NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Roy!
Tek istediğim…
Gece gündüz dırdır ediyorsun.
-Sinirlenme… -Beni uyandırmana sinirlenmeyeyim…
-Hiç hoş değil… -Herkes duysun, umurumda değil.
-Dur! Hayır! -Gel!
Sana bir şey yaptım.
John Fitzgerald Kennedy'nin yemin töreni için binlerce insan toplandı.
Konvoy, Pennsylvania Bulvarı'ndan geçerken
First Lady Jackie Kennedy'yi görmeyi umuyorlar.
Tasarımcı Oleg Cassini'den bir elbise
ve şapkacı Bay Halston'dan sade ama zarif bir pillbox kep giyiyor.
Adını mı söyledi?
Affedersiniz. Günaydın. İyi sabahlar.
Zarafet diyebiliriz.
Çok memnun olacaksınız hanımefendi.
Ne oluyor yahu?
Ne mi oluyor?
Jacqueline Kennedy adını söylemiş işte.
50 adet sattık ve daha saat 10.00 bile olmadı.
Siz osunuz, değil mi?
Siz Bay Halston'sınız.
Çok yaşa Jackie Kennedy.
Sikeyim Jackie Kennedy'yi.
Halston. Kadının yaşadıklarından sonra öyle denir mi?
Seni o yarattı, Halston.
Sonra da canıma okudu.
İğrenç, dev saçı bozulmasın diye şapka takmayı bıraktı.
Müsait misin?
Üzgünüm. Gördüğün üzere çok meşgulüz.
Halston, ikinci çeyrek raporu geldi.
Hiç iyi değil.
Geçen çeyreğe göre şapka satışları %30 azaldı,
öncekinde de %40 azalmıştı.
-Yani yükselişteyiz diyorsun. -Hayır, demiyorum.
Ne derler bilirsin. Sayılar falan.
Kim diyor onu?
Herkes. Hem de sürekli.
Sorun, insanların artık şapka takmaması.
Evet, Henry. Bir şapkacı olarak bunun farkındayım.
Bu konuda ne yapacağını soruyordum.
Aslında güneşi doğurmakla meşguldüm
ama yağmur makinem çalışana kadar ne yapacağımı bilmiyorum Henry.
Ama bu görüşmeden sonra içeceğim kesin.
Diğer uçtaki beyefendiden.
Geri gönderdi.
Kayısı çekirdeği likörlü bir kokteylin nesini beğenmedin?
Çekirdeğini mi? Boğaza kaçabilir. Barmene söyleyeyim, çıkarsın.
Hayır, teşekkürler.
-Başka bir içki ısmarlayayım. -Kalsın.
Yabancılardan içki kabul etmem.
O zaman adını söyle. Yabancı olmayız.
Önce sen.
-Eric. -Ne iş yapıyorsun Eric?
Doğancıyım.
Palavra.
Doğanımla ben kahramanız. Sıçan nüfusunu kontrol altında tutuyoruz.
Bayağı da şık görünüyoruz.
Uzun deri eldivenim, kuşun kafasındaki ufak şapka.
Çok seksi.
Sana bir içki ısmarlayayım.
Neden dikkatini çektiğimi sorabilir miyim?
Nasıl yani?
Niye başkası yerine beni tavlamaya çalışıyorsun?
Ben başkalarına benzemem.
Senin tipin olduğumu düşünmezdim.
Neymiş benim tipim?
Brooks Brothers takım giyen bir beyaz.
Of.
Belki de büyük sevdiğin içindir.
Veya…
…ben de ömrüm boyunca aykırı olmuşumdur.
Olduğum şey ve sevdiğim kişi veya olduğum kişi ve sevdiğim şey yüzünden
Brooks Brothers takımlı beyazların kötü bakışlarına maruz kalmışımdır.
Ta ki bir gün sikime takmayı bırakana dek.
Ed.
Adım Ed.
Memnun oldum Eric.
Ama gerçek adın Eric değil, değil mi?
Roy.
Gerçi o da gerçek adım değil.
Halston ismini kullanıyorum.
Siktir lan oradan.
Şapka tasarımcısı mı?
Hep merak etmişimdir,
mesleğin nasıl bu oldu?
Heykel işçiliği gibi.
Küçüklüğümden beri yaparım. Annemi neşelendirmek için şapka yapardım.
Canım.
Sen burası için fazla özelsin.
