NETFLIX PRESENTEERT
EEN ORIGINELE MOVISTAR+ SERIE
Het komt goed. We hebben alles voorbereid.
We snappen de onderwerpen. -Het lukt me wel.
Komt goed. We hebben hard gestudeerd. -Ik kan slecht improviseren.
Het komt vanzelf als we zijn begonnen. -Ze halen het neer.
Het is waar. -Aniol.
Ik heet Pol.
Ik wist het niet meer. We vergeten Aniol. -Mooi. Wat doet u hier?
Komt u het weghalen? -Dat niet alleen.
Ik heb me dagen met Axel opgesloten. Hij is er nu niet.
Hij slaapt nu. Wat een luilak.
Het was een flinke klus, maar zoals verwacht, gaf hij het op het laatst op.
Opeens had hij haast. Hij wilde het snel afmaken.
Alsof hij aan iets belangrijks wilde beginnen. Snap je?
Pol, de decaan wacht. -Ik kom zo.
Bedankt, Joaquim.
Tot ziens. -Ik hoop dat het goed komt.
Axel is aan het werk gebleven om het voor me af te maken.
Blijkbaar is hij verliefd.
Ik weet het niet. -Dat weet je wel.
Je hebt nu wel extra inspiratie. Toch?
Zeker.
SYMPOSIUM TEGEN DE FILOSOFIE
VRIJDAG 11.30 GROTE ZAAL
MEESTERS
Dankzij het bestuur kunnen we vandaag…
…deze prachtige recentelijk gerestaureerde zaal onthullen.
Deze deftige ruimte was getuige van de geschiedenis.
Duizenden studenten hebben hier hun buluitreiking gehad.
Vandaag is het feest.
We vieren kennis…
…en een kritische geest.
We verwelkomen wijsheid.
Het motto van de universiteit is…
…'Libertas perfundet omnia luce.'
Door vrijheid baadt alles in het licht.
Laat er licht zijn.
Houdt hij te veel van me?
Alfonso.
Ik ging net weg, mevrouw.
U zei dat ik om 12.00 weg mocht omdat het mijn laatste dag was.
Ik ga. Ik heb een lijst met overuren.
Goed.
Verwacht u iemand?
Kan ik nog ergens mee helpen?
Geef maar, ik snap dat je je geld wil en weg wil.
Ik ben hier niet voor mijn plezier. -Heb je de stoelen buiten gelakt?
Zoals beloofd. -Wacht even, dan haal ik je loonstrookje.
Dan kan je tekenen en vertrekken.
Dat heeft geen haast, mevrouw.
Nu heb je geen haast. Je bent grappig.
Nou, we hebben dit symposium georganiseerd…
…om over de liefde te debatteren.
Een ding…
Sorry, het is maar een vraag.
Ik volg geen filosofie, maar wiskunde en ik vind de titel nogal vreemd.
Waarom tegen de filosofie?
Dit is een mandarijn. Hetzelfde voor iedereen. Het is fruit.
Maar wat denkt een filosoof?
Hij vraagt waarom het bestaat en waar het vandaan komt…
…en waar het heengaat.
We gebruikten die titel omdat filosofie de hersenen aan het werk zet…
…tot het je afmat.
We vroegen ons dus af of reflectie nodig is om te leven.
Het is geen grap. We hebben een hoge moraal.
Men zegt dat filosofie een goede carrière is om te verhongeren.
Is filosofie wel nodig?
Je hebt het zelfs nodig om die vraag te stellen.
Als je je dingen afvraagt, filosofeer je. En de vraag is dan…
…of filosofie ook niet kan bestaan.
Misschien zijn we als filosofen gedoemd om over anderen na te denken.
Willen we filosoferen over diepe zaken die we niet willen overwegen?
Natuurlijk, want mensen zijn praktisch, net als de rector.
Hij doet zijn werk, gaat naar huis en in de zomer op vakantie.
Ik benijd u.
Ik heb vakantie nodig met studenten zoals jij.
Waar is Bolaño?
Ik ga wel.
