NETFLIX SUNAR
ORIJINAL MOVISTAR+ DİZİSİ
Pol, çıkıyoruz!
Gloria okula gidiyor ben de Halkevine gidiyorum.
Acelem yok gerçi.
Tabii ki, tüm gün satranç oynamana gerek yok,
Kasparov'a dönüşeceksin.
Tam bir üstat.
Ben çıkıyorum.
Görüşürüz. İyi günler.
Bu satranç yalanını ne kadar devam ettirebilirim bilmiyorum.
Gerek yok.
Günler önce öğrendi.
Kahretsin. Ona söyledin mi?
Şüphelenmişti.
Ona söylemeni bekliyor.
İnanılmaz! Senden ona söylememeni istemiştim!
Bağırmayacağım.
Pol, onunla yüzleşmek çok zor.
Tamam ama o senin karın.
Neden taşındık?
Bu bir aile planıydı.
Korkmadan konuşmaya başlama vaktimiz gelmedi mi?
Bir şey mi söylemeye çalışıyorsun?
Otoparktan ayrıldım.
Satanassa Bar'da çalışıyorum.
Orada uyuşturucu satılmıyor mu?
Hayır, alakası yok.
Haklısın.
Gloria ile konuşmam gerek.
Hey.
Sen iyi misin?
Evet.
Rai'nin evinde iyi davranıyorlar mı?
Evet.
AKILLI ARABALAR
Sonunda!
Ne istiyorsun?
Sakin ol, para istemiyorum.
Ama telefonlarımı açmıyorsun.
Efra, burada olmaz.
Ne demek istiyorsun? Konuşmak istiyorum.
Konuşamaz mıyız? Nasılsın?
Hayır, burada olmaz.
Pol.
Sakin ol, tartışmaya gelmedim.
Kontrol etmeye geldim.
İşimi kolaylaştırır mısın?
Sen benim işimi kolaylaştır.
Neden cevap vermiyorum sanıyorsun?
Ne zaman konuşabileceğimizi söyle.
Bilmiyorum dostum ama burada olmaz.
Sizce insanlarda
haysiyet var mıdır?
Evet.
Cevap bariz görünüyor, evet.
Virginia Üniversitesi'nin Amerika'daki
çalışmasına bakalım.
Sürücüsüz bir araba programlamanız gerektiğini düşünün.
Bir gün, sekiz kişinin geçtiği
bir yaya geçidinde frenler tutmayabilir.
Etik olan nedir?
Üç kişilik yaya grubunu çiğnemek mi?
Beş kişilik yaya grubunu çiğnemek mi?
Üç tabii ki. Daha az hasar.
Peki size desem ki
o üç yaya çocuk,
ama diğer beşi 90 yaşında emekli insanlar.
Hâlâ üç kişilik grubu daha az hasar
olarak mı görürsünüz?
-Hayır. -Hayır.
Her insanın haysiyeti olduğunu söyleyebiliriz,
ama bazılarının daha fazla haysiyeti olduğunu düşünüyor musunuz?
Evet.
Hayır.
Sessizlik!
Sessiz olun, size bir durum vereceğim.
Yaya geçidinde yürüyorsunuz,
bir yaşlı kadın, bir hasta, bir iş adamı ve bir hırsız var.
Sürücüsüz araba kimin üstünden geçerse
daha az zarar verir?
Hasta kişinin.
Hırsızın tabii ki!
Hayır çünkü hırsız tekrar topluma adapte edilip
verimli olabilir.
Ama hasta kişi bunu yapamaz.
-Tanrım. -Haklı.
Sorun ne?
Duyguyla değil mantıkla düşünüyorum.
İlginç bir yaklaşım.
Devam et lütfen.
Şöyle ki,
etiği duygulara dayandırmak doğru olur mu
emin değilim. Duygular özneldir.
Yani ekonomik kârın iyileştirilmesini
baz alan ideolojik bir yaklaşım sunuyorsun.
Evet, hasta kişi topluma pahalıya patlıyor.
Devlet kaynaklarını düşünün.
Yani tüm mesele para mı?
Para, halk sağlığı politikasını ilgilendiren bir konu
değil mi?
Ekonomik faktörler hasta bakımı için önemli.
Özellikle de Amerika'da.
Bence eğer en az hasarı gözeten
bir sürücüsüz araç programlamamız gerekiyorsa,
vereceği karar kimin ölmeyi daha çok hak ettiği değil
kimin kurtarmaya değeceği olmalı.
