NETFLIX ― ORYGINALNY SERIAL ANIME
NA PODSTAWIE MANGI SHIROWA MASAMUNEGO
WYDAWANEJ W YOUNG MAGAZINE
Ostrzał rakietowy?
Nie był wymierzony w zespół pani major.
Togusa!
Robię się na to za stary.
Naprawdę go słyszałem.
Togusa!
To naprawdę ty!
KOZIOŁ OFIARNY — POSŁANIEC Z DALEKA
ODTWARZANIE
Czy to brygada cyborgów Delty?
Możliwe.
Czyli schowaliście się tu na rozkaz pani major,
zanim tamci uprowadzili jej zespół?
Tak jest.
Kim jest ten facet?
Sądzimy, że pracuje dla rządu,
bo nie udało mi się niczego o nim dowiedzieć.
ANALIZA
- A bez okularów? - Też nie.
BRAK WYNIKÓW
Widzisz?
Chyba pora na mój ruch.
Co masz na myśli?
Rzeczywiście! Na bieżąco usuwają wszystko, co zamieszczam!
Wrzucaj nagrania dalej.
Nie zapomnij o moim adresie i współrzędnych.
Tak jest.
Ciekawe, co zrobią. W tej chwili już nie ma odwrotu.
No proszę.
Komuś się śpieszy.
PIĄTA ULICA
Chciałbym taką spluwę.
- Dobra robota. - Proszę.
Zaraz. To się nie przyda.
Postanowiłeś sam przyjechać.
Nazywam się John Smith.
Co?
Oto do czego prowadzi ta wasza zrównoważona wojna.
Do wojny domowej w Ameryce.
To były zwykłe zamieszki.
Zrównoważona wojna to najbardziej elegancka gałąź przemysłu,
jaką wymyśliliśmy jako ludzie.
Póki będą ją toczyli zawodowcy, gospodarka będzie się kręciła w najlepsze.
Zimna wojna to dobry przykład.
To równie absurdalne, co twoje nazwisko, panie „Smith”.
Nie, dziękuję.
Czego by pan sobie życzył, panie Togusa?
Czyli znasz już moją przeszłość.
Z grubsza tak.
Czyli znasz też odpowiedź.
Chcę pogadać z grupą Duch.
Rozumiem.
Ale, niestety, nie pomogę.
Dlaczego?
Czy zespół...
jest bezpieczny?
Tak.
No to...
Dalsze śledztwo będzie uznane za działanie na szkodę rządu.
Zmuszając mnie do zlikwidowania pana za wszelką cenę.
Zaraz.
A, tak.
Dzięki temu, że się pan zjawił, mam już pojęcie, gdzie mogą być.
Dziękuję.
W dowód wdzięczności pozostawię pana przy życiu.
Że co?
NSA?
Tak.
Kazał mi pilnować własnego nosa.
Niewykluczone, że powierzyli pani major i jej zespołowi jakąś misję.
- Ale... - Tak?
Możliwe, że swoimi działaniami nieopatrznie zdradziłem ich tożsamość.
Ach tak.
Ustaliliśmy, że to nie terroryści, więc negocjacje wchodzą w grę.
Zgadza się.
Pewnie tak nie uważasz, ale dobrze się spisałeś.
Pozwól, że teraz ja ich przycisnę.
W porządku.
Ich snajperzy mają nas na muszce.
Pani major raczej nieprędko do mnie zadzwoni.
Znowu?
Strasznie pilnują, żeby nic się nie wydało.
Nie cierpię, jak to kłuje.
Wciskać nam taki chłam...
Dobrze się bawisz, Batou?
W tej sytuacji?
Tak.
Jest za dużo niewiadomych.
Gdzie tu zabawa?
Cóż, w sumie wszyscy...
lubimy się użerać z twoimi kaprysami.
Inaczej by nas tu nie było.
To tu?
Jeździ się jeszcze gorzej niż kiedyś.
Przystosowano nas do użytku cyborgów.
Co jest grane?
To dom publiczny.
Pierwotnie była tu kryjówka łupieżców.
Teraz to bardziej schronisko dla uchodźców.
Rety, Togusa.
Kopę lat.
Co powiesz? Ładne dziewczyny, nie?
Co?
Co wy tu kombinujecie?
Rozumiem.
Musicie jakoś zarobić na części zamienne.
Naprawdę mocno oberwał.
O, Togusa. Co cię sprowadza?
Mam swoje powody.
Chyba kupiliście już większość.
Zsynchronizujcie się, żeby był na bieżąco.
Robi się!
A ja pójdę po resztę części.
Czy mógłbym zająć chwilkę, pani Byron?
Dawno nie rozmawialiśmy, Daisuke.
Tak. Od sześciu lat.
Trochę mi się śpieszy, więc będę mówił wprost.
Znacie może pewną grupę najemników?
Działa pod nazwą „Duch” i ponoć wykonuje dla was misję.
Duch?
Wiem, że biorą udział w misji, która już się rozpoczęła.
Tak się składa, że są mi pilnie potrzebni.
Czy mogłaby pani ich zwolnić i oddać pod moje dowództwo?
To już wykluczone.
Nawet gdybyś wydał rozkaz.
A gdy już ukończą misję?
Domyślam się...
że nasz rząd wyprze się istnienia misji oraz całego zespołu.
Rozumiem.
Czy tamta kobieta jest dla ciebie tak niezastąpiona?
Tak.
Mimo to...
niestety nic nie wskóram.
Ta misja...
musi zostać wykonana dla dobra naszego państwa.
A jej zespół ma największe szanse na jej wypełnienie.
Jeśli ktoś na tym świecie mógłby im pomóc...
to chyba tylko prezydent.