Ik wil dat ze zonder me beginnen en ik kom later.
Je doet het weer.
Eerlijk gezegd kom ik alleen op tijd bij mijn lessen.
Neem me niet kwalijk. Het belangrijkste is…
…dat ik 183 dagen niet heb gedronken.
Maar ik vraag me af of ik niet eens per week een biertje mag.
Ik verlang er echt naar.
Zeker nu ik mijn dochter niet zo veel meer zie.
Ze woont samen met haar vriend.
Dat was het.
Geen drank en geen dochter.
Hoe dan ook, ik zie wel wat er gebeurt.
Beperkt de liefde onze individuele vrijheid?
Dwingt het ons tot dingen?
Wat doen we liever? Wonen we liever samen of alleen?
Jij neukt het liefst.
Even serieus.
Het is duidelijk dat er een culturele druk is…
…om iemand te vinden en een gezin te stichten.
Laten we die trend doorbreken.
Velen zijn niet verliefd, maar blijven samen, want zo is het leven.
Dat gebeurt als de liefde verdwijnt, maar een afhankelijkheid blijft.
Wat betekent dat?
Dat we onderwerping als deel van het leven beschouwen?
We hebben iemand nodig om ons door het leven te begeleiden.
Ik citeer Dostojevski altijd.
Goedemorgen.
Dostojevski schreef het volgende:
'Voor een vrij mens is geen verlangen aantrekkelijker…
…dan iemand vinden om voor te knielen.'
Een geweldige uitspraak.
Als mens zijn we onzeker en weerloos.
En verslaafd.
Geweldig. Kun je morgen beginnen?
Mooi, dat zou me goed uitkomen. Het huis is groot, er is genoeg te doen.
Loonstrook. Tekenen.
Rijbewijs? Wat een opluchting.
Natuurlijk krijg je een contract. Ja, als je morgen om 12.00 kunt komen.
Ik zal je het huis laten zien.
Perfect. Mooi. Dank je, tot ziens.
Heb je getekend?
Hier heb ik een cheque op je naam.
Afonso Rubio Escobar.
Ik ga buiten wat drinken om van de zon te genieten.
Zal ik het dragen? -Nee, dan breng je het in rekening.
Moet je niet gaan?
Luister.
Ik wilde u niet kwetsen.
Ik kwam hier niet voor de lol, maar ik heb hier met plezier gewerkt.
Daar ben ik blij om.
Goed.
Was dat alles?
Hoezo?
Verdien ik niet iets meer… -Meer wat?
Ik weet niet wat ik moet zeggen. Meer dan alleen 'dag'.
Veel geluk.
Het was me een genoegen om u te leren kennen.
Laten we niet sentimenteel worden. -Natuurlijk niet.
Ik weet zeker dat we elkaar nog eens ontmoeten.
Dat hoop ik.
Vergeet die stoelen niet vaker te lakken.
Miss Victoria.
Tot ziens.
Bedankt voor alles.
KIPPENSOEP SPECIAAL VAN ALFONSO
Wacht eens even.
Zijn we in zo'n individualistische en narcistische samenleving…
…in staat om liefde te geven?
Natuurlijk.
Relaties zijn complex, maar zijn wij niet degenen…
…die zoiets simpels complex maken? -Je moet je ontspannen.
Word verliefd.
Het glazuur springt van mijn tanden.
Hou op, of ik word een suikerspin.
Kom op, wat is dit?
Een conventie van naïevelingen?
Beseffen jullie dan niet dat de meesten gedoemd zijn om in de liefde te mislukken?
Mijn vriendin Silvia Montoliu stelde de centrale vraag.
Past liefde in een individualistische samenleving?
Jullie zeiden allemaal ja zonder erbij na te denken.
Net als in een sprookje.
Nou, ik zeg nee. Er is geen ruimte voor liefde.
Het lot van verbintenis kan met een woord worden weergegeven.
Scheiding.
En betalen tot je pensioen.
Wat stelt u als alternatief voor? Wederkerige eenzaamheid?
Word verliefd op jezelf…
…en promoot een cultuur die weet hoe je alleen moet zijn.
