ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ MOVISTAR+ SERIES
Θα τα πάμε μια χαρά. Κάναμε επανάληψη σε όλα.
-Καταλαβαίνουμε τα θέματα… -Το 'χω.
Ναι, θα τα πάμε καλά, φίλε. Διαβάσαμε πολύ.
Δεν το 'χω με τον αυτοσχεδιασμό…
Θα σου βγει.
-Όταν ξεκινήσουμε… -Δείτε, το ρίχνουν.
-Ωχ, ισχύει. -Ανιόλ!
Γεια σας. Πωλ με λένε.
Δεν το θυμόμουν. Ξεχνάμε το Ανιόλ.
Ωραία. Τι κάνετε εδώ;
-Ήρθατε να το ρίξετε; -Όχι μόνο αυτό.
Ήμουν μέρες εδώ με τον Άξελ.
-Α, ναι; -Όχι, δεν είναι εδώ.
Πήγε να κοιμηθεί. Είναι τεμπέλης.
Κάνουμε σκληρή δουλειά, και όπως ήταν αναμενόμενο,
την παράτησε τελευταία στιγμή.
Ξαφνικά βιαζόταν.
Έπρεπε να τελειώσει γρήγορα.
Λες και έπρεπε να ξεκινήσει κάτι άλλο σημαντικό.
Πωλ, περιμένει ο κοσμήτορας.
Έρχομαι αμέσως.
Ευχαριστώ, Χοακίμ.
-Τα λέμε. -Πιστεύω να πάνε όλα καλά.
Ο Άξελ βιάστηκε στη δουλειά για να το τελειώσει για εμένα.
Είναι προφανές ότι είναι ερωτευμένος.
Δεν ξέρω.
Ναι, ξέρεις.
Τώρα θα έχεις περισσότερη έμπνευση, σωστά;
Ναι.
ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 11:30 Π.Μ. ΚΥΡΙΑ ΑΙΘΟΥΣΑ
ΑΥΘΕΝΤΙΕΣ
Χάρη στην επιτροπή, σήμερα μπορούμε να αποκαλύψουμε
αυτή την όμορφη αίθουσα, που ανακαινίστηκε πρόσφατα.
Αυτός ο ξεχωριστός χώρος υπήρξε μάρτυρας της ιστορίας.
Χιλιάδες μαθητές έκαναν
τις τελετές αποφοίτησής τους εδώ.
Σήμερα γιορτάζουμε.
Γιορτάζουμε τη γνώση,
το κριτικό πνεύμα.
Καλώς ορίζουμε τη σοφία.
Το ρητό του πανεπιστημίου είναι…
"Libertas perfundet omnia luce".
"Η ελευθερία λούζει τα πάντα με φως".
Και εγένετο φως.
Με θέλει πολύ, ε;
Αλφόνσο!
Μόλις έφευγα, κυρία.
-Α! -Επειδή είναι η τελευταία μέρα,
μου είπατε να τελειώσω στις 12.
Φεύγω. Δείτε, έχω τη λίστα με τις υπερωρίες.
Σωστά.
Περιμένετε κάποιον;
Ναι.
-Να σας βοηθήσω; -Όχι.
Δώσ' το μου. Βλέπω ότι θες να πληρωθείς και να φύγεις.
Δεν είμαι εδώ για πλάκα.
Πέρασες τις καρέκλες με βερνίκι;
Ναι, όπως είχαμε πει.
Ωραία. Περίμενε να φέρω το αποδεικτικό
μισθοδοσίας για να υπογράψεις και να φύγεις.
Μην βιάζεστε, κυρία.
Τώρα να μην βιάζομαι; Είσαι αστείος;
Λοιπόν, οργανώσαμε
αυτό το συμπόσιο διότι θέλουμε
να κάνουμε διάλογο για την αγάπη.
Συγνώμη…
Μια ερώτηση να κάνω.
Εγώ είμαι από το Μαθηματικό,
και μου φαίνεται λίγο περίεργος ο τίτλος του διαλόγου.
Γιατί "ενάντια" στη φιλοσοφία;
Αυτό είναι ένα μανταρίνι.
Είναι το ίδιο για όλους, ένα φρούτο.
Αλλά τι σκέφτεται ένας φιλόσοφος;
Αναρωτιέται γιατί υπάρχει και από που ήρθε
και που πηγαίνει.
Χρησιμοποιήσαμε αυτόν τον τίτλο
επειδή η φιλοσοφία κάνει τον εγκέφαλο
να λειτουργεί μέχρι τέλους.
