Şeker Adam Hey Şeker Adam
Hadi, hepiniz toplanın Şeker Adam geldi
Ne tür şeker istersin? Tatlı çikolata mı?
Çikolatalı maltlı şeker mi? Sakızlı mı? Ne istersen
Doğru adama geldiniz Çünkü Şeker Adam'ım ben
Kim alabilir gün doğumunu Çiy serper üstüne
Kaplar çikolatayla Ve bir veya iki mucizeyle
Şeker Adam
Şeker Adam yapar
Çünkü karıştırır sevgiyle
Lezzet katar dünyaya
Kim alabilir gökkuşağını Sarar bir iç çekişe
Batırır güneşe Yapar enfes bir limonlu pasta
Şeker Adam
Şeker Adam yapar
Çünkü karıştırır sevgiyle
Lezzet katar dünyaya
Tutuklusun.
Dizlerinin üstüne çök.
Ben bir şey yapmadım.
Eller! Eller! Eller!
William, sana çamaşırları götürmeni söylemiştim.
Billy nereye?
Çamaşırhaneye.
Benimkini de alır mısın?
Hayır.
Umarım Sherman sana gününü gösterir.
Onu görürsen haber ver.
Başka çocukları korkutmasını istemiyoruz.
BU ADAMI GÖRDÜNÜZ MÜ?
İşin aslı bu. Şu çocuklar...
Onu hâlâ arıyorlar.
Hava karardıktan sonra dışarı çıkma.
Ben de öyle dedim.
ÇAMAŞIRHANE
BİNA GENELİNDE İMHA HİZMETİ
-Yeni bir bilgi gelmedi. -Bilmiyorum.
Binanın içinden şüpheli bir ses geliyor.
Kontrol edeceğiz.
ŞEKER ADAM'IN LANETİ
-Heyecanlı mısın? -Ne?
Şişeyle o şeyi yapıyorsun. Ellerinle.
-Biraz gerginsin. -Hayır.
-Evet.
Gergin misin?
Hayır, kız kardeşinin en yakın arkadaşı olmak üzereyim.
Bu konuda ne hissediyorsun?
Ben iyiyim.
Bu şarap ne? Walgreens mi?
Rothschild mı?
Buzdolabında moscato var. Eğer tercihin oysa.
Bana göre şarabı Postmates dağıtır.
Bu seninkilerden mi?
Evet. Çok eski bir resim.
Oraya asmamdan hoşlanmıyor.
Bir noktada hayatına devam etmelisin.
Ama sen etmiyorsun. İki yılda bir resim mi yaptın?
Sen benim ilham perimsin ve seni yeterince sık görmüyorum Troy.
Olmaz, durun.
-Çekilmezsiniz. -Teşekkürler.
-Devam et. -Havalandırmalısın.
Emlakçımız olmadığı için hâlâ kırgın.
Gördüğün gibi.
Korkunç. Nasıl dayanabiliyorsun?
Hayır. Chicago emlakçılığını hiç bilmiyorsun.
Senden hoşlanmış
çünkü çok saçma davranıyor.
Hep böyle değil midir?
Fazla para ödedin Bri. Önemli olan sadece evin içi değil.
Galeriye yakın.
Evet, çok pratik.
Peki, ne sorunu var?
Hiçbir şeyi.
Kız kardeşime çok söyledim, bu mahalle tekin değil.
-Her yer öyle. -Troy, yine başlama.
Ama niye eskiden Dumanlı Oyuk denen bir yeri seçtin?
Sonra Küçük Cehennem, sonra neydi?
Savaş Sokağı mı?
Şimdi adı ne?
Cabrini-Green.
Konut projeleriydi.
Kötü bir şöhrete sahip, uygun fiyatlı konutlardı.
Hiç aklına gelmez.
Evet, çünkü yıktılar ve dönüştürdüler.
Tercümesi. Beyazlar gettoyu inşa etti,
sonra gettoyu inşa ettiklerini fark edince yıktılar.
-Alınma. -Alınmadım.
Bu fırsatı yaşanabilir hale getirmek için kullandılar.
Ben daha iyi bir sohbet açabilirdim.
Daha iyi yapacaklarını söylediler.
İnsanları taşıyıp durdular.
Ama orayı, etrafındaki her şeyi geliştirmek için yıkıyorlardı.
Burası gibi.
Korkunç bir hikâye ister misiniz?
-Hayır. -Çok yazık!
Ama ben hayır oyu vermiştim.
Troy...
Aman Tanrım.
Gerçekten mi?
İyi olsa bari.
Bu hikâye
Helen Lyle adında bir kadın hakkında.
Cabrini-Green'in şehir efsaneleri hakkında
tez hazırlayan, beyaz bir yüksek lisans öğrencisi.
Araştırma için Cabrini'ye birkaç kez gelmiş.
Sorular sorup grafitilerin, insanların
fotoğraflarını çekmiş.
Sonra bir gün
birden
kontrolden çıkmış.
Bir Rottweiler'ın kafasını koparmış.
Polis geldiğinde
evlerden birinde, kan havuzu içinde kollarıyla kar melekleri yapıyormuş.
Tamam. Saçmalık.
-Troy! -Bence saçma!
-Nereden çıktı bu? -Köpeği öldüremez.
Bu senin için bile fazla.
Bu konuda makaleler var. Araştırın.
Yetkililer onu içeri atıyormuş
ama o hemen kaçıyormuş.
Zıvanadan çıkmış.
