‪('และความจริงจะปลดปล่อยท่านเป็นอิสระ' ‪ยอห์น 8:32)
‪ข่าวด่วนจากแคลิฟอร์เนีย
‪ขณะที่ไฟป่าลุกลามไปทั่วพื้นที่ลอสแอนเจลิส
‪- ปธน.ได้ประกาศ… ‪- 911 หน่วยแพทย์และดับเพลิง
‪- ไฟยังโหมไหม้ไม่หยุด ‪- อะไรติดไฟคะ
‪มีกลิ่นสารเคมีเหม็นมาก ‪ควันลอยเป็นชั้นๆ ในอากาศ
‪เขายิงปืน
‪ช่วยมาที่นี่ซะทีได้ไหม
‪หน่วยแพทย์และดับเพลิง…
‪ฉันอยู่ในกองเพลิง
‪มีทางอพยพออกจากบ้านคุณไหม
‪มีคนขโมยรถกระบะผมไป ‪ลูกสาวอายุสามเดือนของผมอยู่ในรถด้วย
‪ฉันต้องพาลูกๆ ออกไปจากที่นี่
‪ไฟเฮงซวยนี่
‪อากาศแย่มาก
‪ช่วยด้วย
‪- 911 เจ้าหน้าที่รับเรื่อง 625 ‪- ช่วยด้วย
‪- เกิดเหตุฉุกเฉินที่ไหนครับ ‪- ช่วยผมด้วย
‪- โอเคครับ คุณชื่อดรู แนชใช่ไหม ‪- ครับ
‪คุณอยู่ที่ 1304 ถนนไบรอาร์วูดใช่ไหม
‪ไม่ใช่ๆ
‪- โอเค คุณอยู่ที่ไหนครับ ‪- มันมืด ผมหายใจไม่ออก
‪- ผมต้องรู้ว่าคุณอยู่ที่ไหนครับ ‪- เชี่ย ไม่ๆ
‪- ระบบแจ้งว่าคุณอยู่ที่พาโคอิมา ‪- เชี่ย
‪- คุณเสพอะไรเข้าไป ดรู ‪- อะไรนะ
‪คุณเสพยารึเปล่า ดรู
‪- ใช่ ‪- คุณไม่ควรทำอย่างนั้น คุณเสพอะไรเข้าไป
‪- ยาบ้า ‪- ฉีดหรือสูด
‪- หายใจลึกๆ แล้วตอบผมมา ‪- ผมหายใจไม่ออก ผมโคตรกลัวเลย
‪ผมเข้าใจ แต่มันเป็นความผิดคุณใช่ไหมล่ะ
‪- ดรู ‪- ใช่ ส่งรถพยาบาลมาที
‪ถ้าคุณบอกที่อยู่มา ‪ผมจะส่งรถพยาบาลกับตำรวจไป
‪ไม่ แม่ง! ไม่เอา!
‪(ไม่ระบุเลขหมาย)
‪- เชี่ยเอ๊ย! ‪- ดรู
‪โจพูดครับ
‪โจ มีเวลาตอบคำถามสักสองสามข้อ ‪เกี่ยวกับวันพรุ่งนี้ไหมคะ
‪- นี่ใครครับ ‪- ฉันมีอะไรจะถามหน่อย
‪- ผมถามว่าใครโทรมา ‪- นี่แคเธอรีน ฮาร์เบอร์ค่ะ
‪เป็นนักข่าวเหรอ
‪ค่ะ ฉันนึกว่าบอกไปแล้ว ‪ฉันทำงานให้ลอสแอนเจลิสไทมส์
‪ไม่สะดวกรึเปล่าคะ ฉันโทรมาใหม่ได้
‪คุณควรแนะนำตัวเองให้ดีๆ ก่อนถามไหม
‪- ฉันแค่อยากฟังเรื่องราวจากฝั่งคุณ ‪- รู้เบอร์นี้ได้ยังไง
‪- ฉันกำลังเขียนข่าวเกี่ยวกับคดีคุณ… ‪- รู้เบอร์นี้ได้ยังไง
‪อย่างที่บอก ไม่มีความเห็น
‪- คุณมีเบอร์ฉัน… ‪- เบย์เลอร์ ห้ามคุยโทรศัพท์ เคยบอกไปแล้ว
‪นึกว่างานห่านี่คือรับโทรศัพท์ซะอีก
‪ฮัลโหล ขอโทษด้วยค่ะ ฉันกลับมาแล้ว ‪ค่ะ มีอะไร…
‪- 911 เจ้าหน้าที่รับเรื่องฉุกเฉิน 625 ‪- หมาฉัน…
‪- เกิดเหตุฉุกเฉินที่ไหนครับ ‪- ใช่หน่วยดับเพลิงรึเปล่าคะ
‪ไม่ครับ นี่สายด่วนของตำรวจ ‪ผมโอนไปหน่วยดับเพลิงได้ รอสักครู่ครับ
‪- ฉันเห็นเปลวไฟบนไหล่เขา ‪- ผมเข้าใจ
‪รอสักครู่ครับ ‪ผมจะโอนสายไปแผนกดับเพลิง
‪ขอที่อยู่ตอนนี้ด้วยครับ ใช่
‪สายด่วน 911 เจ้าหน้าที่รับเรื่องฉุกเฉิน 625 ‪เกิดเหตุฉุกเฉินที่ไหนครับ
‪ผมชื่อแมทธิว ฟอนเทน็อต เป็นเพื่อนผู้ว่าฯ
‪ผมมาทำธุระสำคัญที่นี่ ผมถูกปล้น
‪คุณครับ ผมต้องรู้ว่าคุณเป็นใคร ‪บอกนามสกุลอีกที แมทธิว
‪- ฟอนเทน็อต แมทธิว ฟอนเทน็อต ‪- สะกดยังไงครับ
‪ฟ-อ-น-เ-ท-น็-อ-ต
‪- คุณอยู่ที่ไหน ‪- อยู่ในรถตัวเองเนี่ย มาเร็วๆ
‪- คุณอยู่ย่านดาวน์ทาวน์ลอสแอนเจลิสรึเปล่า ‪- คิดว่านะ ผมมาทำธุระ
‪- ผมเข้าใจครับ แต่คุณอยู่ที่ไหน ‪- พวก ดูจากคอมฯ เอาไม่ได้เหรอ
‪- ไม่ได้ครับ มันไม่ระบุชัดขนาดนั้น ‪- แม่งส่งตำรวจมาซะที
‪ผมต้องการที่อยู่ ลงจากรถ ‪แล้วบอกป้ายถนนหรือสถานที่เด่นๆ แถวนั้น
‪เพิ่งบอกไปว่าโดนปล้น ‪ผมจะไม่ลงจากรถห่านี่หรอก
‪- เกิดอะไรขึ้นครับ ‪- อะไร…
‪ผู้หญิงคนหนึ่งใช้มีดจี้กระเป๋าเงิน ‪กับคอมพิวเตอร์ผมไป เข้าใจยัง
‪งานผมอยู่ในนั้นหมดเลย
‪- เพิ่งเกิดขึ้นเหรอครับ ‪- ใช่
‪- บนถนนเหรอครับ ‪- เปล่า
‪- ในรถผมไงโว้ย เพิ่งบอกไปเอง ‪- เธอขึ้นรถคุณได้ยังไง
‪ผม… สำคัญด้วยเหรอ
‪ขอโทษนะครับ ผม…
‪เธอกระโดดขึ้นรถมาเฉยๆ
‪- "กระโดดขึ้นรถ" ‪- ไสหัวไป
‪เอาคอมพิวเตอร์คืนมานะ
‪- คุณเห็นตึกเวลส์ฟาร์โกไหมครับ ‪- ผมกำลังคุยโทรศัพท์กับตำรวจ
‪- คุณครับ ‪- ใช่ ผมอยู่ใต้ตึกเลย
‪คุณอยู่ที่ถนนบังเกอร์ ฮิลล์ ‪เขตไฟแนนเชียลดิสตริกต์
‪- ขอทราบทะเบียนรถด้วยครับ ‪- ผมไม่รู้ มันเป็นรถเช่า
‪- มีประตูไหมครับ ‪- นี่มันบ้าฉิบหาย
‪ประตูรถน่ะเหรอ มีสิ มีประตู
‪โอเค เปิดเลยครับ ลงจากรถ ‪แล้วบอกทะเบียนรถมา
‪บอกแล้วไง ผมจะไม่ลงจากรถ
‪งั้นน่าจะมีเล่มทะเบียนรถ ‪อยู่ในเก๊ะฝั่งผู้โดยสารครับ
‪บอกได้ไหมว่าจะใช้เวลานานแค่ไหน
‪คุณควรจะปกป้องผมไม่ใช่เหรอวะ
‪ให้ตายสิ เล่มทะเบียนอยู่ไหน
‪โอเค เจอแล้ว
‪"สอง ดี ที เอ็น สาม ห้า เอส"
‪- ยี่ห้อกับรุ่นของรถด้วยครับ ‪- บีเอ็มดับเบิลยูซีรีส์เจ็ด สีน้ำเงิน
‪เธอหน้าตายังไงครับ
‪ยังสาวๆ ตัวสูง ผิวเข้ม ‪ผมสีชมพู ใส่รองเท้าส้นสูง
‪- เชื้อสายครับ ‪- เม็กซิกัน ฮิสแปนิก
‪มีรายละเอียดอื่นๆ ที่คุณจำได้ไหมครับ
‪รูปร่างอวบอัด แบบว่า เธอเป็น…
‪รอสายสักครู่ ผมจะติดต่อผู้มอบหมายงาน
‪แจ้งที่อยู่ชัดเจน เยี่ยมเลย ขอบคุณ
‪ศูนย์สื่อสารแอลเอพีดี นี่จ่ามิลเลอร์พูด
‪นี่จนท.เบย์เลอร์ครับ ‪ผมมีเหตุชิงทรัพย์ที่ถนนบังเกอร์ ฮิลล์
‪- ผู้ต้องสงสัยมีอาวุธและ… ‪- จนท.เบย์เลอร์
‪- ล้อกันเล่นปะ นี่บิลเอง ‪- เดี๋ยว จ่าเหรอ
‪นโยบายหมุนเวียนงานทุกสัปดาห์น่ะ
‪- อะไรเนี่ย จ่าเหรอ ‪- ใช่
‪มาทำอะไรในศูนย์สื่อสารของตำรวจ
‪ตอบสนองนโยบายความเท่าเทียม ‪จ่าทุกคนต้องมานั่งรับโทรศัพท์เดือนละสองหน
‪เป็นการใช้ทรัพยากรบุคคลที่ดีมาก
‪ใช่ พวกนักการเมืองอวดฉลาด ‪ริจะมาสอนจระเข้ให้ว่ายน้ำ
‪ไอ้หน้าที่รับโทรศัพท์เวรนี่
‪คุณคิดงั้นเหรอ ผมว่ามันแจ๋วดีออก
‪พรุ่งนี้นายจะได้ออกมาทำหน้าที่ตามเดิมแล้ว
‪แทบรอไม่ไหว
‪คุยงานกันต่อดีกว่า นายมีเรื่องอะไร
‪แมทธิว ฟอนเทน็อตโทรมาแจ้งว่า ‪ถูกโสเภณีปล้นชิงทรัพย์ที่ถนนบังเกอร์ ฮิลล์
‪- หญิงเชื้อสายฮิสแปนิก ผมสีชมพู ‪- เยี่ยมเลย
‪ป้ายทะเบียนแคลิฟอร์เนีย ‪สอง ดี ที เอ็น สาม ห้า เอส
‪เอาละ รับทราบ เราจะส่งเจ้าหน้าที่ออกไป
‪คุณปล่อยให้เขาแกร่วรอสักพักก็ได้นะ
‪เยี่ยมเลย
‪นี่จ่า ผมได้ข่าวเรื่องบุกจับ ‪ที่เขตท่าเรือเมื่อสัปดาห์ก่อน
‪ใช่ อย่างโหด 13 กิโลได้
‪- รังของเอเคเหรอ ‪- ใช่ ได้ตัวเขาด้วย
