ARTIK YIL KIZI
30 ARALIK ABD HAVA SAHASI
Tamam. Tekrar deneyelim.
Tünelden geçen bir trende olduğunuzu düşünün.
Sağda sizinkine paralel, sizinkinin aynısı bir tren var
ama zamanda bir saniye ileride.
Bizimkinin sağında ve solunda her biri zaman açısından
biraz daha uzakta olan sonsuz sayıda tren var. Tamam mı?
Başka bir treni arayıp
bizimkine eş ama geçmişte veya gelecekte olan
bir gerçeklikle konuştuğunuzu düşünün.
Evet. Vegas'a bir sonraki gidişimde
bunun çok faydası olurdu.
Hayır, hayır. Pardon. Ben Dr. Burman.
Efendim, evrenimizin dokusu
o trenlerdeki olayların aynı kalmasına bağlı.
Uyum içinde titreşen ses dalgaları gibi.
Evet ve ne yazık ki
size dinlettiğimiz tüm o çağrılar kayda değer bir kaos yarattı.
Pardon. Bu görüşmeyi kim ayarlamıştı?
Maggie, hâlâ hatta mısın?
Efendim, bir uçak Phoenix yakınlarına acil iniş yaptı.
O uçağın kaptanı sizden ve benden telefon geldiğini iddia ediyor.
Gelecekten gelen, uçağı düşürmesini isteyen bir telefon.
Ben hiçbir pilotu aramadım.
Evet, biliyorum. Ben de onunla konuşmadım.
En azından benim bu boyuttaki
veya bu trendeki versiyonum konuşmadı.
Biz konuşurken o uçaktaki yolcular evlerine gidiyor,
insanlarla iletişim kuruyor, büyüyen bir zincirleme reaksiyon yaratıyor.
Kesinlikle. Soyumuzun tükenmesi riskiyle yüz yüzeyiz General.
-Günler, belki de saatler içinde. -Tamam, tamam.
Pekâlâ. Mola. Benden istediğiniz nedir?
Bilimden yanayımdır ama kesin bir şey söylemelisiniz.
Bu olayların arkasında hükûmetin olduğuna inanıyoruz.
Tamam. Bu görüşmeyi ciddiye almakta zorlanıyorum.
Bakın, bilerek yapmıyor olabilirsiniz
ama yemin ederim bu çatlaklara yol açan bir şey yapıyorsunuz.
Sizi buna ikna eden nedir Doktor?
Babam bilim adamıydı,
70'lerde hükûmet için çalışırdı.
Soğuk Savaş'ta sayısız casusluk projesi yönetti.
Hepsi de boyutlar arası iletişimle ilgiliydi.
O zamanlar bir yere varamamıştı ama belli ki bugün biri başarmış.
Öyleyse neden babanızla konuşmuyorsunuz?
Bu konuda benden çok şey biliyordur.
Ben… Bu…
Bir dakika generalim. Lütfen. Bunu ciddiye almalısınız.
Dinleyin. Bir sürü "belki", "olabilir" lafı duyuyorum.
Camdan bakıyorum, güneş parlıyor, kuşlar ötüyor
ve evren çökmüyor.
Ama bir şeyin çöktüğünü görürsem ilk arayacağım siz olacaksınız.
Yeterli mi? Yeni yılınız kutlu olsun.
-Durun. Durun. -Durun.
Amma iyi geçti.
Tamam. İşe yaramazsa onu arayacağına söz vermiştin.
Haydi onu arayalım.
Hayır. Bunu yapmayacağım.
Lütfen baba sorunlarını bir kenara bırak, olur mu?
Dünyanın kaderi buna bağlı.
Öncelikle, baba sorunu için bir baba gerekir.
Tamam, evet. Pek öyle olduğunu sanmıyorum.
