เดี๋ยวค่ะ
ฉันอยากถามอะไรหน่อย
หรือว่าคุณเกลียดผู้หญิงคะ
ว่าไงนะครับ
หมายถึง...
คือว่า...
คุณเกลียดผู้หญิงหรือเปล่าคะ
ขอโทษด้วย ที่ผมไม่เป็นอย่างที่คุณหวัง
จะทำอะไรคะ
ผม...
ชอบผู้หญิงครับ
ผมชอบผู้หญิงมากเลย
ชอบจริงๆ ครับ
ก็แค่...
ผมไม่ได้สนใจคุณโอจินชิมเป็นพิเศษ
ทีนี้ช่วยออกจาก ห้องทำงานผมได้หรือยังครับ
นี่คุณ
ในเมื่อคุณชอบผู้หญิงซะเหลือเกิน ฉันขอแนะนำหน่อยแล้วกันนะ
คุณควรเปลี่ยนแปลงบุคลิกตัวเองนะคะ
ไม่มีผู้หญิงคนไหนอยากคบ คนเรื่องมากแถมอารมณ์ขึ้นง่ายแบบนี้
ผมไม่คิดจะขอให้คุณมาชอบผมหรอก ไม่ต้องห่วงครับ
ใครบอกว่าฉันห่วงคะ
อย่ากลับคำพูดก็แล้วกัน
ทำไมคะ ไม่มั่นใจเหรอ
เปล่าครับ ประเด็นคือผมไม่มีเวลา
ผมต้องหาเอกสารที่คุณโอจินชิมทำหาย
โอยุนซอต่างหากล่ะ โอยุนซอ
อ้าว คุณยุนซอ เราจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับคุณ...
ผมทำอะไรผิดเหรอ
ฉันว่าคงเป็นเพราะ เธอทะเลาะกับทนายควอนน่ะ
ทำไม สองคนนั้นไม่ถูกกันเหรอ
ฉันจะไปรู้ได้ยังไงคะ
งั้นทำไมเธอถึงทึกทักเอง ว่าพวกเขาทะเลาะกันล่ะ
ก็แค่คิดน่ะค่ะ
- อะไรเนี่ย - อะไรเนี่ย
ควอนจองรก ตาบ้าเอ๊ย
ตาคนงี่เง่า
ไอ้ผู้ชายเรื่องมากเอ๊ย
ฉันล่ะโมโหเขาจริงๆ
โอ๊ย หนาวจัง
เหมือนที่วิเวียน ลีห์พูดเอาไว้
ในหนังเรื่องวิมานลอย
"ถึงยังไงเราก็ยังมีวันพรุ่งนี้"
โอ๊ย หนาวชะมัด
อยากให้ลมพัดฉันลอยไปจริงๆ
ทนายควอน ทำอะไรเหรอ หาอะไรอยู่หรือเปล่า
ไม่มีอะไร
ว่าแต่เมื่อกี้ คุณทะเลาะกับคุณยุนซอเหรอ
- เปล่าครับ - แต่ก็นั่นแหละ
คุณจะไปทะเลาะกับเลขา ที่ยอดเยี่ยมแบบนั้นทำไม
คุณก็รู้ใช่ไหม ว่าผมแทบไม่เคยเอ่ยปากชมใคร
แต่ผมอดชมคุณยุนซอไม่ได้เลย
ทั้งหน้าตาและกิริยา เพอร์เฟกต์ไปซะหมด
เธอเหมาะกับผมมากกว่าตั้งเยอะ เพราะผมเพอร์เฟกต์กว่าคุณหลายขุม
คุณว่าท่านประธานมอบหมาย ให้เธอทำงานกับทนายผิดคนหรือเปล่า
- คุณมาถึงนี่เพื่อบอกผมแค่นี้เหรอ - อ๋อ ผมเกือบลืม
ผมเอาเอกสารนี่มาคืนคุณ ขอบคุณนะ
- ทำไมมันไปอยู่กับคุณล่ะครับ - อะไรกัน
เมื่อวานผมบอกคุณแล้วไงว่าจะยืม...
จริงด้วย
ผมกะบอกตอนคุณเข้ามา แต่ดันลืมไปสนิทเลย
ทำไมถึงเอาของผมไป แล้วไม่บอกอะไรผมล่ะ
โทษทีๆ ผมต้องยื่นคำร้อง ขอคำสั่งศาลเบื้องต้น
กรณีถ่ายโอนทรัพย์สินน่ะ
ผมเลยดูคดีนั้นเป็นการอ้างอิง
ผมว่าจะบอกคุณ แต่ก็ลืมไปเพราะมัวแต่ยุ่ง
หวังว่าคุณจะยกโทษให้ผมนะ ในเมื่อเราสองคนก็ยุ่งมากพอกัน
(เอกสารขอคำสั่งศาลเบื้องต้น กรณีถ่ายโอนทรัพย์สิน)
(สิ่งที่ต้องทำในตอนเช้า)
ผมจะเข้าพบลูกความ หลังไปศาลวันนี้นะครับ
ตามสบายค่ะ
แล้วก็
ผมขอโทษครับ
เรื่องอะไรคะ
เอกสารที่คุณวางผิดที่...
ผมหมายถึงเอกสาร ที่ผมนึกว่าคุณเอาไปวางผิดที่
ที่จริงแล้วทนายชเวเป็นคนเอาไปน่ะ
คะ
ผมขอโทษที่ด่วนสรุปเอาเองครับ
เดี๋ยวนะ
คุณจะบอกว่านี่เป็นความผิดคุณ ไม่ใช่ความผิดฉันเหรอ
ใช่ไหมคะ
ครับ ผมขอโทษ...
คิดว่าคำขอโทษมันพอเหรอ
ฉันเสียความรู้สึกไปแล้ว
คำขอโทษแก้ไขอะไรไม่ได้หรอกค่ะ
ถ้าเอกสารนั่นสำคัญมากขนาดนั้น คุณก็ควรระวังให้มากกว่านี้สิ
ทำไมถึงมาต่อว่าฉัน ด้วยเรื่องที่คุณทำผิดล่ะ
เอาเป็นว่าจากนี้ไป อย่าด่วนสรุปเองอีกแล้วกันนะคะ
ถ้าฉันจัดโต๊ะให้คุณ
คุณก็ควรรู้สึกขอบคุณ ไม่ใช่มาบ่นฉันแบบนี้
ผมไม่คิดแบบนั้นนะ
ขอโทษที่ผมด่วนสรุป
แต่ผมจัดโต๊ะอย่างมีระบบ
อย่าไปยุ่มย่ามกับมันอีกนะครับ
ขอตัว
"ขอตัว" เหรอ
อะไรเนี่ย นั่นคือคำขอโทษของเขาเหรอ
ไง
ทนายควอน อย่าลืมงานเลี้ยง ต้อนรับคุณยุนซอล่ะ
ผมบอกแล้วนี่ครับว่าจะไปพบลูกความ
นายจะไม่ไปงานได้ยังไง
เธอเป็นเลขาของนายไม่ใช่เหรอ
ครับ แล้วใครล่ะ ที่นัดวันเวลาโดยไม่ถามผมก่อน
ฉันนี่แหละ
ถึงว่างนายก็คงไม่มาอยู่ดี
เธอต้องผิดหวังแน่ๆ ถ้านายไม่ไป
อย่าลืมล่ะ
ได้โปรดเถอะค่ะ คุณคะ
ฟังฉันก่อนนะคะ
ไม่ต้องพูดเลย คุณไม่ใช่ทนายคนเดียวในโลกนะ
กล้าดียังไง มาพูดเหมือนผมเป็นอาชญากร
แต่คุณคะ เดี๋ยวก่อน...