Güzel cevap, genç adam.
Plato'dan Şölen fikrim hâlâ geçerli.
Sevgiyle ilgili münazara.
İstemiyor musun?
Jambonla ilgili bir şey
canını sıkıyor.
Değil mi?
O halde,
münazara travmalarımızı unutmamıza yardımcı olabilir mi?
Güzel.
Biel ile takım olacaksın.
Ne? Ben ve o mu?
-Evet. -Hayır!
-Evet. -Olmaz!
-Düşünmek istemeyen çocuk. -Hayır!
-Hayatta olmaz María. -Onun notları daha iyi.
Sınava yeniden girdin ve C aldın.
Sinir bozmuyor mu?
Kabullensen iyi edersin.
Zor bile olsa.
Senin kadar, hatta senden de yetenekli insanlar var.
Ayrıca daha mutlular.
Yarın 11'de rektör ve dekanla buluşacağız.
Jambonu ben çaldım.
Hâlâ takımında istiyor musun?
Hasta kadın ve hırsız.
Akıllı arabalardan kaçacağız.
Tamam.
Havuz vakumunu açacağım,
temizleyecek mi göreceğiz.
Ve bunu da,
buraya koyayım.
-Tamam. -Kiminle konuşuyorsun?
Kimseyle. Kendi kendime.
Öyküleyici.
Şunu şuraya bırakayım, vakumu açayım.
Bakın, sanırım
karımın ölümünden bu yana,
yalnızlığa alışmışım.
Bu kadar büyük bir evde yalnız hissetmiyor musunuz?
Tabii ki hayır. Yalnız değilim.
Pardon, pardon.
Pardon mu? Şimdiden
bin kez pardon dediğinin farkında mısın?
Evet, affedersiniz.
Peki, o halde…
Neyse.
-Tam bir kitap kurduyum. -Ben de.
Yani bazıları öyle der.
O halde buradaki çoğu öğrenciden farklısın.
Sevinmen gerek.
-Bakabilir miyim? -Evet ama sıkılırsın.
Asla.
Vay be, çok kutsal.
Evet, kutsal.
İade ediyorum.
Bakın, yalakalık yapmak istemem, ama dersleriniz
çok hoşuma gidiyor.
Çok teşekkür ederim.
Ama seni bırakmam gerekirse bırakırım.
Bunu da iade ediyorum.
Çok hoş birisi.
Tam bir bilge. Onun gibi olmak istiyorum.
Makalesini okudun mu?
İşte. Çok güzel.
KÜLTÜREL KASIRGALAR
Evet, çok benziyor.
Neredeyse aynısı. Aşırmış resmen.
Resmen intihal.
Başlığa, konuya bak, bire bir aynısı.
Görüyorsun Biel,
herkes kopya çeker. Ben gibi.
-Sen beceremedin bile. -Şaka yapmıyorum.
Kopyalanmış tek makale bu değil.
Eski dergilere baktım
ve altı çalınmış yazı gördüm.
Böyle bilge bir adam niye bunu yapar?
Belki bilge değildir.
Belki derste tıkaç kullanıyordur.
-Teşekkürler. -Adam dolandırıcı.
Kimsenin okumadığı dergilerdeki yazıları çalıp
para kazanıyor.
Kendi cümleleriyle anlatıyor.
Dergiler ilhan kaynağı.
-Tüm yazarlar aşırır. -Filozoflar
Platon'dan aşırmış.
-Evet. -Ne diyorlar?
-Felsefe… -Hayır. "Batı felsefesi, Platon'un
dipnotudur."
-O cümleye bayılıyorum. -Evet, çok iyi.
-Ne düşünüyorum var ya? -Ne?
Vibratör.
-Yok artık. -Evet.
Selam Biel.
Kötü bir gün, Pol.
Benim hep öyle.
Tartışma Ligi için sana ihtiyacım var.
Tuhaf!
En iyi öğrenciye lazımım.
Yapma Biel.
Tartışma Ligi senindir demiştim.
Lig değil.
Bolaño, Platon'un Şölen'ini canlandırmak istiyor.
-Tiyatro oyunu mu? -Hayır.
Karar kıldığımız şey üzerine
bir münazara olur.
Manastırda bir masa düşün,
jambon ve söğüş etle dolu.
Ortaya tartışma konusu atacağız.
Ne değişti de bir anda yeterli oldum?
İyi birini istemiyorum.
Hayır, vasat birini arıyorsun.
Bak Biel, herkes mezun olmayacak.
Ama ikimiz olacağız.
