นี่มันอะไรกัน?
การปฏิวัติเมจิทำให้ปราสาทร้างผู้คนไป
พอดีที่นี่ห่างไกลความเจริญก็เลยถูกทิ้งลืม
อะไรแบบนั้นสินะ?
ไม่สบอารมณ์เลย
ที่มีอสูรวางก้ามใหญ่โตเป็นเจ้าเข้าเจ้าของปราสาท
เรื่องที่มีชาวบ้านถูกลักพาตัวมาที่นี่
ข่าวเชื่อถือได้ใช่ไหม?
ใช่ครับ
เมื่อคืนก่อนพวกเรานั้น ไล่ตามไปถึงในหอคอยปราสาทหลัก...
แต่กลับไม่พบอะไร
มันจะหายไปได้ยังไงกัน เจ้างั่ง!
ปล่อยให้มันหนีรอดไปได้ง่าย ๆ
ละอายเป็นอย่างยิ่งครับ!
ถ้างั้น วันนี้ก็พบว่ามีผู้หญิงคนนึงหายตัวไป
พวกเราหน่วยพิฆาตอสูร...
แม้ระวังแล้ว ก็ยังถูกพาตัวไปต่อหน้าต่อตา...
ไม่ได้คาดหวังอะไรกับพวกแกอยู่แล้ว
ดูเหมือนว่า...
มันยังไม่สายเกินไปซะทีเดียวนะ
ไอ้เจ้านั่น!
น่าจะปลิดชีพมันไปเสียตั้งแต่คืนก่อน...
หน็อยแน่!
พวกนายกลับไปซะ
ต่อจากนี้ ฉันกับเสาหลักวายุจะไปเอง
แต่ว่า...
จะบอกว่าพวกแกมันเกะกะไง
รีบไสหัวไปได้แล้ว
ชินาซึกาวะ
ดูยังไงสภาพการณ์มันก็ประหลาด
อา
ไม่สบอารมณ์เอาซะเลยแฮะ
ไม่เคยเห็นอสูรยั้วเยี้ยเท่านี้มาก่อนเลย...
ช่วยด้วย!
ปราณวายุ กระบวนท่าที่ 2
กรงเล็บสายลมปัดเป่า!
ปราณอสรพิษ กระบวนท่าที่ 5
อสรพิษคืบคลาน!
อันตรายน่าดูนะ
ไม่ได้ขอสักหน่อย!
ความแข็งแกร่งนี้...
ไม่ใช่นักล่าอสูรธรรมดา!
เสาหลักเหรอ!?
ช่วยด้วย!
เฮ้ยไอ้อสูร!
วางผู้หญิงคนนั้นกับหัวของแกลงซะ!
โผล่กันมาไม่รู้จักจบจักสิ้น!
เป็นแมลงสาบหรือไง?
พวกแกน่ะ!
ยังมีอีกเหรอ?
เจ้าพวกนี้มันโผล่มาจากไหนกันแน่?
ไปช่วยผู้หญิงเร็ว
ชินาซึกาวะ
เดี๋ยวจัดการด้านหลังให้เอง
เริ่มเบื่อจะฟันพวกมันแล้วพอดี
ยกทางนั้นให้ก็แล้วกัน!
ปราณอสรพิษ
กระบวนท่าที่ 3
อสรพิษม้วนตัว
ไม่นะ!
เฮ้ย
รวมหัวพวกกระจอกไปก็ไม่มีทางชนะหรอก
ยอมแพ้...
แล้วตายซะ
ปราณวายุ
กระบวนท่าที่ 4
พายุทรายหมุน
ให้ตายทีเถอะ
ถ้าอยากได้ขนาดนั้น...
หยุดนะ จะทำอะไร!?
ก็รับเอาไปซะ!
อะไรน่ะ!?
หยุดนะ ไอ้เฮงซวยนี่!
มันเกิดอะไรขึ้น?
เฮ้ย ชินาซึกาวะ
เมื่อกี้มันคืออะไร?
พวกอสูรมันหายไปไหน?
จะไปรู้เหรอ!
ส่งตรงทางแยกข้างหน้านี้ได้ใช่ไหม?
คุณคานาโอะ!
ทำภารกิจ เหนื่อยหน่อยนะคะ
- เหนื่อยหน่อยนะคะ! - เหนื่อยหน่อยนะคะ!
อาจารย์
กลับมาเรียบร้อยแล้วค่ะ
สำหรับเรื่องที่หมู่บ้านช่างตีดาบ
ก็ตามที่ได้พูดไปก่อนหน้านี้ค่ะ
ด้วยวีรกรรมของคุณโทคิโทวและคุณคันโรจิ...
แล้วก็รวมถึงพวกคามาโดะคุง
ทำให้สามารถโค่นอสูรระดับข้างขึ้นลงได้ถึงสองตน
แล้วก็...
ส่วนคุณเนซึโกะก็สามารถเอาชนะดวงอาทิตย์ได้
ถือว่านี่เป็น...
ถือว่านี่เป็นความก้าวหน้า ครั้งใหญ่หลวงเลยก็ว่าได้ค่ะ
ค่ะ
เกรงว่า มุซัน คิบุทสึจิ คงจะส่งเหล่าอสูรมา
เพื่อชิงตัวคุณเนซึโกะไปแน่นอน
เพื่อนำอสูรที่เอาชนะดวงอาทิตย์มาเป็นของตัวเอง
จากนี้ต่อไปฉันนั้น...
เนื่องจากเหล่าเสาหลักได้มีเปิดประชุมขึ้นฉุกเฉิน
จึงต้องไปยังคฤหาสน์อุบุยาชิกิค่ะ
ระหว่างนั้น...
ฝากคุณเนซึโกะไว้...
กับคุณคานาโอะได้ไหมคะ?
ถือว่ารับฝากแล้วนะคะ
(ดาบพิฆาตอสูร ภาคการสั่งสอนของเสาหลัก)
อย่างนั้นเหรอครับ...
ย้ายที่ตั้งกันแล้ว...
ทุกคนในหมู่บ้านเป็นอะไรไหมครับ?
พอดีก็ไม่ได้รู้ละเอียดขนาดนั้น
ตกกลางคืนอสูรอาจจะโผล่มาอีกก็ได้
จึงน่าจะเร่งฟื้นฟูเคลื่อนย้ายกันอย่างสุดความสามารถ
อย่างนั้นเหรอครับ...
ก็นี่เป็นถึงซากที่อยู่อาศัย...
จากระดับข้างขึ้นสองตัวบุกมาเลยนะ
เป็นศัตรู...
ที่เหลือเชื่อมากเลยครับ...