ขอโทษค่ะ ท่านประธาน
เขาเป็นคนรวยที่ไม่ยอมจ่ายภาษี
วิญญาณเทพีพิทักษ์ความยุติธรรม ในตัวฉันเลยแผลงฤทธิ์
คุณทำดีแล้ว การทำเพื่อความชอบธรรมก็สำคัญ
จะสนทำไมถ้าเราได้เงินน้อยลง ก็แค่จ่ายค่าเช่าไม่ทันเอง
เราอาจต้องย้ายออฟฟิศ แต่สำนึกผิดชอบชั่วดีจะไม่หายไปไหน
ทำดีแล้วน่าๆ เข้าใจที่ผมพูดใช่ไหม ทำดีแล้ว
ประตูลิฟต์กำลังปิด
หลักฐานน่าจะชี้ขาดได้แล้ว
โทษคงไม่น้อยกว่า 15 ปีแน่ค่ะ
อือ ดีมาก
- งั้นก็จัดการให้ดีแล้วกัน - ค่ะ
ท่านครับ เรื่องผู้หญิง ที่แทงสามีตัวเองน่ะครับ
ให้ผมรับคดีนั้นเถอะ
ผมจะจับเธอเข้าตะรางเองครับ
คดีอะไรเหรอ
เธอแทงสามีจนตาย
และสามีคนก่อนของเธอ ก็ตายในเหตุเพลิงไหม้
ผมว่ากลิ่นมันตุๆ ครับ
อาจมีอะไรไม่ชอบมาพากลก็ได้
มีเหตุผลอะไรถึงคาดคะเนแบบนี้คะ
ผมตรวจสอบบันทึกการสืบสวนมาแล้ว
เธอดูเป็นผู้หญิงที่ชอบหลอกล่อผู้ชาย
เห็นว่าคิมเซวอนจะกลับมาเหรอ
เขาจะกลับมาทำงานที่นี่พรุ่งนี้ คุณไม่รู้ข่าวเหรอ
เลิกกันแล้วไม่ติดต่อกันเลยหรือไง
อย่าก่อเรื่องล่ะ
ผมไม่สนใจเรื่องส่วนตัวของคุณ
แต่ผมจะไม่ยอมให้คุณ ทำแผนกเราเสื่อมเสียอีก
ค่ะ ขอโทษด้วยค่ะ
ไม่เจอกันนานเลยนะ
อือ
ฉันได้ข่าวมา
นายกลับมาทำงานที่นี่แล้ว
อือ ก็ตามนั้นแหละ
สบายดีไหม
ก็สบายดีเพราะนายแหละ
เพิ่งไปพบหัวหน้าอัยการมาเหรอ
ใช่
กินข้าวเที่ยงหรือยัง
กินแล้ว
กินเยอะๆ นะ
ผอมเกินไปแล้ว
งานเลี้ยงต้อนรับเหรอ
เธอต้องไปด้วยเหรอ
ถ้าเธอเมาแล้วทำอะไรพลาดล่ะ
ไม่ต้องห่วง ฉันจะไม่ดื่มเยอะ
งานเลี้ยงนี่จัดให้ฉัน ฉันควรดื่มสักแก้วก็ยังดี
พองานเลิกแล้วฉันจะโทรไปนะ
ได้ ฉันจะรอ
ฉันจะอยู่ใกล้ๆ แล้วโทรมานะ
อย่าดื่มมากล่ะ เข้าใจไหม
ได้ยินแล้วน่า
พี่ก็ ฉันโอยุนซอนะ
พี่คิดว่าฉันจะ ทำตัวเองขายหน้าจริงๆ เหรอ
ฉันจะรักษาภาพลักษณ์ เลิศหรูดูมีระดับของตัวเองไว้
พี่ไม่ต้องห่วงเลย
ที่ฉันพยายามจะบอกก็คือ
ฉันแค่อยากทำให้ดีที่สุด
ฉันแค่อยากได้คำชมบ้างก็แค่นั้น
ฉันถึงได้ทำแบบนั้นลงไปไง
คุณก็รู้ดีใช่ไหมคะ
รู้สิ ฉันรู้ว่าคุณตั้งใจทำงานแค่ไหน
แต่ดูเหมือนคุณจะดื่มมากไปนิดนะ
แต่ทนายควอนกลับตะคอกใส่ฉัน แถมยังดูถูกฉันด้วย
เป็นไปได้ไหมคะ ว่าเขามีปัญหาเรื่องควบคุมอารมณ์
จะว่าอย่างนั้นก็ได้ครับ
วันนี้ผมก็ทำพลาดไป เป็นเรื่องที่ใครๆ ก็พลาดกันได้
แต่เขาก็ทำหน้าบึ้งใส่ เหลือเกินจริงๆ
ใช่ไหมล่ะ เขาเป็นแบบนั้นเลย
ใช่เลยล่ะ
ว่าแต่
ทำไมทนายควอนถึงไม่มาที่นี่ล่ะคะ
ฉันมีเรื่องต้องพูดกับเขานะ
เธอน็อกไปแล้ว
โธ่ เธอดื่มมากไปนะ
เราต้องรอจนเธอสร่างสักหน่อย
คุณยุนซอน่าสงสารจัง
เธอกับทนายควอนคงเข้ากันไม่ได้
ท่านประธาน นี่ไงครับที่ผมพูดอยู่ตลอด
เรื่องนี้คงไม่เกิด ถ้าคุณส่งเธอมาให้ผมแทน
ผมคงช่วยสอนงานเธอ ช่วยเธอปรับตัว
- แล้วก็คบกับเธอ - ใช่ แล้วคบกับเธอ
อะไรเนี่ย ทนายทัน
ขอโทษค่ะ
ฉันแค่คิดว่าคุณสนใจเธอน่ะ
จะตอบว่าไม่ก็คงไม่ได้หรอก
จะสนใจทำไม คุณบังอาจมาสนใจเธอได้ยังไง
ผมบังอาจงั้นเหรอ ผมไม่ได้ขาดอะไรสักหน่อย
หน้าตาผมก็ดี บุคลิกภาพก็เลิศ ผมมีเงิน มีความสามารถ
- แถมผมยังเป็นลูกชายที่ดีด้วย - ลูกแหง่
ใช่ ผมเป็นลูกแหง่
โอ๊ย ทนายทัน นี่จะหาเรื่องผมเหรอ
เปล่าค่ะ ฉันจะหาเรื่องทำไม ขอโทษด้วยค่ะ
เป็นอะไรของฉันเนี่ย
แต่เป็นแบบนี้ต่อไปจะดีเหรอคะ
ฉันหมายถึงทนายควอนกับคุณยุนซอน่ะ
มีข่าวลืออยู่นะคะ
ว่าคุณยุนซอก็อารมณ์ร้ายอยู่
ถ้าวันหนึ่งเธอเกิดอาละวาด จนพังออฟฟิศขึ้นมาล่ะ
ไม่ต้องห่วงน่า ก่อนที่จะเกิดเรื่องแบบนั้น
ผมจะทำหน้าที่ในฐานะประธาน แล้วช่วยพวกเขาประสานรอยร้าวเอง
ว่าแต่ทนายควอนอยู่ไหนนะ
ทนายควอนมาแล้วเหรอคะ
เขาอยู่ไหนคะ
ทนายควอนเหรอ
คุณไปทำอะไรกับหน้ามา
เป็นเพราะฤทธิ์เหล้าหรือเปล่านะ
คุณดูน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ เลย
ทางที่ดีที่สุดสำหรับคุณ คือยอมความแทนขึ้นศาลครับ
ได้ ได้อยู่แล้ว
ผมเป็นที่เคารพนับถือ ของคนระดับเดียวกันและคนในชุมชน
ผมไม่อยากดูแย่ที่ไป ฟ้องร้องคนอื่นเรื่องหมาหรอก
แต่ว่านะ เพราะเสียงเห่าเจ้าหมานั่น
ลูกผมถึงไม่มีสมาธิอ่านหนังสือ
เขายังเข้ามหาวิทยาลัยไม่ได้เลย
ครับ
นี่ก็รอบที่สี่แล้ว ถ้าเขา...
ขอโทษด้วยนะครับ แต่ผมมีเวลาเท่านี้
ทำไมล่ะ
อย่างน้อยก็ดื่มกับผมสักแก้วสิ
ผมมีกฎไม่ดื่มกับลูกความน่ะครับ
อีกอย่าง...