Neden biliyor musun?
İyi olduğumuz için değil,
felsefeyi önemsediğimiz için.
Birlikte çalışalım,
felsefeye tutkun var.
Zafer anım olacak mı?
Tabii ki.
Haziranda yemek mi servis edeceksin?
Sinekler olacak.
Başka bir yer buluruz.
Özel arkadaşın buralarda çalışmıyor mu?
Evet, tabii ki, fark etmez.
Başlamadan önce söylemiştim.
Bakın, çalışmam gerek, üzgünüm.
Sonra konuşuruz, güle güle.
Selam.
İyi misin?
Evet, biraz yoğunum.
Ne zaman bitecek?
Rektör gibi konuşuyorsun.
Ondan değil.
Yıl sonu final münazarası yapmak istiyorduk.
Anladım.
Duruma göre değişir.
Duruma göre.
Bir çalışan kovmam gerek.
Ama kim bilmiyorum.
Sen ne yapardın?
Bence hafife alma.
Hesaplar uyuşmuyor, bir karar vermem gerek.
Bunun oyun sanıyorsun,
biraz empati yapmak gerekmez mi?
Bazı şeylere ihtiyacım var.
Hayat böyle değil midir?
Ben gideyim de rahatça kararını ver.
Tanrım! Ne yapıyorsun sapık herif?
Başkalarıyla yaşıyorsun,
böyle çıplak dolaşamazsın, sapık herif!
Bu çok tuhaf!
Ne? Ne oldu?
Siktir, yalnızım sanıyordum ve Amy geldi.
Ne oluyor lan?
Battı.
Bayağı tüylüsün.
Bu kız çıldırmış.
Hayalarında ananas varken mi söylüyorsun bunu?
-Selam tatlım. -Bana tatlım deme.
Pardon.
Felsefe partisi planlıyorum
Gelir misin?
Sanmıyorum. Partileri sevmem.
Pol da gelecek.
Yani?
İlk günden beri ikinizin arasında
bir şey var.
Senden hoşlanıyor, hayatında erkek ya da kız yok.
-Kız mı? -Evet.
Ben derse geçeyim. Görüşürüz.
Rektörle sen konuş.
İkimiz konuşuruz.
Göreceğiz.
Göz kırparsam yardım et.
Bolaño orada olacak, rahat ol.
Gözlerim kaşınıyor, uyumadım.
Gerçekten mi?
Gerilmiştim, Platon'un Şölen'ini okudum.
Kafam patlayacak gibi.
Abartma.
Ciddiyim. Felsefe okuyup anlamaya çalışmaktan
beynim allak bullak oldu.
İyi notlar almaya kafayı takmışım.
Para ödüyorum.
Düşünmekten bıktım.
Düşünmek çok yorucu.
Felsefeye karşı tutumunu anlıyorum.
-Felsefeye karşı değildi. -Sakin ol.
Bu çok zor.
Bak, çoğu kişi şu mandalinayı alıp hemen yer.
Bu kadar. Ama ben alıyorum, bakıyorum ve diyorum ki
bu neden var? Nereden gelmiş?
Nereye gidiyor?
Geçenlerde Dekanlık ile kararlaştırdığımız gibi…
-Ocakta. -Ocakta.
Felsefe öğrencileri ile Tartışma Ligi
yapmaya karar verdik,
Maria Bolaño rehberlik edecek,
yeni bir tarzda olacak.
Maria, açıklar mısın?
Evet, amacımız öğrencilerin
açık münazara yapması,
Plato'nun Şölen eserini baz alacaklar.
Şölen'i ana salonda yeniden canlandıracağız.
Ana salonda mı? Buna kendiniz mi karar verdiniz?
Doğru olduğunu düşünüyoruz.
İki şeyi göz önüne alalım.
İlki, bu şekilde olmaz,
Dr. Llorenç.
Fikir Dekanlıktan çıkmıştı.
Beni es geçtiler ve pkniğe benzer
bir şey yapacaklar.
İkincisi, ana salon deney yapılacak
-bir yer değil. -Katılıyorum.
Tamamlandığında resmi bir şekilde
açılışını yapacak.
Tabii ki.
Ana salonu öğrencilere kapatalım.
Siz kimsiniz?
Konuşabilir miyim?
Tartışma Ligleri sıkıcı oluyor.
Kazananın ve kaybedenin olduğu bir yarışma.
Bizde herkes kazanacak.
