Legenda dziesięciu pierścieni krąży od tysięcy lat.
Każde pokolenie nieco ją przekształca.
Ale jej osią zawsze jest ten sam człowiek.
Powiadają, że znalazł pierścienie w wąwozie albo ukradł z grobowca.
Dały mu boską siłę
i dar wiecznego życia.
Mógł je wykorzystać w szczytnym celu.
Lecz pragnął jedynie...
władzy.
Swoją armię nazwał Dziesięć Pierścieni.
Przez stulecia wysyłał żołnierzy w najdalsze zakątki świata.
Działali niepostrzeżenie...
Obalali rządy...
Wpływali na bieg historii.
Przez tysiąc lat gonił za pieniędzmi i władzą.
Lecz ciągle było mu mało.
Znasz legendę o wiosce Ta Lo?
Żyją tam mityczne stworzenia, uprawia się pradawną magię.
Trenuje się sztukę walki stworzoną przez bogów.
Znajdziemy tę wioskę.
Oczywiście. Zwiadowca przeczesze teren
i wróci z informacjami.
Wyruszamy od razu.
Ten las...
...się rusza.
W zasadzie nie miał już czego podbijać.
Wtedy zainteresował się moim domem.
Jak wejść do Ta Lo?
Nie jesteś tam mile widziany.
Nie wiesz, z kim rozmawiasz.
Nie obchodzi mnie to.
Zawróć, a nie zrobię ci krzywdy.
To wszystko?
I tak poznałam waszego ojca.
Nie sądziłam, że zakocham się w kimś takim.
Ale miłość miała własny plan.
Legenda pierścieni skrywa wiele tajemnic,
ale poznasz je, gdy dorośniesz.
Skoro pierścienie dają taką moc, to jak pokonałaś tatę?
W moich stronach włada się magią Potężnej Obrończyni.
Kto ma serce naszej smoczycy,
może robić niesamowite rzeczy.
I ty też dalej możesz?
Ja swoje moce zostawiłam u smoczycy w Ta Lo,
ale w zamian dostałam coś dużo lepszego.
Weź ten wisiorek.
Jeśli kiedyś zbłądzisz,
pomoże ci odnaleźć drogę do domu.
Zapamiętasz?
CZASY OBECNE
Dobra.
Witamy w Fairmont...
Ja prowadzę.
Nie ma opcji, Katy.
Wracaj.
Oddaj kluczyki.
Proszę cię, otwórz.
Boże.
Wyskakuj.
Nie, ty wskakuj!
Uszkodzisz, to nas wywalą
i się nie wypłacimy.
Daj spokój. Nic się nie stanie.
Jeżdżę jak Jeff Gordon.
Nie wiem, kto to.
Legendarny kierowca NASCAR?
Proszę cię, wysiądź.
Shaun...
Przyjaźnimy się dziesięć lat.
Wiesz, że nie głupieję.
Wsiadaj. Pojadę wolniutko.
Uważaj na...
Od razu wiedziałem, że będą z nią kłopoty.
Ludzie mi często dokuczali z oczywistych powodów.
W USA mieszkałem od niedawna, słabo znałem język.
I idę raz na lunch,
a tu dwa razy większy ode mnie gość się drze:
"Siema, Gangnam Style!"
To ja: "Nie jestem z Korei, deklu".
Wychodzę zza rogu i widzę, jak ściąga plecak
i leci z łapami.
Już czekam na pierwszy strzał,
a tu zjawia się Katy,
pakuje się między nas i zaczyna wyć "Hotel California".
Co?
Element zaskoczenia. Broń na głupków.
Tak ją poznałem.
Zaciągnęłam go na parking...
Gdzie okazało się, że świsnęła typowi kluczyki do mustanga.
Zrobiliśmy rundę po okolicy.
Ona też z nami jeździła.
Faktycznie.
Słucham?
Tylko siedziałam z tyłu.
- To też część auta. - Tak jest.
I ja nic o tym nie wiem?
Kiedyś pani adwokat lubiła zaszaleć.
I co się stało?
Dorosłam.
Pijesz do czegoś?
No właśnie.
Do tego, że przychodzi czas, w którym odpuszcza się głupoty
na rzecz tego, co można osiągnąć.
Powiedz, że żartujesz.
Słuchaj...
Świat się zmienił,
połowa populacji może nagle zniknąć.
Życie jest za krótkie i za kruche.
Parkujesz auta, a ukończyłaś Berkeley z wyróżnieniem.
A Shaun zna cztery języki.
Macie ogromne talenty.
Nie wiem, dlaczego boicie się zrobić z nich pożytek.
Gadasz jak moja mama. Do tego...
ubierasz się jak ona.
Też w domu towarowym?
Nie uciekamy przed dorosłością.
Niby uciekamy do pracy, którą lubimy?
To się kupy nie trzyma.
Myśli, że to łatwa robota?
Na maksa wymagająca. I z ludźmi trzeba, i jeździć trzeba.
Soo nawet koperty nie zrobi.
Prawie dwunasta. Jutro mamy na rano.
Bądźmy odpowiedzialni. Lecimy spać.
Tak zróbmy. Można i tak.
Albo...
LĘKl POSTBLIPTYCZNE? NIE JESTEŚ SAM.
Dzień dobry.
Jeszcze się zbiera.
Wejdź, napijesz się kawy.
Katy, Shaun przyszedł.
Zaraz przyjdę, mamo.