‪- คุณนำทีมป.ป.ส.ทีมใหญ่เลยเหรอ ‪- แน่นอน
‪ใช่ เชย์นีย์กับฮันท์เรียกหน่วยสวาตมา
‪แจ๋ว
‪ริกโอเคดีไหม
‪โอเคสิ
‪ทำไมจะไม่โอเคล่ะ
‪ไม่มีอะไรหรอก
‪- ใช่ เขาสบายดี ‪- ครับ
‪ฉันจะส่งเจ้าหน้าที่ออกไปนะ ‪ไว้คุยกันใหม่
‪- ไว้คุยกัน จ่า ‪- บาย
‪สายด่วน 911 เจ้าหน้าที่รับเรื่อง 125 ‪เกิดเหตุฉุกเฉินที่ไหนคะ
‪- เห็นหน้าตาเขาไหม ‪- ฮัลโหล
‪- ผมกลับมาแล้วครับ ‪- ให้ตายสิ กลับมาซะที
‪นี่ ผมมีเมียนะ พวก
‪เธอเป็นผู้หญิงขี้โมโห ‪ร่างกายแข็งแรงมากด้วย
‪เธอไม่รู้เรื่องนี้ ผมแค่มาทำธุระ
‪- เจ้าหน้าที่กำลังไปครับ ‪- แล้วก็…
‪พยายามนิ่งรอ ‪จนกว่าเจ้าหน้าที่จะไปถึงนะครับ
‪ไม่ เอามีดหั่นสเต๊ก ‪มาพันกับด้ามไม้กวาดมันไม่…
‪ครับ อีกห้านาที ครับ
‪คุณคะ ยังอยู่ในสายไหมคะ
‪ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน
‪เกิดเหตุฉุกเฉินที่ไหนคะ
‪อ่านป้ายถนนได้ไหมคะ
‪โอเค ดีค่ะ มีถนนสายที่ตัดกันไหม
‪ถนนสายที่ตัดกัน
‪โอเค ได้ดูรถคันนั้นไหมคะ
‪เป็นรถสีอะไร
‪เห็นไหมว่ารถคันนั้นกำลังมุ่งหน้าไปทางไหน
‪โอเค มุ่งไปทางสลอสัน โอเคค่ะ
‪ถือสายรอสักครู่
‪สายด่วน 911 เจ้าหน้าที่รับเรื่อง 136 ‪มีเหตุฉุกเฉินอะไรครับ
‪คุณต้องพยายามนอนลง ‪แล้วรอความช่วยเหลือครับ
‪- ขอพักเดี๋ยวนึงนะ ‪- ได้
‪ไง นี่เจสส์ คุณรู้ว่าต้องทำยังไง ‪ฝากข้อความไว้ค่ะ
‪ผมรู้ว่าผมไม่ควรที่จะ…
‪แต่ถ้าเพจตื่นอยู่ ‪ขอผมบอกราตรีสวัสดิ์ลูกได้ไหม
‪มันจะมีความหมายต่อผมมาก
‪บาย
‪โทรศัพท์ดังอยู่ พับผ่าสิ
‪911 เจ้าหน้าที่รับเรื่องฉุกเฉิน 625 ‪เกิดเหตุฉุกเฉินที่ไหนครับ
‪911 เกิดเหตุฉุกเฉินที่ไหนครับ
‪ฮัลโหล คุณชื่อเอมิลี่ใช่ไหม
‪- ไงจ๊ะ ลูกรัก ‪- ขอโทษครับ คุณโทรหา 911
‪- ใช่ ‪- ต้องการให้ช่วยรึเปล่าครับ
‪- ใช่จ้ะ ‪- โอเค เอมิลี่
‪คุณอยู่ที่ 5800 ถนนรีจิส ‪อะพาร์ตเมนต์หกรึเปล่า
‪- ไม่ต้องกลัวนะจ๊ะ ‪- คุณดื่มมาเหรอครับ
‪- เปล่าจ้ะ ‪- คุณโทรหาเราทำไมครับ
‪- แค่อยากคุยด้วย ‪- โอเค ผมจะวางสายแล้ว
‪แม่แค่ออกมานั่งรถเล่นจ้ะ ลูกรัก โอเคนะ
‪- พอๆ พอได้แล้ว ‪- นั่นใครน่ะ
‪- จ้ะ แม่เข้าใจ ‪- มีคนอยู่กับคุณเหรอ
‪- โอเค พอได้แล้ว ‪- เอมิลี่
‪คนที่คุณอยู่ด้วยรู้ไหมว่าคุณโทรหาเรา
‪- ไม่ ‪- เขาคิดว่าคุณกำลังคุยกับใคร
‪ใช่ ใช่จ้ะ ลูกรัก
‪- ลูกคุณเหรอ ‪- ใช่
‪โอเค เอมิลี่ ผมจะถามแบบให้ตอบ ‪"ใช่" หรือ "ไม่" นะครับ
‪คุณรู้จักคนที่อยู่กับคุณไหม
‪จ้ะ
‪เขามีอาวุธไหม
‪เอมิลี่ คนที่อยู่กับคุณมีอาวุธไหม
‪แม่ไม่รู้
‪คุณถูกลักพาตัวเหรอ
‪ใช่
‪โอเค
‪เอมิลี่ พยายามใจเย็นๆ นะครับ ‪เราต้องรู้ให้ได้ว่าคุณอยู่ที่ไหน
‪เอาละ ผมเห็นว่าคุณอยู่นอกเขตเมือง
‪พยายามทำใจให้สงบ ‪แสร้งทำเป็นคุยกับลูกคุณอยู่
‪พูดกับผมเหมือนคุยกับลูก
‪เดี๋ยวแม่ก็กลับบ้านแล้วจ้ะ ลูกรัก
‪ดีครับ คุณอยู่บนทางด่วนรึเปล่า
‪- จ้ะ ‪- สายไอสิบใช่ไหม
‪- จ้ะ ‪- ตะวันตกใช่ไหม
‪พอ พอได้แล้ว
‪- ไปทางชายหาดใช่ไหม ‪- ไม่
‪เห็นไฟไหม้ไหมครับ
‪จ้ะ
‪ตอนคุณมองออกไปนอกหน้าต่าง ‪ไฟอยู่ทางซ้ายหรือทางขวา
‪- จ้ะ ‪- ซ้ายเหรอ
‪- จ้ะ ‪- โอเค คุณกำลังไปทางตะวันออก
‪- จ้ะ ‪- โอเค
‪นี่ เอาโทรศัพท์มา
‪คุยกับผมไว้ เอมิลี่ บอกเขาว่าลูกคุณงอแง
‪- ลูกกำลังงอแง ‪- ผมจะให้คุณรอสายสักเดี๋ยวนะครับ
‪ไม่
‪มันจำเป็นครับ รอสักครู่ ‪ทำเหมือนคุณกำลังปลอบลูกอยู่
‪พูดสิ เอมิลี่
‪อย่างอแงเลยนะจ๊ะ เดี๋ยวแม่ก็กลับแล้ว
‪ดีครับ เดี๋ยวผมกลับมา
‪รับสายสิวะ
‪สายตรวจแคลิฟอร์เนีย
‪นี่จนท.โจ เบย์เลอร์ ศูนย์สื่อสารแอลเอพีดี
‪ผมมีผู้หญิงที่ถูกลักพาตัวอยู่ในสาย
‪เธออยู่ในยานพาหนะบนถนนไอสิบ ‪ทางฝั่งตะวันออกของใจกลางเมือง
‪- มีจนท.ว่างไปดูไหมครับ ‪- เดี๋ยวดูให้ค่ะ
‪(ระยะที่สอง โทรศัพท์มือถือ)
‪มีไหมครับ ฮัลโหล
‪- มีหน่วยหนึ่งอยู่ใกล้ๆ ‪- งั้นส่งไปทางตะวันออก
‪รู้ทะเบียนรถไหม
‪ไม่ แต่เธอจะบอกผมเมื่อเห็นรถตำรวจแล่นผ่าน ‪ถือสายสักครู่
‪โอเคจ้ะ ลูก
‪เอมิลี่ ผมกลับมาแล้ว
‪ซีเอชพีกำลังตามหาคุณ ‪พอพวกเขาแล่นผ่าน บอกผมนะ
‪- ผมจะให้พวกเขาเรียกให้คุณจอดนะ ‪- โอเค
‪- โอเค มารอกัน เอมิลี่ โอเคนะ ‪- จ้ะ
‪เดี๋ยวพวกเขาก็ไปถึงแล้ว
‪จ้ะๆ ลูกรัก
‪(เจสส์)
‪เวร
‪อะไรนะ
‪- เอมิลี่ ‪- อะไรจ๊ะ
‪เอมิลี่ ทำเหมือนคุณปลอบลูกอยู่นะ
‪เดี๋ยวแม่ก็ถึงบ้านแล้วจ้ะ คนดี
‪บอกเธอให้… บอกเธอให้เข้านอน
‪ได้เวลานอนแล้วจ้ะ ลูกรัก
‪แม่กลัว
‪- ได้เวลานอนแล้วจ้ะ ลูกรัก ‪- อย่างนั้นแหละ พูดต่อ ใช่ ดี
‪พยายามเข้าๆ เรากำลังไปหาแล้ว
‪เปิดไฟทิ้งไว้นะจ๊ะ
‪พอเหอะ วางซะที
‪เอาโทรศัพท์มา ฉันจะคุยกับแกเอง
‪เธออยากคุยกับคุณเท่านั้น บอกเขา
‪- เธออยากคุยกับคุณเท่านั้น ‪- ส่งโทรศัพท์มา
‪ลูกอยากคุยกับฉันคนเดียว
‪ลูกไม่อยากคุยกับคุณ ขอโทษนะ
‪ผมต้องรู้สีของรถ ‪พอผมพูดถูก ให้ตอบว่า "ไม่เป็นไร"
‪แดง น้ำเงิน ดำ ขาว…
‪- ไม่เป็นไรจ้ะ ‪- สีขาวเหรอ
‪- จ้ะ ‪- รถยนต์ใช่ไหม
‪- ไม่ ‪- รถกระบะ
‪- รถตู้ ‪- อะไรนะ
‪ไม่ แค่ตอบใช่หรือไม่ เอมิลี่
‪- ว่าอะไรนะ ‪- แม่ขอโทษ แม่ต้องวางแล้ว
‪- เอมิลี่ อย่าวาง ‪- แม่ต้องวางแล้ว
‪วางโทรศัพท์บนพื้น หรือใส่ในกระเป๋า
‪คุยอยู่กับใคร
‪ที่ไหนก็ได้ที่เขาไม่เห็น ‪เราจะได้ตามรอยคุณต่อไปได้
‪ถ้าทำไม่ได้ โทรหาผมใหม่
‪- ผมชื่อโจ ผมจะรออยู่ ‪- แม่ต้องวางแล้ว
‪เอมิลี่ ได้ยินไหม ผมจะรออยู่ ผมชื่อ…
‪แม่งเอ๊ย
‪นี่โจนะ เธอวางสายไป ‪เธอพ้นเขตเมืองไปแล้ว
‪คุณมีเฮลิคอปเตอร์ไหม
‪ไม่มี ฮ.ขึ้นไม่ได้ ‪เพราะสภาพอากาศจากไฟไหม้
‪ทั้งลมแรง ควันหนาทึบ ทัศนวิสัยไม่ดี
‪ให้เจ้าหน้าที่ของคุณต่อสายภายในหาผมด้วย
‪- คุณพยายามจะทำอะไร… ‪- ให้เขาโทรมาเถอะน่า
‪- ให้ตายสิ ‪- สแตนด์บาย
‪นี่จนท.โจ เบย์เลอร์ ศูนย์สื่อสารแอลเอพีดี
‪นี่จนท.ร็อดริเกซจากซีเอชพี ‪ผมได้รับแจ้งให้โทรหาคุณ
‪- ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน ‪- ถนนไอสิบด้านตะวันออกในเขตฟอนทานา
‪- ขับเร็วแค่ไหน ‪- 145 กม. ต่อชม.
