Wczorajsza gra z portretami…
SERIAL NETFLIX
…osiągnęła nowy poziom szkalowania.
Dzień dobry, Kręgu.
Dzień dobry.
Yu Ling zaczyna dzień jak każdy strapiony artysta.
Dzień dobry.
Zgadnij, kogo nawiedził we śnie wczorajszy portret.
Mnie.
Wygląda na to, że niektórzy chcą zasiać zwątpienie,
by pozostali gracze zaczęli podważać swoje sojusze i relacje.
Dla mojej gry to rewelacja.
Na moim wczorajszym czacie z Frankiem
w gruncie rzeczy rzuciłem Bru wilkom na pożarcie.
Zrobię to, co muszę.
Wciąż nie mogę uwierzyć, że Bru wygadywał o mnie te rzeczy.
Dalej nie wiem, czy to nie strategiczna zagrywka Nathana,
by pokazać swoje karty.
Każdy zaczyna dzień od swojej porannej rutyny,
ale Frank chce rozpocząć dzień czatem.
„Frank zaprasza cię…”
„…na czat grupowy”.
Nie jestem pewien, czy opowiedzieć im o tej całej sytuacji,
że Nathan mi powiedział, co mówi o mnie Bru.
Nie chcę sprowadzać na nie złej energii.
Po prostu sprawdzę, jak się czują.
Upewnię się, że u dziewczyn wszystko gra.
Utwórz wiadomość: „Dzień dobry, słońca moje. Emotka blasku”.
„Czy cudnie spędzacie poranek? Jak tam u was? #Tęskniłem”.
Utwórz wiadomość: „Frank!!”
Ale się cieszę, że piszesz”.
„Tak bardzo chciałam się do was przytulić po wczoraj. Emotka serca”.
To był dramat, skarbie. Ci ludzie poszaleli.
Utwórz wiadomość, wielkimi literami: „Frank i Rachel, moi najukochańsi.
„Zajadam domowe pierożki i z wami rozmawiam,
więc poranek jest genialny”.
„Nie będę kłamać.
Było mi przykro przez te portrety.
Czemu nam to zrobili? LOL”.
No właśnie, dlaczego? Czemu jesteście dla nas tak dziwni?
Po wczoraj miałam natłok myśli o Yu Ling.
To ważne, żeby teraz ze sobą pogadać.
Utwórz wiadomość: „Ufam wam całym sercem,
bo od początku jesteście szczerzy i jesteście sobą.
#KrągZaufania.
Mogę was zapytać o szczerą opinię
(bez słodzenia, LOL) na temat Nathana?
Nie wiem, kto namalował mój,
ale zdałam sobie sprawę, że to z nim ciągle flirtuję”.
„Głowa podpowiada mi, że to może być on”.
W sumie to się zgadzam.
Nie chcę go tu atakować, bo mamy nasz sojusz.
Cieszę się, że spytała. Chcę jej powiedzieć prawdę.
Utwórz wiadomość: „Stara, cieszę się, że pytasz,
bo jego portret mną wstrząsnął. Roześmiana emotka”.
„W ogóle nie myślałam, że to może być podszywacz,
ale podczas tych paru rozmów,
myślałam sobie, że jest mądry jak na wiek”.
Czyli według Rachel wygląda na to,
że może być trochę starszy niż 22 lata.
Utwórz wiadomość: „W ogóle nie wiem, co miał przedstawiać portret Yu Ling.
Był obrzydliwy.
Jeśli chodzi o Nathana, to wczoraj rozmawialiśmy pierwszy raz.
Chciał pogadać, bo był przybity
swoim portretem, który przedstawił go jako podszywacza”. Wyślij.
To ciekawe, że po raz pierwszy napisał do Franka
o swoim portrecie.
Wygląda na zagrywkę taktyczną.
Utwórz wiadomość: „Podejrzewałam go,
bo jak na 22-latka pisał bardzo sprawnie…”
„…i był przesłodki, zupełnie nie jak jakiś studenciak”.
Dokładnie.
Utwórz wiadomość: „Miło mi się z nim rozmawiało,
ale nie znam go bliżej tak jak was”. Wyślij.
Rachel i Frank z nim rozmawiali,
a my dalej nie wiemy, kim on jest jako osoba.
Jeśli to stary gość i napisał do mnie,
żeby szerzyć kłamstwa i oszczerstwa,
to niech spada do domu, bo to zwyczajnie niemiłe.
Utwórz wiadomość: „Dziękuję, że się tym podzieliliście.
Kocham nasz #KrągZaufania i każdego z was”.
„Dalej mnie to martwi,
ale nie mam wątpliwości, że mogę na was liczyć.
Emotki serca i gwiazd”.
Czuję się świetnie.
Miałam wątpliwości co do Yu Ling, ale będę wobec niej lojalna,
bo zawsze mogłam na nią liczyć.
Świetnie! Wzmocniłam krąg zaufania,
ale też zdobyłam trochę informacji o Nathanie.
Śniadanie Yu Ling to nie jedyna ostra sytuacja o poranku.
Skoro o pikanterii mowa,
to Bru i jego kąpielowi przyjaciele zaraz napiszą do Nathana.