Και αναρωτιόμαστε, είναι όντως τόσο σημαντικός ο στοχασμός στη ζωή;
Ας μην ξεγελιόμαστε.
Έχουμε υψηλές ηθικές αξίες.
Λένε ότι η φιλοσοφία είναι καλή επιλογή
για να πεθάνεις από την πείνα.
Άρα η φιλοσοφία δεν είναι απαραίτητη;
Η φιλοσοφία είναι απαραίτητη ακόμα και για να την αμφισβητείς.
Όταν αμφισβητείς, τότε φιλοσοφείς.
Και η ερώτηση θα ήταν,
γίνεται να μην υπάρχει η φιλοσοφία;
Ίσως, ως φιλόσοφοι,
προοριζόμαστε να σκεφτόμαστε τους άλλους.
Θέλουμε να φιλοσοφούμε;
Οι άνθρωποι δεν θέλουν να σκέφτονται κάποια βαθιά πράγματα.
Ναι, επειδή είναι πρακτικοί, όπως ο πρύτανης.
Κάνει τη δουλειά του, γυρνάει σπίτι και πάει διακοπές το καλοκαίρι.
Σας ζηλεύω, κύριε.
Αυτό που χρειάζομαι είναι διακοπές από μαθητές σαν κι εσένα.
Πού σκατά είναι η Μπολάνο;
Θα πάω,
αλλά προτιμώ να ξεκινήσουν χωρίς εμένα και να πάω μετά.
Κι εδώ το ίδιο κάνεις.
Η αλήθεια είναι ότι μόνο στα μαθήματά μου πάω στην ώρα μου.
Συγνώμη.
Το σημαντικό είναι ότι
δεν έχω πιει εδώ και 183 μέρες.
Αλλά αναρωτιέμαι, αν θα μπορούσα να πιω
μια μπυρίτσα, μια φορά την εβδομάδα;
Το θέλω πολύ, αλήθεια.
Ειδικά τώρα που δεν βλέπω την κόρη μου πολύ.
Μένει με τον φίλο της…
Αυτά λοιπόν.
Χωρίς αλκοόλ, χωρίς κόρη…
τέλος πάντων, θα δούμε.
Η αγάπη περιορίζει την ατομική μας ελευθερία;
Μας αναγκάζει να κάνουμε πράγματα;
Τι προτιμάμε; Να ζούμε σε ζευγάρι ή μόνοι;
Προτιμάμε να πηδιόμαστε.
Όχι, σοβαρά τώρα.
Είναι ξεκάθαρο ότι υπάρχει κοινωνική πίεση
για να βρούμε κάποιον και να κάνουμε οικογένεια.
Ας σπάσουμε αυτή την τάση.
Πολλοί δεν είναι ερωτευμένοι και μένουν μαζί
επειδή έτσι είναι η ζωή.
Αυτό συμβαίνει όταν εξαφανίζεται ο έρωτας
αλλά συνεχίζει να υπάρχει η εξάρτηση.
Και τι σημαίνει αυτό;
Να αποδεχτούμε την υποταγή ως ένα ακόμα δεδομένο της ζωής;
Θέλουμε να έχουμε κάποιον να μας ελέγχει επειδή μας καθοδηγεί στη ζωή.
Πάντα αναφέρω τον Ντοστογιέφσκι.
Καλημέρα.
Ο Ντοστογιέφσκι έγραψε.
"Για τον ελεύθερο άνθρωπο, δεν υπάρχει πιο ελκυστική επιθυμία
από το να βρει κάποιον να γονατίσει μπροστά του".
Μια μεγάλη φράση.
Ως ανθρώπινα όντα, είμαστε ασταθή και ανυπεράσπιστα.
Και εθισμένα.
Ναι, τέλεια.
Μπορείτε να ξεκινήσετε αύριο;
Ωραία, μια χαρά για εμένα.
Το σπίτι είναι μεγάλο, έχει δουλειές.
Υπέγραψε.
Έχετε δίπλωμα οδήγησης;
Α, πολύ ωραία!
Ναι.
Φυσικά και θα υπάρξει συμβόλαιο.
Ναι, ελάτε αύριο στις 12,
να σας δείξω το σπίτι, χωρίς βιασύνη.
Τέλεια. Ευχαριστώ. Γεια σας.
-Το υπέγραψες; -Ναι.
Ορίστε η επιταγή στο όνομά σου.
