POPRZEDNIO
Poprzednio w programie, gdzie każdy może być każdym…
Dotarliśmy tutaj, skarbie.
Zgarniam tę kasę i koniec pieśni.
No to sobie pogramy.
Napięcie rosło, pula nagród też.
„150 000 $?”
Boże drogi!
Wirus zainfekował Krąg.
Antywirusa przekazuję…
Carol?
Romanse.
Muszę myśleć jak 22-letni napaleniec.
„Chilluję w łóżku i myślę,
że fajnie byłoby z kimś obok”.
„Jest miejsca dla obojga”.
Imani ostro flirtuje.
Zdrady.
Zmasakrowałem go i rzuciłem na pożarcie.
Boże święty, co z tobą nie tak?
Blokowania.
Nie.
Przykro mi, jesteś zablokowana.
Jak mogli to zrobić?
Ale lipa, że odpadam.
Do tego Frank ma sekretną superdecyzję do podjęcia.
„Musisz zdecydować, którego gracza zablokować”.
O Boże!
SERIAL NETFLIX
W finale zostało tylko jedno miejsce.
Kończmy temat, skarbie.
Otrzyma je Eversen lub Nathan.
Wóz albo przewóz.
No dobra.
To moje miejsce, specjalnie dla mnie.
No kto to będzie?
Zaraz będzie wiadomo.
Tak jest! Tak to się robi!
To boli.
Tak ciężko pracowałem, by tu dotrzeć.
Że co?
Brawa, bracie. Świetna robota.
No dobrze, Eversen. Uratowałem cię.
Daliśmy radę, mamo!
Jesteśmy w finale.
Czyli Nathan jest zablokowany.
ZABLOKOWANY
No nie.
Tyle przetrwałem, by teraz odpaść.
Słodki Nathan.
To musiało go zaboleć.
Jeden z najfajniejszych momentów tutaj
był flirt z Nathanem.
Nawet jeśli to był udawany flirt, czymkolwiek to było,
to potrafił załapać mój humor i mieliśmy nić porozumienia.
Nie wiem, kto był supergłosującym.
W sumie nie obchodzi mnie to. Dobrze, że mnie polubili.
Mądry manewr, ktokolwiek to zrobił.
Nie wiem tylko, czy wiedzą, jak mądry.
Miałem ogromną szansę na wygraną.
„Przed odejściem możesz spotkać się z jednym graczem”.
To boli, bo tak bardzo chcę być na ich miejscu.
Mógłbym zobaczyć Rachel, moją największą sojuszniczkę.
Jeśli nie ja, to chcę jej wygranej.
Mógłbym zobaczyć się z Yu Ling. Też mieliśmy dobry sojusz.
Flirt i romans.
Może być zaskoczona, że nie jestem Nathanem.
Może do Franka?
Bardzo mnie poruszył dzisiejszą rozmową o rodzinie.
Chyba wiem, co trzeba zrobić i kogo zobaczyć.
Do dzieła.
Ostatni raz w tym sezonie
ktoś zapuka do czyichś drzwi.
Z życiem, ludzie.
„Wiadomość!”
- „Nathan idzie… - …odwiedzić jedno z was”.
Jaja sobie robicie?
Nawet się dogadywaliśmy.
Bardzo możliwe, że wpadnie do mnie.
Może się popłacze, nigdy nie wiadomo.
Zaproponuję mu słodką babeczkę.
Ciacho dla Nathana.
No nie!
Kurde!
- Cześć. - O Boże.
Ja cię kręcę!
Hej.
Jestem Nathan, tak jakby.
Cześć.
- Mogę cię przytulić? - No jasne.
O rany.
Naprawdę jestem Alex.
- Alex? - Tak.
- Co u ciebie? - Mój Boże.
- Co za obłęd. - No wiem.
Wiesz co, nie przejmuj się. Super było z tobą flirtować.
- Spoko. - Mam nadzieję, że ze mną też?
To było strasznie dziwne. Myślałem tylko o swojej dziewczynie.
Jak ma na imię?
Nicky, jest cudowna.
Pozwoliła mi robić to, co konieczne.
Pisałem o łóżku,
a tak naprawdę trząsłem się w łazience.
Pisałem, że leżę w łóżku w bieliźnie.
I tutaj się zastanawiałam, bo byłeś taki słodki.
To była część mojej strategii.
Gram młodego singla. Niech myślą, że szukam tu dziewczyn,
co jest kompletną nieprawdą.
Nie miałam pojęcia,
a wtedy wysłałeś mi tę fotę i byłam pod wrażeniem.
- Dobra, no nie? - Tak.
Fajne dresy, widać co nieco.
Do tego ten sześciopak? Aż z łóżka spadłam.
No ja nie mogę.
Potem pomyślałam sobie, że jak na 22-latka,
to jakoś za płynnie ci idzie.
Bru mówił, że mi wierzy.
Bru jest naiwniakiem, to taki słodziak.