Czyli Nathan to podszywacz? Uważaj na słowa.
A jeśli ma 45 lat?
„Bru zaprasza cię do prywatnego czatu”.
Oby nie wiedział,
że go zmasakrowałem i rzuciłem wilkom na pożarcie.
Utwórz wiadomość: „Dzień dobry, kolego.
Wczoraj było ciekawie. Tryb Portretu szybko się rozkręcił”.
„Chciałem zobaczyć, jak tam u ciebie. Emotka bicka”.
Dobrze, tylko pyta.
Utwórz wiadomość: „Cześć, stary.
Nie będę kłamał, byłem przybity portretem,
ale nie dam się zdołować. Emotka bicka”.
„To słabo, że ktoś się na mnie uwziął.
Wiesz, kto mógł to namalować?”
Podchwytliwe.
Jak myślicie, kto to był? Ty jesteś Nathan, nie wiesz.
Gadam do siebie. Tobie ufam najbardziej.
Jesteś mną, a ja tobą. Stanowimy drużynę. Kto to był?
Utwórz wiadomość… Cicho tam.
„Też byłbym przybity na twoim miejscu,
więc kumam”.
„Są pozytywy.
Nie przedstawili cię jak demona, tak jak Yu Ling.
Roześmiana emotka. #Masakra. #WizjaZKoszmaru”.
Pełna zgoda.
Utwórz wiadomość: „OMG, jej był przerażający.
Czegoś takiego nie widziałem.
Roześmiana emotka. Był po prostu wredny.
W ogóle nie myślę, że to ściema z flirtem.
Ona świetnie flirtuje. Emotka oczu”.
„Nasza relacja nie skończy się na grze.
Dla mnie jest prawdziwa”.
Nie odpowiedział na pytanie. Spróbujmy jeszcze raz.
Zobaczymy, czy da się przycisnąć.
Utwórz wiadomość: „Nie wiem, kto namalował mnie i ją.
Nie wiem za dużo o dwóch nowych. Może to oni?
Co sądzisz o Eversenie i Imani?”. Wyślij.
Tego pięknego poranka jesteś w strategicznym nastroju.
Chyba zjadłeś coś pożywnego.
Spytałem już dwa razy. „Kto namalował te portrety?”
Utwórz wiadomość: „Wczoraj byłem na czacie grupowym z Eversenem i Imani
i czułem się jak trzecie koło u wozu.
Kochają się. Roześmiana emotka”.
„Poza tym nie wiem, co sądzą o Yu Ling.
Może to oni”.
Zimno już w tej wannie. Zbierzmy się razem, ogrzejemy się.
Utwórz wiadomość: „To o Eversenie i Imani ciekawe.
Trzecie koło przy wozie to najgorsze uczucie”.
„#Dziwnie.
To chyba któreś z nich to namalowało,
bo najmniej mnie znają”.
Utwórz wiadomość: „Twój ziom dobrze wie, że jesteś #Swój. Emotka bicka.
„Jak tylko się dowiem, kto to namalował, to im pokażę. Roześmiana emotka.
Też tak uważam, stary.
Dlatego chciałem napisać”.
„Ekstra rozmowa. Dobrze wiedzieć, że możemy na siebie liczyć”.
Biedny Bru. Nie wie, że na mnie nie może.
No dobra.
Utwórz wiadomość: „Dokładnie. #NajlepiejZZiomalami.
Idę na siłkę, pogadamy potem”. Wyślij.
Trochę mi źle z okłamywaniem Bru, ale to na poczet gry.
Chcę wygrać 150 000 $.
Nie chcę, by wygrał Bru albo Frank.
Nie chcę wygranej Yu Ling, chcę wygranej Nathana.
Możesz na mnie liczyć. Ty na mnie. Nie, ty na mnie.
Podczas gdy gracze próbują się rozerwać,
jeszcze zanim Eversen zobaczy, że ten stół jest za mały na te puzzle,
Krąg zaserwuje rozrywkę specjalną.
„Wiadomość!”
- To wiadomość! - Za cicho było, dziecino.
Co się dzieje?
No dobra.
Dawaj, Kręgu. Co przygotowałeś?
„W nagrodę za dotarcie tak daleko…”
„…każde z was otrzyma wiadomość z domu”.
O Boże.
Zobaczę dzieciaczki!
Ale super.
Na samą myśl się rozczuliłem.
Jeśli ich zobaczę, przypomną mi,
po co tu jestem i dlaczego muszę wygrać.
Już wiem, że nie powstrzymam łez.
Dorosły facet się popłacze, zobaczycie.
Wyłączam ciasteczka.
Najpierw wiadomość od mamy Eversena.
OTO TWOJA WIADOMOŚĆ Z DOMU
Cześć, Eversen!
- Cześć! - Mama z tej strony, bardzo tęsknię.
Jestem z ciebie taka dumna, synek.
Nie mogę się doczekać, aż cię wyściskam.
Nie poddawaj się, nie daj się zwątpieniu.
Jesteś stworzony dla tej chwili.
Dasz radę.
Chętnie trochę wydam!
Lubię, jak mama wydaje.