Miałeś pomagać ojcu rozkładać towar.
Nie mogę dźwigać na pusty żołądek, skurcze mnie łapią.
Może Shaun by pomógł, a nie codziennie nas obżera?
Nie ma problemu.
To jego zadanie, nie wyręczaj go.
Dzień dobry.
To miejsce dziadka.
Przepraszam.
W tym roku na święto zmarłych dostanie to, co lubił najbardziej.
A on w te zaświaty to może wziąć krążki cebulowe i papierosy?
Może wziąć, co chce.
W zeszłym roku zostawiłam na grobie flaszeczkę baijiu
i rano już jej nie było.
Wiem, dla was to głupoty.
Wcale tak nie uważamy.
Ale dziadek wolałby, żebyś zamknęła rozdział.
To amerykański wymysł.
Jesteś Amerykanką. Pamiętaj!
Shaun...
czy moja córka rozsyłała w tym tygodniu CV?
Bardzo lubi swoją pracę.
Ja zresztą też.
Nie po to dziadek płynął tu z Hunan,
żebyś była parkingową.
Co do tego, spóźnimy się na autobus.
Przepraszam, że mam nędzną pracę.
I że późno wróciłam, i że mam coś z życia.
Kiedyś będziesz ze mnie dumna.
Ja pękam z dumy.
Parkowanie fur to ciężka robota.
Dzięki.
Zrobisz prawko i też będziesz żył na bogato.
Shaun, spadamy.
Kiedy się wreszcie pobierzecie?
Tylko się przyjaźnimy.
Dobrze. ldź już.
Spójrz na nią.
Pisze pracę na uczelnię w autobusie.
No i?
Taką córkę moja mama chciałaby przepchnąć przez pochwę.
Przepraszam za nią.
Jak leci?
Oddaj wisiorek,
to nikt nie oberwie.
Znasz gościa?
Nie wiem, o co ci chodzi.
Zabierz łapy!
Gorzej ci, dupku?
Nie chcę kłopotów.
To oddaj wisiorek.
Pomyliliście go z kimś!
Wygląda, jakby umiał się bić? Stary!
Jest okej?
Siemanero. To ja, Klev.
Robimy stream z autobusu.
Jako dzieciak chodziłem trochę na sztuki walki,
spróbuję ocenić, jak walczą.
Cholera.
Kim ty jesteś?
Rozłożysz go!
Pomyłka.
Nie!
Wybacz.
Czego chcą?
Teraz mam mówić?
Kierowca padł na twarz.
Nie pomogę.
Jak siadam za kółko, dostaję ochrzan.
Idź, mutancie!
Proszę cię, otwórz!
Tył się odrywa.
Na mój sygnał skręć ostro w prawo.
Jaki sygnał?
Wszyscy na przód!
Szybko!
Jak tam?
Doigraliście się z siostrą.
NA ŻĄDANIE
Złapcie się czegoś!
Boże!
Przepraszam.
Ale niezły z nas team.
Czekaj.
Powiedz wreszcie, co się dzieje.
Co robisz? Jedziesz gdzieś?
- Do Makau. - Dokąd?
Chcą dorwać moją siostrę, uprzedzę ich.
To ty masz siostrę?
Wiem, dużo tego. Wyjaśnię po powrocie.
Nie.
Śnisz.
Nie chrzań!
Pół życia trzymam twoją stronę.
Rozumiem, że nie o wszystkim chcesz gadać. Nie dociskam.
Ale jakiś facet z maczetą zamiast ręki
dopiero co rozpłatał autobus!
Kim ty jesteś?
Przyszła od siostry parę miesięcy temu.
Możliwe, że mieszka pod tym adresem.
A tych gości nasłał mój ojciec.
Co?
Jeśli ją skrzywdzą...
Przepraszam, muszę się zbierać.
Dobra.
Wyjaśnisz w samolocie.
Co? Nie mogę cię wziąć.
Wyjaśnisz w samolocie!
Po śmierci mamy
ojciec oddał mnie na szkolenie.
Od rana do nocy
uczyli mnie na nim zabijać.
Miałem 14 lat...
i ledwo pamiętałem życie z mamą.
Wtedy też dostałem pierwsze zlecenie.
Zrobiłbym dla ojca wszystko.
Gdyby kazał mi niszczyć, spytałbym...
Wołowinka czy wege?
Kurczak się skończył, mogę podać wołowinkę lub wege.
Dla mnie wege.
Ja to samo.
Dziękuję.
To...
Danie wege też nam wyszło.
Została wołowinka.
Poproszę. Bo tylko to jest, tak?
- Tu wołowinka. - Tak.
- A tu? - Też.
Wołowinka.
Razem dwie.
I wykonałeś to zlecenie?
Wiedziałem, że nie mam po co wracać, więc...
zwiałem.
Rozumiem, że musisz to przetrawić.
Współczuję ci straty mamy.
I powinienem chyba wspomnieć, że nie mam na imię Shaun.
Co?
A jak?
Shang-Chi.
Shaun-Chi.
Nie. Shang-Chi.
Shaun-Chi.
Shang.
- Shaun. - Shang.
Shan.
S-H-A-N-G. Shang.
Shang?
Tak.
Strzeliłeś zmianę z Shang na Shaun?
Tak jakoś...
Proste, że ojciec cię znalazł.
Miałem 15 lat.
Co to za pokrętna logika? Chcesz zniknąć.
Masz na imię Michael
i zmieniasz je na Mishael.