Dr. Robert Wheating'in
hayatını laboratuvarda geçirmiş, babalık görevleri
ve insan gibi davranmak da dâhil her şeyde başarısız olmuş
götün teki olduğunu sana neden hatırlatmam gerektiğini bilmiyorum.
Bir dakika. Bu konuşmanın aynısını dün de yaptık.
Generalle konuştuktan sonra, kelimesi kelimesine.
Generalle yeni konuştuk.
-Bugün günlerden ne? -Çarşamba.
Kahretsin. Şimdi kopma anını yaşıyoruz. Tam şu anda.
-Ne? -Burada perşembe.
-Hâlâ yılbaşı arifesi. -Tanrım. İyice kötüleşiyor.
Tamam. Numarasını ver,
boktan babanı ben ararım, tamam mı?
Tamam, peki. Ama beni tanıdığından bahsetme.
-Tanrı aşkına Rachel. -Bahsetme!
Alo?
Merhaba. Bay Wheating'i aramıştım.
Özür dilerim.
Banka beş, altı yıl önce bu mülke el koydu.
Hey! Kesin şunu!
Onu tahliye edilirken bir anlığına görmüştüm.
Bana hakaretler yağdırmıştı.
Evet, tam ona göre.
Acaba… Nereye gittiğini biliyor musunuz?
Birkaç hafta sonra
onu sokakta yaşarken gördüm.
Ne? Evsiz mi?
Sanırım. Bilmem.
Sosyal Hizmetler Departmanı. Nasıl yardımcı olabilirim?
Merhaba. Robert Wheating diye birini arıyoruz.
Birkaç yıl önce Riverside'da evinden tahliye edilmiş.
Tamam. Arkadaşı mısınız? Sevenlerinden biri?
Sevenlerinden mi? Hayır. Ben kızıyım.
Tamam. Bu, Robert M. Wheating olabilir mi?
-Evet. -Evet. Bu, o.
Üzgünüm ama Bay Wheating geçtiğimiz ocağın sonlarında ölmüş.
Başınız sağ olsun.
O… Sokakta mı yaşıyormuş?
Hayır. Kayıtlı son adresi Azusa'daki Güneşli Vadi Bakımevi.
Tamam. Güzel. Teşekkürler.
Bir şey değil. İyi hafta sonları.
Bir dakika. "İyi hafta sonları."
Mutlu yıllar demeniz gerekmez miydi?
İki ay önce olsa derdim.
-O, gelecekte. -Affedersiniz?
Tamam, yani baban hâlâ sağ olabilir.
Biliyorum. Harika.
Yeni, tabii, evet. İyi haber.
Tamam. Sağ olun beyefendi. İyi günler.
Tamam, Güneşli Vadi Bakımevini arayacağım.
Hayır. Dur.
Rachel?
Sanırım… Onu ben arayacağım.
Tamam. Emin misin?
Evet. Bilmem. Ben…
Az önce öldüğünü duydum ve… Sorun değil. Neyse. Onu arayacağım.
Peki. Evet. Çalışmalarını kimin sürdürdüğünü sor.
Kapatıp bu felaketi durdurabileceğimiz
bir makine veya anten olmalı.
Evet. Umarım. Tanrım. Tamam. Piçi arayacağım.
İyi şanslar.
Güneşli Vadi Bakımevi. Kiminle görüşüyorum?
Ben Rachel. Rachel Wheating.
Babamı aramıştım. Robert Wheating.
Dr. Wheating?
Evet. O.
Bir yakını olduğunu bilmiyordum.
Evet, sadece ben varım.
Ve pek yakın değiliz.
Üzgünüm
ama onu gerçekten tanıdığınıza emin olmadan sizi bağlayamam.
Neden?
Dolandırıcılar. Yaşlı vatandaşlardan faydalanıyorlar.
Hayır… Dolandırıcı değilim.
Öyleyse neden sizi daha önce burada görmedim?
Dr. Wheating'i hiç ziyaret eden olmadı.