‪- เรากำลังหาอะไร ‪- รถตู้สีขาว
‪- ขอโทษนะ พูดอีกที ‪- รถตู้สีขาว
‪- เขากำลังหารถตู้สีขาว ‪- โอเค
‪- ข้างหน้ามีรถตู้คันหนึ่ง ‪- สีอะไร
‪ยังดูไม่ออก ลมกับควันไฟอยู่ทั่วไปหมด
‪- ขับไปตีคู่รถคันนั้น ‪- อย่ามาออกคำสั่ง
‪- โอเค น่าจะเป็นเขาใช่ไหม ‪- ให้ตายสิ ควันเยอะชะมัด
‪ออกจากทางด่วนไปแล้ว เห็นเราแน่ๆ
‪- ขับตีคู่ ‪- ไม่ได้ เขาออกจากทางด่วนไปแล้ว
‪- ขับไปตีคู่ ‪- ไม่ได้
‪ตามเขาไปสิวะ
‪- เขาอยู่นั่น ‪- โอเค
‪- โอเค เขาจอดแล้ว ‪- สีขาวรึเปล่า
‪ฝุ่นขนาดนี้มันเห็นที่ไหนเล่า
‪- เขามีอาวุธไหม ‪- ไม่รู้ เป็นไปได้
‪สิบ-สี่
‪โอเค เอาละนะ
‪- สายตรวจทางหลวง ยกมือให้ผมเห็น ‪- ผมไม่ได้ทำอะไรเลย
‪ยกมือขึ้นให้ผมเห็น วางมือบนพวงมาลัย!
‪ผมทำอะไรผิด
‪ก้าวออกจากรถ ออกมา!
‪หยุด ยกมือให้ผมเห็น ยกขึ้นมา
‪ยกแล้ว ยกแล้วเนี่ย ยกมือแล้ว
‪- ในรถมีอาวุธไหม ‪- ไม่มีหรอก มีแค่ผมกับเพื่อน
‪ขนอะไรมา
‪คุณตำรวจ มีอะไรเหรอ
‪- เฝ้าเขาไว้ๆ ‪- ได้เลย
‪ไม่ใช่คันนี้ แอลเอพีดี ไม่มีผู้หญิง
‪อะไรนะ แน่ใจเหรอ
‪แน่ใจ
‪รถสีขาวรึเปล่า
‪ไม่สีขาวก็สีเงิน ‪ดูยาก ไฟไหม้จนฟ้าแดงไปหมด
‪- สายตรวจทางหลวงแคลิฟอร์เนีย ‪- นี่โจ พวกเขาหยุดรถผิดคัน
‪ฉันจะแจ้งให้ทุกหน่วยทราบ ‪เรากำลังมองหาอะไร
‪- รถตู้สีขาว ‪- แค่นั้นไม่พอ
‪- ฉันมีรถสายตรวจอยู่หกคันที่นี่ ‪- ผมรู้ ทะเบียนรถ
‪ผมรู้แค่ใบขับขี่กับที่อยู่ แต่ผมจะหาต่อไป
‪หาทะเบียนรถมา แล้วฉันจะแจ้งเจ้าหน้าที่ต่อ
‪เอาละ ผมจะหาต่อไป ปิดทางด่วนได้ไหม
‪รอเดี๋ยว
‪หัวหน้ากะบอกว่าไม่ได้ เรามีคนไม่…
‪ก็แค่หารถให้เจอ แล้วก็ปิดทางด่วนซะ
‪โธ่เว้ย!
‪- เราไม่รู้ว่าพวกเขามุ่งหน้าไปไหน ‪- เงียบ เบย์เลอร์
‪เจ้าหน้าที่ของเรา ‪กำลังยุ่งกับเหตุที่เกี่ยวข้องกับไฟไหม้
‪ไฟเฮงซวย
‪หาทะเบียนรถให้เจอ แล้วฉันจะแจ้ง…
‪ผมไม่ผิดนะ
‪(หมายเลขโทรศัพท์ในทะเบียน)
‪แม่เหรอคะ
‪- แม่คะ ‪- นี่จนท.โจ เบย์เลอร์ แอลเอพีดี
‪แม่หรือพ่อของหนูอยู่บ้านไหม
‪- ไม่อยู่ค่ะ ‪- หนูชื่ออะไร
‪- แอ็บบี้ ‪- หนูอายุเท่าไหร่
‪- หกขวบเก้าเดือนค่ะ ‪- หกขวบเก้าเดือน
‪- น้องชายหนูก็อยู่ด้วย ‪- ดี ขอคุยกับเขาได้ไหม
‪เขายังเป็นทารกอยู่เลย
‪แอ็บบี้ แม่ของหนูชื่ออะไร
‪ใช่เอมิลี่ไหม
‪- พวกเขาไม่อยู่ ‪- ใครไม่อยู่
‪- แม่กับพ่อ ‪- พวกเขาไปไหน
‪พวกเขาทิ้งหนูไปเฉยๆ
‪พ่อของหนูมีรถตู้สีขาวไหม
‪เขามีรถสีขาวคันใหญ่ไหม
‪ค่ะ
‪พ่อของหนูชื่ออะไรจ๊ะ
‪แม่เรียกพ่อว่าอะไร
‪เฮนรี่ หนูเรียกเขาว่าพ่อ
‪เขาบอกว่าหนูโทรหาเขาตอนไหนก็ได้
‪แอ็บบี้
‪- แอ็บบี้… ‪- หนูจะโทรหาพ่อ
‪หนูกำลังกดเลขอะไร
‪213-100-72…
‪เดี๋ยว 72 อะไรนะ แอ็บบี้ พูดอีกทีได้ไหม
‪213-100-7200
‪ดีมากๆ
‪เฮนรี่ ฟิชเชอร์ เยี่ยม
‪พ่อช่วยให้หนูจำได้
‪(ความผิดลหุโทษ ‪อุกฉกรรจ์)
‪ดีมาก หนูฉลาดมากๆ เลย รู้ไหมจ๊ะ
‪(เมาแล้วขับ ‪ระงับ - เพิกถอนใบขับขี่)
‪ทะเบียนรถ
‪(พาหนะทั่วไป)
‪พ่ออยู่บ้านเดียวกับหนูไหม แอ็บบี้
‪หนูไปหาเขา
‪- หนูอยากหาแม่ ‪- แอ็บบี้
‪หนูอยากหาแม่
‪แอ็บบี้ อย่าร้องไห้นะ
‪แอ็บบี้
‪ทุกอย่างจะไม่เป็นไรนะจ๊ะ โอเคไหม
‪มีดทำให้โอลิเวอร์กลัว
‪ว่าไงนะ
‪พ่อเสียงดังใส่แม่ แม่ร้องไห้เลย
‪- โอลิเวอร์คือน้องชายหนูเหรอ ‪- ค่ะ
‪พ่อหนูมีมีดเหรอ
‪หนูอยากหาแม่
‪ฉันรู้ ฉันเพิ่งคุยกับแม่ของหนู ‪เธอจะไม่เป็นไรนะ
‪- สัญญาไหมคะ ‪- สัญญาจ้ะ
‪ฉันสัญญา โอเคนะ
‪แอ็บบี้ เราคือตำรวจ
‪- รู้ไหมว่าตำรวจเป็นใคร ‪- ค่ะ
‪เราเป็นผู้พิทักษ์
‪ไม่
‪เราปกป้องคนที่ต้องการความช่วยเหลือ
‪คุณทำร้ายคน คุณพาพ่อหนูไป
‪แม่ของหนูอยู่ไหน
‪ฉันจะหาแม่ของหนูให้เจอ
‪ฉันจะพาแม่กลับไปหาหนูกับน้องนะ
‪อยากให้ฉันทำอย่างนั้นไหม
‪- หนูอยากหาแม่ ‪- ฉันรู้
‪ฉันก็กลัวการอยู่คนเดียวเหมือนกัน
‪รู้ไหมว่าฉันทำอะไรเวลาเหงา ‪ฉันจะเปิดทีวี จะได้รู้สึกว่ามีเพื่อน
‪หนูไปเปิดทีวีสิจ๊ะ
‪ทีวีเสีย
‪งั้นไปอยู่กับน้องดีไหม
‪- เขาหลับอยู่ ‪- ไม่เป็นไร ไปอยู่กับน้องนะ
‪พ่อบอกว่าอย่าทำน้องตื่น
‪เขาไม่ตื่นหรอกถ้าหนูเข้าไปเงียบๆ
‪ระหว่างนี้ฉันจะส่งเจ้าหน้าที่ไปที่นั่น
‪เพื่อดูแลหนูกับโอลิเวอร์ โอเคไหม
‪หนูไม่อยากคุยแล้ว หนูอยากหาแม่
‪เดี๋ยวจะมีคนไปหานะ ‪ถ้าต้องการความช่วยเหลือ โทร 911
‪พูดให้ฉันฟังได้ไหม
‪เก้าหนึ่งหนึ่ง
‪กดเลขนั้นนะ เหมือนที่หนูโทรหาพ่อ
‪- 911 ‪- ใช่แล้ว
‪และฉันชื่อโจ พูดตามได้ไหม
‪เก้าหนึ่งหนึ่ง โจ
‪ดี เก่งมาก แอ็บบี้
‪โอเค บ๊ายบาย
‪เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‪อย่าเสือกได้ปะ
‪มีใครได้รับโทรศัพท์จากเอมิลี่ ไลตันไหม
‪เกิดอะไรขึ้น เบย์เลอร์ คุณต้องการอะไร
‪แค่อยากรู้ว่ามีใครรับสายเอมิลี่ ไลตันไหม
‪- นายล่ะ แมนนี่ ‪- ไม่
‪- สายตรวจทางหลวงแคลิฟอร์เนีย ‪- นี่โจ
‪ทะเบียนรถคือแคลิฟอร์เนีย ‪สอง เอฟ ที ดี 12 เค
‪สอง เอฟ ที ดี 12 เค ฉันจะแจ้งเจ้าหน้าที่ให้
‪เธออยู่กับสามีเก่า เฮนรี่ ฟิชเชอร์ ‪เขาเอาตัวเธอไป
‪- สิบ-สี่ ‪- ผู้ต้องสงสัยมีมีด
‪- ฉันจะบอกต่อให้ ‪- มีประวัติทำร้ายร่างกาย
‪ฉันจะแจ้งทะเบียนรถต่อให้
‪โอเค ส่งคนไปบ้านเธอสักหน่วยได้ไหม
‪- ฉันต้องแจ้งทะเบียนรถต่อแล้ว ‪- ใช่ แต่คุณมีแผนยังไง
‪- รอจนกว่าจะเจอรถตู้ไง ‪- ใช่ แต่คุณต้องมีแผนสิ
‪- โจ ‪- มีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ
‪ยิ่งพวกเขารู้ทะเบียนรถเร็วเท่าไหร่ ‪ก็จะยิ่งเจอไวขึ้นเท่านั้น ถูกไหม
‪ไม่ๆ ฟังนะ
‪- คุณจะต้อง… ‪- ขอบคุณสำหรับทะเบียนรถ
‪ฟังนะ ผมว่าคุณน่าจะส่งรถ
‪- ไปบ้านเธอ ‪- ไม่ คุณฟัง
‪ฟังนะ! ตอนนี้มีโทรศัพท์เข้ามาจมหูแล้ว
‪รอให้เธอโทรกลับมา ‪คุณทำหน้าที่คุณ ฉันทำหน้าที่ฉัน โอเคไหม
‪โอเคไหม
‪ครับ
‪ดีค่ะ
‪ว่าแต่ ผม…
‪สิบหก-เอ-71
‪ตรวจสอบความปลอดภัย ‪ที่ 5800 ถนนรีจิส อะพาร์ตเมนต์หก
‪เด็กสองคนอยู่บ้านตามลำพัง เหตุเร่งด่วน
‪สิบหก-เอ-71 รับทราบ
‪บอกไว้ก่อน ‪เราได้รับแจ้งเหตุไฟไหม้จำนวนมาก