ทางหน่วยเลยเตรียมเผื่อเกิดอะไรแบบนี้
ด้วยการสร้าง "หมู่บ้านเปล่า" เอาไว้อยู่หลายแห่ง
เกิดอะไรก็จะเคลื่อนย้ายได้ทันที
เห่...
เอาเถอะ สมแล้วที่พวกนายท่าน มองเรื่องนี้ได้เฉียบขาด
ว่าแต่นาย หมดสติไปตั้งเจ็ดวันเต็ม
กินขนาดนั้นจะไม่เป็นไรเหรอ?
ครับ เพราะคุณคันโรจิบอกให้ทานเข้าไปเยอะ ๆ ครับ!
แต่สำหรับคนผู้นั้น ฉันว่าอยู่เหนือหลักการเกินไปสักหน่อย...
อร่อยเหาะ!
คุณความรักกับคุณหมอก
เห็นว่าหลับไปสองวัน วันที่สามก็แทบหายดีเป็นปลิดทิ้ง
ครับ น่านับถือจังเลย!
นายเองก็ใกล้เคียงเขาเข้าไปทุกทีแล้ว...
ใกล้เข้าไปทุกที...
เอาเถอะ กลับมาแข็งแรงได้เร็วก็ถือว่าดีแล้ว
ครับ?
ดีใจจังที่ทุกคนมีชีวิตรอดนะ
ครับ!
อ๊ะ พอดีอยากถามเรื่องนี้มากที่สุดเลย
เกิดเรื่องใหญ่โตกับน้องสาวไม่ใช่เหรอ?
เป็นอะไรมากหรือเปล่านั่น?
อ๋อ ครับ
เหมือนว่าพอออกมาเดิน... อยู่ใต้แสงอาทิตย์ได้แล้วครับ
สุดเกินไปไหม?
มันน่าตะลึงสุด ๆ เลยไม่ใช่เหรอ?
พอดีตอนนี้กำลังให้ช่วยสืบค้นกันอยู่ครับ
แต่ก็ยังไม่เข้าใจ
ว่ากำลังคืนร่างเป็นมนุษย์...
หรือวิวัฒนาการในแบบอสูรกันแน่...
ได้ให้ท่านโคโจตรวจให้แล้วใช่ไหม?
เปล่า คุณทามาโยะน่ะครับ
คุณทามาโยะนี่ใครเหรอ?
เฮ้ย ๆ ถึงบอกไงว่ากินมากเกินไป!
เพิ่งฟื้นตัวมาก็เพลา ๆ ลงหน่อย!
เกือบไปแล้วไง...
พอน้องสาวของนายกลายเป็นแบบนั้นแล้ว
ก็เริ่มมีการเคลื่อนไหวอะไรหลายอย่างสินะ
มีการกำชับให้หน่วยพิฆาตคอยระวังเอาไว้ให้ด้วยแล้ว
แถมได้ยินว่าตอนนี้เสาหลักกำลังรวมตัวประชุมกันอยู่
จากนี้จะเกิดอะไรขึ้นนะ? เอาจริง ๆ
พวกเรามาหลังสุดเหรอ?
ทำให้ต้องรอสินะ ขออภัยด้วย
(เสาหลักหินผา เกียวเมย์ ฮิเมจิมะ)
ไม่มีปัญหา
ทำภารกิจได้ดีมาก
ขอบคุณ...
(เสาหลักวายุ ซาเนมิ ชินาซึกาวะ)
คันโรจิกับโทคิโทว...
เหมือนไปซัดกับข้างขึ้นมาใช่ไหม?
อืม สุดยอดไปเลยล่ะ
(เสาหลักความรัก มิสึริ คันโรจิ)
แต่เหมือนแบบรู้สึกว่าจะไม่ไหวแล้วตลอดเลย
ดีที่ทุกคนรวมพลังกัน
เนอะ มุอิจิโร่คุง!
(เสาหลักหมอก มุอิจิโร่ โทคิโทว)
อืม
เฮ้อ ๆ น่าอิจฉาชะมัดเลย
ทำไมฉันไม่ได้ไปเจอกับข้างขึ้นบ้าง
มันก็เป็นแบบนี้เสมอ
(เสาหลักอสรพิษ โอบาไน อิกุโระ)
คนที่ไม่เจอก็แทบไม่ได้เจอ
คันโรจิ กับ โทคิโทว
จากนั้นร่างกายเป็นยังไงบ้าง?
อ๋อ อืม
ขอบคุณนะ เหมือนว่าอาการดีขึ้นเยอะแล้ว
อ๊าย เขาเป็นห่วงกันด้วยล่ะ!
ผมก็ด้วย แต่สภาพก็ยังไม่สมบูรณ์เท่าเดิมครับ
หากต้องเสียเสาหลักไปมากกว่านี้ หน่วยพิฆาตอาจถึงคราววิกฤต
โค่นข้างขึ้นได้ถึงสองโดยไม่มีการสูญเสียชีวิต...
ถือว่าช่างประเสริฐนัก
สำหรับทั้งสองคนคราวนี้...
(เสาหลักแมลง ชิโนบุ โคโจ)
บาดแผลหายเร็วยิ่งกว่าปกติมาก
มีอะไรเกิดขึ้นหรือเปล่าคะ?
ที่นายท่านอยากจะคุย ก็รวมถึงเรื่องนี้ด้วยใช่ไหมล่ะ?
(เสาหลักวารี โทมิโอกะ กิยู)
ขอประทานอภัยที่ทำให้ต้องรอค่ะ
การประชุมเสาหลักในคราวนี้
อามาเนะ อุบุยาชิกิ ขอรับหน้าที่แทน คากายะ อุบุยาชิกิ
อีกทั้ง
เจ้าบ้านคนปัจจุบัน คากายะ
เนื่องด้วยอาการป่วยที่ทรุดลง
จึงไม่อาจมาพบกับทุกท่านได้ด้วยตัวเองอีกแล้ว
ขอกราบอภัยจากใจจริงมาใน ณ ที่นี้ค่ะ
รับทราบ
ขอภาวนาให้ดวงไฟแห่งชีวิตนายท่าน...
ส่องสว่างยาวนานยิ่งขึ้น อีกแม้เพียงชั่ววันก็ยังดีครับ
และขอให้ท่านอามาเนะมีจิตใจที่เข้มแข็งเถิด
เสาหลักทุกท่าน...