Evet, yemeklerle donatılmış
masalar düşünün ve katılımcılara seslenerek
felsefe, aşk ve hayat hakkında bir tartışma başlatacağız.
Sonunda da ana salon açılışı için herkeste
atıştırmalık olacak.
Felsefe öğrencilerinin imajını değiştirebilir.
Ne imajı?
Sıkıcı olduğumuz.
Felsefede şakaları çok severiz.
Gülmek nefes aldırır.
Bu etkinliğin ismi ne olacak?
"Felsefeye karşı Sempozyum."
Kızım, adam kendi kendine konuşuyorsa dikkat et.
Abartma Susana. Komik bir adam sadece.
Vicky, kimin umurunda? Önemli olan evde sana yardım etmesi.
-Çok büyük. -Evet, çok büyük bir ev.
Bahçesi paha biçilemez.
Ama evin içi…
Kullanılmayan odalar var.
Hepsini kullanıyoruz Susana.
Mutfağı pek kullandığını sanmıyorum.
Özellikle Alfonso varken.
Sessiz ol, geliyor.
Şu bardakları alayım.
Haklıydın.
"Şu bardakları alayım."
Çok komik.
Körler için hikaye anlatır gibi.
Kendi kendime konuşuyorum.
Kendi kendime.
Kendi kendime konuşmamı istiyorsanız
hiç sorun değil.
Sebze çorbasını alayım
ve hepsini boşaltayım.
İşte.
Konserve çorba yesinler.
Siktirsinler gitsinler!
-Axel. -Selam.
Bir şey söyleyecektim,
işine karışmak istememiştim.
Hesaplar uyuşmuyorsa, öyle olsun.
Tamam, sorun değil.
Rektör münazarayı burada yapmamızı kabul etti,
ana salonda. Söyleyeyim dedim.
Ana salonun işini bitireyim diye mi özür diliyorsun?
Hayır, yanlış anladın.
Yani birazcık.
Yetişecek mi öğrenmek istedim.
Ben de bir şeyi öğrenmek istiyorum.
Arkadaşın Oti biseksüel olduğunu söyledi.
Kahrolası Oti.
Söyleyebilirdin.
Bunun kişiyi tanımladığını mı düşünüyorsun?
Hayır, umurumda değil.
Söylemediğin başka bir şey var mı merak ediyorum.
Vardır sanırım.
Köpeği yürüyüşe çıkarıp birini tanıyamazsın.
Bu gizemli halin bir şeyleri sakladığını düşündürüyor.
Hayır.
Tamam.
Yanılıyor muyum yani?
Evet.
Yetişip yetişmeyeceğini henüz bilemem.
Bolaño'ya mı gidiyorsun?
Evet.
Ben geçebilirim de Oti ve Pol'u bilemem.
Ama Pol ile artık arkadaş değilsiniz.
Yapma, tabii ki arkadaşız.
Şununla sen gibi.
-Octavi, merhaba. -Merhaba.
Son makalen güzeldi.
Çok teşekkür ederim.
Kütüphaneye bıraktığınız dergilere
bir göz attım. Çok ilgi çekici.
Pek sayılmaz.
Ders materyallerini okusan daha iyi.
Sana A vermek isterim.
Okumamı istemiyor.
Umurunda değil.
-Gergindi. -Gergin değildi.
Virginia Üniversitesi
ve akıllı arabaları
öğrencilerimin takıntısı haline geldi,
kim ya da kaç kişinin öldürülmesi gerektiği konusunda.
Bu ahlaki ikilem,
50 yıl önce Philippa Foot'un
ortaya attığı
ünlü tramvay probleminin yalnızca bir varyasyonudur.
Akıllı arabanın programlanmasına ilişkin
kendi fikirleriniz vardır.
Bu ikilem için doğru bir cevabın olmadığı
oldukça aşikar.
-Evet? -Bu egzersizin bir amacı var mı?
Ahlakla ilgili güzel bir tartışma
sağladığının farkındayım.
Ama "kimi ezerdiniz?" sorusu biraz
Nazi sorusu değil mi?
Öldürsün diye akıllı araç
programlamak.
Çok akıllıysa neden onları kurtarmıyor?
Freni patlarsa uçmasını sağlayabiliriz.
Hangi hayatın daha değerli olduğuna karar vermemiz şart mı?
Hırsız, hasta veya yaşlı?
İnsanlar neden fedakarlığa bu kadar takmış?
Öldürme oyunu şart mı?
Taraf seçmemizi sağlayıp birilerini
kurban ettiriyorlar.