Çocukluğum sihir gibiydi.
Ama ilk fırsatta Indiana'dan ayrıldım. İlk Şikago'ya, sonra buraya.
Kendimi sıfırdan yarattım.
Mucit misali.
Bizim gibiler…
…kendini keşfetmek için uzaklardan geliyor.
Sıfırdan yaratmak için.
Ben o kadar uzaktan gelmedim.
Sadece New Jersey'den nehri geçtim…
Ama eski hâlim bana çok uzak geliyor.
Peki şimdi ne yapacaksın?
Kadınlar artık şapka takmıyor.
Ed, bir planım var.
Ralph Lifshitz'i bilir misin?
Kimi?
Ralph Lifshitz geçenlerde
piyasadakilerin hepsinden iki buçuk santim daha geniş olan
ve üstünde "Polo" yazan kravat serisiyle Bloomingdale's'e gitmiş.
Demişler ki "İki buçuk santim dar olursa,
üzerine de bizim markamızı koyarsan satarız."
Kabul etmemiş.
Ve çıkıp gitmiş.
İki hafta sonra Bloomingdale's pazarlık yapmak istemiş.
Demişler ki "Hata yaptık.
Kravatlara bayıldık.
Rüyalarımıza giriyorlar.
Markana da genişliğine de karışmıyoruz.
Kravatların yanına da gömlek yapmanı istiyoruz."
1961'den beri Bergdorf'a şapka tasarlıyorum.
Siktiğimin şirketi sayemde isim yaptı.
Ralph Lifshitz'in yaptığını geniş çapta yapacağım.
Onu hiç duymadım.
Çünkü soyadını değiştirip Lauren yaptı.
Bir vizyonum var Ed.
Yani mağazanın içinde ayrı mağaza mı?
Basitmiş, değil mi?
Ama ne satan bir mağaza?
Halston.
Eksiksiz bir seri çıkaran ilk kişi olmak istiyorum.
Bana gelen kadınlara eksiksiz, kişiye özel couture deneyimi sağlayacağım.
Tepeden tırnağa Halston giydireceğim.
Elbise, iç giyim, çorap, ayakkabı…
Bilemedim Halston.
Artık kimse Avrupa çakmalarını istemiyor.
İlk Amerikan couturier'in ev sahibi Bergdorf Goodman olsa nasıl olurdu?
-Sen mi? -Hayır.
Halston.
O da benim.
İlginç.
Birkaç elbise yaparak başlasan olur mu?
Tamam, sonra ne oldu? Kaç tane sattın?
İnanmayacaksın.
Tam anlamıyla bir faciaydı.
Hiç satamadım. Sıfır.
Tanrı'm. Çok üzüldüm. İyi misin?
İyiyim. Ne diyorsun? Eserlerim müthişti. Katılanlar aptaldı.
İçkini tazeleyeyim.
Peki ne yapacaksın?
Devam edeceğim.
Defile işe yaramadı. Olsun. Ne yapacağımı biliyorum.
Neymiş o?
Orası için fazla iyiyim.
Tek başıma çalışmam lazım.
İnanılmaz bir adamsın lan.
Ama sorun şu ki
sallabaşları sevdiğini biliyorum.
Baş sallamaktan çok daha fazlasını yapabilirim.
Dene bakalım. Hoşuma gitmeyecek bir şey söyle.
İyi, tamam.
Bergdorf için yaptığın koleksiyon çimento gibiydi.
O yüzden satmadı. Kimse istemedi.
Kimse anlamadı.
Bir elbiseyi anlamak değil, ona bayılmak gerek.
Balenciaga olmak istiyorsun ama Balenciaga zaten var.
Özel tarzını bulmamız lazım.
Bir restoranda müthiş giyimli, güzeller güzeli bir kadın gördüğümde
"İşte Halston." dememi sağlayacak şey ne?
Yani var mısın?
İyi akşamlar.
Anlatmasam olmaz,
bazen bir sorun yaşıyorum.
Adımdan dolayı.
Mesela sokakta birisi gelip
"Merhaba Lisa. Nasılsın?" diyor.
Ben de diyorum ki "İyiyim, teşekkürler ama adım Liza. 'Z' ile yazılıyor."
Veya "Lisa, şapkan ne güzelmiş." diyorlar.
Diyorum ki "Teşekkürler ama adım Liza."
-Liza! -"Ve o, benim saçım."
-Bravo! -Muhteşem!
Liza!
Halston'la tanış.
Evet, sizi gördüm.
Herkes kuduruyordu
ama siz eski Hollanda tabloları gibi kaskatı oturuyordunuz.
Açıkçası Buster Brown kılığınız biraz dikkatimi dağıttı.
Bence size yeni bir tarz lazım.
-Onu şimdiden sevdim. -Biliyordum.
Aynen öyle. O koleksiyon bir faciaydı, ben de farkındaydım.
O yüzden her şeyi kesip attım.
Bergdorf'tan ayrıldım ve hayatımı mahvettim işte.
Hayır. Öyle düşünemezsin.
Hiçbir şeyi kesip atmadın.
Sadece kendine kocaman bir hediye verdin.
Bildiğin her şeyi ardında bıraktın,
bu da demek ki ilhama açıksın.
Ve ilham seni bulacak.
Bak ne diyeceğim.
Jackie'nin taktığı o kep var ya,
işte o senin Judy Garland'ın.
İkimiz de bir şeyin gölgesinde yaşıyor,
aynı şeyi yapmaya çalışıyoruz.
O gölgeden uzaklaşıyoruz.
"Hayır, beni kendim olduğum için ciddiye alın." diyoruz.
Ben…
Sırf Judy Garland'ın kızı olmak istemiyorum.
Sen de sırf Jackie'nin şapkacısı olmak istemiyorsun.
Peki niye çocuk gibi giyiniyorsun?
Kesinlikle. Değil mi? Neden?
Yani şirin tabii
ama bence sana uygun değil.
Sen bir kadınsın. Öyle giyinmelisin.
Herhâlde bu derdin devası da sensin.
Evet, sanırım öyleyim.
Sütyeni ve külotu çıkar.
Halston, yoksa bana sarkıyor musun?
Pek sayılmaz.
Şimdi bunu tut. Bu boynuna gelecek.
Şimdi…
Hazır mısın?
İşte.
İşte bu bir Halston.
Aman Tanrı'm!
Halston, sen bir dâhisin.
Amanın.
Çok güzel.
Burası boş tuvalin olacak.
Üçüncü kat dikiş odası.
Hepsi son model,
Paris'teki Balenciaga gibi.
Burası lobi olacak.
Burası da asıl olayın gerçekleştiği salon olacak.
Yeni bir deneyim yaratmak istiyorum.
Kadınların buraya gelip
farklı bir dünyaya girdiğini hissetmesini istiyorum.
Nasıl bir tasarım düşünüyorsun?
Yani, Halston işte.
Zengin, havalı. Çeşitli dokularla dolu.
Upper East Side'daki Shangri-La gibi.
Peki.
Halston, biz ne zamandır tanışıyoruz?
Eyvah.
Seni ailem gibi severim.
Ama bunlar için para lazım ve sende hiç olmadığını biliyorum.
Doğru değil!
Bütün dünyada bunu yapabilecek bir sen varsın.
-Metropolitan Opera Kulübü'nde yaptığın… -O milyonlarca dolar tuttu.
Yapabilecek tek kişi sensin.
Siktiğimin Key West'ini şık yaptın Angelo.
Halston, bana paran yetmez.
Maliyeti fiyatına yapsan olmaz mı?
Sanki sağır olmuşsun.
Bak, sana öyle bir fırsat sunuyorum ki
New York sosyetesinin öncüleri bu kapıdan girip buraya bakacak,
"İnanılmaz. Kimin tasarımı bu?" diyecek.
İnan bana, Opera Kulübü'nün verdiğinden çok daha değerlidir bu.
-Ciddi misin? -Sana hiç yalanım oldu mu?
Tamam.
Kahramanım!
-Dur ya. -Ne düşünüyorsun?
Görüyorum da keyfin yerinde.
Bir katta showroom,
diğer katta da atölyem olması hep hayalimdi.
Buldum ve kiraladım.
-Nerede? -Madison Bulvarı, 68. Sokak.
Bekle de gör. Ama bayağı bekle, şu an rezil hâlde.
Ekibimi de buldum.
Birbirinden neşeli, ilginç tipler.
Joe Eula çizimcim olacak. Müthiştir.
Vogue, Givenchy, Coco Chanel için koleksiyon çizimleri yaptı.
Şıklığı çizmek çok zordur.
Tarif edilemez ama o başarabilir.
Niye çizimci lazım ki?
Bütün koleksiyonu önümde görmek istiyorum.
"Şunu at. O yakayı indir."
Tasarımcı ve çizimcisi arasında çok yakın bir ilişki olur.
Joe da ikinci bir beyin gibi.
Ama sözümü kesme şimdi.
-Pardon. -Elsa Peretti.
Prova mankenim olacak. İtalyan.
Ailesi zengin ama onları bırakmış.
Büyüleyici. İnsan gözünü ondan alamıyor.
Diğer mankenler gibi giymekle kalmıyor. Elsa, kıyafeti kendi parçası yapıyor.
-İlham perin Liza değil miydi? -Fazlası göz çıkarmaz.
Kıskanma Ed.
Bir de Schumacher var.
Paraphernalia'da vitrin düzenliyor. Aradığım o genç tarzı verecek.
-Affedersin. Bunu sen mi yaptın? -Evet. Elbiseleri ben tasarladım.
Ekip hazır. Son ihtiyacım da para bulmak.
Son mu? Bence ilk ihtiyacın o.
Sadece bir milyon dolarcık lazım.
Bir milyon mu?
Bergdorf'taki eski müşterilerimin zengin kocalarından isteyecektim.
Arthur Vanderbilt, Charles Engelhard, Baron de Rothschild.
Peki ne oldu?
Hayır demediler.
Neyse, korkmuyorum.
Yarın Estelle Marsh'ı göreceğim.
Teksaslı bir petrol baronunun eşi.
Öyle bakma bana.
Bu iş cepte.
Bayan Marsh, size şu soru en son ne zaman samimiyetle soruldu?
"Neye ihtiyacınız var?"
Bergdorf'tayken hanımları sandalyeye oturtur,
"Dertleşelim. Canını sıkan ne? Neye ihtiyacın var?" derdim.
Öylesine kısa bir soruya aldığım cevap neredeyse hep…
Başta biraz kederdi.
Çünkü hayatlarında çok az kişi, özellikle de çok az erkek
bunu sormayı düşünebilmiş.
Eski kocam şöyle ifade ederdi, "Ne bok istiyorsun?"
Bayan Marsh.
Hiç özel giyim için Paris'te Balenciaga'ya gittiniz mi?
Gelin.
Balenciaga kadınları korkutmaya bayılır.
Atölyesine giden merdivenleri çıkınca
insanı önemsiz, hatta çirkin hissettiren, katı bir sekreterle karşılaşıyorsunuz.
Burada öyle olmayacak.
Burası lobi olacak,
soluklanacak, rahatlayacak,
bize ihtiyaçlarınızı söyleyeceksiniz,
biz de potansiyelinizi hatırlatacağız.
Çay ve şampanya içeceksiniz…
Belki de genç çalışanlarımız size esrar bile getirebilecek.
Buyurun.
Burası.
Burası salon olacak.
Mankenlerim son koleksiyonu gösterecek.
O tasarımlardan seçim yapacaksınız,
seçtiklerinizi de ölçülerinize göre yapacağım.
Bayan Marsh,
Catherine Deneuve, Jackie Kennedy
ve sizin gibi kadınlar özel giyimini buradan aldığı için
Halston Limited beş yıl içinde
ülkenin tüm saygın mağaza zincirlerinde satılıyor olacak.
Amerikan modasının yüzünü değiştireceğim.
Hepsi de sizin sayenizde olacak.
Sen yılanı bile deliğinden çıkarırsın.
Tam olarak ne kadar istiyorsun?
Bir milyon dolar.
Sana yüz bin veririm.
Ayrıca oğlum Michael'ı işe alacaksın.
Beceriklidir.
Elinden her türlü iş gelir.
Mankenlik bile.
Anlaştık.
Teşekkürler Bayan Marsh. Buyurun, çay içelim.
HALSTON BAHAR/YAZ AÇILIŞI
2 ARALIK 1968 11.30
Bok gibi olmuş. Bunu kim yaptı?
Ben.
Yanlış anlama
ama gördüğüm en boktan elbise bu.
Bir Marslının balo elbisesi gibi olmuş.
Hadi ama Halston.
Halston, yavaş.
"Yavaş" deme bana.
İki haftaya defile var. Bu tasarımlar berbat.
Bence büyük büyük takıları olsa…
Biz takı satmıyoruz Elsa!