(ประธานยอนจุนกยู)
เดี๋ยวผมจะไปพบ และคุยกับทนายของอีกฝ่าย
ได้เลย ทีนี้ผม ขอรินเหล้าให้สักแก้วนะ
ขอโทษด้วยนะครับ แต่ผมต้องขอตัวจริงๆ
ลานะครับ
เข้าใจแล้วครับ
แม่ครับ แม่คิดยังไง ถ้าจะได้ลูกสะใภ้เป็นคนดัง
หา ข้ามศพแม่ไปก่อนเหรอ
แต่แม่ครับ
ทำไมแม่ต้องโวยวายด้วย
อนุญาตเถอะนะครับ
เจอกันที่บ้านนะครับ คุณแม่
จะไปต่อยกสองกันเหรอครับ
ฝั่งตรงข้ามนี้มีบาร์ไวน์
กลับบ้านกันเถอะ
ทุกคนเหนื่อยมากแล้ว คุณยุนซอก็ยังเมาอยู่
แต่มันเร็วไปที่จะแยกย้ายนะครับ
แล้วคุณยุนซออยู่ไหนล่ะ
ผู้จัดการของเธอ เอ๊ะ ไม่สิ
ลูกพี่ลูกน้องเธอน่ะ
เธอโทรให้เขามารับแล้ว
- ลูกพี่ลูกน้องเธอ - ขอโทษนะคะ แต่ฉันขอกลับเลยได้ไหม
เกือบได้เวลาที่จินฮี จะกลับจากเรียนพิเศษแล้ว
ได้สิ กลับเถอะๆ
ผู้ช่วยอีก็กลับได้เลยเหมือนกันนะ
- ไปทางเดียวกันใช่ไหม - ครับ
ขอให้ทุกคนมีค่ำคืน ที่นุ่มนวลและเข้มข้น
เหมือนฟองเบียร์ในวันนี้นะครับ
- ราตรีสวัสดิ์ค่ะ - ราตรีสวัสดิ์ครับ
เดี๋ยวนะ ฟองเบียร์เหรอ
เขาหมายความว่าอะไรคะ ท่านประธาน
ผมก็ไม่เข้าใจ ความหมายของเขาเหมือนกัน
- ทนายควอนมาแล้ว - มาแล้วเหรอ
- ทนายควอน - มาสายนะ
- เรารอตั้งนาน - ผมพบลูกความนานกว่าที่คิดไว้ครับ
อ้าว นั่นควอนจองรกนี่นา
ควอนจองรก
ทนายควอน ทำไมถึงมาเอาป่านนี้
ฉันมีอะไรจะพูดกับคุณเยอะมากเลยนะ
- คุณเมาเหรอครับ - ฉันไม่เมาสักหน่อย
ไม่เมาเลยสักนิด
คุณทนายควอนจองรก
ในเมื่อตอนนี้เรายังไม่เมา
มาคุยเรื่องจริงจังกันเถอะ
เมื่อกี้คุณเหวี่ยงฉันลงพื้นเหรอ
ควอนจองรก
- นายมาทำอะไรที่นี่ - ฉันจะเริ่มทำงานพรุ่งนี้
- แล้วไง - ฉันรีบมาน่ะ
ก็เลยไม่มีที่อยู่
- แล้วไง - ฉันขออยู่กับนายนะ
กินมื้อเย็นหรือยัง กลับดึกนะเนี่ย
- เข้าข้างในกันเถอะ - คิมเซวอน
หือ
ฉันหนาวจะตายอยู่แล้ว
ฉันรอนายมาสองชั่วโมงแล้วนะ
เข้าไปข้างในกันเถอะ
มาเถอะ เข้าข้างในกัน
ในนี้ทั้งอุ่นทั้งสบายดีจัง
ให้ตายสิ
ได้ข่าวว่านายจ้างเลขาคนใหม่ มีงานเลี้ยงต้อนรับเหรอ
- รู้ได้ยังไง - พี่จุนกยูบอกมา
เขาบอกว่าเธอสุดยอดมาก
- เขาบอกหรือเปล่าว่าเธอเป็นใคร - เปล่านะ
ทำไม ฉันรู้จักเธอเหรอ
นายไม่ต้องรู้หรอก
ทำไม ใครเหรอ
แล้วยอรึมล่ะ เจอกันหรือยัง
ก็แป๊บหนึ่ง
เธอไม่มองฉันตรงๆ ด้วยซ้ำ
แล้วนายคิดว่าจะเป็นยังไงล่ะ
นั่นสิ
เธอผอมลงนะ
- งั้นเหรอ - แต่เธอก็ยังสวยอยู่ดี
ที่นี่เหมาะกับการอยู่สองคนเลย เราอยู่ด้วยกันซะเลยดีไหม
ถ้านายนอนบนโซฟา แบบไม่มีผ้าห่มได้ก็ตามสบาย
นอนข้างนายไม่ได้เหรอ
- นายไปให้พ้นได้ไหมล่ะ - ไม่ ฉันจะอยู่ที่นี่
ในตู้เย็นมีเบียร์ไหม ต้องมีอยู่แล้วแหละ
- น่าอายเป็นบ้า อยากจะบ้าตาย - ใจเย็นน่า ยุนซอ
ยุนซอ ใจเย็นหน่อย
หมายความว่าไง ที่ว่าน่าอาย
นักแสดงไม่ควรรู้สึกแบบนั้นนะ
ทำไมล่ะ จะมีคำไหนอธิบาย ความรู้สึกฉันตอนนี้ได้ดีกว่านี้อีก
ตอนนั้นมันน่าอายสุดๆ ฉันอยากตายจริงๆ นะพี่
ฉันเข้าใจ
ควอนจองรก อีตาบ้านั่น
เขาเหวี่ยงฉันลงพื้นได้ยังไง
ที่ฉันได้ยินมา เขาก็ไม่ได้เหวี่ยงเธอซะทีเดียวนะ
นั่นสิ ถ้าเจ้าบ้านั่น คว้าตัวเธอไว้ได้ทัน
เธอก็คงไม่ล้มคะมำ ในสภาพน่าสมเพชแบบนั้น
การช่วยไม่ให้คนล้ม มันต้องเสียเงินหรือไงนะ
ทนายอะไรขี้เหนียวชะมัด
- ถูกเผงเลย - อือ
ฉันจะไม่ลืมเรื่องนี้แน่
ฉันจะแก้แค้นเขา
จะแก้แค้นยังไงล่ะ เธอก็
ฉันจะล้างแค้นให้เอง
จะให้ฉันทำยังไง ให้สับเขาเป็นชิ้นๆ เลยไหม
ไม่ ฉันจะจัดการเอง
- เธอจะสับเขาเป็นชิ้นๆ เหรอ - ไม่ใช่แบบนั้น
ฉันจะกลายเป็นสุดยอดเลขา
จนเขาทำอะไรไม่ได้เลยถ้าขาดฉัน
พอฉันลาออกกะทันหันตอนครบสามเดือน
เขาถึงจะรู้ว่าฉันสำคัญแค่ไหน และต้องร้องไห้คร่ำครวญ
ฟังดูเหมือนวิธีแก้เผ็ดแฟนเก่าเลย
ฉันจะขยี้คุณให้เละ ควอนจองรก
ฉันจะแก้แค้นและทำให้เขาต้องชดใช้
- ที่ออฟฟิศคงไม่มีใครหรอกเนอะ - แน่อยู่แล้ว
งานเริ่มเก้าโมง ตอนนี้เพิ่งแปดโมงเช้า
ถ้าเธอบังเอิญไปเจอใครเข้าคงอายแย่
เพราะงั้นก็ตรงไปที่ห้อง แล้วอยู่ในนั้นไว้
ได้เลย ฉันตั้งใจ จะทำงานเต็มที่อยู่แล้ว
งั้นฉันจะอยู่ในห้องทำงาน แล้วมุ่งมั่นทำแต่งานเท่านั้น
มุ่งมั่นเหรอ โอ้โฮ ฉันชอบคำนั้นนะ
เป็นความคิดที่ดีมาก ยุนซอ
วันนี้เธอควรตั้งใจทำงานเต็มที่
พร้อม...
หวังว่าจะไม่เต็มที่จนเป็นบ้าไปนะ
ทำไมคุณ...
ผมก้มไปเก็บเจ้านี่น่ะครับ
คุณสบายดีนะครับ
สบายดีอยู่แล้วค่ะ
คุณยุนซอ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
สวัสดีค่ะ
จริงสิ คุณไม่เป็นไรใช่ไหมคะ คุณมีรอยช้ำด้วยไม่ใช่เหรอ
ไม่ค่ะ ฉันสบายดี
- หมายถึงเรื่องอะไรกันเหรอ - อ๋อ...
เมื่อคืนคุณยุนซอ ล้มหน้าคะมำพื้นน่ะค่ะ
ล้มหน้าคะมำพื้นเหรอ
คือเมื่อคืนนี้ทนายควอน มาเจอเราตอนดึกแล้ว
แล้วคุณยุนซอก็วิ่งไปหาเขา และบอกว่ามีอะไรจะพูด
แต่อยู่ๆ เธอก็เสียการทรงตัว
แล้วเริ่มเซไปทางนั้นทีทางนี้ที
ทนายควอนไม่คว้าเธอไว้ แต่กลับเบี่ยงตัวหลบ เธอก็เลยล้ม
ตายจริง ทนายควอนหลบเธอเหรอ
- ค่ะ - น่าผิดหวังใช่ไหมล่ะ
ทีนี้คุณยุนซอเลยพยายามอย่างที่สุด เพื่อพยุงตัวเองไม่ให้ล้ม
เธอเลยเข็นถังขยะ แล้ววิ่งไปจนสุดทางเดิน
แต่สุดท้ายก็ล้มอยู่ดี
แต่ฉันไม่เข้าใจเลย
หมายความว่ายังไง ที่ว่าเธอเข็นถังขยะแล้ววิ่งไป
อ๋อ ก็...