- Bardzo cię kocham! - Ja ciebie też.
- Nie mogę się doczekać spotkania. - Do zobaczenia.
Kocham cię.
Boże.
Nie wierzę. Teraz nie mogę przegrać.
Tyle dla mnie poświęciła
i chciałbym móc się odwdzięczyć.
Płakać się chce na samą myśl.
Chcę, by była ze mnie dumna.
Naprawdę tego chcę.
Czas na Bru i wiadomość od siostry i rodziców.
- Cześć, Bru. - Tęsknimy.
W Kręgu jesteś Bru, ale dla nas zawsze będziesz Joshem.
O rany.
Najbardziej lubię w tobie twoją osobowość i to,
że potrafisz poprawiać innym nastrój i że czują się przy tobie mile widziani.
Masz tyle osiągnięć.
Od dnia narodzin wiedzieliśmy…
O ja.
…że daleko zajdziesz i jesteśmy z ciebie dumni.
Damy ci jedną radę. Po prostu bądź sobą.
Wracasz do domu z tą kasą.
Jesteś już blisko, zgarnij ją.
Musisz ją zdobyć.
Idę na studia, ktoś musi opłacić rachunki.
Potrzebujesz auta.
- Racja. - O nie.
- Kochamy cię, do rychłego. - Powodzenia.
Kocham cię, Bru.
Tato w życiu mnie nie nazwał Bru, ale śmiesznie.
W życiu mnie tak nie nazwał.
Ale ich kocham. Patrzcie, to Chewie. Jęzor mu wisi.
Zawsze we mnie wierzą, a siostra to moja przyjaciółka.
Tęsknię za nimi, tego było potrzeba. Mamy zastrzyk energii.
Czas na Rachel i jej wiadomość od rodziców.
OTO TWOJA WIADOMOŚĆ Z DOMU
Kobieto, opanuj się.
To mama i tata. O Boziu, spójrzcie na nich.
Cześć, Rachel. Tu mama i tata.
Są przeuroczy.
Jesteśmy daleko, ale tuż przy tobie.
Świetnie ci idzie.
Zawsze byliśmy z ciebie dumni,
ale teraz to już więcej niż duma.
Czekam na nowiny i nie mogę się doczekać spotkania.
Bardzo cię kochamy i tęsknimy.
Jesteś naszą radością.
- Wiemy, że dasz radę. - Dokładnie tak.
Idziesz do samej mety. Pokaż im, co potrafisz.
Pokaż im.
Wygraj tę grę!
A niech mnie.
To było tak miłe.
Potrzebowałem takiej przypominajki.
Czasem bywa trudno, czasem mam mętlik w głowie,
ale zawsze jestem pewna siebie.
Dla nich idę dalej.
Czas na Nathana, tudzież Alexa,
i wiadomość od jego dziewczyny.
Boże.
Jeszcze nie widziałem, a ja już…
Cześć, Nathan! To znaczy Alex.
Jesteś sobą i jesteś podszywaczem.
Dla mnie nie jesteś podszywaczem, a miłością mego życia.
Tak bardzo ją kocham.
Szalenie tęsknię i myślę o tobie każdego dnia.
Przez całą twoją podróż byłam z ciebie taka dumna.
Cokolwiek się stanie,
moje uczucia się nie zmienią.
Znaczysz dla mnie tak wiele. Bardzo cię kocham.
Chciałbym tylko patrzeć na jej buzię.
Mam nadzieję, że zawierasz tam dobre sojusze.
Zrób, co musisz, by dotrzeć do końca.
Nie myśl sercem, myśl głową,
bo właśnie taką jesteś osobą.
Spróbuję nie płakać…
Nie szkodzi, też płaczę.
No dobrze.
Tak bardzo cię kocham.
Jesteś dla mnie całym światem.
Nie mogę się doczekać, aż wrócisz.
Tak bardzo tego potrzebowałem. Naprawdę.
Też cię kocham, bardzo.
Miło słyszeć moje imię.
Ciągle nazywają mnie Nathanem, a przecież jestem Alex.
Wiadomość od dziewczyny to motywacja, której potrzebowałem.
Jeśli chcę wygrać, muszę walczyć.
Niedługo się widzimy. Oby w towarzystwie 150 000 $.
Teraz imani, tudzież Trevor,
i wiadomość od jego żony, DeLeesy, zwyciężczyni Kręgu
i ich dwóch córek.
Nie mogę się doczekać, by je zobaczyć.
- Przywitasz się z tatą? - Cześć, tato.
- Kochasz tatę? - Kocham cię, tato.
- A tęsknisz? - Tęsknię, tato.
- To ja tęsknię. - Wyślesz mu buziaka?
Buziak?
Ale urosły.
Brawo.
Cokolwiek się stanie, bardzo cię kochamy.
Teraz dzielimy się tym doświadczeniem.
Wiem, że możesz podołać,
a po powrocie świętujemy.
Czas na trzecie dziecko i to tyle w tym temacie.
Dasz tacie buzi?
Właśnie.
Pa.
Jak ja je kocham.
Są dla mnie wszystkim.
Mój cały świat jest na tym ekranie.
