‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ไดอารีที่รัก
‎สุขสันต์วันโคตรศุกร์
‎นี่ ซิด
‎พี่ว่าบานาน่า วิลเกิลส์เวิร์ธ ‎รู้ตัวไหมว่ามันเป็นเม่น
‎และถ้ามันรู้ พี่ว่ามันอยากเป็นไหม
‎เบื๊อก เชื่อฉันนะ บานาน่าภูมิใจที่มันเป็นเม่น
‎ชัวร์ป้าบ
‎เมื่อคืน ฉันเกือบเชื่อว่าตัวเอง
‎ทำกำแพงห้องนอนร้าวได้ ‎โดยไม่ได้แตะต้องมันเลย
‎แม่บอกว่าถ้าเราจ้อง ‎เครื่องปิ้งขนมปังนานเกินไป มันจะไม่เด้ง
‎แต่นั่นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นได้ ‎เวลาที่คุณอยู่ในบ้านซอมซ่อ
‎ที่มีฐานรากห่วยแตก
‎อะไรๆ ก็เริ่มแตกร้าว
‎นี่ ฟังนะ สิ่งที่แม่ไม่รู้คือ ‎ฉันสามารถทำอะไรๆ ด้วยพลังจิตได้
‎สุดยอด
‎ทำให้ดูได้ไหม
‎- โห! ‎- โห!
‎ลูกใส่สเวตเตอร์ตัวนั้นเมื่อวานไม่ใช่เหรอ
‎ใช่แม่ ใส่เมื่อวาน
‎เพราะหนูมันน่าขยะแขยง
‎อ้อ
‎นี่ วันนี้แม่อยากให้ลูกช่วยไปซื้อของให้แม่หน่อย
‎เพราะของกำลังจะหมดเกือบทุกอย่างแล้ว
‎- ไม่ค่ะ ขอบคุณ ‎- แม่ไม่ได้ขอ
‎หนูจะเอาของทั้งหมดนี่กลับบ้านได้ไง
‎แต่คราวที่แล้วลูกก็กลับถึงบ้านได้
‎แลกกับการมีเซ็กซ์กับคนแปลกหน้า ‎หนูจัดการได้
‎ตลกนะเรา
‎นี่ เปลี่ยนสเวตเตอร์ด้วย
‎ซิดนีย์
‎ลูกทำให้แม่ดูเหมือนแม่ที่แย่
‎และแม่โคตรจะเป็นแม่ที่ดีเลยนะ
‎ซื้อของใช้ในบ้าน นี่แหละชีวิตฉัน
‎ในขณะที่ดีน่าเดตกับแบรด ส่วนฉันมีแค่...
‎ไง ซิด
‎ไง
‎จะไปโรงเรียนใช่มั้ย
‎- ใช่ ‎- ใช่เลย
‎เหมือนกันเลย
‎เชื่อไหมว่าบางคนเริ่มหาคู่เดต ‎ไปงานคืนสู่เหย้ากันแล้ว
‎โคตรไร้สาระ อีกตั้งนาน
‎ใช่ นานสุดๆ
‎อีกนานมาก
‎อีกตั้งอาทิตย์นึง
‎ไปเลย สาวๆ
‎ฉันไม่อยากถามนะ แต่...
‎ช่วยขับรถไปส่งฉันหลังเลิกเรียนได้ไหม
‎แม่ฉันอยากให้ฉันไปซื้อของอีกแล้ว
‎ฉันรู้ว่ามันแย่ แต่...
‎ไม่ ซิด สาบานได้ ฉันอยากไปนะ
‎แต่ฉันสัญญากับแบรดไว้ ‎ว่าจะไปงานชุมนุมก่อนแข่งกีฬากับเขา
‎แต่งานชุมนุมก่อนแข่งกีฬา ‎มันเป็นเรื่องของคนแบบ...
‎คนแบบไหน ซิด
‎คนแบบว่า...
‎ฮึกเหิม
‎ฉันรู้ว่ามันไร้สาระ แต่เกมนี้สำคัญมาก รู้ไหม
‎เธอจะไปดูแข่งด้วยเหรอ
‎ไปสิ เธออยากไปไหม
‎โทษที ฉัน...
‎อะไร
‎ก็แค่แจ็กเก็ตนั่น
‎เขาไม่เคยให้แจ็กเก็ตตัวนี้กับใครเลย
‎มันน่ารักมาก
‎นั่นแหละ...
