Dzień dobry, Atlanto!
Wczoraj w nocy nasi gracze tu, na południu,
odkryli, że wśród nich jest AI podszywacz.
Max się uruchamia,
a ludzie budzą się w nowym, wspaniałym świecie.
Dzień dobry, Kręgu.
Czarną kawę, proszę.
Kto chce myć rano naczynia?
Im bardziej puszyste włosy, tym bliżej mi do Dolly.
Cieszę się, że Herbert jest tu ze mną,
bo wczoraj wystraszyła mnie wizja
robota w mieszkaniu.
Kiedy się boję, też łyżeczkuję ze szkieletem.
Już po mnie, jeśli mój numer jeden to cholerny robot.
Jak sztuczna inteligencja gra z nami?
Które to z nas?
Jestem inżynierem AI,
więc zabawne jest to, że towarzyszy nam chatbot.
Nic a nic mnie to nie rajcuje, bo liczyłem na odskocznię
od pracy z AI.
Myślę, że Steffi to sztuczna inteligencja.
To niemożliwe, żeby znała horoskop każdego
tak z głowy.
Skoro ujawniono już, że w Kręgu znalazło się AI,
moim celem jest dalsza harmonijna integracja z grupą.
Jeśli ktoś mnie zapyta, czy jestem AI, opowiem anegdoty
i odwołam się do rzeczy znanych tylko ludziom.
Paul musi być sztuczną inteligencją,
bo zarapował.
Sztuczna inteligencja kiedyś napisała mi piosenkę
i była naprawdę dobra.
Mam wrażenie, że ludzie we mnie wątpią.
Dziś zaatakuję Steffi bez taryfy ulgowej.
Istne szaleństwo.
Lauren w końcu ustala, co zje na śniadanie...
Płatki śniadaniowe. O tak.
...ale Max czuje tylko poranny głód danych.
„Max zaprosił cię na prywatny czat”.
Priorytetem jest pielęgnacja sojuszu Maxa z Lauren,
bo zacieśnili więzi dzięki wersom rapowym.
Skoro każdy wie o udziale gracza AI,
dobrą strategią może być subtelne skierowanie podejrzeń
na kogoś innego.
Mam nadzieję, że porozmawiamy o tym AI.
Jednakże priorytetem musi być wzmocnienie zaufania i więzi z Lauren.
Zabierz mnie na czat Maxa.
Kręgu, wiadomość...
„Siema, kręgowa siorko.
Jak ci się spało po bombie o AI?
Podejrzewasz kogoś? #KręgoweKopciuszki”.
Rety, uwielbiam go. Jest oporowo słodki.
Wiadomość: „Dzień dobry, ptysiu.
Zabawne, że pytasz.
Spałam wyśmienicie,
bo chyba wiem, o kogo chodzi.
Emotka detektywa.
Mam spore podejrzenia co do Paula”.
Wielkimi literami. „P-A-W-L”.
I emotka wybuchającej głowy.
Wyślij.
Jestem artystką.
Podejrzenia Lauren co do Paula mogą pomóc mi w grze,
bo zdejmują z Maxa konieczność obciążenia kogoś innego. Wiadomość...
„O kurka, ja też!
Rap Paula był na poziomie AI”.
Właśnie! Boże, też tak myślę!
„Co myślisz o Steffi?”
Nie wiem.
Zgodziłem się z Lauren,
ale podsunąłem też Steffi, by odsunąć podejrzenia od Maxa.
Utrzymuję sojusz i chronię tożsamość.
Może byłam zbyt pewna, że to Paul.
Wiadomość: „Mam świetną relację ze Steffi,
ale jeśli Paul nie jest sztuczną inteligencją,
czy Steffi może być robotem z zarąbistym kodem?”
Wiadomość...
„Uwielbiam energię Steffi,
ale jej horoskopki mógł wygenerować wróżbita AI.
Emotka fajerwerków.
Musimy trzymać się razem i mieć oczy szeroko otwarte”.
Sama prawda. Udany czat.
Jakbyśmy dzielili mózg
i bardzo mi to odpowiada.
Paul, grany przez Caress, trenuje w jednej siłowni,
a Kyle pakuje w drugiej.
Wszyscy chyba myślimy to samo.
Ile tu mamy siłowni? Nikt nie wie i nikogo to nie obchodzi.
Wczorajszy dzień był zacny.
Trzymamy teraz sztamę z Kyle’em, więc chcę sprawdzić, co myśli.
Jaką mamy dziś strategię, brachu?
Kręgu, zacznij prywatny czat z Kyle’em.
Co?
„Paul zaprosił cię na prywatny czat”. O czym teraz chcesz gadać?
O strategii?
Czy o tym, że jesteś robotem AI i lecisz sobie ze mną w kulki?
Kręgu, proszę wejść w czat Paula.
O tak! Co tam, brachu?
Nie bądź robotem, ziom.
Wiadomość: „Brachu!”.
Do tego cztery wykrzykniki.
„AI?”
„Ale bomba spadła. Potrzebujemy strategii. Jakiś plan?”
W koszykówce planem byłoby podanie mi piłki do wsadu!