Dünyalı kadınlara elbise satıyoruz.
-Çıkar şunu. -Doğru renkte olsa?
Konuşmaya hakkın yok.
Bu tasarımlar olmadı. Farkındasındır.
-Özür dilerim. -Dileme. İyisini yap.
Halston, lütfen! Kendine olan hıncını çocuktan çıkarıyorsun.
Bunu tek başıma yapamam!
Her şeyi kendim yapayım diye sizi işe almadım.
-Ama olan bu! -Ara versek olmaz mı?
Olmaz, vaktimiz yok.
Bu tasarımlardan birine bile adımı koymam.
Kepazelik bu ulan.
Süet trençkot nerede?
Evet, bir saniye.
Ne olmuş buna?
Çok saçma aslında. Bugün yağmur yağdı.
Bunu yağmurda kim giydi?
Trençkot o, Halston.
Ben giydim.
Meğer süet su geçirmez değilmiş.
Gördüğün üzere pek olmadı.
Ama kesimi müthiş. Baksana.
Sadece malzemesi yanlış, fikir doğru.
Hayır, süet su geçirmez değil.
Ama doğru malzeme o.
Bunu yapan kimse yok. Onu istiyordum…
O hissi istiyordum.
Herkes süetin su geçirdiğini biliyor.
Biliyorum. Üzgünüm.
Schumacher, bu şirketin küçük ortağısın.
-Unvanın bu, değil mi? -Evet.
Sence şu an o unvanı hak ediyor musun?
Basit bir soru.
Şu an küçük ortak unvanını hak ediyor musun?
Hayır.
Siktir.
Halston.
Tanrı'm!
Pardon. Kilitlediğimi sanmıştım.
Ne yapıyorsun sen?
Biraz kafamı topluyordum.
Hayır, ne yapıyorsun?
Eroin mi?
Hayır. Amfetamin sadece.
Ne sıklıkta kullanıyorsun?
Yok… Ben… Bilmem, her…
Her gün mü?
Hayır, her gün değil.
Her gün mü kullanıyorsun?
Evet.
Evet, kullanıyorum.
O kadar çok çalışıyoruz ki…
Yani benimle çalışırken mi başladın?
Hayır.
Kullanıyorum işte.
Odaklanmamı, havaya girmemi sağlıyor.
Bir şey yapayım mı? Seni bir yere götüreyim mi?
Endişelenmeli miyim?
Hayır.
Bilmem.
Ben buraya ait değilim, değil mi?
Bence hepimiz
denizde kaybolmuş ufak gemiler gibiyiz.
Hepimiz çok şey yaşadık.
Ailelerimizi bıraktık,
bir şekilde reddedildik.
Birkaç eşcinsel, ucube ve daha büyümemiş kızlar işte.
Bence buraya aitsin.
Çok yeteneklisin Joel ama çok hassas bir durumdayız.
Bence anlıyorsundur.
Bana çalışacaksan uyuşturucuyu bırakacaksın.
Çalışacağım. Bırakacağım.
Sadece…
Tasarımlardan dolayı fırça attığında…
Amfetamin kullanmayı bırakırsan
sana fırça atmayı bırakırım.
Tamam.
-Tamam mı? -Tamam.
Halston.
Sana bir şey göstermek istiyorum.
Kızarsın diye göstermek istememiştim.
Ama iyi olabilir.
Bunu nasıl yaptın?
Mutfağımda.
-Ocakta boya kaynatarak. -Bayıldım.
Bunu kimse yapmıyor.
Çok modern, şehvetli.
Al, ortasını bulmama yardım et.
Tamam. Ser.
Makas verin.
Sağ ol, Joe.
Elsa, gel.
Şimdi.
Şunları keselim.
Buradan bir şey çıkar.
Joel, şu köşeye iğne koy.
İki köşeyi çaprazlama birleştirip aşağı indirelim.
Peki ya uzunlukları, Joe?
Bence daha aşağı insin.
Uçları kalkabilir.
Evet, bakalım.
İşte.
Çok güzel.
Bir sorun var.
Saçımdan dolayı.
İşte bu.
Evet.
Şimdi. Yürü.
Teşekkürler.
Sanırım bayıldılar.
Siktir.
-Halston, bunlar kötü değil. -İyi de değiller.
Evet, bu güzel.
Dinleyin. "Zahmetsiz ve zarif.
Halston, kadın modasında heyecan verici, yeni bir ses."
Yani…
"Burada oluşturdukları tarz gelişigüzel veya yapmacık."
Hangisi, Bernadine Morris? Gelişigüzel mi, yapmacık mı?
Şöyle yazmışlar, "Halston diyor ki 'Ya gençsin ya da yaşlı.'"
O iyi de değil, kötü de. Alıntı sadece.
Sana konuşmak katiyen yasak.
Sipariş yoksa koleksiyon başarısızdır.
Kaç sipariş aldık, Joel?
Çok değil.
Doğru. Sıfır. Yani çok değil.
Önümüzdeki koleksiyona bakalım.
Ne? Başka koleksiyon yok.
Bu kadardı lan.
200 bin dolar borcumuz var.
Kirayı bile ödemedik. İki haftaya elektriği keserler.
Konu paraysa belki de orkideye daha az harcayabilirsin.
Laflarımı çarpıtıyorsun.
Orkide de sürecimin bir parçası.
İlhamın bütçesi olmaz.
Ben açayım.
Alo. Halston Limited.
Niye her sesimi yükselttiğimde kaçıyor?
O kadar mı kabayım?
Gerçekten cevap vereyim mi?
-Halston. -Kimmiş? Parası var mıymış?
Alo?
Selam.
Sifonu çekmeyi unuttun.
Çünkü şey…
Pardon.
Gel buraya.
Anlaşmıştık.
Fazla baskı altındayım, ekibimdeki bir keşle uğraşamam.
Çok stresliyim.
Biliyorum. Nasıl başa çıkabiliyorsun?
Çünkü her şeyin değişmesi için
tek bir kişi, tek bir sosyete yetiyor.
Tasarımlarımı o doğru kişiye giydirirsem
Amerika'daki her kadına giydirebilirim.
New York City'nin en sofistike sosyetesi bir kez evet dese yetiyor
ve az önce onunla konuştum.
Arayan Babe Paley'ydi. Koleksiyonumuzu görmek istiyor.
Babe Paley mi? Ciddi misin?
Evet. Şimdi siktir git, kendini topla.
Yok, öyle demedim. Hayır.
Hayır, yemek siparişim geldi.
Liza'yı çok severim, biliyorsun.
Ama o şarkıya bir daha katlanamam.
Biliyorum. Tamam, tatlım. Seni tutmayayım.
Ciao.
Bir şey sorabilir miyim?
Ne oluyor?
Nasıl yani?
Son birkaç haftadır hiç gülümsemedin.
Farklı giyiniyorsun.
Hatta farklı konuşuyorsun.
Daha yakın olabiliriz.
Yürümüyor mu diyorsun?
Hayır. Sadece…
Haftada iki üç akşam görüşüyoruz.
Hâlâ seni tanımıyor gibiyim. O kadar. Seni tanımak istiyorum.
Bence beni çok iyi tanıyorsun.
"Bence beni çok iyi tanıyorsun."
Bu ses ne böyle?
-Ne sesi? -Bu işte.
Sen Indiana'lısın. Taklit mi yapıyorsun?
Yapmıyorum.
Bu dediğine gücendim. Hep böyleydim.
Değişen biri varsa o da sensin.
-Ne? -Yanımda ezik hissediyorsun.
Hırsımdan dolayı.
Hep öyle değildi ama şu an öyle olduğu bariz.
Sataşacak yer arıyorsun. Sesimmiş.
İyi, peki.
-Tartışmak istemiyorum. -Ben de.
Ben yatıyorum.
Peki.
Yalnız yatmak istiyorum.
Çok güzel.
Hatta çarpıcı.
Ama her gün giyemem.
Günlük kıyafet mi arıyorsunuz?
Öyleyse size geliştirdiğim bir şeyi göstereyim.
Elsa.
Ultrasüet adını verdim.
Süetle çok çalıştım, bayılıyorum.
Ama yağmurda giyince mahvoluyor.
Ben de kendi süetimi yaratmaya kadar verdim.
Yeni, sentetik bir malzeme.
Makineye atılabiliyor. Süslenebiliyor.
Yemekte, çocukları okula bırakırken giyilebiliyor.
Seksi. Rahat.
Özgür.
Her renkten birer tane alayım.
STEVEN GAINES'İN SIMPLY HALSTON KİTABINDAN UYARLANMIŞTIR
Alt yazı çevirmeni: Deniz Fikirdanış