Nagranie indyjskich żołnierzy przetrzymywanych w Mjanmie
robi furorę w mediach społecznościowych.
Czy to prawdziwe nagranie?
Czy to sztuczka z użyciem sztucznej inteligencji?
Jeśli jest prawdziwe, Indie muszą wystosować odpowiedź.
Obywateli ogarnął gniew.
Ludzie domagają się uwolnienia przetrzymywanych żołnierzy.
Minister spraw zagranicznych Mjanmy napisał,
że nic nie wiadomo im o indyjskich więźniach wojennych na ich ziemi.
Jeśli jednak indyjscy żołnierze weszli do Mjanmy,
zostanie to uznane za wypowiedzenie wojny.
Tymczasem Chiny wydały oświadczenie.
Mamy wiarygodne informacje, że indyjskie siły weszły do Mjanmy.
Jeśli Indie myślą, że mogą robić na ziemiach Mjanmy, co chcą,
Chiny nie pozostaną dłużne.
Podejmiemy wszystkie wymagane kroki, by chronić
niezależność narodów w tym regionie.
Kraj domaga się rezygnacji pani premier,
ale ta wciąż zachowuje milczenie.
Kraj domaga się odpowiedzi, a premier milczy.
- Co mówi rząd Mjanmy? - Zaprzeczają.
Mówią, że nic nie wiedzą o tym incydencie.
Nie znają lokalizacji naszych żołnierzy.
Może to prawda.
Cały region jest kontrolowany przez ultrasów.
Rząd Birmy nie ma nad nimi kontroli.
Dlatego nie mogą nam pomóc.
Rząd Birmy czy ultrasi, to nieważne.
Mamy tylko jedno wyjście.
Dość długo kryliśmy się za dyplomacją.
Wyślijcie tam armię i sprowadźcie naszych żołnierzy.
Proszę pani…
uznają to za wypowiedzenie wojny.
Chiny nie będą siedzieć cicho.
Panie Yashwant, powiedziałam…
wyślijcie tam armię
i sprowadźcie naszych żołnierzy całych i zdrowych.
Jeśli wybuchnie wojna,
trudno.
- Sambit. - Tak?
Dzwoń do Dwaraka.
Powiedz mu, że podpiszemy umowę.
Dobrze.
MĄŻ I OJCIEC
ROZDZIAŁ 7 OSTATECZNA ROZGRYWKA
MJANMA
Pamiętaj, by lecieć poniżej radaru między Mjanmą a Tajlandią.
- Zatankowałeś? - Tak.
- Ruszaj. - Dobrze.
Odstawiłbym panią do Tajlandii, ale mam ręce pełne roboty.
Musisz zostać tutaj.
Poradzę sobie.
Nie wiem, jak do tego doszło.
Robię to całe życie.
- Taki duży błąd… - Najlepsi też popełniają błędy, szefowo.
Ważne jest, jak je naprawiamy.
Wszystko się ułoży.
Dobrze się z tobą pracowało.
- Dziękuję za wszystko. - Nie ma za co.
Zaskoczyłeś mnie.
Jesteś inny.
To znaczy?
To komplement.
Przyjmij go.
Jest pani niesamowitą, prawdziwą twardzielką.
To też był komplement.
Dziękuję. Cieszę się.
Kiedy znów się spotkamy?
W tej branży nie zadajemy takich pytań.
Wiesz o tym.
Ta wioska to Kyar Mye.
Tu się rozstajemy. Dalej idziecie sami.
Dziękuję.
Stephen, bracie. Cokolwiek planujesz, powodzenia.
Dziękuję.
Chodźcie.
Zaczekamy w wiosce na Temjena.
A posiłki?
Lokalna kadra MCA-S jest tu aktywna.
Niedługo powinni tu być.
Zoya.
Czemu to zrobiłeś?
Jeśli czekasz na jakąś smutną historię,
to cię rozczaruję.
Nie spodziewałem się, że to zajdzie tak daleko.
Mamy niewdzięczną pracę.
A co dostajemy w zamian?
Pensję, o której wstyd nawet mówić.
Nie wspominając o ryzykowaniu życia.
A jeśli jakimś cudem przeżyjesz, co cię czeka? Marna emerytura?
Jak ci się poszczęści, może dadzą ci medal.
Więc tak, robiłem to dla pieniędzy.
Powiedz mi…
czemu ty to robisz?
