NETFLIX SUNAR
Neyin var?
Polisin ve ordunun gücü giderek artıyor.
Bizi koruyabilmeleri için onlara güç veriyoruz.
Peki peşimize düştüklerinde bizi kim koruyacak?
Ortada gizli bir plan var.
Farklı gösterecekler ama insanları öldürecekler.
Planı buradan biri gerçekleştirecek. Teknik görünen bir pozisyon.
İma ettiğin şeyi beğenmedim.
Başınız sağ olsun.
Yakın arkadaşmışsınız.
Sevgilin Julia'yı bulduk. Kardeşi Sara'nın yerine geçmiş.
Benim için çalışırsan yaşarlar.
Beni Álvaro yolladı. Bu, onun çocuğu mu?
Tüm çocuklar tehlikede, diyor.
Hükümetin neler yapabileceğini bu evde çok iyi biliriz.
-Ramón'u düşman olarak gördüler. -Peki Álvaro ne oldu? Sen ne olacaksın?
Kimse ülke güvenliğinden üstün değildir.
Bir bakan bile.
Bakanım, yerde kalın!
-Bunu sana kim yaptı? -Tıbbi yerde
eşsiz denek olduğumuzu söylediler.
Hanımefendi, yeğeni Sergio'ya bakmanı istedi.
Sergio doğuştan hasta ama hanımefendi tedavi ediyor.
Eskiden elimizde olan
ama sahip çıkamadığımız gibi bir ülkede çocuğunu büyütebilmen için
elimden geleni yapacağım.
MADRİD, 25 YIL ÖNCE
Demiştim Álvaro? Demedim mi? Lanet olsun! Ne düşünüyordun?
Bir yıla kurur. O yüzden bir şey tutamadık.
-Evet. -Tüm balıklar kaçmış.
Tabii. Göle veda etmek ilk çocuğumun doğumundan daha önemli.
-Daha bir ayı vardı. Bizim suçumuz yok. -Hadi, kaldır şunları. Çabuk. İyice kapat.
-Luis. -Ne?
-Ne demek "ne"? Dikkat et. -Ne?
Nehre düşüp ölürsen çocuğuna bakmam gerekir.
Tabii ya.
Gerçi hükümet içinde de yükselirim…
Hayır, Álvaro. Bir sus ya. Gerginim, tamam mı?
Dinle, vaktinde gideceksin.
Merak etme. Harika bir baba olacaksın.
Tabii canım. Nereden biliyorsun?
Çünkü beni iyi yetiştirdin.
Benim için baba gibiydin.
Hadi… On dakika içinde bebeğin kucağında olacak.
-Dinle bak. -Havamda değilim Álvaro.
-Lütfen. Güven bana. -Siktir.
Bu şarkı hep ilk çocuğunun doğumunu anımsatacak.
Álvaro.
Álvaro?
"Artık aramızda olmasa da asla unutulmayacak."
Dışişleri Bakanı Álvaro Maiztegui'nin
birkaç dakika önce sona eren cenaze töreninde
Başkan bu sözleri söyledi.
Cenazeye, hükümetin üst düzey üyeleri,
sosyal sınıflardan temsilciler
ve çok sayıda vatandaş katıldı, hepsi de ideallerimizi somutlaştırıp
onları sınırlarımız ötesinde savunan adama saygısını sunmak istedi.
KİMSESİZ ÇOCUK
KORKU YOK
GELECEĞİNİ İNŞA ET
YAĞMURU UNUTMA
ONLARA GÜL
DUVARA KARŞI HATIRALAR
HAKLAR GERİ ALINMALI
Sıcak çay?
Olur.
Teşekkürler.
Merhaba Sara.
Merhaba.
Nasılsın?
İyiyim, teşekkürler.
Konuşmamız yarım kaldı.
-Unutma. -Binbaşı, biraz daha şarap?
Hayır.
Peki.
Affedersiniz.
Onu gördün mü?
Babandan haber var mı?