Peşinde cesetler bırakıyormuş
ama sonra sakinlerden birinin bebeği kaçırılmış.
Anne mahvolmuş. Herkes bebeği arıyormuş
ve hiçbir şey bulamıyorlarmış.
Yıllık şenlik ateşinin olduğu gece
tüm Cabrini sakinleri izlerken
Helen gelmiş.
Elinde bir kurban ile.
Kollarında bebekle ateşe koşmuş ama onu hemen yakalamışlar.
Füj durumunda, körü körüne karşı koyduğunu söylemişler.
Ama bebeği özgürlüğüne kavuşturmuşlar.
Herkesin dikkati bebekteyken
Helen ayağa kalkmış
ve doğruca ateşin içine yürümüş.
Ve oracıkta ölmüş.
Yanarak ölmüş,
Cabrini-Green'in tam ortasında.
Benim rozem hâlâ dondurucuda mı?
Moscato'yu istemiyor musun?
Moscato tatlı şarabıdır.
Hoşça kal Bree Bree.
Sevgiler. Çok memnun oldum.
Anthony, resim yap.
Kız kardeşim sana hayat boyu bakmaz.
Ağırlıkları bırakıp fırçaları al.
-Troy... -Hadi!
Komik.
Çok komik.
O haklı.
Troy'un sonunda normal biriyle çıkmasına sevindim.
Avrupalı moda tasarımcılarına ayak uydurmaya çalışırken yoruluyordum.
Hey.
Clive yarın kaçta geliyor?
Sabah 10.00'da.
Göstereceğin resimlerden memnun musun?
Sanırım.
Beğenebileceği şeyler.
Tamam.
Galiba Rottweiler'ı gerçekten öldürmüş. Kahretsin!
Umurumda değil.
Yeni evimde uyumadan önce korkmamaya çalışıyorum.
Yeni evin hayalet geçirmez.
Zillow'da listelenmişti.
Bizim yeni evimiz.
Affedersin.
Buraya gel.
Sen kimsin dostum?
Şey...
Bu, iki yıl önceki Anthony McCoy.
Ben geleceğin Anthony McCoy'unu istiyorum.
Yarının Chicago sanatının büyük, siyahi umudunu istiyorum.
Yüksek lisanstan hemen sonra solo sergisini düzenlediğim adam o.
Gerçekten seni yaz sergisine yeniden alarak
sorun yaşamak istemiyorum.
Ama sen, bana ne sergileyeceğimi göstermeyen tek kişisin.
Yeni bir şey üstünde çalışıyorum.
Geçmişine bir göz at dostum.
Konut projeleri hakkında bir şeyler yapmak istiyorum.
-Beyaz üstünlüğünün farklı... -Beyazlar.
Evet, farklı ırklar için nasıl bakımsız alanlar yaptıkları hakkında.
Özellikle siyahiler için.
Evet. Memleketin gibi.
Evet. Bronzeville.
Güney Yakası çok kullanıldı.
Ya da Cabrini-Green.
Ben açım.
Ben de.
Hoşça kal. Unutma, akşam annendeyiz.
Yedide.
Hoşça kal.
Cabrini Green eskiden ve şimdi
CABRINI KULELERİ YIKILDI AMA SIRA EVLER KALDI
Helen Lyle Şenlik Ateşi
Kaçak Helen Lyle Şenlik Ateşinde Öldü
Eskiden buralara hiç gelmezlerdi.
Ancak birini içeri almak gerekince.
Ama bu uzun zaman önceydi.
Şimdi uzak kalamıyorlar.
Gece en son hangimiz yaşıyorsak orada nöbet tutarlar.
Bloğun iki tarafında bir polis arabası olur.
Bizi güvende
ya da içeride tutarlar.
Epeydir burada mı yaşıyorsun?
Yüksek binalar yıkılmadan önceden beri.
William. William Burke.
Anthony McCoy.
Yardıma ihtiyacın var mı?
Evim, güzel evim.
Bir şeyler değiştikçe daha fazla şey aynı kalır.
Nasılsın kardeşim?
Buradaki beyazlara "X Kız"ı, Dantrell Davis'i sor.
Boş bakışlar.
Mahallede beyaz bir kadın ölür ve hikâye sonsuza dek yaşar.
Bence güzel hikâye.
Not almamın sakıncası var mı?
Birini böyle çıldırtan ne olabilir diye düşündürüyor.
Helen Lyle burada Şeker Adam'ı arıyordu.
Bana sorarsan, onu buldu.
Şeker Adam nedir?
Bana göre Şeker Adam, Sherman Fields adında biriydi.
Kancadan bir eli vardı.
Mahallenin simgesiydi, ben küçükken
orada durup bize şekerleme dağıtırdı.
Bir ekim ayında
küçük bir beyaz kızın Cadılar Bayramı şekerinden jilet çıkmıştı.
Polis gelip Sherman'ı aradı ama Sherman gitmişti.
Şeker Adam
Bir gün
onu bizzat gördüm.
Duvarların içinde saklanıyormuş.
Şüpheli bir ses geliyor...
İşte o an korkunun gerçek yüzünü gördüm.
Tamam, onu yakalayalım. Hadi. Hadi!
Tamam, hadi! Çabuk!
Çabuk! Hadi!
Hadi, çabuk!
Buraya!
Çocuğu alın buradan, hadi!
İçeri! Hadi! Hadi!
Etrafını sardılar.