‪คงใช้เวลานานหน่อย ‪ไว้ค่อยบอกรายละเอียดเรา
‪สิบหก…
‪เวร
‪เจสส์
‪โจ ฉันอยากฟังเรื่องราวจากฝั่งคุณ ‪ข่าวจะออกวันพรุ่งนี้แล้ว
‪- ใครน่ะ ‪- ฉันมีแค่ไม่กี่คำถาม
‪นี่ใคร
‪แคทเธอรีน ฮาร์เบอร์ ‪จากลอสแอนเจลิสไทมส์
‪- แคทเธอรีน ฮาร์เบอร์ เลิกโทรมาซะที ‪- ฟังฉันนะ
‪นี่ แมนนี่
‪นี่ ในนี้มันหนาวรึเปล่า
‪เฉยๆ นะ
‪- แมนนี่ ‪- ว่าไง
‪ฉันทำตัวเฮงซวยมาก
‪- ไม่ใช่แค่วันนี้ แต่โดยรวมๆ ‪- ใช่
‪เราน่าจะไปดื่มเบียร์กันบ้างนะ
‪ฟังดูเข้าท่า พวก
‪นี่ ฉันมีคำถามเรื่องงาน
‪ถามมาสิ
‪ถ้าฉันล็อกเอาต์จากคอมพิวเตอร์ ‪แล้วไปล็อกอินอีกเครื่อง
‪ฉันยังจะได้รับโทรศัพท์สายเดิมไหม
‪ได้สิ มันตามล็อกอิน ไม่ใช่ตามเครื่อง
‪แปลว่าเข้าระบบที่ไหนก็ได้
‪จะไปไหนน่ะ อีก 15 นาทีจะเลิกงานแล้ว
‪แล้วเบียร์ล่ะ
‪ศูนย์สื่อสารแอลเอพีดี นี่จ่ามิลเลอร์
‪ไงจ่า นี่โจนะ
‪ให้ตาย กลับบ้านบ้างไหมเนี่ย
‪ผมขัดจังหวะอะไรรึเปล่า
‪ไม่ พระเจ้า ไม่ นี่มันน่าเบื่อกว่านั่งขี้ซะอีก
‪ไม่หรอกถ้าคุณท้องผูก
‪เออ ก็จริง
‪มีเวลาสักเดี๋ยวไหม
‪ได้สิ ที่นี่สงบมาก มีอะไร
‪ผมมีเรื่องให้คุณช่วย
‪ได้เลย จะให้ช่วยอะไร
‪ช่วยส่งรถไปเลขที่ 5800 ถนนรีจิส ‪อะพาร์ตเมนต์หกได้ไหม
‪- เป็นเรื่องด่วน ‪- ได้สิ เดี๋ยวจัดการให้ ทำไมเหรอ
‪ผมเจอเคสอดีตผู้กระทำความผิด ‪ลักพาตัวภรรยาเก่า
‪ทิ้งลูกสองคนไว้ที่บ้านของแม่เด็ก
‪ผมอยากให้ส่งสักหน่วยไปที่นั่น
‪โอเค นายรู้ได้ยังไงว่าเด็กๆ อยู่ที่นั่น
‪ผมคุยกับเด็กผู้หญิง แอ็บบี้
‪เอาละ แล้วพ่อแม่เด็กอยู่บ้านไหม
‪ไม่ เขาจับตัวเธอไป ‪และกำลังหนีไปทางตะวันออกของเมือง
‪- ได้คุยกับซีเอชพีแล้วเหรอ ‪- ครับ แต่ซีเอชพีกำลังตามหายานพาหนะ
‪จ่า ฟังนะ พวกเขาไม่ได้อยู่ด้วยกัน
‪และที่อยู่ของคนทั้งสองอยู่ในพื้นที่เรา
‪ผมเลยอยากให้คุณส่งหนึ่งหน่วย ‪ไปที่บ้านของแม่เด็ก
‪แล้วก็ส่งอีกหน่วยไป… ไปบ้านของเขา
‪ที่บ้านของเขามีใครอยู่ไหม
‪ผมว่าเขาอยู่คนเดียว ‪แต่อาจจะมีเบาะแสว่าพวกเขาจะไปที่ไหนกัน
‪- ไม่รู้สิ โจ ‪- เราต้องรีบกันแล้ว
‪ส่งหนึ่งหน่วยไปบ้านเธอ ‪และอีกหน่วยไปบ้านเขา
‪ถีบประตูไอ้ห่านั่นเข้าไปเลยถ้าจำเป็น
‪- ว่าไงนะ ‪- ถีบประตูไอ้ห่านั่นเข้าไปเลย
‪โจ ขอโทษนะ
‪ผมเพิ่งคุยกับเด็กหกขวบที่กำลังหวาดกลัว
‪และผมสัญญาว่าแม่เธอจะได้กลับบ้าน
‪ฉันเดาว่าเราไม่มีหมายค้นสำหรับที่อยู่เขาสินะ
‪ดังนั้นฉันจะส่งคนไปที่บ้านของแม่เด็ก ‪เพื่อดูเด็กคนนั้นก่อน
‪ไม่ ผมอยากให้คุณ ‪ส่งหนึ่งหน่วยไปบ้านของเขา
‪และผมอยากให้ส่งอีกหน่วยไปบ้านเธอ
‪- โจ นั่นมากไป… ‪- ไม่ ให้ตายสิวะ บิล!
‪มีเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ กำลังหวาดกลัว ‪เพราะแม่ของเธอถูกลักพาตัวไป
‪พอแล้วๆ นายพยายามจะทำอะไร
‪แค่นี้นายก็เดือดร้อนมากพออยู่แล้ว
‪ฉันจะส่งรถไปที่บ้านของแม่เด็ก
‪แต่ฉันจะไม่ส่งใครไปถีบประตูบ้านใคร
‪ไม่ใช่หน้าที่นาย
‪- ผมรู้น่ะ ‪- เออ แต่เห็นๆ อยู่ว่านายไม่รู้
‪นี่มันเกี่ยวกับเรื่องวันพรุ่งนี้ไหม
‪อะไร ไม่ ผมแค่พยายามจะ…
‪- อยากคุยกับจิตแพทย์คนใหม่ไหม ‪- ผมแค่พยายามจะช่วย
‪- เอาแบบนั้นไหม ‪- ไม่
‪ฉันรู้ว่านายเข้ากับคนล่าสุดไม่ค่อยได้
‪ไม่ ผมไม่เป็นไร
‪- ว่าอะไรนะ ‪- ผมไม่เป็นไร
‪โอเค เอาละ นายเลิกงานกี่โมง
‪ไม่รู้สิ อีกสิบนาที
‪โอเค ดี พรุ่งนี้นายจะต้องขึ้นศาล
‪หลังจากนั้นก็กลับออกมาทำงานข้างนอก ‪และไม่ต้องรับโทรศัพท์อีก
‪- ต้องการอย่างนั้นใช่ไหม ‪- ครับ
‪- ใช่ไหม โจ ‪- ครับจ่า
‪เอาละ โอเค
‪- ฝากคิดถึงเจสส์ด้วย ‪- เธอไม่อยู่ที่นี่
‪ตอนที่นายถึงบ้าน
‪- ไว้คุยกันใหม่ ‪- ได้
‪นี่เอมิลี่ ไลตัน ‪ฉันไม่สามารถรับสายตอนนี้ได้…
‪หยุดนะ
‪ฝากข้อความไว้ หรือค่อยโทรมาอีก ‪หรือส่งข้อความมาค่ะ
‪- สายตรวจทางหลวง… ‪- นี่โจ เจอรถตู้รึยัง
‪ไม่ ยังไม่เจอ
‪คุณโทรมาทำไม มีความคืบหน้าเหรอ
‪ไม่มี
‪เจสส์
‪ฮัลโหลๆ คุณ…
‪ผมปลุกคุณเหรอ
‪คุณต้องเลิกทำอย่างนี้ โจ
‪- คุณนอนดึก ‪- ไม่เอาน่า
‪เราแยกกันอยู่หกเดือนแล้ว ‪ฉันจะไม่ทำแบบนี้กับคุณอีกต่อไป
‪ผมแค่อยากบอกราตรีสวัสดิ์เพจ
‪โอเค ลูกหลับไปแล้ว โจ
‪ผมคิดถึงลูก
‪ตอนนี้มันตีสองนะ
‪ฟังฉันนะ โจ
‪คุณทำอย่างนี้ต่อไปไม่ได้
‪โอเคไหม มันทำให้ลูกสับสน ไม่เข้าใจเหรอ
‪- เราตกลงกันแล้วเรื่องแบ่งเวลา… ‪- ผมอยากคุยกับลูก
‪เพจจำเป็นต้องมีกฎ
‪- เข้าใจไหม โจ ‪- ไม่เอาน่า เจสส์
‪- เพราะมันเหมือน ‪- ให้ตายสิ
‪คุณทำตามอำเภอใจซ้ำแล้วซ้ำอีก
‪คุณไม่สนว่าอะไรดีที่สุดสำหรับคนอื่น
‪เข้าใจแล้ว ให้ตายสิ
‪ให้ตาย โอเค รู้อะไรไหม ‪ฉันจะไม่เถียงกับคุณ
‪ไม่ เจสส์ อย่าเพิ่ง เดี๋ยว แค่รอเดี๋ยว
‪ไป… ไปสัมภาษณ์งานมาเป็นยังไง
‪งานที่หอศิลป์น่ะ
‪อาทิตย์หน้าค่ะ
‪ฟังนะ ผมหลงวันหลงเวลา
‪ผมแค่… ผมนอนไม่หลับที่แอร์บีเอ็นบี
‪และผมเอาแต่… ดูทีวีมากไป
‪ค่ะ
‪โอเค โจ…
‪- ฟังนะ ฉันจะกลับไปนอนแล้วนะ ‪- เดี๋ยวสิ
‪- แค่พยายาม… ‪- เดี๋ยว
‪คุณได้… ได้คุยกับวิกกี้เรื่องริกไหม
‪ให้ตาย ขอร้องเถอะ โจ
‪คุณบอกว่าจะไม่ทำอย่างนี้กับฉัน
‪บ้าจริง
‪ใช่ วิกกี้บอกว่ามีจนท.รัฐบาลกลางหลายคน ‪แวะมาเมื่อวันก่อน
‪เสนอบางอย่างให้เขา…
‪อาจจะเป็นความคุ้มครอง ‪ไม่รู้สิ โจ ขอร้องละ
‪พวกเขามาที่บ้านเราไหม
‪พอ ฉันจะไม่คุยเรื่องนี้ โจ
‪คุณจะโทรมาบอกผมทำไมเนี่ย
‪- พวกเขาไม่ได้มาที่บ้านเราใช่ไหม ‪- ไม่ ไม่มีใครมาบ้านเรา
‪โอเคนะ
‪พรุ่งนี้คุณจะมารึเปล่า
‪ฉันไม่คิดว่าเป็นความคิดที่ดี
‪เพราะคุณรู้ว่ามันจะดูดีมาก ‪ถ้ามีภรรยาอยู่ข้างๆ น่ะ เข้าใจไหม
‪ค่ะ ใช่ โอเค
‪- ฉันจะวางแล้ว โจ ‪- ผมพูดว่าอะไร
‪- ฉันจะวางสายแล้ว ‪- ทำไมคุณต้องทำตัว… อะไร…
‪- พรุ่งนี้โชคดีนะ ‪- เจสส์
‪- ครับ ‪- บาร์ราคูดาเดี๋ยวนี้เลย
‪- ไปกันเถอะ ‪- พนักงานเปิดประตูเพิ่งทำร้ายเรา
‪- ส่งตำรวจมาเดี๋ยวนี้ ‪- คุณอยู่ที่ไหน
‪ก็บอกว่าอยู่ที่บาร์ราคูดาไงวะ เพิ่งบอกไป!