ขอขอบพระคุณจากใจเป็นอย่างยิ่ง
คาดว่าน่าจะได้รับทราบกันเป็นที่เรียบร้อย
เมื่อมีอสูรที่สามารถเอาชนะแสงอาทิตย์ได้เกิดขึ้น
เกรงว่าคงถูก มุซัน คิบุทสึจิ จับจ้องตาเป็นมันอย่างแน่นอน
เพื่อที่ตนเองจะสามารถเอาชนะดวงอาทิตย์ได้
ศึกใหญ่ที่ต้องทุ่มเททุกสิ่งอย่างใกล้เข้ามาแล้วค่ะ
ขณะที่ต่อสู้กับข้างขึ้นลำดับที่ 4 แล้วก็ 5
ท่านคันโรจิ
ท่านโทคิโทว
มีรายงานว่าสองท่าน...
ได้ปรากฏรอยปาน ลวดลายประหลาดขึ้นบนร่างกาย
จึงใคร่ขอให้ทั้งสองท่าน ชี้แนะเกี่ยวกับเงื่อนไข...
ในการเกิดรอยปานหน่อยค่ะ
รอยปาน?
ตั้งแต่สมัยเซ็นโกคุ
เคยมีผู้ที่ไล่ต้อน มุซัน คิบุทสึจิ จนอีกก้าวเดียวก็สังหารลงได้
เป็นเหล่านักดาบที่ใช้ปราณแรกเริ่ม
เหมือนเขาทุกคนนั้น...
ต่างมีลวดลายรอยปาน...
เหมือนกับของอสูรปรากฏขึ้นบนร่างค่ะ
นี่คือเรื่องที่เล่าต่อกันมา ผู้ที่ทราบอยู่แล้วก็คงจะรู้กัน
ผมเพิ่งเคยได้ยินครั้งแรกครับ
ทำไมถึงปิดบังมาตลอดครับ?
เนื่องจากมีบุคคลที่กังวลจนเกินไป...
เพราะไม่เกิดรอยปานขึ้นกับตัวเองอยู่มากพอควร
นอกจากนี้แล้ว...
เรื่องเกี่ยวกับรอยปาน มีส่วนเล่าต่อกันมาคลุมเครือมากมายค่ะ
และอาจไม่ใช่เรื่องที่ต้อง ให้ความสนใจใน ณ เวลาตอนนั้น
ตอนนั้นถึงตอนนี้ มีหลายครั้ง ที่หน่วยพิฆาตเกือบล่มสลาย
ทำให้การส่งต่อเรื่องราว อาจขาดตอนไปก็เป็นได้ค่ะ
เพียงแต่มีอย่างหนึ่ง
ที่ถูกบันทึกเป็นถ้อยคำเอาไว้จนถึงในตอนนี้ค่ะ
เมื่อรอยปานเกิดขึ้นกับผู้นึง...
เหมือนเช่นเสียงสะท้อน...
จะทำให้ผู้อื่นรอบตัวปรากฏรอยปานด้วย
จากบันทึกของหนึ่งในนักดาบผู้ใช้ปราณแรกเริ่ม
ได้ฝากข้อความเช่นนั้นเอาไว้ค่ะ
บัดนี้ ในยุคสมัยปัจจุบัน...
ผู้ที่ปรากฏรอยปานคนแรก
ไม่ได้อยู่ในระดับเสาหลักค่ะ
ท่านทันจิโร่ คามาโดะ
เขาคือผู้ที่ปรากฏรอยปานคนแรก
- แต่ทว่า - มันแบบ...
- เจ้าตัวก็ดูเหมือนมิได้ทราบวิธีทำให้รอยปานปรากฏ - โฮก แล้วก็ย๊า แล้วในท้องก็ครืนครืน!
- จึงจำต้องขอพักเรื่องนี้ไว้ก่อนค่ะ - ท้องก็ครืนครืนไงล่ะ!
แล้วในตอนนี้ เกี่ยวกับเรื่องดังกล่าว...
ก็มีเสาหลักสองท่านได้ปรากฏรอยปานขึ้น
โปรดขอคำชี้แนะด้วยค่ะ
ท่านคันโรจิ ท่านโทคิโทว
อ๊ะ ค่ะ!
ท่านอามาเนะ ยอดไปเลย...
เอ่อ คือ ในตอนนั้นน่ะค่ะ...
ก็จริงอยู่ที่...
แบบว่า... ร่างกายเบามากเลยค่ะ
เอ่อแล้วก็...
จากนั้น...
มันแบบ "โฮ๊ก" เลยค่ะ!
แล้วก็ "ฮึบ"!
ตามมาด้วย "ย๊า"!
หัวใจเต้น "ตูมต้าม"!
จนในหูดัง "ชิ๊ง"!
"ปึ้ดปึ้ดปึ้ด" ขึ้นมาเลยค่ะ!
หา?
ขอประทานอภัยด้วยค่ะ...
ถ้ามีรูก็อยากจะมุดแล้วค่ะ...
(คนประเภทเดียวกับทันจิโร่)
ฮัดเช้ย!
ถ้างั้นผมเล่าเอง
ถึงไม่รู้ตัวเลยว่ามีรอยปานปรากฏขึ้นบนร่าง
ถ้าลองนึกย้อนไปตอนที่ต่อสู้ในครั้งนั้นดู
ก็นึกออกได้ว่า...
มีหลายจุดที่ต่างไปจากตอนปกติครับ
หากเติมเต็มเงื่อนไขครบถ้วน ก็เป็นไปได้ว่า...
ทุกคนก็สามารถเกิดรอยปานได้
เดี๋ยวจะขอบอกเกี่ยวกับวิธีดังกล่าวครับ
การต่อสู้ในครั้งก่อน
ผมโดนโจมตีด้วยพิษจนไม่สามารถขยับตัวได้
จึงได้ใช้ปราณเพื่อยับยั้งการไหลเวียนของเลือด
เพื่อทำให้พิษแพร่กระจายได้ช้าลงครับ...
แต่เด็กหนุ่มที่พยายามจะช่วยผมไว้ก็เกือบโดนฆ่าตาย
ความทรงจำครั้งเก่าก่อนก็กลับคืนมา
เกิดความโกรธเกรี้ยวรุนแรง
ทำให้ไม่สามารถควบคุมอารมณ์เอาไว้ได้ครับ
และในตอนนั้นอัตราการเต้นของหัวใจ
คิดว่าน่าจะเกิน 200 ครั้งครับ
รวมถึงร่างกายร้อนผ่าวราวกับไฟลุกไหม้
ตัวเลขของอุณหภูมิร่างกาย
ในตอนนั้นน่าจะ 39 องศาครับ
ในสภาพแบบนั้นขยับตัวได้เหรอคะ?