Tak, to przesłodki gość.
- Tyle słodyczy, aż mu mówię, by przestał. - Myśl o grze.
Parka omawia sztukę podszywania,
a pozostali zdają sobie sprawę, że Nathan do nich nie zapuka.
Nathan nie przyszedł na spotkanie.
Hummus mogę schować, bez nerwów.
No wiedziałem, kurwa mać. Sam zjem tę babeczkę.
Czyli nie byłaś supergłosującą?
Nie.
Z tobą i Rachel byłbym bezpieczny.
- Myślę, że to Frank. - Chyba tak.
Genialnie gra.
Ty zresztą też.
- Dzięki. - Proszę.
- Namalowałeś mój portret? - Nie.
Starałem się dowiedzieć, kto to zrobił.
Podejrzewałem, że chcieli mnie wrobić,
pisząc o pozorowanym flircie.
Ktokolwiek to był, chciał mnie wrobić.
- A ja… - Pomyślałaś, że to ja.
- Wiedziałem. - O nie.
Cholera, podpuścili cię. To nie ja.
Byłam pewna.
- Był chamski na maksa. - Bardzo.
Wyglądałam jak dupa tarantuli.
Co to w ogóle miało być?
Myślę, że to Eversen.
Życzę ci powodzenia jutro.
- Masz szanse. - Dzięki.
Frank też ma spore szanse, więc musisz uważać.
- Zgarnij tę kasę. - Dzięki.
Super było z tobą poflirtować, wszystkiego dobrego.
Dzięki za wszystko i na razie.
- Dziękuję. - Powodzenia, daj czadu.
- Dzięki, Alex. - O rany.
Pa.
Był taki słodki.
Ale za to nie okazał się aż takim spryciulą.
Kampania taktyczna,
w której zdrad i intryg było więcej niż w telenoweli,
dobiega końca.
Alex zostawia za sobą piątkę finalistów: Imani, Eversena, Yu Ling, Rachel i Franka.
Wznoszą toast za ostatni wieczór w Kręgu.
Za finał, skarbie.
Bonjour, frajerzy!
Czas na finał i nieźle się ekscytuję.
Przygotowałam przemowę, ale wiecie co?
Niech Yu Ling się wypowie.
Dzień dobry, Kręgu.
Jestem w finale, siemanko.
No i kto jest finalistką?
Czuję zapaszek 150 tysi.
Pachną babeczkami i lodami waniliowymi.
Bardzo dobrze, że je czuję. Tak, proszę pani.
Ktoś wygra dziś 150 tysięcy, obym to była ja.
To wiadomość alfabetem Morsa.
„Eversen dziś wygra”. Tak jest!
Zróbmy to.
Ja to zrobiłam?
„Wiadomość!”
Jakbym ją przywołała.
- Dopiero wstałem. - No co jest?
Krąg już nie będzie dla nas wredny. Co to za nowinki?
Dzień dobry, z tej strony Michelle.
Hejka!
Siemasz.
Możecie być z siebie bardzo dumni, bo dotarliście do samego finału.
Jestem.
Dziś jedno z was zostanie zwycięzcą Kręgu
i wzbogaci się o 150 000 $.
To o mnie!
Na drodze macie jedną przeszkodę, waszą kręgową rodzinkę.
O rany.
Później ocenicie się po raz ostatni,
by zdecydować, kto zostanie zwycięzcą.
Tak, proszę pani.
Przed tym wszystkim przesyłam wam
małe co nieco na rozluźnienie. Nie dziękujcie.
Na rozluźnienie potrzebuję nieco szampana,
może trochę tequilki.
Ciekawe, co przesłała.
- Ja cię kręcę. - O tak.
Ale fajnie.
Patrzcie na ten koszyczek piknikowy.
Dziękuję, Michelle.
FINALISTA
Powinniśmy to dostawać co rano
po każdej akcji z Kręgiem.
No kurde, dokładnie w moim stylu.
Świeże owoce?
Co za laska.
Mimosy na poranek? Wchodzę w to.
To właśnie jest życie.
Zdrowie, skarbie.
Cholera jasna.
„Zaktualizowano Informacje”.
Dobra.
Kręgu, przejdźmy do Informacji.
„Bru zostawił wiadomość dla Kręgu”.
Mam nadzieję, że to on.
Oby był taki słodki i uroczy, na jakiego wygląda.
Powiem tak, jeśli Bru to nie Bru,
to chyba wbiegnę w ekran.
Odtwórz wiadomość Bru.
Cześć wam.
Nazywam się Josh Brubaker, ale znacie mnie jako Bru.
Z tą żuchwą powinien być modelem.
Jestem dumny ze swojej gry, bo grałem w zgodzie ze sobą,
szczery i autentyczny na 100%.
Inaczej bym tego nie rozegrał.
Chciałem wystąpić,
by pokazać, że mili goście mogą wygrać,
no i oto efekt.