Αλφόνσο Ρούμπιο Εσκομπάρ.
Πάω έξω για ένα ποτό, να απολαύσω λίγο ήλιο.
-Να σας το φέρω; -Όχι, θα με χρεώσεις εσύ.
Αλφόνσο. Δεν θα έφευγες;
Να σας πω.
Δεν ήθελα να σας πληγώσω.
Δεν ήρθα για πλάκα, αλλά μου άρεσε που δούλευα εδώ.
Ωραία, χαίρομαι.
Μάλιστα.
Αυτό ήταν;
Τι "αυτό ήταν;"
Λείπει κάτι πιο…
Τι λείπει;
Δεν βρίσκω τη λέξη. Κάτι περισσότερο από ένα ψυχρό "αντίο".
Καλή σου τύχη, Αλφόνσο.
Να ξέρετε ότι χάρηκα που σας γνώρισα.
-Μην συγκινηθούμε όμως, εντάξει; -Όχι, εννοείται.
Είμαι σίγουρη ότι θα ξαναβρεθούμε.
Το ελπίζω.
Μην ξεχνάτε να περνάτε τις καρέκλες
-με βερνίκι… -Ναι.
Κυρία Βικτόρια!
Αντίο.
Ευχαριστώ για όλα.
ΚΟΤΟΣΟΥΠΑ ΜΕ ΤΗ ΜΥΣΤΙΚΗ ΠΙΝΕΛΙΑ ΤΟΥ ΑΛΦΟΝΣΟ
Ωραία, μισό λεπτό.
Σε μια τόσο ατομικιστική και ναρκισσιστική κοινωνία,
μπορούμε πραγματικά να αγαπήσουμε;
Φυσικά.
Οι σχέσεις είναι περίπλοκες, αλλά εμείς δεν είμαστε που
περιπλέκουμε κάτι τόσο απλό όπως η αγάπη;
Πρέπει να χαλαρώσουμε.
Να ερωτευτούμε.
Πολλά σιρόπια.
Άλλη μια λέξη και θα γίνω καραμέλα.
Καλά, τι είναι αυτό;
Το συνέδριο της αφέλειας;
Ίσως δεν συνειδητοποιείτε ότι
οι περισσότεροι από εσάς είναι προορισμένοι να αποτύχουν στον έρωτα;
Η φίλη μου, η Σίλβια Μοντολιού, έκανε την ερώτηση κλειδί.
Σε μια ατομικιστική κοινωνία,
μπορεί να χωρέσει ο έρωτας;
Και είπατε όλοι "ναι" χωρίς να το σκεφτείτε,
λες και είναι παραμυθάκι.
Λοιπόν, εγώ λέω "όχι".
Δεν υπάρχει χώρος για έρωτα.
Η μοίρα μιας σχέσης μπορεί να περιγραφθεί με μια λέξη.
Χωρισμός.
Και λεφτά σε ξενοδοχείο.
Και τι προτείνεις ως εναλλακτική;
Την αιώνια μοναξιά;
Να ερωτευτείς με τον ίδιο σου τον εαυτό
και να υποστηρίζεις την ιδέα του να ξέρεις να ζεις μόνος.
Το να μας αγαπάμε, μας δίνει την ικανότητα να αγαπάμε τους άλλους.
Δεν αρνούμαι την αγάπη.
Θεωρώ ότι ο χωρισμός είναι βέβαιος
για την πλειοψηφία των ζευγαριών.
Ακόμα κι αν ισχύει,
η σημασία της αγάπης είναι αδιαμφισβήτητη.
Η απόδειξη είναι όλες οι εφαρμογές γνωριμιών.
Αυτό δεν είναι αγάπη, μικρέ, είναι απλά σεξ.
Η αγάπη είναι ένα με την καλοσύνη, με την ιδέα του να κάνεις καλό.
Χωρίς αγάπη δεν υπάρχει καλοσύνη,
αυτό δεν είναι ηθική κοινωνία.
Η πραγματική αγάπη είναι σχεδόν μια ψευδαίσθηση.
Να αγαπάς έναν άρρωστο,
σχεδόν κανείς δεν το κάνει.
Διότι κανείς δεν μπορεί να δώσει όλη του την καρδιά στον άλλον.
Νομίζω φτάνει, έτσι;
Είναι λίγο λυπηρό αυτό.
Προτιμώ να είμαι αφελής,
και να πιστεύω στην αγάπη… Μπολάνο, μην ακούτε λίγο, παρακαλώ.