แบบนี้ไงคะ
พอเถอะ
ตายแล้ว ขอโทษค่ะ
ฉันแค่อยากช่วยให้เธอเห็นภาพน่ะ
ไม่ต้องห่วงค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ
ขอตัวก่อนนะคะ
โอ๊ย น่าอายเป็นบ้า
เดี๋ยวนะ ทำไมทุกคนถึงมาเช้าจัง
- ทนายควอน - ครับ
นายนี่ใจดำเป็นบ้า
ใจดำอย่างกับอีกาเลย
ทำไมเมื่อคืนทำแบบนั้นล่ะ
หมายความว่ายังไงครับ
นี่ไม่รู้จริงเหรอ
นายน่าจะคว้าตัวคุณยุนซอไว้ ทำไมถึงได้...
เบี่ยงตัวหลบเธอแบบนั้นได้ยังไง
ผมยกขาแบบนั้นเมื่อไหร่กัน
- ผมแค่เบี่ยงตัวนิดเดียว - นายเบี่ยงตัวแล้วยกขา
ถ้ามีคนกำลังจะล้ม ตามสัญชาตญาณเราก็ต้องคว้าไว้ ดูสิ
สัญชาตญาณนี่ไง นายน่าจะคว้าไว้สิ หลบทำไมเนี่ย
เหลือเชื่อเลย
แต่ก็ดีนะที่มีแต่พวกเรา ถ้าคนอื่นเห็นเข้าล่ะ
อาจมีคนเอาภาพไปลง แล้วพยายามทำให้โอยุนซออับอาย
โธ่เอ๊ย
ฉันก็ไม่รู้ว่าคุณยุนซอ จะรับมือกับเรื่องนี้ได้ไหม
นักแสดงระดับเธอ ต้องมาอับอายต่อหน้าคนตั้งเยอะ
ถ้าเธอบอกว่าจากนี้ไป จะไม่มาทำงานแล้วล่ะ
เธออาจไม่มาทำงานเหรอครับ
ทำไมทำหน้าแบบนี้ นี่หวังให้เป็นแบบนั้นเหรอ
ถ้าคุณยุนซอเลิกมาทำงาน นายก็ควรเลิกมาทำงานด้วย
- พูดจริงเหรอครับ - ล้อเล่นต่างหาก
ทำตัวดีๆ กับเธอหน่อย นะ
ขอร้องล่ะ ทำดีกับเธอหน่อย
น่านะ ทำตัวดีๆ สิ
อย่างน้อยก็ทำดีกับเธอ เพื่อลูกพี่ลูกน้องของฉันแล้วกัน
- ผมไม่เคยเจอเขาด้วยซ้ำไป - เขาหน้าตาน่ารักดี
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์ค่ะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
ผมไม่รู้มาก่อนว่า คุณจะโหดเหี้ยมแบบนี้ ทนายควอน
ผมผิดหวังในตัวคุณนะ
ฉันก็ได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นแล้ว
ดูเหมือนเมื่อวาน คุณจะใจร้ายไปนิดนะคะ
เขาไม่ได้ใจร้ายไปนิด เขาใจร้ายมากเลยล่ะค่ะ
วันนี้คุณยุนซอดูไม่พอใจสุดๆ
คุณจะทำยังไงคะ
แทนที่เธอจะได้ช่อดอกไม้ ในงานเลี้ยงต้อนรับ
แต่กลับได้ความอับอายมาเป็นเข่ง เธอก็ต้องไม่พอใจอยู่แล้ว
ทำไมคุณถึงทำกับเธอแบบนั้นนะ
ขอโทษค่ะ
ถ้าทำให้คุณไม่พอใจ ฉันต้องขอโทษด้วยค่ะ
อรุณสวัสดิ์ค่ะ ทนายควอน
ครับ อรุณสวัสดิ์
รับกาแฟสักถ้วยไหมคะ
ไม่ครับ ไม่เป็นไร
ถ้าต้องการอะไร บอกฉันได้เลยนะคะ
ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะเป็นสุดยอดเลขา
เริ่มตั้งแต่วันนี้ค่ะ
เรื่องเมื่อวาน...
อะไรเนี่ย นี่เขาพยายามจะขอโทษฉันเหรอ
ฉันจะยินดีรับคำขอโทษจากเขา
เมื่อคืนนี้คุณเมามาก คุณโอจินชิม
ไม่ใช่ภาพที่น่าดูเลย
- อะไรนะคะ - ผมคิดว่าจากนี้ไป
คุณไม่ควรดื่มมากขนาดนั้นครับ
พูดเหลวไหลอะไร...
คุณควรขอโทษฉันสิคะ
ไม่ใช่มาให้คำแนะนำแบบนี้
ขอโทษเหรอ
เมื่อวานนี้ที่ฉันล้ม
ก็เพราะคุณนะคะ
ถ้าพูดกันตามจริง ก็ไม่ใช่เพราะผมนะ
คุณล้มของคุณเองต่างหาก
งั้นคุณจะบอกฉันว่า คุณไม่ได้ทำอะไรผิดเหรอ
ผมก็รู้สึกถึงข้อควรทำ ตามหลักจริยธรรมอยู่
ข้อควรทำตามหลักจริยธรรมเหรอ
ประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง
คุณเบี่ยงตัวหลบทั้งที่รู้
ว่าฉันอาจบาดเจ็บได้ แต่คุณกลับไม่คว้าตัวฉันไว้
คุณละเลยคนหนึ่งคน ที่เมาจนเกือบยืนไม่ไหว
- ดูเหมือนคุณจะรู้กฎหมายเหมือนกัน - ฉันเคยเรียนนิติศาสตร์มาน่ะ
นั่นไม่ใช่ประเด็นหลัก
ถ้าคุณมีข้อหักล้าง ฉันก็อยากจะฟังค่ะ
แล้วการที่คุณดื่มจนเมาล่ะครับ
- คะ - ผมแน่ใจว่าคุณคงทราบดี
ว่าการดื่มเยอะขนาดนั้นเมื่อวานนี้ อาจเป็นอันตรายมาก
และนั่นก็ถือเป็นความประมาท เลินเล่ออย่างร้ายแรงได้เหมือนกัน
ขอตัวครับ
"ขอตัว" งั้นเหรอ ขอตัวๆ ให้ตายสิ
กวนประสาทชะมัด
รู้สึกยังไงบ้างที่ได้กลับมา
ผมแค่รู้สึกขอบคุณ ที่คุณขอให้ผมกลับมาครับ
นี่คงเป็นเหตุผลที่เขาว่า เส้นสายก็สำคัญสินะครับ
ดูเอกสารคดีหมดหรือยัง
ขอโทษด้วยนะ ที่มอบหมายงานให้ทันทีที่มาถึง
นั่นเป็นเหตุผลที่คุณ ขอให้ผมกลับมาไม่ใช่เหรอครับ
ว่าแต่ประธานจองจีโฮ
คือคนที่เพิ่งถูกตั้งข้อหา เรื่องเล่นพนันต่างประเทศใช่ไหม
ใช่ อัยการพัคดูแลคดีนั้นอยู่
ระหว่างนี้ผมอยากให้คุณ ตรวจสอบเรื่องฟอกเงิน
มีหลักฐานอะไรหรือเปล่าครับ
มีคนมาแจ้งกับเรา ก่อนหน้านี้ก็เคยมีข่าวลือ
แต่เราเอาผิดเขาไม่ได้
- ทำไมครับ - คิดว่าเพราะอะไรล่ะ
นี่คุณพยายามจะให้ผม รับผิดชอบเต็มๆ เหรอครับ
ไม่หรอก ก็แค่ไม่มีใครสืบเรื่องนี้ได้
ถ้าไม่ใช่คนบ้าระห่ำแบบคุณน่ะ
แหม ถ้าคุณยกย่องผมขนาดนี้
ผมจะขุดคุ้ยมาให้ได้มากที่สุดครับ
คุณทำคนเดียวไม่ไหวแน่
ผมจะส่งคนที่ช่วยคุณได้ไปให้ พยายามเข้าล่ะ
ขอบคุณมากครับ
ไม่ทราบว่า...