‪- ผมต้องการที่อยู่ ‪- เฮ้ย ออกมาห่างๆ จากเขานะ
‪คุณครับ คุณอยู่ที่แวลลีย์รึเปล่า
‪ไปให้พ้นจากเขา!
‪- ช่างแม่ง ฉันหาทางเองก็ได้ ‪- ไม่
‪- คุณต้องให้ตำรวจไปที่นั่น… ‪- ไปตายซะ ลืมมันซะเถอะ
‪อะไรนะ ให้ผมไปตายเหรอ
‪- ด่าผมเหรอ ‪- เออ ไอ้เวร ลงนรกซะ
‪- แกแหละไปตาย ‪- ลงนรกไป
‪เฮนรี่
‪ใครน่ะ
‪นี่เจ้าหน้าที่โจ เบย์เลอร์ แอลเอพีดี ‪ขอโทษที่โทรมาเสียดึก
‪คุณรู้ไหมว่าลูกๆ คุณอยู่บ้านตามลำพัง
‪ผมกับภรรยาเลิกกันแล้ว เราแยกกันอยู่
‪คุณรู้ไหมว่าตอนนี้ภรรยาคุณอยู่ไหน
‪ไม่ครับ
‪คุณเห็นหรือคุยกับเธอครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
‪ผมไม่รู้
‪ไม่คิดจะไปดูลูกๆ คุณหน่อยเหรอ
‪ตอนนี้ผมทำอย่างนั้นไม่ได้
‪อะไร ยุ่งอยู่รึไง
‪ใช่
‪ฉันรู้ว่าเอมิลี่อยู่กับแก
‪ผมไม่มีเวลาสำหรับเรื่องห่านี่
‪แกจะไปที่ไหน
‪- อะไรนะ ‪- แกจะไปที่ไหน
‪คุณพูดเรื่องอะไรของคุณ
‪ฉันรู้ว่าแกเคยรับโทษที่แอลเอซี
‪ฉันรู้ว่าแกเคยติดคุกที่แอลเอซี
‪- อะไรนะ ‪- แกอยากติดอีกเหรอ
‪อยากติดอีกใช่ไหม
‪- นี่เฮนรี่ ‪- เชี่ย! เชี่ย!
‪- ว่าไง คู่หู ‪- ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
‪- เออ มีอะไรรึเปล่า ‪- นายอยู่ไหน
‪อยู่ที่สถานี เพิ่งเลิกงาน
‪บัวโน ช่วยอะไรฉันหน่อยสิ
‪ได้ มีอะไร
‪- รถนายอยู่ที่นั่นไหม ‪- ที่สถานีน่ะเหรอ
‪ฉันอยากให้นายไปที่ฟุตฮิลล์ ‪ฉันจะอธิบายให้ฟังเมื่อนายไปถึง
‪- ได้ ‪- ริก
‪นายไม่ได้อยู่ที่สถานีใช่ไหม
‪อยู่สิ
‪พูดจาไม่เป็นตัวนายเลย เสียงแปลกๆ
‪ดื่มมาเหรอ
‪ฉันไม่แปลกซะหน่อย
‪- นายไม่ได้ดื่มใช่ไหม ‪- เปล่า
‪โจ…
‪ห้ามดื่ม ริก
‪- ห้ามดื่ม ‪- ฉันรู้
‪นายจะพูดซ้ำอีกกี่ครั้ง
‪- นายเป็นพยานให้ฉันวันพรุ่งนี้นะ ‪- รู้น่า
‪นายจะไปเมาค้างที่ศาลไม่ได้
‪ไม่เมาค้างหรอก
‪- มันก็แค่… ‪- อะไร
‪ฉันกลัวฉิบหายเลยว่ะ
‪มันจะไม่เป็นอย่างที่เราคาดหวัง ‪พวกเอฟบีไอมาที่บ้านฉันเมื่อเช้า
‪นายเข้าใจไหม
‪ฉันกลัวว่าฉันจะพูดอะไรผิดๆ ออกไป
‪- นี่ ฉันรู้ นาย… ‪- โจ ฉันกลัวว่ะ…
‪นายจะไม่พูดอะไรผิดๆ ออกมาหรอก
‪- ผ่านพรุ่งนี้ไป เราจะลุยด้วยกันเหมือนเดิม ‪- โจ
‪ฉันเหนื่อยกับเรื่องนี้ แปดเดือนแล้วนะ
‪ฉันรู้ ฉันก็เหมือนกัน เพื่อน ฉันรู้
‪- ฉันรู้ ‪- อือ
‪นายดื่มไปมากแค่ไหน
‪โทษที แค่หนึ่งหรือสองกระป๋อง
‪เอาละ นายยังขับรถไหว ฉันอยากให้นายไป…
‪ที่บ้านเลขที่ 1605 ถนนทูฮังกาเหนือ ‪ย่านฟุตฮิลล์ โอเคไหม
‪มีคนชื่อเฮนรี่ ฟิชเชอร์อยู่ที่นั่น
‪เบย์เลอร์
‪- นายจำได้ไหม ‪- ได้
‪โอเค เอาละ ขับรถดีๆ โอเค รีบๆ ด้วย
‪อะไร คุยที่นี่ก็ไม่ได้เหรอ
‪เปล่า ในนี้คุยได้
‪แต่คุณน่าจะปรับทัศนคติสักหน่อยนะ
‪อะไร
‪มีคนโทรมาหา เป็นเด็กผู้หญิง
‪- แอ็บบี้เหรอ ‪- ไม่รู้ เธอไม่ได้บอกชื่อ
‪- ให้ฉันโอนสายให้ไหม ‪- เออ โอนสายมาเลย โอนมา
‪อยากพูดอีกทีไหม
‪- ขอโทษครับ ‪- โอเค
‪- แอ็บบี้ ‪- หนูไม่ควรเปิดประตู
‪ไม่เป็นไรนะ พวกเขาเป็นเพื่อนฉันเอง
‪- พวกเขาเป็นตำรวจ ให้เข้าบ้านได้ ‪- แม่ห้ามเอาไว้
‪ไม่เป็นไร พวกเขาจะอยู่เป็นเพื่อนหนู ‪จนกว่าแม่จะกลับบ้าน
‪- สวัสดีจ้ะ ฉันชื่อทิม นี่นาเดีย ‪- สวัสดีจ้ะ
‪เราเป็นตำรวจ
‪- ให้ฉันคุยเหรอ ‪- ค่ะ
‪ฮัลโหล จนท.ทิม เจอราซี่ครับ
‪นี่จนท.โจ เบย์เลอร์ ศูนย์สื่อสารแอลเอพีดี
‪สวัสดีครับ คุณให้เรามาดูเด็กสองคนใช่ไหม
‪ครับ แอ็บบี้กับน้องชายเธอ
‪ผมต้องเปิดสายนี้ไว้เผื่อว่าแม่ของเธอโทรมา
‪- ผมคิดว่าคุณควรหา… ‪- หนูบาดเจ็บเหรอ แอ็บบี้
‪ไม่ใช่ของหนูค่ะ
‪มีเลือดเปื้อนอยู่บนมือกับเสื้อของเด็ก
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ไปดูโอลิเวอร์
‪แอ็บบี้ รู้ไหมว่าน้องชายของหนูอยู่ไหน
‪เขาหลับอยู่
‪โอเค งั้นรออยู่ตรงนี้กับนาเดียนะ
‪รออยู่นี่กับฉันนะจ๊ะ
‪ที่นี่เละมาก
‪- สวัสดีครับ ‪- หาโอลิเวอร์ให้เจอ
‪- รู้ไหมว่าเขาอยู่ที่ไหน ‪- ผมไม่รู้ ลองดูทั่วๆ
‪ตอนนี้ผมเข้ามาในครัวละ มัน…
‪- มีห้องนอน ‪- เจอเขาไหม
‪ต้องใช่แน่
‪- ทิม ยังอยู่ไหม ‪- รอเดี๋ยวๆ
‪มีรอยเลือดอยู่บนพื้น
‪คุณพระช่วย! แอลเอพีดี ‪เราต้องการหน่วยแพทย์เดี๋ยวนี้
‪เกิดอะไรขึ้น
‪- ทิม เกิดอะไรขึ้น ‪- คุณพระช่วย!
‪นาเดีย เข้ามาที่นี่เร็ว!
‪- ทิม ‪- ได้ จะเข้าไปเดี๋ยวนี้
‪- ยังอยู่ไหม ‪- ดูว่าเขายังหายใจรึเปล่า
‪- ได้ กำลังเช็ก ‪- ทิม เกิดอะไรขึ้นวะ
‪- คุณเป็นอะไร ‪- อย่าให้เธอเข้ามา
‪- ฉันว่าเขาไม่หายใจ ‪- แอ็บบี้ อย่าเข้ามา
‪- พ่อบอกว่าอย่าปลุกน้อง ‪- นาเดีย ปิดประตู
‪- แอ็บบี้ ถอยมา ‪- เขาโอเคไหม
‪- ทิม ‪- เกิดอะไรขึ้นกับโอลิเวอร์
‪- นาเดีย อยู่กับเขา ‪- ได้ค่ะ
‪แอ็บบี้ หนูไปกับ…
‪เฮ้ย ทิม ทิม
‪โจ เลิกกะแล้ว ‪กะกลางวันมาถึงแล้ว เราหมดหน้าที่
‪ฉันว่าฉันจะอยู่ต่ออีกสักพัก
‪โจ ทุกอย่างโอเคไหม
‪อือ
‪ฟังนะ พรุ่งนี้ขอให้โชคดีนะ
‪อย่าโทรมา
‪ฉันรู้ว่าแกทำอะไรเด็ก
‪อย่าโทรมา
‪แอ็บบี้เห็นสิ่งที่แกทำกับโอลิเวอร์ ‪แกจะฆ่าเธอด้วยเหรอ
‪ฉันบอกลูกว่าอย่าเข้าไปในนั้น
‪- เธอไม่ควรเข้าไปในนั้น ‪- เธออายุหกขวบ!