Ότι,
ακόμα σε θέλω.
-Είμαστε οι καλύτεροι! -Ναι!
Η Μπολάνο πήρε φωτιά! Είχατε πολύ ένταση.
-Σταμάτα, μωρέ. -Σκίσαμε.
Ειδικά εσύ, βρήκες τον έρωτα.
-Θα τον σκοτώσω τον Αρνάου. -Έφυγε. Φοβήθηκε.
Δεν μου άρεσε η σκηνή που έκανε.
Ήταν όμορφη κίνηση.
-Πρέπει να του δώσεις μια ευκαιρία. -Μήπως κι εσύ στον Άξελ;
Γεια!
Μπαμπά;
Γεια σου, Πωλ. Δεν είναι εδώ ο πατέρας σου.
Α, εντάξει. Πάω στη δουλειά.
-Πώς πήγε; -Πολύ καλά.
Είμαι χαρούμενος.
Θα ήθελα να έρθω με τον πατέρα σου.
Ο πατέρας μου σε φιλοσοφικό διάλογο;
Ποιο είναι το πρόβλημα;
Είναι χαζός;
Όχι.
Απλά δεν μπορώ να τον φανταστώ να μιλάει για τέτοια θέματα.
Νομίζω ότι μπορεί να καταλάβει πολλά.
Τι τρέχει τώρα;
Είδαμε τα χάπια που παίρνεις.
Τα βρήκε ο πατέρας σου όταν έψαχνε ρούχα για τον Ράϊ.
-Εντάξει… -Ηρέμησε.
-Μην ανησυχείς. Είσαι καλά; -Ναι.
Γκλόρια, καλά είμαι. Παίρνω φάρμακα αλλά δεν ήθελα να το μάθει κανείς.
Γιατί δεν μου το είπες; Έγινε έξαλλος;
Λιγάκι. Όπως κι εσύ τώρα.
Μπορώ να εξηγήσω.
-Ήταν με έναν από τη δουλειά. -Δεν σε ρώτησα.
Δεν χρειάζεται να δικαιολογηθείς ή να νιώθεις ένοχος.
Ναι, ο πατέρας σου έκλαψε πολύ.
Φοβήθηκε ότι θα χάσει τον γιο του.
Ήθελα να το πω, αλλά δεν ήθελα να μαλώσουμε.
Μα, για τι πράγμα μιλάς;
Τώρα ξέρει.
Θέλει μόνο να του μιλήσεις.
Αλήθεια;
Ναι, καλέ μου, μην ανησυχείς.
Τώρα είσαι σαν τη μαμά μου.
Σίλβια;
Γεια, Μπολάνο. Να περάσω;
Δεν το πιστεύω.
Είσαι μεθυσμένη ή προσποιείσαι;
Ήμουν στο δείπνο του συνδικάτου των αναπληρωτών.
Και ήπιαμε και μερικά ποτάκια καθώς παίρναμε αποφάσεις.
Αλλά μην ανησυχείς, είμαι καλά.
Ευχαριστώ που μου θυμίζεις
πόσο ωραίο είναι να πίνεις. -Συγνώμη.
Όχι, είναι δικό μου θέμα.
Εγώ θα έπινα 14 ποτά. -Καλά, καλά.
Τα έπινα με τον Οκτάβι,
που είναι πολύ καλός τύπος.
Δεν είναι λίγο θηλυπρεπής τώρα τελευταία;
Μου δίνει μάρσμελοους και…
ζελεδάκια μπανάνα.
-Αλήθεια; -Ναι.
Περίεργο.
Το περίεργο είναι ότι
βρίσκεσαι εδώ αντί να
αγκαλιάζεσαι με τον φίλο σου.
Ποιον φίλο; Τον βλάκα;
-Δεν είπα βλάκας. -Όχι, αλλά το σκέφτηκες.
Κοίτα, θα σου πω κάτι.
Ήξερα ότι είναι βλάκας, αλλά ήταν ο βλάκας μου.
Και κάναμε καλό σεξ.
Και τώρα αποφάσισα να το λήξω.
Δεν παίρνω πια αποφάσεις μετά από τη σκηνή που έκανες στις σκάλες.
Μια σκηνή αλκοολικών αναθυμιάσεων.
Έλα, θα σε πάω κάπου που θα σου αρέσει.
Μην είναι μπαρ.