Ama bir gün muhtemelen yaşlı, hırsız ya da
hasta olacağız.
Bir şeyler içer misin?
İsterdim ama olmaz. Satanassa'da çalışıyorum.
Erken başlıyorum.
Axel'e biseksüel olduğumu söylemişsin, azarlayacaktım.
Ağzımdan kaçtı.
Bir tuhafsın.
Pol, neden kendini uzaklaştırdın?
Eskiden çok konuşurduk.
Bilmiyorum.
Garip.
Etienne gittiğinden beri uzaksın.
İyiyim Oti.
Bak Pol, onu seviyordun, biliyorum, ama aptal değilim.
İyiyim deme, inanmam.
Ne olduğunu söyleme,
sadece bir sorun olduğunu söyle.
Senin için buradayım.
-Selam. -Selam.
Bu nedir?
Senin için bir hediye.
Gerçekten mi?
Muz şekerler mi?
Sevmiyor musun?
Şekeri kim sevmez?
Neden?
Tekrarlayan dairesel
düşünmenin en iyi panzehiri.
Çok düşünmemen için mükemmeldir.
Bir şeye ihtiyacın olursa, ıslık çal
İyi ki buradasın, Octavi.
Hey.
Bana acıyor musun?
Hayır.
Sen kendine acıyor musun?
Hayır, tabii ki hayır.
María,
Yine mi?
En büyük düşmanımın kendim olduğunu düşünüyorsun.
Öyle söylemedim.
-Gel, berbat görünüyorsun. -Dokunma bana.
Ambulans çağırma.
Neden geldin?
Şölen fikrinin senden çıktığını
hatırladığımı söylemeye geldim.
Öğrencimken söylemiştin.
Biliyorum. Umarım güzel olur.
Silvia.
Sen benim tek dostumsun.
Yanılmışım,
bana çok katlandın.
Seni özlüyorum.
Seni seviyorum kaltak.
Kapıyı kapat.
-Ama… -Kapat şunu!
Octavi Kenya gezisini anlatmaya başladığında
çok sahte geldi.
Bence uydurmuştur. Kesin Düsseldorf'a gitmiştir,
gri ve sıkıcı şehre.
Düsseldorf güzel.
Evet, biliyorum.
-Her neyse. -Evet.
Kuzenim Milwaukee'de öğretmen
ve tanıdığım en bozuk insan.
Milwaukee'de.
Evet, aptal ama çok yakışıklı.
Onun fantezisini kurardım.
Karnında çok fazla kıl var.
Haklıydın.
Octavi iyi bir hoca olabilir ama dolandırıcı.
İntihal yapıyor.
İnsanlar hayal kırıklığı. Oti, ben.
Bir gün gelip
eşyalarını topla ve çık dedi.
Oti ile ben de
Rai'ye gittikten sonra uzaklaştık.
Söylemedi mi?
Hayır.
Öpüşmüştük sonra da bir şeyler oldu.
Neyse…
Bana bakma. Bilmiyordum.
Bu kız beni azdırıyor.
Şimdi de Oti ile yaptığını söylüyor.
Oti işte.
İkiniz bir şey mi yaptınız?
Neyse…
SİZİ SEVEN SÜPERMARKET
Efra.
Kapıdayım.
Bitirdin mi?
Siktir.
-Selam. -İnanamıyorum.
Benim yüzümden kovulmuşsun.
Eh,
-sakin ol. -Olamam.
Seni mi cezalandırdılar?
Ayrılacağımı,
söyleyecektim.
Nereye gideceksin?
Beni tanımadıkları bir şehre.
Yeni insanlarla tanışacağım
ve tur rehberi olacağım,
ya da araba yıkayıcısı.
Siktir, içeri dalmasam…
Pol, bunu düşünmeyi bırak.
Senin yüzünden olmadı.
Öğrendiklerinden beri
beni kovmak için bahane arıyorlar.
Bunun için seni kovamazlar.
Resmi olarak evet, yasal değil.
AIDS yüzünden.
AIDS deme.
Bilmediğin bir şey söylemiyorum.
Kanser olursan herkes sana acır.
HIV isen veba taşıyorsundur.
Toparlanmaya çalışıyorum.
Bir şeyleri düşünüyorum,
bazen eğleniyorum.
Tedavime adapte oluyorum.
Ama kimseye söylememişsin.
Çünkü seni ahlaksız bir ibne olarak görecekler.
Kahretsin, Efra.
İnsanlar günah keçisi arıyor.
Okulda bunu anlatmıyorlar mı?