Mili faceci mogą wygrać, ale niestety nie Bru.
To boli, że odpadam.
Chciałem dotrwać do końca.
Spadam poimprezować z Alyssą i mamą Carol,
więc kto tu jest zwycięzcą?
Było mi bardzo miło.
Życzę wam powodzenia
i do zobaczenia za niedługo w finale.
Lubię gościa!
Bru to Bru, to dobre uczucie.
Tak się odchodzi stylowo i z klasą. Za to wypiję, Bru.
O rany.
„Nathan zostawił wiadomość dla Kręgu”.
Ciekawe, co powie Nathan.
Zdecydowanie wygląda na 22-letniego chłopaczka.
Tak mi się wydaje.
Nie do końca wierzę, że się podszywał.
Po prostu był mądry jak na wiek.
Czy Nathan był Nathanem?
Odtwórz wiadomość Nathana.
Siemano, ludziska. Tu Nathan.
To nie 22-letni gość.
Żartuję, z tej strony Alex.
Kurde!
Podszywałem się.
Że co?
Przed początkiem gry sądziłem, że najgroźniejsi gracze będą blokowani,
więc udawałem głupiego, żeby nie wzbudzać żadnych obaw.
Same przyjacielskie gadki i imprezy. Jestem tu dla zabawy i dla lasek.
„Lasek?”
To nie starczyło, by dostać się do finału.
Jestem wielkim fanem tej gry.
Świetnie się z wami bawiłem
i życzę wam powodzenia w finale.
Jestem w szoku.
Jak mogłem to przegapić?
Podszywacz to wyczuje.
Wiedziałem, że kłamiesz.
Nie wierzę, że Yu Ling z nim flirtowała.
Yu Ling mu powiedziała, że może ją rozebrać.
Chyba wszyscy są mną zażenowani,
gdy to zobaczyli.
No muszę zobaczyć, co na to Yu Ling.
Musiało ją rozwalić,
że Nathan to nie żaden Nathan.
Przejdźmy na Czat Kręgu.
I to już.
Utwórz wiadomość: „Po pierwsze: witajcie, finaliści!
Tak miło było zobaczyć uśmiech Bru,
ale czy możemy pogadać o »Nathanie«?
Umarłam. Roześmiana emotka”.
Nie mogę się doczekać, co powiedzą.
Utwórz wiadomość: „Tak miło tu być z moimi faworytami”.
„Musiałam zebrać szczękę z podłogi, jak go zobaczyłam.
#Jednak45Lat”.
Ktokolwiek namalował jego portret, trafił w sedno.
Utwórz wiadomość: „Oto finałowa piątka.
Przykro widzieć odejście dwóch graczy, ale to super, że tu jestem”.
„Yu Ling, chyba szczena ci opadła. Roześmiana emotka.
Chciałaś, żeby cię rozbierał
i karmił winogronami. Wszystko gra?”
Też chcę to wiedzieć.
Już wiem, na pewno nie wszystko gra.
Co za wstyd.
Jeśli Frank martwi się o Yu Ling,
to ktoś będzie musiał ratować Eversena, jak zobaczy Imani.
Utwórz wiadomość:
„Normalnie z krzesła spadłam, gdy Nathan wszedł do pokoju”.
Poszedł do niej.
Tę rozmowę to chętnie bym zobaczył.
Utwórz wiadomość: „Gdy agresywnie flirtowałam,
ten słodziak cały się trząsł”.
„Do tego ma dziewczynę. LOL”.
Flirtowałaś z podszywaczem, a do tego z zajętym facetem?
A niech mnie.
„Nie wierzę, że mu powiedziałam,
by umieścił artykuł w strefie pakowania. Płacząca emotka”.
„Tego wstydu nie zapomnę”.
„Tak czy owak, jestem tutaj i to wiele dla mnie znaczy.
To dla każdego z nas naprawdę wyjątkowa chwila.
#DziękiZaWsparcie”.
Chcę dać znać supergłosującemu,
że ktokolwiek to był, to doceniam ten gest.
Utwórz wiadomość: „Swoją drogą,
#Pozdro dla supergłosującego za ratunek.
#ZawdzięczamCiŻycie. Emotka serca”. Wyślij.
Ależ proszę, skarbie. Nie ma problemu.
Utwórz wiadomość: „Właśnie, pozdro dla głosującego,
że mnie uratował.
Jestem przeszczęśliwy,
że w tak krótkim czasie udało mi się wywrzeć taki wpływ”.
„Pięć emotek ognia”.
O tak.
Wysłał pięć, bo jest nas piątka.
Widzę, co zrobiłeś. Fajnie.
CZAT JEST NIEAKTYWNY
Uwielbiam takie czaty, bez syfu.
Nikt nie dopytuje, kto był supergłosującym,
i tak już wiedzą albo mają to gdzieś.
Cieszą się, że tu są i tyle.
To dobra grupa finalistów.
O to chodziło.
