NETFLIX PRZEDSTAWIA
ORYGINALNY SERIAL MOVISTAR+
Kupiłam tę sukienkę w Paryżu sześć miesięcy temu.
A teraz patrz. Noszę majtki wyszczuplające.
Nie rozumiem.
I peruka: 30 €. Co sądzisz?
- To… - Pol, zaraz zaczynasz!
Dobrze!
Co? Zostawiasz mnie?
Co mam robić sama? Nikogo tu nie znam.
Dino jest tego wart.
I zakładasz, że się dogadamy?
Jest bardzo empatyczny.
Rozumie wszystko, co się mu mówi.
Nie masz na myśli siebie.
Ty nie ujawniasz swoich sekretów.
Wiem o tobie tylko, że…
- Kradniesz szynkę. - Uwaga!
Ktoś chce kupić to miejsce.
Nie!
Co zrobiłbym z milionem euro?
Dino!
Czy to słynna Maria Bolaño?
We własnej osobie.
Witam…
Apollo dużo o tobie mówi.
Apollo?
W oba policzki, pani profesor.
I żeby nie było nieporozumień.
Lubię mężczyzn.
Dobrze. Żeby nie było powrotu do nałogu,
jestem alkoholiczką i nie piję od dwóch miesięcy,
rozważam zamówienie taksówki.
Nie rób tego.
Najpierw spróbuj drinka bezalkoholowego, będzie ci smakował.
Granat, limonka, cytryna i napój imbirowy. Kochanie!
Shirley Temple dla Marii Bolaño!
Mam taką ochotę na melanż, skarbie!
Będzie ponad 300 ludzi.
Wszyscy w maskach?
Tak! Wszystko w stylu Wersalu.
Dobra!
Coś nie tak, twardzielu?
Nie!
Chcę ich zobaczyć, żeby było tak samo.
Jak kiedy?
Jak wcześniej!
Tak!
ŚMIECH PRZEZ ŁZY
Uwielbiam to, że wszyscy dali się ponieść.
Zabawmy się.
Kiedyś będziemy grubi i łysi!
Nie pomagasz, stary!
To jest życie. Foto-budki, ciuchy, drinki…
Chcę zdjęcie!
- Dalej, chłopcy. Zdjęcie! - Śmiało, tu.
- Jeszcze jedno. - Tak…
- Nie. Siła. - Tak.
Właśnie tak.
- Gotowe. - Zobaczmy.
- Zajebiste! - Nie.
- Usuńcie je. Wyglądam grubo. - I?
Angel… Jest, jak jest.
- To moje! - Ale zajebiście, stary!
- Niech spojrzę… To! - Czekaj na mnie…
Biel! Jesteś Mozartem?
Oti mi to zrobiła, po prostu nie mogę jej odmówić.
- Nie wiem… - Wyglądasz zajebiście, stary!
Jak leci?
- Kim jesteś? - Stary, jestem byłym Oti.
Arnau, co tam? Jesteś tu ze znajomymi?
- Nie. Z Amy. - Amy tu jest?
- Tak. - Fajnie. Gdzie?
Amy!
Pol!
Co tam? Tęskniłem.
To nigdy by się nie wydarzyło na moim kierunku,
kocham filozofię!
Zmieniła kierunek?
Tak. Szkoda, że nie na matematykę.
Podoba ci się?
Kręci mnie.
Spotyka się z Oti.
Co?
Oti lubi eksperymentować.
Jezu, łapię to.
Eksperymentowałbym ze wszystkimi.
Ale… zaciąłem się na Oti.
Oti?
Życie pałacowe jest takie ekscytujące!
W końcu, tu jesteś.
Cześć. Właśnie wychodziłem.
Nie, chwila. Wyprasuj to.
Nie. Miałem wyjść pół godziny temu.
To nie zajmie długo.
Idę na uczelnię z Polem.
W szafie masz wyprasowane koszule.
Nie, żebym liczył, ale…
Chcę tą.
Ładnie proszę.
Dobra, daj mi chwilę.
Źle pani wygląda.
- Dobrze się pani czuje? - Wspaniale.