ÇAMAŞIR BODRUM KATI
Onu oracıkta öldürdüler.
Hayır!
Birkaç hafta sonra ortaya ne çıktı?
Daha fazla şekerin içinde daha fazla jilet.
İşte o zaman anladık ki Sherman masummuş.
Zararsızmış.
Ama bu onu son görüşümüz olmadı.
Ne diyeceğimi bilmiyorum.
Beshaw sergimden çıktı!
Sana aylar önce onu rehabilitasyona göndermeni söylemiştim.
Bu durumu düzelt.
Tamam. Tamam.
Naber?
Anneni unuttun.
Kahretsin! Üzgünüm.
Lütfen şu kadını arar mısın?
-Yarın. -Dün de öyle demiştin.
Seninle zaman geçirmek istemesi hoş.
Herkes istemez.
O iyi mi?
Sana onu ziyaret etmemen için para verdiğimi ima etti.
Demek hâlâ aynı.
-Kes şunu. -Harika.
Sana bir şey göstermek istiyorum.
Yukarı gelmem mi gerekiyor?
Orada kal! Orada kal!
Tamam o zaman...
Sherman'ın yüzü öyle kötü dövülmüş ki tanınmaz haldeymiş.
İşte hikâye de orada başlamış.
Onu Cabrini civarında görmelerini anlatıyor.
Zarar vermeye gelişini anlatıyor.
Zamanla, adı unutulmuş ve sadece Şeker Adam olmuş.
Ne düşünüyorsun?
Epey düz bir yaklaşım.
Bakan kişinin yorumuna fazla yer yok.
Şiddetin sembolizminden gerçek tasvirine geçiyor.
Peki...
ama seni nasıl etkiliyor?
Bu...
acı veriyor.
Buna bağlandığımı hissediyorum.
Daha önce hiç böyle net olmamıştım.
Sanki şu anda tam olarak yapmam gereken şeyi biliyorum.
Bebeğim, bu harika.
Eminim Clive da...
Bir şey daha var.
Efsaneye göre, adını aynaya bakarak beş kez söylersen
yansıması görünüyor ve seni öldürüyor.
Yani...
Düşündüm ki biz...
Ne düşündün?
Onu çağırmayı.
Hayatta olmaz.
Hayır.
Şeker Adam.
Anthony.
-Şeker Adam. -Anthony, hayır!
-Şeker Adam. -Dur! Kes şunu.
-Şeker Adam. -Kes!
Tamam.
-Sonuncuyu söylemesen iyi olur. -Peki.
-Şeker Adam. -Anthony, fazla oyun oynuyorsun!
Hayır, hayır, dur! Dur!
Eline ne oldu?
Arı soktu.
Gerçekten mi?
Evet, çok acıttı.
Öyle görünüyor.
Öp onu.
Hadi oradan.
İmdat. İmdat.
Anthony McCoy Adımı Söyle, 2019
"Şeker Adam"ı çağırmak için
aynaya bak ve adını beş kez söyle.
Artık gidebiliriz.
Nihayet.
Geçen yıl, Frieze Los Angeles'ta Jameson'la solo stanttaydık.
Müthiş bir çalışma.
Bunlar da ilgili çalışmalar
ama burada arşiv görüntülerini yeniden yaratıyor ve sürekli oynatıyor.
Acele etme. Bir ihtiyacın olursa haber ver.
Bu, önceki çalışmandan oldukça farklı.
Devam et, aç hadi.
Zaman içinde aynı yerde var olan bu anları hizalamaya çalışıyorum.
Amaç, trajediyi şimdiki zamanda zirveye ulaşan
odaklı bir silsileye ayarlamak.
Brianna, sevgiline söyle, eleştirmeni tekeline almasın.
Eseri çok karmaşık.
Evet, hayır...
Biliyorum, duydum. Karmaşık bir eser.
Eleştirmen eserle etkileşime giriyor.
Ayna seni kendini çağırmayı denemeye davet ediyor.
Neden aptal gibi
eserimin yanında duruyorum bilmem.
Eser, kendini anlatıyor.
Anlatıyor, doğru.
Kentsel dönüşümü kuşatan şiddeti
didaktik refleks klişeleriyle anlatıyor.
Ama senin gibiler o dönüşümün gerçek öncüleridir.
Anlayamadım.
Sanatçılar.
Sanatçılar, kiraları ucuz, mahrumiyet semtlerine üşüşür.
Böylece mesaili iş yükü olmadan stüdyolarında takılabilirler.
Bir içki daha alacağım.
-Deneyelim mi? -Ne?
Şeker Adam'ı çağırmayı.
Olmaz, siyahilerin belayı çağırmasına gerek yok.
Hadi ama, saçmalık bu.
Burası bataklık değil.
Chicago'da o beyazların işidir.
Şeker Adam. Şeker Adam.
Kapa çeneni. Hey, dur.
-Şeker Adam. -Kes.
Yaptım tabii. Brianna'ya borçluyum.
Beni üç yıl önce Thelma Golden ile tanıştırdı.
Bunun için bana hâlâ borçlusun.
Ve...
Tony, değil mi?
Müdahaleci stratejiyi severim.
Geleneksel resim çok sıkıcı.
O şeyleri, ışıkları kapalı bir odada saklamana bayıldım.
Çok zekice.
İşlerin hep bulunmuş malzemeden mi?
O resimleri nereden buldun?
Çöldeki ikinci el dükkanından mı?
Onları resmettiğim stüdyoda buldum.