Dotarcie tu kosztuje sporo pracy, trzeba się tym cieszyć.
Chyba się cieszą.
Owszem.
Cieszę się tak bardzo, że podeślę wam to.
„Wiadomość”.
Ojejuńciu.
Cholera.
No dalej.
To chyba chwila, na którą czekaliśmy.
„Musicie…”
- „…przyznać… - …oceny…”
- „…po raz… - …ostatni”.
To jest to. Ku temu zmierzaliśmy.
Wszystko się nakręciło. Imani, Frank, Rachel i Yu Ling.
„Wasze oceny…”
- „…zdecydują… - …kto zwycięży”.
Nie jestem pewna, jak pozostali zagłosują.
Czuję, że mam dobrą więź z Rachel.
Ale czy jest blisko z Frankiem?
Naprawdę wierzę, że pozostali głosują sercem.
Myślimy strategicznie.
Jak rozegrać to tak, żeby Imani miała najlepszą pozycję?
Do dzieła, Kręgu!
Jest zagrożenie.
To na pewno Yu Ling.
Yu Ling to naprawdę silny gracz.
Świetnie sobie poradziła
z nawiązaniem więzi z absolutnie każdym.
Ogromna osobowość w małej osóbce.
Chce wyskoczyć na ciebie z ekranu.
Yu Ling jest nieprzewidywalna. Nie wiem, jak ocenia.
Potem Rachel.
Możliwe, że zraziła do siebie którychś graczy.
Rachel wygada to, co jej powiesz.
Powie to swoim.
Jest szczera i bezpośrednia, z sercem na dłoni.
Jest spokojna i wyluzowana, ale mówi też, jak jest.
Frank wywarł pozytywny wpływ chyba na każdego w Kręgu.
To dla mnie poważne zagrożenie.
Potrafi nawiązać z innymi głęboką relację.
To mnie w nim martwi.
Ma kontrolę nad tą grą.
Jest niesamowitym gościem
i przez to też staje się celem.
Franka oskarżono o bycie zdrajcą
i że jest przebiegłą żmiją.
Gra z Eversen to była ogromna frajda.
Energią wypełnia cały budynek.
Wszyscy świetnie się bawią, gdy jest w pobliżu,
ale nie do końca wiem, co o mnie sądzi.
Ma wspaniałą energię i rozrywkową osobowość.
Przyszliśmy do gry w tym samym czasie.
Jak dla mnie Eversen to sojusznik.
Mam prawdziwą więź z Imani.
Jeśli się podszywa, będę zrozpaczony.
Myślę, jak ocenić Imani.
Wezmę pod uwagę, że jest nowa
i są gracze, którzy mają dłuższy staż.
Pokazała, że jest silną, mądrą i cudowną osobą.
Nawiązała więź z pozostałymi,
bo łatwo się do niej zbliżyć.
Tyle tylko, że nie wiem nic o jej sojuszach
i co się z nią dotychczas działo.
Mam nadzieję, że wszyscy zagłosują sercem,
a nie głową.
Naprawdę czuję powagę tej decyzji.
Szczerze to bardzo się denerwuję.
Oto wielka chwila, czas na pierwsze miejsce.
Pierwsze.
Mój zwycięzca, to proste.
Podejmę decyzję analitycznie, ale też uczciwie.
Była wobec mnie lojalna i szczera,
do tego jest ze mną od początku.
Z tego powodu
pierwsze miejsce daję Yu Ling.
O Jezuniu, teraz drugie.
Tu sprawy się komplikują.
Nie sądziłem, że będzie tak trudno.
Dogaduję się z tą osobą od naszej pierwszej rozmowy.
Doceniam wszystko to, co wniosła do gry.
Czuję, że mam z nią świetną więź.
Widzę, jak wielkie ma serce.
Kręgu, drugie miejsce przyznaję Imani.
Trzecie.
Trudno wybrać jednego gracza z tej dwójki.
Czuła się z Imani bezpiecznie,
na tyle komfortowo, by to przyznać.
Mimo że się podszywam, stałyśmy się siostrami.
Trzecie miejsce daję Rachel.
Kręgu, trzecie miejsce przyznaję Frankowi.
Dotarł tutaj, bo poprawia innym nastrój.
Ale czy robi to szczerze?
Czwarte miejsce?
Oto i ono.
Nie poznałam go na tyle, by móc ocenić go wyżej.
Bardzo chciałbym móc ocenić tego gracza wyżej,
ale niestety zostało jedno miejsce.
Nie sądziłam, że będzie stosował takie zagrywki,
ale tylko on mógł namalować mój koszmarny portret,
bo groziło mu blokowanie.
To dlatego czwarte miejsce przyznaję Eversenowi.
Kręgu, zatwierdź moje oceny.
„PRZYZNANO OCENY!”
To było coś.
To słodko-gorzka chwila, bo oceniam po raz ostatni.
Aż strach pomyśleć, jaki wpływ wywrze to na pozostałych.