Άσε με, άσε με μόνη
Αρκετά με την τρέλα σου
Θέλω να ξέρω
Αν θα είσαι μαζί μου
Απόψε
Έι, έι…
Τι θυμωμένα μούτρα είναι αυτά;
Μη μου πεις ότι αυτά που έλεγες για την αγάπη
-δεν πήγαιναν για εμένα. -Κοίτα, Ρούμπιο.
Δεν είμαι κάποια πονηρή μάγισσα. Είμαι η Μπολάνο και τέλος.
-Τόσο πολύ σε νοιάζει η γνώμη μου; -Σε θαυμάζω, Μαρία.
Σταμάτα να με θαυμάζεις λες και είμαι πίνακας του Βελάθκεθ.
Και να ξέρεις ότι του χρόνου,
δεν θα με έχεις στην τάξη.
Ήρθα να… ξεκουραστώ.
Ναι.
Εντάξει, ξεπέρασα τα όρια. Αλλά δεν θέλω προβλήματα, εντάξει;
Έκανες σκηνή μπροστά σε όλους, φίλε.
Ναι. Αλλά είπα την αλήθεια.
Αρνάου…
-εσύ κι εγώ δεν θα ξαναείμαστε μαζί. -Καλά. Εντάξει.
Έχω άλλα πράγματα στο νου μου.
Σε αγαπάω επειδή είσαι καλός φίλος και ήμασταν καιρό μαζί, αλλά…
-Λυπάμαι.
Δεν θα πίστευα ότι λες κάτι τρελό, αν το είχες πει από την αρχή.
Πόσες τρελές ιδέες έχω;
Πολλές.
Και μου αρέσουν.
Και το ότι αντικρούομαι είναι ωραίο, ε;
Αλλά δεν θα είμαστε μαζί, εντάξει;
Με τίποτα!
-Κέβιν, οι μπύρες. -Ορίστε.
Στο τραπέζι δέκα, ο Ντίνο τις θέλει εκεί σε πέντε λεπτά.
Ξυπνάμε λίγο.
Μπαμπά;
Γεια, Πωλ.
Γεια.
Πώς είσαι;
-Καλά είσαι; -Ναι.
Αυτό είναι το γνωστό στέκι.
Σου φέρονται καλά;
Ναι, εδώ μου φέρονται.
Χαίρομαι αν είναι έτσι.
Και κέρνα με και ένα σφηνάκι.
Πωλ, γλυκέ μου, μήπως να έρθει εδώ ο Μπιελ;
Από εδώ, οι γονείς μου.
Αχ Θεέ μου! Στις υπηρεσίες σας!
Έχετε άξιο γιο.
Ελπίζω να φαίνεται και να μας δώσεις τις καλύτερες θέσεις.
Ελάτε μαζί μου. Θα σας βάλω στο καλύτερο τραπέζι.
Η Αεροπορική Εταιρία Σατανάσα σας ευχαριστεί που μας εμπιστεύεστε
να βάλουμε παύση στις βαρετές ζωές σας.
Σας έχω κακά νέα.
Δεν θα τραγουδήσω.
Παλιο-υποκριτές.
Σήμερα έρχεται μια κουφή φίλη.
Κάνουμε χειρονομίες. Ο κόσμος νομίζει ότι περνάω καλά,
αλλά μιλάμε για τη χημειοθεραπεία του αδερφού της.
Γι' αυτό θα κάτσω για να απολαύσετε
την παράσταση του αρχηγού.
Μια εξομολόγηση…
Εγώ του έμαθα όσα ξέρει.
Πιστεύω να μη σας τυφλώσει.
Ξεκινάμε με τον Ντίνο!
Δεν είμαι αυτή που φαντάζεσαι
Μια ήρεμη και απλή γυναίκα
Που μια μέρα εγκαταλείπεις Και πάντα συγχωρείς
Αυτό το κορίτσι
Δεν είμαι αυτό το κορίτσι
Δεν είμαι αυτή που νόμιζες
Το λευκό περιστέρι Που κάνει το νερό να χορεύει
Που γελάει με το τίποτα Λέει ναι σε όλα
Αυτό το κορίτσι
Δεν είμαι αυτό το κορίτσι
Δεν θα μπορέσεις ποτέ Vα περηφανευτείς
Που έπαιξες
Με την αλήθεια, τον έρωτα
Με όλους
Αν πραγματικά με αγαπάς
Δεν είμαι πια αυτό το κορίτσι
Που φοβόταν την καταιγίδα
Πάλευε με τα κύματα, Βρίσκει την παραλία
Αυτό το κορίτσι
Δεν είμαι αυτό το κορίτσι
Αν απλά θες μια περιπέτεια
Βάλε φύλακες σε όλο σου το σπίτι
Δεν είμαι αυτή που χάνει την ελπίδα
Σκέψου το, όχι πια
Δεν είμαι αυτή που φαντάζεσαι
Μια ήρεμη και απλή γυναίκα
Που φεύγει μια μέρα Και πάντα συγχωρεί
Αυτό το κορίτσι
Δεν είμαι αυτό το κορίτσι
Αυτό το κορίτσι
Δεν είμαι αυτό το κορίτσι
Μπράβο!
