Basta't magbayad ang mga tao, hindi na tayo magtatanong.
Ano lang kasi, ano ba ang ginagawa ng taga-Nazaret dito?
Ibig mong sabihin, maliban sa di puwedeng maglakbay mag-isa ang babae?
Pinakiusapan tayo ng mga magulang niya na huwag maingay.
Kaya hinaan mo 'yang boses mo, Tzofi.
Bakit kailangang mag-ingat? Bakit tayo ang pinili sa paglalakbay?
-Basta nagbabayad ang mga tao, hindi tayo… -Minsan…
Minsan, kapag pinapupunta ang birhen para tumira sandali sa mga kamag-anak,
dahil 'yon…
sa hindi na siya birhen.
Napakabulgar mo.
Dito ka na bababa.
Sa mga burol.
Salamat.
Gabayan kayo ng Panginoon sa inyong paglalakbay.
Sumaiyo ang Panginoon.
Sa pagpapatuloy ng iyong paglalakbay.
-Paalam. -Paalam.
Elizabeth!
Sakarias! Magandang araw!
Elizabeth, nandito na 'ko!
Sakarias!
Tiyo?
Naku, Elizabeth!
-Tingnan mo nga naman. -Hindi siya nakakapagsalita ngayon.
Ipapaliwanag ko mamaya.
Sige. Ingat. Mag-ingat ka.
Ayos lang ako. Huwag mo akong intindihin. Maupo ka.
-Maupo ka. Upo. -Sige. Mauupo na.
Bukod kang pinagpala sa babaeng lahat.
At pinagpala naman ang 'yong anak.
Sandali. Paano mo nalaman?
Hindi na siguro ako dapat pang magulat.
May nangyayaring mas mabuti pa kaysa riyan.
Nakapapagpakumbaba.
Bakit ako pinagpala na dinalaw ako ng ina ng Panginoon ko?
May mensaherong nagkuwento tungkol sa akin?
Nang marinig ko ang boses mo,
sa tunog lang ng pagbati mo, tuwang-tuwa na ang anak ko.
At pinagpala ka dahil naniwala kang magkakatotoo
ang sinabi sa iyo galing sa Panginoon.
May mensahero ngang nagkuwento tungkol sa akin.
Sa asawa ko nagpunta ang mensahero.
-Sabi ni Sakarias, "Di ako naniniwala." -Dahan-dahan lang.
Hindi ka dapat hingalin sa kondisyon mo.
Noong sinabi sa akin ng mensahero ko ang balita sa iyo, tuwang-tuwa ako.
Alam ko kung gaano ka katagal nagdusa. Gusto kong marinig lahat.
Ang dahilan kaya hindi makapagsalita si Sakarias,
hindi siya naniwala sa mensahe ng Diyos tungkol sa akin.
Hindi rin ako sigurado noong una.
Naaawa akong kailangan niyang pagdaanan ito.
Pero aaminin ko, minsan… gusto ko ang katahimikan.
Tumigil ka nga.
Pero sinulat niya kung ano ang sinabi,
at kinabisado ko ang bawat salita, na Juan ang magiging pangalan niya.
Hindi Sakarias? Bakit Juan?
Baka hindi siya magiging pari tulad ng ama niya.
May ibang gagawin para sa Diyos, dahil sinabi rin kay Sak,
ilalapit ni Juan ang mga anak ng Israel sa Panginoong Diyos nila.
Mauuna siya sa Panginoon na taglay ang espiritu at kapangyarihan ni Elias,
upang pagkasunduin ang mga ama at ang kanilang mga anak,
at panumbalikin ang mga suwail sa karunungan ng mga matuwid.
Sa gayon, ipaghahanda niya ng isang bayan ang Panginoon.
Para ihanda ang daan para sa…
Ayan na naman siya.
Hawakan mo.
Oo nga.
Mukhang di na siya makapaghintay na magsimula na.
Nakasara ang apat na mahahabang daliri.
Ganiyan.
Nakasandal ang hinlalaki sa unang buko ng daliri.
Oo. Mas parang babae.
Mas determinado.
Itaas ang palad, pero hindi pantay.
Nakasalo na parang sasahurin ang ulan.
Oo.
Masyadong nakababa. Itaas mo ang sakong mo.
Taas. Taas pa.
Taas. Nakatingkayad.
Pag naramdaman mong matutumba ka na,
ibaba mo ang tuhod mo at iikot ang baywang para masalo ka ng kaliwang paa mo.
Hindi.
Hindi dapat mukhang nagkamali.