Maar van jezelf houden, geeft de mogelijkheid om lief te hebben.
Liefhebben is wel mogelijk…
…maar ik denk dat als je samen bent, voor de meesten een mislukking wacht.
Zelfs als dat klopt…
…is het belang voor de mens zonneklaar. Al die datingapps zijn het bewijs.
Dat is geen liefde, dat is seks.
Liefde is verbonden met het idee om goed te doen.
Als je de liefde ontkent, ontken je goed, en dat is geen ethische samenleving.
Ware liefde is vrijwel een illusie. Bijna niemand houdt van een zieke.
Want niemand kan zijn hele hart aan een ander geven.
Dat is wel genoeg, toch? Is dat niet triest?
Ik ben liever naïef…
…en geloof in liefde en… Bolaño, luister maar even niet.
Oti, ik hou nog steeds van je.
We zijn de besten.
Bolaño was in vorm. Dat was een flinke strijd.
Kop dicht. -We hebben het geflikt.
Zeker jij, jij vond liefde.
Ik ga Arnau vermoorden. -Hij is weg, hij is bang.
Ik vond die scène maar niks. -Het was een lief gebaar.
Ik zou zeggen, geef hem een kans. -En jij en Axel?
Hallo.
Pap? -Hallo, Pol, je vader is er niet.
Goed, ik ga naar mijn werk.
Hoe ging het? -Goed, heel goed.
Ik ben tevreden.
Ik zou graag met je vader zijn gekomen. -Mijn vader en een filosofiedebat?
Wat is het probleem? Is hij dom?
Ik kan me niet voorstellen dat hij over zulke onderwerpen praat.
Hij begrijpt meer dan je denkt.
Wat is er? -We hebben je pillen gezien.
Je vader vond ze toen hij kleren voor Rai zocht.
Goed. -Rustig maar.
Geen zorgen, voel je je wel goed? -Ja.
Het gaat prima, ik heb medicijnen, maar wilde niet dat iemand het zou weten.
Je hebt niks gezegd. Was hij hysterisch?
Een beetje, net als jij nu. -Ik kan het uitleggen.
Het was met iemand van het werk. -Ik vroeg niks.
Je hoeft je niet te verantwoorden of schuldig te voelen.
Je vader heeft veel gehuild.
Hij was bang dat hij je zou verliezen.
Ik wilde het vertellen, maar wilde geen preek.
Welke preek?
Hij weet het nu. Hij wil alleen dat je met hem gaat praten.
Echt?
Ja, lieverd, maak je geen zorgen.
Je bent nu net mijn moeder.
Mag ik binnen komen?
Niet te geloven. Ben je dronken, of doe je alsof?
Ik was bij het vakbondsdiner voor leden en we dronken tussen de besluiten in.
Maar maak je geen zorgen, ik voel me goed.
Fijn dat je me eraan herinnert dat drinken goed voelt.
Sorry. -Nee, het is mijn probleem.
Ik zou 14 borrels hebben genomen. -Nou, nou.
Ik dronk wat met Octavi en hij is een geweldige vent.
Is hij niet erg opgetogen de laatste tijd? Hij geeft me marshmallows…
…en bananenschuim.
Echt? Dat is raar.
Wat raar is, is dat je hier zit en niet bij je vriendje bent.
Welk vriendje? Die idioot?
Ik zei geen idioot. -Nee, maar je dacht het wel.
Ik zal je een ding vertellen.
Ik wist dat hij een idioot was, maar wel mijn idioot.
En hij neukt lekker.
Ik heb besloten om het uit te maken.
Want ik neem geen beslissingen na je scène in het trappenhuis.
Een scène vol alcoholdampen.
Kom, dan gaan we naar een leuke tent toe. -Toch geen bar?
Wat is er? Waarom kijk je zo boos?
Vertel me niet dat die 'liefde is ruk' speech niet voor mij bedoeld was.
Ik ben geen gemene heks. Ik ben Bolaño, meer niet.