Nie zawiodę ich.
Rety.
Muszę wrócić z nagrodą.
To takie szczęście.
Czas na Franka i wiadomość od jego przyjaciół.
Aż mnie w żołądku ściska.
Serce mi wali.
Frank, co tam u ciebie? Przesyłamy pozdrowienia i gratulacje.
Wiem, że twoi rodzice, babcia i dziadek patrzą z na ciebie z góry
i uśmiechają się szeroko.
Jesteśmy z ciebie dumni.
Bardzo tęsknię.
Odkąd cię znam, nie mieliśmy tak długiej rozłąki.
Trochę mi trudno.
Jezuniu, czemu nie mam chusteczki?
Jestem z ciebie taka dumna, że zaufałeś Panu i wystartowałeś.
- No i tequila jest gotowa. - Zgadza się.
Prawie nie piję, odkąd cię nie ma.
To nie w porządku!
Ktoś chce się przywitać i pożyczyć powodzenia.
- Tęsknię, wracaj. - Pożycz szczęścia wujkowi.
Do zobaczenia wkrótce!
Kocham cię całym sercem, nie mogę się doczekać.
- Kocham cię, skarbie. - Kocham cię, do zobaczenia.
Zgarnij nagrodę.
Boże drogi.
To jedni z moich najlepszych przyjaciół.
Josh to jak młodszy brat, którego nie miałem.
Potrzebowałem znaleźć przyjaciół, którzy zostaną moją rodziną,
bo w mojej podróży przez życie straciłem już tak wiele osób,
To popchnęło mnie do tego, by stać się sobą.
Dlatego staram się być tak pozytywny i szczęśliwy.
To my to zrobiliśmy. Nie ja, a my razem.
A w końcu Yu Ling
i wiadomość od jej mamy, siostry, szwagra i siostrzeńca.
- Gratulacje! - Tak daleko dotarłaś!
Jestem z ciebie taka dumna. Kochamy cię!
Chciałam ci powiedzieć, jak dumni jesteśmy.
- Masz tyle do zaoferowania. - Siostra!
Masz masę talentów i tyle pewności siebie.
Jesteś sobą, bez żalu.
Cieszymy się, że świat cię taką zobaczy.
Tyle już osiągnęłaś, będąc sobą.
Nie zmieniaj planu gry, bądź nadal sobą.
Ktokolwiek cię spotka, ten pokocha w prawdziwą Yu Ling.
To ostatni etap, bądź rozważna.
Przemyśl, komu możesz zaufać, a kto się podszywa.
Liczymy na wygraną i jesteśmy jej pewni.
Pokaż im, co potrafisz, daj nam powód do dumy.
Kochamy cię!
- Tęsknimy! - Jesteśmy dumni!
Dasz radę!
To mój siostrzeniec!
Moi rodzice przyjechali tu,
bo uznali, że będziemy mieć z siostrą szansę na coś więcej.
Może nie zarabiają za wiele, ale nigdy się nie skarżyli.
Uważali, że to bez znaczenia. Ważne, że mamy jedzenie na stole.
Chcę im dać te pieniądze, chcę im się odwdzięczyć,
by spłacili dom,
który spłacają już tak długo.
Niech mają swoje oszczędności,
żeby przestali…
Żeby przestali tak harować,
bo robili to całe swoje życie.
Boże.
Emocje po odsłuchaniu wiadomości są wciąż żywe,
a nasi gracze wracają do typowych zajęć w Kręgu…
Czyli prób i porażek.
O nie!
No trudno.
Jak niby mam zacząć układać 500 puzzli,
skoro najpierw muszę je odwrócić?
To przez to dzisiejsze dzieci wolą gry komputerowe.
Co jest, mam starcze uda? Już się nie ruszają jak kiedyś.
Nie chcę przerywać radosnego powrotu do dzieciństwa, ale muszę.
„Święto Dziękczynienia”.
Uwielbiam je.
- „Podróż w Kręgu… - …dobiega końca”.
- „Czas powspominać… - …i podziękować”.
To mi się podoba, będzie uroczo.
„Dziś będziecie…”
„…obchodzić Święto Dziękczynienia”.
Uwielbiam kolację dziękczynną.
Gdzie mój indyk i szyneczka?
Tłuczone ziemniaki.
Farsz!
Cicho bądźcie i uważajcie.
„Pod drzwiami znajdziecie świąteczne akcesoria”.
- O tak. - Czuć coś?
Co my tu mamy?
No nieźle.
Obrus, od razu jestem w nastroju.
Spadające liście.
„Wasze kolacje dziękczynne są już pod drzwiami”.
Głodny jestem!
No proszę.
To nowy poziom, ludzie.
Ładnie pachnie.
- O ja! - Boże, ale pachnie!
- „Wesołego Święta Dziękczynienia!” - „Zajadajcie!”
Tak jest, proszę państwa.
Krąg przeszedł samego siebie.
Dziękuję, Kręgu.
O tak.
„Czat Kręgu jest aktywny”. Pogadanka do kolacji.
Przejdźmy na Czat Kręgu.
To takie ekscytujące.
Utwórz wiadomość: „Boże, to moje ulubione święto.