คุณคืออัยการคิมเซวอนใช่ไหมครับ
ครับ ผมคิมเซวอน
สวัสดีครับ
ผมเป็นจนท.สืบสวน ชื่อคิมฮยองชิกครับ
ดิฉันเป็นเจ้าหน้าที่ธุรการ ยูฮยอนจีค่ะ
ยินดีที่ได้ร่วมงานกับคุณค่ะ
เช่นกันครับ
ฉันอัยการอีจูยองค่ะ
ฉันเคยช่วยรุ่นพี่พัคซอยอน ทำคดีการพนันในต่างประเทศ
ฉันเลยรู้เรื่องจองจีโฮเป็นอย่างดี
งั้นเราคงดำเนินการได้เร็ว
จัดข้าวของเถอะ แล้วมาเริ่มสรุปงานกัน
อีกสามนาทีมาประชุมกัน
สามนาทีเหรอ เราจะพร้อมในสามนาทีได้ยังไง
ฉันก็เคยได้ยินข่าวลือเรื่องเขา
- ต้มแกงยังใช้เวลานานกว่านั้นเลย - นั่นสิ
(ออลเวส์ ทนายควอนจองรก)
สวัสดีค่ะ สำนักงานกฎหมายออลเวส์ค่ะ
ที่นี่ออฟฟิศของทนายควอนจองรกค่ะ
- ค่ะ - จะรับสายไปทำไมกัน
ค่ะ สักครู่นะคะ
ทำอะไรคะ ฉันโอนสายให้คุณแล้ว
ลูกความของคุณ คุณคิมมยองฮวานโทรมาค่ะ
ครับ
ครับ ควอนจองรกครับ
ครับ ทราบแล้วครับ
ผมจะไปพบคุณในอีกหนึ่งชั่วโมงครับ
ครับ
ผมจะออกไปพบลูกความนะครับ
ค่ะ เชิญเลยค่ะ
วันนี้ผมคงทานข้าวกลางวัน กับคุณไม่ได้
ค่ะ ไม่ต้องห่วงค่ะ
ฉันจะหาอาหารกลางวันทานเองค่ะ
ครับ งั้นผมขอตัว
โธ่ แล้วเที่ยงนี้ฉันจะกินอะไรล่ะ
อยากกินเฝอเหรอ ได้สิ เดี๋ยวฉันเอาไปให้
เมื่อกี้มันอะไรกัน
ยุนซอให้ผมไปซื้อเฝอให้ เพราะเธอไม่มีคนกินข้าวด้วย
งั้นเหรอ งั้นก็ไปซื้อให้เธอ
เธอไม่ได้ขอให้นาย ซื้อร้านอาหารทั้งร้านนี่นา ไปเถอะ
ว่าแต่ยุนซอดูสวยมากเลยเนอะ
- เวลาเธอกินน่ะ - แหม
เรื่องกินนี่เธอถนัดเลยครับ
ใช่ไหมล่ะ เธอดูสวยจริงๆ นั่นแหละที่ทำให้เธอโดนใจฉัน
ฉันเอาเธอเข้าสังกัดตอนนั้นเลยล่ะ
จริงเหรอครับ
ตอนนั้นเธอสวยสุดๆ ไปเลย
ฉันว่าตัวเองคงไม่เหมาะ จะเป็นผู้จัดการให้คนดังหรอก
(สิบสี่ปีก่อน)
ฉันควรไปกู้เงินมา
แล้วเปิดร้านเหล้าดีไหม
- พุงออปังสี่ชิ้นค่ะ - ได้เลย
รู้แล้วน่า
ไว้ไปดื่มโซจูกันนะ
เลี้ยงเหล้าฉันหน่อยสิ
อือ
นี่ เธอเพิ่งซื้อพุงออปังมาใช่ไหม
- เปล่า - อย่าโกหกฉันนะ
- ไม่มีนะ - เถอะน่า เอามาแบ่งหน่อย
ขอดูหน่อย
อยู่นี่ไง มีตั้งสี่ชิ้น
- อยู่นี่ไง - "อยู่นี่ไง"
ยุนซอดังเป็นพลุแตก หลังถ่ายโฆษณานั่น
และเพราะอย่างนั้น ฉันเลยมีการเงินที่มั่นคง
เวลาผ่านไปไวเหลือเกิน
ฉันจะคอยดูแลยุนซอ
จนมั่นใจว่าเธอกลับมายืนเองได้
- จู่ๆ น้ำตาก็รื้นขึ้นมา - เพราะเข้าวัยทองแล้วหรือเปล่าครับ
เขาว่าผู้ชายวัยทอง ควบคุมอารมณ์ไม่ค่อยได้
อ๋อเหรอ หุบปากซะ
ใครน่ะ
สวัสดี คุณยู มีอะไรหรือเปล่า
จริงเหรอ
ได้ ไม่ต้องห่วง ได้ๆ
มินจีมีทริปต้องไปทำงานแถวชานเมือง
ฉันอยากให้นายไปกับเธอ คุณยูป่วยนิดหน่อย
งั้นใครจะขับรถให้ยุนซอ...
บอกให้เธอขึ้นแท็กซี่สิ นายต้องเอาเฝอไปให้เธอนี่
ตอนนี้มินจีกำลังดัง เราควรสนับสนุนเธอเต็มที่
นายก็เป็นผู้จัดการ น่าจะรู้ดี
ทำไม ไม่พอใจเหรอ
ทั้งอุ่นทั้งอร่อยใช่ไหมล่ะ เส้นก็ไม่อืดด้วยนะ
ฉันพยายามเต็มที่ ที่จะเอามาแบบเส้นไม่อืด
เธอจะได้กินอย่างอร่อยที่สุดไง
พี่ยอดเยี่ยมที่สุดเลยล่ะ
ฉันรู้สึกดีขึ้นได้สักที
งั้นก็แสดงว่า ความพยายามของฉันไม่สูญเปล่า
แต่ทำไมเธอไม่ไปกินข้าว กับเพื่อนที่ทำงานล่ะ
ฉันจะไปกินกับพวกเขา หลังเกิดเรื่องเมื่อวานได้ยังไง
โธ่ ว่าแต่ทนายปากร้ายคนนั้น ขอโทษหรือยัง
ไม่เลย แถมเขายังบอกฉันด้วย ว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรผิด
โอ๊ย เจ้าคนหยาบคายนั่น ต้องเสียสติไปแล้วแน่
ถ้าได้เจอเขา ฉันจะสั่งสอนเขาแน่นอน
ตายแล้ว
- อะไร - เขาอยู่นั่นไง
ใคร เธอพูดเรื่องอะไร
ทนายปากร้ายคนนั้นไง
อะไรนะ ไอ้คนหยาบคาย...
เย็นไว้ก่อน
หล่อเป็นบ้าเลยแฮะ
ไม่เห็นหล่อเลย ดูให้ดีๆ สิ
ฉันดูอีกรอบแล้ว เขาก็ยังหล่อมากอยู่ดี
แหม พอมาคิดดูดีๆ แล้ว หมอนี่ดูร้ายกาจจริงด้วย
- ว่าแต่เธอแอบทำไม - หือ
ก็ชัดเจนออกจะตาย
ฉากหน้าของฉัน คือมาเริ่มต้นใหม่กับการทำงานนี้
จะให้ใครเห็นฉัน อยู่กับผู้จัดการส่วนตัวได้ยังไง
อีกอย่างนะ การกินเฝอบนรถ ก็ดูไม่มีระดับเลยสักนิด
งั้นฉันไปดีกว่า
สุดยอดเลขาต้องไม่อยู่ห่างจากโต๊ะ
แต่เขาหล่อมากจริงๆ นะ
อาหารร้านนี้อร่อยดีนะ
เราน่าจะสั่งมากินบ่อยๆ
นั่นสิ อร่อยดี
ว่าแต่ทำไมคุณยุนซอ ไม่มาทานอาหารกับเราล่ะ
ที่จริงฉันไม่คิดว่าเธอ ทานมื้อเที่ยงด้วยซ้ำ
เธอคงอายที่ล้มต่อหน้าเราเมื่อคืน
ฟังจากที่เธอพูดตอนเมา
เธอกินข้าวคนเดียวไม่ได้นะ
สงสัยจังว่าวันนี้เธอจะกินข้าวกับใคร
เธอจะดื่มแค่ชาลูกเดือยอีกหรือเปล่า
ฉันเห็นเธอดื่มชานั่นเป็นมื้อเที่ยง ทุกครั้งที่ทนายควอนไม่อยู่
- กลับมาแล้วเหรอคะ - ครับ
ว่าแต่ทำไมมายืนอยู่ตรงนี้ล่ะคะ
อยากได้อะไรหรือเปล่าคะ
- ไปทานมื้อเที่ยงกันเถอะ - คะ
คุณน่าจะเมาค้างอยู่ งั้นไปทานเฝอกันไหมครับ
เฝอเหรอคะ
ฉันว่าฉันคงไม่ต้องทานหรอกค่ะ
เหรอครับ ทำไมล่ะ
- ฉันพยายามลดน้ำหนักอยู่ - ลดน้ำหนักเหรอ
ค่ะ อยู่ๆ ฉันก็รู้สึกว่าต้องลดน่ะ
ครับ งั้นผมขอตัว
ทำไมจู่ๆ ถึงมาชวนนะ
ชวนให้เร็วกว่านี้หน่อยก็ไม่ได้
อะไรเนี่ย
ทำอะไรของเธอน่ะ
มาแล้วเหรอครับ
สวัสดีค่ะ
ขนมปังฮันนี่โอ๊ต กับซอสฮันนี่มัสตาร์ดใช่ไหมครับ
ค่ะ ฮันนี่
ค่ะๆ เอาแบบนั้นแหละค่ะ
แต่ทำไมคุณถึงจำได้ล่ะ
ทำไมจะจำไม่ได้ล่ะครับ คุณเป็นลูกค้าคนพิเศษนะ
ลูกค้าคนพิเศษเหรอ
คืออย่างนี้ครับ
คุณดูเหมือนคุณยายผมมากเลย
ยายคุณเหรอ
ผมรู้สึกเหมือนคุณเป็นคนในครอบครัว
จากนี้ไป ขอเรียกว่า "คุณน้า" ได้ไหมครับ
ค่ะ
ทนายทัน คุณจะทำเมิน ใส่คนอื่นแบบนี้ไม่ได้นะ
ทำไมถึงทำเป็นไม่เห็นผมล่ะ
ช่วยลืมทุกอย่าง ที่คุณเห็นในร้านนั่นด้วย
อะไรเหรอครับ
ผมมัวแต่กินแซนด์วิช ก็เลยไม่ทันสังเกตเห็นอะไร
- จริงเหรอคะ - ครับ
ผมได้ยินแค่พนักงานที่คุณแอบชอบ
บอกว่าคุณดูเหมือนยายเขา
แล้วบอกว่าจากนี้ไป เขาอยากเรียกคุณว่า "คุณน้า"
ยินดีด้วยที่ได้หลานชายมา
พอเถอะค่ะ
อย่าเสียใจไปเลย
อีกไม่นานคุณก็ตกหลุมรัก ปุบปับแป๊บเดียวอีกนั่นแหละ
คุณเป็นคนแบบนั้นนี่
ทนายควอน รับกาแฟสักแก้วไหมคะ
ไม่ครับ ไม่เป็นไร
ตอนนี้บ่ายสามโมงแล้ว เป็นเวลาที่คนเรารู้สึกเหนื่อยที่สุด
ฉันจะรีบเอามาให้นะคะ จะได้ช่วยให้คุณทำงานได้ดีขึ้น
ไม่จำเป็นครับ
น่าอายจะตาย
คนก็มีตั้งมากมาย ทำไมถึงต้องเจอทนายชเวด้วย
จะสนใจทำไมคะ นี่ก็ไม่ใช่ครั้งแรกสักหน่อย
อะไรนะ
ถ้าฉันสวยกว่านี้
ถ้าฉันสวยและหุ่นดีเหมือนคุณโอยุนซอ
ก็คงไม่มีใครทำกับฉันแบบนี้หรอก
ฉันแน่ใจว่าคุณยุนซอต้องไม่เคย โดนทำให้เสียหน้าแบบนี้มาก่อน
ก็ต้องไม่เคยอยู่แล้วล่ะ
ดูพวกทนายของเราสิ อีกอย่างนะ มีหนุ่มคนดังหลายคน
ที่ยอมรับว่าคุณยุนซอ เป็นผู้หญิงในฝัน
เธอเป็นที่นิยมมากเลยล่ะ
นั่นสิ คุณยุนซอถึงมีข่าวว่าคบกับ ลูกชายของประธานกลุ่มธุรกิจใหญ่
- คิดว่าเกิดอะไรขึ้นเหรอ - ข่าวฉาวเรื่องยาน่ะเหรอ
ศาลตัดสินแล้วนี่ว่าเธอบริสุทธิ์
ไม่ใช่เรื่องนั้น
ฉันอยากรู้เรื่องความสัมพันธ์ของเธอ กับลูกชายประธานกลุ่มธุรกิจนั่น
ใครๆ ก็รู้ว่าเธออยู่ในที่เกิดเหตุ
จริงด้วย คุณยุนซอคงไม่อยู่ที่นั่น กับคนไม่รู้จักหรอก
ฉันเพิ่งได้ยินข่าวลือ...
- ข่าวลือเหรอ - สวัสดีค่ะ
อยู่ในนี้กันเองเหรอคะ
มาดื่มชากันนี่เอง
ฉันมาเอากาแฟไปให้ทนายควอนค่ะ
ค่ะ
- วันนี้คุณแต่งหน้าด้วย - ฉันแต่งหน้าตลอดนะคะ
จริงเหรอคะ
แต่วันนี้ดูดีมากเลยนะ
ครับ
นี่ค่ะ เชิญดื่มได้เลย
กาแฟหอมดีนะคะ
ขอบคุณครับ
ทำไม มีอะไรหรือเปล่า
หือ
ไม่มีอะไรสักหน่อย
มีอะไร ทนายคนนั้น แกล้งเธออีกแล้วเหรอ
ฉันจะบอกท่านประธาน ให้เขาเปลี่ยนทนายให้เธอ
ไม่เป็นไร ก็อย่างที่บอกแหละ
ฉันจะเป็นเลขาที่ดีที่สุด แล้วแก้แค้นเขาให้ได้
วันนี้ฉันเอาคืนเขา ได้ตั้งหลายอย่างนะ
ฉันต่อสายให้เขา ถ่ายเอกสารจนชำนาญ
แล้วยังเอากาแฟแสนอร่อยไปให้เขาด้วย
น่าภูมิใจจริงๆ โอยุนซอ
ว่าแต่ ยุนซอ
พรุ่งนี้เธอต้องไปที่ทำงานเองนะ
- ฉันมารับเธอไม่ได้ - ทำไมล่ะ
ฉันต้องไปฝึกอบรมป้องกันภัยพลเรือน
แล้วพรุ่งนี้ฉันจะทำยังไงล่ะ
นั่งแท็กซี่สิ ยัยบ๊อง
แต่ฉันไม่ชอบนั่งนี่นา
ฉันไม่ชอบเวลาคนขับแท็กซี่จำฉันได้
ฉันรู้ ฉันว่าจะหาคนขับให้เธอ
แต่พรุ่งนี้พวกผู้จัดการ ยุ่งกันหมดเลย
ก็ได้ค่ะ
พรุ่งนี้ฉันจะดูแลตัวเอง
ขอให้โชคดีกับการฝึกนะ
อือ
- เดี๋ยวนะ พี่ - หือ
- พี่เคยเข้ากรมแล้วเหรอ - ก็ต้องเคยแล้วสิ
เธอเห็นฉันเป็นคนยังไงกัน
ฉันอยู่ในหน่วย ที่ติดอันดับว่าโหดที่สุดเลยนะ
ฉันคงนิ่มนวลกับเธอไปล่ะสิ
ฉันจะเร่งความเร็วหน่อยแล้วกัน
วันนี้กลับเร็วแฮะ
- กินข้าวหรือยัง - ยัง
ฉันถึงได้รอนายไง
ฉันเป็นเพื่อนร่วมห้อง ที่สมบูรณ์แบบใช่ไหมล่ะ
นายคงอยากให้ฉันอยู่ไปอีกนานแหงๆ
ยิ่งนายย้ายออกเร็วเท่าไรก็ยิ่งดี
ต้องพูดแรงขนาดนี้ด้วยเหรอ
เดี๋ยวยอรึมอาจชวนนายไปดื่มนะ
เธอคงกำลังเครียดเพราะฉันน่ะ
- นายควร... - อย่าลากฉันไปยุ่งเรื่องของนาย
เถอะน่า ยอรึมชอบนายนี่นา
เธอทั้งหวังพึ่งและไว้ใจนาย
ถ้าเป็นงั้นจริง เธอก็ควรเลือกฉัน ไม่ใช่นาย
- จริงด้วยสินะ - ไม่ต้องมาอวด เห็นแล้วรำคาญ
เลิกหัวร้อนง่ายสักทีน่า
ปรับอารมณ์ลงมาหน่อยเถอะ
ถ้าไม่นับฉัน คนอื่นคงทนนายไม่ไหวหรอก
เลขาคนใหม่ของนาย
คงลำบากในการปรับตัว ให้เข้ากับบุคลิกของนาย
ก็ช่างสิ
"ก็ช่างสิ"
(เอกสารขอคำสั่งศาลเบื้องต้น กรณีถ่ายโอนทรัพย์สิน)
ผมหารายงานที่ต้องอ่านตอนนี้ ไม่เจอด้วยซ้ำ
ลืมแล้วเหรอครับ ว่าผมบอกให้คุณพักผ่อนไปเฉยๆ
ฉันพยายามของฉันเต็มที่ ไม่เห็นต้องใจร้ายใส่กันเลย
ฉันอาจทำอะไรไม่ค่อยเป็น
แต่ฉันก็ตั้งใจจะเรียนรู้นะ
- ฉันเพิ่งได้ยินข่าวลือ... - ข่าวลือเหรอ
สวัสดีค่ะ อยู่ในนี้กันเองเหรอคะ
เชิญดื่มได้เลย กาแฟหอมดีนะคะ
ขอบคุณครับ
เอาล่ะ
ฉันควรขับรถแบบนั้น
เอาล่ะ ตราบใดที่ฉันไม่ประหม่า
ฉันต้องไปถึงอย่างปลอดภัยแน่นอน
พร้อมนะ
แอ็กชั่น
รู้แล้วน่า
ฉันพยายามไปข้างหน้าแล้ว
ขับรถให้มันดีๆ หน่อย
- ฉันเองก็อยากขับให้ดีๆ - เปิดหน้าต่างเลย
เปิดหน้าต่างสิ เปิดหน้าต่าง
- เกือบถึงแล้ว เร็วสิ - ลงมาจากรถเลย
เฮ้ย บอกให้ลงมาไง
ไม่ยอมลงเหรอ ก็ได้ แกตายแน่
ตายแล้ว
อะไรเนี่ย ทำไมเขาไม่ขับไปล่ะ
เอาล่ะ ไปกันๆ
ตายแล้ว เมื่อกี้ฉันชนรถคันนั้นเหรอ
นักแสดงสาวโอยุนซอ เป็นข่าวใหญ่อีกครั้ง
เมื่อสองปีก่อน เธอพักงานชั่วคราว เพราะข่าวอื้อฉาวเรื่องยาเสพติด
และในครั้งนี้
นักแสดงสาวโอยุนซอถูกวิพากษ์วิจารณ์ ว่าขับรถโดยประมาท
เธอถูกวิพากษ์วิจารณ์...