Is wat ik denk zo belangrijk voor je? -Ik bewonder je, María.
Hou daar mee op, ik ben geen schilderij van Velázquez.
En onthoud voor volgend jaar…
…dat ik je geen les geef.
Ik kom uitrusten.
Tuurlijk.
Goed, ik ging te ver, maar ik wil geen problemen.
Je trapte een scène waar iedereen bij was.
Klopt, maar wat ik zei was waar.
Arnau…
…het wordt niks meer tussen ons. -Goed.
Ik heb andere dingen aan mijn hoofd.
Ik hou van je als een vriend, we gaan al tijden met elkaar om.
Sorry.
Ik had het niet raar gevonden als je het gelijk had gezegd.
Ik heb nu eenmaal rare ideeën. -Bergen.
En ik hou ervan.
Ik ben tegenstrijdig. Hou je daar ook van?
Maar we zijn niet samen. Goed? -Echt niet.
Kevin, het bier. -Hier.
Goed, tafel tien. Dino wil het over vijf minuten hebben.
Kom.
Pap.
Dag, Pol.
Hoe gaat het? Gaat het goed? -Ja.
Dus dit is die beroemde hangplek.
Behandelen ze je goed? -Ja, dat doen ze hier zeker.
Als dat waar is, ben ik blij.
Geef me een borrel.
Denk je niet dat Biel naar onze kant over moet lopen?
Alfonso en Glòria, mijn ouders. -Hemel. Tot uw dienst.
U hebt een geweldige zoon.
Ik hoopte al dat je dat zou zien en ons een vipbox gaf.
Kom maar mee. Ik zorg voor de beste tafel.
Luchtvaartmaatschappij Satanassa dankt u voor uw vertrouwen…
…dus breng uw saaie leven maar tot stilstand.
Ik breng u slecht nieuws. Ik zal vandaag niet zingen.
Stelletje hypocrieten.
Mijn dove vriend komt.
We gebaren en men denkt dat ik het naar mijn zin heb…
…terwijl we de chemo van mijn broer bespreken.
Ik ga zitten en jullie kunnen genieten van het optreden van de commandant.
Een bekentenis.
Ik heb hem alles geleerd wat hij weet.
Ik hoop dat we jullie niet verbijsteren. Laat Dino maar komen.
ik ben niet wie jullie je voorstellen
een stille eenvoudige vrouw
die je op een dag verlaat en die je altijd vergeeft
zo'n meisje
zo'n meisje ben ik niet
ik ben niet wie je dacht
die witte duif die het water laat dansen
die lacht om niks en overal ja tegen zegt
zo'n meisje
zo'n meisje ben ik niet
je zult nooit op kunnen scheppen
of kunnen spelen
met de waarheid, met de liefde
met ieder ander
als je werkelijk van me houdt
ben ik niet langer dat meisje
dat angstig wordt van een storm
worstelend met de golven vindt ze het strand
zo'n meisje
zo'n meisje ben ik niet
maar als je uit bent op een avontuurtje
stel thuis dan bewaking in
ik ben niet iemand die de hoop verliest
denk erover, niet meer
ik ben niet wie jullie je voorstellen
een stille, eenvoudige vrouw
die je op een dag verlaat maar die je altijd vergeeft
zo'n meisje
zo'n meisje ben ik niet
zo'n meisje
zo'n meisje ben ik niet
Bravo.
Geef me nog even. Ik wil twee mensen voorstellen.
Een is professor in de ethiek aan de filosofiefaculteit.
Ze staat aan de top van de Olympus van de universiteitsfaculteit.
Ik zal haar naam niet noemen, anders wordt María Bolaño boos.
María Bolaño.
Bravo.
De andere is een student van haar.
Een Griekse erfenis, een geboren filosoof.
Kom naar het podium.
Apollo Rubio.
Apollo klinkt goed.
Bravo.
Knapperd.
Zeg maar iets.
Wat? -Moet ik dat weten?
Bedenk een prijs of zo.
Spreek een dankwoord uit. Geen idee.
Maar kort. Goed? Ik weet dat Apollo kort van stof is.