-Belki hâlâ bakanlıktadır. -Bütün gece mi? Aramadan mı?
Siktir, anne. Ne yapacağız?
Enrique'ye söyleyeyim, birini yollasın.
İzninle.
Binbaşı… Sanırım tanışmadık. Ben Laura'nın abisiyim.
-Başınız sağ olsun. -Teşekkürler.
Bu arada tebrikler.
-Ne için? -Başkan'ın ofisinde çalışıyorum.
Sadece memurum ama bazı söylentiler duydum.
Ne gibi?
Kabine değişecekmiş. Onun da adı geçiyor.
Söylentilere güvenmem.
Çok konuşuluyorsan şansın azdır.
Temel politika.
Hangi pozisyon için düşünülüyor?
Başkan yardımcısı.
Yeni başkan yardımcımızı biraz çalayım.
Bana söylemedin.
Yalnız kalmak istemedin mi?
Senden bir ricam var.
Luis'e ulaşamıyoruz.
Etrafı soruşturayım mı?
Laura.
Yetişemediğim için üzgünüm.
Endişelenme.
Alma acil işin olduğunu söyledi.
Şimdi önemli bir işim var Laura.
Öğleden sonra evine geleceğim, tamam mı?
Seninle konuşmak istiyorum.
Elbette, Bakanım.
Söyleyecek bir şeyin var mı?
Arkadaşınızın kazası için çok üzgünüm.
Cenazede söyleyemedim.
Kaza mı?
Dün beni vurmaya çalıştılar. O da mı kazaydı?
Ne?
-Sizi mi? -Evet, beni.
Hükümetin bir bakanını. Yeni gömdüğünüz Álvaro gibi.
Vay canına.
Dün bir teröristin kaçmasını önlemek için çatışma olmuş.
Onunla değildiniz herhâlde…
…değil mi?
Neden bahsediyorsun?
Rosa?
Rosa.
Buyurun.
Binbaşı gittikten sonra tüm pencereleri aç.
Evimin bok kokmasını istemiyorum.
-Duydun mu? -Ne yapmış?
Emredersiniz.
Ateş mi edilmiş?
-Nereye gidiyorsun? -Onu görmedin mi?
İyi mi diye bakacağım.
Şimdi sırası değil.
Luis, aşkım.
Ne oldu?
Biri sana ateş mi etti?
Ne olduğunu söyler misin lütfen?
İyiyim. Merak etme.
Nasıl etmeyeyim?
İyi olduğunu mu söylüyorsun?
Hayır, değilsin ve ben de değilim.
Dün gece uyudum mu sence?
Cenazede herkes seni sordu ve sorun olmadığını söyledim.
Deli gibi gelip Binbaşı'ya hakaret ettin. Tekrar soracağım.
Ne oldu?
Akşam konuşuruz.
Akşam mı?
-Yine mi gidiyorsun? -Evet, mecburum.
-Müsait olunca söylerim. -Şimdi söyle.
Şimdi söylemeni istiyorum.
Senin de sırların var.
Ne diyorsun?
-Ne zamandır birlikteyiz? -Bir ömür.
Birkaç haftadır benden bir şeyler saklıyorsun.
Anlatmanı istemedim.
Sır saklayabilirsin ama yapmayacağın bir şeyi yapmamı isteme.
Sonra konuşuruz.
-Baba. -Şimdi olmaz Iván.
Bardağı al da biri takılmasın.
Baba, lütfen.
İyi değilsin.
Ben de değilim.
Teyzeciğim…
Havuza gidecek miyiz?
Söz vermiştin.
-Girebileceğini söyledim mi? -Sergio, tatlım.
-Üzgünüm. -Götür onu.
-Peki. -Havuza, bahçeye, nereye olursa.
-Ama cumartesileri erken… -Bana ne!
Ne kadar istiyorsun Sara? Fiyatını söyle. Onu da götür.
-Tamam. -Onun için en iyisi bu.
Gel Sergio.
