มีเรื่องอยากคุยกับฉันเหรอคะ
- มันยากใช่ไหมครับ - อะไรคะ
คุณร้องไห้ได้นะครับ
ร้องออกมาให้เต็มที่ แล้วใช้ผ้านี่เช็ดน้ำตาคุณ
คุณก็ซื่อบื้อเหลือเกินนะครับ
น่าจะบอกผมให้เร็วกว่านี้ ว่าคุณต้องทนลำบากแค่ไหน
ทำไมถึงบอกให้ฉันร้องไห้คะ
แล้วที่ว่าฉันซื่อบื้อหมายถึงอะไรคะ
จุนซอกบอกผมหมดแล้วครับ
ได้ยินว่าทนายควอนใจร้ายกับคุณมาก
เห็นว่าเขาอารมณ์ร้าย หยาบคาย แถมให้คุณทำงานล่วงเวลาตลอด
ผมรู้ว่าที่คุณลางาน เมื่อไม่กี่วันก่อน
เป็นเพราะคุณทน การใช้อำนาจข่มเหงของเขาไม่ไหว
พูดเรื่องอะไรคะเนี่ย
ถ้าทำได้ ผมจะไล่เขาออกตอนนี้เลย
แต่เขาดันเก่งมาก สวนทางนิสัยแย่ๆ ของเขาน่ะครับ
อีกอย่าง ตอนนี้เขาก็ ว่าความอยู่หลายคดี
ผมเลยมาคิดดูน่ะครับ
ว่าให้คุณไปทำงานกับทนายชเว อีกสองเดือนที่เหลือนี่ดีไหม
- ไม่ค่ะ - เอ๊ะ
ทนายควอนไม่เคยใจร้ายกับฉันนะคะ
ฉันลางานด้วยเหตุผลส่วนตัว
ไม่เกี่ยวกับทนายควอนเลย
ทั้งหมดเป็นเรื่องเข้าใจผิดค่ะ
งั้นทำไมคุณถึงพูดว่า อยากทำลายทนายควอน
ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนล่ะครับ
ตายแล้ว ประธานจุนซอก ก็บอกคุณเรื่องนั้นด้วยเหรอคะ
ครับ
ฉันพูดแบบนั้น ตอนเพิ่งเริ่มทำงานที่นี่
ตอนนี้ทุกอย่างระหว่างเรา ราบรื่นดีแล้วค่ะ
ฉันได้เรียนรู้จากเขาเยอะเลย
เขาช่างเห็นอกเห็นใจ ฉันขอบคุณเขามาก
หมายความว่าคุณอยากทำงาน เป็นเลขาของเขาต่อไปใช่ไหมครับ
แน่นอนค่ะ
โล่งอกไปทีๆ โล่งอกเลยครับ
ผมกังวลมากว่าคุณอาจหนีเราไป
ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะ
โล่งอกจังเลยครับ
ทำไมประธานจุนซอกต้องพูดอะไร เกินความจำเป็นแบบนั้นด้วย
(ทนาย ควอนจองรก)
ชีวิตที่ไม่มีทนายควอนคงแย่มากแน่ๆ
เดี๋ยวนะ
เท่าที่รู้ คืนนี้เขาว่างนี่นา
ชวนเขาไปเดตดีไหมนะ
"ร้านอาหาร"
ใช้ไม่ได้แฮะ
(ร้านอาหารที่เหมาะกับการออกเดต)
"ร้านอาหารที่คนไม่เยอะ
และมีความเป็นส่วนตัว"
มีที่ไหนบ้างนะ
สวยจังเลย
- แล้วผมจะโทรหานะครับ - ครับ ขอตัวนะครับ
ครับ
เป็นยังไงบ้าง สบายดีใช่ไหม
อือ เพราะนายนั่นแหละ
ขอบคุณนะที่พาไปห้องฉุกเฉินวันนั้น
เล็กน้อยน่า
ดูแลตัวเองด้วยล่ะ
ควอนจองรก
นายว่าเรากำจัด ความกระอักกระอ่วนนี่ทิ้งไปดีไหม
คืนนี้ไปดื่มเบียร์กันเถอะ
(ดวงดาวที่ฉันหลงรัก)
กลับมาแล้วครับ
- สวัสดีค่ะ - ทนายควอน
คุณเองก็มีดวงดาวที่หลงรัก
อยู่ในก้นบึ้งของหัวใจ เหมือนกันไหมครับ
ครับ ก็น่าจะมี
ดวงดาว
- กลับมาแล้วครับ - กลับมาแล้วเหรอคะ
การพิจารณาคดีเป็นยังไงบ้างคะ
- ผมชนะครับ - ดีจัง
ฉันกำลังคิดอยู่น่ะค่ะ คืนนี้...
ผมกำลังจะบอกคุณพอดี
คืนนี้ผมคงต้องไปดื่มครับ
คุณอยากดื่มด้วยเหรอคะ ได้สิคะ
- เอ๊ะ - คะ
ผมจะไปดื่มกับอัยการยูยอรึมครับ
อัยการยูยอรึมเหรอคะ
ครับ เราเคยต้องปะทะกัน
ในคดีคุณอิมยุนฮีก็จริง
สุดท้ายผมทำให้สถานการณ์ของเธอแย่ลง
แต่ยังไงเราก็ยังเป็นเพื่อนกัน
เราถึงควรรีบไปปรับความเข้าใจกัน
คุณไม่พอใจหรือเปล่าครับ
ไม่ค่ะ ไม่หรอก
เพื่อนสองคนไปดื่มกัน ก็ไม่มีอะไรเสียหายสักหน่อย
ผมรู้ว่าคุณจะพูดแบบนั้นครับ
คุณเจอคดีที่ผมถามถึงหรือยังครับ
อยู่นี่ค่ะ
ครับ
(การจองสำเร็จแล้ว)
คืนนี้คุณมีนัดแล้วเหรอครับ
อ๋อ ก็...
กับใครครับ
คือ...
กับทนายทันค่ะ
ฉันจองร้านจะไปกับทนายทันค่ะ
พวกคุณสนิทกันเหรอครับ
ใช่สิคะ เราสนิทกันจะตาย
เราปรึกษาปัญหาชีวิตกันด้วยซ้ำ
ผมดีใจนะครับ ที่เห็นคุณมีเพื่อนสนิทที่นี่
ผมขอสนับสนุนมิตรภาพของคุณครับ
ขอตัวครับ
ค่ะ ขอตัว
ฉันไม่เคยมาที่แบบนี้เลย ดีจังเลยนะคะ
ฉันก็เพิ่งมาครั้งแรกเหมือนกัน
ที่นี่ดีจริงๆ เนอะ
แต่ฉันสงสัยน่ะค่ะ
คุณจองที่นี่ไว้ ให้เราสองคนจริงๆ เหรอ
ใครก็มองออก ว่าที่นี่เป็นร้านสำหรับออกเดต
โธ่ ไม่หรอกค่ะ
ฉันจองที่นี่ไว้ให้เราสองคนจริงๆ
คอร์สอาหารโรแมนติกสำหรับคู่รักครับ ทานให้อร่อยนะครับ
คุณชวนฉันมาที่แบบนี้
แถมยังจองคอร์สอาหารโรแมนติกไว้ด้วย
คุณยุนซอ
คงอยากออกเดตมากเลยสินะ
รีบหาแฟนสักคนสิคะ
ค่ะ นั่นสิ
ฉันขอโทษที่คิดเล็กคิดน้อย
ฉันอยากชนะคดีนี้ให้ได้
เพื่อไปอยู่แผนกอัยการพิเศษ
นั่นคือเหตุผล
ที่ฉันคิดว่าคดีนี้เป็นตั๋วรถด่วน พาเข้าแผนกนั้น
ฉันมัวแต่สนใจรางวัลจนลืมสิ่งสำคัญไป
ฉันได้รับบทเรียนแล้วล่ะ
ขอโทษที่ทำโหดใส่นายด้วย
ไม่เป็นไรหรอก
ฉันก็ขอโทษที่เบิกพยาน โดยไม่ได้แจ้งไว้ล่วงหน้า
จริงด้วย นายต้องขอโทษจริงๆ แหละ
ฉันอึ้งกับนายจริงๆ
แทงข้างหลังกันแบบนั้นได้ยังไง
มาเปิดเผยฆาตกรตัวจริง เอาในศาลได้ยังไง
คุณยุนซอ เมื่อสองสามวันก่อน คุณลางานไปนี่คะ
มีอะไรหรือเปล่า
ฉันแค่รู้สึกไม่ค่อยสบายน่ะค่ะ
อย่างนั้นเอง
ฉันนึกว่าอาจเป็นเพราะ คุณทะเลาะกับทนายควอนน่ะค่ะ
เราจะต้องทะเลาะกันเรื่องอะไรคะ
ก็หลายเรื่องไม่ใช่เหรอคะ บางทีเขาก็เรื่องเยอะเหมือนกัน
พูดตรงๆ ฉันก็ตกใจในสิ่งที่เขาทำ
ตอนคดีอิมยุนฮีเหมือนกันนะ
ฉันรู้อยู่แล้วว่าเขาเป็นคนเย็นชา
แต่ก็ไม่คิดว่าเขา จะทำตัวแบบนั้นกับอัยการยูยอรึม
เขาทำให้รักแรกของตัวเอง ขายหน้าได้ยังไง
หือ
รักแรกของเขาเหรอคะ
อ๋อ คุณยุนซอคงไม่รู้
นี่เป็นความลับนะคะ
แต่ฉันได้ยินมาจากเพื่อน ร่วมมหาวิทยาลัยทนายควอน
ทนายควอนน่ะ
เคยชอบอัยการยูยอรึมค่ะ
พวกเขาเคยคบกันเหรอคะ
ไม่ได้คบค่ะ
เธอคบกับอัยการคิมเซวอนแทน
อัยการคิมเซวอนคือใครคะ
คืออย่างนี้...