Chyba słusznie decyduję.
Mam nadzieję, że mój numer jeden się nie podszywa.
Nie ma odwrotu, skarbie!
Razem się śmiali, płakali, kłócili,
a do tego oczerniali,
choć jeszcze się nie spotkali, ale zaraz to zmienimy.
Nie wierzę, że tu dotarłam.
Całkiem fajnie wyszło.
Zobaczą moją pewność siebie i mój zniewalający urok, skarbie.
Powrót do domu z tą kasą może odmienić całe życie.
To będzie zajebista stylówa na finał.
O tak.
Oto zwycięzca.
Denerwuję się spotkaniem.
Nie mogę się doczekać, by zobaczyć twarze za tymi zdjęciami.
Mam nadzieję, że są gotowi poznać osobę stojącą za Imani.
TERAZ SPOTKACIE SIĘ TWARZĄ W TWARZ
Boże, to się dzieje naprawdę! Jestem gotowa, już nadchodzę.
Nasza królowa wniosła do Kręgu koloryt,
i to nie tylko przez makijaż.
Flirciara, komediantka i wojowniczka.
Oto Yu Ling.
Rany boskie!
To już przesada.
Ogarnij się.
Jestem przerażona.
„Wiadomość!”
O co chodzi, Kręgu?
„Frank idzie już na spotkanie”.
No wspaniale.
Schowam się.
Od samego początku pokazuje, co to empatia i życzliwość.
Właściciel największego zbioru powiedzonek w Kręgu.
Ale go nastraszę.
Głośny i dumny.
Wspomniałam już, że jest głośny?
Dziecino, oto Frank.
Skarbie, to dopiero…
Boże mój!
- Świetnie wyglądasz. - O Boże!
Niska z ciebie laska.
Przecież mówiłam. Profil nie kłamał.
- Boże drogi. - No nie wierzę, że tu jesteśmy.
Po prostu zostaliśmy sojusznikami i genialnie nam poszło.
Dokładnie.
Nawet nie próbowaliśmy, graliśmy zwyczajnie.
Po prostu się dogadaliśmy. Coś ci szczerze powiem.
Widziałem twoją osobowość już pierwszego dnia.
Gdy było nas czworo, z Carol i Alyssą.
Odczułem, że się wycofujesz, gdy wszyscy się pokazywali.
Powiedziałem sobie,
że to nieśmiałość albo strategia.
- Powiedziałem sobie… - Że chcesz ją poznać.
- Że chcę poznać całą ją, bo to wielka osobowość, tak jak moja.
Było widać po zdjęciach i profilu.
Czułem, że przystopowałaś.
Sam nie wiedziałem, czy to strategia czy nieśmiałość.
Też coś ci powiem.
Jest pięć osób i my prawdziwi.
Od razu wiedziałam, że jesteś szczery i prawdziwy.
Wiesz co? Rachel pewnie też.
Też tak myślę.
Jeśli nie, to świetnie ją zagrali.
- A jeśli Imani to podszywacz? - To byłby szok.
- Jest prawdziwa. - To się czuje.
A Eversen?
Jeśli ktoś się podszywa, to chyba on.
Mi się wydaje, że wszyscy są prawdziwi.
- „Wiadomość”. - O kurde.
„Rachel idzie już na spotkanie”.
Łowczyni duchów i podszywaczy oraz legenda akordeonu,
honorowa obywatelka Houston.
Ale się boję.
- Niech się pospieszy. - Gdzie jesteś?
Gdy przyjaciela, wiedzy lub żartu szukasz, do kogo dzwonisz?
Do Rachel.
O rany.
Co za cudna sukienka!
Czujesz, jak serce mi bije?
Normalnie umieram.
Przepiękna jesteś.
Malutka jest, nie?
Spodziewałem się różowych włosów, ale niech będzie.
Wiedziałam. Myśleliście, że mam różowe.
Ja cię.
- No tak. - Straciły kolor.
Rozumiemy.
Patrzcie na nas.
Lepiej usiądźmy, bo będą kłopoty.
- Udało nam się. - No dokładnie.
To niesamowite, że udało się nam,
bo nawiązaliśmy prawdziwe przyjaźnie i prawdziwą bliskość.
- No i jesteśmy. - Racja.
Nikt z nas nie bawił się w strategię.
To dobry stół finałowy.
- Bardzo dobry. - Właśnie.
Naprawdę to poczułem, gdy musiałem przekazać antywirusa.
Najpierw chciałem cię uratować,
i miałem nadzieję, że nie poczujesz się zdradzona.
Nie.
Właśnie wtedy musiałem przetestować tę małą.
Wiedziałam o tym.
Stwierdziłem, że jeśli jest lojalna wobec nas,
to uratuje Rachel i to był głos serca.
Jestem wdzięczna, że to zrobiłeś.
Gdy przekazałeś go Yu Ling, pakowałam już torby.