U mnie było inaczej.
Akcja typu: "Jestem Gina. Chcę zniknąć. Będę Gina".
Nie słyszę. Wybacz.
Akurat. Wiem, że słyszysz.
Podpis, poproszę.
Szukam siostry. Xu Xialing.
Słyszałeś o takiej?
Podesłała mi ten adres.
Spoko.
Całkiem fajny koleżka.
I winda na pewno spełnia normy.
Nie ma ryzyka, że nagle się zerwie.
Bus Boy!
Dwa miliony wyświetleń w trzy dni!
Kurde, stary.
Nie.
A ty prowadziłaś!
Słabo znam chiński.
To nic. Mogę i po waszemu.
Świetnie.
Jestem Jon Jon.
Witamy w Złotych Sztyletach.
Chodź, za chwilę walczysz.
Czekaj. Co?
Prowadzimy platformy o globalnym zasięgu.
Streamujemy walki w dark webie.
Tysiące ludzi cały czas obstawiają.
Dzięki nam twoja marka wystrzeli.
Chyba mnie z kimś pomyliłeś.
Twarzowe kolce.
Dzięki!
Zwykle zawodnik musi się wykazać, ale taka gwiazda?
Ciśniesz z czołówką.
Nie wpadłem walczyć.
Szukam siostry, Xu Xialing.
Nie kojarzę.
Wysypał nam się zawodnik,
wskoczysz za niego.
Ładnie, Helen.
Będzie walczył w klatce?
Nie. Tu się tłuką lamusy.
Ty będziesz walczył tam.
Zabolało, Emil.
Chcesz poczuć, jak to jest?
Wong!
Dajesz, Wong!
Zawsze stawiam na Azjatów.
Boże.
Nie dam się tam wpakować.
Próbuję...
Już się nie wymiksujesz. Zgłosiłeś się.
- Co? - Podpisałeś kontrakt, nie?
Jesteś na liście.
Zakład goni zakład.
- Serio? lle się zgarnia? - Dużo.
Nieważne.
Ważne.
Załatwiłeś pięciu zabójców i wielkiego Rumuna z ostrzem zamiast ręki,
i to w czasie jazdy.
Tu jest jeden gość.
Zgódź się.
Wszyscy zgarną hajs,
a później pomogę ci znaleźć, kogo chcesz.
Weź. Rozwalisz gościa.
- Dasz radę. - Bez spiny.
Dziękuję.
Spoko.
Jak szczęka?
A może próbuj kontrolować te ciosy? Jak na sparingach?
Uwielbiam go.
A teraz ściągaj T-shirt.
Panie i panowie, przed nami wyczekiwana walka.
Viralowa sensacja lnternetu...
z dalekiego San Francisco w USA...
Bus Boy!
Gdzie ty masz T-shirt?
A oto i jego przeciwniczka...
Nieustraszona zabójczyni z Makau...
Xu Xialing!
Siostra.
Czekaj!
Co z tobą?
Wiem, że jesteś zła.
Ale może mnie wysłuchaj?
Szkoda czasu.
Jak nic zabolało.
Możesz mnie nie bić?
Przestań. Przyleciałem pomóc.
Ojciec chce cię dopaść.
Nie będę z tobą walczył.
Trzeba było nie wracać.
Czasami, ćwicząc formy,
zamykam oczy.
Czuję wtedy, jakby mama była przy mnie.
Masz podobnie?
Nie.
Wiem, po co cię tam wysyła.
Co on ci nagadał? Mama...
Mama nie żyje.
Proszę, nie zostawiaj mnie.
Wrócę za trzy dni.
Jesteś boska!
Kochamy cię, Xu Xialing!
Jesteś tu menedżerką?
Właścicielką.
Skąd wzięłaś tyle kasy?
Obstawiłaś, że przegram?
Nie.
Cześć. Jestem Katy.
Jak ty wymiatasz. Po całości.
A tam to w ogóle.
Fajne masz spodnie.
Dziękuję. Dzięki.
Co to za sprawa?
Ludzie ojca napadli nas w San Francisco.
Widziałam film.
Zabrali mój wisiorek.
Niedługo zjawią się po twój.
Nie wiem, co z nimi zrobi,
ale raczej nic dobrego.
Wiesz, co brat powiedział, zanim zniknął?
,, Wrócę za trzy dni...
Po trzech dniach poszłam czekać przy ołtarzyku matki.
Z trzech dni zrobił się tydzień,
z tygodnia miesiąc. Z miesiąca - sześć lat.
Tyle się męczyłam, zanim pojęłam, że go nie potrzebuję.
Sama stworzyłam ten biznes.
Nie byłeś mi potrzebny i teraz też nie jesteś.
To po co przysłałaś pocztówkę?
Jaką pocztówkę?
To nie ode mnie.
Widzisz drugie wyjście?
Shaun.
Zawinęła się.
Co robimy?
Co teraz?
Chodź.
Za cholerę. Bujaj się. Ja na to nie włażę.
Dojdźmy do windy. Wskoczymy piętro niżej.
Nie mamy wyjścia. Musimy wiać.
Jeden, dwa, trzy.
Idź prosto do windy.
Dasz radę.
Zajmę ich. ldź dalej.
Shaun!
Boże!
Biegnę!
Shaun!
Wytrzymaj.
Mam cię.
Katy!
Zostawiłaś nas i zwiałaś.
Teraz wiesz, jak to jest.
Po co mu wisiorki?