Sersem herif.
Hey.
Ve siz, kahrolası sırtlanlar.
-Hey. Gidelim. -Ne oluyor?
Clive.
O olmasa burada olacağını mı sanıyorsun?
Bir yerde stajyerlerin için ertesi gün hapı...
-zulalaman gerekmiyor muydu? -Tatlım lütfen.
Hiç doğal değil. Önceden hazırlanmışsın.
Evet, hazırlandım sürtük.
Olur. Sürtük denmesini kaldırabilirim.
Sorun yok. Hap kullanıyorum.
Biliyorum.
Geldiğiniz için teşekkürler.
Artık umurumda değil.
Açıkçası erkeğini kontrol edemiyorsa...
Kontrolü kaybetmiş.
Evet, bir teşekkür alacak mıyım?
Hayır. O yaşanan sahne için bir özür gelecek mi?
Şoke edici sergi.
Erkek arkadaşını yaz sergime sokması ilk hatasıydı.
Tek hatası.
İşi bitti. Kendisinden başka suçlayacağı kimse yok.
Küratörlüğüne seviştiklerini karıştırma.
Aşk bizi paramparça eder.
Jerrica, anladık. Joy Division'ı seviyorsun.
O şey neydi?
Hangi şey?
Biliyorsun.
Aynada beş kez ne diyordun?
Sen söyle. Basın açıklamasını sen kontrol ettin Jerrica.
"Şeker Adam."
Ama sakın yapma, olur mu?
Bu gece ölmeni istemem.
En azından sevişene kadar.
Bana iyi gelmiyorsun.
Fikrimi değiştirdim. Yap hadi.
Nekrofili hep yapılacaklar listemdeydi.
Burada yapalım o halde.
Hayır, bütün gün buradaydım.
Hadi.
Şeker Adam.
Ciddi misin?
Sessiz ol sürtük.
Şeker Adam.
Gördün mü?
Bir şey yok.
İşe yaramadı.
Gerçek mi bu?
Bu da ne?
Hey.
Bu da ne?
Kahretsin!
Hadi ama! Daha hızlı gitmeliyim.
Daha hızlı gitmeliyim!
Kahretsin!
Hayır! Hayır!
Dur! Dur!
Hayır! Hayır!
Pislik herifler...
Cinayetler,
Gece Sürücüsü Galerisi'nin açılışından sonra yaşandı.
Cesetler, yükselen yıldız Anthony McCoy'un
Adımı Söyle adlı tablosunun önünde bulundu.
Polisin verdiği bilgiye göre soruşturma...
Adımı Söyle.
Adımı söylediler.
Ve Adımı Söyle.
Bilmiyorum, sadece...
Adının geçmesi güzel.
Yani...
korkunç olduğu ortada.
Gerçekten mi?
Clive?
Baba?
Neden orada oturuyorsun?
Hey.
Eminim babanın uçabildiğini bilmiyordun.
Değil mi?
Evet, uçabilirim.
Anthony?
İyi misin?
Kötü bir rüya gördüm.
Ben de.
Neydi?
Ne neydi?
Rüya.
Bir dakikaya çıkıyorum.
Anthony?
Bunun ne olduğunu ve senin varlığını nasıl bildiğini bilmiyorum.
Ama "Helen Lyle" adı altındaki her şey bu.
Bilmiyordum. Bu yüzden sormak zorundaydım.
İşte burada.
Teşekkürler. Minnettarım.
Tabii. "Gerçek Suçlar"ın altındaydı.
Çalışan öğrenciler en kötüleridir.
Sen öğrenci misin?
Cabrini'de yıllar içinde
yaşanan bazı olaylarda
şiddet çok aşırı. Çok tuhaf.
Sanki şiddet, bir ayine dönüştü.
En kötü yanı
sakinlerin polisi aramaktan korkması.
Belki bir tür ahlak kuralıdır. Polisten korkuyorlar.
Kolay cevap her zaman "Şeker Adam yaptı." olur.
Çağırma oyunuyla bağlantılı olabilir.
Bunu bir kişinin uydurmadığı ortada.
Bu, toplumun kolektif bilincinden ortaya çıktı.
Kendini ve çocuklarını toplumun dehşetinden koruma ihtiyacından
ortaya çıkmış bir hayatta kalma aracı.
Bernadette'le ben çağırmayı denedik.
Bu kadar etkili olabilmesi inanılmaz.
Kendi yansımanda gizlenen bir şey tarafından
takip edildiğin düşüncesi.
Ama anlıyorum. Hayalet görme vaadinde
zehirleyici, açıklanmayacak kadar çekici bir şey var.
Hadi ama!
...ve bir ses duymuş.
Adını hatırlıyor musun?
Sanırım Ruthie Jean'di.
Vurup kırma sesleri duymuş.
Biri duvarda delik açıyormuş gibi.
Anne
Ruthie, 911'i arayıp duvardan birinin geldiğini söylemiş.
Ona inanmamışlar.
Deli olduğunu düşünmüşler, değil mi?
911'i tekrar aramış ama ona yine inanmamışlar.
Ama sonunda oraya vardıklarında, kadın ölmüş.
Vurulmuş mu?
Hayır.
Hayır, bir kancayla öldürülmüş.
Evet.
Bu doğru mu?
Evet, doğru. Gazetede okudum.
Onu Şeker Adam öldürmüş.
Evet, ama o konuda hiçbir şey bilmiyorum.