‎- อืม... ‎- สาวๆ ได้เวลาเล่นแล้ว
‎แล้วดีน่าก็ทิ้งฉัน ‎ไปอยู่กับไอ้แบรดลีย์ "หัวขวด" ลูอิส
‎ใส่แจ็กเก็ตปัญญาอ่อนของเขา
‎เหมือนคู่รักชวนอ้วกยุค 50
‎และฉันยังต้องหาทางซื้อของใช้เวรตะไลนั่น
‎แล้วแบกแม่งกลับบ้านอีก
‎อะไรวะเนี่ย
‎(บีเวอร์แวลลีย์โบวล์)
‎ยามคับขัน ก็ต้องใช้วิธีโง่ๆ
‎นี่ ฉันต้องใช้รถนาย
‎อ้าว ไง ซิด
‎ไม่นานหรอก แค่ประมาณชั่วโมงนึง
‎ล้อเล่นรึเปล่า
‎พ่อฉันฆ่าฉันแน่
‎เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันขับรถปุโรทั่งนั่นไปทั่ว
‎เธอมีใบขับขี่รึเปล่าเหอะ
‎มีสิ
‎โอเค
‎ขอดูหน่อย
‎เออ ช่างเหอะ
‎ไม่ๆ เดี๋ยวก่อน
‎ก็ได้ๆ ฉันจะให้ยืม
‎แต่ฉันขับนะ
‎แกลดิส ขอเวลา 20 นาที
‎รถของสแตนกลิ่นเหมือนกัญชา
‎เหมือนรถบรรทุกคันเก่าของพ่อฉันเป๊ะ
‎ฉันชอบถามพ่อเรื่องนั้นตอนฉันเด็กๆ
‎ฉันถามว่าทำไมรถพ่อกลิ่นเหมือนสกังก์
‎หลายปีต่อมา ในที่สุดฉันก็รู้ว่าพ่อฉันเป็นสายปุ๊น
‎นี่ เห็นหอคอยตรงนั้นไหม
‎มันอยู่ตรงนั้นตั้งแต่ปี 1890 อะไรสักอย่าง
‎ว่ากันว่ามีคนตาย 100 คนจากการสร้างมัน
‎ไม่มีทางใช้คนตั้ง 100 คน ‎สร้างของกากๆ แบบนั้นหรอก
‎โอเค มันอาจจะใช้คนประมาณห้าคน
‎แต่ทวดของทวดของทวดของฉันเป็นหนึ่งในนั้น
‎เขาไม่เจ๋งหรอก
‎มาคิดๆ ดูแล้ว ‎ผู้ชายตระกูลบาร์เบอร์โหลยโท่ยทุกคน
‎คงเป็นหน้าที่ฉันแล้วละ ‎ที่ต้องกอบกู้ชื่อเสียงวงศ์ตระกูล
‎ฉันไม่เคยเห็นพ่อนาย ไม่เคยเลย
‎เขาขับรถ 18 ล้อเดือนละ 25 วันน่ะ
‎- เจ๋ง ‎- ใช่
‎ชีวิตฉันดีกว่ามากเวลาที่เขาไม่อยู่
‎อยากให้เขาไปแล้วไปลับเลยแหละ
‎ส่วนฉันก็อยากให้พ่อยังอยู่ที่นี่
‎เฮ้ย ฉันไม่ได้...
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจจะ...
‎ฉันไม่ได้คิดอะไรหรอก
‎โทษที ฉันต้องส่งของบางอย่างแป๊บนึง
‎สแตนลีย์ บาร์เบอร์อาจมีอะไรมากกว่าที่ฉันคิด
‎เจอกันอาทิตย์หน้า
‎นายทำอะไร ขายยางี้เหรอ
‎ฉันมีลูกค้านะ
‎เช็ด! กี่คน
‎สี่คน
‎จริงๆ แล้วเป็นญาติฉันคนหนึ่ง
‎ถ้าคิดว่าการซื้อของมันห่วยแตก ‎งั้นนายมาทำไม
‎ปรากฏว่าสแตนมีอะไรมากกว่าที่ฉันคิดจริงๆ
‎ฉันแค่มาช่วยเพื่อนน่ะ
‎คือเขาก็ยังประหลาดอยู่ดีนะ แต่เขาก็ตลกด้วย
‎แต่ก็ไม่ได้ตลกขนาดนั้นหรอก
‎- ช่างเหอะ โอเคเนอะ ‎- โอเค
‎แต่เขาช่วยเหลือฉันในขณะที่ดีน่าชิ่งสุดตัว
‎แบบนั้นก็หมดสนุกเลยสิ
‎- หนุกดี ‎- ใช่
‎ประสบการณ์การซื้อของสุดน่าเบื่อ
‎ใช่ มัน... เจ๋งมาก
‎โอเค เป็นเงิน 67.99 เหรียญ
‎เข้! แม่ให้มาแค่ 50 เหรียญ
‎ช่วยคิดอีกทีได้ไหม ฉันว่าคุณคิดเกินนะ
‎ชิ้นไหน ที่รัก
‎ทั้งหมดเลย
‎ยังไงก็เท่าเดิมแหละ
‎จะจ่ายหรือไม่จ่ายเนี่ย
‎- ฉันให้ยืมไหม ‎- ไม่ สแตน
‎ฉันจะเอาไปคืนให้หมด ไม่เป็นไร
‎สแตนลีย์ บาร์เบอร์ ยินดีที่ได้รู้จักครับ
‎ใจเย็น ซิด ใจเย็น
‎ใจเย็นๆ
‎ตั้งสติให้ดี
‎หายใจ
‎หายใจสิ ซิด
‎หายใจเข้าไว้
‎หายใจ
‎โห
‎ซิด
‎(บราวน์สวิลล์ ‎ประชากร 5,283 คน)
‎ไง
‎วิตกจริตเหรอ
‎แม่ฉันเคยเป็นนะ
‎อาจจะยังเป็นอยู่ก็ได้ ฉันไม่รู้ แต่...