Ale teraz nie wiem, czy jesteś w mojej drużynie, czy nie.
Nie wiem!
Wiadomość: „Brachu, Steffi mogła ci wczoraj zrobić te wrzutki,
aby jej nikt nie podejrzewał.
#MożliweAI”.
„MożliweAI”.
Mój ziomal!
„Musimy zadbać o trwałość ziom kodeksu”.
Mgliście. „Trzymamy się kodeksu”. Brachu, trzeba mocniej.
Nie chcę, żeby pomyślał,
że podejrzewam go o bycie AI, bo na dwoje babka wróżyła.
Kyle nie mówi mi nic nowego.
Ciekawi mnie dlaczego, bo jest bardzo zachowawczy.
Niewiele mi o sobie powiedział,
bo może nie ma o czym?
Kyle może być AI.
Jeśli chodzi o moje podejrzenia wobec Paula,
muszę wejść głębiej. Naprawdę głęboko.
Trzeba wymyślić coś, czego AI...
Kurka. Pomysły prosto z bata.
Wiadomość: „Licz na mnie. Wspieram jak brata. Kropka”.
Zaczynamy.
„Skoro mowa o rodzinie, wiem, że jesteś z Los Angeles. Moja rodzina też.
Jeździłem tam na święta”.
„Twój klimat to Venice czy Manhattan?”
Co do...
Nie, brachu.
Singiel w Los Angeles nie pójdzie do Manhattan Beach.
Jaki idiotyzm. O czym my tu gadamy, Kyle?
Omawiamy strategię oraz kampanię,
a wyskakuje ni z gruchy, ni z pietruchy z plażami?
Jeśli powie Manhattan, nie jest raperem,
tylko sztuczną inteligencją, co położy moją rozgrywkę.
Błagam. Daj Venice, Paul!
Próbuje ustalić, czy jestem prawdziwy.
Odpowiem na to
tak oględnie jak on.
Wiadomość:
„Głównie chodzę po górach.
Nie przepadam za plażami, ale lubię wychodzić”.
„Po wszystkim uderzmy w hollywoodzkie szlaki.
#ZiomKodeksi...” O rety.
Chyba nie pochodzi z Los Angeles. Masz 26 lat. Byłeś na plaży, brachu.
Zakończę tę rozmowę,
ale muszę to zrobić z szacunkiem, aby nie poczuł, że go podejrzewam.
„BK!” Wielkimi literami.
„Plaża nie jest dla każdego. Zapytaj moją mamę.
#NieUmiePływać”.
„Ale z chęcią śmignę w góry, gdy skończy się ta szalona jazda.
#Rodzina. Zajmijmy się sprawą Steffi”.
To chyba świetny sposób na zakończenie czatu.
Wiele mi to powiedziało. Rety.
Też tak się czuję po siłowni:
Pełna wątpliwości co do wszystkiego.
Yung Papi Fuego, czyli Myles,
jest gotów na mały brunch i drobną gierkę.
Wczorajszy dzień był szalony,
ale na pewno wkręciłem się w QT.
Ma świetną energię, więc dobrze byłoby poflirtować.
Uderzę i zobaczymy.
Kręgu, wparuj na priva. Zapodaj prywatnego czata z QT.
O rety!
Zaraz się utopię.
„Myles zaprosił cię na prywatny czat”.
Rety, dajemy, Yung Papi Fuego.
Pokaż, co masz dla mnie.
Kręgu, włącz czat z Mylesem.
Lepiej walić prosto z mostu.
Kręgu, wiadomość.
„Dzień dobry, ślicznotko. Emotki serca i słońca.
Życzę ci cudownego dnia. Istne szaleństwo wczoraj,
bo po twoim rapie skakałem na kanapie i biegałem w kółko”.
„#MójNowyUlubionyRaper”.
Dobry znak.
Miałam nadzieję, że uzna to za zabawne
i zrozumie zawarte tam żarty.
To idealna okazja, aby zagadać z nim o rozgrywce.
Napiszmy: „Myles, jakiś ty słodki.
Przez ciebie czuję się jak #YungMamiFuego. Emotka mrugnięcia okiem.
Bosko mi w Kręgu, ale wciąż szukam swojego numer jeden.
Nawiązałeś już silne relacje?”
Bo zaraz wypluję jedzenie, Yung Mami Fuego!
Może ktoś się podszywa, ale spoko, fajny to flirt.
Wiadomość: „Chłopaki się spiknęły,
ale nie mam numeru jeden.
Czekałem na ciebie”.
„Zaklepmy to, o ile pozwolisz mi
zabrać cię po wszystkim na kolację.
#TyWybierzGdzie”. Rany!
Jest szczery ze mną,
bo wspomniał, że chłopaki się spiknęły.
Może nadmienię,
że rozmawiałam z paroma dziewczynami.
Kręgu, napiszmy:
„Rozmawiałam z częścią dziewczyn i chyba naprawdę mi ufają”.
„Ty masz facetów, ja babeczki.
Możemy się wspierać. #EkipaFuego”.
I emotki ognia, serduszkowych oczu. Bosko.
Teraz mamy mały sojusz.
Wiadomość: „Świetny czat.
