
- สกายลาร์ นี่พี่... - จัสติน จัสติน
พี่เปลี่ยนโชคชะตาของผมด้วยเหรอ
- แย่แล้ว โธ่ ไม่นะ - ผมเจ็บ
ผมเจ็บแขน แขนผมยืด เจ็บมากเลย
จริงสิ นายต้องอยู่ที่บ้าน
ถ้าอยู่บ้านคงไม่เป็นแบบนี้
นายต้องอยู่ที่บ้าน ไม่ใช่บนรถเมล์ พี่ไปเปลี่ยนมัน พี่ผิดเอง
- สกายๆ - โธ่ จัสติน!
พี่ขอโทษนะน้อง
จัสติน!
ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย
คำบรรยายโดย Navaluck K.