Dobrze. Idę wyprasować koszulę Raia.
Śmiało.
Dobry Boże…
Cóż mogę powiedzieć?
Katalońska niechęć
do poznawania ludzi jest zaraźliwa.
Tak, trzymają się na uboczu.
Zamykają się w domach o siódmej wieczorem.
Ja też.
Już się nawychodziłam.
Rozumiem.
Zamknięte drzwi i czysta głowa.
By znowu nie wpaść w cug.
To porównanie było zbędne.
Cóż, dziewczyno…
Dziewczyno?
Masz taką gładką skórę.
Nie podoba mi się to.
Dobrze.
Masz dzieci?
Tak, mam córkę.
Nazywa się Laura. Ma 28 lat, pracę, chłopaka.
Chce z nim zamieszkać. Mają zespół Downa.
Są zakochani?
Na to wygląda.
Cudownie!
Nie spytasz, czy mam dzieci?
Masz dzieci?
Jedno.
Z koleżanką lesbijką.
Lata 80. były szalone.
To był intensywny związek.
Prawdziwa karuzela, szybko było po wszystkim.
Lubię myśleć…
że mój syn ma na imię Elton,
jest szczęśliwy, zdrowy
i opalony na plaży na Florydzie.
Tak naprawdę nie wiesz, czy jesteś ojcem?
Co? Jestem pewny.
Ojciec wie.
Gdy pada, boli mnie kość ogonowa.
Chcę wziąć udział
- w Uczcie. - Śmiało.
Tak. Jeśli będziemy potrzebować stołów czy krzeseł…
Nie mam na myśli noszenia stołów.
Chcę mieć coś do powiedzenia, jak wy.
Racja, tak. Dobrze.
Pewnie. Jeśli myślisz, że dasz radę.
Oczywiście, że dam.
Też z wami studiuję, kutasie.
Kurwa, idiota ze mnie.
Hej. To może was zainteresować.
Wyścig w wysokich obcasach.
- Tak? - Wersalska Mila.
Wygram to.
- Jesteś mocny w gębie! - Arogancki!
Jeśli chcecie się zapisać, śmiało. Przegrasz.
Zobaczymy. Wchodzę w to!
Mnie też zapisz.
Okej.
Siema, Rai.
Dobrze cię widzieć.
Na pewno?
Wszystko okej?
Dobrze mnie widzieć.
O co chodzi?
Po prostu to dziwne.
Wow, Amy O'Connor!
- Rai House Michael! - Zajebiste.
Masz broń, by zastrzelić tych hipokrytów?
- Może. - Jak się masz?
Dobrze!
Hej, co tam?
Czemu arbuz?
Zachowaj to na Ucztę.
Nie chciałem tego powiedzieć.
Odruch, jeszcze gorzej.
Nikt nie może zapomnieć, że oblałam etykę.
Przestań mnie, kurwa, oceniać!
- Żaden z ciebie Seneka. - Masz rację.
Mam ochotę rzucić tym wszystkim.
Nie mów tak. Dobrze?
Jeśli rzucisz kierunek…
Ja też to zrobię.
Zapomnij. Po prostu chcę się bawić.
Pewnie. Ty i ja rozumieliśmy się
od początku.
Gdy się ze sobą przespaliśmy, było naprawdę dobrze.
I kto wie, może chcesz znowu to zrobić.
Nie jestem zakochany.
Chodzi mi o seks.
Mógłbym to powtórzyć.
Proszę, powiedziałem to.
Też mi się podobało.
Nie chciałam przespać się z całą grupą.
Z całą grupą?
Dobra, z tobą i Polem.
Z Polem to nie było ruchanie.
Było bardziej
uczuciowo, delikatnie, wiesz?
Przyjaźnimy się.
Pomogę ci z metafizyką, jestem lepsza.
Okej.
- Dobrze. - Trzymaj.
Rai!
Boże! Proszę pani…
Gdzie on jest?
Nie tu. Jak się pani czuje?
Nie widać? Wszystko się kręci.
Wynocha, nie patrz!
Tu, proszę się okryć.
Nie zniosę tego.