Alo?
Ben dışarı çıkıyorum.
Akşam yemeğimiz var.
Ne kadar kalacağımı bilmiyorum.
Jack Hyde New York'tan geliyor.
Chicago'ya hiç gelmez.
Bu yüzden lütfen bu işi batırma.
İyi olacağım.
Benim için.
Bu işi benim için mahvetme.
DEARBORN SOKAĞI
Şu birkaç hafta çılgın gibi geçti.
Bu ifade hafif kalıyor.
Tahmin edeceğin gibi, yazdığım şey artık bir sergi eleştirisi değil.
Artık daha büyük bir makaleye dönüştü.
Hem eserleri hem de cinayetlerin etrafındaki koşulları ele alıyor.
Anlıyorum.
Bu yüzden senden birkaç alıntı yapmak istedim.
Ben pek bir şey bilmiyorum.
Çalışman dehşet verici
ve olanlar düşünüldüğünde bu oldukça ilginç.
Bu bir tesadüf.
Suçlu olduğunu söylemiyorum
ve bir hayaletin toplu hikâye anlatımıyla
ünlü bir galericiyi öldürdüğünü de söylemiyorum.
Sadece diyorum ki
çalışman bir anda
ölümsüz oldu.
Sırada ne var?
Çalışmayı bir seriye dönüştürüyorum.
Solo sergi yapmayı umuyorum.
Sadece Şeker Adam hakkında. Mesajı yayacak.
Fikre bayıldım.
Eserime bakış açının şimdi bu kadar olumlu olmasına şaşırdım.
Sonradan beğenmeye başladım.
Pek anlamamış gibiydin.
Hayır, anladım. Mahalleyi, kentsel dönüşümü falan.
Mahalleyi sanatçılar mı dönüştürüyor?
Mahalleyi oluşturan kim sanıyorsun?
Şehir, bir topluluğu ayırır ve ölmesini bekler.
Sonra planlamacıları çağırıp şöyle derler,
"Hey, siz sanatçılar,
siz gençler, sizi beyazlar, tercihen veya sadece siz
lütfen mahalleye gelin, çok ucuz.
Birkaç yıl dayanırsanız Whole Foods'u da getiririz."
Hikâyenin parçası olmak istiyorsun.
Bence bir eleştirmen olarak...
Esere gerçekten bağlanmak,
onu "anlamak" için
onu söylemelisin.
-Neyi söyleyeceğim? -Adını söyle.
Tuvalete gitmeliyim.
-Tam zamanı. -Hayır.
Sana meydan okuyorum.
State ve Lake'te kapılar sağdan açılır.
Kırmızı Hat trenlerine aktarma State ve Lake'te yapılır.
Anthony...
Finley?
İyi misin?
-Sanmıştım ki... -Ne?
Gitmem gerek.
Dikkatli ol.
Burada olmayı çok seviyorum.
Çok dar görüşlü ama heyecanlı.
Danielle Harrington'la tanıştın mı?
O...
Modern Sanat Müzesi'nin baş küratörü.
Hâlâ tanışmamış olmamız inanılmaz.
Seninle tanışmayı çok istiyordum.
Yine başlama.
Öncelik benim. Brianna'nın özgür olması için Clive ölmeliydi.
Üzgünüm.
Jameson'ın New York'taki galerimde sergisi var.
Bence kanatlarını biraz daha açman için
mükemmel bir fırsat.
Büyük şehre gel.
New York'a karar verirsen seni Entre Nous'daki kadınlarla tanıştırırım.
Vay canına. Teşekkürler.
Aslında ben de kendi başıma ilerlemeyi düşünüyordum.
Yüklü faturaları takip etmek yerine
sanatçılarla çalışmaya odaklanmak istemez misin?
Düzeni içeriden değiştirebilirsin.
Bir ara müzeye uğramalısın.
Tamam. Bunu isterim.
Aman Tanrım.
-Ne var? -Ne oluyor?
Finley Stephens evinde ölü bulunmuş.
Kocası bulmuş.
Zavallıcık. Kocası bir şüpheli.
Gitmeliyim.
Anthony!
Anthony?
O nedir?
Şeker Adam bir adam değil. Şeker Adam bütün bir topluluk.
Başkaları da mı var?
Samuel Evans.
50'lerin beyaz konut isyanlarında ezilmiş.
William Bell, 20'lerde linç edilmiş.
Ama ilki, her şeyin başlangıcı
1890'larda olmuş.
Helen'in bulduğu hikâye. Daniel Robitaille'ın hikâyesi.
Ülkeyi dolaşıp zengin ailelerin portrelerini yaparak iyi para kazanmış.
Çoğunlukla beyazların. Onu sevmişler.
Ama işler nasıldır bilirsin.
Yaptığımız işi severler ama bizi değil.
Bir gün, canlı hayvanlardan
servet yapmış Chicago'lu bir fabrikatörün kızının resmini yapacakmış.
Ve...
Robitaille zamanının en büyük günahını işlemiş.
Aşık olmuşlar.
İlişki yaşamışlar ve kız hamile kalmış.
Kız babasına söylemiş ve bilirsin işte...
Babası, Robitaille'ı
yakalatmak için birkaç adam tutmuş.
Yaratıcı olmalarını söylemiş.
Gün ortasında buraya kadar izlemişler.
Yorgunluktan Chestnut'taki eski kulenin olduğu yerde yığılmış.
Onu dövmüşler.
İşkence etmişler.