Son yıllarda geliştirilen güneş panelleri
-uygun şartlar… -Devam edin!
Devam et. Sıradaki! Çekil.
…sağlık kontrolünü geçemeyenlere veya herhangi bir belirti gösterenlere…
Yürü!
Sağlık Bakanı'nın yeğeni.
-İşte izin. -Onun evinde çalışıyoruz.
GİRİŞ SERBESTTİR
Gözlüğünü çıkar.
Geç.
Teşekkürler.
-Marta'yı görmek istiyor musun? -Çok!
Çok mu? Hadi, acele et!
-Berbat görünüyorsun. -Yani?
Şık mı giyineyim?
Saçmalığı kes. Bu adrese git.
Navarro'nun elindeki cihazdan bulacaksın.
-Orada biri var mı? -Bilmem. Varsa da öldür,
kim olursa olsun.
-Annemin ilaçlarını götürdün mü? -Sprey ve iki kutu hap.
Gidelim Navarro.
MARKET
Buyurun.
-Hesaba yazarım. -Selam.
-Merhaba. -Sergio? Geldin demek!
-Harika! -Günaydın Begoña.
Günaydın Sara.
Kim bu çocuk?
Bakan'ın yeğeni.
Vay canına!
Yani ona çok iyi bakmalısın.
Hepsi sizin mi? Dokunabilir miyim?
Tabii. Gel, bak.
Fasulyemiz var, sonra ananas, sabun, sünger…
Biraz yiyebilir miyim?
Yiyemezsin Sergio.
Kuru yemiş alerjin var, unuttun mu?
-Çam fıstığı gibi mi? -Aynen öyle. O yüzden yiyemezsin.
Unutma, tamam mı?
Lezzetli bir şeye ne dersin? Ne versek Marta?
-Bakalım… -Buyurun?
Şeker var. Şeker sever misin?
Evet.
Buyurun?
Bebeğimi alacaklar.
Çocuklarımızın peşindeler.
Keskin nişancı! Yere yat!
Kıpırdamayın!
-Bebeğimi alacaklar. -Hayır, kimse almayacak.
Çocuklarımızın peşindeler.
Onları okullardan, sokaklardan, evlerden,
parklardan alacaklar ve salıncaklar boş kalacak.
Anne ve babalar çocukları için ağlayacak.
Luis!
-Emilia! -Ne işin var burada?
Siktir!
Bilmiyorum.
Dostuma ne olduğunu bulmalıyım. Belki buradan bir şey çıkar.
-Ya sen? -Clara.
Gelmemi söyledi. Buraya bir şey saklamış ve bulmamı istiyor.
-Neymiş? -Bilmiyorum Luis.
Evrak, kanıt, bir şey işte.
Ben de bilmiyorum.
Güvenliğiniz için
evraklarınız güvenlik güçleri sorduğunda hazır bulunsun.
Gerçek dünyayı sevdin mi Sergio?
-Ne çalıyorlar? -Beğendin mi?
-Nasıl dans ediyoruz? -Bilmem.
Nasıl istersen.
-Hadi gel. -Hayır.
-Ne? Beni geri mi çeviriyorsun? -Yapma bunu. Olmaz.
-Hadi! -Yıllardır dans etmedim.
Demek ki vakti gelmiş. Hadi gel!
Baba!
-Evet? -Dans edelim mi?
Elbette!
Eş değişelim. Benim eşim nerede?
Sergio?
-Ne oldu? -Kayboldu. Sergio!
-Ne? -Gitmiş!
-Sergio! -Sergio!
Sergio!
Şuraya bakayım.
Biz de buraya gidelim!
Sergio!
Gözlüklü bir çocuk gördün mü?
-Sergio! -Sergio!
Sergio!
Buradan bir çocuk geçti mi? Gördünüz mü?
Gözlüklü bir çocuk geçti mi?
Siktir! Sergio!
Sergio?
Sergio!
Dikkat et.
Dur! Sergio!
Üzgünüm.