Dapag laging mukhang kontrolado mo, kahit hindi.
Ulit.
Ulit!
Ulit.
Hindi!
Ulit!
Malapit-lapit na.
Pero hindi mo pa talaga nakukuha.
Ang markang ito ang huling hahawakan mo sa sahig bago ang huling sirko.
-Naiintindihan mo ba? -Opo.
Mula sa katapusan ng pangalawang seksiyon hanggang sa pinakadulo.
At sayaw.
Masyadong malayo. Ulit.
May tugtog na ngayon.
Dapat tama ang tiyempo.
At sayaw.
'Yan ang sinasabi ko.
Sukatan n'yo na.
At ngayon…
baba pa, baba, atras ang balakang.
Dahan-dahan pa.
Paghintayin mo siya.
Hanggang sa sumakit.
Ayan.
Hindi naman gano'n kahirap.
Ngayon, pinturahan na natin ang mukha mo.
Hindi pa.
Ulitin mo.
-Ang pagyukod? -'Yong buong sayaw.
-Mula sa simula. -Mahal na reyna.
Narinig mo 'ko.
Dapat perpekto.
Di puwedeng mabasag ang mga bangang ito, naiintindihan mo?
-Opo. -Opo.
Ang pinakauna nating katas.
Ang sagradong unang bunga, banal para sa Panginoon.
'Yang pagkakalagay ni Santiago sa mga banga,
hindi makakarating nang buo ang mga 'yan para sa pagpapatikim sa sinagoga.
Ako sana ang magsasalansan pero nagrereklamo ka agad.
Oo, pero hindi matibay. Mababasag ang mga 'yan.
Ba't di maghintay na lang hanggang sa kalye?
Puro lubak ang lahat ng kalye.
Hindi ko alam kung saan napupunta ang mga buwis natin.
Tama ba ang nakikita ko?
Naku, mabuti nandito ka na.
Ay, oo nga.
-Pero gusto kong marinig lahat. -May mga dayami sa pagitan nila, ha?
Hindi 'yan magbabanggaan.
Balewala ang dayami kung mahuhulog ang mga 'yan sa kariton.
HIndi mangyayari 'yan.
Itali mo ng lubid.
Sige.
May lubid ka ba?
Wala. Sabi na nga ba.
Hindi na tayo mga mangingisda.
-Wala pa ring nagbabago, ano? -Ganiyan na sila mula nang umalis ka.
Ramah! Wala ka namang ginagawa. Halika't tumulong ka rito.
-Ramah! -Kailan ka dumating?
Kanina pa ako rito. Pero abala kayo.
Alam n'yo, hindi maganda para sa langis ang ganitong pagtatalo.
Ano 'yon?
Gagamitin itong pampabango ng alay sa Panginoon.
Para ipahid sa punong saserdote at mga anak niyang lalaki.
Hindi kung tumatagas na ito sa mga bitak ng kalye ng Capernaum.
-Ano ba'ng dapat gawin? Buhatin ito? -Madadapa ka.
Ama, hindi ako si Andres.
-Matibay ang mga paa ko. -Oo, pero marumi ang mga kamay mo.
Lubid.
Ang daming gagawin, ang daming ikukuwento sa 'yo.
Ay, grabe.
Puwede palang pakibasa nito?
Ama, ang basbas.
Inaasahan nilang darating kami sa tamang oras.
Oo nga.
Ito ang naaalala ko.
Mapagpala ka, Panginoon naming Diyos.
Hari ng Sansinukob,
na may magandang kalooban at nagkakaloob ng kabutihan.
Kami sana'y pagpalain, Panginoon naming Diyos,
magtagumpay nawa kami sa anumang aming gawin.
Opo. Pagtagumpayin ang aming gawain.
Ano? Ano ang tinitingin-tingin ninyo? Pangit ba ang panalangin ko?
Hindi. Hindi po 'yon. Ano lang kasi…
Ang mga Griyego. May dula sila, di ba?
Di binabanggit ang ganiyang maruming salita sa bahay na ito.
Opo, alam ko.
Pero ang punto ko, hinahati nila sa mga yugto ang dula at…
at ikaw, Ama, para kang…
Parang nagsisimula ka ng bagong yugto.
Komedya o trahedya?
Tingnan na lang natin.
Pasensiya na sa abala, pero balita namin dumating na si Ramah.
Paano n'yo nalaman 'yan?
Nababalitaan namin lahat. 'Yan ang gawain namin.