Kolunu kesip et kancası takmışlar.
Göğsüne civardaki kovanlardan bal peteği sürüp arılara sokturmuşlar.
Gösteriyi izlemek için kalabalık toplanmış.
Büyük final?
Onu ateşe vermişler
ve sonunda ölmüş.
Ama böyle bir hikâye,
böyle bir acı
sonsuza kadar sürer.
İşte Şeker Adam bu.
Yani...
O gerçek mi?
Bell gerçek. Samuel, Sherman, Daniel Robitaille, hepsi gerçek.
Şeker Adam, bizim olanların gerçekliğiyle başa çıkışımız.
Hâlâ yaşanıyor olmalarıyla.
Biraz dinlen delikanlı.
Sabah daha iyi hissedersin.
Onlara bakma!
Bu ne böyle?
Buna bakmaman gerek.
Anthony, sanatçı duyarlılığı saçmalığını çoktan aştık.
Ne oluyor?
Sanırım...
-Bir hata yaptım Bri. -Ne demek istiyorsun?
Onu geri getirdim.
Kimi?
Bana deli demeyeceğine söz ver.
Anthony, kimi?
Tanrım...
-Burke anlattı. -Tanrım! Burke kim?
Çamaşırhaneden. Her şeyi biliyor.
Neyi biliyor?
Şeker Adam'ı.
-Şeker Adam gerçek değil. -Onu gördüm!
Şeker Adam gerçek değil Anthony!
Gerçek olan ne, biliyor musun? Benim.
Anthony, benim. Bu gerçek.
Anlamıyorsun.
Tamam bebeğim. Sana göstereceğim...
Evet, tamam.
Şeker Adam.
Hayır!
Şeker Adam.
Sakın...
adını söyleme.
Olduğun yerde kal.
Brianna...
Peşimden gelme.
Bırak o pislik buraya gelsin.
Kahrolası sanat devi, kahrolası umacı.
Grady kıçını tekmeleyecek.
-Değil mi? -Mecbur kalırsam
-tekmelerim. -O gerçekten
"Şeker Adam'ı çağırdım" dedi. Ben de...
Şeker Adam gerçek değil.
Sana o züppeyle çıkmaya başlama, demiştim.
Küçük Basquiat, kahrolası işsiz Sun Ra...
Troy. Tamam.
Dünyada hiçbir penis şeytan hobisini dengelemeye yetmez.
Tamam Troy, kes!
Ne? Gerçek bu. Grady buraya gelip
aynaları parçalasa...
Aynalar.
O haklı.
Peki,
sen Lucy'e göz kulak ol.
Sen de mola ver.
Buraya gel.
Kesin şunu.
Annemle konuştum.
Depoyu tasfiye etmek istiyor.
Sonunda babamın işiyle uğraşmak zorundayız.
Düşünüyordum da belki
satabiliriz ya da
saklamak istersen...
Hayır. Hiçbirini evimde istemem. Teşekkürler.
O zaman sat ya da sergile. Bence bir yer açmalısın...
Onu öldüren şeyin sergisini yapmam Troy.
Her şeyi saklayıp bitmesini
-umamazsın. -Troy.
Kriz geçiren
her acılı sanatçının yanında olman gerekmiyor.
Özür dilerim.
Bri.
Burada olduğun için mutluyum.
İstediğin kadar kalabilirsin.
Ama Şeker Adam'ı çağırmamak şartıyla.
Onu kim yapar ki?
Nasılsın kızım?
Trina bu hafta sonu kafayı buldu.
-Kâküllerime ne yapsam? -Saçlarını umursayan yok Annika.
Annika, şuna bak.
Trina'nın kafası iyi. Bak. İzle, izle.
-Nerede bu? -Samantha.
-Aman Tanrım! -Çok acıklı!
-Kahretsin. -Şu koca kusmuğa bakın.
Aman Tanrım, herkesin önünde.
Şeker Adam'ı duydunuz mu?
Boş ver. Fikrim değişti bunu...
-Hadi Boof, korkak olma. -Neden?
-Sıcak ve nefis bir şey. -Hayır Boof, biz sıradayız.
İyi.
-Peki, hazır mısın? -Şeker Adam!
Hepimiz aynı anda şapşal.
Şeker Adam.
-Bugün olmaz. Bugün olmaz. -Hadi!
İki kez daha.
Şeker Adam.
Bir kez daha.
Şeker Adam.
Hâlâ hayattayız, demek ki...
Selam Trina.
Gidelim.
Triney, akşamdan kalmak nasıl?
Berbat durumdasın.
SİYAHİ HAYATLARI ÖNEMLİDİR
Trina kafayı bulmuştu.
-O kadar içmesine izin verme. -Bu, tanrısıyla onun arasında.
Trina, kapıyı kırdın.
Yeterli olabilirim.
Haley ölmek için çok gencim. Aç şunu.
Çalışıyorum.
Çocuklar...
Ne oldu?
Sigaramı unuttum.
Boof.
Bence bunu yapmamalısın...
Boof?
Ne yapıyorsun?
Çocuklar! Aptallık etmeyin.
Haley, oraya gitmemelisin. Haley!
Bana ait
Beklemek istemem
Bu da ne? Ne bu? Celine, hiç komik değil!
Çocuklar, bu ne? Hiç komik değil!
Sevmek için kendimi, içimden geldiği gibi
Yalnız, yapayalnız olduğum bir yer
Hayır!
Arıyorum, yalnız olduğum bir yeri
-Kayboluyorum yalnızken, yapayalnızken -Hayır!
Son birkaç yıldır yeni bir yöne gitmeye çalışıyoruz.
Son küratörümüz çok iyiydi ama bunu yaparken zorlandı.
Sen burada başladığından beri programlamanın
değiştiğini fark ettim.
Umarım iyi olur.
Jack'in yemeğinde tanıştığımıza sevindim.
Evet. Biliyor musun?
Daha önce de bizi tanıştırmayı deniyordu.
Clive çok garip.
Duyduğuma göre cesetleri sen bulmuşsun.
Evet...
Gerçekten bütün bunların ortasında ilginç bir figür olarak ortaya çıktın.
Hazırladığın sergi de kulağa hoş geliyordu.
Biçimsizliği desteklemen çok cesurcaydı.
Aslında sergide bir sürü vücut,
figür vardı. Arnold'ın çalışması gibi.
Soyut kavramı uzun bir süre, arıtılmış duygusal duruma işaret etmekle ilgiliydi.
-Ben vücuda odaklanmak istedim. -Tabii.
Ama son trajediler ve babanın mirası arasında
büyüleyici bir hikâyen var.
Doğru.
Yeni yetenekleri bulma sezgin de güçlü.
Anthony McCoy'la ne zamandır çalışıyordun?
Sadece birkaç yıldır.
Yönetim kurulu üyelerim McCoy'un çalışması konusunda heyecanlı.
Project Room'da bir sergi için konuşmaya başlayabiliriz.
Tabii, ilgilendiğin diğer sanatçıları da.
Near North Side halkı, eski adıyla
Cabrini-Green, Golin Hazırlık Okulundaki korkunç toplu katliamla şoke oldu.
Polis, sanat dünyası cinayetleriyle arasında sarsıcı bir bağ buldu.
Özellikle kurbanların kanıyla banyo duvarına yazılmış olan
Adımı Söyle adlı eserle.
Tekrar hoş geldiniz Bay McCoy.
Ne?
Dosyanızda burada doğduğunuzu gördüm.
South Side'da doğdum.
Hayır, burada doğduğunuz yazıyor.
Ne olursa olsun, şimdi gelmeniz iyi olmuş.
Sizi gözlem ve başka testler için
derhal almalıyız.
Anthony...
Anthony nerelerdeydin?
Eline ne oldu?
Kötü görünüyor.
Cabrini yakınındaki River North Memorial'a gittim.
Beni hemen iyileştirdiler.
Resim mi yapıyordun?
Evet, aslında çok ilham aldım.
Cabrini'den.
Çay ister misin?
Ateşle ilgili bir hikâye duydum.
Helen Lyle adında bir kadını öldürmüş.
Bir bebek çalınmış.
Şeker Adam dedikleri bir şey.
Sakın.
Onu söyleme.
South Side'da doğduğumu söylemiştin.
Seni evde büyüttüm, unuttun mu?
Ama River North Memorial'da doğdun.
İlk iki yılını Cabrini'de geçirdin.
Neden yalan söyledin?
Seni korumak için.
Neden?
Sadece mutlu ve normal
büyümeni istedim.
Normal mi görünüyorum anne?
Bilmem gerek.
Şimdi.
İlk kaçırıldığında bunu yapanın o kadın olduğunu sanmıştım.
Helen.
Onu dairemizde
kanlar içinde buldum.
Hepimiz deli olduğunu sandık.
Ama o yapmamıştı.
O adam yapmıştı.
Seninle ilgili bir niyeti vardı.
Kurbanlarından biri olman için seni seçmişti.
O ateşte yanmanı istemişti.
Ama Helen seni dışarı çıkardı
ve bana geri verdi.
O gece bittiğini sanmıştım.
Bekle!
Helen'ın ateşin içinde bitirdiğini sanmıştım.
Adını bir daha asla söylemeyeceğimize yemin etmiştik.
Ama...
Biri anlaşmayı bozdu ve...
O beni buldu.
Üzgünüm.
Anthony, bekle bebeğim, bekle.
Anthony, nereye gidiyorsun?
Anthony, bebeğim, bekle.
Anthony?
Ben Troy.
Derhal seni görebileceğim bir yere çık.
-Derhal. -Troy, dur. Lütfen. Aman Tanrım.
Eşyalarını alıyoruz.
Sonra da
eşyalarla birlikte gideceğiz.
Anlıyorum. Evet, teşekkürler.
Noah'la birlikte de değil.
Neler oluyor?
Belki Şeker Adam onu yakalamıştır.
Hiç komik değil Troy.
BURKE'ÜN ÇAMAŞIRHANESİ
HAFTANIN 7 GÜNÜ
Kimse yok mu?
Anthony?
Hayır.
Kahretsin.
Hey!
Affedersiniz.
Lütfen!
Hey!
Git buradan!
-Oynamak istiyorum! -Hayır!
Lütfen. Artık korkmuyorum.
Git kuklalarınla oyna!
Beni içeri almazsan yatağına işerim.
Şu an çok sinir bozucusun.
Ne yapıyorsun?
Kendi işine bak.
Hadi, oynamama izin ver! Lütfen.
Bu oyun yetişkinler için. Sen koca bir bebeksin!
Ben bebek değilim!
Git buradan!
Peki, hazır mısın?
Hayır. Bu işe yaramayacak.
Şeker Adam.
Dedim ki...
Sabrina?
Sherman!
Şimdi...
bir tanığımız var.
Alo? Evet, aradığınız adamı gördüm.
"Adımı Söyle" katilini. Cabrini'deki sıra evlerde dolaşıyor.
30 yaşlarında, siyahi bir adam.
Kanca sallayarak deli gibi konuşuyordu.
Sanırım orada insanları öldürüyor!
Bu da ne?
Burada vaftiz edilmişim.
Güzel, değil mi?
Anthony?
Evet, sanırım şimdi farklı bir iş üstündeyim, değil mi?
Bir şey leke bıraktığında,
yıkasan bile
hâlâ orada kalır.
Onu hissedebilirsin.
Kumaşın dokusunda incelme olur.
Bu mahalle bir döngüye yakalandı.
Bu pislik, aynı yerden tekrar tekrar lekelenmiş.
Sonunda içten dışa çürüyene kadar.
Evlerimizi yıktılar.
Böylece geri taşınabileceklerdi.
Şeker Adam'a ihtiyacımız var.
Çünkü bu kez babalarını,
bebeklerini, kız kardeşlerini öldürecek.
Bebeğin kusursuz bir simetri içinde buraya gelmesinin
bir an meselesi olduğunu biliyordum.
Şeker Adam'ın hakkı olanı geri alması için bir fırsat.
Efsanesini.
Elin.
Hayır, hayır, hayır!
Anthony!
Hikâyeyi kendi hikâyen yapabilirsin.
Ama bazı detayların
biraz tutarlı olması gerekir.
İşte bu Anthony McCoy'un hikâyesi.
Aklını kaybeden sanatçı.
Polisler gelip onu tek kelime etmeden
soğukkanlılıkla vurmuş.
Cesaretin varsa adını söyle!
Aynada beş kez söyle. Ne olacak gör.
Her şey bittiğinde, onun hikâyesini anlatacaklar
ve Şeker Adam...
sonsuza dek yaşayacak.
İşte sürü geliyor.
Ayine hazır mısın?
Hey!
Nereye gidiyorsun?
Tatlı istemez misin?
Kahretsin!
Nereye gidiyorsun?
Kim alabilir gün doğumunu
Çiy serper üstüne
Burası olabilecek en iyi yer.
Bence öldü.
Brianna.
Hayır, hayır, hayır!
Kalk Anthony. Kalk!
Bebeğim? Bebeğim?
Lütfen. Hayır! Hayır!
Anthony, bebeğim.
-Bir şey yok. -Kalk lütfen. Lütfen.
Lütfen benimle kal Anthony, lütfen.
Lütfen, lütfen, lütfen.
Lütfen kalk.
Lütfen kalk Anthony.
Gitme.
Yardım getireceğiz. Seni hastaneye götüreceğiz.
Hastaneye götüreceğiz.
Buraya!
-Ellerini kaldır! -Sadece...
Hey. Ayakta dur. Hadi! Kımılda!
-Ne oluyor? -İki şüpheli var. Biri ölmüş.
-Onu arabaya bindir. -Acele et.
Ne yapacağımızı bilemedik.
Orada sevgilinin başına gelenler çok talihsiz.
Onu arıyorduk.
Burada olacağına dair haber aldık.
Bu konuda bir şey biliyor musun?
Söyleyeceklerin önemli.
Her türlü iş birliğin önemli.
Gördüklerini söylemen.
Jones'a geldiğinde...
Jones da önceden yaptıklarını bildiği için
kancasını görünce tehlikede olduğunuzu anlamış.
Silahını boşaltmaktan başka çaresi yokmuş.
Sana doğru gelmiyor mu?
Ya da kadın suç ortağıdır.
Kadın kurbanları tutmuş, adam da kesmiş.
Adam, polise saldırırken ölmüş.
Kadın hayatının geri kalanını hapiste geçirecek.
Bu hangi hikâye?
Kendime bakabilir miyim?
Ne?
Aynada.
Kendime bakmama izin verirsen her şeyi anlatacağım.
Hayır.
Ne istersen söylerim.
Şeker Adam.
Ne?
Şeker Adam.
Bu da ne?
Şeker Adam.
Şeker Adam mı?
-Bu da ne? -Ulu Tanrım!
Rooney? Tanrım! Bu ne?
Acil yardım, acil durum. Memur vuruldu. Memur vuruldu!
Bu da ne? Hemen yere yat!
Bu ne?
Bırak gireyim!
-Gireyim, dedim! -Kapıyı açamıyorum. Açılmıyor!
-İmdat! -Hayır, hayır, hayır!
Ulu Tanrım!
Bu da ne?
Kimsin sen?
Ben duvarlardaki yazıyım.
Sokaktaki kanın tatlı kokusuyum.
Ara sokaklarda yankılanan vızıltıyım.
Masum kanı döktüğümü söyleyecekler.
Anthony...
Masumiyetten çok uzaksın.
Ama öyle olduğunu söyleyecekler.
Önemli olan tek şey bu.
Herkese
anlat.
ŞEKER ADAM'IN LANETİ
TOHUM
SATILDI
ŞEKER
ÇAMAŞIRHANE
TATLIYA TATLILAR
IRKSAL ADALETİ VE İYİLEŞTİRMEYİ DESTEKLEYEN
KAYNAKLAR VE KURULUŞLAR HAKKINDA BİLGİ İÇİN WWW.CANDYMANMOVIE.COM/IMPACT
Çeviren: Tuba Gümüş