Coś się stało.
To tylko zawroty głowy. To nie pierwszy raz.
Zawroty głowy? Wiem, co pomoże.
Więc teraz jesteś lekarzem?
To samo spotkało mnie na miesiącu miodowym.
Byliśmy w Gandi
i zachorowałem i powiedzieli…
Proszę! Ja tu umieram.
A ty mówisz o miesiącu miodowym?
Dobrze. Już przestaję.
Proszę tu zostać i mieć zawroty głowy.
Idź.
Idź do apteki po tabletki!
Tak, już idę.
Biedaczek.
Nie żyje!
Hiszpańskie wsie przypominają mi Arkansas.
No proszę!
Katalonia ma charakter.
- I to jaki. - Tak!
Tak, jest bardzo charakterna.
Mamy tu maskarady,
wyścigi na obcasach.
Jest zajebiście.
Jeśli ci się nie podoba, wyjdź.
Chciałbyś.
Wystarczy. Po co psujesz atmosferę?
Nie. Impreza mi pasuje.
Nie mam maski, bo nie chcę wyglądać jak idiota.
Poza tym wszystko okej.
Wierzenie,
że seks bierze swój początek w miłości, nie ma sensu.
- Jest na odwrót! - Nie złość się.
- Spokojnie. - Rozmawiamy o miłości.
- Ja nie. Ani ona. Tylko on! - Nie.
Mówiłem, że miłość wynika z instynktów seksualnych.
To słowa Schopenhauera.
Może miał rację.
Więc miłość nie jest ważna?
Tak uważam.
Po co tu jesteśmy? Żeby tańczyć? Nie!
Przyszliśmy na gody, jak lamparty.
Mów za siebie.
Rozejrzyjcie się.
Tańczą, żeby wyrwać, to tyle.
- Tego uczą na filozofii? - No co ty.
- „No co ty”. - Słuchajcie.
Poważnie. Kto lubi tańczyć?
- Ja. - Nikt!
Tańczymy po to, by kogoś wyrwać. Nic więcej.
Więc to właśnie robisz?
Jeśli chcecie, zapytam ich.
- No to idź! - Nie, Biel.
Nie odważysz się.
- Nie, Biel. - Nie zrobisz tego.
Biel, nie!
Cześć. Szybkie pytanie.
Ilu z was
przyszło tu dziś, żeby potańczyć?
Nikt!
Liczycie na coś innego.
Na seks!
Pomyślmy. Wykąpaliście się,
wystroiliście, wyperfumowaliście…
żeby potańczyć?
- Po prostu… - Tak!
- Dobrze! - Szalony!
Jeśli tańczycie, chodzi o seks.
Tak!
Kto się ze mną prześpi?
Ja!
- Koleś nieźle poleciał. - Serio.
Osiemdziesiąt pięć, tysiąc czterysta pięćdziesiąt sześć,
dwieście dwadzieścia siedem, przenieść sześć,
i jeden, dziewięć i dwa.
To cud, gdy kasa się zgadza.
Dalej muszę za siebie zapłacić.
Chryste, to bardzo katalońskie.
Wszyscy za siebie płacą.
Tak powinno być.
Dobre jedzenie, dobre wino, to dobry znak.
Lubię, jak mówią „cal”.
Nie mówią „czy to konieczne?”, tylko „cal?”.
Nie chciałabyś mieć „cal” w hiszpańskim?
Dobrze, czas na mnie.
„Cal”?
Trochę się zasiedziałam.
Nie masz wielu przyjaciół, prawda?
Kim jesteś? Psychologiem? Piszesz książki motywacyjne?
To nie krytyka.
Tylko moja obserwacja.
Nie chcę się nakręcać, dobrze?
Pogadaliśmy, było miło, kiedyś możemy wyjść z Apollem.
Ale póki co
dalej jesteśmy nieznajomymi.
Jestem Balbino.
Moja mama pochodzi z Asturii.
Ludzie nazywali mnie Balbi albo Bino…
Gdy tu przyjechałem, powiedziałem:
„W Barcelonie będę Dino”.
Po Deanie Martinie.