At alam din namin na kung nakabalik na siya,
gusto siyang makita ni Tomas.
-Di sila puwedeng magkita nang sila lang. -Sasamahan namin sila ni Bernabe.
Nasa bahay misyon siya.
Sige, tayo na.
-Mag-ingat kayo. -Opo.
-Huwag masyadong mabilis ang takbo. -Opo, Ama.
-Huwag masyadong mabagal. -Ama.
Joanna?
Nandito ako, Chuza.
Ano ang ginagawa mo rito? Tanghaling tapat na.
Kailangang magpaliwanag ng lalaki kung ano ang ginagawa niya sa silid niya?
Ano ang ginagawa mo rito?
Kailangang magpaliwanag ng babae kung ano ang ginagawa niya sa silid niya?
Hinahanap kita pero di ko inaasahang nandito ka.
Ilang linggo ka nang di natutulog dito.
Bakit kaya?
Alam mo, ayokong makipag-away.
Nandito ako para siguruhing maayos ka para sa piging ngayong gabi.
Bakit di ako magiging maayos?
Wala naman.
'Yan ba ang isusuot mo? Ang ganda.
Iba na lang ang isusuot ko.
Sige.
Siguruhin na lang nating magsasaya tayo ngayong gabi at…
At?
At wala.
Magsaya ka.
Makisama, anuman ang mangyari ngayong gabi, magsaya tayo.
Makisama? Tungkol saan ito, Chuza?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Gusto ko lang na magsaya tayo…
Hindi ka magaling magsinungaling.
Di ka rin magaling magsinungaling, Joanna.
Alam nating nakikipag-usap ka sa Tagapagbawtismo.
Ano'ng kinalaman niyan dito?
-Sino'ng nag-utos sa 'yong kausapin ako? -Wala.
Hayaan mo na. Gusto ko lang na ang asawa ko…
Huwag mo ulit sabihing "magsaya."
Pareho nating alam na mula nang makilala mo si Cassandra,
wala ka nang pakialam sa ganiyan.
-May gagawin ba si Herodes kay Juan? -Wala.
Wala.
Naaaliw at natutuwa si Herodes kay Juan.
-Alam mo 'yan. -Oo.
At alam kong di magiging maganda para sa kaniya ang magpadalos-dalos
dahil tinuturing siyang propeta ng mga tao.
Kailangan niyang mag-ingat.
Alam kong sinusuportahan mo siya.
Ngumiti ka na lang at magkunwari ngayong gabi.
'Yan lang ang hinihiling ko.
Alam ko ang pagngiti at pagkukunwari, Chuza.
Matagal ko nang ginagawa ang dalawang 'yan.
Ngayon mo pa lang ba gagawin 'to?
Lagi kaming nagpapalaba ni Hadad.
At walang natira sa ipon mo.
Binenta ko na ang parte ko sa kompanya para sumunod kay Hesus.
Magandang desisyon.
Oo naman. Di lang maganda, napakaganda.
Pero dahil sa magandang desisyon,
kitang-kita na wala akong alam sa ibang mga gawain.
Tulad ng paglalaba.
Buti na lang hindi ito gano'n kahirap.
Ano 'yan?
Kaunting asin, langis galing sa halaman at taba ng hayop.
Sana hindi na lang ako nagtanong.
Kailangang haluin nang mabuti.
Kita mo, basang-basa na?
Magaling.
Ngayon, tanggalin mo ang damit at ibabad mo sa tubig.
Alam mo, kung may pera lang tayo, puwede tayong magbayad ng tagalaba,
para mas marami tayong oras sa totoong trabaho,
at mapapalawak natin ang pagtuturo.
Ano naman ang sasabihin ng mga tao?
Na sinusulit natin ang oras at kagamitan ng trabaho natin
para palaguin ang Kaharian ng Messias.
Sa tingin mo di gagawa ng pangkaraniwang gawain
ang mga alagad ni Hesus?
Nag-iisip ka ng dapat gawin sa hindi pa naman nangyayari.
Walang bumubusisi sa mga ginagawa ni Hesus, Zee.
Dapat nasa labas tayo,
tinuturo ang salita, nagtitipon ng maraming tagasunod.
Ito ang ginagawa ng mga taong kinakausap natin, naglalaba.
Kung mukha tayong mapagmataas at pa-importante
para sa araw-araw na gawain, hindi na tayo madaling pakisamahan.
Ngayon, ibalumbon mo ang damit at pigain nang madiin sa bato.
Pigain mo.
Diinan mo pa.
Mapipiga nito ang tubig at matatanggal ang duming nasa tela.
Alam mo, di ko sinasabing baka iba ang maging tingin sa atin.
Ang sinasabi ko lang, gawan natin ng paraan pag nandiyan na.
Sa ngayon, marami tayong magagawa kung may pondo tayo.
Nandiyan ang langis ng oliba na negosyo ni Zebedeo.
-Na walang naipapasok kahit isang shekel. -Wala pa.
Wala pa.
Hudas, may pinag-aralan ka.
Salamat.
Pero hindi ka matalino.
A, sige.
Salamat, ha.
Gusto ko 'yong parteng may pinag-aralan.
Inalay mo na ang buhay mo sa isang guro, di ba?
Naglalakad siya sa ibabaw ng tubig at inuutusan ang hangin at mga alon.
Pero, oo, isa siyang guro.
Pero hindi mo nakikita ang tinuturo niya
dahil naghahanap ka ng mali sa hindi mo naiintindihan.
May aral sa lahat ng ibinabahagi niya at tinatanong.
O, sige.
Saan ako magsisimula?
Banlawan mo ang natanggal na dumi.
Ginagawa mong parang bago ulit ang damit.
Ngayon, ang pinakagusto ko sa lahat.
Para ito sa duming mahirap tanggalin.
Nakakatulong din itong pabilisin ang pagpapatuyo.
Alam mo, dati ko pang naiisip kung bakit hindi ka mabaho,
kahit na, alam mo 'yon, parati kang…
parati kang nag-e-ehersisyo.
Kahit pawis walang binatbat sa lakas mo pagdating sa ganito.
Dapat may mapaggamitan ako ng lakas ko ngayong di ko na ito kailangan.
O hindi sa paraan na akala kong paggagamitan nito.
Kita mo? Ganiyan ka rin.
-Anong ganiyan? -'Yong dati mong buhay.
At iniwan mo na 'yon. Pero hindi mo lubusang maalis.
Kaya hinanapan mo ng ibang paggagamitan.
Pangatlo at huling banlaw.
-Hindi ko yata naiintindihan. -May iniwanan akong buhay.
At kahit ibang-iba na ang pamumuhay ko ngayon kaysa dati…
di ko maiwasang isipin kung paano niya magagawa nang mas mabilis
at mas mahusay.
Sinabihan kang patakbuhin ito nang mas mahusay?
Hindi, hawakan lang ang pera.
E di hawakan mo ang pera.
Pero, Zee…
'yong mga taong pinakain niya sa Decapolis, hindi sila lahat mahirap.
Malayo lang sila sa mga bahay nila at walang makain.
Kung nangolekta lang tayo ng sampung porsiyento ng limang libo,
sampung porsiyento.
Tumanggap ng maliit na bahagi
ng alay ng pasasalamat ng mga tao, 'yong mga may kakayahan,
hindi sana tayo nahihirapan nang husto,
naghihintay magawa ang mahalagang trabaho hanggang…
sa kumita ang langis ng oliba ni Zebedeo.
Kung gusto niyang tumanggap ng alay, ginawa na sana niya.
Pero di niya ginawa.
Tinatanong mo kung bakit di niya ginawa
sa paraang gagawin mo sana bago mo siya nakilala?
Ibebenta ng dating ako 'yong mga tinapay.
Dapat tinatanong mo kung sino ang tinuturan niya
sa pagkakawanggawa niya.
Naniniwala ako sa mga sinasabi niya at sa mga tinuturo niya.
Binago n'on ang buhay ko. Pero hindi ito roon magtatapos.
Siya ang Messias, Zee.
-Alam ko. -Talaga ba?
Kung anak siya ni David, at tutuparin niya ang propesiya ni Isaias na,
"Ang bundok ng bahay ng Panginoon ay matatatag sa taluktok ng mga bundok,
at magiging mataas sa mga burol, at lahat ng bansa ay magsisiparoon doon."
Oras na para kumilos nang mabilis.
Hindi siya magiging hari kung di mag-iipon ng kayamanan o kapangyarihan.
-Walang hindi ganoon. -Hindi siya ganoon.
Nahulaan, pero di pa nakikita.
Marumi pa 'yan, Hudas.
Ano ba, Zee. Ngayon ko lang ginawa 'to.
At saka, hindi ako kasing…
kasinlakas mo.
E di paganahin mo ang katalinuhan mo.
Sinabi sa atin ni Hesus na gawin natin. May dahilan 'yon.
Sigurado ka ba?
Dahil sigurado akong tanda ng kabutihan ang malinis na pananamit.
Magiging mas malinaw ito.
Noong bago lang ako sa ganito,
may matitinding aral akong natutuhan, maniwala ka sa akin.
Taba ng hayop.
Paano? E di may buo-buo 'yon?
Hindi, pinapainitan 'yon at tinutunaw at sinasala
para paghiwalayin ang mga buo-buo sa likidong taba.
Parang pag nagsasala ng trigo para alisin ang dumi
at ihiwalay ang magandang butil sa pangit.
Magandang araw.
Tamang-tama sa oras na pinag-usapan.
Magandang senyales na ito.
Siyempre, ito dapat ang asahan ko sa mga alagad niya.
Wala tayong panahon para sa kuwentuhan.
Sa labas maghihintay ang babae.
-Pero tumulong ako sa paggawa ng… -Tamar.
Para lang sa usapan na 'to, ha?
Dito na lang ako at sasamahan ka sa pagbantay ng kariton.
Una, makukumpirma n'yo ba na tinimpla ng tagagawa ng pabango ang langis na ito
ayon sa pormulang inilahad sa Aklat ni Moises?
Tamang-tama, Guro.
Pakibigkas nga.
Ang likidong mira, 500 shekel, at ang mabangong kanela, kalahati nito.
Nasa 250 'yan at 250 ng mabangong lubigan at 500 ng kasia,
ayon sa timbang ng santuwaryo, at kaunting langis ng oliba.
Tamng-tama nga.
Maayos ang pagkakapiga at pagtanggal ng latak.
Malinaw at malinis.
Hindi natatanggal sa daliri ko.
Kung mamarapatin n'yo po, Guro,
naniniwala kaming malapot ito dahil sa tamang dami ng mira.
Mahal ang dagta.
May pambuklod ito na kailangan…
Jairus, bakit may kinakausap tayong bagong tagahatid ng langis?
Malayo ang inilalakbay ng tagahatid natin ngayon,
mula Hudea.
Mula sa kakahuyan ng Getsemani na pinakamalapit sa Banal na Siyudad.
Wala nang gaganda pa ro'n.
Minarkahan na ng Roma ang Hudea bilang hiwalay na probinsiya sa Galilea.
Nagpataw sila ng buwis sa pag-angkat ng kalakal galing Hudea.
Dagdag pa sa taripa, nagbabayad din tayo ng gastos sa biyahe at mga trabahador.
Tagarito si Zebedeo.
Hindi n'yo kami sisingilin ng gastos sa pagbiyahe?
Hindi po, Guro. Gagawa po ako ng kasulatan.
Wala akong masyadong alam sa pangangalakal, Guro,
pero makatutulong sa Capernaum ang pagsuporta sa lokal na negosyo…
Itigil mo na 'yang pagkukunwari, Yussif.
Akala mo ba talaga hindi ko alam kung sino ang tatay mo?
May punto si Yussif.
Tungkol ito sa pagiging responsable sa ipinagkaloob sa kaniya.
Ako ang punong administrador ng sinagoga.
Tapos na ang usapan.
Zebedeo, binabati kita sa magandang kalidad.
Ilagay ninyo sa talaan na hindi ako umimik
sa pahiwatig na palitan ang tinderong taga-Getsemani,
para malaman ng mga susunod na henerasyon na may isang tao man lang
na sumuporta sa kahalagahan ng tradisyon kaysa sa gastos at pagiging praktikal.
Pakisulat ninyo sa talaan ang hindi pag sang-ayon ng Guro.
Nakasulat na po.
Zebedeo, sumama ka sa opisina ko para pag-usapan kung paano ang bayaran.
Reyna Herodias. Mukhang handa po kami.
Sigurado akong handa na kayo.
Kailangang siguraduhin natin na si Salome rin.
Sige na, pasayawin mo ulit siya.
Sandali lang po.
Masyado natin siyang pinapagod.
-Dapat pagpahingahin siya bago… -Dapat maging perpekto.
Dapat mapahanga natin siya nang husto.
Gagamitin ko ang alak, pasasayawin mo siya.
Mahal na reyna, alam kong ininsulto ka ng Tagapagbawtismo, pero may mga…
Ininsulto?
Ininsulto.
Naniniwala ka bang masama ang pagpapakasal ko sa hari?
Siyempre hindi. Ako…
Naniniwala ka bang dapat akong ibalik sa pulubing 'yon, si Felipe,
at sa maliit niyang teritoryo sa Hudea?
At talikuran ang kasal ko kay Antipas na namumuno sa buong rehiyon?
-Hindi po, mahal na reyna. -Bakit hindi?
Kung insulto lang ang sinabi ng Tagapagbawtismo sa harap ng Korte,
tulad ng sinabi mo, bakit hindi mo siya suportahan?
Marahil dapat balewalain ko na lang ang munting insultong ito
at hayaan ang buong rehiyon na hayagang sumbatan ang mga desisyon ko.
Patawarin n'yo ako, mahal na reyna.
Pasasayawin ko na po si Salome.
Halika.
Bawal ang mga bisita ngayon.
Bakit?
May mahalagang bihag na ililipat sa piitan malapit sa unang palapag.
Para mabilis kaming makakakilos anumang oras.
-Makakakilos? -Bingi ka ba?
Pasensiya na, di 'yan uubra ngayon.
Ano'ng ibig mong sabihin sa, "Mabilis na makakakilos anumang oras"?
-Ano'ng nangyayari? -Hindi ako sigurado,
pero ang karaniwang ibig sabihin nito, palalayain ang bihag…
o papaslangin.
Sino'ng nag-utos?
Si Herodias.
Juan!
-Juan, may nangyayari! -Tumigil ka!
-Juan, may sabuwatan. Papatayin ka nila. -Tumigil ka!
Nakakakita ang bulag. Nakakalakad ang pilay.
Nalilinisan ang may ketong.
May magandang balitang tinuturo sa mahihirap.
Hindi!
Pagkakasunduin ang mga ama at kanilang mga anak,
at panumbalikin ang mga suwail sa karunungan ng mga matuwid.
Nakahanda na ang daan ng Panginoon.
Sa wakas, nabukod tayo para magkausap.
Salamat kina Bernabe at Shula.
Bago kami pumunta sa Decapolis, at ang daming nangyari doon,
na, sa totoo lang…
Ayon sa nabalitaan ko,
nahihirapan ka pa rin sigurong tanggapin.
Mas kaya ko na, di ba?
Na tanggapin ang mga bagay na di ko maipaliwanag?
Oo.
Hindi na ikaw 'yong lalaki sa kasalan sa Cana.
E di…
may lalaking hindi pa rin nagbabago?
Si Ama.
Ikuwento mo sa akin, kumusta naman? Noong kinausap mo siya pagkaalis ko.
Ganoon kaganda, ha?
Mahal na mahal ka niya. Di maipagkakaila 'yon.
Hindi maipagkakaila 'yon.
At alam niya ang hihilingin ko sa kaniya, bago ko pa nga nasabi.
Nilinaw niya sa akin 'yon sa Samaria.
Walang nakakalusot sa kaniya.
-Mahirap kausap si Kafni, Ramah. -Umaasa akong maiintindihan niya.
Akala ko magagawa niya ito. Hayaan akong maging ako.
Ayaw niya kay Hesus,
at tutol siya sa desisyon nating iwan ang propesyon natin at sumunod kay Hesus.
Mahal talaga kita, Ramah.
May paraan siguro para maging maayos ito.
Umaasa ako na sasabihin mo 'yan.
-Talaga? -Siyempre.
-May naisip ako. -Talaga?
Masusi kong inaral ang bawat detalye,
bawat tradisyon, hanggang sa pinakamaliit.
Talaga?
Ayon sa Halakhah,
kung sakaling wala ang ama o may talagang kakaibang sitwasyon,
na tingin ko gano'n ang pagsunod natin kay Hesus,
may espesyal na pahintulot para pagtibayin ang kasal.
Sasabihin ng lalaking 13 taong gulang pataas
ang kataga.
"Inihandog ka na sa akin ayon sa batas ni Moises at ng Israel."
Pagkasabi n'on, bibigyan ng lalaki ang babae
ng mahalagang bagay.
Kapag tinanggap niya 'yon, pinapatunayan niyang legal ang kiddushin
at ituturing na magkatipan na sila, inihandog siya para lang sa lalaking iyon.
Teka.
'Yon na 'yon? 'Yon lang ang kailangan mong…
Dapat sabihin ang kataga sa harap ng dalawang maaasahang lalaking saksi,
isang kumakatawan sa lalaki at isang kumakatawan sa babae.
Kakausapin ko si Juan na maging saksi ko.
At pareho nating alam na isang lalaki lang ang puwedeng kumatawan sa akin.
-Si Hesus. -Si Hesus.
Ang tanging puwedeng maghatid sa akin sa altar.
-Kaakausapin natin siya. -Tapos, tapos na.
Medyo matatagalan bago magawa ang kontrata.
Pipirmahan siguro 'yon ng opisyal na guro
na makakapagkumpirmang may basehan at kakaiba ang sitwasyon.
Oo.
Kung alam lang natin kung saan makakahanap ng gano'ng guro.
Puwede ba talaga itong mangyari sa pananampalataya natin?
Parang tama. Pero talaga ba?
Hindi naman siguro ito ang unang kakaibang pagpapakasal
sa kasaysayan natin.
Nagpakasal si Esther sa haring Hentil para iligtas ang Israel,
hindi hinintay ni David ang ama niya na piliin ang mapapangasawa niya.
Kahit si Hesus, kinuwento
ang kakaibang kasunduan ng mga magulang niya.
-Puwede siyang… -Tomas.
Ano 'yon?
Di tayo maikukumpara sa kanila, pero kakausapin natin si Hesus.
Siya ang magpapasiya.
Oo nga.
Puwes, may isang kakaibang kasunduan na hindi magiging atin.
Isang Hentil si Ruth at pumuslit siya sa palasyo kung saan natutulog si Boaz.
Hindi natin gagawin 'yon.
Hihilingin ko.
Nakalimutan ko nga 'yan.
Puwes, tingnan natin ang mangyayari.
Habambuhay mo ba akong sasamahang maglakad,
at sasamahang magbasa,
at bibigkas ng walang katapusang patakaran at mga may basehang sitwasyon kasama ako?
Oo!
Hoy, iho.
Ngayon ko hinihiling na sana di pa siya nakakakita.
Ikakasal na kami! Ayos lang 'yan!
Isa na nga lang ang trabaho ko.
Makinig ka sa 'kin, ha?
Ang una nating gagawin, ang una…
Gusto kong makitang kinakain mo nang buo ang butong 'yan.
Ang babaeng 'yon.
-Ay, naku. -Inumin mo 'to.
Ikaw lang. Sige na.
Kung di ko nakita, di 'yon nangyari.
Ama namin, sumasalangit ka, sambahin ang ngalan Mo.
Mapasaamin ang kaharian Mo,
Sundin ang loob Mo dito sa lupa, para nang sa langit.
…sa tukso, at iadya Mo kami sa lahat ng masama.
-Ginoo? -Sige lang.
-Tama ka. -Mahal ko.
Makikita mo.
Ayos lang ako. Kaya ko 'to mag-isa.
Mga kagalang-galang na panauhin, mga maharlika,
mga heneral, mga komandante, at mga pinuno ng Galilea.
Inihahandog ko sa inyo, para sa kasiyahan ng hari,
at sa iginagalang na tradisyon,
isang espesyal na alay ni Salome,
anak ng ating kataas-taasang reyna, si Herodias.
Nakakapanabik. Ano na naman kaya ang binabalak ni Herodias?
Parang alam ko na kung ano, pero tingnan natin.
Alam mong pag natuwa si Herodes, hindi niya tatanggihan ang kahit ano.
Hilingin mo anuman ang gusto mo, at tutuparin ko.
Kahit ano?
Hanggang sa kalahati ng kaharian ko.
Mapagpala ka, Panginoon naming Diyos, Hari ng Sansinukob,
nilinis Mo kami ng Iyong mga kautusan.
at inutusan kaming dalhin ang aming mga anak
sa tipan ni Abraham, aming ama.
Nawa'y maging dakila ang munting batang ito.
Diyos ng aming mga ninuno, itaguyod Mo ang batang ito.
Makikilala siya ng mga tao at sa lugar na ito,
bilang si Sakarias, anak ni Sakarias at Elizabeth.
Hindi po, Guro. Ayon sa utos ng Diyos, Juan ang magiging pangalan niya.
Ang gandang pinggan 'yan.
Pilak?
Ang pinakamaganda sa lahat.
Para lang ito sa piging ng kasal ng mga dugong-bughaw,
hiniling mismo ni Haring Herodes.
Bakit ka tumatawa?
Hindi pa ako nakakadalo sa kasalan.
Pero pupunta ako sa isa.
Ano'ng ibig sabihin niyan?
A, wala 'yon.
Di mo naman maiintindihan.
'Yan na ba ang mga huling salita mo?
"Di mo naman maiintindihan."
Malapit-lapit na.
Elizabeth, wala sa mga kamag-anak mo ang may pangalang Juan.
-Alam ko. -Sakarias, tungkol ba saan ito?
Ginagawa niya ba ito dahil sa nangyari sa 'yo?
Hesus ang Nazareno.
Avner.
Magandang araw.
Juan ang pangalan niya.
Mapagpala ka…
Mapagpala ka, Panginoon naming Diyos,
Hari ng Sansinukob.
Juan, anak ni Sakarias at Elizabeth ng Hudea,
ngayong araw na ito, sa utos ni Herodes Antipas, ang tetrarka,
ikaw ay pinapatawan ka ng kamatayan sa pamamagitan ng pagpugot…
Salamat.
Juan…
-Mamaya na. -Ano?
Para sa kamelyo. 'Yan lang.
Ano ang balita ngayong umaga?
Wala pa 'yong mga magbabalita.
-Baka magandang senyales 'yan. -Baka may mga detalyeng kailangan ayusin.
O tinanggihan sila kahapon
at nilulunod nila ang lungkot sa inuman.
Nagpapalipas ng kalasingan. Sana hindi.
Uy, ayan na sila.
Ano itong nakikita ko?
May kliyente na tayo.
-Binili nila lahat ng banga, ha! -Nagtagumpay ang matanda, ano?
Mahirap silang bentahan.
Nagawa lang namin dahil sa Panginoon.
Oo, pero hindi lang si Ama ang may inaayos na transaksiyon kahapon.
Puwede n'yo siyang tanungin.
A, oo.
Gusto kong makiusisa sa mga mang-aawit.
-Mga nagmamahalan. -Mga mang-aawit.
Dati pang mga mang-aawit.
-Ano'ng sinasabi mo? -Puwes, sabihin mo na. Kumusta ba?
Oo?
-Ayos! -Binabati ko kayo!
Binabati ko kayo!
Matutuloy na pala talaga.
May mga dapat pa kaming ayusin,
kasali ka sa isa ro'n.
Uy, basta 'wag mo lang ipatahi sa akin ang chuppah, ha?
Ayoko ring gawin 'yon.
Binabati kita, Tomas.
-Ang ganda ng balitang ito. -Oo.
Purihin ang Panginoong Diyos ng Israel,
sapagkat inalala niya at tinubos ang Kaniyang bayan
at sinugo Niya sa atin ang makapangyarihang Tagapagligtas
mula sa angkan ng lingkod Niyang si David.
Andres!
Ayon sa ipinangako Niya noong panahon,
sa pamamagitan ng banal na propeta,
na ililigtas Niya tayo sa ating mga kaaway at sa lahat ng napopoot sa atin.
Andres, nandiyan ka ba?
Joanna.
Hindi.
-Hindi. -Ikinalulungkot ko.
-Andres, ano'ng problema? -Hindi. Kasi… si Juan.
-Ikaw ba si Felipe? -Hindi.
Ako si Hudas. Wala si Felipe.
-Sasabihin ko kay Felipe. -Sige.
-Si Juan… -Huminga ka, Andres.
Upang tuparin ang Kaniyang kahabagan sa ating mga magulang
at alalahanin ang Kaniyang banal na tipan,
ang panunumpa na Kaniyang sinumpaan sa ating amang si Abraham.
Andres.
Naku.
Alam nating darating ang araw na ito.
Dapat naghanda tayo.
Naghanda nga tayo.
Dumating si Juan para ihanda ang daan.
At ginawa niya.
Hindi siya ang Messias,
pero pinatunayan ni Juan na malapit na siyang dumating.
Ngayon kailangan nating…
Kailangan nating mahanap si Hesus at sabihin sa kaniya.
Sasamahan kita.
Hindi na kailangan.
Ginawa Niya ito upang tayo
ay maglingkod sa Kaniya nang walang takot
pagkatapos Niya tayong iligtas mula sa kamay ng ating mga kaaway,
sa kabanalan at katuwiran sa harapan Niya habang tayo ay nabubuhay.
At ikaw, munting musmos,
kikilalanin kang propeta ng Kataas-taasan.
Sapagkat pupunta ka sa harap ng Panginoon upang ihanda ang Kaniyang mga daan,
upang magbigay ng kaalaman ng kaligtasan sa Kaniyang mga tao
para sa kapatawaran ng kanilang mga kasalanan,
dahil sa walang hanggang kahabagan ng ating Diyos.
Kung saan ang bukang-liwayway sa kataasan ay dumating sa atin,
upang bigyan ng liwanag ang nasadlak sa kadiliman at anino ng kamatayan,
upang gabayan tayo patungo sa daan…
ng kapayapaan.