Olamaz.
Pardon, bu boyda bir çocuk gördünüz mü?
-Tek başınaydı. -Görmedim.
Etrafta bir ton insan var.
Yepyeni, mavi bir montu vardı.
Baba!
Bulamıyorum Hugo!
-Nerede o? Nerede? -Panik yapma.
Yapmayayım mı? Bu ne?
-Belki onun değildir. -Nasıl yani? Nerede buldun?
-Marta yerde buldu. -Yerde mi?
-Ne diyorsun? -Belki dükkândadır.
-Korkup oraya gitmiştir. -Dükkâna gidelim.
Gidelim, çabuk!
MARKET
Bırak beni!
Sergio?
Sen kimsin?
Hey! Dur!
Bırak beni!
-Nereye gidiyorsun lan? Ne yaptın ona? -Bırak!
İyi misin Sergio?
-İyi misin? -Evet.
-Emin misin? -Evet.
Gidelim.
-Bak. -Sergio!
Sergio, tatlım!
-Neredeydi? -İyi misin?
İyi misin, tatlım?
-Ne oldu? -Biri kaçırmaya çalıştı.
Bak.
-Yatak odasında yok. Bir şey buldun mu? -Álvaro'nun telefonu ama her şey silinmiş.
Belki Clara silmiştir. Zavallıcık çok korkmuştu.
Burada olmamalısın Emilia. Çok tehlikeli.
Torunum için geldim.
Bir şey yapmadan duramam.
Tamam. En azından telefonu al. Bir şey olursa ara.
Olmaz.
Bırak yardım edeyim.
25 yıl geç kaldın.
Beni hiç affetmeyecek misin?
-Emilia! -Evet?
Bak.
Zorla açılmış.
Gitmeliyiz.
Evet. Bizden önce biri gelmiş.
Eşyaları al da gidelim.
-İçlerinden bir şey çıkarsa… -Haber veririm.
Sen de ver.
-Kendine iyi bak. -Tamam.
SİGMA EVLERİ
Günaydın.
Hanımefendi yukarıda. Haber vereyim. Beni izleyin.
Teşekkürler.
Buyurun.
Gülümse Manuela.
Lütfen.
Arayı çok açma, şimdiden özledim.
Binbaşı.
Görürsün, başımın bin belası.
-Nasıllar? -İyiler. Oyun oynuyorlar.
Sergio pek etkilenmiş görünmüyor.
Ne biçim çocuk bunlar! Ben hâlâ titriyorum!
Ben bakarım.
-Evet? -Affedersiniz.
-Market sizin mi? -Hugo, bu o!
Sergio'yu kaçıran orospu çocuğu. Niye geldin lan?
-Bekle! -Bir dakika. İçeri girmeliyiz.
-Kimse içeri girmiyor. -Sanırım çocuğumuz burada.
Tünaydın.
-Ne oluyor? -Tünaydın Begoña.
Arkadaşlarımız geldi de.
-Peki. -İçeri gelin lütfen.
İyi günler.
-Sana da canım. -Hoşça kal.
Seni gördüğüme sevindim.
Kusura bakma, sabah için özür dileyemedim.
Sorun değil.
Çok daha ciddi bir şey için geldim.
-Beni korkutma. -Söyleyeceğim şey için üzgünüm.
Ama bunu neden yaptığımı anlamalısın.
Söyle lütfen.
Eşin Luis'in,
hükümeti ve sistemi sorguladığını düşünüyoruz.
İmkânsız!
Luis, Başkan'ı sever. Bu ülke için canını verir.
Eşinin ziyaret ettiği bu daire
rahmetli arkadaşınız, Dışişleri Bakanı Álvaro'ya aitti.
Sevgilisinin eviydi.
Geçici bir ilişki değildi. Âşıktılar ve kız hamileydi.
Sadece aşk yuvası da değildi.
Orada komplo kurdular.
Álvaro bir haindi.
Bekle…
Bu kadını tanıyor musun?