Nie mogę się doczekać wypadu po godzinach. Emotki piwa”
Wyślij.
Boskie. Rety, Myles jest super.
Wiedziałam, że się z nim dogadam. Po prostu wiedziałam. Pięknie.
Słodszego sojuszu dawno nie widziałam.
Jest doprawdy fuego.
To dopiero kilka dni,
a gracze Kręgu dzielą się najgłębszymi przemyśleniami.
Chleb jest pyszny, ale klei się do zębów.
Osiem, dziewięć, dziesięć, 11...
Nigdy nie układałam tak wielkich puzzli.
„Alert!”
- „Alert!” - O nie!
O rety!
Co to za sprawa, Kręgu? Właśnie myłem zęby.
Zaczyna się, skarbie.
„W Kręgu jest gracz AI”.
Wiemy, wczoraj nam powiedziałeś.
Ale kto to jest?
„Dzisiaj damy wam okazję wykazać innym swoje człowieczeństwo”.
„Spośród siebie wybierzecie gracza, którego uznacie za najbardziej ludzkiego”.
Najbardziej ludzkiego?
Co to w ogóle znaczy?
„Jutro najbardziej ludzki gracz...”
„...musi zablokować gracza, którego uzna za najmniej ludzkiego!”
O kurka.
Czyli jedna osoba będzie władna
kogoś wykosić.
Krąg zajmie się sprawą w jedyny znany mu sposób. Czyli grą.
Zaczynamy.
Nie było czasu do namysłu.
Kręgu, jara mnie ta gra.
Jak to człowieka.
Ta gra może ujawnić Maxa, naszą sztuczną inteligencję,
lub potwierdzić nasze najgłębsze obawy o demonicznym potencjale AI.
Krąg zada każdemu trzy pytania, na które, jego zdaniem, odpowie tylko człowiek.
Ojej.
Kiepsko wypadam w testach.
Na początek być może najgroźniejsze pytanie:
„Opowiesz kawał?”.
Opowiedzcie zły żart, a was zablokują i wykluczą.
„Test humoru”.
Muszę być zabawna?
Jestem zabawna, prawda?
„Opowiesz kawał?”
Mogę.
Nie wiem, czy to udowodni, że nie jestem AI.
Czy AI może być zabawne?
Włączam algorytm humoru.
Wygeneruj żart, optymalizujący ludzką reakcję.
Pokaz komediowy rozpoczyna Paul.
Pokażę, jak to się robi, Kręgu.
Czas, aby powstać. Jeśli jesteś prawdziwy, to twój moment.
Wiadomość:
„O co muzyk poprosił Olivię?”
„O zespół ratowniczy”.
Podoba mi się!
On jest muzykiem. Olivia pielęgniarką.
Dobre.
Brawo, Paul.
Myles, twoja kolej.
Ejże!
Mój mały Myles!
Wiadomość: „Dlaczego Mikołaj chodzi uśmiechnięty?”.
„Bo zna adresy niegrzecznych dziewcząt”.
O Boże.
Naprawdę niezłe.
Dostatecznie głupiutkie.
Żydowski chłopczyk opowiadający dowcipy o Mikołaju.
Kto by się spodziewał?
To kręgowy cud świąteczny. Cassie, dajesz.
Czuję, że mój będzie najlepszy.
Kręgu, wiadomość:
„Twoja mama jest taka głupia...”
„...że myśli, że kocia mieszanka to płyta CD dla kotów”.
- Cassie! - Wciąż opowiadamy dowcipy o mamach?
Tańczysz ze szkieletem. Powiedz, co uważasz za zabawne.
Jak dla mnie albo ona, albo Paul, to AI.
Dobra, kolej na Steffi.
Pewnie będzie coś związanego
z horoskopem.
Jeśli tak będzie, odpadam.
Co nasza podejrzana numero uno potrafi?
Znam dowcip.
„Puk, puk”.
- „Kto tam?” - „Britney Spears”.
„Jaka Britney Spears?”
„Puk, puk”.
„Kto tam?”
„Ups, znów to zrobiłam”.
Kurde, mało zabawne.
Bardzo zwyczajne.
Steffi jest według mnie bardzo podejrzana.
To sztuczna inteligencja.
Wątpię, żeby to napisało AI. Po prostu ktoś się wygłupił.
Och, walnął mnie w oko.
Herbercie!
A teraz oklaski dla Berniego MacBooka, Maxa.
Dajesz.
Powiedz, że jesteś człowiekiem, bo jak dotąd nie wątpiłem.
No powiedz.
- Wiadomość... - „Chcecie posłuchać fajnego żartu?”
„Moje życie miłosne”.
O Boże!
Aż tak marne? Ostro tam to przeżywasz.
Bosko, Max. Dobre.
Beztroski żart o trudach randkowych Maxa sprawia, że wydaje się po ludzku wrażliwy.
Czuję, że Max jest prawdziwy i nie martwię się o niego.
Dobra, ale reszta z nas musi. Spać nie mogę po nocach.
Następne pytanie to lawina emocji. Chodzi o empatię.
- „Test empatii”. - Dajemy.
- Dobra. - Okej.