สมมติว่านี่คือควอนจองรก
ส่วนนี่คือยูยอรึม แล้วนี่ก็คิมเซวอน
ทั้งสามคนเป็นเพื่อนสนิทกัน
ควอนจองรกชอบยูยอรึม แต่ยูยอรึมชอบคิมเซวอน
สองคนนี้เริ่มคบหากัน
แล้วทนายควอนก็ถูกทิ้งให้อกหัก
ฉันกับนายน่าจะนัดกินอะไรกันสักวัน
ก็ดีเหมือนกัน
ฉันจะใจสั่นเพราะนายอีกไหม
ถ้ามีเวลาไปกินมื้อเที่ยงกันไหม พาสต้าเป็นไง
ขอโทษนะครับ แต่คุณกลับออฟฟิศก่อนได้ไหม
เขาเคยชอบเธองั้นเหรอ
ถึงว่าล่ะ
นี่เป็นแค่ความคิดของฉันนะคะ
แต่ฉันรู้สึกว่าทนายควอนน่ะ
น่าจะยังชอบอัยการยูยอรึมอยู่
ดูจากสายตาที่เขามองเธอ
ฉันสัมผัสได้ค่ะ
คุณยุนซอ เป็นอะไรหรือเปล่า
มาการองชิ้นนี้เล็กเกินไปน่ะค่ะ
มันควรใหญ่เท่าฝ่ามือเราไม่ใช่เหรอ
เห็นแล้วหงุดหงิดชะมัด
งั้นคุณทานหมดเลยก็ได้ค่ะ
ฉันไม่เอาชิ้นนี้ค่ะ
ครับ คุณโอจินชิม
ผมว่าจะโทรหาคุณตอนกลับถึงบ้านแล้ว
ทนายควอน มาเจอกันหน่อยได้ไหมคะ
อะไรนะครับ ตอนนี้เลยเหรอ
ค่ะ ฉันมีเรื่องต้องพูดกับคุณ
ฉันจะไปหาคุณเอง คุณอยู่ไหนคะ
ผมอยู่แถวบ้านครับ
ผมจะส่งที่อยู่ให้ทางข้อความนะครับ
มีอะไรหรือเปล่าครับ คุณอุตส่าห์มาถึงที่นี่
จริงๆ ให้ผมไปหาคุณก็ได้
ทนายควอน
ฉันได้ยินมาว่า คุณเคยชอบอัยการยูยอรึมเหรอคะ
คุณกับเพื่อนอีกคนชอบเธอทั้งคู่
จริงหรือเปล่าคะ
ครับ เรื่องจริงครับ
ทำไมคุณถึงกล้ายืดอก ยอมรับออกมาโต้งๆ ขนาดนี้
งั้นผมควรอายเหรอครับ
มันเป็นอดีตไปแล้ว
ก็จริง แต่ถึงจะเป็นเรื่องในอดีต
มันก็แปลกที่คุณไปดื่มตามลำพัง
กับผู้หญิงที่คุณเคยชอบ
ไม่มีแฟนคนไหนเข้าใจได้หรอกค่ะ
แต่ตอนนี้เราเป็นแค่เพื่อนกันนะครับ
นั่นเป็นแค่สิ่งที่คุณคิดต่างหาก
คุณยังทำดีกับเธอ
แถมยังนัดเจอกันสองต่อสองอีก
คนอื่นเขาอาจจะคิดไป
ว่าคุณยังชอบเธอก็ได้
ควอนจองรก
มาทำอะไรตรงนี้
นี่ใครเหรอ
คุณคือแฟนจองรกใช่ไหมครับ
ค่ะ สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ
ผมเป็นรูมเมตของจองรก คิมเซวอนครับ
- คิมเซวอนเหรอ - ให้ตาย ดีใจที่ได้พบคุณนะครับ
ผมอยากเจอแฟนเขามานานแล้วเนี่ย
เข้าไปข้างในกับเราสิครับ
มาสั่งไก่ทอดทานแกล้มเบียร์กัน
คือ...
คราวหน้าเถอะๆ ไว้ค่อยมา แนะนำตัวกันให้เป็นเรื่องเป็นราว
จะลำบากทำไม ในเมื่อตอนนี้เราก็อยู่กันครบแล้ว
ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ มาดื่มเบียร์กับเราเถอะ
มาเถอะครับ ไปกัน
- แต่เธอกำลังยุ่ง... - เชิญครับ
ฉันเนี่ยนะ
- ทำไงดี - พาเธอขึ้นข้างบนสิ มาเถอะครับ
เร็วเข้า
ไก่ทอดมาแล้วครับ มาทางนี้สิครับ
- เชิญครับ - เชิญนั่งเลย
เราไม่ได้มีอะไรมาก แต่ทานให้เต็มที่เลยนะครับ
ขอบคุณค่ะ
ผมดีใจมากเลยนะที่ได้เจอคุณ
สงสัยมานานแล้วว่าจองรกพูดถึงใคร
เขาพูดถึงฉันด้วยเหรอคะ
แน่สิครับ
พวกคุณเคยไปกินเลี้ยงบริษัท ด้วยกันครั้งหนึ่งใช่ไหม
พวกคุณไปดูหนังกันมาแล้วด้วยนี่นา
ตอนเขากลับมานะ เขาเอาแต่นั่งจ้อง
ดูตั๋วหนังอยู่นั่นแหละ
ตอนนั้นผมถึงได้รู้
นี่คือความรักสินะ
เป็นความรักจริงๆ ด้วย
หยุดพูดแล้วกินไก่ไป
ทำไม เขินหรือไง หา เขินเหรอ
ว่าแต่คุณไม่อึดอัดเหรอครับ
ทำไมยังใส่แว่นกันแดดอยู่ล่ะ
คือว่า...
จริงด้วย ไหนๆ จากนี้เราก็คงได้เจอกันบ่อยๆ
ถ้าอย่างนั้น...
คุณหน้าเหมือนโอยุนซอเลยครับ
ฉันคือโอยุนซอค่ะ
จริงเหรอครับ คุณคือโอยุนซอคนนั้นเหรอ
เทพีของผม เทพีของคุณ เทพีแห่งจักรวาล โอยุนซอน่ะเหรอ
- นายก็รู้จักประโยคนั้นด้วยเหรอ - รู้สิ
รู้ไหมว่าเธอดังแค่ไหน
เปิดทีวีเมื่อไหร่ก็เจอโฆษณาเธอตลอด
อ๋อ จริงด้วย
คุณเคยถ่ายโฆษณา ไก่ทอดร้านนี้ด้วยไม่ใช่เหรอครับ
ไก่โมราคาน่ามาหาคุณแล้ว
ไก่รสดีแสนอร่อยมาถึงที่แล้ว
- โมรา โมรา โมราคาน่า - โมราคาน่า
- ไก่โมราคาน่ามาหาคุณแล้ว - ไก่โมราคาน่ามาหาคุณแล้ว
สุดยอดเลย
โอ้โฮ สุดยอด
ผมนึกว่าจองรกคบกับเลขาเขาอยู่ซะอีก
นี่จะบอกว่าเลขาคนนั้นคือคุณเหรอครับ
ค่ะ คือว่า...
