NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Sevgili günlük,
iyi cumalar ulan.
-Baksana Syd. -Efendim?
Banana Wigglesworth kirpi olduğunu biliyor mudur?
Biliyorsa da kirpi olmaktan memnun mudur?
Saftirik, güven bana, Banana kirpiliğiyle gurur duyuyor.
Hiç şüphem yok.
Gece, hiç dokunmadan odamın duvarını çatlattığıma
neredeyse inanacaktım.
Annem diyor ki kızartma makinesini çok izlersen hiç bitmezmiş.
Ama boktan temelli boktan bir evde yaşayınca
olur böyle şeyler.
Sağı solu çatırdar.
Ama annemin bilmediği bir şey var, ben zihnimle bir şeyler yapabiliyorum.
Süpermiş.
Göstersene.
-Vay be! -Vay be!
Dün de o kazağı giymedin mi?
Evet anne, giydim
çünkü iğrenç biriyim.
Bugün benim yerime alışveriş yapman lazım,
dolaplar tamtakır kuru bakır.
-Sağ ol, kalsın. -Rica etmedim.
-Bunları eve nasıl taşıyacağım? -Geçenkinde nasıl taşıdıysan.
Yabancılarla cinsel münasebet karşılığı. Anlaşılmıştır.
Çok komiksin.
Kazağını değiştir.
Sydney. Beni kötü anne gibi gösteriyorsun.
Ben çok iyi bir anneyim!
Market alışverişi. İşte benim hayatım.
Bu esnada Dina, Brad'le çıkıyor, bense anca...
-Selam Syd! -Merhaba.
-Selam. -Merhaba.
Okula mı?
-Evet. -Öyle mi? Ben de.
Millet mezunlar günü balosu için tekliflere başlamış bile ya.
Aptallığa bak, daha çok var.
Evet, aynen. Çok ama çok var.
Koca bir hafta var.
Hadi kızlar.
Sormak istemezdim ama...
Çıkışta beni markete götürür müsün?
Annem yine alışveriş yapmamı istedi. Sıkıcı bir şey ama...
Olur mu hiç Syd, yapabilsem yapardım.
Brad'le moral etkinliğine katılacağıma söz verdim de...
Ama o etkinlikler şey tipler için değil mi...
Hangi tipler Syd?
Moralle...
...işi olan tipler.
Evet, saçma geliyor ama epey önemli bir maç yani.
Maça da mı gideceksin?
Evet. Gelmek ister misin?
-Kusura bakma da... -Ne?
O ceket...
Bu ceketi başka kimseye vermemiş.
-Peki. -Hoş bir jest.
Neyse...
-Neyse... -Çıkıyoruz kızlar!
Dina beni Bradley "Yarak Kafa" Lewis ile takılmak için ekti.
Onun aptal ceketini giyiyor bir de.
50'lerden kalma iğrenç çiftler gibiler.
Benimse hâlâ bir şekilde alışveriş yapıp aldıklarımı eve taşımam gerek.
Ne oldu lan öyle?
BEAVER VALLEY BOVLİNG SALONU
Denize düşen salağa sarılır.
-Selam, araban lazım. -Merhaba Syd.
Kısa süreliğine. Bir saat falan.
Şaka mı yapıyorsun? Babam beni gebertir.
Onu sürdüğümü bile bilmiyor.
Ehliyetin var mı ki?
Tabii ki var.
Peki, göster madem.
Bırak ya.
Hayır ya, dur!
Sorun yok. Hallederiz.
Ama ben sürersem.
Gladys, molaya çıkıyorum.
Stan'in arabası ot kokuyordu. Tıpkı babamın eski kamyoneti gibi.
Çocukken hep kamyonetinin niye kokarca gibi koktuğunu sorardım.
Yıllar sonra nihayet anladım ki babam ot içiyormuş.
Şuradaki kuleyi görüyor musun?
1890'larda yapılmış.
İnşaatında 100 adamın öldüğü söyleniyor.
O boktan şeyi dikmek için 100 adam niye lazım olsun ki?
Evet, herhâlde beş kişi falandır
ama büyük büyük büyük büyükbabam onlardan biriymiş.
Çok da büyük adam değilmiş.
Hatta düşündüm de Barber soyadlı tüm erkekler mal.
Kadim soyadımın itibarını düzeltmek bana kaldı galiba.
Babanı hiç görmedim. Bir kere bile.
Kamyoncu, ayın 25 günü yollarda.
-İyiymiş. -Evet.
Evde olmadığında hayatım çok daha güzel.
Keşke hiç dönmese.
Benimki de keşke dönse.
Şey, o manada...
Yani o şekilde değil...
Rahatsız olmadım.
Kusura bakma, birine bir şey bırakmam lazım da.
Stanley Barber sandığımdan öte biri olabilir.
Haftaya görüşürüz.
Hayırdır, torbacı falan mısın?
Müşterilerim var.
Ha siktir! Kaç tane?
Dört. Zaten biri kuzenim.
Şurada.
Alışverişi sevmiyorsan niye geldin?
Stan kesinlikle sandığımdan öte biri.
Arkadaşıma destek olmaya geldim.
Hâlâ çok tuhaf bir tip ama aynı zamanda komik de.
Çok da değil gerçi.
-Boş ver ya. -Peki.
Ama Dina ektiğinde bana yardım etti.
Eğlencesi kalmaz o zaman.
-Eğlenceye bak. -Evet.
Çok sıkıcı bir alışveriş deneyimi.
Evet, cidden müthiş.
Pekâlâ, borcunuz 67 dolar 99 sent.
Siktir, annem 50 dolar vermişti.
Bir daha bakabilir misiniz? Fazla sanki.
Hangisine bakayım?
-Hepsine. -Aynı çıkacak, emin olabilirsin.