Potem mnie uratowałaś i wiedziałam, że na ciebie mogę liczyć.
Tylko o to chodziło. Nie było już odwrotu.
Wyszło dokładnie tak, jak powinno.
To prawda.
Żałuję tylko, że uratowałam Nathana zamiast Alyssy.
Tylko dlatego, że nie rozmawiałam z nią jeden na jeden.
Z Nathanem miałam parę fajnych rozmów, a on był taki… Łatwo mnie podejść.
Pisał, że łączy nas wprowadzka, a ja się cieszyłam!
WIADOMOŚĆ!
No i znowu.
„Imani idzie już na spotkanie”.
Uwielbiam ją.
- Jestem gotowa. - Ja też.
- Stresuję się. - To przecież ona.
Będzie prawdziwa.
To facet z klasą.
Trener, który zagrał ziomalkę żony.
Chyba ładnie pachnie.
- Jasne. - To wiadome.
Dba o siebie, ma piękne paznokcie.
To jedyny podszywacz w finale. Oto Imani.
Boże.
Serce mi wali.
Co tam, rodzinko?
Chcę do mamy!
Jak tam?
Wyglądasz czarująco.
Wszystko gra?
- No nie wierzę! - Miło was poznać.
Jak leci?
Jesteś taki atrakcyjny, no nie wierzę!
Zajebiście atrakcyjny.
Uściskaj mnie.
- Jak jest? - Wspaniale.
- Miło was poznać. - Jestem w szoku.
Nie jestem Imani.
To kim jesteś?
Jestem Trevor.
Po jakiego chuja się podszywałeś?
Nie mogłem zagrać sobą.
Jak to?
Moja żona grała…
Właśnie, jesteś mężem DeLeesy.
- Ten Trevor! - Tak.
Jesteś Trevor!
- Jesteś legendą. - Dziękuję.
Ale akcja.
Potrzebujecie dziecka? Wiecie…
- Już mają. - Spoko.
Ona chce trzecie, wystarczy.
Daj jej jeszcze jedno.
Masz ogromne szczęście.
- Dzięki. - O tak.
Ale dobrze was widzieć.
Pogadamy o DeLeesie, nie Imani.
Jestem w szoku.
Nic nie podejrzewaliście?
- W ogóle. - Byłem pewny.
Myślałam, że to silna i mądra kobieta.
Wszystko, czym jestem jako mężczyzna, osiągnąłem dzięki kobiecie.
- Jasne. - O ja.
Szanuję silne kobiety i dzięki temu tu jestem.
Jeśli facet może tak udawać kobietę, to gratuluję, stary.
- Widziałyście, jak go zagrała żona? - No.
- Racja. - To już legenda i ikona.
- Dzięki. - Dziesiątki od całego jury.
Myślałem, że ktoś się domyślał.
- Byłem pewien. - Ja też.
No to ekstra.
Czasem nie wiedziałem, czy daję radę.
Kim jest Imani?
Przyjaciółką mojej żony.
Jestem wstrząśnięta tą informacją.
Pogadajmy o portretach.
- Dobra. - Czyj zrobiłeś?
Nathana.
Skąd wiedziałeś?
To było na czacie imprezy w togach.
Ta gadka o seksownych pozach. Powiedział, że jego to Myśliciel.
No stary, 22-letni gość i Myśliciel?
Chyba Pijus. Coś mi tu nie grało.
A ja sobie myślałem, że przecież widać, jak dużo ćwiczy.
Nawet mi to nie przeszło przez myśl.
No nie.
Nieźle dawał z tobą radę, nie?
- No raczej. - Miał dziewczynę.
To prawda.
Pochwaliłam go, a on się zdziwił.
No ale potem powiedziałam, że ja tam flirtuję z każdym.
Chciałam flirtować z Imani, ale pojawił się Eversen.
Wiedziałem, że muszę się poświęcić
i flirtować, z kim trzeba.
Ale się jarałam.
Planowałam już wasze wesele z Eversenem.
- Chciałam kręgowych bobasów. - O proszę.
- No nie. - Sam nie wiem.
Myślicie, że to ona? Że się podszywa?
Nie wydaje mi się.
- Eversen to DeLeesa? - Nie.
To kto pilnuje dzieci?
Macie kasę na opiekunkę.
Ja cię kręcę.
WIADOMOŚĆ!
Zaraz się dowiemy.
Muszę się napić, i to szybko.
Boże.
„Eversen idzie już na spotkanie”.
Będzie dziwnie.
W życiu zawodowym zapewnia rozrywkę pasażerom,
a teraz też nam wszystkim.
Jeśli to naprawdę on, to mam pewne obawy.
Oby nie był zły.
Ekstrawertyk, mistrz flirtu gość w koszuli i smokingu.
Oto Eversen.
Dobry wieczór państwu
Powiedziałem „dobry wieczór”
- Siemanko. - Wiedziałem.
- Jak tam? - Spoko, miło cię poznać.
Cześć, miło cię widzieć.
Co tam, Frank?
Miło cię poznać.
- Niezły garniak. - O kurczę.
No proszę.
Właśnie tak.
Chyba powinienem był zostać w domku.
No to… Zaraz, dajcie mi chwilę.
- Cholera. - Musiałem się połapać.
Ta drobna kobietka to twoja siostra?
- Kto to? - Nie.
- Miło cię poznać. - Trevor.
- Eversen. Miło mi. - Mnie również.
Wiesz, kto to jest?
Szkoda, że nie wiedziałem.
To legenda. Opowiem ci tę historię.
Jego żona grała w Kręgu jako on.
- Ten Trevor? - Tak.
No widzisz, teraz tylko trzeba wygrać!
Już wszystko rozumiem.
Fajnie się z tobą gadało.
Nie pozwoliłem ci odpuścić, to miał być konkretny flirt.
Nie spodziewałem się, że będziesz tak atakował.
- No wiesz! - Na czacie dowaliłeś parę razy.
Tak sobie myślałem, że chyba idziesz na całość.
Właśnie o to chodzi, no nie?
Po tym musiałem się ogarnąć.
Co mam ci powiedzieć i jak?
Normalnie spać nie mogłem, bo tyle nad tym myślałem.
To było dla mnie największe wyzwanie.
Wiarygodnie dorównać twojej energii.
Wiesz, o co chodzi? Chyba mi się udało.
Kto był sekretnym supergłosującym?
- Chyba wiem. - Ja też.
Cześć, słodziaku.
Hejka.
- Poważnie? - Też myślałem, że to Frank.
- Pewnie. - No.
Wiecie co?
To było trudne.
Rozmawiałem z Nathanem.
Powiedział mi, że Bru poradził mu na mnie uważać.
- Co? - Bo zablokowałem Paula.
Mówił mi, że przeprasza,
bo przez to cały czas mnie unikał.
Komplementował moją energię
i mówił, że to przez to nie nawiązaliśmy więzi.
Miałem przeczucie, że na tym etapie
jest za późno, by mu zaufać.
Dopiero co was poznałem,
a już czułem, że więcej wiem o was niż o nim.
Jasne.
Musiałem zaufać intuicji.
Chcę powiedzieć, że bardzo się cieszę,
że jestem tu z wami.
- Pewnie. - Ja też.
Każde z was zasługuje na część tej nagrody, naprawdę.
Tego nikt nam nie odbierze, nie? Mamy więź.
- Jak bliźniaki. - Tak jest.
Dobrze się czujemy, znacznie lepiej
niż przed startem gry.
Zajebiście jest móc to przyznać.
„Wiadomość!”
- Znowu ona! - Czas na grę.
- Znowu wiadomość. - Myślałam, że to tyle.
Zero spokoju.
Nigdy.
Niby się przyzwyczailiśmy, ale za każdym razem są gorsze.
Dobry wieczór, finaliści.
Cześć!
Dziś oceniliście się po raz ostatni,
a teraz spotkacie się twarzą w twarz.
Zaskoczeni?
Zostało już tylko jedno. Przejdźcie na ostatnie piętro,
gdzie wyłonimy zwycięzcę Kręgu
i dowiemy się, kto odmieni swoje życie i zabierze do domu 150 000 $.
Do zobaczenia.
Czas zobaczyć, co tam z tą kasą!
Wypijmy za to i do dzieła.
Zdrowie.
No to lecimy.
- Do dzieła. - Chodźmy.
O tak.
- Sami wysocy. - Spokojnie.
- Mam tu kieszonkę dla ciebie. - Już wskakuję, dzięki.
Imani, dawaj.
Ale czad, możemy wyjść razem.
Wszystko ku temu zmierzało. Oto finał Kręgu.
Finaliści są w drodze do apartamentu.
Powitajmy graczy, których straciliśmy.
Paul, tudzież Parker, odpadła jako pierwsza,
ale za to będzie pierwszym gościem.
- Udało się. - Oto nasza mistrzyni koszykówy, Crissa.
Boziu!
No nie! Jesteś prawdziwa?
Cześć.
Miło cię poznać.
Czemu nie grałaś jako ty?
Następna w kolejce jest Alyssa.
Cześć.
- Ale laska! - No nieźle.
Jestem Alyssa.
- Cześć. - Tak mi przykro.
- Jak leci? - Spoko, u ciebie?
- Cześć, laska! - Piękna jesteś.
Ty jesteś.
Tak miło cię poznać.
Chciałam pogadać.
- Co ty tu robisz? - Właśnie!
Przestańcie już, dziewczęta. Oto mama Carol, tudzież John.
Jestem Carol.
- Boże, no nie! - Wiedziałam!
Jestem John, syn Carol.
Wiedziałam! Ty albo siostra.
- Graliśmy tak samo. - Tak.
Kogo tu mamy? To wasz Bru.