ตายแล้ว
ลงมาเลย เฮ้ย ลงจากรถสิ
ลงมาเลย นี่ป้า
ให้ตายสิ ฉันต้องมาเจอ เรื่องน่ารำคาญแต่เช้า
รถฉันพังแล้วเนี่ย
เธอทำรถฉันพัง ลงมาเดี๋ยวนี้เลย
นี่ป้า ไหนขอดูหน้าหน่อย
ถอดแว่นกันแดดออกสิ เปิดกระจกด้วย ลงมา
ทำไมเขาไม่รับสายนะ แย่แล้ว
เธอทำรถฉันพัง ลงมาดูกับตาตัวเองสิ
อยากให้ฉันทุบกระจกหรือไง ดูเลยนะ ฉันจะทุบกระจกให้เละเลย
เฮ้ย ฉันจะทุบแล้วนะ
พอได้แล้วครับ
- คุณเป็นใคร - จากไปนี้ขอให้คุณคุยกับผม
ผมเป็นทนายของเธอ
อะไรนะ ทนายเหรอ
ถ้าเป็นทนายจริง คุณคิดว่าจะปล่อยเรื่องนี้ไปได้เหรอ
เราปล่อยไปไม่ได้อยู่แล้วครับ
และผมก็จะไม่ยอมปล่อย เรื่องที่คุณทำไปด้วย
- ผมทำอะไร - สิ่งที่คุณทำ
เรียกว่าการขับรถด้วยอารมณ์ หรือขับรถโดยประมาท
ตามมาตราที่ 151-2 ของกฎหมายจราจร
นี่เป็นความผิดที่มีโทษจำคุก สูงสุดหนึ่งปีหรือปรับห้าล้านวอนครับ
ฟังนะ
ผู้หญิงคนนี้ชนท้ายรถผมก่อนนะ
ครับ
เราสามารถดูเหตุการณ์ทั้งหมด จากกล้องหน้ารถได้
และเรายังตรวจดูได้ด้วย ว่าคุณเปลี่ยนเลนกะทันหัน
โดยไม่ได้เปิดไฟเลี้ยวหรือเปล่า
พอลองดูดีๆ รอยนี่ก็ไม่ได้ใหญ่อะไรนัก
เวลาขับรถ ก็เกิดเรื่องแบบนี้ได้ตลอดแหละ
ถ้าเรามัวมาโกรธกันด้วยเรื่องแบบนี้
แล้วต่างตีโพยตีพาย มันก็คงไม่ดีกับทั้งสองฝ่าย
ผมจะเห็นใจแล้วกัน เรามาตกลงกันเถอะ ลงมาสิ
ไม่ครับ มาตกลงกันตามกฎหมายเถอะ
ผมชอบกฎหมายมากทีเดียวครับ
จ้องผมแบบนั้นทำไมครับ
ฉันไม่ได้จ้องคุณค่ะ
ทำไมคุณจ้องฉันแบบนั้นล่ะคะ
ผมกำลังสงสัยว่าคุณ ไม่ต้องไปโรงพยาบาลใช่ไหม
ไม่ต้องไปหรอกค่ะ
ฉันสบายดี
ว่าแต่รู้ได้ยังไงคะว่าเป็นฉัน
ผมเห็นคุณน่ะ
ลงมาเลย เฮ้ย ลงจากรถสิ
ลงมาเลย นี่ป้า
ให้ตายสิ ฉันต้องมาเจอ เรื่องน่ารำคาญแต่เช้า
เธอทำรถฉันพัง ลงมาเดี๋ยวนี้เลย
ยังไงก็ขอบคุณนะคะที่เข้ามา
แล้วช่วยฉันไว้
ฉันจะตอบแทนคุณ ด้วยการทำงานให้หนักในวันนี้
ครับ ได้เลย
อรุณสวัสดิ์ครับ คุณยุนซอ
ค่ะ สวัสดีค่ะ
ขอโทษที
ทนายควอนนี่ทำหน้านิ่ง ได้ตลอดเวลาจริงๆ นะ
ใช่เลย นิ่งแบบนั้นแหละ
ถ้าบังเอิญเจอคุณยุนซอแต่เช้า
ก็ควรจะฉีกยิ้มตั้งแต่ปากถึงหูสิ
ได้ทำงานใกล้ชิดกับเธอที่สุดแท้ๆ
แต่กลับทำตัว ไม่เป็นมิตรแบบนี้ได้ยังไง
ถ้าเจอเธอข้างนอก ก็คงทำเป็นไม่รู้จักกันสินะ
- คุณว่าไหม - คงอย่างนั้นค่ะ
ยิ้มสิ ยิ้มแบบนี้
ผมรู้ว่ามันน่าอึดอัดมาก เวลาอยู่กับทนายควอน
แต่ผมจะคอยช่วยคุณเอง สู้ๆ นะ คุณยุนซอ
- ได้ค่ะ - ดีครับ
ทนายควอนน่ะ
ถ้าผมเสียงแข็งเข้าหน่อย เขาจะว่านอนสอนง่ายมาก
เพราะฉะนั้นถ้าเขาทำคุณเครียด หรือต่อว่าคุณ ก็บอกผมได้ทุกเมื่อนะ
แล้วก็อย่าคิดเรื่องลาออกเชียวนะครับ
ไม่รู้สิคะ ฉันว่าเขา อาจเป็นคนดีกว่าที่เราคิดก็ได้
ว่าไงนะครับ
คะ ไม่มีอะไรค่ะ
หูฝาดไปหรือเปล่านะ
- คุณโอจินชิม - คะ
คุณเคยเรียนนิติศาสตร์ใช่ไหม
ค่ะ ตอนปีหนึ่งเทอมหนึ่ง
ฉันไม่ได้โดนไล่ออกนะ ฉันตัดสินใจลาออกเอง
เพราะตารางงานฉันยุ่งมากน่ะ
คุณเคยค้นหาคดีอ้างอิงไหมครับ
ไม่เคยค่ะ
ถ้าลองค้นหาคีย์เวิร์ด ในหน้าเว็บไซต์ของศาลฎีกา
คุณจะเจอคดีอ้างอิงที่เกี่ยวข้อง
หาทุกอย่าง ที่เกี่ยวข้องกับคดีให้ทีครับ
ฉันจะต้องหาอะไรคะ
คดีเกี่ยวกับการร้องเรียน เรื่องสัตว์เลี้ยงเสียงดัง
ไม่ต้องจำกัดเฉพาะสัตว์เลี้ยงก็ได้ อาจเป็นกรณีพิพาท
หรือการฟ้องร้องระหว่างเพื่อนบ้าน หรือเสียงดังในตึกก็ได้
ค่ะ นี่เป็นงานแรกของฉัน ฉันจะทำให้เต็มที่ค่ะ
ครับ ได้
(ศาลฎีกา)
คดีเก่าๆ ไม่ได้มีเยอะอย่างที่คิดไว้
โดยเฉพาะการฟ้องร้องเรื่องเสียง จากสัตว์เลี้ยงยิ่งหายากเลยค่ะ
แต่ฉันนึกถึงเรื่องที่เคยได้ยิน แล้วก็ลองไปหาดู
นี่ไม่ใช่คดีในเกาหลี แต่เป็นคดีที่อเมริกาค่ะ
มีคนฟ้องร้องเพื่อนบ้าน
เพราะหมาข้างบ้านทำเสียงดัง และชนะคดีนั้นด้วย
แล้วคุณรู้ไหมว่าคนนั้น ได้ค่าชดเชยเท่าไร
ห้าร้อยล้านดอลลาร์ค่ะ เหลือเชื่อเลยไหมล่ะ
คุณได้ยินเรื่องคดีนี้มาจากไหนครับ
สมัยเรียนปีหนึ่ง เราตั้งศาลจำลองกัน
และฉันก็จำได้ว่าอีกฝั่งพูดถึงคดีนี้
นั่นก็น่าจะนานมากแล้ว ยังจำได้อยู่เหรอครับ
ความจำฉันดีน่ะค่ะ
ถึงพวกผู้กำกับหนังจะไม่เคย ชมฉันเรื่องฝีมือการแสดง
แต่ฉันได้รับคำชมบ่อยๆ เรื่องจำบทเก่ง
แหม ไม่ได้ตั้งใจอวดหรอกนะคะ