‪แกคิดว่าเธอจะทำอะไร
‪ตัวเธอมีแต่เลือดเขา
‪เฮนรี่ แกต้องหยุดทำเรื่องนี้เดี๋ยวนี้
‪หยุดรถ แล้วบอกฉันว่าแกอยู่ที่ไหน ‪ฉันจะส่งความช่วยเหลือไป
‪- ผมทำอย่างนั้นไม่ได้ ‪- แกต้องทำ
‪ถ้าผมทำ…
‪ว่ามา
‪- จะเกิดอะไรขึ้น ‪- กับแกเหรอ แกก็กลับเข้าคุก
‪ไม่ได้ ให้เป็นแบบนั้นไม่ได้
‪ไม่ได้เหรอ
‪อยากให้ฉันพูดว่าอะไร ‪พูดว่าแกเป็นเหยื่อเหรอ
‪เฮนรี่ คิดว่าแกเป็นเหยื่อเหรอ ‪แกไม่ใช่เหยื่อว่ะ เอมิลี่เป็นเหยื่อ
‪โอลิเวอร์เป็นเหยื่อ แอ็บบี้เป็นเหยื่อ ‪แกไม่ใช่เหยื่อ แกเป็นไอ้…
‪แกแม่งสมควรถูกประหาร!
‪นี่เฮนรี่ ฝากข้อความไว้
‪นี่เฮนรี่ ฝากข้อ…
‪- ริก ‪- ฉันมาถึงแล้ว
‪เป็นอะพาร์ตเมนต์แบบมีสนามเล็กๆ ‪ดูเหมือนไม่มีใครอยู่บ้าน ไม่ได้เปิดไฟ
‪ถีบประตูเข้าไปเลย
‪- อะไรนะ ‪- เชื่อฉันเถอะ
‪เลิกเล่นซะที บอกมาว่าฉันมาที่นี่ทำไม
‪ผู้ชายที่อยู่ที่นั่นฆ่าลูกเขาคนหนึ่ง เป็นเด็กทารก
‪เขาลักพาตัวเมียเก่า ‪เราต้องรู้ว่าพวกเขากำลังไปไหน
‪นายรู้เรื่องนี้ได้ยังไง
‪รับสายของ 911
‪มันแหงอยู่แล้ว ไอ้ตัวซวย
‪สวัสดีครับ สวัสดี นี่ตำรวจ
‪สวัสดีครับ นี่ตำรวจ
‪- เกิดอะไรขึ้น ริก ‪- เชี่ย!
‪ริก เกิดอะไรขึ้น ริก
‪หมาตัวใหญ่ถูกล่ามไว้ในบ้าน
‪เวร
‪เอาละ เข้าไปรึยัง
‪- เข้าไปรึยัง ‪- เออ
‪- ดี ‪- ประตูเปิดอยู่
‪- ใช่ เขาคงรีบร้อนออกไป ‪- มองดูรอบๆ
‪ไม่ค่อยมีอะไร
‪ที่นี่แทบจะว่างเปล่า ‪มีฟูกที่นอน ของเล่นไม่กี่ชิ้นยังไม่ได้แกะ
‪มีอย่างอื่นด้วย
‪จดหมายเป็นภูเขากองอยู่บนพื้น ‪สมุดจดที่อยู่
‪ให้ตายสิ มีใบแจ้งหนี้เยอะมาก ‪ค่าน้ำค่าไฟ ใบสั่งค่าจอดรถ…
‪- มีใบสั่งค่าจอดรถห้าใบ ‪- อะไรอีก
‪ไม่เอาน่ะ ดูไม่หมดหรอก โจ ‪ที่นี่ของเยอะจะตายห่า
‪ริก ขอละ
‪มันจะต้องใช้เวลาเป็นชั่วโมงๆ ‪รู้ไหมว่ามีจดหมายกับเอกสารมากแค่ไหน
‪- กว่าจะดูหมดเธอตายก่อนพอดี ‪- หมายความว่ายังไง
‪ไม่มีอะไร เรามีเวลาไม่มาก
‪ใช่ ดังนั้นรีบดูซะ โอเคไหม เข้าใจปะ
‪เออ
‪เอมิลี่
‪เอมิลี่ คุณฟังอยู่ไหม ได้ยินผมไหม
‪- แอ็บบี้ ‪- โอเค
‪นี่ เอาโทรศัพท์มา
‪- เอมิลี่… ‪- เอาโทรศัพท์มา
‪คุณคาดเข็มขัดนิรภัยอยู่ไหม
‪ไม่
‪- เฮนรี่ล่ะ ‪- ส่งมาสิ
‪- ไม่จ้ะ ‪- คาดเข็มขัดซะ
‪เร็วเข้า ส่งโทรศัพท์มา ฉันจะคุยกับลูก ส่งมา
‪คาดรึยัง
‪จ้ะ
‪โอเค
‪ทีนี้ฟังนะ ผมอยากให้คุณดึงเบรกมือแรงๆ
‪ดึงเลย
‪ไม่ๆ ไม่
‪- เอมิลี่ ‪- นี่เอมิลี่ ไลตัน
‪ฉันไม่สามารถรับสายในตอนนี้…
‪- เอมิลี่ อะไร ‪- ผมขี่จักรยานล้มเข่าแตก
‪- ฮัลโหล ผมขี่… ‪- ตอนนี้ผมคุยไม่ได้ ไว้โทรมาใหม่
‪- เอมิลี่ ‪- ผมขี่จักรยานล้มและเข่าแตก
‪คุณครับ ผมขอโทษด้วย แต่ตอนนี้ผมคุยไม่ได้
‪ว่าอะไรนะ ล้อกันเล่นรึเปล่า
‪เวลาคุณโทรมา ‪คุณจะเจอเจ้าหน้าที่รับเรื่องคนเดิม
‪- ช่วยโทรมาใหม่ทีหลังนะครับ ‪- อะไรนะ ก็ส่งรถพยาบาลมาสิ
‪- อะไร เพื่อเข่าคุณเนี่ยเหรอ ‪- ใช่
‪โทรเรียกอูเบอร์ ‪แล้วก็อย่าขี่จักรยานตอนเมา ไอ้บ้า
‪เอมิลี่
‪ฉันทำตามที่คุณบอก แต่มันไม่ได้ผล
‪- ฉันออกไปไม่ได้ ‪- โอเค ผมรู้ คุณกำลังมุ่งไปทาง…
‪คุณกำลังมุ่งไปทางซาน เบอร์นาดิโน่
‪- รู้ไหมว่าที่ไหน ‪- ฉันมองไม่เห็นอะไรเลย
‪ฉันไม่อยากถูกขัง
‪ไม่ แต่คุณกำลังไปที่ไหน ‪ผมจะช่วยคุณออกจากรถ
‪ฉันไม่อยากถูกขัง
‪- เอมิลี่ ‪- ฉันตายแน่
‪ไม่ จะไม่มีใครตาย
‪- ถือสายรอก่อนนะ เอมิลี่ ‪- ช่วยฉันด้วย
‪เอมิลี่ ถ้าจะให้ผมช่วยคุณ…
‪- คุณต้องถือสายรอ เดี๋ยวผมมา ‪- ได้โปรด
‪- ศูนย์สื่อสารแอลเอพีดี จ่ามิลเลอร์ ‪- นี่โจ
‪- โจ อะไร ยังทำงานอยู่เรอะ ‪- เวร บิลเหรอ
‪- ผมว่าจะโทรหาซีเอชพี ‪- ฉันบอกให้นายกลับบ้านไม่ใช่เหรอ
‪- ไม่ ผมกลับไม่ได้ ‪- อะไรวะ โจ
‪- สายตรวจทางหลวงแคลิฟอร์เนีย ‪- นี่โจ
‪ผมมีเอมิลี่อยู่อีกสาย เธออยู่ท้ายรถตู้
‪ดูเหมือนพวกเขาจะมุ่งหน้าไปที่ไหนสักแห่ง ‪ใกล้สายสิบกับสาย 210
‪ไปทางซาน เบอร์นาดิโน่
‪- ไม่ ขอพิกัดที่เจาะจงกว่านั้น ‪- ฉิบหาย!