Biraz.
Evet, onlar…
…eski arkadaşlar.
Kadının da sabıkası var.
Luis niye cenazeyi kaçırdı, biliyor musun?
O genç kadının…
…yani metresin ülkeden kaçmasına yardım ediyordu.
Onu aradığımızı biliyordu.
Anlamıyorum.
Sanki başka birinden, bir yabancıdan bahsediyorsun.
Sende kalsın.
Hayır… İstemiyorum.
Bu işi çözeceğim.
Luis çok üzgün, kafası karışık.
Muhtemelen ölen dostuna yardım ettiğini sanıyor.
Onunla konuşurum.
Pardon, anne.
-Evet, tatlım. -İşin var mı?
-Hayır. -Ben de çıkıyordum.
-Öğleden sonra Laura'ya gideyim dedim. -Harika fikir.
Anne…
O adam…
…bize büyük bir iyilik yaptı.
Hayır, üzgünüm. Bu, imkânsız.
İşverenimiz olan ailesiyle Sektör 1'de yaşıyor.
Bence o. İçimden bir his öyle diyor.
-Lütfen onu görelim. -Otur.
-Yavaş. -İzin verin görelim.
Bir şey demeyiz. Onu altı yıl önce kaybettik.
En büyük oğlumuz
bir gece çok hastalandı ve hastaneye götürdük.
Virüs kapmış, dediler.
Bizi de test ettiler.
Küçük oğlumuz Juan'ı da getirmemizi
-ve test yapmayı istediler. -Hasta mıydı?
Hiç dönmediler.
Bize öldükleri söylendi.
Onları göremedik.
Eve onlarsız döndük.
Çocuklarımız olmadan.
Büyük olan hastaydı ama Juan iyiydi.
Babam onu dükkânda tanıdı.
-Oğlumun çocukluğu gibiydi. -Onu görebilir miyim?
Gördüğümde anlarım.
Kocaman, kahverengi gözleri var.
Ve bir tanesi bozuk.
Burnu da düz ve badem alerjisi var.
Ve kulağının arkasında iki büyük ben var.
Lütfen.
Baba?
İçer misin?
-Ne yapıyorsun? -Neye benziyor?
Şişeyi ver.
Hadi, çık arabadan.
Gidelim.
Hadi, kalk.
Kahretsin! Hadi, çık.
Ne oldu?
Hayır mı?
Gidelim.
Hiç değişmeyecek misin?
Böyle giderse çok yaşamazsın.
Pisliğin tekiyim, baba.
Pisliğin tekiyim.
Álvaro'yu çok severdim. Gerçekten.
Ama beni sevmediği için söylemedim.
Hadi ama. Saçmalama.
Álvaro seni oğlu gibi severdi.
Doğumunda vardı.
Çok zor oldu ama yetiştik.
Bir ay erken gelmeye karar verdin.
-Dakik olduğum tek zaman. -Hayır.
Bir ay erken gelince dakik olunmaz. Dakiklik başkadır.
Hadi. Kalk bakalım.
-Balığa gitmiştik. -Balık mı?
-Evet. -Bir şey tuttun mu?
Evet.
Bebek köpek balığı.
Bebek köpek balığı mı?
Köpek balığı tehlikeli derler. Ama değildir.
Çok hassaslar. Korkunca saldırırlar.
Doğru.
Baba…
Binbaşı Enrique…
…annemleydi.
Ona güvenme. Seni haklamak istiyor.
-Gidelim. -Dikkat et.
-Selam, çocuklar. -Merhaba.
-Selam.
Oynuyor musunuz?
-Evet! -Öyle mi?
-Ne yapıyorsunuz? -Küçük bir şey.
Çok tatlısın.
Merhaba.
Hangi oyun bu?
Hey.
Seninle konuşuyor.
-Merhaba. -Merhaba.
-Oynamak ister misin? -Evet.
Şey…
Önce bu var. Sonra bu.
Sonra da… Tüh, düştü.