ก็เป็นเรื่องน่าอวดอยู่นะครับ
อะไรนะคะ
นี่มีประโยชน์มาก คุณไปได้แล้วล่ะครับ
ค่ะ
ครับ ตามนั้น
เพราะเป็นมือหนึ่งของบริษัท หรือเปล่านะ งานเขาเยอะจริงๆ
เขาบอกว่าจะไม่พอใจมาก ถ้าฉันไม่กลับบ้านตรงเวลา
ฉันควรกลับบ้านจริงๆ เหรอ
ดึกขนาดนี้แล้วเหรอ
(หิวจังเลย)
ฉันไม่ได้หลับนะคะ
ฉันกำลังคิด เรื่องตารางงานพรุ่งนี้ของคุณค่ะ
ทำไมยังไม่กลับบ้านครับ
เผื่อคุณต้องเพิ่มอะไร ลงในตารางน่ะค่ะ
ไปทานมื้อเย็นกันเถอะ
- คะ - ไปทานมื้อเย็นกันครับ
วันนี้คุณเป็นอะไรคะ
ทำไมคุณทำตัวดีจัง
คุณยื่นมือเข้ามาช่วยฉันเรื่องรถชน
คุณเคยต่อว่าฉัน บอกว่าฉันช่วยอะไรคุณไม่ได้
แต่วันนี้คุณกลับมอบหมายงานให้ฉัน
คุณชมฉัน แล้วตอนนี้ ยังอยากจะไปทานมื้อเย็นด้วย
แปลกจังเลย
ไม่นะ นี่ฉันกำลังจะโดนลอยแพเหรอ
คุณดีกับฉัน เพราะนี่เป็นวันสุดท้ายของฉันเหรอ
มื้อเย็นนี่ เป็นงานเลี้ยงส่งฉันใช่ไหม
ไม่ใช่ครับ ผมแค่คิดว่า เราควรไปทานมื้อเย็นกันจริงๆ
ไปกันเถอะ
ตายแล้ว
(ไส้ย่าง)
มาร้านนี้บ่อยเหรอคะ
ที่นี่ไม่มีลูกค้าเลย แต่คงเป็นร้านดังที่ซ่อนตัวอยู่สินะ
เปล่าครับ อาหารที่นี่ไม่ค่อยอร่อย
- เนื้อก็แห้งด้วย - แล้วมาที่นี่ทำไมคะ
คุณบอกว่าอึดอัดเวลาไปร้านอาหาร ที่คนเยอะไม่ใช่เหรอครับ
คุณเลยมาที่นี่เพื่อฉันเหรอ
คุณจะใส่แว่นกันแดดนั่น อีกนานแค่ไหนครับ
นั่นสิ ที่นี่คงไม่มีใครจำฉันได้
แถมในร้านก็ยังไม่มีคนด้วย งั้นฉันจะถอดแว่นแล้วกัน
ฉันเป็นนางแบบให้โฆษณาโซจูนั่นด้วย
คุณจำได้ไหมคะ
คุณบอกว่าฉันไม่เคยเปลี่ยนเหรอ
นั่นเพราะฉันไม่เคยลืม ว่าตอนแรกฉันเป็นยังไง
ฉันถึงเลือกเครื่องดื่ม ที่เหมือนตัวเองไงคะ
รสชาติที่ไม่เคยเปลี่ยน ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน
"ไม่ต่างจากขวดแรก"
อะไรเนี่ย คุณทำฉันขายหน้านะ
วันนี้ฉันขอดื่มเยอะหน่อยได้ไหมคะ
คุณดื่มเยอะบ่อยนะครับ
เพราะฉันรู้สึกแย่ ในงานเลี้ยงต้อนรับต่างหาก
วันนี้ ฉันรู้สึก...
ไม่ค่อยแย่เท่าไร เพราะงั้นฉันจะดื่มให้มากหน่อยค่ะ
สวัสดีครับ หนาวจัง
เปลี่ยนโปสเตอร์บนผนังได้แล้วครับ
เขาเปลี่ยนนางแบบ โซจูยี่ห้อนี้ไปตั้งนานแล้ว
ยังไงเราก็ไม่ค่อยมีลูกค้าอยู่แล้ว ไม่มีใครเห็นหรอก
ผมถึงเอานี่มาให้ไง
- เดี๋ยวเปลี่ยนให้นะครับ - เอาเลยจ้ะ
(รสชาติที่ไม่เคยเปลี่ยน ตั้งแต่ขวดแรกจนถึงขวดนี้)
ฉันว่าเรามาถูกที่เลยล่ะ
คงอึดอัดน่าดู ถ้ามีคนจำฉันได้ขึ้นมาจริงๆ
(รสชาติที่ไม่เคยเปลี่ยน ตั้งแต่ขวดแรกจนถึงขวดนี้)
ขอให้ขายดีนะครับ
คุณโอจินชิมดูเป็น คนเข้มแข็งกว่าที่ผมคิดไว้ซะอีก
ค่ะ สมัยที่เป็นคนดัง ฉันโดนจนชินแล้วล่ะ
คนพากันซุบซิบเรื่องฉันตลอด แถมยังโพสต์แสดงความเห็นแรงๆ
มีข่าวลือเยอะแยะ ถึงเรื่องที่ฉันไม่เคยทำด้วยซ้ำ
ฉันเจอเรื่องแบบนั้นมานาน จนตอนนี้ชินแล้วค่ะ
แต่ก็คงโกหก ถ้าบอกว่าฉันไม่เป็นอะไรเลย
ทำงานในสำนักงานกฎหมาย เป็นยังไงบ้างครับ
ก่อนหน้านี้ก็โหดอยู่ค่ะ
แต่วันนี้ฉันชอบนะ
วันนี้คุณให้งานฉัน
ชมฉัน
แถมพาฉันมาเลี้ยงไส้ย่าง เป็นรางวัลพิเศษด้วย
ทนายควอน เจอกันพรุ่งนี้นะคะ
- ราตรีสวัสดิ์ค่ะ - ครับ
คุณโอจินชิม
จริงๆ เลย บอกให้เรียกโอยุนซอไง
คะ
ก่อนหน้านี้ ผมไม่เคย มองคุณโอจินชิม...
ในฐานะเลขาเลยครับ
คุณเป็นคนที่จะอยู่แป๊บๆ แล้วก็ไป
ก็จริงที่ผมเคยคิดว่า คุณเป็นตัววุ่นวาย
แต่นับจากนี้ ผมอยากเปลี่ยนความคิดที่มีต่อคุณ
- คะ - ผมอยากให้โอกาสคุณ
โอกาสที่จะเป็นเลขาผมจริงๆ
มาเริ่มต้นกันใหม่ตั้งแต่แรกนะครับ
จริงเหรอคะ
ขอบคุณนะคะ ทนายควอน
ฉันจะทุ่มสุดตัวเลยค่ะ
คราวนี้...
ผมไม่ได้หลบนะครับ
ต้องมีอะไรแน่ๆ
หมายถึงเธอก็ดีในฐานะเลขา
ผมรวบรวมงานที่คุณต้องทำมาให้
เขาบอกจะให้ฉันทำงานจริงจัง แต่นี่มันแทบใช้งานกันเป็นทาสแล้ว
คิดว่าไงครับ ทีนี้ก็ไม่มีใครจำคุณได้แล้วใช่ไหม
- รู้ด้วยเหรอคะว่าเป็นฉัน - ก็ต้องรู้สิครับ
พยานคนนี้กำลังให้การเท็จต่อหน้าศาล
- ทำอะไรของคุณครับ - ใช่ ทำอะไรของเธอ
- นี่ หยุดนะ ว้าย - หยุดสิ
ระวังคำพูดด้วยครับ
หา คุณยุนซอโดนจับอีกแล้วเหรอ
ฉันไม่เคยเห็นคุณยิ้มแบบนี้เลย
- ฉันไม่ได้มีแฟน - อย่ามาโม้
เราไปเรียนกันต่างหาก
คำบรรยายโดย: ณัฐณิชา พุฒพิทักษ์