มีเรื่องนิดหน่อย ฉันเลยตกลงมาทำงานแค่สามเดือน
- อ๋อ อย่างนั้นเอง - ค่ะ
นี่ เจ้าบ้า
นายควรซาบซึ้งที่ได้เป็นแฟน กับเทพีแห่งจักรวาลอย่างคุณยุนซอสิ
นายไปทำให้เธอโกรธทำไม
หา
รู้ได้ยังไงคะ
ที่จริง ดูเหมือนพวกคุณ กำลังทะเลาะกันอยู่ข้างนอก
ผมเลยโฉบเข้ามาช่วยเจรจาน่ะครับ
หมอนี่มันห่วยเรื่องรักๆ ใคร่ๆ น่ะ
คุณยุนซอ บอกผมซิว่าเขาทำอะไรผิด
อ๋อ คือว่า
เล่ามาเถอะครับ บอกได้เลย ไม่ต้องเกรงใจ
ผมบังเอิญได้ยินคุณพูดว่า เขายังชอบใครอีกคนอยู่
อ๋อ
เธอรู้มาว่าฉันเคยชอบยอรึม
แล้วก็เรื่องรักสามเส้าของเราน่ะ
โธ่ ผมก็ห่วงว่าเรื่องอะไร
ถ้าเป็นเรื่องนั้น ไม่ต้องถือสาเลยครับ
เขาชอบเธอ สมัยเรียนมหาวิทยาลัยแค่แป๊บเดียว
เขาพูดว่าชอบเธอไม่ได้ด้วยซ้ำ มันเป็นความรู้สึกที่ขี้ปะติ๋วมาก
ถ้าเขาชอบเธอจริงจัง เราคงกลายเป็นศัตรูกันไปแล้ว
เราจะยังเป็นเพื่อน กับรูมเมตกันได้ยังไง ว่าไหมครับ
- ก็จริงค่ะ แต่... - จากมุมมองของผมนะ
ผู้หญิงคนเดียวในหัวใจของจองรก คือคุณยุนซอครับ
ผมไม่เคยเห็นเขาเปิดใจกว้าง รับใครเข้ามาแบบนี้เลย
- จริงเหรอคะ - เชื่อผมได้เลย
เพราะงั้นเลิกงอนเถอะครับ
ผมรู้ว่าเขาน่ะ
เป็นคนขี้วีน ไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราว แต่ผมหวังว่าคุณจะเข้าใจนะครับ
ทำไมนายมาว่าฉันขี้วีนล่ะ
นายไม่รู้จริงๆ เหรอ
งั้นฉันจะเล่าให้เธอฟังให้หมดเลย
สมัยเราอยู่มหาวิทยาลัย ผมลืมทำการบ้าน
แล้วก็ขอดูของเขา
"ฉันไม่มีทางให้นายดูหรอก นายต้องทำเอง
ถ้านายยังอยากลอกการบ้านฉัน ก็จ่ายมาหน้าละ 500 วอน"
เขาพูดแบบนั้นน่ะครับ
แต่ยังไงก็ยังดีกว่าที่ฉันเจอนะคะ
วันแรกที่ฉันมาทำงานเป็นเลขา
ฉันเก็บกวาดโต๊ะทำงานให้ทนายควอน
แต่เขาบอกว่าฉันไปแตะต้องข้าวของเขา โดยไม่ได้รับอนุญาต
แล้วก็โกรธฉันเป็นฟืนเป็นไฟ
ฉันขายหน้ามากเลยค่ะ
นึกภาพออกเลยครับ
"ทำไมถึงแตะต้องข้าวของผม โดยไม่ได้รับอนุญาตครับ"
แบบนี้ใช่ไหมครับ
ไม่ใช่ค่ะ
เขาจ้องฉันด้วยสายตาพิฆาตแล้วพูดว่า
"ทำไมถึงแตะต้องข้าวของผม โดยไม่ได้รับอนุญาตครับ" แบบนี้ค่ะ
- ต้องขมวดคิ้วอีกใช่ไหม แบบนี้เหรอ - ค่ะ
"ทำไมคุณแตะต้องข้าวของผม โดยไม่ได้รับอนุญาตครับ"
ใช่เลยค่ะ
ผมไปตะคอกแบบนั้นเมื่อไหร่ครับ
ผมแค่พูดว่า "ทำไมคุณแตะต้อง ข้าวของผมโดยไม่ได้รับอนุญาตครับ"
ผมพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลนะ
คุณจำผิดแล้วครับ
ผมไปโกรธแบบนั้นเมื่อไหร่
- แบบนั้นเลย - ใช่ๆ
ทีนี้จำได้หรือยังคะ
อัยการคิมเซวอนตลกมากเลยนะคะ
ครับ เขาร่าเริงมาก
สาวๆ ก็เลยชอบเขาเยอะน่ะ
เขาก็เลยแย่งอัยการยูยอรึม ไปจากคุณสินะคะ
ฉันพูดเล่นน่ะค่ะ ล้อเล่น
รู้สึกดีขึ้นหรือยังครับ
ก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ
ตอนแรกที่รู้ ฉันหึงอย่างแรงเลย
แต่ก็นั่นแหละค่ะ
อย่างที่คุณบอก มันเป็นอดีตไปแล้ว
และเหมือนที่อัยการคิมเซวอนพูด
ในหัวใจของทนายควอน
มีแค่ฉันคนเดียว
ขอบคุณที่คิดแบบนั้นนะครับ
ผมคิดว่าความหึงหวง เป็นความรู้สึกที่ไม่จำเป็นที่สุด
ตราบใดที่เราไว้ใจกันและกัน อดีตก็ไม่สำคัญอะไร
อย่ามัวเสียเวลา แล้วมามั่นคงต่อ ความรู้สึกของเราตอนนี้ดีกว่าครับ
กลับมาแล้วเหรอ เจ้าหัวขโมย
หา หัวขโมยเหรอ
นายเป็นหัวขโมยที่โจษจัน อันดับสามของเกาหลี
อันดับหนึ่งคือปูดอง อันดับสองคือเรนที่แต่งงานกับคิมแทฮี
ส่วนนายที่กำลังคบกับโอยุนซอ เป็นอันดับสาม
ดูแลเธอให้ดีล่ะ
คงมีผู้ชายหลายคน คอยแย่งความสนใจของคุณยุนซอ
ถ้าอยากรักษาเธอไว้ก็ต้องทำตัวดีๆ
- แล้วต้องทำยังไง - อะไร
ดูแลเธอให้ดีน่ะ ต้องทำยังไง
ทำไมมาถามฉันล่ะ
ถ้าเธออยากได้อะไร นายก็หาให้เธอ
ถ้ามีปัญหาก็คอยดูแลเธอ แสดงความรักกับเธอ
ก็แค่นั้นแหละ
แต่มันไม่ง่ายอย่างปากพูดน่ะสิ
ถ้าก่อนหน้านี้ไม่ได้นาย ฉันคงแย่ไปแล้ว
ขอบใจนะ
ให้ตายเถอะ ไม่อยากเชื่อเลย ว่าเขาเพิ่งพูดแบบนั้น
มีความรักอยู่จริงๆ สินะ รักแท้
ชุ่มชื่นดี
ทำไมจู่ๆ นายเอานี่มาทาปาก
คิดจะทำอะไรน่ะ
ถ้ามีเวลามาแซวฉัน ทำไมไม่ไปหาบ้านอยู่ล่ะ
เมื่อไหร่จะย้ายออก
เลิกอวดว่าตัวเองมีบ้านอยู่ได้แล้ว
แล้วกับยอรึมเป็นยังไงบ้าง
คิดว่าไงล่ะ มีแค่ฉันคนเดียวที่นึกถึงอดีตของเรา
เสริมหล่อต่อเถอะ
ทาให้ทั่วล่ะ ปากจะได้ชุ่มชื่น
จริงด้วย ชุ่มชื่น
คุณโอจินชิม มาทำอะไรที่นี่ครับ
คิดว่าอะไรล่ะคะ ฉันอยากไปทำงานกับคุณไง
นี่เป็นความสุขของ การแอบคบกันที่ทำงานไม่ใช่เหรอ
ฉันเอาไปไว้ไหนนะ
- ลืมอะไรไว้ที่บ้านเหรอครับ - ค่ะ
ความหึงหวงไงคะ
ฉันลืมความหึงหวงไว้ที่บ้าน
ความรู้สึกที่ไร้ประโยชน์ รังแต่จะทำให้เราห่างเหินกัน
จากนี้ไป ฉันจะไม่พกความหึง ไปไหนต่อไหนด้วยค่ะ
- ไปกันเลยไหมคะ - เดี๋ยวครับ
เอากุญแจรถมาให้ผมสิ
ทำไมคะ
คุณขับรถไม่เก่ง แถมมันยังทำคุณเครียดด้วยนี่ครับ
ผมยอมให้เป็นแบบนั้นไม่ได้หรอก
ตายจริง
เขาเป็นห่วงฉันอีกแล้วเหรอเนี่ย
เขาคงรักคงหลงฉันมากสินะ
กระจกนั่นเล็กจังครับ
น่ารักไหมล่ะคะ
นี่เป็นของนำโชคของฉัน
วันที่ฉันซื้อมันมา มีแมวมองมาชวนฉันเข้าวงการ
ฉันเลยเชื่อว่าเจ้านี่ นำโชคดีมาให้ฉันน่ะค่ะ
แต่คุณคงไม่ต้องการของแบบนี้หรอก
เพราะคนที่ถือของนำโชคชิ้นนี้
และเป็นเทพีแห่งโชคคือแฟนคุณไง
แหม คุณทำคนอื่นขายหน้าได้เก่งจริง
ผมขอจับมือได้ไหมครับ
คะ
ทำไมจู่ๆ ถามอะไรแบบนั้นล่ะ
อย่างที่ผมประกาศไปแล้ว นักศึกษานิติศาสตร์สองคนนี้
จะมาฝึกงานที่บริษัทเรา ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป
ทักทายทุกคนสิ
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
แนะนำตัวกันหน่อยได้ไหมคะ
- พี่เริ่มก่อนเลยครับ - ไม่เป็นไร นายก่อนเลย
ครับ
สวัสดีครับ ผมอีจงฮวา
สวัสดีครับ ผมคิมพิลกี
และผมจะเป็นเด็กฝึกงาน ที่คอยจดบันทึกทุกอย่างที่ทุกท่านพูด
เพื่อจะไม่ลืมทุกบทเรียน ที่ทุกท่านสอนครับ
ว่าแต่ คุณจงฮวา
ชื่อเหมือนผู้หญิงนิดๆ นะคะ
แต่เขาดูมาดแมนและหล่อเหลามาก ต่างกับชื่อของเขานะ
ผมเห็นด้วย ถึงจะไม่หล่อเท่าผม
แต่หน้าตาเขาก็ดูดีใช้ได้
ผมดีใจมากที่ได้มาทำงานที่นี่ครับ
ท่านประธานยอนจุนกยู ทนายควอนจองรก
ทนายชเวยุนฮยอก ทนายทันมุนฮี
จำชื่อพวกเราทุกคนได้ยังไงคะ
สังเกตด้วยเหรอครับ ผมเข้าไปดู โฮมเพจของสำนักงานกฎหมายเรา
เด็กฝึกงานก็ควรต้อง จำชื่อรุ่นพี่ให้ได้สิ
ไม่ว่าจะเป็นใคร นายว่าไหม
เนอะ
การได้จดจำชื่ออันไพเราะ และสูงส่งของทุกคน
ในสมองทั้งซีกซ้ายและซีกขวาของผม
ทำให้ผมรู้สึกเป็นเกียรติมากครับ
จริงด้วย สุดสัปดาห์นี้ พวกเราจะไปเวิร์กช็อปกัน
คุณจงฮวากับคุณพิลเซต...
พิลกีครับ ผมชื่อคิมพิลกี
คุณพิลกีกับคุณจงฮวา ถ้าไปได้ก็ควรไปกับเราด้วยนะ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณครับ
ขอโทษที่มาช้าค่ะ ฉันต้องรับสายของลูกความพอดี
สองคนนี้รู้ก่อนแล้วเหรอครับ ว่าคุณโอจินชิมทำงานที่นี่
รู้สิ ฉันบอกพวกเขาแล้ว
ให้พวกเขาเซ็นข้อตกลง รักษาความลับแล้วด้วย
ลอยไปไกลทั้งคู่เลยนะ
คุณยุนซอ ช่วยดูแล เด็กฝึกงานสองคนนี้ทีนะครับ
พวกเขาจะได้เรียนรู้จากทนายควอน
หา ผมเหรอครับ
ใช่ พวกเขาจะได้ทำงานกับทุกคน
เริ่มที่ทนายควอนก่อน
ทนายควอน ขอคุยด้วยหน่อยสิ
ครับ
คุณคงหัวเสียมากเลยสินะครับ
คงแทบขาดใจ เพราะอยากสอนเด็กฝึกงานอีจงฮวา
คุณคลั่งผู้ชายหน้าตาดีนี่นา
เลิกเหลวไหลได้แล้วค่ะ ตอนนี้ฉันมีแฟนแล้ว
อุ๊ย ลืมไป เป็นความลับนี่นา
จริงเหรอ งั้นแฟนคุณคนนี้
เป็นนักสังคมสงเคราะห์หรือเปล่า
แฟนฉันเป็นเจ้าของคาเฟ่แถวนี้
ดูสิคะ
หล่อสุดๆ ใช่ไหมล่ะ
ฉันไปคาเฟ่เขาทุกเช้า แล้วดื่มอเมริกาโน่...