Przez jakiś chybiony idealizm? Czy przez patriotyzm?
Ty…
i twój Srikant Tiwari jesteście marionetkami
i tańczycie, jak wam zagrają.
Nie zdajesz sobie sprawy,
że jesteś tylko pionkiem w większej grze.
Skończyłam inżynierię.
W najlepszym instytucie.
Gdybym chciała lepiej zarabiać, mam dużo możliwości.
Ale wybrałam to.
Więc tak, robię to dla mojego kraju.
I dzięki takim ludziom jak ja…
a właściwie dzięki takim ludziom jak Srikant Tiwari,
obywatele tego kraju mogą spać spokojnie.
Musisz złożyć pełne zeznania.
Wszystko, co wiesz o zamachu na pana Kulkarniego.
Co dostanę w zamian?
Szansę… by pozostać przy życiu.
Twoi ludzie mogą cię szukać, by cię wyeliminować.
Jesteś dla nich teraz ciężarem i dobrze to wiesz.
Więc daj mi dobry powód, by utrzymać cię przy życiu.
Zacznij mówić… Teraz.
Zaczęliśmy organizować wojsko.
Trzy dywizje są już w ruchu.
Dowódca sił powietrznych D'Souza też nam pomaga.
Gdy nasi żołnierze wejdą do Mjanmy, Chiny od razu zareagują.
Zrobią z Pakistanu sojusznika i wezmą za cel zachodni front.
Musimy być na to gotowi.
Damy radę na dwóch frontach jednocześnie?
Tak. Podjęliśmy już kroki, by zabezpieczyć zachodni front.
Pan Ashok zapewnił nam już lotniskowiec,
trzy okręty podwodne i dwa niszczyciele.
MEA jest w kontakcie z rządem Mjanmy.
Staramy się, by ograniczyć eskalację w tej sprawie do minimum.
Nie można tego powiedzieć inaczej…
To będzie długa walka.
Dzięki Chinom i Pakistanowi.
Nasze zasoby będą bardzo przeciążone.
Musimy rozpocząć tę wojnę w pełni przygotowani.
Musimy wzmocnić infrastrukturę, jak w czasie wojny.
Jestem w kontakcie z Dwarakiem Nathem. Jest w drodze do Delhi.
Dobrze.
Poinformowałam prezydenta.
Mamy jego wsparcie.
Oby wszystko się udało.
Niech żyją Indie.
Na co się gapisz?
To nie ja się gapię. To cała wioska gapi się na nas.
Już jest.
Stephen, jak podróż?
Miło cię widzieć.
- W porządku? - Tak.
Temjen. Jeden z naszych najlepszych.
Nie mamy dużo czasu.
Jaki jest plan?
Nie słyszeliście?
Kilka dni temu zaatakowano tu indyjską jednostkę.
To była tajna operacja.
Wielu z nich zabito…
a część została pojmana przez ludzi Rukmy.
Ich nagranie krąży po internecie.
To pułkownik Vikram.
Rukma wiedział, kiedy i gdzie uderzą.
Gdy jednostka dotarła do celu,
wpadła w zasadzkę Rukmy.
To znaczy…
że ktoś od was pomaga wrogowi.
Ich ludzie są wszędzie.
Mają kontakty na wysokich stanowiskach.
Musimy uważać.
Ale czemu Rukma pojmał tych żołnierzy?
By wystosować żądania
w zamian za ich życie.
- Masz mapę wioski? - Tak.
To baza Rukmy.
Posterunki ochrony są tu, tu i tu.
Dobrze.
- Planujemy… - Indyjscy żołnierze…
Gdzie ich trzymają?
Srikant, nie.
To zbyt ryzykowne.
Musimy, Stephen.
Mieliśmy jedynie pojmać Rukmę.
Żywego lub martwego. Reszta jest zbyt niebezpieczna.
Nie mamy wyboru.
Cokolwiek zrobimy, ryzykujemy życie tych żołnierzy.
Zabiją ich.
Najpierw musimy ich stąd wydostać.
Potem zaatakujemy Rukmę.
Mają cele tutaj.
Mogą trzymać w nich żołnierzy.
- Muszę jechać. - Dobrze.
- Do zobaczenia. - Dobrze. Do zobaczenia.
Kiedy będą posiłki?
Powinny już być.
Wszystkie telefony w zespole TASC zhakowano.