‎แย่จังที่เธอก็เป็นเหมือนกัน
‎เสียใจด้วยนะ
‎ทำไมนายยังคุยกับฉันอยู่อีก
‎เพราะทุกคนในเมืองนี้น่าเบื่อ
‎ฉันไม่เคยปุ๊นเลย
‎อยากลองไหมล่ะ
‎อยากให้ฉันสูบก่อนไหม
‎ฉันแค่ต้องลองน่ะ
‎ลองทำให้อะไรก็ตาม ‎ที่เกิดขึ้นในตัวฉันหมดความรู้สึกไป
‎ฉันแค่ทำตามที่เขาทำ
‎ฉันไม่ไอด้วยซ้ำ
‎ตาฉันรู้สึกหนัก
‎หัวฉันรู้สึกว่างเปล่า
‎ฉันไม่กังวลเรื่องของใช้ หรือแม่ หรือดีน่า ‎หรือแม้แต่การที่ฉันจะเสียสติก็ตาม
‎นี่
‎อยากไปดูแข่งฟุตบอลไหม
‎ไม่มีวันซะล่ะ
‎เราอยากสู้เดี๋ยวนี้!
‎อึ้งนะที่นายมาดูอะไรแบบนี้ด้วย
‎มันง่อยจะตาย
‎ตรงกันข้ามกับง่อยเลย ซิด
‎มันคือละคร มันคือละครสด
‎เวสติงเฮาส์ เมมโมเรียล ไฮสคูลในคืนวันศุกร์
‎จะมีอะไรดราม่ากว่านี้อีก
‎เชกสเปียร์กว่านี้อีก
‎ลองคิดดูสิ
‎วินาทีที่แสงไฟส่องไปที่แฮมเลต ‎เธอรู้เลยว่าจบไม่สวยแน่
‎อย่างเช่นคุณแบรดลีย์ ลูอิส
‎อย่างเก่งเขาก็ทำอะไรล่ะ
‎บริหารบริษัทขายประกันระดับภูมิภาคงี้ปะ
‎ซึ่งเขาจะได้... ‎เป็นผู้เลือกพนักงานดีเด่นประจำเดือนงี้มั้ง
‎พวกนี้คือคนที่จะได้ร่วมงานคืนสู่เหย้า
‎ในอีกห้าปี สิบปี 20 ปี ‎เพราะนอกจากเรื่องนี้แล้ว
‎จะไม่มีเรื่องอื่นที่น่าจดจำเกิดขึ้นแล้วละ
‎นี่คือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับพวกเขาแล้ว
‎และฉันชอบดูพวกเขา เหมือนแฮมเลต
‎แล้วสุดท้ายพอทุกอย่างพังพินาศ...
‎ทุกคนก็ตาย
‎ฉันแค่อยากมีผู้ชายสักคน จะได้ตามดีน่าทัน
‎แต่บางทีฉันอาจไม่ต้องเสแสร้งก็ได้
‎มันคือละครเวทีที่เจ๋งสุดในเมือง
‎ถ้าฉันชอบสแตนเข้าจริงๆ ล่ะ
‎สู้เขา แบรด
‎บ้าเอ๊ย!
‎เยี่ยม แบรดลีย์! สู้ๆ แบรดลีย์!