Een prijs?
Nou.
Ik zal jullie vertellen wat mijn prijs is.
Mijn prijs is de wetenschap…
…dat al sinds mijn geboorte iemand voor mijn ontbijt zorgt.
Hij bleef wakker als hij wist dat ik niet kon slapen.
Die persoon leed omdat hij zich de schuld gaf…
…dat hij ons niet alles kon geven dat hij vond dat we verdienden.
Het leven was niet makkelijk voor hem…
…maar toch blijft hij vreselijke moppen tappen.
Ik wil hem zeggen dat het goed met me gaat.
Dat…
…ik weet dat hij er is als ik hem nodig heb.
Ik kan me niet voorstellen dat we ooit niet samenwonen.
Pap, jij bent mijn prijs.
Bravo, Apollo.
Nou.
Mijn complimenten voor dat sentimentele vader-zoonmoment.
In die liefde geloof ik wel, die tussen ouder en kind.
En die van een prof voor een student? -Laat me niet huilen.
Je bent mijn docent niet meer.
Je komt meer wel meer docenten zoals ik tegen.
Of stel je voor, zelfs betere.
Je bent Bolaño, daar is er maar een van.
Nou, als ik erg mijn best doe, komt er een traan.
Lach niet. Je bent een inspiratie.
Mag ik je kussen?
Een bescheiden, discrete kus?
Hou op over kussen en docenten.
Je VWO-leraar en ik zijn er niet tijdens de belangrijkste momenten van je leven.
Een leraar is een fijne herinnering.
Niks meer.
Ik geef toe dat we een ego hebben, maar, jongen, het is tijd om uit te vliegen.
Je moet alleen vliegen. Je zult fouten maken.
Dat vertel ik je als expert in de kunst van het fouten maken.
Luister.
Sommigen bestaan slechts…
…en sommigen leven.
Wat heb je liever?
Bestaan of leven?
Mijn zoon is een schat.
Dat weet die taxichauffeur ook. Je hebt het de hele rit lopen vertellen.
Nou, het is zo.
Ik besef nu dat ik een goede vader ben. -Daar twijfelde ik niet aan.
Wat is dat?
Alfonso Rubio.
Kan je erdoor?
Help me eens.
Het pak.
Een briefje.
'Een prachtig pak voor een geweldige heer. Vicky.'
Kijk.
Hemel.
Rijke mensen zijn raar, Glòria.
En jij bent een goed mens.
Hier, adem maar diep in.
Neem de dampen in je op. -Wees geen klootzak…
…anders drink ik de restjes op en eet ik het ijs op.
Dus mijn taak als heer is om de whisky buiten je zicht te houden?
En, María Bolaño?
Wil je niet neuken?
Ik ben niet mans genoeg voor je. -Maar dat is jouw schuld niet.
In mijn huis kan alles werkelijkheid worden.
Vertrouw je me nu nog steeds niet?
Nu wel.
Je windt me nu op.
Ik ga je echt niet kussen. -Het is niet mijn eerste blauwtje.
Luister.
Hoe meer je wil drinken, des te meer zou je moeten neuken.
Een vluchtroute.
Seks is een verslaving.
Kus me, al is het maar een keer.
Dan zien we wel hoe dat voelt.
Kus me en laat je verbeelding de vrije loop.
Goed.
Ik sluit mijn ogen wel…
…en denk aan Clark Gable…
…en dat we kussen. -Tuurlijk.
Ik ben Clark Gable en jij…
…Dean Martin.
Axel.
Kom naar beneden. -Wat is er?
Je hebt de mooiste zaal ter wereld gerestaureerd.
Wat zei je?
Wat is er? -Ik kon niet tot morgen wachten.
Vandaag was heftig. Het symposium was geweldig, maar toen ik naar binnenliep…
…en het werk zag dat je had gedaan. Een kunstwerk.
Daarom viel ik nog meer voor je. Ik weet dat je het voor mij hebt afgemaakt.
Nou… -Laat mij even.
Ik weet dat ik je gek maakte.