Ale nikt nie wiedział, że przesyła informacje.
Wszystkie wysiłki miały na celu zrzucić winę na Srikanta i TASC.
Imię i nazwisko.
Yatish Chawla.
Potwierdzam, że powiedziałem prawdę.
Takie zeznania można potem wycofać.
Macie inne dowody?
Sprawdzamy konta bankowe.
Dokonano przelewów z zagranicznych kont.
Komórki, tablety, laptopy,
analizujemy wszystkie urządzenia.
Dopóki nie mamy więcej dowodów…
Kale, mamy już dość dowodów.
Całkowicie ufam Zoi i jej śledztwu.
Jest na dobrej drodze.
Jestem przekonany, że Srikant jest niewinny.
W imieniu tej komisji zalecam
wycofanie nakazu aresztowania Srikanta.
Jego rodzinę należy natychmiast objąć opieką ochronną.
- Tak jest. - A co z jego zachowaniem?
Na każdym kroku lekceważył protokoły wydziału.
- Trzeba go ukarać. - Przepraszam.
Srikant wielokrotnie ryzykował życie dla kraju.
To nie znaczy, że…
Szanuję to, co Srikant zrobił dla obywateli. Wszyscy to szanujemy.
Ale protokoły istnieją nie bez powodu.
Dobrze o tym wiem.
- Tak. - Zadzwońmy do Srikanta.
Potem zdecydujemy, co z nim zrobić.
Zoya, wiesz, gdzie teraz jest?
Nie mam pojęcia.
- Jak poszło? - Załatwione.
Wspaniale.
Wieści od JK-a?
Wciąż czekam. Proszę pana.
Zostawcie nas na pięć minut.
Zoya, Punit…
Dość tego. Powiedzcie.
Gdzie jest Srikant?
- Jest w Mjanmie. - Co?
- Pojechał do Mjanmy? - Ze Stephenem.
Co? Ze Stephenem Khuzou?
Przedostał się trasą,
- którą wykorzystują przemytnicy. - Oszalał?
Czemu nie powiedział?
Czemu?
Nie był pewien, czy może panu ufać.
Nonsens.
Wszyscy podejrzewaliśmy,
że w TASC jest kret. Nie wiedzieliśmy, komu ufać.
On myślał, że ja mogę być kretem?
Zdrajcą?
Złapaliśmy Yatisha, więc został pan oczyszczony.
Co za ulga!
Znamy się ze Srikantem bardzo długo…
a i tak nie mógł mi zaufać.
Co za głupota.
Wzywałeś mnie?
Co to ma być?
Nie tak się umawialiśmy.
Chciałeś żołnierzy do swojej operacji.
A ja ci pomogłem.
To żadna pomoc.
To biznes.
Umawialiśmy się tylko na atak.
Z daleka od mojej wioski.
Nie było mowy o indyjskich żołnierzach.
To wojna. A na wojnie bierze się więźniów.
A nagrania z tymi więźniami trafiają do sieci?
Jesteśmy na celowniku indyjskiego rządu.
Pekin zadaje mi trudne pytania.
Spokojnie.
Chyba oszalałeś.
Przez ciebie mnie zajebią.
Masz zabrać stąd tych indyjskich żołnierzy.
Potrzebuję czasu.
- Coś z tym zrobię. - Byle szybko.
Nie chcę, by ich tu widziano.
Do tego czasu
nie chcę żadnych kłopotów w mojej wiosce.
Zrozumiano?
Jeśli przeleje się tu krew tych żołnierzy…
to cię zapierdolę.
Zaatakujemy wieczorem.
Zanim się zorientują, co się dzieje,
musimy to zakończyć i wyjechać.
Nie mogą się zorientować.
Mamy mniej ludzi niż oni.
Więc w tym ataku element zaskoczenia jest naszą największą bronią.
- Zrozumiano? - Tak!
Ulupi.
Do czasu ataku oddajcie telefony.
Przywieźliście broń?
Posiłki.
W końcu.
- Dajcie mi chwilę - Oczywiście.
- Tak? - Bhavik.
Jadę do Indii na spotkanie z premier.
Mam dla ciebie wieści.
Niech to wypłynie, nim wyląduję.
Gdyby Basu zaczęła się wahać,
chcę, by opinia publiczna była po naszej stronie.
Dziękuję za cynk.
Zaraz przekażę zespołowi.
Przyjechał Temjen z dostawą.