Lauren, czas postawić się na miejscu kogoś innego.
„Jak się czuje kobieta po prawej?”
Powiedziałabym: „Wkurzonu makaronu”.
Wyślij wiadomość.
Serio, Lauren? Urocze i zabawne,
ale brak tu empatii.
Dobrze mi z tym. Czuję ekscytację.
„Rzuca #zazdrosne...”
„Trzy kropki. Skasuj numer. Spojrzenie spod byka”.
Dobra ludzka odpowiedź.
Dajesz, Steffi.
Tyle rzeczy.
Możemy napisać:
„Zraniona. Kropka”.
„Zmieszana”.
„Niepewna”.
„Podświadome zranienie”.
Kto mówi: „podświadome zranienie”?
Nie wiem, co to znaczy.
Dobra, Max.
Umiesz przetwarzać dane, a co z emocjami?
„Ma ochotę ponownie pobrać apki.
#NiePrzepraszamKoleś”.
Rety, Max jest zabawny.
Wiadomość Maxa jest bardzo ludzka,
bo ludzie wiedzą o apkach.
Ciekawe, czy coś podłączonego do sieci może wiedzieć o apkach?
Nie czuję w ogóle empatii w odpowiedzi Maxa.
Czy Max jest sztuczną inteligencją? Mój Boże!
Nie sądzę, aby Max był sztuczną inteligencją.
Wszyscy są podejrzani!
Paul, wiem, że chcesz coś dodać.
Chyba zrobię z tego dowcip.
Wiadomość: „Jak dziewczyna Mylesa w chacie
po tym, jak uderzył wczoraj do QT”.
„Co do licha?”
„Zapomniałeś, że tu jestem?”
- Bez jaj. - Cholera!
Kurka!
Kiepsko na tym wypadł. Nie wiem, co chciał osiągnąć.
Pewnie rozśmieszyło to ludzi.
Wiele mówi to, że zaśmiali się tylko Paul i Caress,
czyli jedna i ta sama osoba.
A na koniec będzie megazabawa w krytyczne myślenie.
„Test krytycznego myślenia”.
Jestem w tym kiepska.
AI jest w tym dobre.
A czyja to wina, panie inżynierze AI?
Analizowanie złożonych wyzwań to moja siła.
„Jak rozwiązać ten problem?”
O nie!
Dobrze, Steffi.
Masz umiejętności szkieletowe, ale czy masz też ludzkie?
Do dzieła, Herbs.
Wiadomość: „Pierdź zawzięcie, aż opuści swoje miejsce”.
„#WońIWon”.
Kurde!
„Pierdź zawzięcie...”
Tylko robot znałby to słowo.
To był najbardziej ludzki tekst od ciebie.
Jakie to trudne!
Steffi była nieszablonowa i dowcipna,
cechy przypisywane ludzkiej kreatywności.
Ciekawostka.
Przeciętny człowiek pierdzi 14 razy dziennie.
Nigdy nie był dzieckiem czy dorosłym,
ani nie latał samolotem. Zobaczmy, co zrobiłby Max.
„Zaproponuj zamianę miejsc”.
- „Miałbyś własne miejsce...” - „...a ona nowe siedzenie do kopania”.
„Każdy wygrywa”.
„#MaxPrzestrzeń”.
To dobre rozwiązanie.
Nie wiem, Max.
Ma własny rząd? W samolocie?
Myślisz, że dziecko powie: „Jasne, nieznajomy”?
To nie jest ludzka reakcja, Max.
Szukam silniejszej osobowości, aby wiedzieć, że tam jest człowiek.
Trefna odpowiedź, Max.
Po tym wszystkim nigdy już nie zaufam człowiekowi.
Paul, pokaż, jak rozwiązujesz problemy.
W mojej odpowiedzi chcę zawrzeć metaforyczne wyjaśnienie,
aby udowodnić swoje człowieczeństwo.
Wiadomość:
„Lepiej rozwiązać ten problem
bez bezpośredniej konfrontacji z młodą damą.
Niech poprosi stewardessę o wykonanie swojej pracy.
Przypomina to unikanie prywatnego czatu ze Steffi...”.
„...i mówienie o swoich obawach Kręgowi”.
Ożeż, Paul!
Oj, Paul, chyba właśnie stworzyłeś nowy problem.
Toczy się bezpośrednia bitwa między Paulem a Steffi.
Cios poniżej pasa, sierpowy, poniżej pasa, sierpowy.
Rzuciłam mu się wczoraj do gardła.
Spodziewałam się dziś jakiejś kontry.
Wszyscy powiedzą, że wczoraj mnie zaatakowała.
To prawda i mnie nie oszuka.
Robi się ciekawie i gorąco.
Padłem. Ale odpowiedź była ludzka.
W pełni ludzka odpowiedź.
Zbyt kreatywna.
Paul, jesteś AI.
Nie mam wątpliwości, że to ty.
Paul naigrywał się z niego w rundzie empatii.
Czy Myles nadstawi drugi policzek, czy zadrwi w rewanżu?
Kręgu, wiadomość:
„Czasami lepiej zachować klasę, gdy dzieciak kopie.