Oczywiście, nikt go nie pamięta, prawda?
Ja pamiętam.
I rezygnujesz z nocy z jednym z jego fanów?
Innym razem.
Kto robi ci włosy?
Słucham?
Kto robi ci włosy?
Sama je robię.
Nic dziwnego.
Jeśli zostaniesz, zrobię ci włosy.
W zamian możesz
dać mi lekcję etyki.
Co osiem godzin, jak w zegarku.
Proszę pamiętać. Mogę ustawić budzik.
Nie trzeba.
Zostanę trochę, żeby się upewnić…
Nie. Idź.
Zadzwoń do hotelu w Gandi
i podziękuj im
za polecenie tabletek.
Biedaczek zmarł.
Nazywali go
Martinkiem, bo miał na nazwisko Martin.
Był mały, karzeł.
Łysy.
Bardzo miła osoba.
Jednej nocy rozmawialiśmy do rana.
Opowiadał mi o swoim tragicznym dzieciństwie
w małej galijskiej wiosce.
O pierwszej miłości, o której codziennie myślał…
Trzy dni później jadłem z żoną śniadanie.
Właściciel hotelu podszedł do nas ze łzami w oczach…
„Martinek nie żyje”.
Miał wypadek motocyklowy.
Alfonso…
Skończyłeś pracę dwie godziny temu,
powinieneś już iść.
Tak.
Gloria pomyśli, że się zgubiłem.
O!
Gdyby znów musiała pani rzygać.
Nie rzygam do wiader, dziękuję.
W porządku.
Dobranoc.
Proszę.
No proszę.
Nieźle!
Zdejmij garnitur mojego męża,
- dzwonię po gliny. - Tak.
Nie zamierzałem go zabrać, obiecuję.
Masz szczęście, że nie mam siły krzyczeć.
Już wszystko odkładam.
Proszę o siebie dbać i odpoczywać.
- Zobaczę. - Do widzenia.
- Ale…
Proszę pani…
Ty idioto…
- Dalej! - Raz, dwa, trzy…
I…
Jeśli nie patrzysz w oczy… Sam wiesz.
Jeszcze jeden?
Okej, jeszcze jeden!
- Dalej. - Jeszcze.
- Dawaj. - Okej.
Ostatni.
Zobacz, co zacząłeś, stary.
Zrobiłem z siebie totalnego głupka.
No i co, to było śmieszne.
Śmieszne?
W poniedziałek wszyscy będą się na mnie gapić.
Jeśli pójdę.
Jesteś bogiem miłości.
Mnie samemu za dobrze nie idzie.
Wiesz, że podobała mi się Minerva?
Pierdol się.
A ciebie nie lubiłem.
Kurwa…
Czas zdjąć maski czy jak?
Gdy powiedziałeś nam, że Minerva zostaje w Argentynie,
w głębi duszy mi ulżyło.
To pomogło mi o niej zapomnieć.
Nie jestem zakochany.
Dzięki Bogu, miłość ma datę przydatności, tak?
Moja chyba nie jest za dobra.
Czy powiedziałem do mikrofonu, że się nie pieprzycie?
Tak.
Epiktet powiedział, żeby nie spędzać życia
na myśleniu o przeszłości i przyszłości.
Należy skupić się na teraźniejszości.
To jedyny sposób, by zachować kontrolę.
Nawet nie wtedy.
Tak, nawet nie wtedy.
Są splątane.
Daj, muszę je rozplątać.
Są bardzo niesforne.
Skarbie, nie masz randki z piłkarzem?
Czas na mnie, kochani.
Nie zapomnij o pudrze.
- Pa. - Pa.
Zamknij oczy.
Teraz twoja kolej.
Znam tylko operę.
Lubisz operę?
Niespecjalnie.
Ale kocham „Requiem” Mozarta.
To coś innego.
Wolę część, której nie skomponował.
Jesteś niesamowita, co?
Ty, z kolei, jesteś bardzo bezpośredni.
Otwórz oczy.
Nie podoba mi się.
To nie mój styl.
No tak, twój styl to niedbanie o siebie.
Słucham?
Czasem jestem nieco za szczery.
Wsadź sobie w dupę swoją szczerość.
- Idę. - Przestań to powtarzać
i po prostu idź, cholera.
Możesz wszystkim powiedzieć, że Dino widział, że się nie kochasz
i poświęcił czas, by zadbać o twój wygląd.
Epiktet, jasne.
Utknęłaś w przeszłości,
tęskniąc za tym, co mogłoby być.
Chciałbym znów być młodym Apollem, ale…
Co jest, Rai?
Widziałeś Biela?
Zgubiłem go.
- Znajdzie się. - Nie widziałem go.
Wybacz, że jednak zostałem.
Stary, to chyba piąty przytyk
dzisiaj.
Wymyśliłeś to.
No nie wiem.
Chciałeś się pokłócić…
Nie. Muszę ukraść twój portfel,
byśmy się kumplowali.
Znudziłeś się mną.
Trzymaj się Biela,
nowego króla filozofii.
Co się z tobą, kurwa, dzieje? Powiedz mi.
Powiem ci.
Coś z tobą grubo nie tak, odkąd pojechałeś adoptować
psy z Axelem, przyjacielem psów.
A potem na tydzień
znikasz i zwalasz to na problemy w domu.
Coś tu nie gra, stary. Ściemniasz.
Przyznaj, że się oddaliłeś
i byłeś dupkiem.
Tak, wkurza mnie to,
bo byliśmy kumplami.
Wiedziałem, że ci się podobam i nawet cię pocałowałem.
Pierdol się!
Pol…
Nic mi nie jest.
Pol, za dużo wypiłeś.
Źle ze mną, Oti.
To muszą być te głupie leki.
Kurwa!
Co się dzieje?
Odbierz.
Lepiej, żeby to nie była ona…
Co, Rai?
Jestem na uczelni
i zmokłem. Potrzebuję jakichś ubrań.
Mam jechać
do twojego domu po ubrania?
Nie muszą być moje.
Będzie szybciej, jak przywieziesz coś od Pola.
Dobrze, jadę.
Czekaj tam, młody.
Wiesz, że policzę cię za nadgodziny.
Albo nie przyjedziesz.
Albo nie przyjadę.
Sto euro?
- Dwieście. - Dwieście!
Albo zapalenie płuc.
Dobra. Będę czekać przy głównym wejściu.
Nie dłużej niż dziesięć minut.
Jezu…
Mogłem mu powiedzieć
trzysta euro,
a by się zgodził.
Idiota za mnie!
Jesteś przemoczony.
No co ty! Daj mi to.
Co ty robisz?
Słuchaj, młody,
albo powiedz „proszę”, albo zabieram ubrania do domu.
Jezu…
Co?
Dasz mi to?
Proszę.
Dziękuję, Alfonso.
Nie ma za co.
Co za zjebana noc… Kurwa!
Co jęczysz?
Niektórzy ludzie brodzą w gównie,
a ty masz niewidzialną deskorolkę.
Twój tata wie?
Chyba żartujesz.
Więc dlatego nie jesteś z Axelem?
To nie wystarczy?
Dobrze, że mi powiedziałeś.
Ludzie myślą, że jestem walnięta
i tylko chcę się bawić.
Jestem dojrzalsza, niż wyglądam.
Dobrze, że tego nie zrobiliśmy.
Chciałam tego.
Dalej chcę.
Co ty mówisz?
Co?
Nie lubisz prezerwatyw?
Nie proszę o to.
Nie boję się tego, co masz.
Dla mnie to dalej ty.
Zazdroszczę ci pewności co do filozofii.
To twoje powołanie.
Ja go nie mam.
I jestem z ciebie dumna.
Zrób coś dla mnie.
Czas na bieg.
W szpilkach.
Fi-fi-filoimpreza!
Uwaga!
Uwaga…
Zasady Wersalskiej Mili…
To brak zasad!
Jeden…
Dwa…
Trzy!
- Co ty robisz? - Nic.
Pomóżmy jej!
Dawaj. Raz, dwa…
Skurwiele. Zagrodziliście nas?
- To ty? - Już tak było.
Idź beze mnie, Arni!
„Arni”?
Podoba mi się.
Zajebiście!
Wygrałem!
Alfonso?
Gloria,
wiesz, czy coś się dzieje z Polem?
Nie.
Gdzie to było?
Z tyłu szuflady.
Aspiryny
chyba by tam nie chował.
„Dencovyl.”
Jak się to pisze?
Nie idź!
Jak mam nie iść?
On potrzebuje pomocy.
Nie wie, ile ma do stracenia, tylko imprezuje.
Nie poganiaj go.
Jestem jego ojcem, musimy pomówić.
Nie. Pol nie umiera.
Jeśli bierze leki, tak powiedział mu lekarz.
Muszę z nim porozmawiać.
Chociaż raz mnie posłuchaj, na Boga!
Jesteście tacy sami.
Gdy coś się dzieje, uciekacie.
Nic dziwnego, że ci nie powiedział.
Wie, że wybuchniesz. Uszanuj jego decyzje.
Gdy się uspokoisz,
porozmawiaj z nim.
To boli!
Jest za mały.
- Ciągnij mocniej. - Nie mogę.
Czekaj. Raz, dwa… Dmuchnij.
Brawo.
Chodźmy na wschód słońca na plaży.
Twój tata przywiózł ciuchy.
Luz, zapłaciłem mu.
Ubrania Pola?
Laski za mną szaleją.
Jak cię czujesz?
Dobrze. Lepiej.
Bóg mnie ukarał, wrzucając mnie
do stawu z liliami.
Odstaw mnie, stary.
- Co jest? Nie masz siły. - Przestań.
Otworzę go głową.
- Biel, stary… - No co ty.
- Zrób to… - Ten jest dojrzalszy.
- Nie rób tego. - Okej…
Nie rozbij sobie głowy.
Dajcie mu spróbować.
- Biel! - Dawaj.
Biel!
Kurwa.
SKLEP Z CHURRO
Tak, mokre.
Mokre.
Tylko tak możemy dzisiaj zamoczyć.
Widzisz? To gejowski orgazm.
Gdy gej rozśmiesza kobietę.
Zamknij się…
Udało ci się spędzić noc poza domem
na trzeźwo.
I wyglądasz wspaniale.
Gdy córka cię zobaczy…
Opiekowałam się nią przez 28 lat,
a nie mogłam zaopiekować się sobą.
Obawiam się, że filozofia nie pomaga tak bardzo, jak myślisz.
Raczej! Czemu miałaby pomagać?
Nie pomaga mi ani nie pociesza mnie.
Nie. Spędziłam całe życie, walcząc.
Całe życie.
Bez przerwy.
Pomyłka za pomyłką…
Jak ktoś tak inteligentny, jak ja…
może być w takiej rozsypce?
Uważaj na szwy, nie drap.
Magia.
„Zaśmiakałaś”.
Zapłakałaś?
Nie…
Płakać i śmiać się jednocześnie.
„Śmiakać”.
Przez matkę zawsze „śmiakałem”.
I co wtedy?
Stary, dwa razy ci mówiłam.
Na ostatniej prostej
wygrałeś, ludzie klaskali.
Niesamowite!
Rzadko coś wygrywam.
Wyluzuj, Biel. To nie był Maraton Bostoński.
Zawsze wspominasz Stany Zjednoczone. Uwielbiam to!
Jeśli wygrałem wyścig,
mogę też osiągnąć inne rzeczy.
Może nawet skończę studia z samymi piątkami
lub będę rektorem uczelni.
Nie, za duża odpowiedzialność.
Lepiej cieszyć się życiem, stary.
Oczywiście, chciałbym wiedzieć jak.
Ja wiem jak.
Chcę podróżować.
Ale nie po kampingach, chcę wielkie łóżka.
Jadę z tobą.
Dawaj.
Jedźmy przez Buenos Aires, Minerva dołączy.
Dobra. I zakochamy się tam.
Zakochamy się w kimś w każdym miejscu.
Lepiej, bym się nie zakochiwał, wolę się przyjaźnić.