Ben…
nerede olduğunu bilmiyordum hanımefendi ve…
-Babanızın yerini bilmiyor muydunuz? -Hayır, bilmiyordum.
Tamam. Bakıyorum yılın kızısınız.
Bakın, kendisi ve işi dışında
kimseyi sevmeyen götün teki olduğu için, tamam mı?
O yüzden kimse onu umursamıyor ve orada yalnız ölecek. Yakında.
Tamam. Sanırım dolandırıcı değilsiniz.
Tarifiniz ona tıpatıp uyuyor. Tamam, sizi bağlayacağım. Bekleyin.
Saçmalık bu… Alo?
-Selam. -Alo. Konuş.
Selam. Ben… Rachel. Ben…
Rachel. Hiç Rachel tanımıyorum. İyi günler.
Maç izlemeye çalışıyorum, tamam mı?
Benim. Rachel.
Seni aradım çünkü yardımına…
…ihtiyacım var.
-Rachel? -Evet.
Kızım? Rachel? Güzel Rachel'ım?
Babanı kontrol etmek için mi aradın?
Ve bir yerlere para göndermemi istemek için, değil mi?
Evet, bir daha bu numaraya kanmam seni adi dolandırıcı. Kapa telefonu!
Tanrım. Tamam, beni dinle.
Ben Rachel'ım ve birbirimizden nefret ederiz, tamam mı?
Son konuştuğumuzda araştırmalarımın vakit kaybı ve gülünesi olduğunu söyledin
çünkü fizik alanında hiçbir kadının kayda değer bir keşif
yapmadığına inanıyorsun.
Benim istisna olduğumu düşünmek istatistiki açıdan hayal görmek olurmuş.
Öyle dedim çünkü hepsi doğru.
Hayır, değil.
Curie, Goeppert Mayer, Strickland, Ghez. Ya onlar?
Peki. Tamam. Dört tane.
Erkeklere giden yüzlercesinin içinde
dört Nobel fizik ödülü.
Bence istatistiki açıdan hâlâ hayal.
Tanrım. Tamam. Peki.
Yani bir alandaki başarı ölçütün Nobel mi? Siktir.
Biliyor musun, ne yapıyorum ben?
-Zamanını ziyan ediyorsun. -Evet, öyle.
Çünkü zaman kalmadı. Dünya sona eriyor. Bugün.
Dünyalar sona ermez.
İnsanlar ölür. Türlerin soyu tükenir ama dünyalar hep devam eder.
Hepimizin öleceğini kastettim.
Bu bir gerçek. Yeni bir şey söylesene.
Tanrım. Neden böyle olmak zorundasın?
Tamam.
Biri boyutlar arası iletişim araştırmanı alıp
çalışmanı bitirmiş.
Yeni zaman çizgileri açıp kaos yaratıyor.
Kırılma noktasına gelmek üzereyiz.
Bu mümkün değil.
O araştırma çıkmaza girmişti. Ben yapamadıysam kimse yapamaz.
-Yanılıyorsun. -Yanılmıyorum! Maçıma dönebilir miyim?
Beni dinle! Sana…
Bir dakika. Hangi maçı izliyorsun?
Dodgers, Astros'la oynuyor. Buna beyzbol denir.
Tamam. Demek ki iki ay geçmiştesin.
-Lütfen. -Burada yılbaşı arifesi.
-Saçmalamayı bırakır mısın? -Dur. Sessiz ol. Dinlemeye çalışıyorum.
Tamam.
Dokuzuncu oyun. Yani…
...Altuve iki sayı yapacak ve korkarım ki takımın kaybedecek.
Tabii. Altuve…
Üzgünüm gelecekteki küçük hanım
ama beyzbol bilmediğin ortada
çünkü bu Altuve serserisi şeye bile vuramaz…
Orada kalırsa…
-Gitti! -Ne?
Kazanan…
Bu imkânsız… Hayır.
José Altuve sayı yaptı.