‎นี่ห้องนายเหรอ
‎ใช่
‎แม่เจ้า วิดีโอเหรอเนี่ย
‎ใช่
‎เป็นรูปแบบที่ดีที่สุดเลยนะ
‎ไม่จริงซะหน่อย
‎โอเค ฉันไม่ได้พูดถึงเรื่องคุณภาพนะ
‎ฉันแค่จะบอกว่าความหยาบนั่นแหละ ‎คือกุญแจสู่ประสบการณ์
‎และฉันไม่ไหวกับเลเซอร์ดิสก์เลย
‎ฉัน... ให้ตายสิ
‎อย่าให้เริ่มพูดเลย
‎นายอยากปุ๊นอีกไหม
‎โอเค
‎เธออยากเป็นอะไรมากกว่า...
‎นกอินทรีหรือแมงกะพรุน
‎นี่ไม่ใช่คำถามซะหน่อย
‎หมายความว่าไง
‎พวก!
‎ก็ต้องนกอินทรีอยู่แล้ว
‎โอเค ได้
‎ต่อไปตาเธอแล้ว
‎โอเค
‎นายอยากมีพลังพิเศษมากกว่า
‎หรือนายอยากมี...
‎โอเค ฉันมั่นใจมากว่าทุกคนบนโลกนี้ ‎ต้องเลือกพลังพิเศษ
‎แล้วถ้านายมี มันจะเป็นพลังแบบไหนเหรอ
‎แน่นอนว่าฉันจะต้องเป็น...
‎จอมแปลงร่าง
‎แต่จะไม่เข้าไปตามห้องล็อกเกอร์ของสาวๆ ‎หรืออะไรที่มันโรคจิตนะ
‎ฉันแค่อยากแปลงร่างเป็น
‎แมงกะพรุนโคตรยักษ์
‎เป็นอะไรกับแมงกะพรุนมากไหมเนี่ย
‎ฉัน... โอเค
‎ฉันเคยอ่านเจอว่าทันทีที่มนุษย์ทำลายตัวเอง
‎โลกนี้จะไม่ได้ตกเป็นของแมลงสาบ
‎เป็นไปได้ยังไง
‎ร่างกายเราเป็นน้ำตั้ง 70 เปอร์เซ็นต์นะ
‎แมลงสาบเก่งจะตายห่า
‎แล้วเราจะกลายเป็น...
‎ดาวแมงกะพรุนงี้เหรอ
‎ใช่ และฉันก็จะเป็นผู้นำของพวกมัน
‎และเราจะทำสงครามกับแมลงสาบ
‎และเราจะว่ายน้ำในทะเลลึกสีคราม
‎เข้าท่าแฮะ
‎ใช่
‎โอเค
‎แล้วเธอล่ะ
‎ขอผ่าน
‎อะไรกัน เดี๋ยวนะ โอเค กากว่ะ
‎ขอผ่าน นายถามเลย ตานาย
‎ได้
‎เธออยากทำอะไรมากกว่า...
‎ระหว่างบอกความลับสุดยอด ‎ของเธอกับฉัน หรือว่า...
‎ฉันจะบอกความลับนาย สแตน
‎แต่พอฉันบอกนายแล้ว นายต้องห้ามบอกใคร
‎แม้แต่คนเดียว เข้าใจไหม
‎ได้ ฉันสัญญา
‎บอกเขาไป ซิด
‎ฉันเป็นสิวที่ต้นขา
‎เอาจริงดิ ทำไมล่ะ
‎ฉันไม่รู้ว่าทำไม มันเป็นเอง โอเคไหม
‎ขอดูหน่อยสิ
‎ไม่!
‎มันอี๋จะตาย
‎ฉันว่าของฉันเด็ดกว่า
‎ไม่มีทาง
‎โอเค
‎ดูนะ
‎มันคือสิวบนหลังขั้นเทพ
‎เช็ดเข้!
‎อยากอ้วกมาก
‎และมันไล่ยาวลงไปถึงก้นฉันเลย
‎ไปถึงในซอกแก้มก้นเลยด้วย
‎พระเจ้า
‎โคตรอี๋เลย
‎ฉันชนะ
‎รอก่อนเหอะ สแตนลีย์ บาร์เบอร์
‎ดู...
‎นี่ซะ
‎ผ่าง! นายสู้ไม่ได้หรอก
‎และเทียบไม่ติดเลย
‎โห
‎มัน... ใช่ มันโหดมาก
‎ฉันไม่เคยเห็นอะไรที่น่าขยะแขยงเท่านี้เลย
‎ใช่ไหมล่ะ
‎ฉันไม่รู้จะอธิบายความรู้สึก ‎เวลาอยู่ใกล้สแตนว่าอะไรดี
‎ฉันขอโทษจริงๆ ไม่ดีรึเปล่า
‎รู้แค่ว่าฉันรู้สึกประหลาดน้อยลง
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล