ارائه‌ای از کانال تلگرامی سینما نگاه t.me/YisMedia
برگردان از فیل‌آسفی t.me/PhilAsefi
الان چه وقت اومدنه؟ - مگه ساعت چنده؟ -
‫امشب فقر و نجابت رو ‫اجرا می‌کنیم، بجنبید
‫چه عجب!
‫- دو تا هم به من بده ‫- تموم شد و رفت
‫- یکی بده! ‫- تموم شده!
‫- حداقل بلیت سرپایی بده ‫- همون رو هم نداریم، فردا بیا
‫دکان‌‌داره مُرد. چجوری ‫مرد؟ یک‌بارکی مُرد! خوبه
‫تاجر شراب مُرد. چجوری ‫مرد؟ یک‌بارکی مُرد! خوبه
‫اگه آروم‌آروم همدیگه رو می‌دوشیدن، ‫نمی‌مردن
‫البته ما که این‌جوری نمی‌میریم
‫دوست داری یک‌هویی بمیری؟ ‫ما از بی‌رمقی می‌میریم
‫چندوقت پیش صاحب‌خونه اومد این‌جا
‫- همین‌جوری گذاشت رفت ‫- چه افتضاحی
‫3,220... 30, 40, 50...
‫درست درنمی‌آد
‫دومرتبه توضیح می‌دم: ‫این پول بابت جایگاهه
‫و این هم برای لژ‌ها
‫- نگاه کن ببین حساب و کتاب‌ها درست باشه ‫- خب نگاه می‌کنیم
‫خودشه. پوپلا، بیارش داخل
‫پِپینیِلوئـه، پسر دون فلیشه
‫صبح بخیر
‫روز بخیر، پدرت کی می‌آد؟
‫تو راهه
‫- دون ادواردو، نوبت شماست ‫- ممنون، سباستیانو
‫- سالن چطوره؟ ‫- غلغله، مثل همیشه
‫- همگی با راه‌راه‌های یک‌جور! ‫- بگو ته‌بندی چی خوردم؟
‫دو تا نان عید پاک، ‫چهارتا پیتزا سوخاری و یک قِرون خرنوب
‫صبر کن، بابا
‫برام پیتزا خرید و منم ‫گذاشتمش همون‌جا که نامه‌هه بود
‫ تا اینکه با این آقای ‫محترم روبرو شدم
‫کم مونده بود ‫از پله‌‌ها پرتم کنه پایین
‫نامه چرب شده بود :و سرم داد کشید که
‫به اون بابای خوکت بگو که
‫همچین نامه‌ای به درد یک دکون‌داری "!لنگه خودش می‌خوره، نه یک آقای محترم
‫پیتزاها رو گذاشتی همون‌جا که !نامه رو گذاشته بودی
‫پس فقط سرت توپ و تشر زد؟ ‫من بودم می‌کشتمت!
‫یک فنی یاد بگیر و یک کاری برای خودت دست ‫و پا کن، از پس نون دادن به تو برنمی‌آییم
‫می‌دونم و حتم دارم که ‫دیگه مزاحم شما نخواهم بود
‫ولینعمت [من] دلال خدمت‌کارهاست، ‫خاطرم رو می‌خواد
‫و گفت یک کاری برام دست و پا می‌کنه
‫این‌جوری می‌تونم پیتزا و ‫نون و خرنوب بیشتری بخرم
‫کُلی تنقلات سبک!
‫پدرت با پول‌مول ‫می‌آد؟ چشم‌به‌راه‌ش ایم
‫چشم‌به‌راه اونی؟ شانست ‫زده! امروز هیچی کاسب نشده
‫بفرما اومد. پوپِلا، بیارش داخل
‫ ‫دون فلیشه شوشاموکا
‫یک زمانی دور دور پولچینِلا بود، ‫اما دیگه گذشت
‫الان مردم می‌خوان فلیشه ‫شوشاموکا رو ببینن. نگاه کن!
‫- روز خوش، فلیشه ‫- روز خوش، پاسکال
‫فلیشه، چشم‌انتظارت بودیم
‫شما مشغول شید، من بعدا می‌خورم
‫خب چی بخوریم، فلیشه؟
‫منتظر تو بودیم چون من ‫امروز یک قرون هم کاسب نشدم
‫منتظر من بودین، پاسکال؟
‫مثل چی داشتم عرق می‌ریختم
‫از هشت صبح امروز، ‫حتی یک نفر هم نیومد که بخواد نامه‌ای براش بنویسم
‫حس می‌کنم یک قالب یخ ام
‫همین حالا، ‫زدم میزم رو با تموم خودکارهام معلق کردم
‫امروز صبح به پسر ‫بدردنخورم نامه‌ای دادم
‫که برسونه دست یک آقای محترمی
‫بفرما!
‫دهنت رو ببند، ساکت!
‫مدت درازیه که این ‫آقا با من آشناست
‫می‌دونه قبلا تو چه وضعیتی بودم
‫هروقت که کمکی می‌خواستم، ‫دست یاری دراز می‌کرد
‫دو لیره این‌جا، ‫چهار لیره اون‌جا...
‫و موقع عید پاک و ‫کریسمس به اندازه ده لیره!
‫آره، امروز صبح، ‫برداشته یک نامه کثیف و چرب رو برده برای آقا
‫ولش کن، بچه‌ست دیگه
‫تقصیر من که نبود، ‫تقصیر پیتزاها بود
‫مگه دلت رو شاد نکردم؟
‫ببین چی می‌گه! ‫آخه چجوری دلم رو شاد کردی؟
‫از اون سه تا پیتزایی که نامه رو کثیف کردن، ‫فقط سه تا گاز خوردم
‫سه تا گاز؟
‫ولم کن، پاسکال
‫داری شرفم رو می‌بری! ‫اجازه بده پدر باشم
‫اون هم چه پدری!
‫چه جسارتی! خاک بر سرت!
‫عیسی مسیح! خوب شد ‫پاسکال نگه‌م داشته بود
‫فکر فردا باش، یک اوستا پیدا کن
‫یک هنری یاد بگیر، وگرنه آخر عاقبتت می‌شه...
‫...می‌شه مثل سوسک و موش
‫یعنی می‌گی شروع کنم فروختن سم سوسک‌کش؟
‫پاسکال، ولم کن ببینم
‫- ولش کن آقاجان؛ بچه‌ست دیگه ‫- بچه‌ست...
‫هنوز که این‌جایی، ‫ادواردو؟ فردا مدرسه نداری؟
‫خیلی وقت بود منتظر بودم ‫که چم و خم کار رو یادش بدم!
‫کی می‌خواد چم و خم یاد من بده؟ ‫خیال کردی من اسبم؟
‫من رفتم!
‫هروقت دستت برسه من رو کتک می‌زنی، ‫سرم داد و هوار می‌کشی
‫سگ که نیستم!
‫می‌رم پیش ولینعمت‌مون و او به‌م کار می‌ده، ‫کار می‌کنم و نونم رو درمی‌آرم
‫شاید یک اوستایی به تورم خورد که ازم ‫خوشش بیاد، بعدش هم دیگه برنمی‌گردم این‌جا!
‫نگاه کن چه گُلی! ‫می‌دونی کیه؟
‫- خواهرزاده‌شه ‫- خواهرزاده زن‌شه
‫حالا هرچی، خواهرزاده‌‌ست
‫خیاطِ شرکت بود
‫خجالت داره!
‫- گرچه خوش‌بر-و-روئه ‫- ببخشید، می‌شه ساکت باشید؟
‫هنوز که تمومش نکردی
‫نمی‌شه که همه‌ش چشمم به تو باشه. ‫من هم باید مطالعه کنم
‫یالا، بیا انجامش بدیم
‫تا دوباره بخوام برگردم ‫رو صحنه کمی وقت دارم
‫کل تئاتر رو دنبالت گشتیم، ‫حرفی نیست!
‫جم بخور
‫بابا!
‫شوالیه!
‫بابا!
‫شوالیه!
‫ببخشید! این‌یکی سنگینه
‫مگه این نیست؟
‫بده‌ش به من
‫عجب زیباست!
‫مامان! نگاه کن عمو چی به‌م داد
‫عمو‌ت دوستت داره
‫معلومه که دوستش دارم
‫پام زق‌زق می‌کنه
‫پشت صحنه به‌ت کفش تنگ دادن؟
‫تو کینه‌ای هستی، ‫حالا با خیاط من چپ افتادی
‫همون زن پاکدامن!
‫سالواتوره، [ماهی] سیم رو سرخ کن، ‫[ماهی] بَس و هشت‌پا رو هم.
‫سه تاش رو بفرست خونه لوسیا، ‫باقی‌ش هم بگذار یخچال
‫مطمئنی کار درستیه؟
‫آخه ماهی‌ها بو گند ‫می‌گیره و باید بریزیم دور
‫یکی از هوادارهای وفادارم ‫از فرانسه فرستاده بودش
‫اون‌جا زیاد مصرف داره
‫سالواتوره، دنیا داره عوض می‌شه
‫آره، اما جاروها هنوز مثل سابق ان
‫چه‌کار کنیم با این‌همه چوب جارو؟
‫نمی‌تونستی بگی ‫گنجه جاروهامون پره؟
‫- مامان، آخه من از کجا بدونم؟ ‫- تو که هیچوقت هیچی نمی‌دونی
‫رزا، ول کن دومنیکو رو
‫او دغدغه‌های مهم‌تری داره
‫- کی می‌ری پیش وکیل؟ ‫- ساعت 5
‫دومنیکو، من روت حساب کردم ها
‫سه هزار لیره دستمزد ‫نمی‌دم به کسی که
جمله‌ش بلندتر از "بله، قربان" نیست
‫و تماشاچی‌ها رو خواب‌آلوده می‌کنه
‫ حتی اگه پای پلیس بیاد وسط!
‫بله، قربان
‫مسخره کردی من رو؟
‫ابدا! باید گوش به امر باشن
‫پسرِ شاه
‫رزا، جاروها باید نو بشه
‫می‌دونی که این خونه، ‫این ساختمون
‫آپارتمان طبقه پایین برای خواهرت، ‫اتاق زیر شیروونی
‫،رخت‌شورخونه انبارها و ‫همه به چه قیمتی به دست اومده
‫ناسلامتی [خانواده] اسکارپتا هستیم، همچین ‫که رد می‌شیم مردم کلاه از سر برمی‌دارن
‫دوست دارم اگه کسی اومد این‌جا، ‫زمین برق بزنه
‫- جاروهای قدیمی خاک پس می‌دن ‫- خب بشورشون
‫آخه گرد و غبارشون ‫با صابون هم پاک نمی‌شه
‫من جاروهای نو می‌خوام
‫ادواردو، رئیس شمایی
‫درسته
‫سالواتوره، ‫چه کردی؟ چه عطر و بویی داره!
‫تا نیم ساعت دیگه ‫می‌تونید بنشینید پشت میز
‫این‌جا رو باش، ‫هیچ عیب و ایرادی نکرده!
‫دونا آنا، شما چرا، ‫پیشخدمت‌ها ترتیبش رو می‌دن
‫بعد از چیدن میز جمع و جور می‌کنن
‫حداقل من هم یک کاری ‫می‌کنم... جمع و جور می‌کنم
‫. شما هنوز حاضر نیستید، ‫پسرتون گرسنه‌ش می‌شه
‫میرون، سرت به کار خودت باشه
‫داره با هدیه پدرش بازی می‌کنه
‫بابا، بابا، عمو، عمو...
‫ادواردو کوچولو، بیا، ‫برات اسپاگتی آوردم
‫نوش جون کن
‫- وینچنزو کجاست؟ ‫- تازه بیدار شده
‫وقت کشیدنشه
‫بابا؟
‫یک لباسی دیدم که خیلی چشمم رو گرفت
‫- مامان می‌گه خیلی بزرگونه‌ست ‫- نشونم بده ببینم
‫اگه حق با مادرت باشه، ‫که حتما هست، جای چک و چونه نیست
‫اما اگه از یک منظر ‫دیگه نگاهش کنی...
‫- تو بچه رو لوس می‌کنی ‫- من که دیگه بچه نیستم
‫صبح بخیر
‫- با این سر و وضع پا شدی اومدی؟ ‫- نمی‌خواستم منتظرتون بگذارم
‫- نمی‌شد زودتر بیدار شی؟ ‫- بابا، دیشب کارمون دیروقت تموم شد
‫انگار گروه پدرت برات کافی نیست
‫فقط که گروه تئاتر که نیست. ‫موسیقی هم می‌زنیم، خوش می‌گذرونیم
‫موسیقی می‌نوازید، ‫برنامه رنگارنگ اجرا می‌کنید، خوش می‌گذرونید
‫وینچنزو، ‫من هیچ‌وقت از اون هنرمندهایی که
‫بیرون صحنه بیشتر از روی ‫صحنه خوش می‌گذرونن خوشم نیومد
‫تو باید فلیشه شوشاموکا رو مطالعه کنی
‫- یعنی من بلد نیستم نقش او رو بازی کنم؟ ‫- نه، بلد نیستی
‫وفاداری به متن برای من مهمه
‫ما بداهه‌گویی می‌کنیم؟ ‫یا کمدیا دلارته* می‌کنیم؟
‫من فقط یک خط رو یادم رفت
‫یکی، دو تا، سه تا، ‫معلوم نیست آخرش قراره به چی ختم بشه!
‫فلیشه شوشاموکا یک میراث مهمه
‫یک میراث و مدخل
‫اسم پِتیتو‌ها به گوشت خورده؟
‫پولچینلا رو برای چند نسل زنده نگه داشتن، ‫حالا نوبت ماست
‫ما هنوز با پولچینلا سر جنگ داریم؟ ‫باید نگاهمون به جلو باشه
‫جنگی نیست، من پولچینلا رو کشتم
‫اما تا خاک‌سپاری شوشاموکا ‫راه دور و درازی مونده
‫پسرت، پسرهای پسرت و پسرهای اون‌ها
‫همه باید شوشاموکا رو بازی کنن
‫- راه‌دررویی هم که نیست؟ ‫- نه
‫نوش جان!
‫عموت گفت داری ماهی ‫بَس می‌خوری. این رو نگاه کن
‫دستپخت سالواتوره از مال بهترین ‫رستوران‌های ناپل هم خوشمزه‌تره!
‫- دیرتر می‌آد؟ ‫- نمی‌دونم
‫با وینچنزو دعواش شد، ‫میگه که او نمی‌تونه شوشاموکا رو بازی کنه
‫معمولا با پسر ‫بزرگه‌ش کلکل می‌کنه
‫دیروز دادش دراومد که: "تو شیادی"
‫"یک چک بی‌تاریخ دیگه ‫رو با اسم من امضا کردی"
‫"دوست داری بیچارگی من رو ببینی" ‫مامان ازش دفاع کرد
‫قصه‌شون با این پسر ‫همیشه همین‌جوریه
‫دون دومنیکو مناسب سرپرستی نیست
‫اما قطعا نمی‌تونست بازی کنه
‫پسر شاه که بازیگره... ‫تا حالا نیومده رو صحنه
‫- جلوی بچه‌ها خوبیت نداره ‫- اوضاع جالب به نظر نمی‌آد
‫اما گمونم بعدا سر ‫و کله‌ش پیدا بشه
‫شوره
‫مودب باش، تیتینا، ‫ساکت باش و بخور
‫چرا خودت آشپزی نمی‌کنی؟ ‫دسپختت خیلی خوبه
‫خوشحال نیستی که هرروز ‫غذای شاهانه می‌خوری؟
‫- مثل قصه‌های‌ شاه پریون ‫- دارم می‌رم
‫- کیف کنید! ‫- مراقب خودت باش، میرون
‫ادواردو، اومدی
‫- قهوه می‌خوری؟ ‫- ممنون، لویزا
‫- می‌رم ردیفش کنم ‫- یک دقیقه بنشین
‫ببین چی برات آوردم
‫خدای من، ادواردو! خیلی قشنگن
‫بندازشون
‫همین‌جوریش هم کلی جواهرات دارم، ‫مگه من بانوی پُمپِی ام؟
‫تو از بانوی ما (مریم) هم زیباتری
‫نباید از چیزی خجالت بکشی
‫امشب که اومدی تئاتر بندازشون
‫می‌خوام همه درخشیدنت رو ببین
‫ادواردو... من باید چه‌کار کنم...
‫چیزی نگو، بوس بده
‫- بچه‌ها دارن متن می‌خونن؟ ‫- تازه شروع کردن
‫بریم سراغشون
‫گرفتم‌تون! بیکار نشسته بودید
‫- نخیر، عمو، داریم می‌خونیم ‫- نگاه کن
‫وانمود می‌کنم که شتر دیدم ندیدم
‫تیتینا، برو موسیقی رو آماده کن، ‫ببینیم پیشرفتی کردین یا نه
‫تو هم بیا، ادواردو
‫- قهوه چطور؟ ‫- بی معطلی
‫تیتینا، باید بهتر از این‌ها باشی
‫- اصلا تمرین داره؟ ‫- همیشه
‫دوباره، از بالا
‫بهتر شد
‫- کارش خوبه ‫- آره، خوبه
‫ادواردو...
‫پس کی می‌ریم سراغ پپینو؟ ‫دیگه بزرگ شده
‫به زودی، لویزا
‫تیتینا، سن و سال تو برای بازی کردن ‫پیپینیلو زیاده
‫نه، عمو، دلم می‌خواد بازی کنم!
‫- بیشتر روی پیانو کار می‌کنم ‫- نگران نباش
‫نقش یک خانم جوان ‫رو برات می‌نویسم
‫- راستی؟ ‫- معلومه
‫ادواردو، ‫هفته دیگه تو پپینیلو رو بازی می‌کنی
‫- بگو تیتینا متنت رو برات بیاره ‫- دیگه حفظ‌شون کردم
‫پسر خوب
‫می‌خوام ببینم از ‫پسش برمی‌آیی یا نه
‫بابا می‌خواد با اون وکیله ‫آنتونیو د ویتو عروسی کنم
‫- اما من دلم نمی‌خواد ‫- نگران نباش
‫پا بکوب زمین و باهاش عروسی نکن
‫- نمی‌تونم پا بکوبم زمین ‫- چرا، مگه میخچه داری؟
‫- آخه 300 هزار لیره از کفم می‌ره ‫- پس وکیله پولداره
‫اصلا
‫ابدا...
‫یک قرون هم از خودش نداره
‫ادواردو
‫باید وصیت‌نامه بنویسی
‫چرا؟ تاج برنزی که امروز ‫صبح به دستم رسید بس نیست؟
‫پسر، چقدرم زشته!
‫خیال می‌کنه ما تو گورستونیم؟
‫رزا...
‫گورکی اومد تماشای فقر و نجابت، ‫و خیلی هم خوشش اومد
‫[گورکی] یک نویسنده بزرگ روسه ‫که از فقیر بیچاره‌ها حرف می‌زنه
‫و من می‌دونم چطور ‫رنج رو نمایش بدم
‫تاجی که او برام فرستاد یک ادای احترامه، ‫با اینکه به نظر ما بدشگون می‌آد
‫بهرحال...
‫باید وصیت کنی
‫- چرا اصرار می‌کنی؟ ‫- چون چشمت دنبال ماریاست
‫- هیچ هم این‌طور نیست ‫- خیلی هم این‌طور هست و این رسمش نبود
‫ما سه تا بچه داریم و ‫نباید فرقی بین‌شون باشه
‫می‌خوام ببینم تو ‫وصیت‌نامه‌ت چی می‌نویسی
‫رزا، من هنوز جوونم
‫معلومه... اما تو همین گیر و دار، ‫وصیت کن
‫- حرف دلت چیه؟ ‫- تو تحمل دومنیکو رو نداری
‫اگه اون کار رو با ‫اعلیحضرت کردم تقصیر او نبود
‫- رزا... ‫- ساکت باش، حرف نزن
‫چک پادشاه برای ‫تئاترت به‌دردبخوره
‫حالا بگو چی می‌خواهی؟
‫پس فقط برای چزوندن پای ‫ماریا رو به خونه‌م باز کردی
‫من مخالفتی کردم؟
‫مگه من او رو مثل دختر ‫خودم بزرگش نکردم؟
‫درسته، خانم
‫پس دیگه قید فرزند و ‫فرزندخونده تراشیدن رو بزن
‫ما سه تا بچه داریم و ‫همین تعداد هم خواهند موند
‫ارث و میراث هم مساوی ‫بین سه‌تاشون تقسیم می‌شه
‫و فقط هم بین اون سه تا، ‫ادواردو. قبوله؟
‫قبوله
‫و وینچنزوی بیچاره
‫اون تنها پسرمونه، ‫نباید این‌قدر به‌ش سخت بگیری
‫شوشاموکا، شوشاموکا!
‫بازیگریش رو با یک‌ ‫چیز دیگه به نمایش بگذار!
‫اینهمه خوبی داره نمی‌بینی؟
‫یک‌کم با دلش راه بیا
‫تو مامان و بابا داری؟
‫دارم، ‫اما این‌جوریه که انگار نداشتم
‫- چطور؟ ‫- چون وضع‌شون بدتر از منه
‫تو خونه ما، ‫یک روز غذا داریم بخوریم، فرداش نه
‫به گمونت اگه از خونه ‫بزنی بیرون تا خدمتکار بشی
‫خانواده‌ت باهات دعوا راه می‌اندازن؟
‫اصلا، بهم‌ گفتن:
‫"یک کاری یاد بگیری و برو ‫چون ما نمی‌تونیم نونت رو بدیم"
‫چه والدین نیکی!
‫پپینیلو، نگران نباش، ‫خودم مراقبت ام
‫اگه می‌خواهی تو این خونه بمونی، ‫باید بگی من پدرت ام
‫و اگه استاد پرسید: ‫"وینچنزو چه نسبتی باهات داره؟"
‫باید جواب بدی: ‫"پدرم هستن، عالیجناب"
‫روشن شد؟
‫اگه شکمم رو سیر کنی، ‫حتی حاضرم "مامان" هم صدات کنم
‫هرکس پرسید، ‫باید همیشه بگی پسر منی
‫آفرین، ادواردو. ‫جنارو، موافقی؟
‫چه پپینیلوی نیکی داریم
‫حالا صحنه می‌رسه به اون جمله معروف، ‫بلدی؟
‫- وینچنزو، کجایی؟ ‫- این‌جا
‫پسره رو دیدی؟ محشره
‫- بابا، با گذر عمر داری مهربون‌تر می‌شی ‫- نه، کارش حرف نداره
‫جمله رو مثل همون وقتی بگو که بچه ‫بودی بودی و پپینیلو رو بازی می‌کردی
‫- می‌شه من به‌جاش انجام بدم؟ ‫- نه، تیتینا
‫ ‫وینچنزو اولی بود و تو باید از او یاد بگیری
‫وینچنزو بابای منه!
‫همونجوری
‫حاضری؟ ‫وینچنزو، تو آشپز رو بازی کن
‫در خدمتم، عالیجناب
‫- تو پسر وینچنزویی؟ ‫- بله، قربان
‫ایشون پدرمه
‫معلومه، اگه تو پسرش باشی، ‫او هم باید پدرت باشه
‫آره، ازش خوشم می‌آد. ‫پسر خوبیه، نگه‌ش دار
‫فعلا با دستمزد ماهی ده لیره پیش می‌ریم، ‫اگه کارش خوب بود، بیشترش می‌کنیم
‫ممنون، عالیجناب. دست آقا رو ببوس
‫- وینچنزو پدرمه! ‫- خیلی خوب، فهمیدم
‫اما نمی‌شه که این‌جوری لباس بپوشه
‫پس، ‫برو مثل یک خدمت‌کار لباس بپوش
‫چشم، عمو
‫حالا پایان رو تمرین می‌کنیم. رزا، ‫بیا آماده شیم
‫تو اتاق بتینا چه‌کار داشتی؟
‫ ‫چرا به پپینیلو گفتی "پسرم"؟
‫چون من شوهر بتینام و پدر پپینیلو
‫درسته، عالیجناب
‫برای اینکه تو خونه ‫نگه‌ش دارم گفتم پسرمه
‫عجب دروغ و دغلی!
‫تخم‌جن نه گذاشت و نه ‫برداشت که: "وینچنزو پدرمه"
‫حالا کجاست؟
‫بله، عالیجناب
‫پپینیلو، بگو ببینم، ‫تو پسر کی هستی؟
‫ادواردو، معطل نکن
‫از بالا
‫بگو ببینم، تو پسر کی هستی؟
‫وینچنزو پدرمه
‫یک کشیده می‌خوری ها! این درست نیست، ‫اون‌ها به‌ت گفتن این‌جوری بگی
‫پدر تو...
‫این آقاست
‫بابا!
‫آره، پدر تو، ‫که کلی هم مشقت کشیده
‫از فقر راستکی به اشرافیت دروغکی
‫برو رختکن، کمی استراحت کن
‫فیلومِنا، دوخت و دوز داری
‫وینچنزو پدر منه
‫کشیده می‌خوری ها!
‫درست نیست، ‫اون‌ها به‌ت گفتن این‌جوری بگی
‫پدر تو این آقاست
‫بابایی!
‫آره، پدر تو
‫مشقت‌های زیادی کشیده
‫از فقر راستکی به اشرافیت دروغکی
‫رزا، دست مریزاد!
‫تو هم همین‌طور، ‫آدِلینا. پسره کجاست؟
‫پسره کجاست؟
‫دو هفته‌ست که پیش ‫گروهی. روسفیدم کردی
‫دستخوش، ادواردو
‫هفته دیگه فقر و نجابت رو تو رم ‫روی صحنه می‌بریم، خوشحالی؟
‫- مدرسه رو چه‌کارش کنیم؟ ‫- همون‌کاری که تیتینا همیشه می‌کنه
‫باید حسابی تنگ کنه [و کار کنه]
‫بیا، ‫بگیرش سباستیانو دست از سر من بردار
‫این لباس‌های جدید قشنگن، ‫دونا رزا
‫قبلی‌ها مندرس شده بودن
‫وقتی رو صحنه مثل ‫اشراف لباس می‌پوشیدی
‫سر و شکلت ناجورتر از وقتی می‌شد ‫که نقش مفلس‌ها رو بازی می‌کردی
‫ادواردو یک دست لباس نو می‌خواست. ‫آخه اولین باره می‌ره تور [کاری]
‫خاله جون، ‫انگاری که لباس ادواردو به تن من زار می‌زنه
‫نه، چیزیش نیست، بامزه‌تره
‫ادواردو، ‫آخرین نمایش دانونزیو تو رم روی صحنه‌ست
‫استقبال بی‌نظیری ازش شده، ‫"دختر ایوریو"
‫- بریم ببینیمش؟ ‫- موضوعش چیه؟
‫تو کوهستان‌های آبروزو می‌گذره
‫قهرمان‌هاش دروگرها، ‫محلی‌های کوهستان، و روستایی‌ها هستن
‫- زبون محلی ‫- من رو هم می‌بری؟
‫"تراژدی روستایی با ‫موضوعی از آبروزو..."
‫برای پارودی* ساختن حرف نداره ‫*نقیضه
‫یک نقش اصلی هم ‫برای وینچنزو داریم
‫پسر ایوریو رو می‌دیم او بازی کنه
‫- راضی هستی، وینچنزو؟ ‫- معلومه!
‫ادواردو، او دانونزیوست ها
‫که چی؟ من هم اسکارپتا ام!
‫معرکه نیست؟
‫ای نظرکرده!
‫خدا یک در دنیا و صد در ‫آخرت به‌ت می‌ده. بگیرش!
‫ضلالت بالای سرمه
‫از دنیا رفت!
‫دختر ایوریو
‫به سراغ تو آمدم
‫و این سبد را آوردم تا ‫از تو طلب رحمت کنم
‫آوای آسمانی
‫همیشه در ژرفای جان ‫من به گوش می‌رسد
‫از آکوآنووا به دنبال تو آمدم
‫چی؟ نکنه تو کورنلیو هستی؟
‫اورنلا... تو اورنلا هستی؟
‫- خودم هستم ‫- لباس زنانه پوشیدی؟
‫تا شناخته نشم
‫برادر، ‫خدا تو رو فرستاد! خیر ببینی!
‫تو اولین مایه تسلی ‫این پسر بی‌نوا بودی
‫برای این اولین بودن، ‫کفاره سنگینی دادم
‫کاش از اشک‌ها خبر داشتی، ‫کفاره تلخی که به‌خاطر تو دادم
‫به‌خاطر اینکه اولین ‫یار و یاورت بودم
‫چرا ضجه‌مویه می‌کنی؟ کی مُرده؟
‫نکنه خواهرشوهرت؟
‫- تو وکه دوست داشتی بمیره ‫- نه!
‫- جونِ کی در رفته؟ ‫- احترام مُرده رو نگه دار وگرنه بد می‌بینی!
‫منظورم اینه که کی فوت کرده؟ شاید دامتون، ‫کارمینلو!
‫تو که دوست داشتی او بمیره. ‫کسی نمرده
‫هنوز کسی از ما نمرده. یک ‫تابستون سیاه گریبان‌مون رو گرفت
‫ ‫پاییز مست و تلخ از راه رسید
‫سال کبیسه غم‌انگیزتر ‫از این نمی‌شد
‫من رو بزن، من این‌جام
‫من خطایی نکردم، ‫اما توی سکوت مکافاتم رو می‌کشم
‫من روح پست و مفلوکی دارم
‫نه، تو یک بدشگونی تمام‌عیاری
‫از اون‌روز به بعد، ‫خونه‌مون شده عین بیمارستان
‫کارمینیلو شده پوست و استخوان، ‫بابا هرروز تب می‌کنه
‫و مامان هم همین‌طور، ‫خواهر و برادرم از درد بیچاره شدن
‫حتی گربه هم کسالت داره
‫با این آب و همه ‫این‌همه راه تا توسکانی؟
‫خیس خالی شدیم، ‫تو ایستگاه قطار هیچ واگنی نبود
‫اومدم به شهیرترین شاعر ‫ا یتالیا ادای احترام کنم
‫از فرصت استفاده می‌کنم و شما رو با ‫[اثر] نورسیده‌م، پسر ایوریو آشنا می‌کنم
‫اومدم شخصا از شما درخواست کنم
‫تا اجازه به صحنه ‫بردنش رو به من بدید
‫ایشون جنارو پانتالیناست، ‫شاید بشناسیدش
‫ ‫یکی از بهترین بازیگرهای شهر ماست
‫توی پاروی قراره نقش...
‫پارودی نیازی به اجازه نداره
‫اما از اینکه شخصا با ‫شما آشنا شدم خوشحالم
‫شما شب‌های مفرح زیادی در ‫تئاترو واله برای من رقم زدید
‫راستی نمی‌خواهید نمایش‌نامه رو بخونید؟
‫پارودیه، و نه هتک حرمت، ‫اطمینان می‌دم
‫دو پرده هم داره، ‫چون پرده سوم به شکل پارودی درنمی‌آد
‫خب، پرده دوم چطوری تموم می‌شه؟
‫توریلو، اسم پسر ایوریو اینه
‫به خطاهاش اعتراف ‫می‌کنه و روانه زندان می‌شه
‫اما از این بابت خوشحاله
‫و به‌جای میلا، ‫که تو درام شما روانه تل هیزم می‌شه
‫و فریاد می‌زنه: "شعله‌‌ها زیبا اند"
‫توریلوی من فریاد می‌کشه: ‫"خیارشورها زیبا اند"
‫خیارشور، آره!
‫خیارشورها زیبا اند
‫چون کلانتر یک‌جا به‌ش می‌گه که:
‫"تو می‌افتی زندان و اون‌جا ‫غذات چند تا خیارشوره"
‫فقط دارم یک جوک ‫ساده‌دلانه می‌سازم
‫اما اصلا دلم نمی‌خواد که ‫باعث رنجش خاطر شما بشم
‫اگه یک نگاه اجمالی به متن بندازید ‫و یک جواز کتبی به من بدید...
‫- نمی‌خواد ‫- ببینید، توی قطار
‫چند بیتی به افتخار شما سرودم، ‫نقیضه کار خودتونه
‫"گرد به باد... "
‫نه، بدینش به من
‫"گر به باد کتکم ‌گیری از این چون و چرا"
‫لاجرم ایزد همی ‌بخشد تو را
‫گر قلم سازی تو پاهای مرا
‫لاجرم ایزد همی‌ بخشد تو را
‫گر درآری شر و شر اشک مرا
‫ایزدت بخشد ‫ندا آید تو را
‫لیک گر بی آن جواز از نزد خود رانی مرا
‫گابریل، گر تو چنین کردی مرا
‫ناگزیر افروختی
‫خشم خدا..."
‫اجازه بدید تا به نثر از شما تشکر کنم، ‫بابت این دیدار
‫و این شعری که امیدوارم ‫به یادگار پیش من بگذاریدش
‫البته! برای من افتخاریه
‫ممکنه درخواست دو جمله رو داشته باشم؟
‫باید مخارج تولید رو تقبل کنم و دلم ‫نمی‌خواد که خودم رو در وضعیت...
‫شما تئاتری هستید و ‫من رو درک می‌کنید
‫می‌تونم بی نگرانی از غافلگیری‌های ‫ناخوشایند کار رو روی صحنه ببرم؟
‫می‌تونم روی روابط ‫دوستانه‌مون حساب کنم؟
‫خیالتون راحت، ‫آسیبی از سمت من به شما نمی‌رسه
‫- این پارودی قراره کجا آغاز به کار کنه؟ ‫- مِرسادانته
‫می‌شناسمش، ‫[سالن] تئاتریه بسیار پرتماشاگر
‫ شوالیه* اسکارپتا ‫پادشاه گیشه‌ست
‫کِنساکو، آقایون رو بدرقه کن
‫انگار که بارون بند اومده
‫ای پیشگو...
‫جای حرفی نیست؟
‫مشکلی نیست
‫- بدرود ‫- خدانگهدار
‫چه‌کار می‌کنی؟ ‫ادواردو رو بیدار می‌کنیم
‫ساکت و آروم انجامش می‌دیم
‫کی برگشتی؟
‫- رزا خبر داره؟ ‫- رزا رو ولش کن
‫بیا این‌جا، بچرخ
‫- بهت جواز رو داد؟ ‫- شفاهی داد
‫به‌ش نداده بابا
‫حرف دانونزیو حرفه، ‫شاهد هم دارم
‫[شاهدش] رفیق گرمابه و گلستانشه!
‫"و تو هنوز یار گرمابه و گلستان منی..."
‫وینچنزو، چی از جون من می‌خواهی؟
‫بهتره که قیدش رو بزنی
‫از اول از این پسرِ ‫ایوریو خوشم نمی‌اومد
‫یک نقش اصلی برای وینچنزو ‫نوشتم و تو صدات دراومده
‫کل عمرش مجبورش کرده ‫بودم شوشاموکا رو بازی کنه
‫پس برای دل وینچنزو داری ‫این‌کار رو می‌کنی؟ دست بردار بابا!
‫تو فقط داری همچین می‌کنی که ‫با دون نونزیو رقابت کنی
‫دانونزیو*، رزا
‫سالواتوره، گوجه‌ها اینجاست
‫فوری نهار لویزا رو آماده ‫کن تا میرون کارش رو تموم کنه
‫باید بره متن‌ها رو بیاره
‫بابا، دانونزیو چجور آدمیه؟
‫یک پا فرشته‌ست، فرزندم
‫فرشته
‫داره کارش رو می‌کنه
‫می‌دونم، که چی؟
‫هنوز اسکارپتا رو نشناختی
‫انگاری که همه‌تون ازش می‌ترسید
‫عموت* مرد خوبیه
‫حالا بنشین غذات رو بخور، ‫خیلی لاغری
‫دیدی پپینو چقدر سر دماغ بود؟
‫- کی برمی‌گرده؟ ‫- نمی‌دونم، تصمیمش با عموئه
‫چرا عمو باید تصمیم بگیره؟ ‫خودمون به تنهایی هم میتونیم
‫خودمون به تنهایی...
‫شنیدی میرون چی گفت؟
‫عموت داره این نمایش رو برپا می‌کنه، ‫کار خیلی خطیریه
‫نباید دغدغه دیگه‌ای داشته باشه
‫تموم که شد، ‫پپینو برمی‌گرده پیش‌مون
‫و ماهم با روی خوش ازش استقبال می‌کنیم
‫درسته، بچه‌ها؟
‫- اما کجا قراره بخوابه؟ ‫- نمی‌دونم، معلوم می‌شه
‫دلم می‌خواد سراپا زرد بپوشم
‫سراپا زرد، نقره‌ای و طلایی، ‫مثل تاج سن جنارو
‫فردا روز سن جناروئه، ‫باشد که خیر و برکتش به ما برسه
‫- نزدیک‌تر نیا ‫- به‌ش دست نزن
‫نه، می‌گی که، "نزدیک‌تر نیا" و او ه می‌گه، ‫"به‌ش دست نزن"
‫سباستیانو، آخه چرا زجرمون می‌دی؟
‫درسته!
‫صبر کنید تا آقا بیاد. شما ‫جمله‌هاتون رو بلد نیستین!
‫قهوه!
‫- خوب و داغه ‫- یک فنجون قهوه، همون‌چیزی که می‌خواست
‫- ممنون، فیلومِنا. ممنون، میشل ‫- خواهش می‌کنم
‫حالا باید اولین اجرای ‫نمایش رو روی صحنه ببریم
‫بعد هم تُرک ناپولیتی رو در رم، ‫سانتارلا رو در فلورانس
‫اون هم برای دستمزد بخور و نمیر
‫وای به حال کسی که یک کلمه از دستش در بره،، ‫باید همه‌چیز رو موبه‌مو بدونی
‫می‌خواهی چه‌کار کنی؟ ‫زندگی ما همینه
‫- زندگی سگی، با اینحال دوستش داریم ‫- درسته
‫چونکه شما نقش‌های اصلی هستید
‫کی می‌دونه که دون ادواردو کی یک نقشه ‫کوچولوی نون و آبدار برای من می‌نویسه؟
‫اما این‌شکلی زندگی نمی‌کردی، ‫می‌خواستی چه‌کار کنی؟
‫عصر همگی بخیر
‫آماده ایم؟
‫بگذار بشنوم
‫ادواردو، آماده
‫لباس حاضره؟ ‫می‌خوام ببینمش
‫بفرمایید، دون وینچنزو، ‫کوکش باید دربیاد
‫یک و دو
‫- خز اون‌جاست ‫- این هم از کلاه
‫الان فوری یک تن می‌زنم
‫نمی‌تونم صبر کنم
‫مامان، ازم یک آدم خوشتیپ ساختی؟
‫از وقتی از شکمم دراومدی ‫ازت یک خوشتیپ ساختم. ماچ.
‫از باقی نمایش لذت ببرید
‫همچین که من شروع کردم، ‫شماها پشت‌بندم بیایید
‫- خیلی خوب ‫- نگران نباشید
‫فردیناندو، لحظه مناسب رو دریاب
‫- حواسمون به لحظه مناسب هست ‫- نگاه کنید
‫حتی تصاویرش هم ‫از دانونزیو کِش رفته
‫- خاک عالم! ‫- حیا نداره
‫عجب رویی داره!
‫پرده اول تموم شد، ‫تماشاچی‌ها به نظر خوشحالن
‫- کلی سگرمه‌های درهم دیدم ‫- تو هم که فقط آیه یاس بخون
‫تا همین‌جا، 3500 لیره درآوردیم
‫خوبه!
‫ساکت، داره شروع می‌شه
‫بفرمایید، این دماغ، این چشم، ‫و این هم دهن، والسلام
‫توریلو، ‫نگاه کن فرشته‌ت چقدر زیباست
‫نخوابیدی که این رو درستش کنی، ‫حتما خسته ای
‫کسی که تو فکر فرشته ‫باشه هیچ نمی‌خوابه
‫فردا سوار الاغ همراه من می‌آد
‫دارم می‌رم رم، ‫آروم‌آروم می‌رم اون‌جا
‫پاپ، ‫وقتی بشنوه که دارم رنج می‌کشم
‫منِ حیوونکی، ‫حتما می‌بخشدم و تقدیسم می‌کنه
‫پدر فرانچسکو تو خواب حرف می‌زنه
‫این صداها رو می‌شنوی، آلیس؟
‫مناجاتیه که دوشیزه‌ها ‫هنگام طلب رحمت می‌خونن
‫اما من به رم می‌رم
‫و این فرشته رو برای کمک با خودم می‌برم
‫چی داره می‌گه؟
‫اما قبل از رفتن به رُم...
‫باید یک سری به خونه‌ت بزنی
‫خونه‌م؟
‫"دوست دارم همراه تو به خانه‌م بروم"
‫پدر فرانچسکو بیدار می‌شه...
‫- خوابم رو براش تعریف کنم؟ ‫- "داشتم کشت و کار می‌کردم..."
‫گفتم یک سوفلور* می‌خواهیم
‫داشتم روی اون تکه زمین کوچک ‫دم خونه‌مون کشت و کار می‌کردم...
‫تو پوزولی، نزدیک کوپارلّا
‫- کافیه ‫- کافیه!
‫جمله‌هاشون رو هم بلد نیستن، ‫قباحت داره!
‫عجب فضاحتی!
‫دانونزیو مقدسه، دست‌نیافتنیه!
‫زنده باد هنر ایتالیا
‫مرگ بر شیاد!
‫مرگ بر سواستفاده‌چی!
‫مرگ بر اسکارپتا! ‫زنده باد گابریل دانونزیو!
‫همین‌جا بمون. می‌رم ‫یک سر و گوشی آب بدم
‫ادامه بده، وینچنزو!
‫سوم سپتامبر مامان به‌م گفت...
‫مامان به‌م گفت...
‫سباستیانو، ‫چراغ‌های سالن رو روشن کن
‫چراغ‌های سالن! روشن‌شون کن
‫آروم باش...
‫ساز مخالف باشه برای آخر کار
‫اجازه بدید ادامه بدیم
‫پرده رو بده پایین!
‫همه‌چی رو بده پایین
‫جنارو
‫برو اطلاع بده که پارودی ‫همین‌جا به پایان می‌رسه
‫به‌جاش یک نمایش ‫تک‌پرده‌ای اجرا می‌کنیم...
‫آخرین کلام به وقت دلسردی
‫یک کمدی روحوضی خیلی خنده‌دار، ‫این رو بگو
‫بگو که من هم یک‌هویی ناخوش شدم
‫و نقشی درش ندارم، برو!
‫سباستیانو
‫یک صندلی بگذار این‌جا و ‫نگذار کسی به‌ش دست بزنه
‫تند و تیز! معطل نکنید! ‫برید لباس عوض کنید
‫آقایون...
‫شوالیه اسکارپتا هیچوقت تو راضی ‫کردن تماشاگرهاش شکست نخورده
‫امشب، به‌جای پسر ایوریو
‫آخرین کلام به وقت ‫دلسردی رو اجرا می‌کنیم
‫یک روحوضی خنده‌دار
‫به این امید بازگشت آرامش و نشاط
‫عجله کنید
‫دلقک‌ها!
‫- بگذار کمکت کنم لباس عوض کنی ‫- خودم می‌تونم
‫خانم‌ها و آقایون، ‫تا یک لحظه دیگه
‫- مسخره‌بازی! ‫- مزخرف محض
‫شوالیه* کمی ناخوش شده
‫- مامان، من می‌رم ‫- ما رو بی‌خبر نگذار
‫نقش شوشاموکا رو پسرشون، ‫وینچنزو بازی می‌کنه
‫از نمایش لذت ببرید
‫چطور روشون می‌شه؟
‫خاک بر سرم! چطور ممکنه؟
‫چطور ممکنه؟
‫ خودش رو اینجا از بین برد
‫خواهرزاده‌ت به ندرت می‌آد اینجا
‫به ندرت؟ خوبه هرروز اینجاست
‫شنیدم با یک زنکی ریختن رو هم
‫کی هست این زنک؟
‫داری دیوونه‌م می‌کنی ها
!معلومه که معشوقه‌ش هستی
!بله که هستم
‫حالا اون چهار تا !لوله‌ماهی رو از روی سرت می‌کنم
‫با حرف زدن با تو خودم رو کوچک نمی‌کنم
!دو کلمه هم از مادر عروس
‫- ورق‌بازی می‌کنی؟ ‫- ده فرانک دارم
‫- فقط یک دست ‫- هرچی تو بگی
‫بیا با من بریم ویا تولدو، ‫به یک ماموریت
‫- به‌ت که گفتم ‫- تله بود
‫گرفتن اجازه از راپاگنتا ‫6000 لیره آب خورد
‫- راپاگنتا کیه؟ ‫- اسم دانونزیوئه
‫شاعر و پیشگوی بزرگ، ‫اسم واقعیش راپاگنتاست
‫چطور، مگه نمی‌دونستی؟
‫گفتن: 6000 لیره بده و ‫او هم دردسر درست نمی‌کنه
‫حالا نمی‌تونستی ‫6000 لیره رو بدی؟
‫تو از سرپرستی یک ‫گروه چی سرت می‌شه؟
‫6000 لیره به نظرت زیاد می‌آد؟
‫آخه پس چرا؟
‫چرا باید بابت انجام کاری ‫که همیشه انجام می‌شده
‫پولی بپردازم؟
‫همه می‌دونیم که این دانونزیو ‫فرشته‌های بهشتی داره
‫پاشده رفته پیش صدر ‫اعظم تا جلوی من رو بگیره
‫تو هم که به ما نگفتی؟
‫چی باید می‌گفتم؟
‫نقطه قوت من تماشاچی‌ها ان
‫راپاگنتا چشم به ‫فروش گیشه من داره
‫تماشاچی‌های امشب خوشحال به نظر نمی‌اومدن
‫- وینچنزو! ‫- صبر کن، بگذار حرف بزنه!
‫منظورت چیه؟ ‫یعنی تماشاچی‌ها طردم کردن؟
‫مگه وقتی برای روحوضی رفتم ‫روی صحنه صدا رو نشنیدی؟
‫کل سالن به وجد اومد!
‫درسته
‫بابا...
‫این یک تله بود
‫پپینو، بیا این‌جا
‫ببین چی برات درست کردم
‫می‌شه کارمینیلو امشب ‫تو تخت من بخوابه؟
‫اگه این‌جا بمونه! ‫اما می‌خواد پیش مامانش بخوابه
‫بریم
‫نمی‌خوام برم اون‌جا
‫- نمی‌خواهی مامانت رو ببینی؟ ‫- مامانم تویی!
‫من مثل مادرت دوستت دارم، ‫اما اون‌ها دوست دارن تو بری خونه
‫خونه من نیست
‫پپینو، این‌جوری نباش
‫می‌خوام همین‌جا بمونم، ‫نمی‌خوام برم
‫می‌خوام این‌جا پهلوی تو بمونم، ‫اون خونه زشته
‫می‌فهمی؟ دارن ازم شکایت ‫می‌کنن انگار که من مجرم ام
‫پس فقط دانونزیو نیست
‫کار انجمن نویسندگانه و ‫دانونزیو سردسته این راهزن‌ها شده
‫نویسنده‌ها، همون عاطل و ‫باطل‌های دهن‌گشادِ گالری
‫زیر نظر سالواتوره دی گیاکومو، ‫روبرتو براکو
‫لیبرو بوویو، فردیناندو روسو
‫عیسی مسیح
‫یجوری دم از "تئاتر هنری" ‫می‌زنن که انگار من هنرمند نیستم
‫- حالا چی؟ ‫- حالا دارن می‌کشونندم دادگاه
‫می‌دونستم
‫خاله رزا گفت ها، ‫چرا به حرفش گوش نکردیم؟
‫چون حالا نابودشون می‌کنیم
‫هنوز از مادر زاده نشده کسی که ‫بخواد سر اسکارپتا رو شیره بماله
‫نمی‌گذارم دانونزیو پول‌های ‫من رو خرج اتینا بکنه
‫کیه؟
‫پپینوئه که اومده ملاقات ما
‫- سه ماه شده دیگه، نه؟ ‫- آره، ادواردو
‫همونی که همه می‌خواستیم
‫برو، پپینو
‫بیا این‌جا، بگذار ببوسمت
‫خیلی خوشتیپ شدی ها، پسرک مامانی
‫با من بیا
‫- کی بیام دنبالش؟ ‫- ساعت 7
‫- اما دیگه قطار نیست ها ‫- یک واگن براتون جور می‌کنم
‫سلام، ‫پپینو. به مامانی یک ماچ آبدار دادی؟
‫مجال بده، ادواردو. ‫می‌دونی که خجالتیه
‫خجالتیه؟ بیا پیش عمو
‫به عمو سلام کن
‫پسر خوب
‫ببین عمو چی داره به‌ت ‫می‌ده. می‌دونی چقدره؟
‫پنج لیره‌ست
‫ادواردو، این خیلیه
‫پپینو، چه‌کار می‌کنی؟
‫خجالتی...
‫برادر و خواهرش رو صدا کن
‫اون‌کار رو نکن
‫تیتینا؟
‫ادواردو؟
‫بیایید ببینید برادرتون چه بزرگ شده
‫ییلاق به‌ش ساخته
‫سلام، پپینو
‫- می‌خواهی بیایی با ما بازی کنی؟ ‫- نه، کارمینیلو رو می‌خوام
‫- کارمینیلو کیه؟ ‫- برّه‌مه. نمی‌خوام این‌جا باشم
‫می‌خوام برم
‫نگران نباش، ببینیم چه‌کار می‌کنیم
‫نمی‌خوام این‌جا پیش شما باشم، ‫کارمینیلو رو می‌خوام
‫- من می‌رم بیرون، دل و دماغ ندارم ‫- بعدا برگرد، آروم می‌شه
‫لویزا، صبوری کن. ‫امروز دل و دماغ ندارم
‫بچه‌ها، خداحافظ. ‫درس بخونید و مامان رو اذیت نکنید
‫مراقب باشید
‫نمی‌خوام پیش شما باشم، ‫کارمینیلو رو می‌خوام
‫مجبور شدم اجرا رو قطع کنم
‫دانونزیو به من ضرر زده، بی برو برگرد!
‫قانون هیچ حربه‌ای رو ‫علیه‌ش به کار نمی‌گیره؟
‫- باید بچسبیم به واقعیات ‫- داره به من اتهام دزدی ادبی می‌زنه
‫خودش اغلب اتهام سرقت ‫ادبی داشته و محکوم هم شده
‫اسکارپتا
‫تشریف بیارید
‫بنشینید
‫جناب وکیل، بنشینید
‫حالا، اجازه بدید اتهامات رو بخونیم
‫"ادواردو اسکارپتا، کارگردان و بازیگر، ‫دست به ساخت نمایشنامه‌ای منظوم زده است
‫با نام "پسر ایوریو" که ‫آن را یک پارودی می‌خواند
‫پارودی نام‌برده چیزی ‫نیست جز یک سرقت ادبی
‫از نمایش دختر ایوریو، ‫اثر دانونزیو
‫هم در ماهیت امر و هم در مقصود
‫و این امر منحصرا به معنای برداشتن ‫کار دیگری و بازانجام آن است
‫ممکن است با دور زدن قانون
‫و منفعت بردن از آن، ‫موجبات ضرر و زیان نویسنده فراهم شود
‫عالیجناب، ‫اتهامات وارده رو قویا رد می‌کنم
‫کار من سرقت ادبی نیست، پارودیه
‫این اتهامات از سوی افرادی مطرح شده
‫که باعث بی‌نظمی در تئاتر شدن
‫شوالیه، به خودت مسلط باش
‫این‌جا دادگاهه، نه صحنه تئاتر
‫در قانون ایتالیا، ‫متن تصویب‌شده به تاریخ 19 سپتامبر 1882
‫در بندهای 1،3،14،14 و 40
‫حقوق نویسندگان رو ضمانت می‌کنه
‫اگر علیه‌ت اعلام جرم ‫بکنم دادگاهی می‌شی
‫و بعد از گوش دادن به ‫شهود باید این کار رو بکنم
‫ادامه می‌دیم
‫بدون شک پارودی اقتباس‌شده
‫به قصد دور زدن تبصره ماده 32...
‫حالا می‌خندم
‫درسته
‫این‌جارو نگاه کنید
‫دومنیکو، چند نفر اون‌جان؟
‫ده تا، مامان
‫مادر مقدس!
-خوبه، ادواردو بیا بیرون، نشونت می‌دم -
‫دیدی که ویلا سانتارلا کجاست؟*
این تابستون یک آپارتمان روبروش براتون گرفتم
‫که بچه‌ها هم نزدیک باشن، ‫تا سپتامبر اجاره‌ش کردم
‫خاله رزا می‌خواد ‫این‌همه این‌جا بمونه؟
‫رزا نباید تو دست و پا باشه. ‫ما باید تلافی کنیم
‫هیچکس نباید خیال کنه اسکارپتا ‫از بابت محاکمه خیلی غمگینه
‫جشن‌ها، رقص‌ها، محفل هنرمندان و شاعران، ‫نباید بگذاریم هیچی درز کنه بیرون
‫اونجا همه باید مات و مبهوت شن!
‫بچه‌ها، خوشحالید؟
‫چمدون‌ها رو ببر داخل
‫می‌خوام کل ناپل ببینن من صاحب ‫یک خانواده بزرگم و دوستم دارن
‫نه مثل راپاگنِتا که ‫فقط با هرزه‌ها می‌پره
‫پس باید به‌م قول بدی
‫سپتامبر، ‫پپینور رو با خودمون برمی‌گردونیم
‫خواهیم دید، لویزا
‫می‌تونم این‌جا ببینمش، ‫کوچولوئه رو می‌گم، با خواهر و برادرش
‫خیلی برام دردناکه
‫- مثلا پسرمه، بعد ولش کردم به امون خدا ‫- لویزا...
‫می‌دونی چندتا از بچه‌های ‫بازیگرهای زن رو دایه بزرگ کرده؟
‫پپینو جاش تو ییلاق خوبه
‫من که بازیگر نیستم!
‫من مادرم
‫به‌م قول بده
‫خیلی خوب
‫می‌بینی که نمی‌تونم ‫جواب نه به‌ت بدم؟
‫اما ممکنه یک لبخند تحویلم بدی؟
‫به خودت آسیب زدی؟
‫بلند شو
‫کار تو بود؟
‫من گفتم "بیا بالا"، ‫نگفتم که، "بیفت پایین:
‫بیا پایین، راه بیفت
‫نگاهش کن
‫جناب مشاور!
‫- ممنون از دعوت‌تون ‫- افتخار دادید
‫عالیجناب
‫پروفسور!
‫دونا رزا، ‫من رو به جا نیاوردید؟ عکاس هستم
‫عیسی مسیح، با همچین لباسی...
‫ ‫با اون عکس‌های عظیمی که شوهرتون سفارش داد
‫می‌تونستم کل لباس‌فروشی رو بخرم
‫دست رو دلم نگذار
‫دون ادواردو باید ‫صد سال زنده باشه!
‫این هم از ویلا سانتارلای معروف
‫که با سود حاصل از ‫یک نمایش ساخته شده
‫"حالا می‌خندم"
‫بخند، یالا!
‫شب بخیر و خوش آمدید
‫باز هم 7 جولای شد و ما این‌جاییم
‫تا زادروز دختر عزیزمون ‫ماریا رو جشن بگیریم
‫سال به سال بزرگ‌ شدن او رو دیدید
‫و حالا برای خودش یک ‫بانوی جوانه و شیفته ادبیات زیبا
‫از همین رو عصر امروز افتخار داشتیم که چند ‫تن نویسنده بزرگ رو بین خودمون داشته باشیم
‫پروفسور، ‫زیباترین سرود ناپولیتی رو
‫به افتخار نویسنده‌ش ‫سالواتوره دی جیاکومو گوش بدیم
‫همچین افتخار دارم به یک ‫روزنامه‌نگار پرآوازه خوش‌آمد بگم
‫فردیناندو روسو
‫و روبرتو براکو، ‫که مثل من نمایشنامه می‌نویسه
‫درست به یک شکل...
‫بقیه هم هستن، ‫جوون‌ترهایی که دارن سری تو سرها درمی‌آرن
‫و ترانه‌سراهای قابلی هم هستن
‫لیبرو بوویو، اون‌جاست
‫همه رو دعوت کردم، ‫به نام همزیستی هنری
‫که همه ما رو مثل برادر متحد می‌کنه
‫بیایید این‌جا، بیایید نزدیک‌تر
‫از این آقایون خواستم تا به ‫افتخار ماریا یک غزل بسراین
‫بعد از صرف غذا به‌شون گوش می‌دیم
‫بعد یک جایزه می‌دیم به غزلی ‫که به قضاوت ماریا، بهترین باشه
‫حالا، از شامتون لذت ببرید
‫نگاه کن چطور داره نقش آدم‌های ‫بخشنده و نجیب رو بازی می‌کنه
‫می‌خواد برای دادگاه زبون‌مون رو ببنده
‫اما کور خونده
‫قراره ما به عنوان نویسندگان شهادت بدیم
‫دادگاهی شدنش رو می‌بینم
‫موضوع سرقت ادبیه و ساده هم هست، ‫اسمش رو هرچیزی می‌شه گذاشت غیر از پارودی
‫البته، ‫اما می‌تونیم به دعوتنامه جواب رد بدیم؟
‫البته که نه
‫دوستان، ‫مسئله ما خود این آدم نیست
‫هرکدوم ما می‌تونیم هرجور دوست ‫داریم درباره ادواردو اسکارپتا فکر کنیم
‫- کاش یکی از زنش می‌پرسید ‫- یا خواهرزاده‌ش
‫[اسکارپتا] خیلی مغروره
‫بازیگرهایی که از گروهش ‫دررفتن هم همین رو می‌گن
‫موضوع این نیست
‫باید مطمئن بشیم که تئاتر ناپولیتی ‫دوباره اصالت مردمی‌ش رو به دست بیاره
‫بحث ما جنگ فرهنگی ‫به‌خاطر تئاتر هنریه
‫- دقیقا ‫- مردمی به معنای فکاهی نیست
‫اطرافتون رو نگاه کنید
‫کسبه، اطبا، وکلا
‫اسکارپتا رو تحسین می‌کنن انگار که با ‫شخصیت‌های آسان‌گیرش همذات‌پنداری می‌کنن
‫خشونتی درکار نیست
‫تراژدی؟ زبونم لال!
‫فقط خنده
‫برای همین شاد و خوشحال می‌رن خونه
‫و چه به سر زندگی می‌آد؟
‫درامای زندگی تو خیابان‌ها پیدا می‌شه، ‫میون فقیر-بیچاره‌ها
‫ آدم‌ها باید با اشعار والا ‫بیان روی صحنه صحنه
‫همون کاری که دانونزیو می‌کنه
‫"امشب، ‫هرکدوم ما دوست داریم به صدایی
‫از دوردست گوش بدیم، صدایی از ناکجاآباد
‫شیرین و ملایم، جاری در این هوا
‫صدایی محبوب
‫فراموش‌شده، یا هرگز شنیده‌نشده
‫که می‌گوید: ‫بگو چه می‌خواهی، من این‌جا هستم"
‫زیباست
‫آفرین به ماریا بابت حسن انتخابش
‫ ‫معلوکه که از اون پرسوز-و-گدازهاش دوست داری!
‫تنها چیزی که می‌مونه ‫فاش کردن نام نویسنده‌ست
‫ارنستوی ما!
‫یک کف مرتب به ‫افتختر ارنستو مورلو
‫پروفسور، آهنگش رو بنوازید
‫پوسیلپوی خوش‌بو، برو!
‫صد سال به این سال‌ها
‫آفرین، مورلو
‫تبریک می‌گم ارنستو، ‫برنده شدن فقط حق خودت بود
‫ممنون
‫- برقصیم؟ ‫- آره
‫می‌بینیش؟
‫می‌گن این یک پسر ‫دیگه‌ی اسکارپتاست
‫- مگه چند تا داره؟ ‫- خدا می‌دونه. باهمدیگه مو نمی‌زنن
‫شما نمی‌ری؟؟ دارن می‌رقصن
‫- شکمم رو نمی‌بینی؟ ‫- می‌بینم
‫نمی‌دونم چرا شما پیشخدمت‌بازی درمی‌آرید، ‫بسپریدش به ما
‫چی داری می‌گی؟
‫فقط می‌فهمم که شما نباید ‫این‌جوری خودتون رو کوچک کنید
‫برید پیش خانواده
‫میرون، ساکت باش. کارت رو ‫بکن و من رو به حال خودم بگذار
‫اسکارپتا مهمانی گرفته!
‫اسکارپتا این‌جاست!
‫شوالیه رسیده
‫اسکارپتا، ‫انتظار داشتی محکوم بشی؟
‫درسته که دانونزیو بارها و بارها ‫زده زیر قول و قرارش؟
‫حالا می‌خواهی چه ادله‌ای ‫توی دفاعیه‌ت بیاری، شوالیه؟
‫یک توضیح برای ژورنال د ایتالیا!
‫یک تقریر برای رسانه‌ها!
‫رسیدگی به مشاجره میان دو نویسنده
‫در محیط آرام و جدی در ‫دادگاه پخش حادث می‌شه
‫مثل آب دریا، ‫که داخل لیوان آب بی‌رنگ
‫و در اقیانوس آبی‌ است
‫همان وقتی که در تئاتر، ‫به بی‌حرمتی صورت‌گرفته
‫همراه با تصاحبی موذیانه، ‫نامشروع و مبتذل اذعان شد
‫شصت متهم خبردار شد
‫سوار بر موج سهمگین بیزاری
‫خشم تماشاچی‌ها ‫به اتفاق بالا گرفت
‫ ‫و این اجرای غیرقانونی و بدشگون
‫نابود شد و زیر گل رفت
‫صدای مردم، باشکوه و موجز!
‫دادگاه حکم تجدید نظر ‫رو که همین حالا هم
‫تحت تحمیل آگاهی عمومی قرار دارد، ‫کامل خواهد کرد
‫پپینو...
‫مگه مامانت یادت نداده ‫پشت در فالگوش واینستی؟
‫لویزا، یک لطفی به من بکن و برو
‫بیا این‌جا ببینم
‫مامانی، کمک!
‫باز دیگه چه‌کار کرده؟
‫از وقتی اومده این‌جا رنگ آرامش رو ندیدیم
‫نگران نباش، پپینو
‫امشب پهلوی من می‌خوابی
‫تیتینا، برو در رو باز کن
‫دونا فیلومنا، ‫این دامن باید کمی آزاد باشه
‫درستش می‌کنم
‫بچه‌ها خوابیدن
‫پپینو می‌خواست تو اتاق تو بخوابه؟
‫آره، بیدارش نکن
‫- خیلی چموشه ‫- چموش نیست، بچه‌ست
‫برو، نگران نباش
‫- ممنونم، فیلومنا، سلامت باشی ‫- شب بخیر
‫زور بزن، داره می‌آد بیرون
‫قیچی‌ها رو حاضر کن
‫آها، داره درمی‌آد. یک‌کم دیگه!
‫زور بزن
‫مادر مقدس، چقدر زیباست
‫چقدر زیباست!
‫آب گرم کردی؟
‫ببین برادرت چه جیغ و دادی راه انداخته
‫ملیسورگو
‫گارجولو
‫کاراوِلا
‫جولیانو
‫د فیلیپو
‫چرا بازش نمی‌کنی؟
‫آفرین، پپینو، نمراتت خوبه
‫ادواردو، ‫برای تو هم نوشته "پسرِ [فرد] ناشناس؟
‫معنیش چیه؟
‫معنیش اینه که، "نمی‌دونم"
‫چی شده مامان، ناخوشی؟
‫چیزی نیست، یک‌کم حالت تهوع دارم
‫خودت رو از پا ننداز
‫ادواردو، ‫من از صبح تا شب هیچ‌کاری نمی‌کنم
‫کارملا، یکی دو تا تارالی بیار
‫این موقع‌ها متصل ‫حالت تهوع می‌گیرم
‫احتمالا به‌خاطر اینه که از ‫آخرین زایمانت خیلی می‌گذره
‫- چند وقت شده، پنج سال؟ ‫- بیشتر!
‫پپینو هفت سال‌شه
‫- ادواردو کوچولو چطور؟ ‫- هفت، مثل پپینو
‫امسال سر شوهرم شلوغ بود
‫خاله جون، این‌جوری نگو، ‫آدم خجالت می‌کشه
‫لویزا، ‫تو این خونه خجالت معنا و مفهومی نداره
‫نه داشته و نه خواهد داشت
‫زنده باد بچه‌هامون ‫و مرگ بر دشمنان‌مون
‫وینچنزو اومده
‫همگی سلام!
‫آفرین، شیرینی آوردی
‫فولیاتله و بابا ‫یکشنبه‌ها باید متبرک باشه
‫و این شیرینی کوچولوی ‫شیرین کیه باهات؟
‫آنجلا خواننده‌ست، ‫داریم برای بازبینی بعدی تمرین دوئت* می‌کنیم ‫دونفری خواندن*
‫اگه خوندنش هم قدر زیباییش باشه، ‫موفقیت حتمیه
‫از آشنایی با شما مفتخر شدم
‫بنشینیم، ‫بوی این برنج سارتو مستم می‌کنه
‫تیتینا، بیا
‫نه، امروز من غذا می‌کشم
‫بفرمایید
‫اگه خانم‌ها اجازه بدن، اول با بچه‌ها ‫و خواهر/برادرزاده‌ها شروع کنیم
‫حالا برای خانم آنجلا
‫یک بشقاب حسابی می‌کشیم
‫برای وینچنزو هم یک کوچولو
‫حالا بگید ببینم
‫برای ادواردو کوچولوی بدردنخور
‫دوبله می‌کشیم
‫ولی به دومنیکو فقط ‫گوشت‌قلقلی می‌دیم
‫مگه چه‌کار کردم؟
‫می‌دونم چه‌کار کردی، ‫لیاقتت فقط گوشت قلقلیه
‫و برای پپینو
‫یک بشقاب معمولی
‫ماریا، گرسنه ای؟
‫می‌دونی که، بابا کل دیس رو می‌ده به تو
‫ممنونم، یک‌خُرده کافیه
‫حق با توئه، ‫خانم‌های جوان باید مراقب هیکل‌شون باشن
‫پس برای تیتینا هم مثل مال ماریا می‌کشیم
‫کشتی دخترها رو از گرسنگی
‫و برای ادواردو هم
‫بهترین تکه‌ش رو می‌گذاریم
‫ننلا، پاسکال رو بیار این‌جا
‫ممنونم، عمو
‫پاسکال رو بیار
‫پاسکال کوچولوم رو بیار
‫به پاسکال از بشقاب خودم می‌دیم
‫خوشحالی، کوچولوی عمو؟
‫مشغول شید، کیف کنید
‫- نوش جان کنید ‫- یکشنبه‌ی خوبی داشته باشید
‫رزا رو دیدی؟
‫نوش جان کنید
‫شاید من رو بشناسن، ‫از کار کردن با این بازیگرها خوشم می‌آد
‫- جنارو پانتالنا رسید ‫- بفرستش داخل
‫- نمی‌دونی چی از دستت رفت! ‫- دستپخت سالواتوره
‫- دلی از عزا درآوردیم ‫- تو هم که فقط فکر یک چیزی
‫- بنشین، شیرینی هم هست ‫- نه، ممنون
‫کارملا، ‫یک قهوه درست‌درمون برای دون جنارو بیار
‫- خب، خبری نشده؟ ‫- دارن به میل نفعت شهادت می‌دن
‫- مورولو هم همین‌طور؟ ‫- و بوویو
‫قضیه براشون جنبه شخصی نداره
‫درسته، بابا
‫ادواردو، باید اخبار بدی به‌ت بدم
‫قضات از دی جیاکامو ‫و براکو خواستن
‫که کشفیات‌شون رو ‫به نفع دانونزیو بنویسن
‫جدی؟
‫- اون‌ها تن به این کار می‌دن؟ ‫- می‌ترسم که بدن
‫خیلی خوب، ‫ببینیم چی برای گفتن دارن
‫کی با من یک دست بازی می‌کنه، ‫وینچنزو؟
‫من رو معاف کن بابا، سردرد دارم
‫من بازی می‌کنم، بابا
‫بیا
‫ببینیم بخت باهام یاره یا نه
‫بیا فکرش رو نکنیم. ‫گِیشا* رو یادته؟ ‫ رقاصه‌ها و آوازخوان‌های ژاپنی*
‫خیلی قشنگ بود
‫- بلدی بنوازی؟ ‫- معلومه
‫دونا رزا، با ما بیایید
‫بفرمایید، خوش می‌گذره. ‫می‌خوام استراحت کنم
‫گالی!
‫آقایانِ نوازنده ‫اگر خواهان پندید
‫‌چشم را به ساز خود دوزید ‫بر گیشاها ببندید
‫وگرنه چوبک رهنما، به هر اشاره خطا می‌ره
‫چشم می‌دوزه به دختر‌ها ‫دماغش تا هوا می‌ره
‫چین، چین، چینا، چین ‫مکتب زنونه
‫راضی کردن و شاد کردن ‫چیزی که می‌خوای همونه
‫چین، چین، چینا، چین ‫مکتب زنونه
...بهشت تن‌کامگی
‫ادواردو...
‫اولین بار که تو گیشا ‫نقش داشتی چند سالت بود؟
‫چهار
‫نتونسته بود برای پرتاب کردنت ‫رو صحنه دندون رو جیگر بگذاره!
‫بیا این‌جا
‫- از بازیگری خوشت می‌آد، نه؟ ‫- آره، از نویسندگی هم
‫چی می‌نویسی؟
‫نمایشنامه، مثل عمو
‫پسر کو ندارد نشان از پدر. ‫تو از من هم می‌زنی جلو
‫همچین اتفاقی نمی‌افته، ‫من خیلی شما رو دوست دارم
‫- پس تو پسر عمو ادواردوی هستی ‫- چطور، مگه تو نیستی؟
‫حتی اسم خودش رو داده به تو
‫مگه چیه؟
‫نگو که نمی‌دونستی
‫چرا، می‌دونستیم
‫این‌جا رو باش
‫همه ما خواهر و برادریم
‫نگاه کن، یکی دیگه هم تو راهه
‫عجب خانواده خوبی
‫سالواتوره دی گیاکومو داره ‫کار یک درام رو تموم می‌کنه
‫می‌تونی نقش اصلی رو بگیری
‫ناپولیتی‌ها می‌میرن براش
‫اسکارپتا رو چه‌کارش کنم؟
‫دون جنارو، ‫دوران اسکارپتا سر اومده
‫درسته، ‫تماشاچی‌ها هنوز تشویقش می‌کنن
‫اما کسی انتظار کار جدیدی ازش نداره
‫همون‌جوری که پولچینلا تموم شد، ‫شوشاموکا هم تموم می‌شه
‫متوجه اهمیت نمایش دی ‫جیاکومو رو برای شهرمون هستی؟
‫دست‌کم یک درام مردمیه با شخصیت‌های واقعی، ‫با احساسات
‫- اسمش چیه؟ ‫- آسانتا اسپینا
‫خیلی خوب، ‫همین که تموم شد بده بخونمش
‫نمیشه کتمان کرد که مشتاقش هستم، ‫و رک و راست...
‫دیگه نمی‌تونم اسکارپتا ‫رو هم تحمل کنم
‫- ماریا کجاست؟ ‫- با دوست‌هاش رفته بیرون
‫ ‫با همون "هنرمندان"؟
‫از من اجازه گرفت. نباید می‌دادم؟
‫بوویو اومد دم خونه دنبالش
‫ولی گمونم ارنستو هم پایین بود
‫- دومنیکو چطور؟ ‫- تئاتر بود، روز تسویه حسابه
‫وینچنزو در حال اجراست
‫دو نفرمون هم این‌جا هستیم
‫ادواردو، وکلا چی می‌گن؟
‫نگران نباش، رزا
‫قرار نیست صندلی‌ها ‫رو از زیر کون‌مون بکشن
‫من که بمیرم تو از ‫هرجور نیازی فارغی
‫ادواردو!
‫من مدتی می‌رم بیرون، گرسنه نیستم
‫گرمه، نفس نمی‌شه کشید
‫پپینو، هندونه رو بیار، ‫مواظب باش!
‫- خاله جون، بِبُرمش؟ ‫- البته، تیتینا
‫ببرش، دختر بابابزرگ!
‫چاقو رو بپا
‫مراقب دست‌هات باش
‫یکی از دوست‌هام ‫این‌ها رو برام آورد
‫می‌دونستم هنوز نرسیده
‫تو غیب‌گویی؟
‫هرسال همون قصه همیشگیه، ‫لوکاریلو،
‫هندونه میاری و ‫هیچوقت هم رسیده نیست!
‫پپینو، بیا پیش مامانبزرگ. ‫چقدر تو خوشتیپی!
‫بابا، ‫فردا هم کنار هم غذا می‌خوریم
‫از تعطیلی مدارس استفاده می‌کنیم
‫آره، اگه دوست داری
‫پیتزا می‌خوریم
‫صبر کن پیتزای بدون قارچ رو ‫امتحان کنی... عاشقش می‌شی!
‫به مامانبزرگ می‌ری
‫کیه این وقت ساعت؟
‫حتما فیلومنا گلدوزی ‫رو برام آورده
‫زیاد نخور!
‫این هم از بچه تربیت کردنت!
‫باید یادشون بدی چطوری ‫هندونه انتخاب کنن!
‫تو هم باید شیرین‌هاش رو سوا کنی، ‫نه نرسیده‌هاش رو.
‫شب بخیر
‫- لطفا، بلند نشید ‫- بنشین، شوالیه
‫مزاحم‌تون نمی‌شم، ‫می‌شه یک گیلاس شراب همراه‌تون بنوشم؟
‫اختیار دارید، بفرمایید
‫رزینا، ‫تبریک می‌گم. روز نام‌گذاریت رو جشن گرفتیم
‫ممنون
‫- برای خاله رزا جشن حسابی گرفتی؟ ‫- معلومه
‫- به خواهرم تبریکات ویژه‌مون رو برسون ‫- خواهرمون...
‫می‌رسونم
‫لویزا، یکی از اون گیلاس‌های ‫خوبمون رو برای آقا بیار
‫- حتما ‫- نه، زحمت نکش
‫ببخشید، ادواردو، ‫نریختیمش تو غرابه چون فقط خودمون بودیم
‫بفرمایید
‫به سلامتی شما
‫خیلی خوب...
‫فقط خواستم یک سلامی عرض کنم، ‫تنهاتون می‌گذارم
‫بمون، حضور شما کنارمون افتخاریه
‫نه، دونا کونسِتی، دیروقته، ‫یک وقت دیگه با کمال میل
‫برای شام بیایید پالازو اسکارپتا
‫چقدر خوب! ممنونم، قربان
‫با عمو خداحافظی کنید
‫دیگه رسیدیم، ادواردو
‫- قراره یک پسر دیگه بیاریم؟ ‫- حس می‌کنم دختره
‫ادواردو.
‫این رو آوردم کپی ‫کنی. امروز تمومش کردم
‫طبیبی برای مجانین. ممنونم، عمو
‫- همه‌ش رو یکجا می‌رم ‫- نه، دیروقته
‫- حالا دیگه خوابش نمی‌بره ‫- به‌ش بند نکن، یاد می‌گیره
‫شب بخیر، لویزا
‫شب بخیر
‫پاسکال، می‌تونی بری خونه، ‫من قدم می‌زنم
‫امر شماست، آقا
‫مراقب باش
‫دون ادواردو، ‫کل ناپل رو دنبال شما گشتیم
‫فورا برید خونه لویزا، ‫داره وضع حمل می‌کنه
‫ ‫اما دخترش سر زا رفته
‫اول از همه، ‫دو پرده طولانی پسر ایوریو
‫سندی‌ست بر وجود یک اقتباس‌گر ‫معمولی
‫که حتی اگر ارجاعات فرّار آن ‫به رسم و رسومات محلی ناپولیتی
‫برای تبدیل نویسنده یک پارودی‌نویس ‫باهوش و بذله‌گو کفایت می‌کرد
‫باز هم انتظار اینکه قانون‌گذار
‫از چنین حق ناچیزی محافظت کند، ‫احمقانه می‌نمود
‫آن‌هم درحالی که دستبرد و ‫دُژدیسی اثرِ شخصی دیگر
‫این‌چنین مسلم و ‫مفصل به نظر می‌آید
‫دوستان سرشار از مهر و ‫درخشان در عرصه هنر و اندیشه...
‫- این‌جا چه می‌کنی؟ ‫- زودتر از مدرسه تعطیل شدیم
‫- چرا نرفتی خونه؟ ‫- می‌خواستم ببینم چی می‌گن
‫سرقت ادبی به منظور ‫ستیزه با شاعر بزرگ دانونزیو
‫در دفاع از اثری که آفریده اوست
‫او از موهبتی برخوردار است ‫که ثروت راستین به شمار می‌رود:
‫استعداد
‫که به لطف آن درامی آفریده است بسیار اصیل، ‫موزون
‫و زیبا
‫- دون بِنِدتو ‫- روز خوش، اسکارپتا
‫چه سعادتی! بفرما بنشین
‫نمی‌دونم چطور ازتون تشکر کنم، ‫شما بزرگ‌ترین فیلسوف ایتالیا هستید
‫برای من به دست گرفتن این پرونده
‫که موجب رنجش شما شده، لطف خودش رو داره
‫فرصتی شد برای مطالعه ژرف تاریخ پارودی، ‫به‌خصوص...
‫دون ادواردو
‫ببخشید، ‫نمی‌دونم یک لحظه چی به‌م گذشت‌
‫کونستی، یک لیوان آب بیار لطفا
‫ببخشید، ‫فکر کنم به‌خاطر هیجان بودن در منزل شماست
‫ببخشید، دون بِنِدتو
‫- پرونده نیست که من رو پریشون کرده ‫- می‌دونم
‫این دی جیاکامو و براکو علیه ‫شما حرف زدن دل‌تون رو شکست
‫از من متنفر ان
‫مطلبی رو که فردیناندو ‫روسو درباره‌م نوشته خوندید؟
‫اون‌ها جوان و به حق ‫ان و من پیر و بر خطا؟
‫شما به همه‌چیز می‌خندید,
‫نمی‌دونید چطور باید ‫به گذر زمان خندید؟
‫دون ادواردو
‫تموم این دعواهای سر ‫تئاتر هنری برای من پوچه
‫تئاتر کم یا بیش هنری ‫اصلا وجود نداره
‫ممنون، کونستی
‫ممنون
‫فقط هنرمنده که وجود داره
‫اگه نبوغ داشته باشن مردم رو ‫می‌خندونن یا به گریه می‌اندازن
‫و اگه از لطف ‫طبیعت بهره‌مند نباشن
‫باز هم می‌تونن کاری کنن مردم گریه کنن یا ‫بخندن، اما به خود اون‌ها
‫خب، پارودی یا سرقت ادبی؟
‫ماجرا باید شفاف بشه
‫توی سرقت ادبی مفهوم ‫کلی کار دست‌نخورده می‌مونه
‫و از همه مهم‌تر روح اثر ‫هم همون‌جوری باقی می‌مونه
‫سرقت ادبی بر فریب ‫و حیله دلالت داره
‫اما متن تو بالکل مستقل ‫از اثر دانونزیوست
‫خدا رو شکر!
‫متوجه شدم، روشنگرانه بود
‫فقط بندتو کروشه ‫می‌تونه به دادم برسه!
‫گوش کنید
‫هرجا که دانونزیو احساسات رو تحریک می‌کنه، ‫گریه می‌گیره
‫. تو باعث قهقهه می‌شی و خنده
‫پارودی یک هنره چون تو زندگی جاریه
‫کنار بی‌نهایت بزرگ
‫بی‌نهایت کوچک قرار داره
‫کنار انفجار آذرخش انفجار ‫جرقه کبریت وجود داره
‫مضحک چیزی نیست جز روی دیگر والا
‫پارودی، بیشتر از توهین، ‫گرامی‌داشت نویسنده‌ست
‫چیزی که این‌جا مهمه ‫اثبات این یک نکته‌ست:
‫پسر ایوریو یک پارودیه، ‫و نه رونوشت نسخه اصلی دانونزیو
‫نقیضه این‌جا خود دانونزیوست
‫- چی فرمودین؟ ‫- پوزش می‌خوام، دون بندتو
‫اما این دانونزیو که تو نقش پیشگو ‫فرورفته به نظر من مضحک می‌آد
‫اگرچه نقش دلقک نصیب من شده
‫مگه خجالت داره؟
‫بیا به روح اثر دانونزیو نگاه کنیم
‫یک درام غم‌بار و بی‌رحم
‫در یک دوره دور و تاریک
‫که ارواح خبیث با ‫ارواح شریفی می‌جنگن
‫که موجب یک فاجعه می‌شه
‫و وحشت و افسوس به بار می‌آره
‫در عوض، معنای کار تو چیه؟
‫معنای کار من؟
‫یک صحنه پیش‌پاافتاده
‫بدون جنگ و دعوای اساسی
‫در عوض، رفتارهای خاله‌زنکی، ‫پچ‌پچ، سوسه
‫همه‌ش نمودهای ظاهریه
‫تفاوت بین این دو ‫اثر اون‌قدری هست
‫که بی‌گناهی‌ت ثابت بشه
‫اما این همه‌ش نیست
‫باید به شرایط ویژه تو به ‫عنوان نویسنده و بازیگر اشاره کنم
‫که آهنگ خاصی رو به هرچه که می‌گی ‫و روی صحنه می‌آری اضافه می‌کنه
‫اگه هملت رو بازی می‌کردی ‫چطور باهاش روبرو می‌شدی؟
‫مثل یک دلقک. ‫و اگه کنت اوگولینو رو بازی می‌کردی؟
‫"سپس گرسنگی کاری ‫کرد که اندوه نمی‌توانست..."
‫به شکل خنده‌داری آس و پاس به نظر می‌اومدی، ‫به دل نگیرید!
‫رو ترش نکنید
‫نظرم رو درباره استعداد فردی گفتم
‫و شما هم بسیار ‫زیاد ازش برخوردارید
‫اما با این کلید وکلای شما ‫می‌تونن ورق رو برگردونن
‫منظورت چیه؟
‫سرفه‌ها، هیاهو، ‫فریادهای داخل سالن
‫اون‌شب به [اجرای] پسر ‫ایوریوی شما حمله شد
‫نه به‌خاطر سرقت ادبی
‫بلکه به این دلیل ساده که ‫تماشاچی‌ها فکر کردن جالب نیست
‫اما نوشتن یک نمایشنامه ‫بد که جرم نیست
‫که بخوان بابتش کسی رو محاکمه بکنن، درسته؟
‫درسته
‫باید فورا برم سر کار
‫آقایون، فقط همین امشب
‫لویزلا ویوانی بزرگ ‫در سالن مارگاریتا!
‫بشتابید به سالن مارگاریتا! ‫لویزلا ویوانی بزرگ!
‫نگاه کن، دم تئاتر دنبال سیاهی لشکر می‌گردن، ‫انگار که سینماست
‫زمونه داره عوض می‌شه
‫بریم؟ پانتالنا اجرا داره
‫بلیت گیر نمی‌آد
‫تو خوبی
‫از او هم خوشت می‌آد
‫شب بخیر
‫- مائسترو! ‫- چطوری؟
‫- خانم جوان رو می‌شناسم ‫- خوش‌وقتم
‫شب همگی بخیر، ادامه بدید
‫بیا داخل، یالا
‫چه موفقیت بزرگی! ‫دو هفته دیگه هم ادامه می‌دیم
‫- خوشحالی؟ ‫- آره
‫دون جنارو، باید غل و زنجیرتون کنم
‫اما راستش از شر ‫دست‌بندهای واقعی خلاص شدم!
‫چه‌کار می‌کنی؟ برو ببینم
‫بدون چُرتی‌هایی مثل تو هم ‫مشکل به اندازه کافی داریم
‫بابا، بگم برات یک قهوه بیارن؟
‫ممنونم، وینچنزو. ‫چیزی نمی‌خوام
‫خیلی خوب. چی شده حالا؟
‫هیچی، وینچنزو. همه‌چی خوبه
‫دومنیکو با دی استفانو ‫به توافق رسید؟
‫دارن چک و چونه می‌زنن، ‫اما کلی پول می‌خواد
‫طبیعیه
‫اشتباه این بود که به اون ‫ناکَس پانتالنا اون‌همه پول دادیم
‫به من تو یک فیلم پیشنهاد نقش اصلی دادن
‫راستی؟
‫چی جواب دادی؟
‫گفتم بدون اجازه شما نمی‌تونم
‫من به‌ت اجازه نمی‌دم
‫حالا رسیدیم به تصاویر متحرک (سینما)
‫خیال داری دیوونه‌م کنی!
‫خاک بر سر من!
‫فقط هم که تو نیستی!
‫من همه‌چیز رو مدیون تو ام، ‫اما باید زندگیم رو بکنم
‫باید نمایشنامه‌های خودم رو ‫بنویسم و سر از سینما دربیارم
‫اما تو هیچکس نیستی
‫نمایشنامه‌هات؟ ‫به خنده‌م می‌اندازی
‫قراره با نمایشنامه‌های تو ‫خانواده رو ورشکست کنیم؟
‫این خانواده چه اهمیتی برای من داره؟
‫می‌دونم، من هیچکس نیستم
‫اما زنده ام
‫تو مُردی
‫- پپینو، ما همه تمومش کردیم ‫- من دلم نمی‌خواد
‫از بابامون بدم می‌آد
‫پس کمی [سرزمین] آپولیا ‫و شاید هم [ناحیه] کالابریا
‫یکشنبه با سانتارلا ‫این‌جا می‌چرخیم
‫و بعدش هم می‌ریم آورسا
‫قرار نبود تا آخر ‫ماه تو ناپل بمونیم؟
‫به تو که نباید جواب پس بدم!
‫این‌ها شهرها هستند و ‫این هم فهرست نمایش‌ها!
‫- خب، صحنه آماده‌ست؟ ‫- کارش تمومه، آقا
‫من پپینو رو امتحان می‌کنم، ‫بگو ببینم نظرت درباره‌ش چیه
‫اعصاب نداره!
‫آماده ای؟
‫آدلینا، شروع کنیم
‫بتینا!
‫تویی؟ ‫توی فلک‌زده این‌جا چه‌کار می‌کنی؟
‫خجالت بکش، مادام!
‫نمی‌دونم کی هستی و حرف حسابت چیه، ‫من شاهزاده کاسادور ام
‫- شاهزاده کاسه‌ی پُر؟ (دیزی) ‫- آره، کاسه‌ی غُر! (سبد)
‫به من چه؟ پسرم کجاست؟
‫برو عقب، پتیاره!
‫وگرنه یکی از نوکرها رو ‫صدا می‌زنم بندازدت بیرون
‫بفرما!
‫پپینو!
‫بیا بیرون وگرنه حسابت رو می‌رسم!
‫بیا این‌جا
‫بیا این‌جا!
‫ادواردو، خجالت بکش!
‫ولش کن!
‫پپینو، بیا این‌جا!
‫می‌خواهی چه‌کار کنی، فرار؟ ‫می‌خواهی آزاد باشی؟
‫بفرما برو، آزادی اون بالاست
‫در خدمت شما، عالیجناب
‫چی به‌ش گفتی؟
‫گفتم ما خواهر و ‫برادرهای دی فلیپو هستیم...
‫و نباید پشت هم رو خالی کنیم
‫بریم
‫- چه لباس نازی ‫- راستی که زیباست
‫پپینو، کلاه‌ها رو بیار
‫عجب ظرافتی!
‫ادای آدلنا رو دربیار
‫الان نشونتون می‌دم
‫نمایشنامه‌های ادواردو دی فلیپو
‫- این‌یکی رو باش ‫- قشنگه، شبیه خواننده‌ها شدی
‫چه‌کار می‌کنی، مامان؟
‫نباید ادای باباتون رو دربیارید
‫یعنی عموتون، می‌شنوی؟
‫باید یک کار اساسی پیدا کنی
‫از تئاتر خوشت می‌آد؟ ‫برق‌کار تئاتر شو!
‫و تو، اون لباس رو دربیار!
‫تو کی باشی که نگذاری من بازیگری کنم؟
‫جلسه دادگاه درحال برگزاریست
‫بنشینید
‫اجازه بدید با پرسش و پاسخ ‫از ادواردو اسکارپتا پیش بریم
‫دستور شماست، عالیجناب
‫- بنشین، اسکارپتا ‫- ممنون
‫جناب منشی، ببخشید پشتم به شماست
‫شما از اتهامات خودتون مطلع اید؟
‫دوباره، عالیجناب؟
‫این دادگاه قراره چند سال ‫دیگه ادامه داشته باشه؟
‫شکر خدا رسیدیم به جلسه ‫نهایی استماع دادرسی!
‫سکوت
‫من سخنور خوبی نیستم
‫اما سعی‌م رو می‌کنم
‫عالیجناب
‫آقایان هیئت ژوری
‫سکوت، هیئت منصفه‌ای در کار نیست
‫این جلسه استماعه، اسکارپتا
‫ببخشید، خیال کردیم داریم پرده ‫سوم "تخت گرم‌کن" رو بازی می‌کنیم
‫سکوت
‫عالیجناب، آقایان مستمع
‫خیلی وقت پیش با بازپرس ‫تحقیقات کلی حرف زدم
‫و چیز زیادی ندارم که به حرف‌هام اضافه کنم، ‫اما
‫این رو آوردم، می‌بینید؟
‫و این
‫و این‌یکی
‫و این
‫بله عالیجناب، ‫من فقط یک کمدین هستم و بس
‫و برای این پسر ایوریوی مبارک، ‫آره به‌ش بگیم مبارک
‫هرکاری که کردم حق ‫یک هنرمند کمدی بوده
‫هرچند روی یک ‫موضوع پافشاری می‌کنم
‫دوست دارم به کارشناسان
‫له و علیه گوشزد کنم
‫ که امکان نداره تقصیر ‫از پارودی من باشه
‫اگه شکست خورده زیر سر کسایی ‫بوده که می‌خواستن شکست بخوره
‫غوغای سالن زیر ‫سر تماشاگرانی نبود که
‫چهل لیره برای بالکن دادن، ‫5 لیره بابت صندلی‌ها و 3 لیره برای لژ
‫اون الم‌شنگه زیر سر کسانی ‫بود که بلیت مجانی داشتن!
‫برای کامروا شدن جلب ‫رضایت همه تماشاچی‌ها لازمه
‫برای رسوایی به بار آوردن، ‫فقط ده نفر لازمه
‫سکوت!
‫سکوت، وگرنه دستور تخلیه می‌دم
‫برگردیم به موضوع جواز
‫آیا درسته که دانونزیو ‫تلگرامی فرستاده
‫و اطلاع داده که جواز ‫پارودی رو به شما نمی‌ده؟
‫عالیجناب، ‫ما یک مجموعه تلگرام از دانونزیو داریم
‫حرف حساب اونی که امروز ‫برای شما فرستاده چیه؟ این‌جاست
‫"از اون‌جایی که به‌خاطر یک سردرد بدپیله
‫به ستوه آمدم
‫نمی‌توانم از پس این سفر بربیام"
‫واقعا که!
‫سکوت!
‫عالیجناب، دانونزیو این‌جا نیست ‫و من نمی‌تونم تو چشم‌هاش نگاه کنم
‫اما صدای خنده‌ش هنوز توی گوشمه
‫همون وقتی که من پرده ‫آخر رو براش خوندم
‫ ‫جایی که او نوشته بود، "شعله‌ها زیبا اند"
‫و من نوشتم، "خیارشورها زیبا اند"
‫جواز پارودی رو به‌م داد
‫طی 40 سالی که روی صحنه ‫بودم تا حالا همچین چیزی ندیدم
‫مگه همین تازگی‌ها مارولی از ‫کمدی الهی یک پارودی نساخته؟
‫کسی از گل نازک‌تر به او گفن؟
‫اما دانته یک چند سالی هست که مُرده!
‫نه، مشاور عزیز
‫دانته هنوز زنده‌ست
‫اوناهاش! فردیناندو روسو
‫دوست دانونزیو، دوست ملت
‫راستی چطور ممکنه همزمان هم ‫دوست دانونزیو بود و هم دوست ملت؟
‫او اولین نفر بود که فریاد زد، ‫"مرگ بر اسکارپتا!"
‫"زنده باد هنر ایتالیا" ‫مگه من ترک ام؟ یا چینی؟
‫اون فریاد همون نشانه موعود بود
‫اسم رمز برای جوانان، ‫تا آتش بگشایند!
‫اما اثر من سرقت ادبی نبود، ‫پارودی بود
‫پروفسور کوهیا، ‫قوانین علیه نقیضه‌نویسی از یک اثر کجان؟
‫حد و حدود پارودی چقدره؟ ‫از توی کدوم رساله خوندینش؟
‫با محکوم کردن من، ‫کل این گونه هنری رو محکوم می‌کنید!
‫سکوت!
‫سکوت وگرنه سالن رو خالی می‌کنم
‫عالجیناب، ‫می‌خوام بدونم اسکارپتا حق و حساب...
‫کی چی؟
‫حق و حساب نویسنده رو داده یا نه
‫گربه و سگ، سگ دورگه...
‫معلومه که دادم
‫اما این‌ها که پارودی نیستن، ‫این‌ها اقتباس ان
‫حقیقت اینه که تو ایتالیا نمیشه افراد ‫نزدیک به حلقه قدرت رو به باد تمسخر گرفت
‫آزادی در خطره!
‫سکوت!
‫کافیه، به استماع خاتمه بدیم
‫عالیجناب، ‫اجازه بدید چند بیت از پسر ایورو رو بخونم
‫تا به شما ثابت کنم معنی ‫پارودی رو اشتباه نفهمیدم
‫"بخت بد و بد شگون، راه بیفت برو بیرون
‫روح خرفت، زن‌قحبه‌ی زشت
‫ بجنب که در خفا شی، ‫بپا تو خودت نشاشی
‫صدام رو می‌برم بالا، ‫به خودم صلیب می‌کشم حالا
‫ماهی و سیر، آره این جادو اثر نداره
بدلیجات تو جیب جامی‌ره، بس سنگینه جیب وامی‌ره
‫اما اگه گاوه یورش بیاره، ‫ژاکت کیپ می‌شه آره
‫من هم می‌گم از این در، خوش آمدی، از این‌ور"
‫دادگاه ناپل با حکمی تاریخی
‫حق ساخت پارودی را تایید کرد ‫و ادواردو اسکارپتا را تبرئه نمود
‫این امر جرم قلمداد نمی‌شود
‫اندکی بعد، ‫اسکارپتا به شکلی غیر منتظره صحنه را ترک گفت
‫و گروه را به پسرش وینچنزو سپرد
‫تیتینا، ادواردو و پپینو دی فلیپو هرگز توسط ‫پدرشان (اسکارپتا) به رسمیت شناخته نشدند
‫مقدر شد که آن‌ها به محبوب‌ترین ‫گروه تئاتر در ایتالیا تبدیل شوند
‫و ادواردو به یکی از مهم‌ترین ‫نمایش‌نامه‌نویسان جهان