Şuraya da haç geliyor.
Konuşmamız lazım.
Böyle olmayalım.
Aşkın, ailenin ve her şeyin ötesinde…
…hep bir takımdık.
Değil mi?
-İyi bir takım. -Alma.
-Bana birkaç gün ver. -Birkaç gün mü? Ne için?
Bence Álvaro'nun ölümü kaza değildi.
Ve ne olduğunu bilmem gerek.
Tamamen…
…anlıyorum da…
Álvaro garip işler çeviriyormuş.
Komplo kuruyormuş.
-Artık Başkan'a inancı… -Kim dedi onu?
-Önemi yok. -Var.
Birinin itibarını yok etmek kolay.
İkimiz de Álvaro'yu 30 yıldan fazladır tanıyoruz.
Sence ahlaksızlık veya haksızlık yapacak biri mi?
-Bilmem. -Öyle mi?
İnsanlara senin kadar güvenmem.
Dinle, aşkım.
Rica ederim…
…yalvarırım…
…aileni düşün.
Başımıza iş açma.
Kenarda kalman için elimden geleni yaparım.
Kenarda mı? Neyin kenarından bahsediyorsun?
Artık kenar falan yok Luis.
-Sakin ol. -Olamam!
Yıllarca sana destek oldum!
Yıllarca yanında, arkanda oldum!
Her istediğini yaptım. Her zaman.
Ne olursa.
Şimdi sıra bende.
Artık benim zamanım. Benim! Yeni bir işim var.
Bunun için çok uğraştım. Bizzat Başkan tarafından atandım.
Bir iş çevirdiğinden şüphe duyarlarsa…
Ne yapayım peki?
Köprüleri atma, aşkım.
Aileni düşün.
Álvaro'nun ölümünü unut. Hayatımıza devam edelim.
Cevap verme. Bana bak.
Yemek yiyelim.
Şarap da içeriz.
Hayır.
Hayır mı?
Unutamam.
Niye öldürüldüğünü öğrenmeden durmam.
Bunu yapanları affetmeyeceğim.
-Harika! -Hey!
-Önemli bu. -Yapıyorsun.
-Bak! -Üste koy.
-Evet, üste. -Sergio!
Tepesini sen koy.
-İşte, en üste. -Bitti.
-İşte böyle. Hadi! -Hadi!
Çok üzülüyorum Hugo.
Niye oğullarını almışlar?
Bilmiyorum.
-Ama geri götürmezsek şüphe çekeceğiz. -Evet.
-Pardon! -Bunu dene.
Konuşabilir miyiz?
-Elbette. -Evet.
O polis bir yere kaybolmasın.
-Bu bir tavuk! -Arabaya tavuk girdi!
Bu, o.
Beni dinleyin. Geç oluyor.
Onu geri götürmezsek aile endişelenir.
Hayır, durun.
Hiçbir yere gitmiyor. Bizimle geliyor.
Beş yıldan fazladır onu arıyoruz.
Yeniden kaybedemeyiz. O, bizim oğlumuz.
Bizim de kızımız var. Onu kaybetmek nasıldır biliriz.
Yardım ederiz ama düzgün etmemiz şart.
-Tamam mı? -Lanet olsun, hayır!
Oğlumuzu çaldılar.
-Bizimle geliyor. O kadar! -Tamam! Bir saniye!
-Lütfen. -Beni dinle.
Çocuk, Sağlık Bakanı ile kalıyor.
Geri dönmezse en iyi ihtimalle hapse girersin.
-Görmüyor musun? -Çekil.
-Dur, çek şunu. -Çekilin.
-Kahretsin! -Sara, aç kapıyı. Ben Begoña.
İçeride olduğunu biliyorum. Kapıyı aç.
Dinle, o kadın bir muhbir.
Bakan'ı şahsen tanıyorum. Aramız iyi.
Durumu açıklarsam anlar.
Bana güvenmelisin.
-Lütfen. -Onu geri istiyor musunuz?