Wydano autoryzację. Wpuścić go.
Czysto.
Możecie wchodzić.
Temjen, dziękuję.
Chodźcie.
Coś jest nie tak.
To miejsce jest opuszczone.
Rzucić broń!
Natychmiast!
Srikant Tiwari.
Jedyny w swoim rodzaju agent numer jeden. Legenda.
Od tak dawna cię szukam,
a teraz sam lądujesz mi u stóp?
Złamałeś mi serce.
Miałem wielkie nadzieje.
Wiedziałem, że cię złapię prędzej czy później. Ale tak? Rety.
Czas pokaże, kto kogo złapał, Rukma.
Dajcie mu krzesło.
Siądźmy i pogadajmy.
Jak dwaj żołnierze.
„Żołnierze”?
Żaden z ciebie żołnierz.
Bierzesz forsę za zabijanie ludzi i nazywasz się żołnierzem?
Więc postoisz. Odstaw to.
Powiedz mi coś.
Jak znajdujesz czas?
To podwójne życie musi być nie lada wysiłkiem.
Powiedz szczerze,
myślisz, że byłeś dobrym mężem? Dobrym ojcem?
Nieważne, jakim jesteś agentem.
Przynajmniej mam…
dla kogo walczyć.
A ty dla kogo walczysz?
Poznajesz ją?
Ma na imię Nima.
Miała.
Bardzo mnie kochała.
Nie wiem czemu. Ale mnie kochała.
I ja ją też.
Naprawdę?
Patrząc na ciebie, wątpię, żebyś miał rodzinę.
Prawda? Czy się mylę?
Ja też tak myślałem. Ja? Mąż i ojciec?
Ale tak było.
Nima chciała wziąć ślub.
Ale ty ją zabiłeś.
Ja? W życiu jej nie widziałem.
Nie pociągnąłeś za spust.
Ale zginęła przez ciebie.
Ty też odbierasz życie.
Nazywanie się żołnierzem tego nie zmieni.
Rukma, posłuchaj.
Przykro mi, że ona zginęła.
Ale to nie ja za to odpowiadam.
Gdy się w tobie zakochała…
podpisała na siebie wyrok.
Jeśli ktoś odpowiada za jej śmierć…
to ty.
To proste.
Zabiłeś mi żonę, a ja chcę zemsty.
- Więc zabij mnie. - Tak zrobię.
Zabiję cię. Z przyjemnością. I nie będę się spieszył.
Ale musisz jeszcze poczekać.
Czemu go prowokujesz?
Dolewasz oliwy do ognia.
Spokojnie, JK.
Tu nas nie zabije.
Choć tyle zrozumiałem.
Szefie, co z nimi zrobimy? Zabijemy ich?
Teraz nie możemy.
Zhulong już jest wkurzony przez tych żołnierzy.
Jak zrobimy coś jeszcze, wybuchnie.
Na razie zamknij ich w celi. Potem zdecydujemy.
Dobrze, szefie.
Mam dobre wieści.
Oskarżenia przeciwko Srikantowi wycofano.
Możesz wracać z dziećmi do Mumbaju.
Dopóki sprawa nie zostanie rozwiązana,
będziecie pod ochroną TASC.
A jakieś wieści o Srikancie?
Nie mogę się z nim skontaktować.
Chciałam, żebyśmy wrócili razem.
Suchi, nie trać wiary.
Zaufaj mi.
On wróci.
To jeden z najlepszych agentów.
Wiesz, Saloni…
Sri okłamywał mnie całe życie.
O tym, co robi, dokąd jedzie.
Ale tym razem znam prawdę.
Znam prawdziwy powód jego nieobecności.
I wolałabym nie wiedzieć, jak wcześniej.
Wolę kłamstwa.
Może lepiej być nieświadomym niż znać prawdę.
Codziennie myślę…
że już za chwilę Srikant wejdzie tu
i sprzeda mi kolejną ze swoich wymyślonych historyjek.
Spróbuje przekonać mnie, że wszystko jest w porządku.
Tęsknię za nim.
Chcę, by już wrócił.
WIADOMOŚCI Z BHAVIKIEM KANWAREM
Witam w moim programie.
Wiadomość z ostatniej chwili.
Z potwierdzonego źródła wiemy, że rząd Basu
zamierza podpisać w tajemnicy umowę zbrojeniową.
Jeśli to prawda,
trzeba przyznać,
że po raz pierwszy tchórzliwa Basu wykazała się odwagą.
W końcu pokazała jaja.
Pamiętajcie, u nas słyszeliście to jako pierwsi.
Proszę usiąść.
Czego się pan napije? Herbaty? Kawy?
Nie trzeba. Dziękuję.
Dla mnie herbata.
Dziękuję, że przyjechał pan tak szybko.
To także mój kraj.
A gdy mój kraj mnie potrzebuje,
zawsze pomogę.
Ale podobno został pan brytyjskim obywatelem.
Oczywiście.
Ale w głębi serca zawsze będę Hindusem.
Muszę panią pochwalić.
Pomimo kampanii hejtu ze strony opozycji i trollowania w mediach
trzyma się pani swojej polityki.
Media nie są lojalne wobec nikogo.
Zwłaszcza tych,
którzy dali się sprzedać ludziom w Anglii czy USA.
Zależało mi na pokoju
i rozwoju regionu północno-wschodniego.
Ale zostałam zmuszona,
by usiąść z panem i zawrzeć tę umowę.
W dodatku trzeba ją przyspieszyć.
Nie wiem jak, ale sprawa już wyciekła do mediów.
Proszę się nie przejmować. Zna pani media.
Rozpocząłem proces z Kolektywem.
Są gotowi zacząć formalności i sfinalizować umowę w przyszłym tygodniu.
Gdy podpiszemy porozumienie wstępne, rozpoczniemy dostawy.
Dobrze.
- Dziękuję. - Dziękuję pani.
Proszę pani?
Dziękuję.
Dajcie nam wody!
Czy ktoś nas słyszy?
Umieram z pragnienia.
Hej! Zamknij się!
Do diabła, traktują nas jak zwierzęta.
Już po nas.
Temjen naprawdę nas wydymał.
- Nie wiem, skąd… - JK!
Licz się ze słowami.
Temjen prędzej by zginął, niż nas zdradził!
Ona ma rację.
Znam go od dziecka.
To nie Temjen.
To Rukma zwabił Temjena.
By dotrzeć do nas.
On poświęcił dla nas życie!
Zrozumiano?
Mam nadzieję, że go nie torturowali.
Stephen, przepraszam za niego.
Ulupi, przepraszam.
Przepraszam.
Co ty wyprawiasz?
Możemy sobie przepraszać,
ale i tak wkrótce dołączymy do Temjena.
Możesz się na chwilę zamknąć?
Zawsze widzisz wszystko w czarnych barwach.
A twój optymizm się sprawdził?
Też czeka cię tu śmierć.
Jak umrzemy, to umrzemy!
Ty się nie przejmujesz.
Miałeś dobre życie.
Masz żonę i dzieci.
Wcześniej dziewczynę. Teraz rozwód.
A kto umrze sam? Ja.
W końcu robiłem postępy w randkowaniu, i wszystko na nic.
Samotne życie i śmierć to najgorsze, co może cię spotkać.
Co za desperacja.
Stoimy nad przepaścią, gdzie czeka nas pewna śmierć,
a ty jęczysz o randkach?
Pomyśl lepiej, jak stąd uciekniemy.
Myślałeś, że cię nie złapiemy, Temjen?
Wiemy, gdzie i jak się z nimi spotkałeś.
Jechaliśmy za tobą, dupku!
Co z nim zrobimy?
Rukma zrobi z niego przykład.
CZIANG MAJ
Jedzie patrol, dokładnie według planu.
Mamy 18 minut, aż przyjedzie następny.
Idziemy.
Co się dzieje, Tiwari?
Hej, Benjamin.
Stephen, bracie.
- Świetne wyczucie czasu. - Jasne, szefie.
Cieszę się, że nic wam nie jest.
Stephen, co się dzieje?
Srikant, to Benjamin.
Dowódca jednostki MCA-S w Mjanmie.
Dziadek mówił,
żeby zawsze mieć plan awaryjny. Plan B.
Powiedziałem im, że jeśli nie wrócimy w ciągu 24 godzin,
pewnie nas złapali.
Jednostka była w gotowości, by nas uratować.
Nie mamy czasu.
Następny patrol będzie tu za 18 minut.
Jaki jest plan?
Najpierw uwolnimy żołnierzy.
Bo to ich Rukma
wykorzystuje do negocjacji z rządem.