มันอันตรายถึงชีวิตเลยนะคะ
นั่นสินะครับ
เพราะงั้นเลยคิดว่านั่นเป็นเหมือนกับบททดสอบ
ช่วงเวลาระหว่างความเป็นความตาย...
เกรงว่าตรงนั้นจะเป็นการแยก ระหว่างผู้ที่มีรอยปานกับไม่มีครับ
อัตราการเต้นของหัวใจเกิน 200 ครั้ง...
อุณหภูมิร่างกายทำไมต้อง 39 องศาเหรอคะ?
ครับ
พอดีตอนที่รับการรักษาในสถานที่คุณโคโจ
ผมก็มีไข้สูงมากครับ
อุณหภูมิหลังจากที่ได้ใช้ปรอทวัดนั้น...
ก็อยู่ที่ 39 องศา
ซึ่งระหว่างที่รอยปานปรากฏบนร่างนั้น...
ร่างกายก็ร้อนเท่ากันนี้เลยครับ
อย่างนี้นี่เอง
ชิ ตกลงมันง่ายแค่นี้เหรอ?
คนที่พูดว่าง่ายออกมาด้วยสมองที่เรียบง่าย...
น่าอิจฉานะ
ว่าไงนะ?
เปล่า
ถ้างั้น
ทำให้เกิดรอยปาน คือภารกิจฉุกเฉินเสาหลักสินะคะ?
รับทราบ
จะพยายามทำอะไรสักอย่างเองครับ
โปรดแจ้งไปทางนายท่าน ว่าขอให้วางใจพวกเราครับ
ขอบพระคุณค่ะ
เพียงแต่มีหนึ่งอย่าง
เกี่ยวกับการฝึกฝนเพื่อให้เกิดรอยปาน
ที่ต้องแจ้งให้ทุกท่านทราบค่ะ
เรื่องอะไรเหรอคะ?
ถึงจะเป็น...
ผู้ที่มีรอยปานปรากฏแล้ว ก็ไม่สามารถเลือกได้แล้วค่ะ
ผู้ที่ปรากฏรอยปาน...
ไม่ว่าใคร ล้วนไม่มีข้อยกเว้นต้อง...
อย่างนี้นี่เอง
แต่ถ้าเป็นแบบนี้แล้ว...
ฉันจะเป็นยังไงล่ะเนี่ย?
นะโมตัสสะ...
พอดีท่านอามาเนะออกจากคฤหาสน์ไปแล้ว
งั้นก็ขอตัว
เฮ้ย รอเดี๋ยว!
อย่าทำตัวเสียมารยาท
จากนี้ต้องมากำหนดบทบาทกันแต่ละคนไม่ใช่เหรอ?
คุยกันไปหกคนเถอะ
ฉันไม่เกี่ยวด้วย
ที่บอกว่าไม่เกี่ยวนี่หมายความว่ายังไง?
เหมือนจิตสำนึกเสาหลักแกจะบกพร่องไปหน่อย
หรือว่าอะไร?
คิดจะรีบไปฝึกฝนเองคนเดียวเหรอ?
โดยที่ไม่ได้เข้าประชุมเนี่ยนะ?
อะ เอ่อ...
แกน่ะ กลับมาก่อนเลย!
คุณโทมิโอกะ
ช่วยอธิบายเหตุผลมาหน่อยค่ะ
พูดแค่นี้ไม่มีทางเข้าใจหรอกค่ะ
ฉันต่างจากพวกนาย
ไม่สบอารมณ์เลยแฮะ
ก่อนหน้าก็เคยพูดอะไรแบบนี้สินะ โทมิโอกะ
นี่แกคิดจะดูถูกพวกเราเหรอ?
ทะ ทะเลาะกันมันไม่ดีนะ
ใจเย็นก่อน
กลับมาก่อน!
ไม่ได้นะ ๆ ๆ
ไม่ได้!
นั่งลง
เดี๋ยวจะขอคุยต่อ
พอดีมีข้อเสนออย่างนึง
เอ้านี่
ว้าว ขอบคุณมากเลยครับ!
กินได้กินดีจริง ๆ เลยนะ
ว่าแต่ สามพี่น้องตัวจิ๋วกับน้องสาวนายอยู่ไหนแล้ว?
อาโออิจังก็ไม่อยู่ด้วย
เหมือนว่าตอนนี้ไม่มีคนในหน่วยที่บาดเจ็บสาหัส
เลยออกไปเที่ยวเล่นกับเนซึโกะตลอดเลยครับ
เพราะแบบนั้นเลยทำให้เริ่มพูดได้คล่องขึ้น
อ๋อ อย่างนั้นนี่เอง
สงบสุขสินะ
ดังโงะนี่ก็อร่อยเหมือนกันนะครับ
ครับ ๆ เข้าใจแล้วน่า
เพียงแต่
ถ้าเจ้าหัวสีเหลืองนั่นมาถึงเมื่อไหร่ มันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ไม่ใช่เหรอ?
โอ๊ย...
อ้าวคุณเซนอิตสึ?
กลับมาจากภารกิจแล้วเหรอคะ?
คิโยะจัง กลับมาแล้วครับ!
ทุกคน!
คุณเซนอิตสึกลับมาแล้วนะ!
คุณเซนอิตสึ ทำภารกิจเหนื่อยหน่อยนะคะ
- เหนื่อยหน่อยนะคะ - เหนื่อยหน่อยนะคะ
คิโยะจัง นาโอะจัง สุมิจัง...
มารวมตัวกันเพื่อผมเลยสินะ
อ้า งานครั้งนี้ลำบากมากเลย
ตายแน่ ๆ ๆ คิดอยู่แบบนั้นตั้งหลายหนเลยล่ะ!
แต่พอคิดว่าถ้าเกิดผมตายขึ้นมา ทุกคนต้องเศร้ามาก ๆ แน่เลย
ก็เลยพยายามอย่างหนัก!
ว่าแล้วไม่มีผมสักคนต้องเหงาแน่เลยเนอะ?
ไม่ใช่แบบนั้นหรอกค่ะ
เอ๊!?
แต่ว่า ที่มีชีวิตกลับมาได้ก็รู้สึกดีใจค่ะ
อะ อืม
อ๊ะ คุณเซนอิตสึ
กลับมาแล้วเหรอคะ?
ขอบคุณที่เหนื่อยให้ค่ะ
อ๊า คุณอาโออิ!
คุณอาโออิเองถ้าขาดผมไปสักคนคงเหงามากเลยสินะ?
นี่ เหงามากเลยเนอะ?
มันก็ไม่ได้เหงาหรือว่าอะไร...
ยิน... ยินดีต้อนรับกลับ
หนวกหู!
ยิน... ยินดีต้อนรับกลับ
น่ารักจนแทบลงไปดิ้นตาย!
เชิญตายไปเลยค่ะ!
เป็นอะไรไปเนซึโกะจัง?
พูดได้แล้วไม่ใช่เหรอ?
ทำเพื่อผมใช่ไหม? ทำเพื่อผมใช่ไหมล่ะ? พยายามเพื่อผมน่าดูเลยนะ
ดีใจสุดยอด!
ไปทางโน้นเลยค่ะ!
ในที่สุดเราก็จะได้แต่งงานกันแล้วหรือเปล่านะ?
ออกไปให้พ้นเลยค่ะ!
เนซึโกะจังใต้แสงจันทร์ก็ดูวิเศษอยู่แล้ว...
แต่เนซึโกะจังใต้แสงอาทิตย์นี่โคตรจะวิเศษที่สุด!
วิเศษสุดยอด!
ถ้าแต่งงานกันแล้ว... จะหาซูชิกับปลาไหลมาให้ทานทุกวัน!
วางใจและมาเป็นเจ้าสาวผมเถอะ!
ยินดีต้อนรับกลับ อิโนสุเกะ
อิ... อิโนสุเกะ?
อิโนสุเกะ
ยินดีต้อนรับกลับ
เจ้านั่นมันไปอยู่ไหน?
เดี๋ยวขอไปฆ่ามันก่อน!
อย่าพูดอะไรชวนแตกตื่นแบบนั้น!
แต่จะว่าไป เจ้าหัวหมูป่าไปอยู่ไหนแล้ว?
ถ้าอิโนสุเกะล่ะก็...
อ้าว? เมื่อเช้าเหมือนยังเห็นอยู่เลย
น้องสาวของนาย
กำลังค่อย ๆ โดนเจ้าหมูป่านั่นล้างสมองแล้ว
ยังไงเหรอครับ?
ยังไงก็แบบว่า...
อิโนสุเกะ อิโนสุเกะ อิโนสุเกะ อิโนสุเกะ!
อิโมสุเกะ อิโมฟุเกะ!
ลูกพี่ อิโนสุกะ!
ลูกผี อิโมสุเกะ!
อิโนสุเกะ อิโนสเกะ อิโนสุเกะ อิโนสุเกะ!
เนี่ย พยายามให้จำชื่อตัวเองเป็นบ้าเป็นหลัง
เห มีเรื่องแบบนั้นด้วยสินะครับ
ว่าแต่ว่า มีดังโงะแบบนี้เพิ่มอีกไหมครับ?
ยังจะกินอีกเรอะ!?
อ๊า คุณฮากาเนซึกะ!
อาการเจ็บไม่เป็นไรแล้วเหรอครับ?
ดีจังเลย
เอ๊ะ
อาการเจ็บยังหนักอยู่เหรอครับ!?
อ๋อ ดาบคาตานะ...
ขอบคุณมากเลยครับ
โกร่งดาบของคุณเรนโกคุล่ะ!
ที่ช่วยปกป้องโคเท็ตสึคุงไว้
ขอบคุณมากครับ
ก่อนอื่นเชิญนั่งครับ
เป็นอะไรไหมครับ?
คม... คม... คม...
คมดาบหรือเปล่านะ หมายถึงให้ดูตัวดาบสินะครับ?
ยอดไปเลย
ความเข้มลึกของสีดำแตกต่างกันเลย
คุณภาพของเหล็กก็ดีเยี่ยม...
เจ้าของคนเก่าคงเป็นนักดาบที่แข็งแกร่งแน่...
อักษรคำว่า "ทลายล้าง"?
ช่างตีดาบที่ตีดาบเล่มนี้ขึ้นมา...
คงเพื่อเป็นคาตานะสำหรับทลายล้างอสูรให้สิ้น
จึงไม่ได้สลักชื่อผู้สร้างลงไป...
นอกจากสลักอักษรเพียงตัวเดียวนี้
ดาบนี้ถูกตีออกมาก่อนจะมีระบบลำดับขั้น
ดูเหมือนมีแค่เสาหลักที่สลักว่า "ทลายล้างอสูรชั่ว"
อย่างนั้นเองสินะครับ...
เป็นคาตานะที่ยอดไปเลย
แต่ว่า ที่ใช้สู้ก่อนหน้านี้...
เหมือนจะไม่มีอักษรนี่นา?
ชิ
ถึงบอกไงว่ามันเพิ่งลับคมเสร็จขั้นต้นเอง...
ถึงอย่างนั้นพวกแกก็เอาไปใช้กันยังไงล่ะ!
สนิมยังหลุดออกไม่หมดเลยด้วยซ้ำ!
จะฆ่าแกซะ!
ขอโทษด้วยครับ!
ขนาดตอนนี้...
แผลยังไม่หายเลยทำเอาน้ำตาไหลไม่หยุด!
อ๊า เจ็บปวด เจ็บปวด เจ็บจนทนแทบไม่ไหว!
และเพราะโดนขัดกลางคันระหว่างลับดาบ!
- อ๊า ขอโทษด้วยครับ! - ก็เลยต้องกลับมาลับใหม่ตั้งแต่ต้นไงล่ะ!?
โอ้ยเจ็บ ๆ ๆ!
แต่พูดถึงเรื่องแผลบาดเจ็บ หมอนี่ก็ไม่แพ้ใครนะครับ
กระดูกทั่วทั้งร่างเจ้านี่หักหมดเลยไม่มีชิ้นดี
อ๊ะ...
จะฆ่าแกซะ!
คุยไม่รู้เรื่องแล้ว
ฟังให้ดีนะทันจิโร่ จากนี้ต่อไปแกน่ะ!
ต้องคอยเอามิตาราชิดังโงะมามอบให้ฉันตลอดจนตาย!
รู้เรื่องนะ เข้าใจนะ!
คะ... ครับ จะเอาไปให้ครับ!
ขอบคุณมากเลยครับ จะรักษาอย่างดี...
เคยได้ยินเสียงเล่าลือมาบ้าง...
เป็นคนที่ยอดเลยแฮะ
วันนี้เขาดูสงบกว่าเดิมมากครับ
คงจะเจ็บแผลอยู่น่าดูครับ
เอาจริงเหรอเนี่ย
มันน่าหนวกหูมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว!
อ๋อ...
ขอโทษทีเก็นยะ
คุยกันเสร็จแล้วล่ะ
- โอ้ว ย๊าก! - ขอโทษที่เอะอะเสียงดัง...
ฮึ้ย!
อิโนสุเกะ!
ทำอะไรของนาย กระจกแตกหมดเลย!
แกบ้าไปแล้วเหรอ?
เดี๋ยวก็โดนคุณโคโจฆ่าหรอก!
เงียบซะ!
หมูป่าบุกทะลวง!
อยากย้ายไปอยู่ห้องอื่นแล้ว...
เสริมแกร่ง เสริมแกร่ง เสริมแกร่ง!
การฝึกซ้อมเพื่อเสริมแกร่งร่วมกันกำลังจะเริ่ม!
ฝึกซ้อมร่วมอะไรนะ?
เอาพวกที่แข็งแกร่งมารวมกันแล้วก็สั่งสอน...
อะไรสักอย่างแหละจำไม่ได้แล้ว
เอ๊ะ อะไรล่ะนั่น?
ไม่รู้เหมือนกัน!
อย่างนี้นี่เอง
เกี่ยวกับการฝึกฝนที่เสาหลักมีให้กับหน่วยพิฆาตอสูร
รายละเอียดแผนการส่วนใหญ่ คิดว่าน่าจะรวมไว้ในนี้แล้วค่ะ
เหลือแค่ระยะเวลา และวันที่จะเริ่มต้น
เอาเป็นเริ่มสามวันหลังจากนี้ก็แล้วกัน
สามารถทำได้รวดเร็วขนาดนั้นไหมคะ?
สถานการณ์พร้อมแย่ลงได้ทุกเมื่อ
จากนี้ไม่รู้เลยว่า มุซัน คิบุทสึจิ จะมีการเคลื่อนไหวยังไงบ้าง
อยากเตรียมการทุกอย่างเท่าที่ทำได้
หลังจากนี้...
หากอสูรยิ่งทวีความดุร้ายและอาละวาดมากขึ้น...
ลำพังแค่พวกเราเสาหลัก คงมีมือไม่เพียงพอแน่
แต่ว่า ระหว่างที่กำลังฝึกฝน...
ไม่ระวังพวกอสูรจะดีแน่เหรอคะ?
พวกอสูรนั้น...
คาดการณ์ไว้แล้วว่ามันจ้องจะจับตัว เนซึโกะ คามาโดะ
ที่จริงแล้ว นับตั้งแต่เหตุการณ์หลังหมู่บ้านช่างตีดาบ
จำนวนการปรากฏตัวของอสูรได้ลดลงไปมาก
ถ้าหากเป็นเช่นนั้นแล้ว...
ที่ผ่านมาเสาหลัก...
ยุ่งมากจนยากที่หาโอกาสสั่งสอนเด็กสืบทอดของตน
แต่ในช่วงเวลาที่สั้นนี้...
ถือเป็นโอกาสอันดีเพื่อยกระดับ ศักยภาพโดยรวมของหน่วยพิฆาตอสูร
นี่เป็นภารกิจเร่งด่วนสำคัญ...
สำคัญยิ่ง...
เมื่อคิดได้ดังนั้นแล้ว...
นี่จึงเป็นเหตุผลที่ฉันเสนอ "การสั่งสอนของเสาหลัก"
คุณฮิเมจิมะ
ไม่จำเป็นต้องย้ำหลายรอบหรอก
ฉันเองก็เข้าใจแล้วค่ะ
ฉันเองก็ไม่คัดค้าน
ผมด้วย
ฉันเองก็ได้เหมือนกันค่ะ
งานสั่งสอน พวกเราเสาหลักปัจจุบันจะเพียงพอเหรอ?
คิดว่าจะให้เสาหลักที่ถอนตัวไปแล้วกลับมาช่วยด้วย
เรื่องนี้มีใครคัดค้านไหม?
แน่นอน ไม่มีอยู่แล้ว
ที่เหลือก็...
คุณโทมิโอกะสินะคะ...
เฮ้อ
นึกว่ากลับจากภารกิจแล้วจะได้พัก...
กลับมาต้องซ้อมอีก เกินจะทานทน...
เซนอิตสึกำลังจะไปตอนนี้เหรอ?
ใช่น่ะสิ ได้ยินว่าพวกเสาหลักทั้งหมด มาสั่งสอนให้แบบเรียงคนเลยยังไงล่ะ!
เอ๋ อย่างนี้นี่เอง!
สุดยอดเลย!
สุดยอดบ้าอะไรล่ะ สุดเลวร้ายสิไม่ว่า นรกชัด ๆ!
ใครมันเป็นคนต้นคิด ขอแช่งให้มันตายทีเถอะ
เดี๋ยวเถอะ!
การได้ประมือกับคนที่ระดับสูงกว่าตัวเองเนี่ย...
คือทางลัดสู่ความแข็งแกร่งเลยนะ!
เมื่อประจันหน้ากับคนที่แข็งแกร่งกว่า...
เราจะได้ซึมซับจากเขาและแข็งแกร่งขึ้นยังไงล่ะ!
ถ้าพูดอะไรแง่ดีสวยหรูออกมาได้ขนาดนั้น!
ความเป็นเพื่อนของฉันกับนายก็เป็นอันจบกันแค่นี้!
โอ้ยเจ็บ ๆ ๆ!
แต่นายนี่โชคดีชะมัด!
อาการกระดูกหักยังไม่หายเลย
เชิญนอนหลับอุตุไปให้สบายใจเถอะ!
- ขอโทษ ขอโทษ... - แล้วฉันจะต้องไปเดี๋ยวนี้แล้วเนี่ย!
เข้าใจกันบ้างไหม ความรู้สึกของฉันน่ะ!
ขอโทษด้วย!
ชิ
อะ เซนอิตสึ!
ไม่ต้องมาทำเป็นคุยกับฉัน!
เปล่า ๆ เดี๋ยวสิ
พอดีลืมบอกไป
ขอบคุณนะ
ขณะที่ต่อสู้กับข้างขึ้นลำดับที่ 4
ก็มีตอนที่ใช้ขาข้างนึงไม่ค่อยได้แล้ว
แต่เพราะก่อนหน้านี้เซนอิตสึเคยสอนเคล็ดลับ...
ในการใช้ปราณอัสนีให้ฟัง
เลยทำให้สามารถฟันหัวอสูรขาดได้
แน่นอนว่า ไม่สามารถทำได้เร็วระดับเซ็นอิตสึหรอก
แต่ขอบคุณจริง ๆ นะ
การผูกสัมพันธ์กับใครสักคน ทำให้รอดพ้นจากวิกฤตมาได้ด้วย
เมื่อได้รับการสั่งสอนจากเสาหลักทุกอย่างแล้ว
รับรอง จะต้องเชื่อมโยงไปถึงอนาคตที่ดีได้แน่
บ้าหรือไงนายนี่ล่ะก็...
อย่าคิดว่าพูดแบบนั้นแล้วฉันจะอารมณ์ดีเชียว
อ๊ะ อารมณ์ดีแล้ว
ดีจังเลย
ไปก่อนนะ ทันจิโร่
ขอให้หายไว ๆ นะ
ให้ตายทีเถอะ
ทุกคนพอไม่มีฉันอยู่สักคนก็ทำอะไรกันไม่ได้เลย
ขอขอบคุณมากจริง ๆ
เซนอิตสึ
ช้าเกินไป ช้าเกินไป ช้าไปแล้ว!
ทำบ้าอะไรกันอยู่ พวกแก!
ไม่เห็นจะเข้าใจเลย!
อย่างแรก!
ขาดพลังกายกันมากเกินไปแล้ว!
กะอีแค่วิ่งมันของง่าย ๆ เองนะ!
ขยับขาให้เร็วกว่านี้!
วิ่งโดยคิดว่ามีอสูรไล่จ่อหลังแกอยู่!
เอ้า ๆ ๆ ถึงกับร้องไม่ออกเลยเหรอ?
เลิกก้มหน้าเลียพื้นได้แล้ว
ยังไม่ถึงเวลาพักหรอกนะเฟ้ย!
วิ่งไปอีกรอบ!
ไม่... ไหวแล้ว
ไม่ได้เรื่องเอาซะเลยแฮะ
การสั่งสอนจากเสาหลักตัวจริงมันโหดหินกว่านี้อีกนะ
กะแล้วว่าท่านเท็นเก็น...
ออกภาคสนามแล้วมีชีวิตชีวานะคะ
นั่นมันก็แน่ล่ะ!
พวกเราเองก็ต้องช่วยด้วยอีกแรง
ทุกคนน่าจะท้องหิวกัน
มาทำข้าวปั้นกันออกมาให้เต็มที่ไปเลยค่า!
- อืม! - อืม!
ท่านเท็นเก็น!
มื้อกลางวันพร้อมแล้วค่ะ!
โอ้!
เฮ้ย!
พวกแกไปกินข้าว!
ไม่ไหวครับ...
ให้กินเข้าไปมันจะ...
ปวกเปียกกันเหลือเกินนะจริง ๆ เล้ย
ท่านเท็นเก็น
อย่าได้โกรธเขาขนาดนั้นเลยค่ะ
ฉันเองก็อยากทำแบบนั้นนะ
แต่ขืนส่งเจ้าพวกนี้ให้เสาหลักคนต่อไปในสภาพนี้...
เดี๋ยวเขาจะมาว่าเอาได้น่ะสิ
เอ้า ท่านเท็นเก็น!
โอ้!
ซุปมิโซะแบบใส่เกลือเยอะ ๆ ค่ะ
การสั่งสอนของเจ้าพวกนั้นไม่ได้เบาแบบนี้หรอกนะ!
พูดจริงเลย
ท่านเท็นเก็น...
รับหน้าที่เพิ่มศักยภาพทางกายเบื้องต้นใช่ไหมคะ?
จากนี้จะต้องรับการฝึกแบบไหนเหรอคะ?
หลังจากนี้สินะ...
ก่อนอื่นเป็นการฝึกสอนเรื่องความรวดเร็วจากโทคิโทว
เจ้าหมอนั่นนี่เข้มงวดสุด ๆ โดยที่ไม่เปลี่ยนสีหน้าเลยล่ะ
แล้วก็ต่อจากนั้นต้องเจอ นรกความยืดหยุ่นร่างกายจากคันโรจิ
ต่อไปก็อิกุโระสินะ
การจัดระเบียบท่วงท่าใช้ดาบ ของเสาหลักอสรพิษละเอียดลออมากนะ
แล้วก็ ชินาซึกาวะใช่ไหม?
ได้ยินว่าเป็นการสั่งสอนแบบเคี่ยวเข็ญไร้ขีดจำกัด...
คิดว่ามันก็คงไร้ขีดจำกัดตามชื่อนั่นแหละ
สุดท้ายคือฝึกเพิ่มความแกร่งกล้ามเนื้อ จากพี่ใหญ่ฮิเมจิมะสินะ?
เจอแบบนี้ต้องทิ้งความเป็นมนุษย์ไปแล้วมั้ง?
ต่อให้อยู่ในระดับเสาหลัก
การต้องเผชิญหน้ากับยอดฝีมือคนแล้วคนเล่า...
ยังไงร่างกายก็มีแววที่จะพัฒนาขึ้นอย่างแน่นอน
ไงล่ะ อลังการดีใช่ไหม?
ฉันเองก็อยากจะลองสั่งสอน...
แบบสุดฝีมือดูบ้างเหมือนกัน
ฝากด้วยนะ ทุกคน
เอ้า ๆ ๆ!
ของแค่นี้...
มันไม่ทำให้อุณหภูมิร่างกายฉันสูงขึ้นหรอก!
ปวกเปียกเป็นบ้าเลยเฟ้ย!
ใช่ ๆ
แบบนั้นเลยจ้า
ต้องฉีกให้กว้างกว่านี้อีกน้า!
จะโดนศัตรูโจมตีจากทางไหนก็ไม่อาจรู้
จับสัมผัสซะ
ช่องโหว่เยอะขนาดนี้...
โดนอสูรกินไปสามรอบแล้วล่ะ
เพื่อให้รอยปานปรากฏออกมาได้ทุกเมื่อ...
เอ้า แรงแขนอ่อนแล้วนะ
ทุกคน พยายามเข้านะ
เพื่อทลายล้างอสูรให้สิ้นซาก
แล้วก็เพื่อ...
นายท่านของพวกเรา
และก็เพื่อหน่วยพิฆาตอสูรที่ต้องตายจากไป
รวมถึงเพื่อดวงชีวิตทั้งหลายทั้งปวง
เราจะต้องทำมันให้สำเร็จให้จงได้
จะต้องพยายาม
อะไรเหรอ?
อ๊า เลือดออกเลย!
จู่ ๆ ก็ทำอะไรเนี่ย โหดร้ายชะมัด
เร็วเข้า เร็วเข้า!
จดหมายส่งมาจากนายท่าน
รีบอ่านอย่างเร่งด่วน
จดหมายถึงผม... โดยเฉพาะเลยเหรอ?
เอ่อ เรื่องอะไรกันนะ?
คุณโทมิโอกะ
ไม่ได้เข้าร่วมการสั่งสอนของเสาหลักเหรอ...
ท่านคากายะ
จากนี้ต่อไปเสาหลักทุกคน...
จะต้องหันเข้าสู่การต่อสู้
เหมือนการสั่งสอนของเสาหลัก เพื่อหน่วยพิฆาตอสูรจะเริ่มแล้ว
ส่งต่อเจตนารมณ์...
ไปถึงเหล่าเด็ก ๆ ของคุณ
และเมื่อความรู้สึกของคุณได้ถูกพยายามสานต่อ
เมื่อนั้นความปรารถนาที่จะโค่น มุซัน คิบุทสึจิ...
ก็จะยังคงดำเนินต่อไปค่ะ
อามาเนะ
ค่ะ
ตลอดที่ผ่านมา...
ขอบคุณมาก...
จริง ๆ นะ
ค่ะ!
สวัสดีครับ คุณทามาโยะ
อันตรายนะครับ
ที่เปิดหน้าต่างทิ้งไว้ตอนกลางคืน
แต่วันนี้ช่างเป็นค่ำคืนที่ดวงจันทร์งดงามจริง ๆ
ยินดีที่ได้รู้จัก
ตัวกระผมนั้น
คือผู้ส่งสารของ คากายะ อุบุยาชิกิ ครับ
แต่จะว่าไปแล้ว...
สามารถซ่อนตัวได้เยี่ยมยอดมากครับ
ช่วงตอนที่เจอตัวคุณ อุบุยาชิกิก็ไม่อาจจะขยับร่างได้อีกแล้ว
ทำไมถึงรู้ว่า...
เป็นที่แห่งนี้เหรอคะ?
ความสัมพันธ์ของผู้คนครับ
ตรวจสอบพบเจ้าของบ้านหลังนี้ที่คุณซื้อมาแล้วครับ
หลังจากนั้น
ช่วงตอนกลางวัน...
ก็คอยจับสังเกตผ่านทางสายตายูชิโระคุง
แม้ว่าตัวของกระผมจะได้รับการฝึกฝนมาแล้ว
แต่ก็เป็นเพียงแค่อีกา
เดิมที ไม่จำเป็นต้องระแวงขนาดนั้น
ไม่มีเจตนาที่จะทำอันตรายใดกับคุณอยู่แล้ว
ขอให้โปรดวางใจ
ถ้าอย่างนั้น...
มีธุระอะไรเหรอคะ?
อืม
สัมผัสได้ถึงท่าทีหวาดระแวง
ถือว่าช่วยไม่ได้
มันยากเกินไปสำหรับกระผม...
ที่จะได้รับความไว้วางใจจากคุณเหมือนทันจิโร่สินะ
ว่าแล้วเชียว
วางแผนจะทำอะไรกันแน่?
อุบุยาชิกิ...
ตั้งใจจะหลอกอะไรกันหรือเปล่า?
ยูชิโระล่ะ?
ไม่ต้องห่วงยูชิโระคุงไปหรอกครับ
นั่นไง ยังได้ยินเสียงฝีเท้าอยู่
ถ้างั้น
ขอเริ่มเข้าประเด็นเลยแล้วกันครับ
ทางหน่วยพิฆาตอสูรเอง...
ก็มีเด็กที่รู้เรื่องกายวิภาคอสูร และศาสตร์การปรุงยาอยู่ครับ
ซึ่งก็รวมถึงเรื่องการกลายร่างของเนซึโกะด้วย
อยากขอให้มาช่วยค้นคว้าด้วยกัน...
เพื่อโค่น มุซัน คิบุทสึจิ
ขอความร่วมมือได้ไหมครับ?
ขอเรียนเชิญให้มายังคฤหาสน์อุบุยาชิกิครับ
ให้อสูรแบบฉัน ไปยังฐานของ...
หน่วยพิฆาตอสูร?
(ตอนที่ 1 เพื่อโค่นมุซัน คิบุทสึจิ)
เธอที่ไม่รู้ถึงความหมายของนิรันดร์
ถึงคราวต้องชี้นำไปสู่คำตอบ
มุ่งหน้าสู่วังวนแห่งฝันและจินตนาการ
(ดาบพิฆาตอสูร ภาคการสั่งสอนของเสาหลัก)
เหตุที่ฟังดูเหมือนเป็นข้ออ้าง
เพราะอ่อนแอตะกายคว้าอนาคตอันเลื่อนลอย
ซึ่งถูกเข้าใจผิดว่าเป็นความเข้มแข็ง
สุดเกลียด สุดเกลียด
น่าอดสู น่าอดสู
แทบจะบดบังดวงจันทรา
ดำมืด ดำมืด
หัวใจที่หยุดชะงักลงไป หากไม่มีเธออยู่ด้วยสักคน
กวัดแกว่งไหวเอน กวัดแกว่งไหวเอน
ยึดโยงเจตจํานงเฉกเช่นบุปผา
ช่วงชิงเอามา ช่วงชิงเอามา
ฉีกกระชากหัวใจดั่งพายุกรรโชกโหมกระหน่ำ
เธอที่ไม่รู้ถึงความหมายของนิรันดร์
ถึงคราวต้องชี้นำไปสู่คำตอบ
มุ่งหน้าสู่วังวนแห่งฝันและจินตนาการ
จะมีใครกันที่รอคอย
(ดาบพิฆาตอสูร ภาคการสั่งสอนของเสาหลัก ม้วนที่ 1)
สำหรับทุกตอนในภาคการสั่งสอนของเสาหลัก
ตั้งใจว่าจะมาซุบซิบยุคไทโช แนะนำเสาหลักแต่ละท่านครับ
อิโนสุเกะคุง
ถ้ามันแตกแบบนี้จะให้ทำยังไงคะ?
แต่ว่านะ...
อย่าเถียง!
แม้การเป็นคนมุ่งมั่นตลอด จะถือเป็นส่วนดีของอิโนสุเกะคุงก็ตาม
แต่ก็มีสิ่งที่ไม่ควรทำอยู่ค่ะ
เอ้า ยื่นแขนมาสิ
เดี๋ยวจะทำแผลให้ค่ะ
ห้ามทำแบบนี้อีกนะคะ
แม้คุณชิโนบุจะเข้มงวดในเรื่องที่ควรเข้มงวด
แต่ก็เป็นคนที่มีความเอื้ออาทรมาก
การประชุมรวมครั้งก่อนก็ด้วย
ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก...
คุณคันโรจิ
อ๊ะ ขอบคุณมากค่ะ!
ด้วยความยินดีค่ะ
และแล้ว นี่ก็คือเรื่องราวซุบซิบยุคไทโชครับ
ตอนต่อไปตอนที่ 2
"ความเจ็บปวดของเสาหลักวารี กิยู โทมิโอกะ"
(ติดตามตอนต่อไป)