O zaman bırakın gidelim.
Yoksa onu son görüşünüz olur.
Sara, açmazsan polisi ararım.
Kaldır şunu.
-Niye açmadın? -Çocuklarla oynuyorduk.
Seni duymadım.
Nasılsın Begoña?
Merhaba.
Sokağa çıkma yasağı yaklaştı. Eve dönmeyecek mi?
Elbette, hemen götüreceğiz.
GELECEĞİ FETHETMEMİZE KİMSE ENGEL OLAMAZ
Yardım et.
-Kendini kaybediyor. -İzin ver.
Beni dinlemiyor. Beni de çocukları da hiçbir şeyi de umursamıyor.
Alma. O, zayıf bir adam.
Onu seviyorsun ve buna saygı duyuyorum.
-Bir şey içer misin? -Su lütfen.
Baban mı?
Ayyaş, orospu çocuğunun teki.
Annemi sonsuza dek bizden uzaklaştırdı.
Niye acı çektiğimi asla unutmayayım diye resmini saklıyorum.
Bazen dayanılmaz oluyor.
Çok üzgünüm.
Sadece seninleyken unutuyorum.
Alma…
Sana ve ailene bakacağım.
Onu öldürmemeleri için elimden geleni yapacağım.
Yemin ederim.
Ama onu bırakmalısın.
Çok iyi. Biber de koy. Severler.
Dilimler aynı boyutta olsun.
-Tünaydın Rosa. -Merhaba.
Merhaba, canım. Nasıldı? Sana bir bakayım.
Ne oldu?
Hiçbir şey.
Bir şey kaptın mı diye bakıyorum.
Tamam, yürü.
Yemek olana dek odasında kalsın.
-Rosa, patronlar nerede? -Yoklar.
Peki.
Ne zaman dönerler?
Merak etme. Hemen arayıp sorarım.
Hizmetkârlar önce gelir.
Bakan'la konuşmalıyım.
Pazartesiye dek bekle çünkü kimse yok.
Peki.
-Gidelim. -Ne?
Hadi, gel.
Bu gece bizde kalacaksın.
-Marta'yla olmak istemiyor musun? -Olur!
Hadi o zaman!
Gidelim.
Çok yorgun görünüyorsun.
İyi uykular.
Öpücük ver.
Çok güzel.
-Ulan Hugo! -Çok tatlısın.
-Sıçtık şimdi! -Álex.
Ne var?
İyi geceler.
-Ne düşünüyordun? -Delirdin mi Álex?
-Onu orada bırakamazdık. -Neden?
Susar mısın?
Doğru olanı yaptın.
Doğru olanı yaptın, o kadar.
Julia, Hugo, yürüyüşe çıkıp temiz hava alın.
İyi gelir.
Ben çocuklarla kalırım. Álex de var.
Evet, iyi fikir.
-Bana çok iyi gelir. -Hadi.
Düşünmedim. İçgüdüyle hareket ettim.
Yalnız görünce dayanamadım. Onu bırakamazdım.
Sakin ol. Fazla düşünme, tamam mı?
Doğru olanı yaptık ama sabah Bakan'ı aramalıyız.
-İşimiz tehlikede. -Onlara bunu nasıl yaparlar?
BEYAZ FİL
Ne oldu?
Vay anasını! Burası harika bir yerdi.
Tabii, Beyaz Fil.
Bilir misin?
Elbette!
Kardeşine âşık olduğum yer.
-Kardeşim burada mıydı? -Yeminle.
Hiç hayal edemiyorum!
Bazı canlı müzik türleri yasaklanmıştı.
-Hükümeti rahatsız eden türler. -Evet.
Sonradan beni eken bir arkadaşım…
…buradaki bir yeraltı grubundan bahsetti.
Adı neydi?
Juan…
Juan Estereotipo & The Malajes.
Evet… Ama şarkılarını hatırlayamıyorum.
Tek hatırladığım, kardeşinin özgürce dans edişi,
kimse bakmıyormuş gibi.