Zmiękłeś w tej Ameryce?
Ukradł wisiorek!
Powiedziałem ludziom, że i tak nie dadzą rady cię zabić.
Miło jest mieć rację.
Tęskniłem, mój synu.
Lećmy do domu.
Mój syn powrócił.
Zaprowadź je do pokoju.
Widziałam ostatnio paru strasznych facetów,
ale wasz ojciec to zupełnie inna liga.
Zabije nas?
Przytakuj. Nic nie mów. Zapomni, że istniejesz.
Tak tu przetrwałam.
Zawsze cię tak traktował?
Zaczął po śmierci mamy.
Nie chciał na mnie patrzeć, bo mu ją przypominałam.
Nie pozwalał mi trenować z chłopcami.
Więc podpatrzyłam wszystkie techniki i opanowałam je lepiej.
A kiedy wyjechałaś?
Uciekłam, mając 16 lat.
Kiedy dotarło do mnie, że brat nie wróci.
Założyłaś podziemny krąg w Makau,
mając 16 lat?
Ojciec nie chciał się dzielić imperium, to stworzyłam swoje.
Szacun.
Shang-Chi.
Wystarczy.
Uczysz się angielskiego?
Yes.
Musisz dbać o psychikę, nie tylko o ciało.
Jeśli kiedyś chcesz je przejąć,
musisz udowodnić, że masz dość siły, aby je nosić.
Jak mnie znalazłeś?
Cały czas wiedziałem, gdzie jesteście.
Przez dziesięć lat żyłeś po swojemu. I co osiągnąłeś?
Pora, żebyś stanął u mego boku.
Nic z tego.
Amerykanko.
Ma na imię Katy.
Jak brzmi twoje chińskie imię?
Ruiwen.
Imiona są święte, Ruiwen.
Łączą nas nie tylko z osobowością, lecz także i z przodkami.
Mam anegdotkę.
Kilka lat temu terrorysta z Ameryki szukał groźnego ugrupowania,
które rzuciłoby twój kraj na kolana.
Uznał, że wykorzysta Dziesięć Pierścieni. Moją organizację.
Ale że nie wiedział, jak się nazywam, wymyślił mi nowy przydomek.
I wiesz, jaki wybrał?
Mandaryn.
Przydomek inspirowany nazwą dania z kurczakiem.
I zadziałało.
Ameryka się przeraziła.
Człowieka-cytrusa.
Prawdę mówiąc,
miałem wiele imion i przydomków.
Waleczny Król, Mistrz Khan, najgroźniejszy człowiek na świecie.
Całe lata sądziłem, że to właśnie jestem prawdziwy ja.
Lecz gdy poznałem ich matkę,
wszystko się zmieniło.
Pokazała mi nieznaną dotąd część mnie.
Miałem wrażenie, że poznaję świat całkiem na nowo.
Poświęciła dla mnie wszystko, co najcenniejsze.
A ja dla niej.
Wiesz, kto tam jest?
Przywitaj się z siostrzyczką.
Po tylu latach wreszcie poczułem,
że mam się dla kogo zestarzeć.
Tak naprawdę jestem Wenwu.
Tylko żona się tak do mnie zwracała.
A kiedy umarła...
Moje życie na wiele lat straciło sens.
Ale go odnalazłem.
Po tym, jak uciekliście,
szukałem choć namiastki więzi z waszą matką.
Rzuciłem się w wir szukania informacji o jej wiosce.
Owianej legendą Ta Lo.
Nie udało mi się odnaleźć drogi prowadzącej do wejścia,
ale odkryłem, co lud Ta Lo ukrywa.
Wysoko w górach są wrota.
Wasza matka tam na nas czeka.
Wiem, jak to brzmi.
Też bym nie uwierzył, gdyby mi sama nie powiedziała.
Co ty wygadujesz?
Siedziałem na tym krześle,
zagłębiony w notatkach.
I nagle przemówiła.
Słyszałem ją tak, jakby stała obok.
Czułem jej oddech na policzku i dotyk jej dłoni na ramieniu.
Poprosiła mnie o pomoc.
O jaką pomoc?
Mam ją wyrwać z rąk jej ludzi.
Kiedy zostaliśmy parą, chciała mnie ściągnąć do Ta Lo.
Prosiła radę starszych o zgodę, ale odmówili.
Usłyszała, że nie jestem godzien.
A mogłaby żyć do dziś. Moglibyśmy razem mieszkać w wiosce.
Oni za to odpowiadają.
Uwięzili ją za wrotami, w ramach kary.
Nie widzicie tego?
Zostawia nam wskazówki.
Mamy ją znaleźć,
sprowadzić do domu, żebyśmy znowu byli razem.
Mama nie żyje.
Nie wzywa cię zza żadnych wrót, nie zostawia wskazówek.
Więc co to jest?
Do Ta Lo dojść można tylko przez żywy labirynt.
Wytyczony przez niego szlak otwiera się jedynie raz do roku.
W święto zmarłych.
Do wioski dotrze ten, kto wie, jak iść i kiedy.
W końcu wiem i to, i to.
Za trzy dni
uwolnimy moją żonę z rąk oprawców i sprowadzimy do domu.
I po to tu jesteście.
Pomożecie sprowadzić matkę.
A jeśli nie pozwolą ci otworzyć wrót?
Wtedy spalimy wioskę na popiół.
Co?
Nie możecie tam wparować z tymi bzdetami.
Przecież to jest chore.
Dokąd mnie zabieracie?
Kiedy przestaniesz udawać?
Do celi z nimi.
Spokojnie, kochany.
Wkrótce wszyscy będziemy razem.
Trochę się w tym gubię.
Pierwsza myśl była taka, że waszego ojca
należałoby wysłać do terapeuty,
ale potem to smoczysko wypluło wodną mapę
i teraz już nic nie wiem.
Te opowieści o wiosce to prawda?
Mama opowiadała o Ta Lo, jak byliśmy mali.
Że to wioska w równoległym wymiarze, kraina czarodziejskich stworzeń.
Myślałem, że to bajki.
A jak ojciec ma rację?
Że ludzie z wioski uwięzili mamę za wrotami?
Większe absurdy okazywały się prawdą.
Nie wiem, o co tu chodzi,
ale jeśli nie wyprzedzimy ojca,
nic nie zostanie z wioski ani z rodziny.
My od lat nie jesteśmy rodziną.
A to co?
Idziesz sprawdzić?
"Zbudźże Duncana kołataniem".
Gdybyś tak mógł.
Wiedzieć, com zrobił...
Uszanowanie.
Który mamy rok?
A ty to kto?
Trevor? Slattery?
Aktor z Liverpoolu?
Zaraz.
Dzieciaki szefa?
Szlifowałem monolog na kolację powitalną.
A ona dokąd?
Za co cię zamknęli?
Jakiś czas temu zaproponowano mi rolę terrorysty.
Łatwizna, sztampa. Mam świadomość.
Ale czasy były chude, wiecie?
Pan producent powiedział, że zatrudnia go BBC.
Ale, tutaj zwrot akcji, okazało się, że to on był terrorystą
i że nie stworzyłem postaci,
a raczej niekorzystny portret waszego ojca.
Obaj za to beknęliśmy.
Producenta rozwalił lron Man, a ja trafiłem do federalnego pudła.
Ale wyszło mi to na zdrowie. Odtrułem się, odkryłem na nowo moją pasję.
Ojciec cię stamtąd wyrwał?
Tak właśnie.
Żeby cię zabić.
Tak właśnie.
Ale kiedy jego ludzie wiązali mnie na czas egzekucji,
zaskoczyłem ich rolą Makbeta.
"A któż to kołacze? Zbudźże Duncana kołataniem".
Byli zachwyceni.
Od tamtej pory co tydzień coś wystawiam.
Czyli robisz za błazna?
Odegram coś, jeśli chcecie. "Mój wuju, mój wuju".
Dzięki. Nie trzeba.
Musimy się stąd wydostać.
Cholera!
Co...?
Co to jest?
Które to?
- To! Tam! - To! Co to?
Widzicie Morrisa?
Morris?
Morris!
Oni cię widzą. lstniejesz!
Cały czas myślałem, że mam halucynacje.
Cudowne wieści.
Gdzie on ma pysk?
To dla niego drażliwy temat.
Naprawdę?
Mówi, że chłopaka zna.
On do ciebie mówi?
Gdyby nie mówił, sfiksowałbym wieki temu.
Skąd mnie zna?
Mówi, że dorastał z twoją mamą. W Ta Lo.
Twój ojciec schwytał go w czarodziejskim lesie
na jednej z wypraw, kiedy szukał wioski.
Chce, żebyś go tam zawiózł.
Z chęcią, ale nie wiem jak.
Ojciec mówił, że szlak otwiera się raz do roku.
Morris może nas tam zaprowadzić.
Nie musimy czekać na odpowiedni dzień.
Ale, i to nie przesada,
w lesie jest niebezpiecznie.
Bardzo?
Nikt nie wrócił stamtąd żywy.
Ale Morris mówi, że na 90 procent
włos nam z głowy nie spadnie.
Na 19 procent.
Robiłam większe głupoty, mając zero szans.
Może i kuro-knur da radę,
ale siedzimy...
Jak ty to...?
Ojciec wykopał pod posiadłością sieć tuneli.
Tak uciekłam ostatnim razem.
Możemy iść prosto do garażu.
Boże.
Zaczynam gościa lubić.
Lecimy przez podjazd i bramę.
Prosta droga. Mamy 30 sekund, zanim się...
Mógłbym?
Z tyłu mnie mdli. Wymiotuję.
Moja fura!
Cholera.
Trzymajcie się.
Jest inny wyjazd?
Po drugiej stronie.
Ale brama jest na odcisk palca.
Uwaga!
W mordę!
Co się tak guzdrzesz?
Robię, co mogę.
Zeskanuj dłoń.
Pośpiesz się!
Próbuję!
Zeskanuj dłoń.
Shaun!
Dostęp przyznany.
Wrócą, kiedy sprowadzę żonę.
Szykujcie się do wojny.
Tak jest.
Mój pierwszy kontakt ze sztuką przez duże S.
Rok 1968. Planeta małp.
Siedziałem w kinie obok mamy, podziwiałem kunszt,
który miałem przed oczami.
Po filmie spytałem mamę:
,, Jak to jest, że te małpy tak potrafią?
A ona pogłaskała mnie po głowie i powiedziała:
,, Nie potrafią. To aktorstwo...
l już wiedziałem.
Że skoro małpy nauczyły się grać tak genialnie,
to ja rzucę świat na kolana.
Zostałeś aktorem,
bo myślałeś, że małpy...
Jeździły konno? No tak. Tak.
A one jedynie grały, że jeżdżą konno.