JK, Stephen,
zabierzecie naszych żołnierzy do Indii.
My znajdziemy Rukmę.
Mogę zostać i pomóc.
Dość już zrobiłeś.
Twoi ludzie cię potrzebują.
Nie martw się, wszystkim się tu zajmę.
Ale ziąb.
Macie zapalniczkę?
Co?
Vikram.
Srikant.
Co ty tu robisz?
Możecie iść?
Wszyscy są ranni.
Ale damy radę.
Dobrze.
Zdejmijcie im mundury.
Srikant, co planujesz?
Muszę znaleźć Rukmę.
Powinien być w tej kwaterze.
Nasi ludzie podkładają bomby w każdym zakątku wioski.
Jak je zdetonują, wybuchnie chaos.
Armia się rozproszy.
Zostawią Rukmę samego do czasu przybycia posiłków.
Minie dziesięć minut, zanim przyjadą ludzie Zhulonga.
W tym czasie musimy dotrzeć do Rukmy.
Stephen, JK, bądźcie ostrożni.
Nie powinni was rozpoznać.
Dobrze. Ty też na siebie uważaj.
Tylko mi nie zgiń, gnojku.
Stephen! Ruszajcie!
- Co się stało? - Nie wiem.
Dokąd wszyscy tam jadą?
- Zaatakowano wioskę. - Co?
Sprawdźcie, co z Tiwarim.
Srikant Tiwari i jego ludzie uciekli.
A indyjscy żołnierze?
Wysłałem chłopaków, by sprawdzili.
Dam znać, jak tylko się dowiem.
Kurwa, Zhulong mnie zabije.
Co robicie? Potrzebujemy wsparcia.
Posiłki będą za dziesięć minut.
Szybciej.
Wiecie, kto nas zaatakował?
Więźniowie Rukmy uciekli.
Wygląda na to,
że jacyś ludzie z zewnątrz uwolnili więźniów.
To pewnie oni nas atakują.
Pieprzony Rukma.
Ulupi!
Srikant!
W porządku?
Wszyscy uciekli. Zostaliśmy tylko my.
Ale spokojnie.
Zatrzymamy ich tu, uciekajcie.
Idziemy.
Znajdźcie sposób, by stąd uciec.
Dobrze.
Kryj ją.
Ruszaj!
- Rukma? - Mów.
Indyjskich żołnierzy nie ma w celi.
Uciekli.
Skurwysyn!
Uciekajcie.
Szykujcie się do ucieczki.
Musimy opuścić wioskę, zanim Zhulong nas znajdzie.
Wynośmy się stąd.
Jest ich wsparcie.
Co?
Przyjechały ich posiłki. Musicie uciekać!
Srikant, Vikram, są już ich posiłki.
Musimy się stąd wynosić. Dalej.
Musimy jechać.
Dalej, ruchy!
Jadą ludzie Zhulonga.
Ruszajmy.
Srikant, dokąd idziesz?
Muszę złapać Rukmę.
Oszalałeś? Przyjechały posiłki.
- Musimy się stąd wynosić. - Jedź. Ja chcę dopaść Rukmę!
Albo ty pójdziesz ze mną, albo ja z tobą. Jasne?
Nie pozwolę ci iść samemu.
- Dobrze, idziemy. - Dobrze.
Srikant? Kurwa!
Rukma.
Dokąd biegniesz, skurwielu?
Przecież idę, śmieciu.
Czemu mnie ścigasz?
Wiszę ci forsę, chuju?
Kurwa!
Stać!
Baza 33, zgłoś się.
Tu baza 33.
Tu JK Talpade z NIA. Numer 5495.
Czekamy na zgodę na wjazd. Mamy indyjskich żołnierzy. Odbiór.
Czekajcie na dowódcę bazy.
Daj im wjechać. To nasz pojazd.
Dalej.
Szybciej!
Proszę pana.
Są wszyscy żołnierze?
Dwóch pozostało.
Jest dwóch pacjentów. Szybko.
Od czasu podpisania umowy o nowoczesnej broni napięcia rosną.
Zaostrzono ochronę na granicy Indii z Mjanmą.
W powietrzu wisi pytanie,
czy czeka nas wojna?
Hej, otwórzcie!
Wpuśćcie go.
- A Tiwari? - Ściga Rukmę.
Kuźwa!
Napisy: Anna Kurzajczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Małgorzata Fularczyk