ขอโทษที น่าเบื่อเกินไปน่ะ
ขอโทษเลยนะคะ รีบขอโทษฉันมาเลย
เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้น
ฉันจะเริ่มการปฐมนิเทศแล้วนะ
มีกฎสองสามข้อที่คุณต้องจำไว้
ถ้าอยากทำงานกับทนายควอนจองรก
ข้อหนึ่ง
ต้องมาทำงานตรงเวลา
ทนายควอนไม่ชอบคนมาสาย
ข้อสอง เลิกงานให้ตรงเวลา
ทนายควอนก็ไม่ชอบ
คนที่ทำงานให้เสร็จ ในเวลางานไม่ได้เหมือนกัน
ข้อสาม ข้อนี้สำคัญมากนะ
ทนายควอนไม่ชอบ
คนที่แตะต้องของของเขา โดยไม่ได้รับอนุญาตด้วย
มีอีกหลายอย่างนะ
ที่เขาไม่ชอบ
แต่พวกคุณค่อยเรียนรู้ ตอนทำงานกับเขาก็ได้
แต่ว่านะ กฎสามข้อที่ฉันเพิ่งบอกไป
เป็นสิ่งที่พวกคุณห้ามฝ่าฝืนเด็ดขาด ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม
- ครับ - ครับ
เท่านี้แหละ
ขอโทษทีนะครับ คุณโอยุนซอ
เรียกว่า "เลขาโอ" ก็ได้ค่ะ
อ๋อ ครับ เลขาโอครับ
ขอโทษที่ต้องพูดนะครับ
แต่ผมขอลายเซ็นคุณได้ไหม
- ลายเซ็นเหรอคะ - ครับ
ผมเป็นแฟนตัวยงของคุณน่ะครับ
งั้นผมขอถ่ายรูปกับคุณได้ไหมครับ
งั้นผมขอจับมือคุณได้ไหมครับ
- ช่วยเชียร์ผมว่าสู้ๆ ได้ไหมครับ - งั้นคุณ...
- ไปทำงานได้แล้ว - บอกให้ผมไปทำงานได้ไหมครับ
ผมควรทำยังไงดีครับ เลขาโอ
ผมว่าทนายควอนโกรธมาก
ผมว่าเขาเกลียดผมแน่ๆ
งั้นเอาอย่างนี้ ผมว่าผมควรคุกเข่าขอโทษ
เดี๋ยวค่ะ อย่าเข้าใจผิดนะคะ
สีหน้าเขาเป็นแบบนี้ตลอดแหละค่ะ
เอกสารที่ขอไว้ค่ะ
ครับ ขอบคุณครับ
ว่าแต่ คงมีความสุขสินะครับ ที่พวกนั้นเป็นแฟนคลับคุณ
อันที่จริง ตั้งแต่มาทำงานที่นี่
ฉันก็ลืมไปแล้วว่าตัวเองเป็นคนดัง
แต่มันก็รู้สึกดีนะคะ ที่ได้ยินคำชมจากปากพวกเขา
นี่คุณหึงเหรอคะ
ไม่อยู่แล้วครับ ผมบอกคุณแล้วไม่ใช่เหรอ
ความหึงหวง เป็นความรู้สึกที่ไร้ประโยชน์
ผมเองก็ทิ้งความหึงหวง ไว้ที่บ้านเหมือนกันครับ
ถ้าคุณจะหึง ฉันก็ไม่ว่าอะไรสักหน่อย
อะไรนะครับ
ช่างเถอะค่ะ ไม่มีอะไร
งั้นขอตัวก่อนนะคะ
หลังเราสอบพยานจนหมด
ดูเหมือนคณะผู้พิพากษา จะเห็นด้วยกับฝ่ายตรงข้ามเรา
ถ้าหัวหน้าอัยการโกรธที่เราแพ้ล่ะคะ
ไม่มีใครรู้หรอกว่าจะเกิดอะไร จนกว่าผู้พิพากษาจะตัดสินชี้ขาด
ไม่ต้องกลัว แล้วไปหาข้อมูลเพิ่มเติมอีกรอบ
ถ้าเรามองข้ามอะไรไป เราก็ขอให้เปิดคดีขึ้นใหม่ได้
อย่ากังวลเกินไปเลย
ขอบคุณค่ะ รุ่นพี่
ไว้เจอกันนะคะ
ได้เลย
ทำไมมองฉันแบบนั้น
ดูเหมือนเธอกลับมา เป็นตัวเองคนเก่าสักทีนะ
เธอไม่เหมาะกับภาพลักษณ์อ่อนแอหรอก
เลิกพูดเหลวไหลเถอะ นายก็หาเวลาว่างมากินข้าวกันได้แล้ว
ฉันต้องตอบแทนนาย
เธอไม่อยากสบตาฉันด้วยซ้ำ
นี่เราสนิทกันมากพอ จะไปกินข้าวด้วยกันแล้วเหรอ
ฉันเพิ่งบอกนายอยู่ ว่าจะตอบแทนนาย
ถ้าไม่อยากไปก็ไม่เป็นไร
ไม่นะ อยากสิ ตอบแทนฉันมาได้เลย
ตอบแทนฉันให้ดีล่ะ
เอาเป็นคืนนี้ไหม
ไม่ได้ วันนี้ฉันมีเอกสารต้องดูเยอะ ไว้เจอกัน
งั้นเรามานัดวันกันอีกรอบ ให้ได้เร็วที่สุดนะ ตกลงไหม
- เอสเพรสโซ่หนึ่งช็อตครับ - เอสเพรสโซ่นะครับ
ครับ
ได้ครับ ผมจะยื่นความเห็น เป็นลายลักษณ์อักษรให้ภายในวันพุธ
คุณควรดูแล้วตัดสินใจครับ
ครับ ได้ครับ
แล้วจะโทรไปนะครับ ครับ
แฟนฉันเป็นเจ้าของคาเฟ่แถวนี้
หล่อสุดๆ ใช่ไหมล่ะ
เอสเพรสโซ่ครับ
ครับ ขอบคุณ
- ขอโทษที่ให้รอนะ - อือ
- ขอบคุณสำหรับกาแฟ - อือ
- ได้ข่าวว่ามีแฟนแล้วนี่ - แฟนกะผีอะไรล่ะ
ฉันแค่ปล่อยให้ยัยนั่นคิดไป เพราะเธอชอบฉันมาก
ทำไมล่ะ ได้ข่าวว่าเธอนิสัยดี หน้าที่การงานก็ดี
- เธอเป็นทนายไม่ใช่เหรอ - เป็นทนายแล้วไง ฉันไม่ชอบเธอนี่
งั้นก็อย่าคบเธอสิ
ฉันกำลังมีคดีกับเจ้าของตึก
ถ้าต้องจ้างทนายล่ะก็ ต้องเสียเงินก้อนโตแน่
แถมเธอยังซื้อของกิน กับของขวัญมาให้ฉันด้วย
เธอก็ไม่ได้ไร้ประโยชน์ ไปซะทีเดียวหรอก
ทนายทัน
เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
เป็นสิคะ
เป็นมากเลยล่ะ
ฉันรู้อยู่แล้วว่าเขาไม่ได้ชอบฉัน
เขามัวแต่ยุ่งจนไปออกเดตไม่ได้
และเขาก็ไม่ชอบเวลาฉันมาหาที่ทำงาน
คนชอบกันเขาไม่ทำแบบนั้นหรอก
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
ฉันคิดว่าจะเปลี่ยนใจเขาได้
ไม่รู้เลยว่าที่จริงแล้วเขาคิดยังไง
ฉันมันโง่จริงๆ ฉัน...
ฉันยอมจบแบบนี้ไม่ได้
อย่างน้อยเขาก็ต้องโดนฉันด่าจนหูชา
ทนายทัน
เธอกลับมาแล้ว
มาเที่ยวล้อเล่น กับความรู้สึกคนอื่นแบบนี้ไม่ได้นะ
ทำแบบนี้ได้ยังไง ทำได้ยังไง
เหลือเชื่อเลย
ผมไม่เคยขอคุณคบนะ
ผมไม่เคยบอกว่าชอบคุณ
นี่คุณคิดว่าผมชอบคุณจริงๆ เหรอ
ทำอะไรของคุณน่ะ
ผมอยากรู้นักว่าคุณปฏิเสธผม ไปหาผู้ชายแบบไหน
ไอ้ขยะเปียกนี่
เป็นเหตุผลที่คุณปฏิเสธผมจริงๆ เหรอ
ขยะเปียกเหรอ บ้าไปแล้วหรือไง
ฉันจะไม่ปล่อยให้คนอย่างนาย พรากเธอไปจากฉันแน่
เธอดีเกินไปสำหรับนาย
ไปกันเถอะ
ทนายทัน ผมรู้ว่าตอนนี้ ไม่ใช่เวลาที่ควรให้คำแนะนำ
แต่เวลาคุณตกหลุมรักใคร
คุณควรดูที่นิสัยของเขา ไม่ใช่แค่หน้าตา
คะ
มีผู้ชายดีๆ ตั้งมากมายบนโลกนี้
จะไปร้องไห้ให้คนเลวแบบนั้นทำไม
กลับบ้านดีๆ นะครับ
ขอบคุณ...
นะคะ
(ไฮส์แมนชั่น)
ยุนซอ เธอต้องไปเวิร์กช็อปนี่ด้วยเหรอ
เธอไม่ใช่พนักงานด้วยซ้ำ ทำไมต้องไปด้วย
ใครจะไปรู้ล่ะ
ในละครอาจมีฉากเวิร์กช็อปก็ได้
ฉันต้องได้สัมผัสประสบการณ์จริง
ถึงจะเล่นฉากนั้นได้สมจริงขึ้น
แต่เธอจัดของมากเกินจริงแล้วนะ
จะไปยุโรปหรือไง
ไปแค่คืนเดียวเอง เยอะไปหรือเปล่า
เธอเอาบาธบอมบ์ไปทำไม
มันช่วยเรื่องนอนไม่หลับนี่นา
ฉันจะแช่น้ำในอ่างก่อนเข้านอนไง
ยุนซอ ถ้าเธอไป แช่น้ำในอ่างที่เวิร์กช็อป
คนอื่นจะคิดว่าเธอเว่อร์นะ
เธอต้องใช้ห้องน้ำร่วมกับคนอื่น
เธอควรอาบน้ำให้เสร็จ ในเวลาสักสามนาที
สามนาทีเหรอ
มันจะเป็นแบบนั้นเหรอ
จะให้คนไม่รู้เรื่องรู้ราวแบบนี้ ไปที่นั่นได้ยังไง
เครียดแทนเลย
เดี๋ยวฉันจัดกระเป๋าให้เธอใบเดียวพอ
- เสื้อผ้าเยอะเกินไปแล้ว - อย่าเอาชุดนั้นออกนะ
มันเยอะไปนี่นา
แต่เธอต้องเอาเจ้านี่ไป
เดี๋ยว มีของจำเป็นอย่างหนึ่ง ที่เธอห้ามลืมเด็ดขาด
- อะไรเหรอ - ศักดิ์ศรีของนักแสดงไง
อย่าไปเมาแล้วทำอะไรพลาดล่ะ พยายามทำตัวดูดีมีระดับหน่อย
รู้แล้วน่า
เวิร์กช็อปนี้สำคัญ แต่สุขภาพของเราก็เหมือนกัน
ฉันจะถึงแล้วนะคะ
- นี่ของทนายควอน - ครับ
ทนายควอน ชุดมาเวิร์กช็อปของฉันเป็นไงบ้าง
ฉันดูมีระดับแต่ก็ทันสมัยใช่ไหมล่ะ
ไม่ครับ ผมว่าขาดทั้งสองอย่างเลย
นายเองก็ไม่รู้เรื่องแฟชั่น เหมือนกันไม่ใช่หรือไง
- ดูสิ ฉัน... - แฟชั่นนิสต้าตัวจริงเลยล่ะ
เห็นไหม พวกคนหนุ่มสาวถึงจะรู้ดี
ฉันไม่ได้พูดถึงท่านประธานค่ะ
- ดูคุณยุนซอสิ - หา
คุณยุนซอพออยู่นอกออฟฟิศ ยิ่งเปล่งประกายเจิดจ้าไปใหญ่
การเห็นเธอทุกวันทำให้ผมลืมไป
ว่าเธอเป็นเทพีจริงๆ ด้วย
จริงด้วย
อยากเขกหัวตัวเองนักที่ลืมไปได้
ขอโทษนะคะ ฉันมาเป็นคนสุดท้ายแน่เลย
สิ่งสำคัญคือตอนนี่คุณอยู่ที่นี่ครับ
เพื่อสุขภาพที่ดีของคุณ ผมให้สองซองเลยครับ
ขอบคุณที่มานะครับ
ไม่เลยค่ะ ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณ
ฉันไม่เคยไปเที่ยว เป็นกลุ่มอย่างนี้เลย
ไม่เคยเลยเหรอคะ แล้วเวลาโรงเรียนไปทัศนศึกษาล่ะ
ตอนมัธยมต้น ฉันต้องอยู่บ้าน
เพราะไปผ่าตัดไส้ติ่ง
ส่วนตอนมัธยมปลายก็ไปไม่ได้ เพราะเริ่มเป็นนักแสดงแล้ว
ฉันไม่เคยออกไปเที่ยวไหน เป็นกลุ่มมาก่อนเลยค่ะ
ฉันถึงได้ตื่นเต้น กับเวิร์กช็อปนี้มากไงคะ
ถ้าทุกคนพร้อมแล้วก็ไปกันเถอะ
- เดี๋ยวผมถือให้ - นี่ค่ะ
ไปกันเถอะ
คุณโอจินชิมไม่ลงเหรอครับ
อันที่จริง
จุดพักรถนี่คนเยอะเกินไปน่ะค่ะ
อ๋อ จริงด้วย คงไม่สะดวกจริงๆ
ถึงผมจะอยากเข้าห้องน้ำแค่ไหน ผมก็จะกลั้นเอาไว้
แล้วอยู่เป็นเพื่อนคุณเอง
ผมด้วยครับ
ผมก็จะอยู่เป็นเพื่อนคุณด้วยครับ
ไม่เป็นไรค่ะ ไปหาอะไรทาน
แล้วสูดอากาศบริสุทธิ์กันเถอะค่ะ
งั้นผมจะเข้าห้องน้ำแล้วรีบกลับมา
ผมจะกลับมา ให้เร็วยิ่งกว่านั้นอีกครับ
- ผมกลับมาแน่ - ได้ค่ะ
ลูกชิ้นปลานั่นน่ากินจังเลย
ทานให้อร่อยนะคะ
(ฮ็อตด็อก ลูกชิ้นปลา ไส้กรอก ฮ็อตด็อก)
- ลูกชิ้นปลาหนึ่งไม้ครับ - ค่ะ
ลูกชิ้นปลามาแล้ว ลูกชิ้นปลา ลูกชิ้นปลามาแล้ว ลูกชิ้นปลา
ชอบลูกชิ้นปลาเหมือนกันสินะ
คุณยุนซอ รับนี่ไปได้เลยครับ
มันไม่มากเท่าไร แต่ลูกชิ้นปลาช่อนี้
- ขอมอบให้คุณครับ - เขาลืมซอสมะเขือเทศนะครับ
แต่ผมไม่ลืมนะ
ผมเอามาทั้งขวดให้คุณเลือกใส่เอง
ของผมมีมัสตาร์ดด้วยนะครับ
ผมไม่ได้หยิบมัสตาร์ดมา เพราะรู้ว่าคุณแพ้
งั้นผมเช็ดออกให้นะครับ
เธอไม่ชอบของหน้าตาน่าเกลียดนะ
ได้ข่าวหรือยัง ว่าฉันได้ดูคดีอิมยุนฮี
ถ้าฉันได้ดูคดีนี้ตั้งแต่แรก ก็คงจัดการไปเรียบร้อยแล้ว
แต่เพราะมี เพื่อนร่วมงานมักใหญ่ใฝ่สูง
ฉันเลยต้องทำงานยากกว่าเดิม
คิมเซวอน
อีจูยอง
มานั่งด้วยกันสิ
รุ่นพี่คะ ทานเนื้อเพิ่มอีกสิ
ไม่เห็นต้องให้ผมเลย
พวกเธอดูสนิทกันนะ
อาจมีคนคิดว่าเธอกำลังจีบเขานะ
เรายังอายุน้อยทั้งคู่ แล้วถ้าฉันจีบจริงล่ะคะ
ก็เอาสิ
พวกเธอดูเหมาะสมกัน จะคบกันก็ดี
ฉันจะพยายามค่ะ
ฉันทำได้ไหมคะ รุ่นพี่ยู
นี่ อีจูยอง
- ต้องให้ฉันอนุญาตเหรอ - เปล่าค่ะ
ถึงอย่างนั้น ฉันก็คิดว่าควรถาม ว่ารุ่นพี่จะอนุญาตให้จีบเขาไหม
งั้นก็ไม่ต้องจีบ
- ทำไมคะ - ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน
เธอก็ไม่ได้สิ่งที่ต้องการหรอก
เธอจะผิดหวังหนักเปล่าๆ
(อุทยานซออุนซาน)
ดีจังเลยค่ะ
เวลาถ่ายหนัง ฉันมักอยู่คนเดียวในห้องพักโรงแรม
พอมารวมตัวกันที่นี่ เหมือนเรามาทัศนศึกษากันเลย
ฉันมีความสุขมากค่ะ
ดีใช่ไหมครับ
ที่นี่สวยดี แต่มีจุดที่สวยมากอยู่ด้านหลัง
จริงด้วย ตรงนั้นมีทางเดินสวยๆ อยู่
พวกเราไปเดินเล่นกันไหมคะ
- ฟังดูเข้าท่านะ - ดีครับ
เอาล่ะ งั้นเก็บของก่อน แล้วไปเดินเล่นกันนะ
ทางนี้เลย มีสองเส้นทาง
ขวากับซ้าย
ชอบเธอขนาดนั้นเลยเหรอคะ
- อะไรนะ - คุณชอบเลขายางใช่ไหมคะ
ผมเหรอครับ
เปล่าสักหน่อย
เหนื่อยไหม
คุณควรออกกำลังกายบ่อยๆ นะ
คุณยุนซอ ไม่เหนื่อยเหรอครับ
ไม่เลยค่ะ ฉันสนุกมาก
เป็นครั้งแรกที่ได้เดินเล่น กับคนเยอะขนาดนี้
ตื่นเต้นมากค่ะ
คุณยุนซอ คุณเหมือนเจ้าหญิงแอนน์ ในหนังเรื่องโรมรำลึกเลย
คุณเบื่อชีวิตในวังเลยหนีออกมา
แล้วก็ได้สัมผัสความสุข จากชีวิตธรรมดาแบบนี้
เป็นเกียรติมากเลยค่ะ
ฉันชอบคุณออเดรย์ เฮปเบิร์นมาก...
ดูเหมือนคุณจะเป็นหวัดนะครับ
เหรอคะ แต่อากาศเย็นกว่าที่ฉันคิดไว้นะ
เลขาโอ ใช้นี่สิครับ
นี่เป็นเครื่องอุ่นมือไฟฟ้า
ถ้าเทียบกับถุงร้อนแบบใช้แล้วทิ้ง ที่ทำจากผ้าราคาถูก
เครื่องนี้ดีกว่า เทียบกันไม่ติดเลยล่ะครับ
- อุ่นดีจังค่ะ - เอาไปใช้ได้เลยครับ
ค่ะ
นี่ครับ ใส่นี่สิ คุณดูหนาวนะ
ไม่เป็นไรค่ะ คุณจะหนาวเองนะ
ไม่ต้องห่วงผมหรอก
เสื้อคลุมเนื้อบางตัวนี้ ก็เอาอยู่แล้วครับ
เลขาโอดูจะคอแห้งนะครับ
คุณยุนซอ ดื่มไวน์ร้อนนี่สิครับ
มันเหมาะที่จะดื่ม ในอากาศหนาวแบบนี้ครับ
เมื่อเช้านี้ ผมนึกถึงตอนที่ได้ดื่มไวน์ร้อน
ริมแม่น้ำแซนในปารีส
ผมเลยเตรียมเครื่องดื่มพิเศษนี้มา
ผมดีใจมากที่ทำมาครับ
อร่อยจังเลย
ฉันรู้สึกอุ่นขึ้นเลยค่ะ
ทุกคนเป็นห่วงว่าเธอจะยังอุ่นไม่พอ
แล้วนายมัวยืนเอามือ ซุกกระเป๋านิ่งๆ แบบนั้นได้ยังไง
เอาแต่มองเหม่อสินะ
ไม่นึกสนใจเธอสักนิดเลยเหรอ
นั่นสิ เราออกไปซื้อลูกชิ้นปลาให้เธอ
แต่มีเขาคนเดียวที่กลับมามือเปล่า
ถ้าเป็นผมนะ จะดูแลเลขาส่วนตัวเป็นพิเศษเลย
ทนายควอน ใจไม้ไส้ระกำชะมัด
คุณยุนซอดูหนาวมาก เราเลิกเดินแล้วกลับกันเถอะ
กลับไปเตรียม งานเลี้ยงบาร์บีคิวกันดีกว่า
ไปกันๆ
เลิกเดินแล้วกลับลงมาได้แล้ว
- ให้เดินต่อเหรอ - กลับลงมา
- ทางนั้นเหรอ - ใช่
- คุณดูหนาวนะครับ - ไม่เป็นไร
กลับลงไปกันก่อนเถอะ
- เราเอาเหล้ามาเยอะจัง - นั่นสิ
ไม่เห็นคุณยุนซอเลย เธออยู่ไหนเหรอ
เธอไปที่ห้องแล้ว เห็นบอกว่า จะเตรียมตัวสำหรับงานเลี้ยงบาร์บีคิว
ทางนั้น ดู...
ทำไมใส่ชุดราตรีล่ะครับ
ก็คุณบอกว่าจะมี งานเลี้ยงบาร์บีคิวตอนกลางคืน
ยังไม่ถึงเวลาเหรอคะ
ทำไมทุกคนยังไม่แต่งตัวกันคะ แล้วจะไม่เปลี่ยนชุด
ไปใส่ชุดราตรีกับทักซิโด้เหรอคะ
อ๋อ นั่นน่ะ
งานเลี้ยงบาร์บีคิวในเวิร์กช็อป ไม่ใช่งานเลี้ยงจริงๆ หรอกครับ
เราแค่เอาคอหมูมาย่าง
แล้วดื่มโซจูกับเบียร์
คุณใส่เสื้อผ้าสบายๆ ก็ได้
เป็นงานเลี้ยงแบบนั้นเองสินะ
ฉันไม่รู้น่ะค่ะ
ฉันจะรีบไปเปลี่ยนเป็นชุดอื่นนะคะ
บางครั้งคุณโอยุนซอก็เปิ่นๆ เนอะ เธอถึงได้ยิ่งมีเสน่ห์
นั่นสิคะ เธอดูไร้เดียงสามาก
ใช่เลยๆ ตอนแรกฉันนึกว่า เธอจะเป็นคนเปรี้ยวๆ ชิคๆ
แต่ที่จริงเธอน่ารักมาก
ไม่นึกเลยว่าเธอจะใส่ชุดราตรี
นายยิ้มทำไม
- เห็นแล้วสยอง - ทำไมต้องสยองด้วยครับ
แล้วใครซื้อมันฝรั่งทอด มาเยอะขนาดนี้ครับ
จะมากินแต่มันฝรั่งทอดหรือไง
เหวี่ยงใส่ฉันทำไมเนี่ย
ระวังด้วยครับ
เดี๋ยวผมทำเอง
มันอาจดูง่าย แต่ก็ต้องใช้ความชำนาญเหมือนกัน
อย่างแรกเลย ผมต้องดูก่อน ว่าลมพัดไปทิศทางไหน
อ๋อ ทางนี้เอง ผมต้องหันหลังมาทางนี้
จากนั้นก็ โอ้โฮ เลือกฟืนมาใช้ได้เลยนะเนี่ย
ต่อไป ผมจะจุดไฟตรงนี้ ให้ครบสามวินาทีเป๊ะ
หนึ่ง
สอง
สาม
เป็นอะไรไปนะ
ขอผมลองอีกทีครับ
ฉันขอลองได้ไหมคะ มันดูน่าสนุกดี
คุณยุนซออยากลองเหรอครับ
ลองจุดเล่นๆ ได้ แต่ผมแน่ใจว่าคงยากทีเดียว
เอาล่ะ
หนึ่ง
สอง
สาม
- คุณเคยเป็นยุวกาชาดเหรอ - เป็นกองไฟขึ้นมาแล้ว
ฉันไม่เคยทานบาร์บีคิวข้างนอก แบบนี้มาก่อนเลย
เอาล่ะ รินเครื่องดื่มให้เต็มแก้ว ได้เวลาดื่มฉลองแล้ว
กินเยอะๆ เลย ผมเตรียมเนื้อหมู สุดพิเศษมาให้ทุกคนเลยนะ
เราได้สร้างการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ในแวดวงกฎหมาย
เราเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่แห่งใหม่ ในแวดวงกฎหมาย
ดื่มให้สำนักงานกฎหมายออลเวส์
- ชนแก้ว - ชนแก้ว
- ทำได้ดีมาก - กินให้อร่อยนะ
- ได้เลย - กินเยอะๆ
ในเมื่อสร้างบรรยากาศเรียบร้อยแล้ว
ผมจะขอประกาศเริ่มต้น
พิธีแจกรางวัลออลเวส์อวอร์ดส์
ออลเวส์อวอร์ดส์เหรอ อะไรเหรอคะ
ช่วงที่มีเวิร์กช็อป เราจะจัดพิธีแจกรางวัลกันน่ะครับ
จริงเหรอคะ ยอดเลย
ก็ไม่ใช่อะไรมากมายหรอกครับ เพราะทุกคนทำงานหนักเพื่อออลเวส์
และถ้าแต่ละคน ได้รับรางวัลในเวิร์กช็อปนี้
คงทำให้เรารู้สึกดีขึ้นเยอะ
ทุกอย่างส่งตรงมาจากใจจริงของผม ในฐานะประธานบริษัท
งั้นมาเริ่มพิธีประกาศรางวัลกัน
รางวัลแรกตกเป็นของ...
ควอนจองรก ปรบมือให้เขาหน่อย
ชื่อของรางวัลนี้คือ
"สุดยอดพนักงานขายมือหนึ่ง"
ผมเป็นคนขายประกันหรือไงครับ พนักงานขายมือหนึ่งอะไร
ทำไมล่ะ เท่ดีออก
รางวัลนี้จะได้รับของขวัญ เป็นหนังสือสองเล่ม
คู่มือเข้าใจเรื่องตลก สำหรับคนเส้นลึก
ปรบมือ
รางวัลต่อไป
ทนายชเวยุนฮยอก
กับรางวัลชื่อ "พรุ่งนี้ฉันจะได้เป็นที่หนึ่ง"
หวังว่าปีนี้คุณจะทำงานหนัก ไล่ตามทนายควอนให้ทัน
แล้วกลายมาเป็นทนายอันดับหนึ่งนะ
รับไปเลย ปรบมือ
ครับ ผมรู้ว่ามันยาก
แต่ผมจะทิ้งความยุติธรรม หรือจรรยาบรรณไปซะ
และกลายเป็นทนาย ที่เพิ่มกำไรให้บริษัทเราครับ
รางวัลต่อไปเป็นของทนายทันมุนฮี
รางวัลชื่อว่า "เลิกหงอสักที"
เลขายางอึนจี
รางวัล "เสมอต้นเสมอปลายไม่เคยเปลี่ยน"
รางวัลนี้ชื่อ "แค่หน้าก็น่ากลัว"
ถึงคุณจะมีใบหน้าที่ดูน่ากลัว
แต่คุณทำงานได้ลื่นไหลไร้ปัญหา ผมภูมิใจมาก
รางวัลสุดท้ายคือ
"ไอดอลประจำโต๊ะประชาสัมพันธ์"
ปรบมือให้เธอดังๆ หน่อย
เราเตรียมตั๋วคอนเสิร์ตให้สองใบ
เอ้า ปรบมือ
รางวัลออลเวส์อวอร์ดส์ควรจะจบตรงนี้
แต่ผมเปลี่ยนใจ
ผมเตรียมรางวัลพิเศษมาในโอกาสนี้
รางวัลพิเศษ
รางวัลพิเศษของวันนี้
ตกเป็นของ...
โอยุนซอ
จริงเหรอคะ จะให้รางวัลฉันด้วยเหรอคะ
เชิญออกมาเลยครับ
เรามีของขวัญ เป็นรองเท้าแตะใส่สบายหนึ่งคู่
ให้คุณใส่เดินในออฟฟิศ
รางวัล "วิตามินประจำออลเวส์" ปรบมือ
ในเมื่อคุณเรียก เสียงปรบมือได้ดังขนาดนี้
ผมจะอ่านคำที่เขียนไว้บนรางวัลนะครับ
"เจ้าของรางวัล วิตามินประจำออลเวส์ โอยุนซอ
ในฐานะเทพีแห่งจักรวาล เธอเอาชนะความยากลำบากต่างๆ
และทุ่มเทเต็มที่ ด้วยรอยยิ้มร่าเริงสดใส
เธอกลายมาเป็นบุคคลสำคัญที่ออลเวส์
และเป็นวิตามินที่ออฟฟิศเราต้องการ
เราจึงขอมอบรางวัลนี้ให้แด่เธอ"
ขอบคุณค่ะ
ฉันไม่แน่ใจว่ามีคุณสมบัติพอ จะรับรางวัลนี้ไหม
แต่จากนี้ไป ฉันจะใช้มัน เป็นแรงกระตุ้นให้ทำงานหนักขึ้น
และน้อมรับรางวัลนี้ไว้อย่างยินดีค่ะ
ขอบคุณนะคะ
ได้ฟังคุณยุนซอพูดขอบคุณแบบนี้
เหมือนเป็นรายการประกาศรางวัล ทางทีวีช่วงสิ้นปีเลยนะครับ
เธอน่าจะใส่ชุดราตรีตัวนั้นเนอะ
เอาล่ะ มาจบพิธีกันเถอะ
ครับ ผมจะเปลี่ยนเวลานัด กับทางอัยการแล้วโทรหาคุณนะครับ
ครับ
เบียร์หมดพอดี ฉันเลยไปเอามาเพิ่มน่ะค่ะ
วันนี้คุณดูมีความสุขมากนะครับ
ค่ะ ฉันมีความสุขมาก
ฉันได้ทำทุกอย่างเป็นครั้งแรก มันน่าตื่นเต้นมากค่ะ
แล้วทุกคนก็น่ารักมาก ดีกับฉันมากเลยค่ะ
- ผมก็อยากทำดีกับคุณ... - มาทำอะไรตรงนี้
ทำไมทุกคนกลับมาแล้วล่ะคะ
อากาศหนาวน่ะครับ และทุกคนก็ดูเหนื่อย
เราจะแยกย้ายกันไปพักแล้วเหรอคะ
- เข้าข้างในกันเถอะ - ไปกัน
อะไรเข้าตาผมนะ ใครมีกระจกไหม
- ผมไม่มีครับ - ฉันมีค่ะ
มีเหรอ ผมขอยืมหน่อยได้ไหม
ตายจริง
กระจกคุณสวยเหมือนเจ้าของเลยครับ
ผมจะใช้ดีๆ แล้วเอามาคืนคุณนะ
เข้าข้างในกันเถอะ
ไปกันครับ
เราจะนอนกันแล้วเหรอคะ
ฉันยังไม่อยากนอนเลย
งั้นเรามาคุยกันสักนิดก่อนนอนไหม
ว่าแต่อยากกินอะไรเผ็ดๆ กันไหมคะ
เรากินแต่เนื้อ ฉันเลยรู้สึกเลี่ยนๆ ในท้อง
งั้นเรากินบิบิมกุกซูเผ็ดๆ กันไหม
ก่อนหน้านี้ฉันไปซื้อส่วนผสมมา
เพราะคิดเผื่อว่า จะกินเป็นของว่างมื้อดึกกัน
ยอดเยี่ยมที่สุดเลยค่ะ เลขายาง
คุณเตรียมตัวดีมากเหมือนเวลาทำงานเลย
รอนี่นะคะ
ค่ะ
ทนายทัน ทำไมไม่กินล่ะคะ
คุณดูไม่ค่อยสบายด้วย
มีอะไรหรือเปล่า
ฉันว่าเธอคงเลิกกับแฟนมาน่ะ
เธอรู้ได้ยังไง
ชัดออกจะตายค่ะ
ปกติคุณจะคอยจ้องมือถือ รอให้แฟนส่งข้อความหา
แต่ตอนนี้คุณได้แต่มองเหม่อ
แล้วถอนหายใจเป็นระยะๆ
นั่นหมายความว่าคุณไม่มีแฟน ที่จะส่งข้อความหาคุณแล้ว
แล้ว...
เกิดอะไรขึ้นคะ คุณก็ดูมีความสุขนี่นา
กลายเป็นว่าเขาไม่เคยชอบฉันเลย
เขาแค่หลอกใช้ฉันเพราะกำลังมีคดีความ
- กับเจ้าของตึกน่ะ - ผู้ชายอะไรเฮงซวยเป็นบ้า
ฉันตกใจเลย ที่ได้ยินดาราพูดอะไรแบบนั้น
ก็ฉันโกรธมากเลยนี่คะ
ทนายทันชอบเขามากใช่ไหมล่ะคะ
เขากล้าคิดหาประโยชน์ จากความรู้สึกของเธอได้ยังไง
ฉันจะไม่ตกหลุมรักใครอีกแล้ว
จากนี้ต่อไป หัวใจของฉัน...
จะขอหยุดพักชั่วคราว
ในห้องน้ำไม่มี ผ้าเช็ดตัวเหลือแล้วครับ
นี่เป็นผืนสุดท้ายนะ
ปัดโธ่ จงฮวา
งั้นนายก็ควร ใช้เสื้อผ้าตัวเองเช็ดตัวสิ
แล้วพวกรุ่นพี่จะใช้อะไรล่ะ
โธ่ เลิกตีโพยตีพายเถอะ
มีผ้าเช็ดตัวตั้งเยอะ ที่ห้องของพวกผู้หญิง
ไปขอมาจากพวกเธอสิ
ได้ครับ ผมจะโทรหาพวกเธอทันทีเลย
ไม่ใช่เรื่องใหญ่สักหน่อย
ว่าแต่คุณดูอะไรอยู่ ผมเห็นนั่งยิ้มตั้งนานแล้ว
อ๋อ นี่เหรอครับ ผมกำลังดูรูปหมู่ ที่เราถ่ายก่อนหน้านี้
คุณยุนซอสวยมากเลยใช่ไหมล่ะครับ
เธอสวยมากครับ แถมยังนิสัยดีด้วย
จิตใจเธอก็ดีครับ
ผมปลื้มเธออยู่แล้ว แต่ตอนนี้ปลื้มยิ่งกว่าเดิมอีก
ใช่ไหมล่ะ
อยากรู้จังว่าคุณยุนซอ จะคบกับผู้ชายแบบไหน
ไหนๆ ก็พูดเรื่องนี้พอดี
ผมไปหาสเปกหนุ่มในฝันของเลขาโอ จากในอินเทอร์เน็ตมาครับ
แล้วก็ดูเหมือนว่า
เธอจะชอบผู้ชาย ที่เข้าถึงใจเธอได้ครับ
ตายแล้ว ตายๆ ผมเป็นผู้ชายแบบนั้นเลยล่ะ
ก่อนหน้านี้ ผมก็ซื้อลูกชิ้นปลา ที่จุดพักรถให้เธอ
แล้วยังให้ไวน์ร้อนเธอดื่มด้วย เธอคงซึ้งใจมากแน่นอน
พูดอะไรน่ะ คุณให้ลูกชิ้นปลาเธอแค่ไม้เดียว
ส่วนไวน์หลอน เอ๊ย ไวน์ร้อนนั่นน่ะ
คุณเอามาให้ตัวเองต่างหาก คุณให้เธอจิบแค่นิดเดียว
ผมต่างหากที่ทำให้เธอประทับใจ
ผมให้ลูกชิ้นปลาเธอกี่ไม้ ทั้งช่อไง
ผมให้เธอสวมแจ็กเก็ตของผมด้วย เพราะไม่อยากให้เธอเป็นหวัด
และอย่างสุดท้ายก็ยังให้รางวัลเธออีก
เรียกว่าตีโฮมรันได้สามลูกรวด
ท่านประธานสุดยอดเลยครับ
ผมให้ลูกชิ้นปลาเธอแค่ไม้เดียว แล้วก็มีเครื่องอุ่นมือไฟฟ้า
ผมเป็นคนที่พูดว่าเธอคอแห้งนะครับ
แต่นั่นยังไม่พอสินะ
- ไม่พออยู่แล้ว - อ่อนเชิงไปนะ
ต้องทำให้ดีกว่านี้นะ
ผมว่าตัวเอง เป็นผู้ท้าชิงที่มีลุ้นที่สุดแล้ว
แต่ที่แน่ๆ คือทนายควอน ไม่ใช่หนุ่มในฝันของเธอ
- อะไรนะครับ - ก็ชัดเจนออก
วันนี้ใครเข้าถึงใจเธอน้อยที่สุด
ก็นายไง
ปกติตอนทำงานนายก็ เฉยเมยใส่เธออยู่แล้ว
แต่ลองนึกย้อนไปสิ ว่าวันนี้นายทำตัวยังไงกับเธอ
นายทำตัวดีกับเธอหรือเปล่า ไม่เลย
ทนายควอน ตกรอบ
- ไม่ใช่หนุ่มในฝัน ตกรอบ - ตกรอบ
และในเมื่อนายตกรอบ ก็ควรไปเอาที่นอนมา
เก็บของพวกนี้แล้วนอนกันเถอะ
- เอาที่นอนมานะ - ครับ
ทนายควอนหล่อนะ
- แต่เย็นชาชะมัด - เห็นด้วยครับ
ดูสิ เราไม่ได้ใช้ฟิลเตอร์อะไรเลย แต่ผิวเธอไร้ที่ติจริงๆ
คุณจะใส่ชุดนี้นอนเหรอ ไหนชุดนอนคุณล่ะ
เดี๋ยวผมจะไปเปลี่ยนครับ
อะไรเนี่ย
- มีอะไรหรือเปล่า - คุณบอกให้เอาที่นอนมาไง
ผมเลยรีบไปยกมาให้
- ผมคงรีบมากไปหน่อย - รีบไปมากเลยล่ะ
- ผมเสียทรงหมดเลย ให้ตายสิ - อะไรของเขาเนี่ย
ขอยืมกระจกหน่อยสิ
จริงด้วย ผมมีกระจก ที่ยืมมาจากคุณยุนซอ...
ใส่ไว้ในนี้นี่
ฉันแน่ใจว่า รับมาจากเธอแล้วใส่ไว้ในนี้
ตายล่ะ ทำตกแน่เลย อยากจะบ้าตาย
แย่จริง หายไปไหนนะ
เลขายาง คุณไม่อยากคบใครเหรอคะ
ไม่ต้องถามเลยค่ะ
ฉันมัวหัวหมุนกับเรื่องงาน แล้วก็เรื่องดูแลบ้าน
และควรใช้เวลาที่เหลือ ไปดูแลจินฮีด้วย
แต่ถ้ามีผู้ชายที่รู้สถานการณ์ของคุณ
แล้วก็เข้าใจทุกอย่างล่ะคะ
ถ้าจะเปิดใจให้ผู้ชายแบบนั้น คงไม่เสียหายหรือเปล่าคะ
ไม่รู้สิคะ
ฉันไม่มั่นใจเรื่องจะคบใครอีกหรอกค่ะ
เอาอย่างนี้ไหมคะ
เรามาดื่มกันดีกว่า
อะไรน่ะ
แต่นแต๊น
อะไรเนี่ย คุณเอาไวน์มาด้วยเหรอ
เหมือนจะเป็นของแพงเลย
จริงๆ แล้วฉันเอามาด้วย
เพราะคิดว่าคืนนี้จะมีปาร์ตี้
ฉันรู้สึกว่าเวลานี้ เหมาะจะดื่มเจ้านี่ค่ะ
ฉันหวังว่าสุดท้าย
เลขายางจะได้เจอผู้ชายที่ดีจริงๆ
ส่วนทนายทันก็ควรร่าเริงเข้าไว้
ทันทีที่เรากลับไปโซล เราควรไปแก้แค้นผู้ชายเฮงซวยคนนั้น
- แก้แค้นเหรอ - ค่ะ เราต้องทำอะไรสักอย่างสิ
ให้ฉันเขียนคำว่า "เฮงซวย" ไว้บนกำแพงร้านเขาไหม
ขอบคุณนะคะ คุณยุนซอ
คุณด่าเขา แถมยังพร้อมจะแก้แค้นให้ฉันอีก
พอเราได้ด่าเขาเสียๆ หายๆ แล้ว
ฉันว่าฉันรู้สึกดีขึ้นแล้วล่ะ
แต่มันก็ดีที่ฉัน ได้พูดถึงความรู้สึกตัวเองบ้าง
ฉันก็ชอบที่เราทำแบบนี้เหมือนกันค่ะ
อันที่จริง ฉันก็เป็นคนดังมานานมากแล้ว
แต่ฉันไม่เคยมีเพื่อนให้คุยเลย และฉันก็เหงาเหมือนกัน
แต่ในทีวี
คุณดูสนิทกับนักแสดงคนอื่นๆ มากนี่คะ
อย่างคิมมินจี แล้วก็ยางซูจิน
- ไม่ได้สนิทกันเหรอคะ - ก็แค่แกล้งทำออกทีวีน่ะค่ะ
ฉันไม่มีเบอร์พวกนั้นด้วยซ้ำ
- ขอมือถือหน่อยได้ไหมคะ คุณยุนซอ - คะ
นี่เบอร์ฉันค่ะ
ฉันก็ไม่ใช่คนพูดเก่งเท่าไร
แล้วก็ทำอะไรให้คุณไม่ได้มาก
แต่อย่างน้อยคุณก็โทรหาฉันได้ ทุกเมื่อที่อยากกินบิบิมกุกซู
มาชนแก้วกันเถอะค่ะ
- ชนแก้ว - ค่ะ
- ชนแก้ว - ชนแก้ว
หมดแก้ว
จริงด้วย
การแก้แค้นที่ดีที่สุดคือ ลืมเขาให้ได้ แล้วใช้ชีวิตให้ดีขึ้น
ฉันจะเจอผู้ชายที่ดีกว่าเขาหลายเท่า
ขอโทษค่ะ นึกว่าที่นี่ไม่มีใคร
มาก็ดีแล้วครับ ผมไม่อยากใช้ผ้าเช็ดตัวซ้ำน่ะ
ได้จังหวะพอดี
ระวังหน่อยสิครับ
ทนายควอน ทำอะไรอยู่คะ
หลับหรือยังคะ
คุณยุนซอ
ท่านประธาน ยังไม่นอนอีกเหรอคะ
ให้ตายสิ
- ผมขอโทษจริงๆ - อะไรเหรอคะ
ผมว่าผมทำกระจกที่คุณให้มาหายไป
ผมจำได้ว่าใส่ไว้ในกระเป๋า
แต่ผมคงทำหล่นไว้ไหนสักแห่ง
- จะทำยังไงดี - ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
มันไม่ใช่ของสำคัญอะไร ไม่ต้องกังวลหรอกค่ะ
ฉันซื้ออันใหม่ก็ได้ค่ะ
- เหรอครับ - ค่ะ
งั้นผมก็กังวลไม่เข้าเรื่องสิ
แต่ผมขอโทษจริงๆ นะ
ไม่เป็นไรค่ะ ไปนอนเถอะ
ราตรีสวัสดิ์นะครับ
ค่ะ
ไม่เป็นไรหรอกน่า ก็แค่กระจกเอง
วันนี้ฉันได้สนุกแล้ว นั่นแหละที่สำคัญ
(ทนายควอน ทำอะไรอยู่คะ หลับหรือยัง)
คุณโอจินชิม
ทนายควอน
มาทำอะไรข้างนอกเอาป่านนี้ครับ
นึกว่านอนแล้วซะอีก
ฉันเป็นโรคนอนไม่หลับน่ะค่ะ ก็เลยหลับไม่ค่อยลง
ฉันออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์ข้างนอก
แล้วก็มาหาของด้วย
แล้วคุณออกมาทำอะไรดึกดื่นขนาดนี้คะ
ก็...
ตายแล้ว นี่คุณ...
เผอิญผมได้ยินท่านประธาน พูดว่าทำกระจกหาย
คุณบอกว่ามันเป็นของนำโชคของคุณ
ผมเลยอยากมาหาให้คุณน่ะครับ
คุณออกมาดึกๆ ดื่นๆ ขนาดนี้ เพื่อหากระจกเหรอคะ
ขอบคุณนะคะ ทนายควอน
ในที่สุด ผมก็ได้ทำอะไรให้คุณสักที
คะ
จริงๆ ผมก็อยากทำอะไรดีๆ ให้คุณครับ
ผมอยากให้สิ่งที่คุณต้องการ
และทุกอย่างที่คุณขาดไป
ผมอยากทำแบบนั้น
แต่ผมพลาดโอกาสอยู่เรื่อย
ผมอยากเป็นคนที่ทำให้คุณหัวเราะ
แต่คนอื่นๆ ก็ตัดหน้าผมตลอด
วันนี้ผมถึงรู้สึกหงอยๆ
ทนายควอน นี่คุณ...
หึงเหรอคะ
ครับ ใช่แล้ว ผมหึง
ผมคิดว่าความหึงหวง
เป็นความรู้สึกที่ไร้ประโยชน์
แต่เวลาเราชอบใคร เรามักควบคุมความรู้สึกไม่ได้
ทำไมมองผมแบบนั้นครับ
ผมพูดอะไรเหมือนเด็กๆ เหรอครับ
เปล่าค่ะ ฉันชอบนะ
ฟังดูเหมือนคุณชอบฉันมาก
จนยากที่คุณ จะควบคุมความรู้สึกตัวเองได้
ฉันมีความสุขที่สุดเลยค่ะ
ทนายควอน
ฉันขอ...
จูบคุณได้ไหมคะ
อะไรนะครับ
ตอนนี้เหรอ
แต่ทำไมคุณถึงขอผมก่อนล่ะ
ตอนนี้คุณน่ารักมากเลยค่ะ
เวลาจูบฉัน คุณไม่ต้องขอนะคะ
ถ้าคุณอยากจูบน่ะค่ะ
อากาศหนาว เข้าข้างในกันเถอะค่ะ
คุณบอกว่าผมไม่ต้องขอ
คุณจินชิม จินชิม จินชิมจ๊ะ
สวยมากเลยนะ
ทนายควอนที่ฉันรู้จัก ไม่ใช่คนที่ทำตัวน่ารักเป็นนะ
เพื่อนร่วมงานเรา จะไม่สงสัยเอาเหรอครับ
ผมว่าเราควรระวังตัวไว้
ทำไมวันนี้ถึงมาส่งเธอที่บ้านได้ครับ
พอได้แล้วน่า
ทำไมถึงกินคนเดียวไม่ได้ล่ะครับ
ผมจะช่วยคุณเอง มาลองหัดกันนะครับ
อีกเดือนเดียว คุณก็จะออกจากสำนักงานเราแล้ว
พอคุณยุนซอออกจากสำนักงานไป ทนายควอนคงเศร้าแย่
ฉันเรียนรู้แล้วว่า เราไม่ควรมีความลับ
กับคนที่ใกล้ชิดเราค่ะ
ตอนนี้อีคังจุนอยู่ที่ไหน
เขารู้ได้ยังไงว่าฉันไปอยู่ไหนมา
จากนี้ไปเรื่องของคุณโอจินชิม ก็คือเรื่องของผม
คำบรรยายโดย: ณัฐณิชา พุฒพิทักษ์