Ik weet niet wat geluk is. Maar het moet zijn hoe ik me bij jou voel.
En als…
Als je dat wil…
…en je hetzelfde voelt, kunnen we samen zijn.
Zonder mijn saaie verhalen.
Is het geen tijd?
Ik wil niet huilen.
Ik wil dat je huilt.
DRIE JAAR LATER
Wat?
Dat was het.
Gaaf, hè? -Ja.
Jongens. -Schoonheid.
Dat was het. -Heb je Bolaño gezien?
Nee. -Ik dacht dat ze zou komen.
Je vriendje.
Oti.
Mrs Montoliu. -Professor Rubio.
Geslaagd. -Een van de weinigen filosofie-overlevers.
Wat ga je nu doen?
Hoe zit het met Bolaño?
Ze reist langs de Griekse eilanden met Dino.
Wat een vakantie. -Ja, hè?
Ze stuurde me een bericht voor je.
Ze vroeg me je een kleine, discrete kus te geven.
Kijk hem nou toch.
Hoe kom je aan dat pak, pa?
Gaaf, hè? Ik had hem voor een bijzondere gelegenheid.
Onberispelijk. -Kom, bezegel het met een knuffel, zoon.
Het is me gelukt, pap.
Ik heb nooit aan je getwijfeld. Je bent de vreemde eend in de familie.
Gefeliciteerd lieverd. -Dank je.
Axel is niet gekomen? -Hij kon niet.
Hij had het te druk met zijn werk.
Sorry dat ik het zeg…
Alfonso, hou op.
Laat me uitspreken.
Een gelegenheid als deze roept om een vrije dag.
Zo, ik heb gesproken.
Gefeliciteerd. -Dank je, pap.
Lieverd. -Mam.
Een wiskundige en een filosoof.
Ik heb het goed gedaan, hè?
Weet je wat dat betekent?
Eudaimonia? Geen idee. Is het Latijn?
Grieks. -Wauw.
Letterlijk betekent het goede geest. Dat is zoiets als geluk.
Is het geen tijd dat je toegeeft dat je gelukkig bent?
Natuurlijk, de eudai… Shit. Het geluk is gekomen.
Goed gezegd.
Nou… Je eerste les was geweldig.
Zelfs ik begreep hem.
Krijg ik nu een tien, meester?
Een tien met een griffel.
Vreselijk om te zeggen, maar met mij als student zou je een makkie hebben.
Maar als je voor 25 kleine etters staat…
Het zullen leuke kleine etters zijn.
Kom op. Een foto. -Foto.
Wacht op mij met die foto. -Kom op.
Oti, een stukje daarheen.
Schattig. -Jij moet er ook op.
Hallo, Cati. Klopt, ik had je gebeld.
Ik ben een lastpak, maar vorige week zei je dat je over de vacatures ging.
Er is niks?
Goed.
Ik wacht al een jaar op een vacature voor leraar.
Ja, ik weet het. Geduld.
Ik hoop dat ik niet mijn hele leven geduld moet hebben.
Laat maar weten of ik je met schilderen moet helpen.
Goed.
Prima, volgende week belt die vreselijke Pol Rubio je weer.
Fijn, dank je wel. Doei.
onmogelijk
zeg het me niet
je begon me te missen
al dat dromen
over verdwalen in zee
en de jaren kregen je te pakken
ik heb je lang niet gezien
ik stel me voor dat je anders bent
zachtere trekken
en meer norse woorden
ik herinner me je doorweekt
in de blauwe ochtendijzel
in januari '84
en je schoenen zaten onder de modder
en ik schreeuwde
ik wil een stukje kosmoskauwgum
neem me mee naar Venus
in je hart
gevuld met korte verhalen
ik wil een stukje kosmoskauwgum
om ons te leren vliegen
naar die zee van je dromen
onzichtbare dromen
zo moeilijk om ze te herinneren
ik durf niet te ademen
als je terugkomt zal ik meer van je houden
zo moeilijk om ze te herinneren
ik durf niet te ademen
als je terugkomt, neem je zee met je mee