Çalışman çıkmaza girmemiş.
Projeni kimin devraldığını öğrenmeli
ve o kişiden ne yapıyorsa bırakmasını istemeliyim.
Alo? Orada mısın?
Projemi kimse devralmadı.
Ama benim tarafımdan yaratılan bir makine
buna yol açıyor olabilir.
Tamam. Nerede peki?
-"Nerede" değil. -Ne demek istiyorsun?
Einstein, arkadaşı Besso öldüğünde ne demişti?
Tanrım. Buna vaktimiz yok!
"Bu tuhaf dünyadan
benden biraz daha önce ayrıldı.
Bunun bir anlamı yok.
Bizim gibiler, fiziğe inananlar,
geçmiş, şimdiki zaman ve gelecek arasındaki farkın…"
"İnatçı bir illüzyon olduğunu bilir."
Sadece bir illüzyon. Evet.
-Mesele nerede olduğu değil. -Hangi zamanda olduğu.
Aman Tanrım. Başarılı oldun.
Oldum.
Ama o zamanlar bilmiyordum. Makineyi çalıştırdım ve hiçbir şey olmadı.
Evet ama aslında olmuş. Şimdi geçmişten bizi etkiliyor.
Özel bir hat çektirmiştim. Numarayı hâlâ hatırlıyorum.
Tanrım. Tam şimdi, benim 1978'deki hâlim
masasına yığılmış, başarısızın teki olduğunu düşünüyor,
telefonun çalmasını bekliyor.
Tebrikler. Makinen gerçekten çalışmış.
Sadece işimden bahsetmiyorum.
Senden de bahsediyorum.
Neler olduğunu kimse anlamazken sen anlamışsın.
Ve bu kayda değer bir başarı.
Sende de başarısız olmamışım.
İnan bana oldun.
Ben deneylerinden biri değilim. Başarılarımda pay iddia edemezsin.
Ben bir insanım. Pek çok kez bir babaya ihtiyacı olan biri!
Ve beni yarı yolda bıraktın. Hem de nasıl.
Evet.
Biliyorum ve…
…özür dilerim.
Seni ve anneni terk ettiğim için özür dilerim.
Her şey için özür dilerim.
Beni affedebilir misin?
Hayır. Etmeyeceğim.
Bunun için çok geç. Her şey için çok geç.
Anlıyorum.
Şimdi ne olacak?
İlk olarak kütle çekim alanı gidecek.
Hepimiz uçacağız.
-Ölmenin güzel bir yolu. -Evet.
Sonra kuzey ışıkları gibi bir şey görülecek.
Bilirsin, gökyüzünde renkler.
Tanrım.
O noktada iki ihtimal var.
İhtimal mi? Ne ihtimali?
En muhtemelen olan
her şeyin göz açıp kapayıncaya dek bitmesi.
Ya diğeri?
Evren baştan başlayacak, kendini onaracak.
İnsanlar hiçbir şey olmamış gibi hayatlarına dönecek.
Ama 1978'deki ben o makineyi kapamazsa bu mümkün değil.
Evet ama bu hiç gerçekleşmeyecek.
Bir daha hiç konuşmayacağımızı sanmıştım.
Yalnız öleceğimi.
Oysa bak, kıyamet kopmak üzereyken bilimden bahsediyoruz.
Evet. Harika.
Rachel, bana yaş gününü hatırlatır mısın?
Ne? Yaş günümü bilmiyor musun?
Tarihlerle aram hiç iyi olmamıştır.
29 Şubat.
Şubat… Elbette öyle.
Sen benim küçük artık yıl kızımdın, hatırladın mı?
Şimdi izin verirsen Rachel,
bir telefon açmalıyım.
Telefon mu?
Benden neden nefret ettiğini anlıyorum.
İlişkiler bazen dönüşü olmayan noktayı geçer.
Ve… bizimki kesinlikle geçti.