Nadal mnie to zdumiewa.
No i ekstra.
Odkryłeś pasję, rozwinąłeś ją.
Sparaliżowałeś dzięki niej rząd USA, ale to detal.
Tak. Racja. Dzięki.
Miło się gada i w ogóle, ale ile mamy czekać?
Morris podkreślał.
Tutaj główną rolę gra czas.
Ale ile tego czasu?
Kilka godzin? Dni?
Ja jestem tylko przekaźnikiem nieograniczonej mądrości formy życia,
której nigdy do końca nie zrozumiemy.
To jak widzi, jak postrzega ten niezbadany wszechświat,
nie daje się ogarnąć głową...
Możesz ruszać.
Co?
Ruszaj. Każe ruszać.
Lepiej przyśpiesz.
Co? Po co?
Katy, gaz!
Ostro w prawo na trzy.
Co?
Dwa...
W prawo? Gdzie?
Już!
Tu w lewo.
Cały czas jedź korytarzem.
- Gdzie on? - Jedziesz nim.
A jeśli z niego wypadnie?
Las nas pożre.
Pożre? W sensie?
Mówi, że pożre. W lewo.
- Uważaj na tył! - Jedź korytarzem.
- Mam zapas? - Pięć metrów.
- Korytarz. - Ile to w stopach?
Cholernie mało.
Jedź korytarzem.
Spasujesz z tym korytarzem?
Jeszcze raz w prawo i dalej prosto.
Ale wciśnij gaz.
A co niby robię?
Nie przejedziemy.
Mamusiu, wracam do domu.
Morris mówi: "Świetna robota, kochani".
Teraz tylko przejazd przez wodospad
i jesteśmy na miejscu.
Cholercia.
Te ptaki się palą.
Naprawdę?
Mówi, że one tak mają.
To jego starzy kumple.
Kawał dziwnego konia.
Co się tak na mnie patrzy?
Dzień dobry!
Jestem Xu Shang-Chi.
To moja siostra, Xu Xialing.
Jesteśmy dziećmi Ying Li.
To moja przyjaciółka, Katy.
Wsiadajcie do auta i jazda do domu!
Proszę cię. Nie rozumiesz.
Co ty wyczyniasz?
Opuśćcie broń!
Jestem waszą ciotką. Nan.
Od dawna czekam na to spotkanie.
Skóra zdjęta z matki.
A ja jestem Katy.
Witamy w Ta Lo.
Dziękuję.
A któż to znalazł drogę do domu!
Nikogo nie skrzywdzę.
Ja tylko dostarczam rozrywki.
Morris może potwierdzić.
Mamy niedużo czasu.
Nasz ojciec jedzie.
Żyjemy tu od ponad czterech tysięcy lat.
Przygotowujemy się do ewentualnego dnia próby.
Stoimy bowiem na straży Wrót Mroku.
Przysięgaliśmy chronić świat nasz i wasz przed złem, które za nimi czyha.
Ojciec chce otworzyć te wrota.
Myśli, że więzicie za nimi mamę.
Skąd to przekonanie?
Mama mu powiedziała.
Mówi, że go błaga o pomoc.
Nosi pierścienie?
Nie ściągnął ich od śmierci mamy.
Jaki mają z tym związek?
Wymiar Ta Lo rozciąga się daleko poza granice naszej wioski.
Tworzą go miasta znaczenie lepiej rozwinięte od waszych.
Ośrodki kultury o bogatej historii.
Wiele tysięcy lat temu
cały nasz naród żył w spokoju i dostatku.
Aż do dnia najazdu Zrodzonego z Ciemności.
Hordy, które sprowadził, pożerały każdego na swojej drodze.
Dusze ofiar dodawały im siły.
Zdziesiątkowawszy ludność największych miast,
ruszyli w kierunku waszego świata, aby zrobić to samo.
Przywódcy Ta Lo wysłali najsilniejszych wojów tutaj,
aby wróg nie dotarł do portalu do waszego świata.
Lecz przodkowie byli na przegranej pozycji.
Do chwili gdy Potężna Obrończyni
dołączyła do walki i przechyliła szalę zwycięstwa.
Razem zepchnęli bestię i jej armię za Wrota Mroku
i je zapieczętowali.
Nasz lud stoi na straży tych wrót po dziś dzień.
Sił dodaje nam magia Potężnej Obrończyni
i dar, który otrzymaliśmy.
Smocze łuski.
Świetny materiał na pancerz.
Nie tylko wasz ojciec marzy o otwarciu Wrót Mroku.
Na przestrzeni wieków wielu próbowało.
I wszystkich łączyło jedno.
Prowadził ich tu głos dochodzący z drugiej strony wrót.
Głos, który obiecywał spełnić ich pragnienia.
Twoim zdaniem ci pożeracze dusz wabią ojca?
Wiedzą, że moc pierścieni pozwoli im odzyskać wolność.
Proszę.
Na strzelnicę.
Proszę? Okej.
Chyba mam zanieść smocze strzały.
I zaniesiesz?
Przydam się na coś.
Dziękuję.
Zaprowadzę was do matki.
Super, że u was każdy wie, co chce osiągnąć,
i całe życie poświęca na trening.
Też bym chciała taka być.
A ja, jak zaczyna mi coś wychodzić,
odpuszczam i zmieniam zajawkę.
Po prostu znam swoje ograniczenia
i nie chcę tracić czasu na coś,
co skończy się rozczarowaniem. Nie lubię.