‪เชี่ย ฉิบหาย! พวกเขาเพิ่ง… ‪มือถือมันเปลี่ยนเสาสัญญาณ
‪- เธออยู่อีกสาย ‪- ฉันบอกแล้ว ขอพิกัดที่เจาะจงกว่านั้น
‪ผมจะหามา แค่ส่งเจ้าหน้าที่ ‪ขึ้นไปสาย 210 จากสายสิบ
‪- จะหายังไง ‪- ผมจะช่วยเธอออกจากรถ
‪- เอมิลี่ ‪- พระเจ้า อย่าวางสายนะ
‪- เอมิลี่ ผมกลับมาแล้ว ‪- ฉันไม่อยากตาย อย่าวางสายนะ
‪ผมไม่วางหรอก โอเคนะ
‪ฉันแค่อยากกลับบ้านไปหาลูกๆ
‪- พวกเขาไม่ควรอยู่ตามลำพัง ‪- เอาละ ฟังผมนะ
‪เขาจับฉันมาขังไว้ท้ายรถตู้ ‪ฉันมองไม่เห็นอะไรเลย
‪- ไม่ เอมิลี่ ฟังผมนะ ‪- ฉันไม่รู้ว่าเขาทำแบบนี้ทำไม
‪ฟังเสียงผมนะ เอมิลี่ โอเคไหม ผมอยู่กับคุณ
‪- เขาจะขังฉัน ‪- คุณไม่ได้อยู่คนเดียว
‪โอเคไหม เข้าใจไหม
‪ฉันไม่อยากตาย
‪โอเค…
‪เฮนรี่ทำอะไร ทำไมเขาถึงมีรถตู้
‪- ฉันตายแน่ ‪- ไม่ คุณจะไม่ตาย เอมิลี่…
‪- ฉันตายแน่ ‪- เอมิลี่ หายใจลึกๆ
‪ผมจะพาคุณกลับไปหาแอ็บบี้นะ ‪แต่ผมต้องให้คุณช่วย เข้าใจไหม
‪ผมอยากให้คุณหาอะไรก็ได้ในรถตู้ ‪สำหรับป้องกันตัวเอง
‪- มีอะไรอยู่ข้างหลังนั่นไหม ‪- ฉันมองไม่เห็นอะไรเลย
‪เอามือคลำดู ใช้โหมดไฟฉายจากมือถือคุณ
‪มีลังกระดาษลังหนึ่ง หนักมาก
‪- อิฐ ‪- โอเค ดี
‪ดี โอเค หยิบขึ้นมาก้อนหนึ่งได้ไหม
‪หยิบแล้วค่ะ
‪ดี โอเค ดี โอเค
‪ทีนี้ฟังนะ เอมิลี่
‪พอเขาหยุดรถและเปิดประตู
‪ผมอยากให้คุณเอาอิฐทุบหัวเขาให้แรงที่สุด
‪- ฉันทำแบบนั้นไม่ได้ ‪- เข้าใจไหม
‪- คุณทำได้ ‪- ฉันทำไม่ได้
‪- เอมิลี่ ‪- ไม่นะ
‪- เอมิลี่ คุณทำได้ ‪- ฉันทำไม่ได้
‪จากนั้นคุณก็เอามีดมาจากเขา ‪แล้วก็บอกผมว่าคุณอยู่ที่ไหน
‪แล้วผมจะส่งคนไปช่วย
‪ฉันทำไม่ได้
‪ได้สิ คุณทำได้ เอมิลี่ เอมิลี่
‪- ฉันไม่รู้ว่าทำไมเขาทำแบบนี้ ‪- เอมิลี่ หายใจ
‪หายใจสิ หายใจ
‪- หายใจ ‪- ฉันตายแน่
‪แบบนี้นะ
‪เร็วสิ เอมิลี่
‪- เอมิลี่ ‪- ฉันตายแน่
‪ไม่หรอก เอมิลี่ หายใจพร้อมกับผมนะ
‪หายใจ หายใจ เอมิลี่ หายใจพร้อมกับผม
‪เอมิลี่ อาหารโปรดของคุณคืออะไร
‪สเลอร์ปี้ สเลอร์ปี้รสเชอร์รี
‪สเลอร์ปี้รสเชอร์รี ‪ผมไม่แน่ใจว่านั่นนับเป็นอาหารไหม
‪คุณชอบทำอะไรกับลูกๆ
‪คุณทำอะไรสนุกๆ…
‪หายใจไปเรื่อยๆ กับผมนะ
‪- ฉันชอบ… ‪- คุณชอบทำอะไรในยามว่าง
‪ฉันชอบอยู่กับแอ็บบี้ กับโอลิเวอร์ แต่เฮนรี่…
‪เฮนรี่…
‪คุณทำกิจกรรมอะไรกับลูกๆ เอมิลี่ ‪คุณทำอะไรสนุกๆ กัน บอกผมสิ
‪บอกสิ
‪เราชอบพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
‪ที่ไหน
‪ซานเปโดร
‪คุณเคยไปไหมคะ
‪ไม่ครับ ผมว่าจะพาลูกสาวไปตั้งนานแล้ว
‪แต่เราไม่เคยมีโอกาส
‪เล่าเรื่องพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำให้ฟังหน่อย ‪มันดีไหม
‪แอ็บบี้ชอบเต่าค่ะ
‪เธอไม่ยอมมองฉลามด้วยซ้ำ
‪คุณชอบอะไร ชอบฉลามเหรอ
‪ฉันชอบหมดเลย
‪ฉันมักจะเดินตามหลังแอ็บบี้ ‪แล้วก็เข็นโอลิเวอร์ในรถเข็นเด็ก
‪แล้วฉันก็แค่มองและสัมผัส
‪สัมผัสอะไร
‪ดูสงบมากเลย
‪อะไรสงบครับ
‪ใต้น้ำ มัน…
‪มันเงียบ เหมือนถูกโอบกอดไว้
‪ไม่มีอะไรมารบกวน มีแค่น้ำไหลอยู่รอบตัว
‪เงียบมาก
‪เหมือนความเงียบสีฟ้าขนาดใหญ่
‪ใช่
‪ฉันลืมชื่อคุณไปแล้ว
‪ผมชื่อโจ
‪ฉันชอบคุณค่ะ โจ
‪ผมก็ชอบคุณ เอมิลี่
‪คุณอยากไปกับเราไหมคะ
‪อยากสิครับ
‪เขากำลังหยุดรถ
‪- ฉันกลัว ‪- โอเค ไม่เป็นไร
‪- ทำใจเย็นๆ เอมิลี่ แค่… ‪- ฉันกลัว!
‪- เอาโทรศัพท์ใส่ในกระเป๋า ‪- ฉันกลัว
‪พอเขาเปิดประตู
‪คุณเอาอิฐทุบหัวเขาให้สุดแรง
‪- เขาสมควรโดนแล้ว ‪- พระเจ้า
‪- เขาสมควรโดนแล้ว ‪- ใช่
‪ทีนี้เก็บโทรศัพท์
‪- ใส่ไว้ในกระเป๋า ‪- เขาโกรธมาก
‪- ผมรู้ ‪- เขาโกรธมากๆ
‪ผมรู้ เอมิลี่ เก็บโทรศัพท์ซะ
‪- โอลิเวอร์ไม่เป็นไร ‪- เก็บโทรศัพท์ตอนที่เขาเปิดประตู…
‪โอลิเวอร์ไม่เป็นไร ตอนนี้เขาไม่ร้องไห้ด้วยซ้ำ
‪ว่าอะไรนะ
‪งู
‪งูเหรอ งูอะไร
‪ตอนนั้นเขาเจ็บปวดมาก
‪เขา… อยู่ในท้องเขา
‪เขาเอาแต่ร้องไห้เพราะมีงูในท้อง
‪ฉันเลยเอามันออกมา
‪ฉันเอามันออกมา
‪ฝีมือ… คุณเหรอ
‪เขาไม่ร้องไห้อีกแล้ว เขาดีขึ้นเยอะเลย
‪เขาสบายดีใช่ไหม โจ
‪โจ บอกฉันสิว่าเขาสบายดี
‪- บอกฉันสิ โจ ‪- นี่ๆ นี่
‪เขาจะขังฉัน
‪ไปให้พ้นจากฉัน หยุดนะ!
‪นี่ๆ เฮ้ย
‪หยุดนะ!
‪(ริก ซี)
‪ฮัลโหล
‪ฮัลโหล อยู่ไหม โจ
‪ฉันว่าโทรศัพท์ฉันมีปัญหา รอเดี๋ยวนะ
‪- ได้ยินฉันไหม ‪- ได้ยิน
‪ฉันว่าฉันเจอบางอย่าง
‪พวกเขาเคยขึ้นศาลเรื่องสิทธิ์ดูแลลูก
‪เฮนรี่มีจดหมายจากทนายเพียบ ‪ดูเหมือนเขาจะเสียสิทธิ์การเยี่ยมลูก
‪เพราะมีประวัติอาชญากรรม ‪แล้วก็เคยติดคุกข้อหาทำร้ายร่างกาย
‪มิน่าละ
‪โจ
‪ว่าไง
‪ขอโทษนะ ฉันจะเข้าประเด็นเลย
‪สิ่งเดียวที่มาจากซาน เบอร์นาดิโน่ ‪คือใบแจ้งหนี้ที่ยังไม่จ่ายจากรพ.แพตตันสเตต
‪เธอเคยเป็นผู้ป่วยที่นั่น
‪โจ
‪ศูนย์รักษาโรคจิตเวชแพตตันสเตต ‪ข้อมูลนี้ช่วยไหม
‪เธอไม่อยากถูกขัง
‪ว่าอะไรนะ
‪เธอไม่อยากถูกขัง
‪- พระเจ้า เชี่ย ‪- ฉันตามไม่ทันว่ะ เพื่อน
‪โจ
‪(ศูนย์จิตเวชแพตตันสเตต)
‪- เฮนรี่ ‪- ฮัลโหล
‪โจจากแอลเอพีดี คุณอยู่ที่แพตตันใช่ไหม
‪- รพ.รัฐน่ะ ‪- ใช่
‪ใช่
‪- โอเค เอมิลี่อยู่ไหน ‪- พระเจ้า
‪ผมไม่รู้ ผมคิดว่าเธอทุบหัวผม
‪โอเค ผมจะส่งคนไปช่วย
‪- ต้องการรถพยาบาลไหม ‪- ไม่
‪- ไม่เอาตำรวจ ‪- เฮนรี่ ผมต้องแจ้งตำรวจ
‪- ผมจำเป็น ‪- พระเจ้า ผมไม่ได้ทำผิดอะไรเลย พวก
‪ไม่
‪ผมรู้
‪ทำไมคุณไม่บอกผม
‪คุณควรจะโทรแจ้งตำรวจ ‪แล้วปล่อยให้เราจัดการกับเอมิลี่
‪- ทำไม ‪- ผมอยากช่วยเธอ
‪- คุณอยากช่วยเธอเหรอ ตอแหล ‪- ใช่ เป็นหน้าที่ผม
‪จะบอกอะไรให้นะ ไม่มีใครช่วย
‪เราไปหาหมอ หาทนาย ‪เจ้าหน้าที่สังคมสงเคราะห์
‪ไม่มีใครช่วย ไม่มีใครหน้าไหนเลย
‪คุณจะบอกว่าตำรวจจะช่วยผมเหรอ
‪ผมพยายามจะช่วย
‪อ้อเหรอ ไปตายซะ!
‪เธอฆ่าลูกชายผม
‪ฆ่าลูกผม ลูกผม
‪ลูกผมตายแล้ว
‪พฤศจิกายนที่แล้ว…
‪ตอนนั้น…
‪ยามันหมดพอดี
‪เราคุยกันว่าเราจะพยายาม ‪พยายามอยู่กันให้ได้โดยที่เธอไม่กินยา
‪คุณพระช่วย!
‪ผมไม่มีปัญญาจ่าย เพราะผม…
‪คุณพระช่วย!
‪เฮนรี่ คุณทำอะไรน่ะ
‪พระเจ้า แอ็บบี้ ผมไม่ควรทิ้งเธอไว้
‪ไม่ เฮนรี่ ตำรวจอยู่กับเธอแล้ว
‪เฮนรี่ พยายามทำใจเย็นๆ ก่อนนะ
‪เธอเป็นเด็กตัวนิดเดียว
‪ผมห้ามไม่ให้เธอเข้าไปในนั้น ‪พระเจ้า ผมต้องไปรับแอ็บบี้
‪ไม่ เฮนรี่ เฮนรี่ ฟังผมนะ
‪เฮนรี่ เธออยู่กับตำรวจ ตำรวจ เธอปลอดภัย
‪เธอไม่เป็นไร
‪เอมิลี่อยู่ที่ไหน เราต้องตามหาเอมิลี่
‪- เฮนรี่ ‪- ผมไม่รู้ว่าเธออยู่ที่ไหน
‪เฮนรี่ คุณคิดว่าเธอจะทำร้ายตัวเองไหม
‪ผมไม่รู้ ฟังนะ
‪ฟังผม โอเคไหม ฟัง
‪เธอไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป
‪เธอคิดว่า… พระเจ้าช่วย
‪เธอคิดว่าเธอช่วยโอลิเวอร์
‪ผมไม่กล้าบอกเธอว่าเธอ…
‪ให้ตายสิ เธอไม่ได้เป็นแบบนี้เสมอนะ
‪เธอแค่ป่วย
‪ผมแค่… ผมต้องช่วยเธอ เธอแค่…
‪เฮนรี่
‪นี่เอมิลี่ ไลตัน ‪ฉันไม่สามารถรับสายในตอนนี้ ฉะนั้น…
‪ไม่
‪โจ
‪มีคนโทรมาบอกว่าอยากคุยกับคุณ
‪อะไร
‪มีคนโทรมาบอกว่าอยากคุยกับคุณ ‪เธอบอกว่าเธอคุยกับคุณมาก่อน
‪- ชื่อเอมิลี่… ‪- ไม่ อะไร เธออยู่ที่ไหน
‪เออ เดี๋ยวนี้เลย โอนสายมา!