Napełniam nie tylko serce, ale też brzuszek.
Nadal przeżywam wiadomość z domu”.
„Tylko ja płakałem?”
Nie tylko ty! Też płakałem.
Utwórz wiadomość, wielkimi literami: „Wesołego Święta wszystkim!
(oprócz Krzysztofa Kolumba).
Roześmiana emotka”.
„Dziękuję, że jestem z wami.
Ten posiłek to zwieńczenie cudnego dnia”.
„Zwłaszcza przez te słodkie wiadomości.
Wzruszyły mnie, a obiecałam sobie, że będę spokojna”.
Typowa Yu Ling.
Klasyczny dowcip o Kolumbie.
Utwórz wiadomość: „Cały ranek spędziłam zapłakana.
To dla mnie tak ważne móc zobaczyć twarze rodziców”.
„Rodzina jest najważniejsza.
Jestem wdzięczna wszystkim tym, którzy zastępują mi tu rodzinę”.
Utwórz wiadomość: „Gul, gul!”
„Gul gul”.
„Wesołego Kręgowego Święta Dziękczynienia.
Jestem tak wdzięczny za nasze wiadomości z domu.
Na szczęście farsz wysusza moje łzy”.
To zabawne.
Utwórz wiadomość: „Oto osobisty list dla was, pełen miłości.
Obym mógł się tu tym podzielić,
bo jestem wdzięczny za was wszystkich.
Święta to dla mnie czas szczęścia,
ale też trudności.
Straciłem obydwoje rodziców za młodu,
babcia odeszła dwa lata temu”.
„Tuż przed rozpoczęciem gry zmarł też mój dziadek”.
Boże.
No nie wierzę.
Mogę sobie tylko wyobrazić ten ból.
„Z początku było mi trudno zdecydować się na udział
ze względu na sytuację w domu”.
„W Kręgu mieliśmy nasze wzloty i upadki,
ale to dzięki wam to przeżycie jest tak wartościowe”.
„Jestem wdzięczny za każde z was i każdy dzień…”
„…bo każdy może być ostatnim”.
To mnie dogłębnie poruszyło.
Rodzina jest dla mnie bardzo ważna,
a w zeszłym roku też straciłem dziadka.
To tylko jedna osoba.
On stracił obydwoje rodziców, babcię i dziadka.
Nie wyobrażam sobie, przez co musiał przejść.
Utwórz wiadomość:
„Frank, twoja siła i odwaga to inspiracja.
Jestem tu dla ciebie.
Jestem wdzięczny,
że w Kręgu mogliśmy poznać wspaniałych ludzi”
i że to niepowtarzalne przeżycie spotkało właśnie nas”.
„#KręgowaRodzinka”.
Ale pięknie.
Mimo że Bru gadał za moimi plecami,
chyba zrozumiałem,
że nie mogę osądzać innych za ich przeszłość.
Czuję, że ja i Bru możemy zostawić to za nami.
Chcę dać mu drugą szansę
i cieszę się, że wciąż jest w grze.
Utwórz wiadomość: „To inspirujące, że mimo wszystkich trudności
zdecydowałeś się zagrać
i podejść do każdej chwili z otwartym sercem.
Czuję, że duch twojej rodziny nadal żyje w tobie”.
„Jesteś światełkiem, które nie gaśnie. Kochamy cię”.
Starczy już tych łez!
No nie…
Tylko nie teraz. Boże drogi.
Cóż, to było cudowne.
Za nami wszystkie świąteczne tradycje.
Masa ozdób, przesadne ilości jedzenia
i płacz.
Pozostaje tylko jedna z uświęconych tradycji.
Niechętne sprzątanie.
Pracuj mądrze, nie ciężko.
„Wiadomość”.
Mogłem się spodziewać.
Nie!
„Gracze, musicie się teraz ocenić”.
Nie jestem gotowy.
To będzie wyzwanie.
Ostatnio byłem na samym dole tabeli.
Byłem siódmy, ósma była mama Carol.
„Oceńcie graczy od pierwszego do szóstego”.
Zaczynajmy.
„Najniżej oceniony gracz zostanie zablokowany”.
Co?
Kurczę.
No nie.
Nie mają nawet szansy zawalczyć?
Jeny.
Dziś muszę chyba głosować bardzo strategicznie.
Nie chodzi o wybór głosujących.
Dziś ostatnie miejsce jest najważniejsze.
Muszę dać sobie szansę,
więc trzeba rozważnie wybrać pozycje.
Kręgu, otwórz oceny.
Boże, pierwsze miejsce.
Pierwsze miejsce dla Yu Ling. Pomogła mi wtedy.
Uratowała mnie ostatnio i utrzymała w grze.
Wydaje mi się, że wysoko mnie oceni.
Użyję ostatnich miejsc, żeby mieć przebicie.
Dlatego zatwierdzam Yu Ling na pierwszym miejscu.
Pierwsza chyba Imani.
Zaczęliśmy razem,
musieliśmy razem decydować,
do tego ostro flirtujemy.
Gdyby była na szczycie,
pewnie mnie uratuje w razie czego.
Zatwierdzam Imani.
Pierwsze miejsce przyznaję Rachel.
Rachel jest moją sojuszniczką, wielokrotnie to pokazała.
Uratowała mnie w krytycznym punkcie gry.
Mam wobec niej dług.
Pierwsze miejsce dla Franka.
Od samego początku widzę go jako szczerą i prawdziwą osobę.
Muszę posłuchać serca i właśnie to robię.
Kręgu, pierwsze miejsce daję Yu Ling.
Czuję, że oceni mnie wysoko
i na pewno chcę ją zobaczyć w finale.
Dlatego pierwsze miejsce daję Yu Ling.
Pierwsze miejsce dla Franka.
Nie ma się nad czym zastanawiać. Jest szczery i prawdziwy.
Mogę na niego liczyć, a on na mnie.
Teraz drugie miejsce.
Albo Yu Ling albo Imani,
ale instynkt podpowiada mi, że Imani.
Zatwierdzam Imani na drugim miejscu,
bo obawiam się, że nie ma jeszcze bliskich relacji
i chcę jej zapewnić bezpieczeństwo.
Drugie miejsce daję Bru.
Trzecie miejsce dla Bru.
Zatwierdzam Franka na czwartym miejscu.
Piąte miejsce daję Eversenowi.
Nathan na szóstym miejscu.
Na portrecie było „pozoruje flirt”.
Flirtowałam tylko z Nathanem.
Coś mi tu nie gra.
Na tę chwilę jest spora możliwość,
że znów będę ostatni.
Mam nadzieję, że przedstawiłem Bru
w wystarczająco złym świetle.
Dlatego ostatnie miejsce daję Bru.
Myślę, że to rozgrywka między Bru a mną.
Ostatnie miejsce dla Eversena.
Trudna sprawa.
To naprawdę super gość, uwielbiam go.
Po prostu nie mogę być ostatni.
Tylko o to chodzi.
Jeśli ktoś ma odejść, to wolę nowego gracza.
Z nimi nie mam takiej więzi.
Zostaje jeden gracz.
Lubię ją, ale myślę, że kombinuje.
Ostatnie miejsce daję Yu Ling.
Mam dobre przeczucie.
- Kręgu, wyślij oceny. - Kręgu, zatwierdzam oceny.
„Przyznano oceny”.
No i po sprawie.
Pozostaje tylko czekać.
Przynajmniej wciąż mam was. Miałbym u was pierwsze miejsce?
Przytaknęły, tak tylko mówię.
Czas na kolację w Kręgu.
Yu Ling przygotowuje ją czymś, co przypomina miecz.
Frank wyniuchał coś niepokojącego i nie jest to Nathan.
Bru z kolei przygotowuje danie dnia, spaghetti Brulognese.
„Wiadomość!”
To nie byle jaka wiadomość.
- Na tą czekaliśmy? - No to zaczynamy.
„Mamy już wyniki”.
To zawsze wzbudza niepokój.
Jesteśmy tak blisko końca.
Bardzo możliwe, że nie głosują sercem, a bardziej strategicznie.
Obrońcie tatusia przed niskimi ocenami. Ani jednej niskiej oceny dla taty.
„Najniżej oceniony gracz…”
„…zostanie od razu zablokowany”.
Że od razu?
Bez szans na ratunek i pomoc.
Bezgłośnie, jakby się rozpłynął.
Kręgu, ty brutalu.
„Ten gracz to…”
Od razu konkret!
Nie idą jeden po drugim.
Boże!
Nie chcę tego oglądać.
Knułem i zwodziłem. Zobaczymy, czy z powodzeniem.
Nie wiem, matematykiem nie jestem. Jak działa średnia?
ZABLOKOWANY
Kto odpada?
Oby nie ja.
Chyba nie mogę patrzeć.
Byle nie Bru.
Oj, dziewczyno.
No dalej.
No nie.
To ja.
O Boże!
- Bru? - Bru wraca do domu.
Tak dobrze, że nie jestem ostatni.
O nie.
- Cholera, to Bru. - Nie.
Kurczę.
To tyle.
Skończyłem.
Tego nie chce się oglądać.
Kurwa mać!
Udało się!
Miałem złe przeczucie, no i słusznie.
Tym razem się nie udało.
Znowu jeden z pierwszych graczy.
Cieszę się, że wciąż tu jestem.
Tak daleko zaszedłem, a boli bardziej, niż sądziłem.
Naprawdę nie sądziłam, że to on odpadnie.
Spadamy. Komu w drogę, temu czas.
Tego nawet nie założyłem.
„Wiadomość”.
Moja ostatnia wieczerza?
„Przed odejściem możesz się spotkać z jednym graczem”.
Kto na to zasługuje?
Mógłbym się zobaczyć z Nathanem. Mówił, że możemy na siebie liczyć.
Franka oskarża się o bycie milutkim,
że niby gra tak, żeby wszystkich zadowolić.
Może to prawda,
jeśli taki jest rezultat sojuszu z nim.
Mógłbym o to zapytać.
Albo pójść do Yu Ling i spytać: „Jak to? Byliśmy blisko”.
Rozczarowujące. Sam nie wiem, co i z kim zrobiłem źle.
Wiem, kogo odwiedzę. Jazda.
Co jest, znowu alarm?
O co chodzi?
„Bru idzie już, by spotkać się z jednym z was”.
Już teraz?
Niech wpada, zostało dużo jedzenia.
Pewnie Yu Ling albo ja.
Będzie chciał wszystko wiedzieć.
Oby wpadł do mnie.
Jeśli mnie zobaczy, to straci głowę.
Boże.
Czemu serce mi wali?
Żebym nie śmierdziała tak tragicznie.
Będzie miło.
ZATĘSKNIMY
No i już.
Niedobrze mi.
O Boże!
Kogo my tu mamy?
Masz gościa, koleżko.
- Nathan! Kim jesteś? - Mam na imię Alex.
- Alex? - Tak.
Tak czułem, że przyjdziesz.
- Tak? - Aha.
No to pogadajmy o tym.
- Miło cię poznać. - Ciebie też.
Jestem Bru, zgodnie z prawdą. Miło cię poznać.
- Dzięki. - Mój ty ziomeczku.
O rany.
- Było blisko. - No wiem.
Przede wszystkim należą ci się przeprosiny.
Dobra.
Przez ten zwrot akcji z blokowaniem
założyłem, że odpadnę ja albo ty.
Powaga? No i co zrobiłeś? Opowiadaj.
- Dostałeś ostatnie miejsce. - Wyciągam broń… Nie no.
- Tak myślałem. - Przykro mi.
- Sprytny jesteś. - Dlatego się podszywam.
Czysta strategia nastawiona na grę.
Chciałem, by wzięli mnie za głupka.
Jasne, idealnie grasz tego chłopaczka.
- Naprawdę. - Dzięki.
Grałem całym sobą, może za bardzo.
To przez to odpadam, za miły byłem.
Przykro mi, stary.
Po prostu miałem to przeczucie, bo ostatnio byłem z Carol na końcu.
Wiem.
Odpadłbym, gdyby nic się nie zmieniło.
Dziś byłem w trybie przetrwania.
Który portret namalowałeś?
- Franka. - Wiedziałem!
- Namalowałeś Rachel? - Tak.
Wiedziałem! Tylko go zobaczyłem i stwierdziłem, że to ty.
„Nie wiem czemu, ale to chyba Bru”.
Ale jaja, tak bardzo się starałem. Żeby było, że to dziewczyna.
Też tak próbowałem, ale paskudnie piszę.
Wiedziałem, że uzna, że to Bru, Eversen albo ja.
O co chodzi?
Czemu nikt mnie nie odwiedza?
Jestem urażony.
Nie przyjdzie.
Jebać to, jestem obrażony. Zjem twoje ciastko, Bru.
Ciekawe, do kogo poszedł.
Mam strategię.
Dostać się do finału jako najmniejsze zagrożenie.
Inni nie mogą się dowiedzieć, że Nathan jest przebiegły.
- Pokażę ci tablicę. - Co tam masz?
Zaznaczałem tu relacje w grze.
Patrzyłem na to i obserwowałem tę dwójkę.
No patrz, ile mają tutaj koneksji!
„Przeciw Frankowi. Przyjaciel”.
Nie byłem przeciwko niemu przez ostatnie dwa dni,
ale trudno zdecydować.
Nie wiadomo, co o tobie sądzi.
To nie koniec złych wieści. Przekazałem mu, co mi opowiedziałeś.
Boże święty, co z tobą nie tak? Dlaczego?
- Tryb przetrwania. - Jak to ująłeś?
Powiedziałem mu wczoraj, jakiś czas to ukrywałem.
Wczoraj mieliśmy taką głęboką rozmowę.
Wszystko zepsułeś. Kocham cię i nienawidzę.
Obawiałam się, że Frank znowu będzie głosował,
co dość prawdopodobne, a wtedy by mnie zablokował.
Czuję się winny, ale to super gra i chcę wygrać.
Ciężka sprawa.
Za każdym razem byłeś u mnie na szczycie,
ale gdybym teraz spadł na dno, odpadłbym.
Świetnie grasz.
Masz swoją strategię, rób dalej swoje.
Blisko jesteś, super.
Miło słyszeć, że nie masz do mnie urazy.
Tylko to się liczy.
Nic bym nie zmienił, ale mi przykro. Jesteś super.
Ta szczerość mnie rozwala, miło było.
Działaj i nie daj się. Trzymam za ciebie kciuki.
Alyssa dała mi energię, teraz jest twoja.
- Dzięki. - Miło cię poznać.
No i pieprz się. Żarcik.
- Powodzenia. - Miło poznać.
Do zobaczenia niebawem.
- Narka. - Trzymaj się.
Pa.
Oto kres Bru i jego Brutopii.
Przemierza rozświetlony korytarz,
szukając kolejnych słów z sylabą „Bru”,
a reszta zdaje sobie sprawę, że to prawie finał.
Nie potrzebuję przyjaciół. Potrzebuję 150 000 $ i wygranej.
Jestem o krok bliżej do finału i tego czeku, dziecino.
Dobrze czuć się bezpiecznym, naprawdę.