Daj jej postrzelać.
Jeśli nie strzelisz, nigdy nie trafisz w cel.
Świata poza wami nie widziała.
Wiedziała, że któregoś dnia się zjawicie,
dlatego poprosiła, żebym coś przygotowała.
Gdy umiera matka, dzieci myślą, że zostały same.
Ale was to nie dotyczy.
Jesteście częścią tej rodziny.
I miło mi powitać was w domu.
Nie jesteś już w domu ojca.
W Ta Lo trenujemy na równych prawach.
Za długo usuwano cię w cień, dziecko.
Guang Bo, widziałeś?
Kozacko!
Tylko matka potrafiła go pokonać.
Naucz mnie tych technik.
Nie, przepraszam.
Wybaczcie. Spalony.
Twoja matka wiedziała, kim jest.
Ty to wiesz?
Odziedziczyłeś cechy wszystkich przodków.
Każdego z tej rodziny. Te dobre i te złe.
One składają się na to, kim jesteś.
Przestań ukrywać swoje ja.
To tylko pogarsza cierpienie.
Wkrótce będziemy razem.
Szefie.
Ludzie są gotowi.
Droga odsłoni się o świcie.
Przygotuję samochody.
Oddech poprzedza ruch.
Zajrzyj w serce,
odkryj światło i mrok.
Aby poznać siebie,
musisz się z nimi zmierzyć.
Twój mąż próbował nas zniszczyć.
Żelaźni przyszli wyrównać rachunki.
Mąż nie jest tym, kim był.
Nieważne.
Nie mieszajcie dzieci w swoje porachunki.
Mogą odejść,
ale ktoś musi zapłacić.
Idźcie do domu.
Porozmawiam z gośćmi.
Ale przecież nie masz mocy.
Niczego się nie bój.
Mamo.
Tato.
Mówiła, że mogę się zmienić.
Rozstać z przeszłością.
Ale się myliła.
Gdybym nie zdjął pierścieni,
nie odważyliby się tego zrobić.
Teraz mi za to zapłacą.
Gdzie wasz szef?
Nie wiem!
Przysięgam!
W porządku.
Za krew płaci się krwią.
Pomożesz mi?
Odnaleźliśmy tego, który zabił twoją matkę.
Masz prawo pomścić jej śmierć w imieniu nas obu.
A po twoim powrocie
wspólnie odbudujemy imperium Dziesięciu Pierścieni.
Wszędzie cię szukam.
Wszystko okej?
Nie jestem tym, za kogo mnie masz.
Już przeprosiłeś.
Nie o tym mówię.
Spoko.
To o czym?
Wiesz, że ojciec kazał mi pozbyć się zabójcy mamy.
Powiedziałem ci, że nie dałem rady.
Skłamałem.
Myślałem, że wystarczy zmienić imię.
Zacząć od nowa, udawać, że nic się nie stało.
Ale nie...
Matka znienawidziłaby takiego syna.
Ojciec zaczął cię szkolić na zabójcę, jak miałeś siedem lat.
Jak miałeś 14, kazał wykonać wyrok.
Rozumiesz, że to jest chore?
Doprowadził do śmierci mamy.
A teraz jedzie zniszczyć jej dom.
Za krew płaci się krwią.
Jak mam to rozumieć?
Zrobię to, do czego mnie wyszkolił.
Zabiję go.
Już tu jest.
Nie!
Nie jesteś gotowa.
Ona zostaje.
Pomożesz ludziom, którzy uwięzili ci rodzoną matkę?
Jej tam nie ma.
Dałeś się oszukać istocie, która chce nas wykończyć.
To ci powiedzieli?
Dobrze znam głos żony.
Mnie też jej brakuje,
ale tak nie okażesz jej szacunku.
Wy go okazaliście, mówiąc, że jej tu nie chcecie?
Głupcze. To ciebie tu nie chcieliśmy.
Twoje grzechy ściągnęłyby na nas klęskę.
Radzę ci ważyć słowa, młodzieńcze.
Żyję dziesięć razy dłużej niż ty.
Dajcie mi przejść.
Nie możemy.
Spalić wioskę.
Goń za nim!
Łudzisz się, że mnie pokonasz w pojedynkę?
Nie boję się ciebie.
Owszem, boisz.
Całe życie się boisz.
Ciągle uciekasz,
ciągle się chowasz.
Byłeś w domu, kiedy się zjawili,
i nic nie zrobiłeś.
Stałeś w oknie i patrzyłeś, jak umiera!
Potrzebowaliśmy cię po jej śmierci.
Ale dla ciebie pierścienie były ważniejsze.
Zrobiłeś z syna zabójcę.
Tego chciałeś?
Nawet jeśli ją wskrzesisz,
myślisz, że będzie chciała żyć z kimś takim?
Ratuj mnie.
Ratuj, najdroższy.
Ratuj mnie.
Już idę, kochana.
Naruszył wrota!
Zabiją nas, jeśli nie zaczniemy współpracować.
Wierzysz, że się na to nabiorę?
Wasza broń jest bezużyteczna.
Niepotrzebna nam pomoc.
Jesteśmy potężną armią Dziesięciu Pierścieni i nikt...
Współpraca ma sens.
Uwolnić ich.
Uwolnić ich!
Co one robią?
Wykradają dusze, żeby nakarmić bestię.
A gdy ta nabierze sił, bez trudu sforsuje wrota.
I wtedy dopiero się zacznie.
To zbyt niebezpieczne.
Oni mnie potrzebują.
Nie daj się zabić.
Wszyscy biegiem nad wodę!
Nad jezioro! Ruchy!
Gdzie twój brat?
Myślałam, że ty mi powiesz.
Ratuj mnie.
Wymierzona strzała, nasza śmierć lub chwała.
Oddychaj głęboko.
Shang-Chi, niczego się nie bój.
Masz serce naszej smoczycy.
Zawsze będę częścią ciebie. Tata również.
Wykorzystaj po swojemu wiedzę, którą ci przekazaliśmy.
Jestem z ciebie taka dumna.
Rodzina cię potrzebuje.
Ruszaj.
Naciągać.
Strzelać!
Musisz powstrzymać ojca!
Jej tam wcale nie ma, tato.
Zejdź mi z drogi, chłopcze.
Nie.
Spokojnie.
Nie umarłem, podgrywam.
Kładź się i rób to samo.
Muszę ją ocalić.
Ona mnie woła.
Chciałbym, żeby tak było.
Tato, proszę cię.
Rodzina cię potrzebuje.
Wypuśćcie mnie!
W mordę.
Leci do wioski!
Jeśli pożre duszę smoka, już nic go nie powstrzyma.
Celuj w gardziel!
Musisz mnie puścić.
Puść!
Tym razem cię nie zostawię.
Jasny gwint!
Ruszaj.
Dzisiaj...
składamy hołd tym, którzy zginęli, abyśmy my mogli żyć.
Byli nie tylko wojownikami.
Byli naszymi matkami i ojcami,
siostrami i braćmi.
I wiedząc, że na zawsze pozostaną w naszej pamięci,
polecamy ich opiece naszych przodków.
Żegnaj, tato.
Mamo, nic nam nie będzie.
Jak było tysiąc lat temu,
tak będzie za tysiąc lat.
Nic nas nie rozłączy.
Serio myślałam, że umrzemy.
Nauczyłam się strzelać dzień wcześniej,
a tu stoję na polu bitwy i tłukę wysysaczy z ciotką Shauna,
boginią czarodziejskiego kung-fu.
My z siostrą wisimy na Obrończyni
spękani, że Mega Wysysacz nas zje.
Wredny bydlak był z tego Wysysacza.
Chciał zjeść duszę smoka.
Dzięki niej zniszczyłby wszechświat.
Właśnie.
Miałam jedną strzałę i w głowie słyszałam tylko
głos matki ględzącej:
,, Po prostu strzel, gamoniu...
Wycelowałam Wysysaczowi w gardziel i puściłam cięciwę.
Trafiła idealnie.
A potem Shaun użył pierścieni i zrobił takie odjechane Kamehame-Ha,
rozwalił stwora i ocalił świat.
Straciliśmy wielu dobrych ludzi,
ale wygraliśmy.
Udało się.
Koniec wkręcania?
Nie wkręcamy cię.
A gdzie twoja siostra?
W siedzibie organizacji ojca, zamyka ten cały interes.
Jego ojciec tym rządził przez ponad tysiąc lat.
Dwa tygodnie temu parkowaliście auta,
a dziś mi wmawiacie, że ratujecie świat
przed wysysaczami dusz?
Wiem, że to zemsta za krytykę,
ale nie będę przepraszać za kilka słów prawdy.
Takie jest moje zdanie i, tak szczerze,
to przedstawienie dowodzi, że mam rację.
Zachowujecie się...
- Co? - Shang-Chi.
Shang-Chi.
Tutaj.
Obecny.
Nazywam się Wong.
Wiem. Jest pan moim idolem.
Masz pierścienie?
Tak.
Dobrze, chodźmy. Mamy wiele zaległych tematów.
Ty też chodź.
Ja też?
Chyba musimy...
Tak.
- Musimy iść. - Raczej.
Wiem, że dziwnie wyszło, ale napiszę
i umówimy się na drinka. Miło było, John.
Przeleję wam kasę.
SHANG-CHI I LEGENDA DZIESIĘCIU PIERŚCIENI
Nie pasują do innych artefaktów z naszego kodeksu.
Co sądzisz?
Sam nie wiem.
Nie są z Vibranium. Chitauri?
Obcy też nie mają takiej technologii.
Ile miał je twój ojciec, zanim ci je przekazał?
Będzie z tysiąc lat.
Z termoluminescencji wychodzi, że są starsze.
I to dużo.
Gdy pierwszy raz użyłeś pierścieni,
poczuliśmy to w Kamar-Taj.
Co to?
Nadajnik.
Wysyłają wiadomość.
Ale dokąd?
Przepraszam. Muszę się tym zająć.
Bruce da wam mój numer. Miło było poznać.
Tylko że nie mam do niej numeru.
Często tak robi.
Uważajcie na siebie.
I witamy w cyrku.
Rozumiem, że macie w głowach mętlik,
ale musicie się do tego przyzwyczaić.
Bo od jutra wasze życie
przestaje mieć cokolwiek wspólnego z dotychczasowym.
I już nie ma odwrotu.
Przed wami długa podróż.
Jedźcie do domu, odpocznijcie.
Tak. Dobry pomysł.
Racja. Chyba tak zrobimy.
Albo...
Tekst - Jakub Kowalczyk
Już czekają.
To zaczynamy.
Przed nami dużo pracy.
DZIESIĘĆ PIERŚCIENI POWRÓCI