Seni çok severdim, biliyor musun?
Özellikle de bir lafını sevmiştim.
"Ben Pol'um, o kadar."
Ben…
Ne?
Yani…
…seninle düzüşmek zevkliydi.
Üzülme.
Bilmiyordun.
O kadar.
Merhaba.
Dersin nasıldı?
Şah mat.
Pol'un sana söylediğini biliyorum.
Sen neden söylemedin?
Utanmıştım Gloria.
Vergi Dairesi olayı onur kırıcıydı.
Birlikte olmamızın bir sebebi var.
Yardımlaşıyoruz.
Ödemene yardımcı olurdum.
Olmaz! Sağ ol ama olmaz.
Ben bulaştım ve ben halledeceğim.
Fazla gururlusun!
Sinirlenme canım, lütfen.
Borcumu ödeyene kadar Rai'nin evinde
çalışmam gerek.
Sonra bitecek.
Sözleşmem var.
Tabii ki var.
Sana iyi davranıyorlar mı?
Bana iyi davranıyorlar.
Bugün ev sahibi dedi ki
"Alfonso, biraz dinlen, bir şeyler iç."
Sonra da krallar gibi
bahçede biramı içtim.
-Bir yıldızsın! -Hoşça kal!
-İyi geceler. -Haydi.
-Güle güle. -Güle güle.
-Hoşça kal. -Yarın görüşürüz tatlım.
Işıkları kapatabilir misin?
-Hayır, Dino burada. -Tamam, iyi geceler.
-Gel. -Çıkıyordum, kimse yok.
Lezzetli. Çabuk öğreniyorsun.
İlaç kullanırken içebileceğimi öğrendim
ve ara sıra kendimi şımartıyorum.
Yaklaş.
Adada sırlarınla yaşamak mı istersin? Ben istemem.
Kim pişman olmaz ki?
Ben de oluyorum.
Saf felsefe budur.
Fena değil.
Hap kutumu sevdin.
Siyah ve beyaz, domino gibi.
Bak.
Parasetamol Leydimiz,
yarı yolda bırakmasın,
yalvarıyoruz, Tanrım.
Omeprazol, mide fırtınalarına karşı koruyucum.
Lorazepam, sadece yarısı.
İki yıldır anksiyete ilaçlarımı
yavaş yavaş bırakmaya çalışıyorum.
Ve tek gerçek dostum, antiretroviral.
Düşmanımı 25 yıldır uzak tutuyor.
1, 9, 9, 5.
Arkadaşım etkili bir ilaç kombinasyonu
bulamadan rahmetli oldu.
Tek ben kaldım.
Nasıllardı?
Arkadaşlarım mı? Çok vardı.
Sinek gibi düştüler.
Adyel, 28 yaşında Kübalı adam.
Juan Carlos, Extremadura'dan,
Bayramlarda onu taşladıkları için şehrini terk etti.
Tören vardı
ve kuir olduğu için onu taşladılar.
Jordi.
Jordi, muazzam bir adam, avukattı.
Penisi kocamandı.
İnanılmaz.
Eski eşi ve iki oğlu bunu aşamadı.
Hey, lütfen.
Hastaymışım gibi bana bakmayı keser misin?
O şekilde bakmıyordum.
Ama hastasın, değil mi?
Hayır.
Hastaların ateşi olur ve yatağa düşer.
Benim virüsüm var.
Birbirimizi kabul ediyoruz.
Her gün işe geliyorum.
Barla ilgilenip müşterilerimle konuşuyorum.
Sahne alıyorum. Hasta gibi mi görünüyorum?
Hayır tabii.
Toplumun ön yargıları.
Sikeyim toplumu.
Onaylanmaya ihtiyacım yok.
Onların dünyasını istemiyorum.
Teşhis konulduğundan beri kendime daha iyi baktım.
Öyle olmasa bu kadar iyi görünür müydüm?
Çok daha iyi giyindim.
Çok daha iyi besleniyorum.
Her şeyin tadı daha güzel, yakışıyor.
Hediyeler alıyorum.
Şımarık bir çocuğum.
Öğrendim ki, zevk
beni çekiyor.
Sonuç olarak, Apollo,
sağlığın sırrı budur.
Bu kadar mı?
Biriyle tanışmanı istiyorum.
Yakışıklı mı?
Bir kadın.
Kovuldun.
Heteroseksüeller için vaktim yok.
Ama Apollo öneriyor.
Dino bugün Apollo'yu mutlu etti.