‪- เดี๋ยวนี้ ‪- เกิดอะไรขึ้น
‪- โอนสายมาเหอะน่า ‪- ผมจะโอนสายให้
‪- เอมิลี่ ‪- คุณเหรอคะ โจ
‪ใช่ เอมิลี่ ผมเอง
‪คุณอยู่ที่ไหน
‪ฉันจะไปหาโอลิเวอร์กับแอ็บบี้
‪ฉันจะพาพวกเขาไปพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ
‪ไม่ๆ
‪เราจะพาคุณไปดูเต่า
‪โอลิเวอร์รักเต่า
‪ไม่ คุณจะไม่…
‪คุณจะไม่เจอโอลิเวอร์หรอก
‪โอลิเวอร์ไม่อยู่ที่นั่น
‪เอมิลี่ ผมอยากให้คุณ…
‪- เขาดีขึ้นแล้ว ‪- เอมิลี่ ผมอยากให้คุณมองรอบๆ ตัว
‪โอเค คุณอยู่ที่ไหน ผมได้ยินเสียงรถ
‪คุณมองเห็นสิ่งรอบๆ ตัวคุณไหม
‪ฉันเห็น…
‪อะไร เอมิลี่
‪รถ
‪อะไรเนี่ย
‪- ฉันมีเลือดบนมือกับเสื้อ ‪- เอมิลี่
‪- มาจากไหน ฉันมีเลือดบนมือ ‪- เอมิลี่ โอเค
‪- ฉันมองเห็นจากแสงไฟ ‪- ฟังนะ
‪- ฟังผมนะ ‪- ตัวฉันเปื้อนเลือด
‪- ไม่เป็นไร ‪- เลือดมาจากไหน
‪ไม่ใช่เลือดคุณ โอเคนะ เงยหน้าขึ้นมา
‪โอเคนะ เงยหน้าขึ้นมาแล้วบอกผมว่าคุณอยู่ไหน ‪คุณเห็นอะไร ผมได้ยินเสียงรถ
‪ผมพูดถูกไหม
‪มีรถวิ่งอยู่ใกล้ๆ ใช่ไหม
‪อยู่ต่ำลงไปมากเลย
‪อะไร รถน่ะเหรอ
‪เอมิลี่ คุณอยู่บนทางด่วนเหรอ ‪คุณอยู่บนสะพานลอยใช่ไหม
‪- โจ ‪- เอมิลี่
‪โจ นี่ใช่เลือดเฮนรี่ไหม
‪ไม่ เฮนรี่ไม่เป็นไร
‪ถ้าไม่ใช่เลือดฉัน โจ แล้วเลือดใคร
‪ไม่ เอมิลี่…
‪- เลือดใคร ‪- เอมิลี่
‪บอกผมว่าคุณอยู่ที่ไหน ผมจะส่งคนไปช่วย
‪- นี่ไม่ใช่เลือดฉัน ‪- เอมิลี่ บอกผมว่าคุณอยู่ไหน
‪- เอมิลี่ ได้โปรด ฟังผมนะ ‪- ฉันทำอะไรลงไป โจ
‪- เอมิลี่ ขอร้องละ ‪- คุณพระช่วย
‪ไม่ นี่เลือดเฮนรี่รึเปล่า
‪ใช่เลือดเฮนรี่ไหม
‪เฮ้ย โทรหาซีเอชพีเดี๋ยวนี้!
‪ผมรู้ เฮนรี่รู้
‪บอกพวกเขาว่าจากโจ
‪บอกว่าผมเจอผู้หญิงที่ถูกลักพาตัว ‪บนสะพานลอยที่ถนนสาย 210
‪ส่งเจ้าหน้าที่ออกไปเดี๋ยวนี้!
‪เอมิลี่ ผมอยู่นี่
‪- ผมรู้ ‪- ฉันทำอะไรลงไป
‪- ผมรู้ ‪- คุณต้องบอกพวกเขาว่าฉันไม่ได้ตั้งใจ
‪ไม่ เฮนรี่รู้ เขาแค่พยายามจะช่วยคุณ
‪เราทุกคนแค่พยายามจะช่วยคุณ ‪เราทุกคนพยายามจะช่วยคุณ แค่…
‪คุณบอกว่าเขาสมควรโดนแล้ว โจ
‪ผมคิดผิด
‪เป็นความผิดผมเอง
‪เป็นความผิดผมเองที่คุณอยู่บนสะพานลอย
‪โอเคไหม ขอร้องละ อย่าทำอะไรโง่ๆ
‪เข้าใจไหม ได้โปรด
‪มีคนที่รักคุณอยู่นะ
‪โอเคไหม แอ็บบี้รักคุณ
‪แอ็บบี้ต้องการคุณ
‪โอเคไหม แอ็บบี้รอให้คุณกลับมาบ้าน
‪ขอร้องละ เอมิลี่ คุยกับผมสิ
‪- คุยกับผม ‪- ฉันจะไปแล้ว
‪- ฉันจะไปอยู่กับโอลิเวอร์ ‪- ไม่
‪โจ ฉันจะไปอยู่กับโอลิเวอร์
‪ผมฆ่าคน
‪ได้ยินไหม ผมฆ่าคน
‪ได้ยินผมไหม
‪ผมฆ่าคน เขายังเด็กอยู่เลย
‪อายุ 19 ปี ชื่อโจเซฟ ยัง… ยังเป็นเด็ก
‪- ทำไมคะ ‪- ผมไม่รู้
‪ผมไม่รู้เพราะผม… ผมทำได้
‪ผมแค่อยากลงโทษเขา
‪ผมแค่อยากลงโทษเขาเพราะผมโกรธมาก
‪ผมแค่ ผมโกรธมาก และผมแค่…
‪เขาทำบางอย่างและเขาทำร้ายคนอื่น
‪เขาไม่ได้… เขาได้ทำร้ายคนอื่นรึเปล่านะ
‪เขา… ผมไม่รู้
‪เขาทำร้ายคน ได้โปรดเถอะ
‪พ่อผม…
‪ขอร้อง ผมฆ่าคุณอีกคนไม่ได้ เอมิลี่
‪ผมฆ่าคุณอีกคนไม่ได้
‪โจ
‪ทำไมคะ
‪เพราะงูรึเปล่า
‪ใช่
‪ใช่ เป็นเพราะงู
‪แค่ ผม…
‪ผมสัญญากับแอ็บบี้ไว้ว่าคุณจะกลับบ้าน
‪ผมสัญญากับเธอว่าคุณจะกลับบ้าน
‪- เธอต้องการคุณ ‪- แอ็บบี้
‪- ใช่
‪ได้โปรด ผมสัญญากับเธอไว้ เฮนรี่ก็เหมือนกัน
‪คุณมีคนที่รักคุณ
‪ขอร้อง
‪ขอร้องละ เอมิลี่
‪โจ
‪ครับ
‪ฉันมองเห็นแสงไฟ
‪โอเค เอมิลี่ เดินไปหาตำรวจนะ
‪ฉันจะไปแล้ว
‪เดินไปหาตำรวจ
‪ฉันจะไปอยู่กับโอลิเวอร์ค่ะ โจ
‪เอมิลี่
‪นี่เอมิลี่ ไลตัน ‪ฉันไม่สามารถรับสายในตอนนี้ ฉะนั้น…
‪หยุดนะ
‪ฝากข้อความไว้ หรือค่อยโทรมาอีก ‪หรือส่งข้อความมาค่ะ บาย
‪ไม่
‪นี่เอมิลี่ ไลตัน ‪ฉันไม่สามารถรับสายในตอนนี้ ฉะนั้น…
‪หยุดนะ
‪ฝากข้อความไว้…
‪- สายตรวจทางหลวงแคลิฟอร์เนีย ‪- นี่โจ
‪เราได้ตัวเธอแล้ว เธอยอมลงมา
‪เดี๋ยวนะ คุณ…
‪เราได้ตัวเธอแล้ว ‪ฉันอยู่ในสายกับสายตรวจอยู่ตอนนี้
‪เธอลงมาจากสะพานลอย เราได้ตัวเธอแล้ว
‪เก่งมาก เบย์เลอร์
‪ทิม เจอราซี่ฝากข้อความถึงคุณ
‪- ใคร ‪- เจ้าหน้าที่ที่ไปที่บ้านของไลตัน
‪เขาอยากให้คุณรู้ว่าทารกอยู่ในไอซียู ‪ที่รพ.เซนต์ เฮเลน
‪โทษที ว่าอะไรนะ
‪เด็กทารกอยู่ในห้องไอซียูที่รพ.เซนต์ เฮเลน
‪- โอลิเวอร์เหรอ ‪- ใช่มั้ง
‪- เขายังมีชีวิตอยู่เหรอ ‪- ใช่
‪คนที่สิ้นหวังช่วยคนที่สิ้นหวังไว้ได้
‪ฮัลโหล
‪ไง คู่หู
‪- เจอเธอไหม ‪- เจอ
‪ดีแล้ว
‪ถึงบ้านแล้วเหรอ
‪ไม่ ฉันอยู่ในรถ คิดว่านายน่าจะต้องการฉัน
‪กลับบ้านไปซะ
‪ฉันว่าจะอาบน้ำที่สถานี แล้วตรงไปศาลเลย
‪นายโอเคไหม
‪เฮ้ย เป็นไร พวก
‪โจ นายโอเคไหม
‪ยังอยู่ไหม
‪บอกพวกเขาตามที่นายเห็น ริก
‪วันนี้ที่ศาล
‪โจ เราเตี๊ยมกันไว้แล้ว
‪บอกความจริงไปเถอะ
‪บอกความจริงไป บอกพวกเขา…
‪อะไร โจ นายพูดเรื่องบ้าอะไร
‪ฉันเปลี่ยนคำให้การไม่ได้
‪ได้สิ
‪ไม่ ฉันทำไม่ได้ นายจะเจอโทษหนักแน่
‪เราจะพูดอย่างที่เราคุยกันไว้ ‪ฉันเปลี่ยนไม่ได้ เพื่อน
‪ริก
‪รับปากกับฉันนะ
‪โจ
‪รับปากกับฉัน
‪โถ โจ
‪ไม่เป็นไร ริก
‪นายจะไม่ได้เห็นหน้าลูกหลายปีเลยนะ
‪ไว้คุยกันใหม่
‪โอเคนะ
‪สวัสดีค่ะ นี่ลอสแอนเจลิสไทมส์ ‪จะพูดสายกับใครคะ
‪ขอพูดกับแคทเธอรีน ฮาร์เบอร์ครับ
‪ได้ค่ะ
‪แคทเธอรีน ฮาร์เบอร์ จะต่อสายให้เดี๋ยวนี้ค่ะ
‪สวัสดีค่ะ แคทเธอรีนพูด
‪นี่โจนะ
‪ข่าวด่วน จนท.สืบสวนแอลเอพีดี ‪โจ เบย์เลอร์ยอมรับผิด…
‪ยอมรับผิดต่อข้อหาฆ่าผู้อื่น
‪เบย์เลอร์ยอมรับผิดในศาลเมื่อเช้านี้
‪ในคดีตำรวจยิงและฆ่า…
‪นี่เป็นเพียงครั้งที่สี่เท่านั้น ‪ที่เจ้าหน้าที่ตำรวจถูกตัดสินว่ามีความผิด
‪ขณะที่กรมตำรวจทั่วประเทศ ‪ถูกตรวจสอบอย่างละเอียด…
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี