NETFLIX PRESENTEERT
Wie heeft je zo geprikt? -In die medische ruimte...
...zeiden ze dat we unieke exemplaren waren.
Het gaat goed met de kinderen. Ze zijn gezond en gelukkig.
We wisselen extracties en injecties af.
Ik hoop snel meer instructies te krijgen, zus.
Een toost op de uitroeiing van het virus.
Het spijt me van het ongeluk van uw vriend.
Iemand probeerde me te vermoorden. Was dat ook een ongeluk?
Ik hoorde dat er geschoten werd op 'n terrorist die op de vlucht was.
Minister, blijf liggen.
U was vast niet bij haar, toch?
Sorry, mevrouw. -Neem hem mee.
Het neefje van de minister.
Verdomme.
Wat doe je hier? -Ik moet weten wat er gebeurd is. En jij?
Clara heeft iets verstopt.
Ik moest het halen. -Hou de telefoon. Bel als er iets gebeurt.
Is de supermarkt van jullie? We denken dat ons kind daar is.
Hij heeft grote bruine ogen en twee moedervlekken achter z'n oor.
Waarom zouden ze hun zoon afpakken? -Ik weet het niet.
We moeten hem terugbrengen, anders stellen ze vragen.
Hij moet terug, anders maken ze zich zorgen.
Je gaat de bak in of erger.
Je logeert vanavond bij ons.
NAAM - GEBOORTEDATUM
Mijn god. Marta.
Waar is hij?
Waar is de jongen?
Mevrouw... -Waar is hij?
Misschien moeten we... -Waar is hij?
Hij slaapt in Marta's kamer.
Sergio.
Er is geen licht, tante. -Kleed je om. We gaan.
Nu.
Kom, we gaan.
Vooruit. Help me. -Vertel haar niets.
Natuurlijk. -Praat met Luis, niet met haar.
Het spijt ons heel erg.
U bent geschrokken, maar hij is in orde.
We brachten hem terug. U was er niet. Hij zou alleen zijn geweest.
Je wilde niet dat hij alleen was. -Ja.
Ik ben verbijsterd.
Wie denk je dat je bent om zo'n beslissing te nemen?
Mevrouw, luister...
Een stel kwam gisteren... -Interesseert me niet.
Weet je hoe het voelde toen ik zag dat hij niet in zijn bed lag?
Weten jullie nog hoe het voelde toen Marta weg was?
Jullie voelen het snel weer...
...als ze haar meenemen omdat jullie werkloos zijn.
Jullie zijn ontslagen. Kom nooit meer in mijn huis.
Hoe bedoelt u? -Kom, schat. Gaat het?
Wacht, mevrouw.
Raak me niet aan. -Ik smeek het u.
Kom, schat.
Het is goed, schat.
Is dat echt gebeurd?
Kan ze jullie zo ontslaan?
Verdomme.
Kutwijf.
Ongelooflijk. Ik sta niet toe dat ze Marta weer meenemen.
Verspil geen tijd. Ga nu met Luis praten.
We gaan.
VERGEET NIET WIE JE BENT
GEEN ANGST
BOUW DE TOEKOMST OP
ONTHOUD DE REGEN
LACH NAAR ZE
TEGEN DE MUUR, DE HERINNERING
RECHTEN MOETEN VERDIEND WORDEN
Ga met Rosa mee, Sergio.
Alejo, wat is er? -Rustig, Alma.
De kinderen zijn in orde. -Goedemorgen, Alejo.
Ze gaan ontbijten. We hebben verse melk. Ze zijn hier gelukkig.
Maar we moeten geduld hebben. Sommigen zijn al erg zwak.
We kunnen ze niet harder aanpakken. -Doe niet zo laf, broertje.
Herinner je je mam nog?
We moeten verder. Vooruit.
Pak wat je wilt, maar doe me geen pijn.
Alsjeblieft.
Pak wat je wilt...
...en vertrek.
Ga weg.
Rustig.
Ik ben het, mam.
Dat kan niet.
Mijn jongen.
Je leeft nog.
Ik wist het, schat.
De afgelopen weken werden 500 nieuwe gevallen van noravirus geregistreerd.
Hoewel de toegang tot Madrid streng is...
...werd er in Alcorcón een infectiehaard gevonden.
Het gebied is in quarantaine en toegang is verboden.
Vergeet niet... -Het wordt steeds erger.
Wat kan er gebeuren? -Madrid in quarantaine.
Dan hebben we te weinig voorraad.
Jezus Christus. -Ja.
Houd voor uw veiligheid uw documenten zichtbaar voor controle...
Goedemorgen.
Deze pas is niet meer geldig.
Hoezo? Dat kan niet. U kent ons. We komen hier elke dag.
Deze kant op.
Probeer het nog eens.
Niet geldig.
Hoe? -Dat kan niet.
Kijk alstublieft op de lijst. Dit is een vergissing.
We werken bij 'n belangrijk persoon thuis. -Wie?
De minister van Volksgezondheid. We mogen niet te laat zijn.
Alstublieft. -Laat eens zien.
Pas op. Ze is ziek.
Ze heeft het virus.
Halt.
Rennen.
Kom snel. We gaan.
Blokkade.
Ze werken voor de minister. Laat ze erdoor.
Vooruit. -Kom, snel.
Biochemische insluiting vereist.
HUGO JIMÉNEZ FUENTES GEBOORTEDATUM: 12/01/2040
FELIPE RAMOS GALERA GEBOORTEDATUM: 08/08/2040
Emilia?
-Ja.
Gaat het?
Ja.
Waar denk je aan?
Ik snap het gewoon niet.
Ik snap niet waarom Carlos m'n dochter die beelden gaf.
Ze riskeerde haar leven daardoor.
Waarom hebben ze foto's van Marta en Sergio?
Wat hebben ze met elkaar te maken? Hoe zijn ze verbonden met de andere kinderen?
Weet je wat ik denk?
Misschien namen ze Marta niet mee omdat je broer werkloos was.
Misschien wilden ze haar meenemen.
Wat?
Waarom zouden ze dat doen?
Er was een tijd...
...een paar jaar geleden, toen er een gerucht rondging.
Een groep ouders zocht hun vermiste kinderen. Ze zeiden...
...dat de ziekenhuizen ze hadden misleid en zeiden dat hun kinderen dood waren.
Die geruchten gingen een tijdje door.
En toen…
...verdween het gerucht.
Ik ken die kinderen.
Ik ken die kinderen uit het medische gebouw.
Ze zijn meegenomen.
Ga weer naar bed. Het is vroeg. -Nee, wacht.
Waar brachten ze ze heen?
we zullen de naam nogmaals horen
van ons thuisland in al haar pracht…
Ze hebben sommigen van ons meegenomen.
Ze zetten ons in een bus.
We waren erg moe en vielen in slaap.
Die kinderen wilden ook bij hun ouders zijn.
Net als ik.
We moeten iets doen.
We moeten hun families vinden.
Kom, lieverd.
Kom hier.
UNIEKE EXEMPLAREN
DE TOEKOMST BEHOORT ONS TOE
SAMEN GAAN WE VOORUIT
Volgende halte: Zone C-2.
Hallo?
Rosa.
Manuela. Doe open, alsjeblieft.
Rai, we willen met onze baas praten.
Nee. Jullie werken hier niet meer. -Alsjeblieft.
Het is belangrijk.
Bel hem dan. Hij neemt vast op.
Wees geen klootzak.
Hoe noemde je me? -Je hoorde me. Een klootzak.
Laat ons binnen, alsjeblieft. -Oké.
Het is belangrijk. -Wegwezen nu.
We gaan nergens heen.
Raak haar niet aan. -Daniela.
We moeten met je vader praten. Het is een ingewikkelde kwestie.
Het gaat over Sergio. We moeten binnenkomen.
Laat ze binnen.
Verdomme.
Bedankt.
Val meneer niet lastig. -Rosa, laat me gaan.
Ik wil je geen pijn doen. -Ik smeek je.
Sara, schat. -Komt zij ook?
Meneer. -Wat is er?
Sorry dat we zo binnenvallen, maar u moet naar ons luisteren.
Als dit vanwege het ontslag is... -Luister, alstublieft.
Wat? Zijn ze bij mijn man? -Ja...
Was ik niet duidelijk dat ik ze hier niet wil zien?
Ik zal u even helpen.
Ik doe het zelf.
Wie heeft ze binnengelaten? -Ik weet het niet.
Ik weet het echt niet.
Kijk. Een stel zegt dat ze Sergio's ouders zijn.
Wat?
Gisteren kwamen we hier met Sergio.
We wilden u spreken, maar u was er niet.
Daarom namen we hem mee naar huis. -Ze zeggen…
...dat ze erin geluisd zijn hem op te geven, dat hij meegenomen is.
Ze vertelden ons dingen over de jongen. Ze kennen hem heel goed.
Begrijpt u het?
Wat doen jullie hier? Hoe durven jullie?
Alma, wacht... -Ik bel de politie.
Ik heb jullie toch ontslagen?
Ze hebben Sergio zowat ontvoerd. Ik maakte me zorgen.
Klaar?
Goed.
Laten we naar ze luisteren. Het is belangrijk.
Luister, mevrouw. -Jullie krijgen één minuut.
Ik snap je echt niet. -Herinner je je de achternaam...
...van Sergio's ouders?
Ze weten heel goed dat Sergio niet ons neefje is.
Het is een vorm van affectie. -Juan.
Hij heet Juan.
Dat is zijn echte naam.
Toch?
Waar heb je dat gehoord?
Een stel heeft ons dat verteld.
Het is belangrijk dat u naar ze luistert.
Wacht op ons in de keuken. Bedankt.
Het zouden ze kunnen zijn.
Als er een vrouw komt die zegt dat ze Sergio's moeder is...
...wil ze geld.
De bedienden werken eraan mee. Zie je het niet?
Ik weet niet...
Hoe dan ook, ik wil ze ontmoeten.
Waarom?
We zijn het Sergio verschuldigd.
Of Juan.
Vind je niet?
Teken hier en hier.
Ik zei al dat jullie het niet zouden volhouden.
Wat hebben jullie gedaan? -Ze bemoeiden zich met andermans zaken.
Constant. Heb je het niet gemerkt?
Teken.
We tekenen niets.
Nee?
Dan vertrekken jullie met niets.
Tekenen. Het is voor jullie eigen bestwil. -Dat kunnen we niet.
Voor onze dochter kunnen we niet ontslagen worden.
Had daar eerder aan gedacht. Waarom namen jullie de jongen mee?
Hij is de oogappel van mevrouw. -Dat is niet waar.
Het is niet waar en je weet dat die jongen altijd eenzaam is.
Toch, Manuela?
Hij is misschien eenzaam, maar hij heeft eten, een dak en een toekomst.
Je praat alsof je van een andere planeet komt.
Ja, waar mensen elkaar liefhebben en respecteren.
Praat met Daniela. Zij kan vast helpen.
De enige die hen kan helpen, is de president.
De mevrouw is streng.
En ze is razend.
Kom op, teken voor ze hier komt.
Mijn vrouw en ik hebben gepraat. Het is een misverstand. Jullie werken hier nog.
Dank u, meneer.
Laat die mensen morgenochtend komen. Vandaag is het te druk.
Neem mijn auto. -Natuurlijk.
Schat, ik ga me omkleden. -Oké.
Dat is geweldig.
Jullie komen altijd op jullie pootjes terecht.
Ga naar Sergio. Hij wilde niet eens ontbijten.
Natuurlijk, Rosa.
Dit huis is zo vreemd.
Wat?
Vier maanden geleden hadden ze het geen twee dagen volgehouden.
Maar kijk ze nu.
De minister is echt veranderd.
We gaan weer aan het werk. Zet de vuilnis buiten.
Vergeet het glas niet te recyclen. -Nee.
Hallo.
Hoi.
Hoe gaat het? Ben je in orde?
Ja, Iván past op me. -Ja?
Dat zie ik.
Maar mijn buik doet een beetje pijn. -Hoe komt dat?
Kom je afscheid nemen? Tante zei dat je weggaat.
Nee. Ik blijf bij jou. -Gelukkig.
Echt niet. Heeft ze jullie niet ontslagen?
Geweldig.
Maak een ontbijt voor hem.
Godzijdank, schoonheid. Ik ben geen goede oppas.
Nou, soms ben ik er goed in…
Als ze ouder zijn dan 16.
Juist.
Kleed je je om? Wil je naar het park?
Ja. -Laten we gaan dan.
Kom op.
We pakken je kleren. Eén, twee.
Mam, je gaat met mij mee.
We vinden wel een plek voor je. Kom, pak je spullen.
We moeten meteen weg.
Oké?
Zoon, kijk me aan.
Ik ben blind... -Mam.
...en heel oud.
Weer tijd met jou kunnen doorbrengen, is het gelukkigste moment van mijn leven.
Alsjeblieft. -Meer kan ik niet vragen. Ga maar.
Voor ze je vinden.
Vergeet mij.
Mam, luister naar me. Er is geen tijd om te praten.
Stop wat je nodig hebt in een tas. Dan gaan we.
Natuurlijk.
We moeten licht reizen. Alleen het broodnodige.
Gaat het, mam?
KENT U ZE?
Voor uw veiligheid begint de avondklok over 15 minuten.
We vragen dat alle burgers ordelijk naar huis gaan.
Wat doe je?
Leg je spullen hier neer.
Kom op.
Kom op, schiet op. -Oké.
Kom op.
Dit heb je niet nodig, hè?
Verder nog iets?
We gaan naar een comfortabele plek.
Wacht. Ik wil mijn advocaat bellen.
Wie? Je advocaat?
Ja. Wat is het probleem?
Hoe kun jij een advocaat betalen?
Schiet op.
Dat wil ik niet.
Nog nieuws? -Nee, meneer.
We zijn er. -Ja.
Bedankt. -Graag gedaan.
Hallo.
Hoe gaat het?
Nerveus. -Ja?
De minister wacht. -Bedankt.
Kom binnen.
Ga zitten. Ze komen zo.
We zijn er.
Het spijt me vreselijk.
Bedankt voor jullie komst. Wat een onaangename situatie.
Luis. Aangenaam.
Manuel.
We hebben veel te bespreken.
Rosa, je mag gaan.
Jullie niet. Blijf, alsjeblieft.
Goed.
Ik moet zeggen dat ik echt geschokt ben door deze zaak.
Ik begrijp jullie situatie.
Zoals je je kunt voorstellen, is Sergio als een zoon voor me.
Sara en Hugo hebben ons alles verteld.
We wisten niet...
Het ziekenhuis zei dat hij dood was.
Dat hij het virus had en… -Manuel, schat.
Ze weten het.
Kun je me de papieren geven?
Dit zijn de documenten die we ondertekenden toen we zijn voogden werden.
Pardon. Hier, kijk.
Sergio's ziekte.
Kijk wat er staat.
Hier.
Er staat dat Sergio ziek was.
We adopteerden hem omdat zijn ouders hem in de steek hadden gelaten.
En wacht even.
Dit hebben jullie getekend toen jullie hem opgaven.
Nee, dat klopt niet.
We hebben niets getekend.
We zouden onze zoon nooit in de steek laten.
Nooit en te nimmer. -Wees niet zo streng voor jezelf.
Een kind dat zo weinig kans had om te overleven…
Zo was het niet.
Ik zou mijn zoon nooit verlaten.
Wisten jullie van Sergio's toestand?
Sergio's ziekte vereist een zeer complexe behandeling.
Hij krijgt af en toe transfusies.
Toen we hem adopteerden, had hij nog maar een paar jaar te leven.
We verwelkomden hem toch.
Voor wie werk je?
Niemand.
Ik zoek een baan. Als je nog iets weet...
...laat het me dan weten.
Praat hij?
Nog niet.
We zijn nog aan het opwarmen.
Een half uur en ik... -Breng hem naar mijn kantoor.
Pardon?
Je hebt me gehoord.
Maak hem los en breng hem nu naar mijn kantoor.
Gaat mijn zoon dood?
We zijn nu hoopvol.
Met de behandeling die wij hem geven, kan hij een lang leven leiden, toch?
We kunnen voor hem zorgen. Ik ben kapper. Mijn vrouw is naaister.
We geven hem alles. Vertel ons wat we moeten doen.
Het is een experimentele behandeling. Misschien kunnen wij...
...ze helpen. -Dat is niet genoeg.
De jongen heeft constant medische hulp nodig, zoals je al weet.
We kunnen iemand inhuren.
Luis, alsjeblieft, zo simpel is het niet. Sorry.
Mijn man is zich niet bewust van de gevolgen van Sergio's ziekte.
Luis is vanwege zijn overheidspositie weinig thuis.
Ik heb al die jaren voor Sergio gezorgd.
Ja, dat is waar.
Niemand heeft een beter begrip van de details en implicaties...
...van de behandeling van uw zoon dan mijn vrouw.
Ik begrijp het niet. Hij werd geboren als een gezonde baby.
Er is ons niets verteld.
Blijkbaar zijn jullie, net als wij, slachtoffers.
Maar er is een groter slachtoffer en we moeten aan hem denken.
Dat is Sergio, snappen jullie dat?
Wat bedoelt u?
Jullie moeten een beslissing nemen.
Sergio is erg kwetsbaar en gevoelig voor veranderingen.
Hem het nieuws vertellen dat zijn ouders nog leven...
In zijn toestand…
Ik snap het gewoon niet.
Wat wilt u dat we doen? -Denk erover na.
Denk aan jullie kind.
Wat jullie ook beslissen, denk aan hem, niet aan jezelf.
We geven ze privacy.
Ja. -Ze kunnen erover nadenken.
Natuurlijk.
Koffie, graag. Nee, thee is beter. Het is allemaal zo emotioneel.
Ongelooflijk dat ze hen dit aandoen. Het is onbegrijpelijk.
Kom op. Kalmeer. Je hebt gelijk.
Maar het is gewoon... Ik weet het niet. Je weet dat hij ziek is.
Toch? Dat zei je. -Ik weet het niet.
Ik denk niet dat hij zo ziek is.
Het zijn dokters. Wat weten wij over de ziekte?
Als we hem meenemen en er gebeurt iets...
Het beste voor kinderen is altijd bij hun ouders zijn.
María, we kunnen hem hier niet achterlaten.
Ik kan m'n zoon niet nog eens verliezen.
Nu is het aan zijn ouders.
Denk je niet dat ik hem nu wil vastpakken...
...en zeggen dat we zijn ouders zijn?
Dat we al die jaren...
...elke dag aan hem denken?
Ik geloof Alma niet.
Ze manipuleert ze zodat ze Sergio hier achterlaten.
Ja.
Ik zie hem door de tuin rennen...
...lachend en zwemmen in het zwembad.
Ik zeg alleen dat ze de financiële middelen hebben...
...om Sergio in leven te houden.
Wat kunnen wij hem bieden? -Nou...
Het komt allemaal neer op geld, toch?
Is dat het?
We kunnen hem onze liefde geven.
Luister...
Ik had alles gegeven om het leven van je zus te redden.
Snap je dat?
Kom op.
Lopen.
Hoe kom je aan die posters?
Nergens. Ik heb ze gemaakt.
Waarom hang je ze op?
Die kinderen worden vermist.
Dat weet ik.
Ik vroeg je waarom je ze ophangt.
Ik wilde alleen met hun ouders praten.
Praten met mensen is nog geen misdaad.
Nee.
Wat wil je tegen ze zeggen?
Weet je iets wat zij niet weten?
Misschien.
Wat weet je?
Luister.
Als je teruggaat naar die kamer, kom je er misschien nooit meer uit.
Je kunt beter antwoord geven.
Wat weet je?
Die kinderen leven misschien nog.
Hallo. Ik ben Daniela Covarrubias. Ik ben zijn advocaat.
En de dochter van de minister.
Zijn er aanklachten tegen mijn cliënt?
Nee, nog niet.
Dit is mijn nummer. Voor als u hem wilt spreken.
Gaan we straks naar het park?
Ik weet niet of dat kan, schat.
Mogen we alleen met hem zijn? -Sorry, vandaag niet.
Het zou vreemd zijn. We willen hem niet bang maken.
Sergio, ken je ze nog?
Wat is er, tante?
Niets, schat. Ze komen gedag zeggen, maar ze gaan weg.
Het was leuk om laatst te spelen.
Ja.
Willen jullie weer spelen?
Mogen ze dat, tante?
Dat willen we graag, maar dat kan niet, lieverd.
We kenden je moeder.
En je vader.
Ze hielden zoveel van je. Meer dan wat dan ook.
Ze zeiden dat we je dit moesten geven.
Bedankt.
Hoe was mijn moeder?
Nou...
Je lijkt veel op haar.
Ze was lief en dapper.
Ze wilde het beste voor je.
Bedankt voor alles.
Vandaag is hij bij zijn tante.
Zullen we tv kijken, schat?
Tot ziens.
Laat eens zien.
Het spijt me.
Het spijt me echt.
Je was erg dapper.
Jullie weten me te vinden.
Ik ben hier voor als jullie iets nodig hebben.
Ik kon hem niet vertellen wat ik wilde.
De minister zei dat we terug kunnen komen.
Dat kan, toch? -Natuurlijk.
Dan kunnen jullie alleen met Juan zijn. -Ik denk niet dat ze het toelaten.
Natuurlijk wel.
Ja. Geen zorgen.
Dit is een begin. -Ja.
Het spijt me dat...
...het zo is afgelopen vandaag.
Wat jullie ook nodig hebben, we zijn er voor jullie.
Oké.
Ik had tot het einde voor mijn zoon willen vechten.
Maar dit is een gevecht dat ik niet kan winnen.
Deze keer voelt het alsof ik heb geholpen zijn leven te redden.
Inderdaad.
Je hebt het goed gedaan.
Niet doen, Luis.
Ze beseften wat het beste was voor hun zoon.
Zijn ouders zijn de enigen die dat kunnen beslissen.
Luis, lieverd.
Denk er verder niet over na. Je hebt er niets aan.
Beloof me dat je er niet meer aan denkt.
Beloof het me.
Luis, lieverd.
Ja?
Hallo?
Hallo, Begoña.
Hoe gaat het? -Dat wilde ik jou ook vragen.
Wat gebeurde er gisteren? Ik hoorde stemmen.
Dat zul je niet geloven.
De minister vroeg ons of de jongen kon logeren.
Maar hij vergat het zijn vrouw te vertellen.
Dat meen je niet. -Ja.
Ze was vast doodongerust.
Dat gebeurt er als je met een minister trouwt.
Hij brengt meer tijd door op het werk dan thuis.
Wat heb je nodig?
Nou, morgen.
Dan kom ik bonen halen. -Tot morgen dan.
Wat is dat?
Wat?
Wat is dat geluid?
Ik word een beetje doof.
Mijn kleindochter is haar muziekdoos vergeten.
Wat is er? -Ik herinner me net iets.
Je dochter Julia is al dagen weg.
Heeft ze geen contact opgenomen? -Nee, niets.
Zelfs geen bericht? Een brief? Een telefoontje. Niets?
Dat zei ik net.
Wat? Vertrouw je me niet?
Mijn taak is iedereen te wantrouwen. Dat weet je.
Bewaar wat kikkererwten voor me.
Tot ziens, Begoña.
Ja?
Hallo?
Met wie spreek ik?
Ik bel over de posters.
Herken je een van de kinderen?
Een van hen was mijn zoon.
Jij ook hallo.
Hoe was het?
Niet zo geweldig.
Ze accepteren voorlopig mijn voorwaarden.
'Voorlopig', zoals je zegt.
En je man?
Ik kan niet op hem rekenen.
Het doet pijn, maar het is waar.
Je weet dat het zo niet kan doorgaan.
Snap je dat?
Bedoel je Luis? -Niet alleen hem.
Dat is jouw probleem.
Je weet hoe.
Het andere probleem.
Er mogen geen losse eindjes zijn. -Ik wil het niet weten.
Doe wat je moet doen.
Zoals je wilt.
Doet het pijn?
Heel veel.
Het doet veel pijn.
Weet je wat het meest pijn doet?
Wat? -Mijn trots.
Mijn verdomde trots.
Wat dacht je wel niet?
Dacht je dat ze je gewoon zouden bellen?
Ja.
Hoe kun je zo naïef zijn?
Wacht.
Als jouw kind verdwenen was, wil je dan niet weten dat het nog leeft?
Natuurlijk.
Maar je moet slimmer zijn dan zij.
Je kunt ze niet confronteren.
Wat is er?
Wat?
Emilia. -Wat?
Een moeder heeft gebeld, verdomme.
Wacht.
Ik weet dat jullie bang zijn. En ik ben ook bang.
Het is logisch en het feit dat we er allemaal zijn, samen...
...is een groot risico, zoals we weten.
Maar er is iets groters...
...en krachtiger.
Dat is onze moed...
...de spanning en hoop...
...dat jullie ooit jullie kinderen weer zullen zien.
Ik stel voor…
...dat we stemmen...
...om te zien wie voor is.
Steek je hand op als je door wilt gaan.
Hallo, Sergio.
Je kunt je niet voorstellen hoe blij we waren je weer te zien.
We kenden je al toen je veel jonger was.
We kunnen niet wachten om je weer te zien.
Dan nemen we een verrassing mee.
Je zei dat je van taart houdt.
We maken de grootste en lekkerste taart die je ooit hebt gehad.
Je hebt ons net ontmoet, maar we hebben altijd van je gehouden.
Het leven is zwaar.
Maar soms gebeuren er mooie dingen.
Jij bent de grootste vreugde die het leven ons gegeven heeft.
Daarom moet je proberen zo gelukkig mogelijk te zijn.
Laat die mooie glimlach nooit vervagen.
We weten dat de mensen bij wie je woont om je geven.
Je moet veel spelen en lachen en veel leren op school...
...zodat je later kunt zijn wat je wilt.
Een advocaat of dokter...
We zijn altijd in de buurt...
...en zullen je zien opgroeien terwijl je dromen uitkomen...
...en je een man wordt.
Lach je?
Als je je verdrietig en eenzaam voelt, als je niemand hebt om mee te spelen...
...of om mee te praten...
...dan staan we altijd voor je klaar.
Je bent heel speciaal voor ons. Vergeet niet dat we van je houden.
We zullen altijd bij je zijn.
Een dikke kus. Tot snel.
VOOR SERGIO
SAMEN, TEN GOEDE VAN DE MAATSCHAPPIJ
Voor uw veiligheid moet u uw beurt afwachten om sector 1 te betreden.
U dient uw documenten op verzoek te tonen.
Fernando.
Onze baby, Fernando.
Hallo. -Hoi, zusje.
Hoe gaat het?
Niet zo goed als met jou.
Waar is de rest?
De mevrouw van het gebouw.
Ik zal het je vertellen. -Hallo, mevrouw.
We hebben de dosis verhoogd zoals je wilde...
...maar meer dan de helft stierf.
Dus we hebben veel meer kinderen nodig.
Er is meer.
Vertel.
Ik werkte aan de nieuwe analyse die je wilde, de DNA-sequencing.
Ik heb de subeenheden van de CIM-monsters gebruikt.
Ik heb het net afgerond. -En?
Ik heb resultaten.
Ik wil het nog een keer doen. Maar de antistoffen zijn torenhoog.
Hoe hoog? -Het is 500%.
Van wie? -Dat is het vreemde.
Het kind is nooit in het kamp aangekomen. -Nooit aangekomen?
Welkom.
Dus jullie zijn nieuw.
Deze speciale kinderen zijn onze enige hoop.
Sommigen zijn engelen. Mijn engeltjes.
Waar is mijn dochter? Wat heb je met haar gedaan?
Vind haar.
Niets maakt me gelukkiger dan jullie dochter redden.
Nooit in het kamp aangekomen.
Het is het meisje.
Welk meisje? -Marta. Het meisje.
De dochter van het stel dat bij mij werkt.
Sergio's ouders zijn dood.
Ben jij hier verantwoordelijk voor?
Het is geen toeval.
Dat kan niet. Ze zijn vermoord.
Wanneer? -Gisteren.
Wat als onze zoon nog leeft?
Niet weer. Dat kan ik niet meer doorstaan, Alicia.
Het is het enige dat het waard is om voor te leven.
Ik doe er alles aan om het te laten slagen.
Het spijt ons echt. -Ze luisterden niet naar me.
Ze vertrouwden je.
Dat zijn niet de vlaggen van dit land.
Verdomme.
Achteruit.
Het wordt erger. Het virus is de grens over.
Ze is zwanger.
Het is Manuela, mam.
Ga Manuela zoeken. Nu.
Help je haar? -Ik doe wat het beste is voor haar.
En voor jou.
Ondertiteling door Bianca van der Meulen