Ama dünyanın kaderi, o noktayı geçmemiş olabilir.
Sana sadece şunu söylemek istiyorum Rachel. Ben…
Ben…
Sana seni sevdiğimi söylemek istiyorum.
Ve seninle gurur duyuyorum artık yıl kızım.
-Hoşça kal. -Dur, baba?
Baba?
Ben de seni seviyorum.
Alo?
İşe yaradı.
Kimsiniz?
Senim.
İspatla. Kod ne?
0229. Kızımızın yaş günü.
Makinemiz… çalışıyor.
40 küsur yıl gelecekteyim.
İşe yaradı! Biliyordum. Biliyordum!
Aman Tanrım. Bu her şeyi değiştirir.
Yaptım. Başardım! Biliyordum!
Dur. Bir halt başarmadın.
Ben… Ne? Ne demek istiyorsun?
86 yaşındayım.
Bir bakımevinde beş parasız, arkadaşsız ölmek üzereyim.
Kızım da benden nefret ediyor.
Söylesene, tam olarak ne başardık?
Ben…
Bak, özür dilerim, bunları birden sindirmek güç.
Şimdi makineyi kapa ve eve git.
Kızına sarıl, eşine sarıl
ve onlara onları ne kadar sevdiğini söyle.
Bundan sonra da
hayatının her günü önceliğin onlar olsun.
Hiçbir şey onlardan önce gelmemeli. Beni anlıyor musun?
-Ben… -Yapacağını söyle! Söyle!
Ama…
Ya onlar?
Makineyi kapayamam.
Neye kadir olduklarını,
bunu kapatırsam ailemize neler yapacaklarını biliyorsun.
Makineyi hemen kapatmazsan…
…kaybedecek bir ailen olmayacak.
Tanrım. Aman Tanrım. Deprem oluyor.
Başladı. Her şeyin sonu.
Tanrım. Biz ne yaptık?
Makineyi kapasana artık.
Lütfen, lütfen. Bize ikinci bir şans ver.
Vay canına. Gökyüzü yarılıyor. Tanrım.
Renkler.
Onları görüyor musun?
İmdat, İmdat. Kaptan Perry konuşuyor. Motorumuz ağır hasar aldı.
Baba, bu gece benimle şarkımızı söyler misin?
12 Şubat 2015 gecesi
kötü bir kaza geçireceksin.
-Git! Defol! -Kapıyı aç!
Arıza şimdi gerçekleşmeli.
Evren yaptı. Evren yaptı.
Görünmez bir güç diri diri yiyormuş gibi
atomlarına ayrıldığını gördüm.
Nasıl hem beni arıyor hem kollarımda ölü olabilir?
Neler oluyor?
Mantıklı gelmeyen türden.
Gözlerim ve burnum eriyormuş gibi geliyor.
Kemiklerim kırılıyor.
-Doğruymuş. -Ne?
Her şey.
Dünyada sihir olduğuna inanıyor musun Patrick?
Nerede olursan ol, başka bir zaman, başka bir yer de olsa,
eve döndüğümde sadece senin olacağını bilirdim.
-Selam bebeğim. -Selam!
Nasıl gidiyor? New York nasıl?
Çok sıkıcı. Dursana, gösteri nasıldı?
-İptal ettim. -Ne?
Zaten felaket olacaktı.
Sanırım o menajerin tek istediği benimle yatmaktı. Bu…
Sonunda. Gözün açıldı.
Evet. Ben… heyecan vericiydi ama…
Hayır, şaka yapıyorum.
Bir dakika. Neredesin?
Camdan dışarı bak.
Aman Tanrım! Tim, ödümü patlattın.
-Ne? -Sürpriz!
-Geldin mi? -Geleceğim demedim mi?
Bir dakika. Geliyorum.
Tamam.
-Selam. -Yeni yılın kutlu olsun bebeğim.
Mutlu yıllar.
Alt yazı çevirmeni: Zeynep Simpson