Δώστε μου ένα λεπτό,
να σας συστήσω δύο άτομα.
Η μια είναι καθηγήτρια ηθικής
στη Φιλοσοφική.
Βρίσκεται στην κορυφή
του Ολύμπου όλου του πανεπιστημίου.
Δεν θα πω το όνομά της για να μη θυμώσει η Μαρία Μπολάνο.
Η Μαρία Μπολάνο.
Μπράβο!
Το άλλο άτομο είναι μαθητής της.
Η κληρονομιά της Ελλάδας, ένας γεννημένος φιλόσοφος.
Έλα εδώ μαζί μου.
Ο Απόλλων Ρούμπιο!
Απόλλων; Τέλειο!
Μπράβο!
Όμορφε!
Πες κάτι.
-Τι; -Πού να ξέρω εγώ;
Επινόησε ένα βραβείο, για παράδειγμα.
Δώσε έναν λόγο. Που να ξέρω!
Αλλά σύντομα, ναι; Ο Απόλλων είναι σύντομος.
Ένα βραβείο;
Λοιπόν…
Θα σας πω ποιο είναι το βραβείο μου.
Το βραβείο μου είναι ότι
από τότε που γεννήθηκα, κάποιος νοιάζεται για το αν πήρα πρωινό.
Έμενε ξύπνιος όταν
δεν μπορούσα να κοιμηθώ.
Αυτός ο άνθρωπος υπέφερε επειδή κατηγορεί τον εαυτό του
που δεν μπορούσε να μας παρέχει όλα όσα νόμιζε ότι αξίζαμε.
Η ζωή δεν του φέρθηκε καλά,
αλλά συνεχίζει ακόμα να μου λέει αυτά τα περίεργα αστεία.
Θέλω να του πω ότι είμαι καλά.
Ότι…
ξέρω ότι είναι εκεί αν τον χρειαστώ.
Δεν μπορώ να φανταστώ ότι δεν θα μένουμε μαζί.
Μπαμπά, εσύ είσαι το βραβείο μου.
Μπράβο, Απόλλων.
Λοιπόν…
συγχαρητήρια για τη γλυκιά στιγμή πατέρα-γιου.
Αυτή είναι μια αγάπη στην οποία πιστεύω, των γονιών και παιδιών.
-Στην αγάπη μεταξύ μαθητή καθηγητή; -Μη με κάνεις να κλάψω.
Δεν θα σε έχω δασκάλα.
Θα βρεις καλούς καθηγητές σαν κι εμένα.
Ή μπορεί και καλύτερους.
Είσαι η Μπολάνο. Υπάρχει μόνο μια Μπολάνο.
Περίμενε, αν συγκεντρωθώ,
θα μου φύγει ένα δάκρυ.
Μη γελάς. Είσαι έμπνευση.
Να σου δώσω ένα φιλί;
Ένα μικρό, διακριτικό φιλί.
Άσε τα φιλιά και τους καθηγητές.
Ο δάσκαλος λυκείου σου κι εγώ δεν θα είμαστε
μαζί σου στα πιο σημαντικά κομμάτια της ζωής σου.
Ένας δάσκαλος είναι…
μια όμορφη ανάμνηση.
Τίποτα περισσότερο.
Δεν αρνούμαι ότι έχουμε και ένα εγώ,
αλλά μικρέ, ήρθε η ώρα να πετάξεις.
Και πετάς μόνος.
Θα κάνεις κι άλλα λάθη.
Στο λέει η ειδικός της τέχνης του λάθους.
Κοίτα, Πωλ,
είναι άνθρωπου που μόνο υπάρχουν,
και άνθρωποι που ζουν.
Ποιο προτιμάς;
Να υπάρχεις ή να ζεις;
Έχω έναν γιο θησαυρό.
Και ο ταρίφας το ξέρει. Το έλεγες όλη την ώρα.