Czuję, że pomału zbliżamy się do finału.
Już go widzę.
„Wiadomość!”
Co się dzieje?
Ile jeszcze wiadomości dostaniemy?
„Gracze, dziś przed wami…”
„…podwójne blokowanie”.
Że co, kurwa?
Oto i zwrot akcji, no proszę.
„Najwyżej oceniony gracz zostanie sekretnym supergłosującym”.
Boże drogi.
Co za obłęd.
Brzuch mnie boli.
Oceniałem, myśląc o ostatnim miejscu,
nie o pierwszym.
„Zdecyduje on…
„…kogo jeszcze…”
„…zablokować”.
To ci niespodzianka, skarbie.
Jeśli ten gracz nie lubi Nathana, to odpadam.
Jestem w niebezpieczeństwie. Nie wiem, kto to będzie.
Mam wielką osobowość.
Jeśli chce wygrać, uzna to za zagrożenie.
Jedna osoba zdecyduje, kogo dziś zablokować.
„Powiadomimy supergłosującego…”
„…już teraz!”
Proszę, oby ja!
Przywołajmy dobrą energię.
Liczę na cud.
Bogowie Kręgu, pomóżcie.
JESTEŚ SUPERGŁOSUJĄCYM
Ja pierdolę!
Chyba nie ja.
Czyli nie ja.
Mój los w tej grze jest w rękach tej osoby.
Znowu mam stresa.
„Jesteś sekretnym supergłosującym”.
Że co?
„Musisz zdecydować, którego gracza zablokujesz”.
Muszę podjąć dobrą decyzję,
bo ma wpływ na mnie i na moją grę.
„Krąg nie ujawni twojej tożsamości”.
No proszę.
Czuję się jak szpieg.
Od początku gram uczciwie.
Bez strategicznych zagrywek, dzięki temu mam swoją pozycję.
Być może słusznie byłoby
pozbyć się kogoś, kto ma z reguły lepszą pozycję,
żeby zwiększyć moje szanse w finale.
„Podejmij tę decyzję teraz”.
O rany.
Jezuniu, dziękuję ci.
Kręgu, zatwierdzam odpowiedź.
Gracz, którego zablokuję to…
„Wiadomość!”
No co jest? Dawajcie.
„Sekretny supergłosujący podjął decyzję”.
Dobra.
Chyba każde z nas jest tak samo zdenerwowane.
„Gracze, którzy przetrwają, przechodzą do finału”.
Kurde!
Cieszę się, że ja już wiem.
Finaliści! Normalnie nie wierzę.
To mi się podoba. Obym był jednym z nich.
Chcę tam być.
„Oto finaliści, w przypadkowej kolejności…”
No dalej!
Jesteście źli!
Dalej, Kręgu.
Nie chcę skończyć tak blisko finału.
Kto to będzie?
O rety.
Zobaczmy, kto czeka za pierwszymi drzwiczkami.
Bardzo tego pragnę.
Proszę.
To ja!
Boże!
Ciągle przez was płaczę, serce mnie z tego rozboli.
Kochana Rachel!
Tak jest, proszę pani!
Brawo, Rachel. Jeszcze cztery.
Kim będzie drugi finalista?
Proszę.
Kręgu, nie każ mi czekać.
Chcę zobaczyć Nathana.
Tak!
Tak jest!
Udało się!
Brawo, Imani!
Trochę mnie to martwi.
Myślałem, że być może ją zablokują.
To piękny widok!
Właśnie tak!
Tylko trzy miejsca.
Nie mogę się doczekać, by zobaczyć siebie.
Muszę się upewnić, bo jeszcze Krąg zmieni zdanie.
Tu go mamy!
Mój kochany!
W finale pozostały dwa miejsca i trzech kandydatów.
Nathan, Eversen lub Yu Ling wracają do domu.
Moja ulubiona trójka jest w finale.
No dalej, Kręgu!
Serce wyrwało się z ciała. Nie czuję tętna.
Mój Boże!
Dobrze wiem, że właśnie teraz
moja laska drze się wniebogłosy.
Tak!
Brawo, Yu Ling.
Yu Ling dotarła do finału i zostawiła jedno miejsce.
Przypadnie ono Eversenowi lub Nathanowi.
Pół na pół.
Jestem finalistą, już to wiem.
Ale mi niedobrze.
Ostatni bilet na bal.
Nie zostawcie mnie na lodzie.
Jestem na liście VIP-ów i wskakuję do środka.
Serce mi zaraz eksploduje.
No dalej, Kręgu!
Potrzebuję tego wyniku.
No kto, na Boga?
Zaraz będzie.
A w finale Kręgu…
sekretny supergłosujący podejmie ważną decyzję.
Zatwierdzam, skarbie.
To moje miejsce.
Wóz albo przewóz.
Co?
„Te oceny zdecydują, kto zostanie zwycięzcą”.
KTO ZASŁUŻYŁ?
Gracze w końcu spotkają się twarzą w twarz.
Kto zwycięży?
Zwycięzca Kręgu
i laureat nagrody w wysokości 150 000 $ to…
Napisy: Mikołaj Kopczak