Ach tak.
Już pani nie zajmuję, pani Byron.
Czyli...
nigdy nie powiesz do mnie „Ada”, prawda?
Jestem zazdrosna o tę, którą tak cenisz.
Życzę powodzenia.
Mówi Aramaki z MSW.
Sekcja Dziewiąta, do której należeliście,
wygląda mi dziś na zupełnie inną agencję.
Nie znamy jej.
Czyżby?
Nie byliście z nią powiązani?
Czy gdybyśmy mieli z nią coś wspólnego,
byłby to jakiś kłopot?
Nie, nieszczególnie.
Zjawił się pan premier.
Czekałem na pana, premierze Tate.
A pan to...?
Aramaki z MSW.
Pan Daisuke Aramaki.
Miło mi pana poznać.
- Chris Tate... - Proszę pana, nie ma chwili do stracenia.
A więc...
zostawię panów samych.
Już nie przeszkadzam.
Panie premierze.
Dobrze, słucham.
Restrukturyzuję Sekcję Dziewiątą Bezpieczeństwa Publicznego,
jednak napotkałem znaczną przeszkodę.
Liczyłbym na pomoc w jej sforsowaniu.
Niech pan usiądzie, panie Aramaki.
To prawda, że zleciłem panu odbudowanie Sekcji Dziewiątej.
Ale muszę zaznaczyć,
że celem jest tylko zaspokojenie wymogów rządu USA,
nie pozyskanie konkretnych osób.
Sekcja musi jedynie spełniać minimalne warunki.
Nawet jeśli stracimy przy tym paru agentów...
najważniejsze, by Ameryka miała u nas dług.
Rozumiem.
Jednak pomimo tego
obecni członkowie są jedynymi,
którzy byliby zdolni skutecznie wypełniać prośby prezydenta.
Zgadza się. Przejrzałem już wasze akta.
Sekcja Dziewiąta dokonała wielkich rzeczy.
Sądzę jednak...
że zawdzięcza to głównie panu.
Tu się nie zgodzę.
Według mnie to właśnie oni czynili naszą sekcję tak skuteczną.
Jeśli chce pan, żeby Ameryka była nam dłużna,
tym bardziej należy sprowadzić ich z powrotem.
Jednakże...
jeśli pójdziemy do nich na kolanach,
Biały Dom nie będzie nam nic winien.
Panie premierze.
Padanie na kolana ma sens tylko wtedy,
gdy robi to dominująca strona.
Innymi słowy...
uważam, że może pan rozmawiać z prezydentem na równej stopie.
Stąd właśnie moja prośba.
Jeśli jestem w błędzie,
czy nie sądzi pan, że wyegzekwowanie długu od Ameryki byłoby raczej niemożliwe?
W porządku.
Nie wiem, czy mi się uda, ale na pewno się postaram.
Dziękuję bardzo.
Panie Aramaki.
Wydaje się pan być wyjątkowym człowiekiem.
Panie premierze…
podajmy sobie ręce, gdy już osiągniemy to, czego chcemy.
Tak.
Słusznie.
W tym miejscu was zrzucimy,
a tutaj czeka na was wasz cel.
Liczę, że szybko się uwiniecie.
Jak zwykle niewiele powiedziałeś.
Skoro ukończyliście nasz trening, nie ma powodu mówić nic więcej.
Wystarczy życzyć wam powodzenia.
Wreszcie można się rozciągnąć.
A, zapomniałem wspomnieć o jednym.
Pamiętajcie, że, jeśli zarzucicie misję,
wszyscy zostaniecie adekwatnie ukarani.
Możemy rozpłynąć się w powietrzu
i już nigdy nas nie zobaczysz.
Zawsze możecie spróbować, ale nie wróżę sukcesu.
Życzę powodzenia...
major Motoko Kusanagi.
Ishikawa, sprawdź pozycję.
Batou, wiesz, ilu ich jest?
Co najmniej cały pluton.
Pani major.
Zrzucili nas niedaleko miejsca, w którym pierwotnie nas zatrzymano.
Jak to?
Jesteśmy za murami Los Angeles.
Co?
Tylko mi nie mów, że ratujemy kogoś z jakiejś posiadłości w Beverly Hills!
Wiem już, w czyją posiadłość trafiła rakieta.
Właściciel to Patrick Huge, przodownik w branży robotyki
wyśmiewany w mediach jako orędownik zrównoważonej wojny.
Co? Prezes Blood Robotics?
Zgadza się.
Czy to znaczy...?
Zaraz. Czyli tamten „Szczodry Bogacz”, o którym mówili łupieżcy, to też on?
Nikt inny nie wchodzi w grę.
Nic nie czaję.
To nie żadna misja ratunkowa, tylko porwanie.
Możliwe.
Co jest grane?
Nie mogli go zwyczajnie aresztować, skoro wynajął łupieżców?
Z pozoru wydaje się niewinny,
więc muszą uważać, żeby nie wywołać skandalu.
Saito, czy ktoś jest za nami?
Delta się rozstawia.
Patrzą nam na ręce.
A to po co?
Chcą być pewni, że wykonamy ich brudną robotę.
Nie, nie leży mi to. Nie będę...
Saito, osłaniaj nas stąd.
Jazda.
Batou, prześlij Tachikomie nasze współrzędne, tylko po cichu.
Jasne.
Togusa, jesteś gotowy?
Pani major wreszcie się odezwała!
Mogę z nią pogadać?
Nie wydaje mi się.
Przysłała tylko swoje współrzędne.
Jasne.
Jedziemy tam.
Jasne.
I jak?
Chyba dam radę.
Juhu!
ZALOGUJ SIĘ WITAJ
Dobra! Na spotkanie z panią major!