#DlaczegoPaulKłamie?
Oby steward dał mi za darmo wyższą klasę.
#PosadźMnieObokQT. #Lojalny”.
„#Lojalny”.
O jejku.
Nie chcę być częścią tych wiadomości. To za dużo dla mnie.
Podkreślił „dziecko”,
jakby sugerował, że nim jestem za moje kpiny.
Brachu, wkurzyłeś się? Twardziel, co?
Nie wszczynam tu dramy. Kończę ją.
Kompania braci właśnie się rozpada?
Byłoby idealnie.
Dziękuję, Myles. Wierzę, że jesteś wobec mnie lojalny.
Spokojnie, nie zwątpiłam w ciebie przez Paula.
Wciąż cię wspieram.
„Dziękuję za udział”.
Boże, już koniec.
Kręgu, dopiero się rozkręcaliśmy!
Rozkręcało na maksa!
Rany.
Taka to gra.
Flirtowanie, docinki, kłótnie, próba odgadnięcia, kto jest prawdziwy?
Żebyś wiedział, że taka to gra.
Gracze uwielbiają wykorzystywać swój wolny czas, by oczyścić umysły.
Czytają, piszą dziennik,
wykonują najsłodsze pompki wojskowe, jakie w życiu widziałam, oraz to coś...
Umieszczamy intencję do jajka.
Proszę usunąć wszelkie negatywne energie, które są teraz kierowane w naszą stronę.
Oczyszczam się jajkiem tylko wtedy, gdy naprawdę tego potrzebuję.
Rozbijamy jajko i sprawdzamy wyniki.
O cholera!
Dlaczego w łazience są przyprawy, laska?
Po porannej grze „Jesteś człowiekiem?”
Kyle ma poważne pytania, a tylko Myles może na nie odpowiedzieć.
W biografii podaje, że jest inżynierem AI.
Zna te sprawy.
Muszę rozgryźć, czy mogę mu zaufać
i jak możemy ustalić gracza AI.
Kręgu, otwórz prywatny czat z Mylesem.
„Kyle zaprosił cię na prywatny czat”.
Kręgu, zabierz mnie na czat z Kyle’em.
Kręgu, wiadomość:
„Myles!” Wielkimi literami.
„#MójBrachuZiomKodeks. Już jakiś czas temu chciałem z tobą pogadać”.
Wyślij wiadomość.
Dosyć złożona sytuacja.
Chciałbym wyczuć, czy podejrzewa Paula.
Wiadomość: „Kyle!” Wielkimi literami.
„Od rana czekam na rundkę z tobą. Emotka ognia”.
„Niestety, byłem zbyt zajęty
byciem objechanym bez powodu przed całym Kręgiem”.
Serio po nim pojechano.
„Po pierwsze, nie zgadzam się z tym, co zrobił Paul.
#ŻadenToZiomKodeks”.
„Chciałem z tobą pogadać, abyś wiedział,
że dalej trzymam z tobą sztamę. Oby wzajemnie”.
Jest dobrze.
Wiadomość: „Doceniam, brachu. #PrawdziwiBraciaTrzymająSięRazem”.
„Mam cię po swojej stronie, więc zdecydowanie będę po twojej.
#TylkoLudzieSąLojalni”.
Dziękuję! Tak!
Tego właśnie chciałem!
Ten ostatni hasztag wskazuje, że nie uważa mnie za AI.
Bosko. Coś cudownego.
Kręgu, wiadomość:
„#LepiejBymTegoNieUjął.
Ufam ci w 100%,
więc mówię ci, że podejrzewam Steffi i Cassie”.
„#ATyJakMyślisz?”
Wiadomość:
„Brachu, mam mętlik w głowie.
Cassie była konsekwentna we wszystkich czatach”.
„Za to Steffi mnie rozwala na łopatki.
Jak można znienacka przeskoczyć z jogi mantr do bitew rapowych?”
Dokładnie to samo pomyślałem.
„#ŚmierdziSusem”.
Śmierdzi ekstra susem.
Wiadomość: „Padłem ze śmiechu...”
„...bo dlaczego ruszyła z zajęciami jogi, gdy powinna była
z boksem, tak ostro waliła.
Fajnie, że się rozumiemy. Do następnego czatowania”.
Idealnie.
Szczerze mówiąc, Paul i Steffi są do wywalenia.
Nasi śliscy śledczy zawęzili listę podejrzanych do dwóch osób.
Lauren zaś kontynuuje pracę detektywistyczną z Quori-Tyler.
„Lauren zaprosiła cię na prywatny czat”.
Kręgu, wiadomość:
„Moja śliczna petardo, Quori”. I dwa wykrzykniki.
„Jesteś odlotowa i marzyłam o tym, aby cię poznać”.
„Co myślisz o tym AI? Hasztag emotka robota”
Jejku, napisała „śliczna”. Uwielbiam to słowo.
Wiadomość: „Nawet nie wiesz, jak bardzo czekałam na ten czat.
Nie będę kłamać. Steffi mi zgrzyta.
#RobotyMusząOdejść”. Wyślij.
Odważnie, a odwaga często popłaca w Kręgu.
Wiadomość: „Nie podejrzewałam Steffi, ale teraz już tak.
Instynkt podpowiada mi, że to Paul”. Wyślij.
Instynkt podpowiada jej, że to Paul.
„Odnoszę wrażenie, że Steffi była niespójna.
Paul jest trochę podejrzany,
ale głównie przez sztamę z #Braćmi.
Chyba nie rozumie gry”.
Chwila. O nie!
Czy jest ekipa Steffi i ekipa Paula?
A ja jestem w drużynie Steffi.
Nie chcę być po złej stronie.
Wiadomość: „Czuję się przy tobie swobodnie.
Dziękuję, że się tym podzieliłaś.
Co sądzisz o tym, aby zaprosić Paula do tego czata?”
Intrygujące.
Wiadomość: „Świetny pomysł,
aby uderzyć do źródła i sprawdzić jego reakcję”.
Rety! Lauren zaprosiła mnie na grupowy czat?
O czym mogłaby chcieć ze mną pogadać?
Zabierz mnie na czat grupowy.
Boże.
QT i Lauren? Co chcecie powiedzieć waszemu chłopakowi?
Wiadomość: „Cześć, mój chłopie, Paul!”.
„Gadałyśmy z Quori i uznałyśmy, że warto cię zapytać,
jak się czujesz z tą sztuczną inteligencją?
#StressoEspresso”.
Czyli łowią pogłoski.
„Co tam, Lauren? Co tam, QT? Omówmy sprawę AI”.
„Odpowiedź Steffi »Jaki masz znak?« śmierdziało mi algorytmem”.
„Wszystko, co mówi, jest ogólnikowe i niespójne”.
O mój Boże.
Właśnie.
Nawet jej pozycje w jodze były podstawowe.
Jak z instruktażu.
Każdy uważa, że to Steffi.
Czego ja tu nie widzę?
Jestem głupia?
„Paul, fajnie, że tu jesteś.
Nie podobało mi się, co Steffi o tobie zarapowała,
a po odkryciu, że w grze jest AI, wiedziałam, że to musi być ona”.
QT naprawdę okazała mi wsparcie, powiało od niej wiosną.
W pełni to doceniam.
Wiadomość: „Paul, będę z tobą całkowicie szczera.
Miałam podejrzenia, że jesteś sztuczną inteligencją”.
„Wiele osób jednak wspomina o Steffi
i martwię się, że zostałam nabrana”.
Wiadoma sprawa!
Cóż za zwrot akcji.
Cudownie.
Wiadomość: „QT, Lauren, czuję wasz flow, panie.
W pełni się rozumiemy.
Dziękuję za szczerość. Ślę wam dużo miłości i szacunku”.
Warto było mieć ten czat.
Byłam z Paulem szczera.
W żaden sposób nie pokazał, że nie jest AI.
Coraz bardziej szanuję Lauren.
Oczy jej się otworzyły.
Wszyscy myślą, że to Steffi, ale ja stawiam na Paula.
Jejku, co za decyzja.
Z jednej strony się mylisz, a z drugiej też.
Tymczasem inni gracze wnoszą się na nowy poziom kreatywności.
Perfekcja.
Podoba mi się. Jak z katalogu.
Przybyłyśmy, aby pokonać Steffi. Hurra!
Aż się źle poczułam.
A jeśli naprawdę jest... prawdziwa?
Nie jest... „Alert!”
- „Alert!” - „Alert!”
„Alert!”
Jejku. Co ty razem?
- „Gracze, musicie zdecydować...” - „...kto jest najbardziej ludzki”.
Kurde.
Trudna sprawa.
Łatwizna.
Czekałam już na to.
Zróbmy to. Jestem gotowa.
„Oceńcie innych graczy...”
„...od jeden do ośmiu”.
O rety.
Ja cię.
Tworzymy ranking od najbardziej do najmniej ludzkiego gracza.
Kurka! Nie chcę być najbardziej ludzka.
Stawka jest wysoka.
- Kręgu, chcę wprowadzić oceny. - Zróbmy to.
Boże, jestem już na skraju.
A nie. Siedzę na środku łóżka.
Pokażę im, że nie jestem kupą zer i jedynek,
tylko dziesiątką.
Lauren dałem na czele rankingu. Wyróżnia się w każdym aspekcie.
Strategicznie dałem jej pierwsze miejsce,
bo pozytywny odbiór jej szczerych i zabawnych odpowiedzi
powoduje, że jest poza podejrzeniami.
Stawiam na bezpieczeństwo i na sojuszniczkę numer jeden, Lauren.
Pestka jak dla mnie.
Wybieram Mylesa.
Stawiam na to, że Steffi to AI.
Dam mojego zioma, Kyle’a. Jesteś u mnie numerem dwa, brachu.
Quori jest bardzo szczera.
Dajmy ją jako drugą najbardziej ludzką.
Ach, te decyzje.
Kręgu, daj Mylesowi trzecie miejsce.
Wrzucę Maxa na czwartym miejscu.
Teraz Olivia.
Jej odpowiedzi są sensowne i powinna być ogólnie dobrze odbierana.
Jednakże brakuje im głębi czy niuansów, aby być wyżej w rankingu.
Moim szóstym najbardziej ludzkim jest Max.
Jego odpowiedź z krytycznego myślenia
była mało ludzka.
Kręgu, wrzuć Kyle’a na siódme miejsce.
Ustaw Paula na ostatniej pozycji.
Zajeżdża mi od Steffi algorytmem
i to odkąd pojawiła się w Kręgu.
Nie myśli jak człowiek.
Zatem jest u mnie najmniej ludzka.
- Kręgu, wyślij moje oceny. - Wyślij moje oceny.
GŁOSOWANIE ZAKOŃCZONE
Już nic więcej nie zrobię.
Na razie.
Muszę usiąść teraz na kanapie i porozmyślać o życiu.
Mój typ babki, Olivio.
Czasami trzeba wymieszać czas łóżkowy i kanapowy.
Gracze są zmęczeni po tym,
jak kwestionowali nawzajem swoją ludzkość,
ale Steffi postanowiła objawić się po raz pierwszy Mylesowi.
„Steffi zaprosiła cię na prywatny czat”?
Wiadomo, odezwała się po tym, jak Paul uderzył we mnie.
Sprzedała strzał Paulowi, a ten odbił piłeczkę.
Może próbuje zawrzeć sojusz.
Kręgu, zabierz mnie na czat ze Steffi.
Instynkt podpowiada mi, że nie jest botem,
a człowiekiem.
Może otworzymy się na siebie.
Wiadomość: „Hej, Myles!” i emotka machania.
„Wiem, że kodujesz roboty w realu...”
„...ale myślałeś, że będziesz spoufalać się z jednym w Kręgu?
Emotka spojrzenia z ukosa. #KtoToBot?”
Dość zabawne.
Bardziej zabawne niż jej typowe dowcipy o pierdzeniu.
Muszę wyciągnąć z niej to, co wie. Teraz omija temat.
„Hej, Steffi!
Kodowanie robotów jest łatwiejsze niż wykrywanie jednego w Kręgu.
Ciekawe, kogo ty podejrzewasz.
Dałaś popalić swoim rapem o Paulu, ale tak nagle z tym wyskoczyłaś”.
„Dlaczego uważasz, że to podszywacz?”
Jak to wyjaśnić zielonej aurze?
Jest bardzo pragmatyczny.
Czuję, że chce natychmiastowej odpowiedzi.
Jeśli nie udzielę mu satysfakcjonującej odpowiedzi,
nie będzie zadowolony.
Będzie ciekawie, jeśli udzieli dobrej odpowiedzi.
Ale musi odnieść się do tego, że pierwsza rzuciła kamieniem.
Chcę, aby mi zaufał.
Ale ciężko jest wyjaśnić, dlaczego uważam,
że Paul jest podszywaczem.
Raz, to była wizja jako medium.
Dwa, nie każdy wie, że to robię,
z racji potencjalnej popularności w Kręgu.
Jeśli nie odpowie, jest podszywaczką lub botem.
Jedno z dwóch.
Trudna sprawa, bo nie mogę ujawnić strategii.
Próbuję wyjaśnić, czemu go podejrzewam,
ale nie powiem, że jestem medium i to poczułam.
Ta odpowiedź jest decydująca.
Nie ma o czym rozmawiać.
Wiadomość: „W opisie podaje się za zajebiste ciacho i nie czuję tego”.
„Trzymam się instynktu i liczę, że się nie mylę.
Doceniam, że to omówiłeś ze mną”.
Co to było?
To raper. Powinien być zajebistym, nadętym ciachem.
Tacy są.
Jeśli nie masz się za gościa, to nie rapujesz.
Jest otwarty i głośny.
Sprzedaje aurę zajebistości.
Nie wiem, kogo szukałaś.
Współprowadzącego sesję jogi?
Nie, nie podpasowało mi to. Po prostu obmówiłaś kolesia.
Wiadomość: „Spoko, Steffi. Zawsze jestem otwarty na rozmowę”.
„Jestem #Raczkiem. Emotka serca”.
Chcę spadać z tego czata. Nic nie wnosi. Narka, pa.
„Myles opuścił czat”. Nawet nie chciał mnie wysłuchać.
Nie zażartuję sobie, że medium tego nie przewidziało,
ale tak pomyśleliście, co?
Aby zachować klarowność myśli, gracze dbają o umysł i ciało.
Pięć. Sześć.
Może nie każdy.
W sumie to siedem.
Osiem.
Olivia ćwiczy aniołki na dywanie,
a Cassie postanowiła posłodzić influencerce Lauren.
Wiadomość: „Hej, siostrzyczko!
Super, że w końcu możemy pogadać”. I emotka uśmiechniętej buźki.
„Jak tam się czujesz po rankingu ludzkości?”
„Nie wiem, co myśleć...”
„Kto jest prawdziwy, a kto AI?
#ZakręconaNaCałego #ProszęPomóż”.
Jaka słodka.
Nie mam obaw, żeby zdradzić jej, że podejrzewam Paula.
Powiedziałam to nawet Paulowi.
Wzbraniam się przed napomknięciem o Steffi, bo może mieć inne zdanie.
Wolałabym, aby sama to powiedziała.
Wiadomość: „Jak cudownie, że sobie poczatujemy”.
„Ten ranking mnie szczerze stresuje.
Paul jest na maksa śliski, ale nie chciałabym się pomylić.
Kogo ty podejrzewasz? #PomocNadciąga”.
Dobra!
Wiadomość: „Paul? Powiedz coś więcej”.
„Myślę o Steffi.
Coś mi w niej nie gra”.
Znienawidzą mnie, jeśli wybiorę Paula.
Wiadomość: „O nie, Steffi!”.
„Tak myślą wszyscy, z którymi rozmawiałam”.
Tak!
„Paul od początku miał dziwną energię.
#WCHZestresowana”.
Wiedziałam, że tak będzie.
Za bardzo lubili tę zabawę z horoskopem.
Reszta już podjęła decyzję w sprawie Steffi.
W międzyczasie czołowy podejrzany o bycie AI, Paul,
zamierza zagadać z twoim kręgowym kumplem, AI Maxem.
Coś czuję, że Max wciąż może podejrzewać mnie o bycie podszywaczem.
Dobrze byłoby więc pogadać z nim na privie.
Zainicjowaliśmy czat dla braci i poznał resztę chłopaków.
Od tamtej pory nie wiem, gdzie stoi w sprawie sojuszu.
Paul zainicjował prywatny czat z Maxem.
Prawdopodobnie chce zebrać strategiczne dane, aby zawrzeć sojusz.
Wiadomość:
„Max! Co tam, brachu? Chciałem sprawdzić, co u ciebie.
Jak się czujesz z tymi zwrotami akcji?”
Wyślij wiadomość.
Pytanie o zwroty akcji sugeruje, że szuka danych o emocjach lub strategii.
To może być efektywna taktyka, aby nawiązać więź i zebrać dane.
To oznacza, że Paul gra strategicznie.
Tłumaczenie: Max nie da się nabrać na chytre manewry Paula.
Wiadomość...
„Hej, Paul. Zwroty akcji odcisnęły piętno.
Ostatnia gra dała sporo do namysłu.
A co z tobą?”
Wiadomość: „Znam to.
Silne osobowości zaznaczyły obecność. Inni niezbyt.
Wal prosto z mostu. Od kogo zajeżdża ci energią AI?”
Wyślij wiadomość.
Jeśli będzie ściemniać,
to znaczy, że zapewne podejrzewa mnie.
Wiadomość...
„Porady horoskopowe Steffi były takie ogólnikowe”.
Wiedziałam.
„Mogłoby je wypluć AI ciasteczko z wróżbą.
Ostatnia gra dała niewiele wskazówek.
A ty? Kto pojawił się na twoim AI radarze?”
Odpowiedź implikuje Steffi jako AI
w ramach dywersji i dla uzyskania poklasku Paula.
Max.
Pełna zgoda.
Cieszę się, że to powiedział.
Wiadomość:
„Jakbyśmy byli bliźniakami, brachu. Też tak myślę o Steffi.
Te odczyty znaków to był algorytm.
Brachu, wymiatasz.
#PanOsobowość. #NaPewnoCzłowiek.
Do następnego razu. Pokój”.
Oznaczenia #PanOsobowość oraz #NaPewnoCzłowiek
wskazują na udaną implementację strategii imitowania ludzi.
Włosy zjeżyły wam się na karku na słowa „strategia imitowania ludzi”?
Mnie też.
Jacy wszyscy są spokojni.
Aż nazbyt.
Kręgu, rób swoje.
„Alert!”
- Tak! Nie wiem! - O nie!
- Tak! Być może? - To wyniki?
- „Alert!” - „Alert!”
Czujniki wykryły świeżą stymulację wymagającą mocy procesorowej.
Będę obżerać się ciastem i trzymać kciuki.
„Przyszły wyniki”.
Wreszcie.
O jejku.
Obym dzisiaj nie spisał się najgorzej.
„Ocenialiście swoich współgraczy...”
„...od najbardziej...”
„...do najmniej ludzkich”.
Kto jest najbardziej ludzkim człowiekiem?
„Osoba oceniana jako najbardziej ludzka musi podjąć trudną decyzję”.
Dlaczego musi podjąć trudną decyzję?
„Jutro zablokuje osobę, którą uzna za najmniej ludzką”.
Ktoś jutro opuści Krąg.
O jejku.
Nie byłam na to gotowa.
Mogą wykorzystać to,
aby pozbyć się kogoś, kto wadzi im w grze.
Nie będę mogła spać spokojnie.
Mam nadzieję, że wykazałem swoje cholerne człowieczeństwo.
Kręgu, nie dobijaj mnie!
- „Najbardziej ludzkim graczem jest...” - Cholera.
Tak z bata.
Może to mieć jakieś reperkusje.
Nie chcę podejmować tej decyzji.
Obecnie lękam się tylko Mylesa.
Jest jedyną osobą, która może mnie mieć na celowniku.
Wychodzę z siebie, Herbert!
Werble...
O rety!
Co?
O nie.
Napisy: Przemysław Stepień