Ödemeyi düşünüyor musun?
-Yardım edeyim mi? -Olmaz Stan. Geri koyarım, sorun değil.
Stanley Barber. Memnun oldum.
Sakin ol Syd, sakin ol.
Sakin ol be.
Topla kendini.
Nefes al.
Nefes al Syd.
Nefes al.
Yuh...
Syd?
BROWNSVILLE NÜFUS: 5.283
Selam.
Panikatağın var demek.
Annemde de vardı. Yani belki hâlâ vardır, bilmiyorum ama...
Sende de olması boktanmış.
Geçmiş olsun.
Niye hâlâ benimle konuşuyorsun?
Çünkü kasabadaki diğer herkes sıkıcı.
Daha önce hiç içmedim.
Denemek ister misin?
Ben başlayayım mı?
Denemesem olmazdı.
İçimde her ne oluyorsa onu dindirmeliydim.
Onu taklit ettim.
Öksürmedim bile.
Göz kapaklarım ağırlaştı, zihnim boşaldı.
Alışverişi, annemi, Dina'yı, delirme ihtimalimi... Hepsini unuttum.
Baksana. Maça gitmek ister misin?
Kesinlikle istemem.
Hemen şimdi savaşmak istiyoruz!
Maça gelmene şaşırdım.
Büyük eziklik.
Bu, ezikliğin tam tersi Syd.
Tiyatro bu. Canlı tiyatro.
Westinghouse Memorial Lisesi, cuma akşamı sahnesi.
Bundan daha trajik, daha Shakespearevari bir şey olabilir mi?
Bir düşün.
Hamlet'te perde kalkar kalkmaz kötü biteceğini anlarsın.
Mesela Bay Bradley Lewis.
En iyi ihtimalle, o da en fazla yani,
yerel bir sigorta şirketinde müdür olur.
Ayın elemanını falan seçer, ne bileyim.
Bu karşında gördüklerin,
beş, on, yirminci yıl buluşmalarının yegâne müdavimleri olacaklar
çünkü hayatlarında bunun kadar önemli başka hiçbir şey yaşamayacaklar.
Burası onların zirvesi.
Ben de onları izlemeyi seviyorum, aynı Hamlet gibi.
Oyunun sonunda da her şey boka batacak ve herkes ölecek.
Sırf Dina'yla aşık atmak için bir erkek istemiştim
ama belki rol yapmama gerek yoktur.
Kasabanın en iyi sahnesi.
Ya Stan'i cidden seversem?
Yedi numara arkadaşlar.
Hadi Brad!
Sikeyim!
Yürü be Bradley, bastır!
Odan burası mı yani?
Evet.
Tanrım! VHS mi bu?
Evet. Gelmiş geçmiş en iyi video platformu.
Acayip yanılıyorsun.
Görüntü kalitesinden bahsetmiyorum.
Bence o boktan dokusu, deneyimin mühim bir parçası.
Laserdisc'e dayanamıyorum. Ona hiç girmeyelim.
Yine içelim mi?
Buldum.
Hangisi olmak isterdin?
Kartal mı, denizanası mı?
Böyle soru mu olur?
-Niye ki? -Oğlum...
Tabii ki kartal!
Peki, tamam.
Sıra sende.
Tamam.
Hangisini isterdin?
Süper güçlere sahip olmak mı yoksa...
Lafını kesiyorum ama bence herkes süper gücü seçer.
Peki nasıl bir süper güç isterdin?
Ben kesinlikle şey olmayı isterdim...
Şekil değiştirebilmeyi.
Ama kızlar soyunma odasına girmek gibi sapık şeyler için değil.
Kendimi şeye dönüştürmek isterdim...
Devasa bir denizanasına.
-Nedir bu denizanası merakı? -Şimdi şöyle...
Bir yerde okumuştum, insanlık kendini yok ettiğinde
gezegen, hamam böceklerine kalmayacakmış.
Nasıl kalabilir zaten? Yüzde 70'imiz su.
Hamam böcekleri bir boka yaramaz.
Ne yani, denizanası gezegeni mi olacak?
Evet, ben de liderleri olacağım.
Hamam böcekleriyle savaşıp
derin mavi sularda yüzeceğiz.
Güzelmiş.
Evet.
Tamam, ya sen?
Pas.
Ne? Bir dakika... Ayıp ama.
-Pas. Sıra sende. -Pekâlâ.
Hangisini isterdin?
Bana en büyük, en korkunç sırrını söylemek mi...
Sana sırrımı söylerim.
Ama hiç kimseye söylemek yok.
Hiç kimseye! Anladın mı?
Tamam, söz.
Söyle işte Syd.
Bacaklarımda sivilce var.
Hadi be, cidden mi? Niye ki?
Ne bileyim ben, var işte.
Göstersene.
Olmaz! İğrençler.
Bence benimki daha beter.
Hadi canım.
Tamam, iyi izle.
Gelişmiş sırt sivilcesi.
Ha siktir lan!
İğrenç!
Kıçıma kadar da iniyorlar.
Yanaklarımın arasına kadar.
Tanrım! Tiksinçmiş.
Ben kazandım.
Ağır ol bakalım Stanley Barber.
Bir de...
...şunlara bak.
İşte! Bununla yarışman,
aşık atman imkânsız.
Vay be. Bu... Evet, çok fenaymış.
Hayatımda bu kadar iğrenç bir şey görmedim.
Değil mi ama?
Stan'in yanında hissettiklerimi sözcüklerle ifade etmek güç.
Çok özür dilerim. Kötü müydü?
Tek bildiğim, kendimi biraz daha az tuhaf hissettiğim.
Alt yazı çevirmeni: Feride Sağlık Alt yazı Rip ve Düzen : RagnarLothbrok