Είναι αλήθεια.
Συνειδητοποίησα ότι είμαι καλός πατέρας.
Δεν αμφέβαλλα.
Τι είναι αυτό;
Αλφόνσο Ρούμπιο.
Περνάς;
Ωραία.
Βοήθησέ με.
Το κοστούμι.
Έχει ένα σημείωμα.
"Ένα όμορφο κοστούμι για έναν άξιο κύριο. Βίκυ".
Κοίτα.
Εντάξει…
Θεέ μου.
Οι πλούσιοι είναι περίεργοι, Γκλόρια.
Κι εσύ είσαι καλός άνθρωπος.
Πάρε βαθιές ανάσες.
Άσε τους ατμούς να μπουν μέσα σου.
Μην είσαι βλάκας,
θα καταλήξω να πίνω ό,τι έμεινε και να φάω τον πάγο.
Άρα, το καθήκον μου σαν κύριος είναι να εξαφανίσω αυτό το ουίσκι.
Τι, Μαρία Μπολάνο;
Δεν θες να κάνεις σεξ;
Δεν είμαι αρκετά άνδρας για εσένα.
Όμως δεν φταίς εσύ.
Δεν υπάρχει κάτι σπίτι μου που να μην μπορεί να πραγματωθεί.
Ακόμα δεν με εμπιστεύεσαι;
Τώρα όμως ναι.
Τώρα με ανάβεις.
Δεν θα σε φιλήσω.
Δεν είναι και η πρώτη μου απόρριψη.
Άκουσέ με.
Νομίζω ότι όσο πίνεις, τόσο περισσότερο θες να κάνεις σεξ.
Ένας δρόμος διαφυγής.
Το σεξ, Μαρία. Είναι λίγο εξάρτηση.
Φίλα με, μόνο μια φορά.
Και θα δούμε πώς νιώθουμε.
Φίλα με και άσε τη φαντασία σου να πετάξει.
Ωραία.
Ή να κλείσω τα μάτια μου,
να σκεφτώ τον Κλαρκ Γκέιμπλ,
-και να φιληθούμε. -Φυσικά.
Εσύ ο Κλαρκ Γκέιμπκ, κι εσύ…
ο Ντιν Μάρτιν.
Άξελ!
Άξελ.
-Έλα κάτω. -Τι έγινε;
Ανακαίνισες την καλύτερη αίθουσα του κόσμου.
Τι είπες;
-Τι έγινε; -Δεν μπορούσα να περιμένω το αύριο.
Υπήρχε ένταση σήμερα. Το συμπόσιο πήγε τέλεια,
αλλά όταν μπήκα μέσα
και είδα τη δουλειά που έκανες… είναι απίστετη.
Γι' αυτό και…
σε ερωτεύτηκα περισσότερο. Ξέρω ότι βιάστηκες για εμένα.
-Ε, εντάξει… -Όχι, άσε με να μιλήσω λίγο.
Ξέρω ότι σε κούρασα.
Δεν ξέρω τι είναι η ευτυχία,
αλλά μάλλον είναι αυτό που νιώθω μαζί σου.
Και αν…
δεν ξέρω, αν θες και…
νιώθεις το ίδιο, μπορούμε να είμαστε μαζί.
Χωρίς τους βαρετούς μου μονόλογους.
Καιρός δεν ήταν;
Δεν θέλω να κλάψω.
Θέλω να κλάψεις.
ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Τι;
-Αυτό ήταν! -Αυτό ήταν!
-Πόσο τέλειο. -Ναι.
-Παιδιά! -Γεια!
Όμορφη.
Αυτό ήταν!
Είδες την Μπολάνο;
-Όχι. -Νόμιζα ότι θα ερχόταν.
-Δεν ξέρω. -Το αγόρι σου.
Ότι…
-Κα Μοντολίου. -Καθηγητή Ρούμπιο.
-Τελείωσα τη σχολή. -Ένας από τους επιζώντες της σχολής.
Τώρα τι θα κάνεις;
Δεν ξέρω. Η Μπολάνο πού είναι;
Ταξιδεύει ακόμη στα Ελληνικά νησιά με τον Ντίνο.
-Διακοπάρες. -Ναι.
Αλλά μου έστειλε ένα μήνυμα για εσένα.
Μου ζήτησε να σου δώσω "ένα μικρό, διακριτικό φιλί".
Κοίτα τον.
Πού το βρήκες το κοστούμι, μπαμπά;
Ωραίο δεν είναι; Το είχα έτοιμο για τέτοιες περιστάσεις.
-Απίστευτο. -Τσαλάκωσέ το με μια αγκαλιά, μικρέ.
Τα κατάφερα, μπαμπά.
Ποτέ δεν το αμφέβαλλα. Είσαι ο περίεργος της οικογένειας.
Συγχαρητήρια, γλυκέ μου.
Ευχαριστώ, Γκλόρια.
Ο Άξελ δεν ήρθε;
Δεν μπορούσε.
Ήταν απασχολημένος με τη δουλειά όλη μέρα.
Μάλιστα. Συγνώμη αλλά…
Αλφόνσο, σταμάτα.
Άσε με να μιλήσω.
Για μια τέτοια περίσταση έπρεπε να πάρει ρεπό.
Ορίστε. Το είπα.
-Ότι, συγχαρητήρια. -Ευχαριστώ, μπαμπά.
-Ότι, γλυκιά μου. -Μαμά.
Ένας μαθηματικός και μια φιλόσοφος!
Τα πήγα καλά, έτσι;
Ξέρεις τι σημαίνει;
"Ευδαιμονία". Ιδέα δεν έχω.
Τι είναι, Λατινικά;
-Ελληνικά. -Ουάου!
Σημαίνει αυτολεξεί "καλό πνεύμα".
Είναι κάτι σαν… την ευτυχία.
Δεν νομίζεις ότι ήρθε η ώρα να παραδεχτείς ότι είσαι χαρούμενος;
Φυσικά. Αφού ήρθε η "ευδαι"… γαμώτο, η ευτυχία!
Έτσι!
Να σου πω…
Το πρώτο σου μάθημα ήταν τέλειο.
Μέχρι κι εγώ το κατάλαβα.
Βάλε μου Α, καθηγητή!
Θα σου βάλω άριστα.
Δεν θέλω να στο πω.
Με εμένα μαθητή σου ήταν εύκολο,
αλλά αν είσαι μπροστά από 25 τρελαμένους…
Θα είναι γοητευτικοί τρελαμένοι.
-Ελάτε, φωτογραφία. -Μια φωτογραφία.
Ναι, ναι.
Μισό να έρθω κι εγώ.
Ελάτε.
Ότι, πήγαινε πιο πέρα.
-Τι γλυκό! -Μπείτε κι εσείς.
Γεια, Κάτι.
Ναι, σε πήρα.
Είμαι ενοχλητικός, αλλά την προηγούμενη
εβδομάδα, μου είπες ότι θα κοίταζες τις θέσεις…
Δεν υπάρχει τίποτα, ε;
Εντάξει.
Απλά περιμένω εδώ και έναν χρόνο για μια θέση.
Ναι, σωστά. Υπομονή, υπομονή.
Πιστεύω να μην περιμένω όλη μου την ζωή.
Αν θες βοήθεια να βάψεις το σπίτι σου, πες μου.
Εντάξει.
Την επόμενη εβδομάδα, ο ενοχλητικός Πωλ Ρούμπιο θα ξανακαλέσει.
Ωραία. Ευχαριστώ.
Γεια.
Αδύνατο
Μη μου λες
Ότι τελικά σου λείπω
Όλα τα όνειρα
Χάθηκαν στη θάλασσα
Και τα χρόνια σε έφαγαν
Δεν σε έχω δει για καιρό
Σε φαντάζομαι διαφορετικό
Πιο γλυκιά εμφάνιση
Και πιο πικρά λόγια
Σε θυμάμαι βρεγμένο
Στο χαλάζι εκείνο το πρωί
Τον Ιανουάριο του '84
Και τα παπούτσια σου μες στη λάσπη
Και φώναξα
Θέλω λίγο από την Tσίχλα του σύμπαντος
Να με πας στην Αφροδίτη
Με την καρδιά σου γεμάτη
Με μικρές ιστορίες
Θέλω λίγο από την Tσίχλα του σύμπαντος
Για να μάθουμε να πετάμε
Σε αυτή τη θάλασσα των ονείρων σου
Των αοράτων ονείρων
Είναι τόσο δύσκολο να θυμηθώ
Δεν τολμώ να αναπνεύσω
Αν γυρίσεις, θα σε αγαπώ περισσότερο
Είναι τόσο δύσκολο να θυμηθώ
Δεν τολμώ να αναπνεύσω
Αν γυρίσεις, φέρε τη θάλασσά σου