Daha sonra da çok dans ettiğini gördüm
ama o geceki gibi değildi.
Evet…
Çok güzeldi.
Gözlerimi ondan alamadım.
Nihayet konuşacak cesareti bulduğumda…
Polis!
Bir gün onu görüp kahve ısmarladım ve bir daha ayrılmadık.
Hayat tuhaf, değil mi?
Ne oldu?
Hiçbir şey.
MAHKEME EMRİYLE KAPALI
-Kardeşin hakkında öyle konuşmamalıydım. -Ondan değil.
Sorun yok.
-O zaman? -Her şey yolunda.
Ne oldu?
Sendin!
O gece dans ederken gördüğüm kız…
…sendin, kardeşin değil!
Julia.
Artık önemi var mı Hugo?
Önemli olan sonrasında olanlar.
Değil mi?
-Hadi eve dönelim. -Hayır.
Biraz burada kalacağım. Sen git.
-Emin misin? -Evet, iyiyim.
-Luis? -Emilia.
Telefonu bu yüzden verdin demek?
Aklımdan çıkaramadım.
Üzgünüm Emilia.
Geç saatte aradım sanırım.
Hayır…
Çantalarına bakıyordum da…
Bir şey çıkmadı, sadece kıyafetler, makbuzlar…
O zaman aramaya devam.
Evet.
Sen bir şey buldun mu?
Hayır, sadece müzik.
Duyuyor musun?
Evet.
Güzelmiş.
Öyle.
Gerçekten öyle.
Büyükanne!
Luis, torunum çağırıyor.
Sonra konuşuruz.
İyi geceler Emilia.
İyi geceler Luis.
-Aşkım. -Carlos?
-Aşkım, iyi misin? -İyiyim.
-Ne oldu? Neden geldin? -Al. Çok önemli.
Marta tehlikede.
Ne?
Yarın görüşürüz.
-Emin ol seni neşelendirir. -Bekle.
-Dur. -Gitmeliyim.
Seni hep seveceğim.
Selam Sara!
-İyi akşamlar Begoña. -Bakan'ın yeğeni…
-Olması gereken yerde mi? -Evet, götürdük.
-Zavallı çocuk. Evet. -Çok iyi.
-İyi uykular.
-Sana da. -İyi geceler.
-Görüşürüz. -Görüşürüz Begoña.
Hoşça kal.
EŞSİZ DENEKLER
Eşsiz denekler.
DOĞUM TARİHİ: 12.2.2036
DOĞUM TARİHİ: 8.8.2040
DOĞUM TARİHİ: 22.2.2035
DOĞUM TARİHİ: 4.8.2036
Hepsi de küçük çocuk.
Neden oradalar?
DOĞUM TARİHİ: 29.11.2035
Sergio.
Bu ne ya?
Aman Tanrı'm! Marta!
Siktir!
Kovuldunuz. Bir daha gelmeyin!
Lanet orospu!
Birkaç aile, kayıp çocuklarını arıyordu.
Hastaneler çeşitli bahanelerle onları alıp öldüklerini söylemiş.
Onları tanıyorum.
Dozu artırdık ama yarıdan fazlası öldü.
Daha fazla çocuk bulmalıyız. Çok daha fazla.
İçlerinden biri oğlumdu.
Sergio'nun ailesi olduğunu söyleyen bir çift.
Gerçek adı Juan'mış.
-Değil mi? -Sanki başka gezegendensiniz!
Evet, herkesin birbirini sevip saydığı bir gezegen.
Kızın Julia günlerdir yok.
Orospu çocuğusun Rai! Bizi içeri al!
Manuela!
İstediğini al ve git!
Nasıl istersen.
Marta'yı tekrar alamayacaklar.
Bir çocuk için en iyisi daima ailesiyle olmaktır.
Ne biliyorsun?
O çocuklar hayatta olabilir.
Alt yazı çevirmeni: Can Rendeci