- Chodź, stary. - Moja mamunia.
Siemasz.
- Co tam, Alyssa? - Hej.
Po Bru czas na Nathana, którego zagrał Alex.
O nie!
Kto to?
Cześć, jestem Nathan. Miło mi.
- No nie! - Bez jaj.
Mój ziomeczek?
- To ja. - No siema.
- Mój słodki Nathan. - Miło cię widzieć.
Tak naprawdę jestem Alex, nie Nathan.
Nathan to 22-letni student, współlokator brata.
Ostro grałem i nie chciałem, by ktoś się zorientował.
No.
Właśnie tak!
Cześć wam!
O jeny, przesłodcy jesteście. Usiądźcie sobie.
Przestaniecie tam flirtować?
Zaraz was posadzę w osobnych ławeczkach.
Przyznam, że świetnie wam poszło.
- To był udany sezon. - Dobra robota.
Wygląda jak gość z New Jersey.
Biała marynarka i zero plam.
Carol byłaby dumna.
Zacznę od Parker, czyli Paula.
- Tak. - Grałaś jako tata.
- No. - Średnio ci poszło.
Beznadziejnie, to był tylko dobry zamysł.
Jak już zaczęłam, nie potrafiłam być jak 56-letni gość.
Zgubiłam się.
Najlepsze, że potem poszłaś do mamy Carol
i obydwoje graliście swoich rodziców.
- Tak. - I jak było?
Kłuło mnie w piersi, że to nie ona.
Tak sądziłam, więc do niej poszłam.
Jego widok to był szok. Pomyślałam, że spoko.
- Jak to szok? - Byłem pewien, że się podszywa.
Omówiliście już kolację z rodzicami?
- Tak - W planach.
Przegapiłaś tyle zdarzeń.
- Jasne. - Pamiętasz Jareda?
Tak.
Pod Jareda podszywały się
dwie spicetki, Emma i Mel B.
Były w Kręgu i miały za zadanie zostać w grze,
by dodać do puli nagród 50 000 $.
I odpadłam pierwsza?
Jak się czułaś na spotkaniu ze Spice Girls?
Były przemiłe.
To była super energia, nie wierzyłam, że to naprawdę one.
Nigdy tego nie zapomnę.
Crissa, pozwól, że o coś spytam.
Szczerze mówiąc, to świetnie ci szło.
- Mi? - Byłaś popularna i lubiana.
- Pełna energii. - Dzięki.
- Kiedy to się zmieniło? - Właśnie nie wiem.
- Może podpowiem. - Śmiało.
- Wybrali cię w głosowaniu jako zwycięzcę. - Tak, to był koniec.
Wtedy stałaś się celem. Prawda, Alyssa?
Już tłumaczę.
Nie pisałaś dużo na czacie,
więc stwierdziłam, że trzymasz karty przy sobie
i nigdy mi nie zaufasz.
Miałaś też masę notatek.
- Tak. - Pilna jesteś.
To było dużo notatek.
Mój pokój był jak w Pięknym Umyśle.
Carol, tudzież John, czy trudno było grać swoją mamę?
Dostałeś porady łóżkowe od Alyssy.
- No tak. - Boże!
Dawałam ci porady dla rodziców.
- Dokładnie. - Tak było.
- Poduszkę ściskałem, było ciężko. - Świetnie ci szło.
Bru miał chyba najtrudniejszą decyzję w tym sezonie.
Musiałeś wybrać
kręgową dziewczynę lub mamę
i udowodniłeś, że jesteś maminsynkiem.
- Musiałem. - Dzięki, stary.
Odesłałem mocny sojusz.
Mój numer jeden lub dwa.
Było niesamowicie poznać Alyssę na żywo.
Naprawdę zaiskrzyło, to tak inne od gry.
Jak bardzo zaiskrzyło?
Mieliśmy tylko parę minut.
Będzie później iskrzenie?
- No już. - Smutne.
Nathan, tudzież Alex.
- Wolę Alex. - Dobra.
Gdzie się potknąłeś?
Byłem tak skupiony na strategii i przetrwaniu do kolejnego etapu,
że nie rozwinąłem moich relacji na tyle,
na ile potrzebowałem.
W grze było trio, czyli Frank, Rachel i Yu Ling.
Próbowałem się wbić w ich relację.
Myślisz, że stanowili tak silny trójkąt, LOL,
bo byli ze sobą szczerzy?
Pewnie tak.
Podszywałem się i piętnowałem innych,
ciągle ściemniałem na potęgę.
Pewnie dlatego nie mogłem się tam dostać.
Już wszyscy się poznaliście.
- Gotowi na finalistów? - Tak.
- Zdecydowanie. - Tak jest!
Najpierw ikona stylu w Kręgu, czyli Yu Ling!
- Hejka! - Kopę lat.
Alyssa jest przepiękna.
Cześć.
- Cześć. - Hej, kochana.
Dobra energia, tequila i cycuszki, oto nasz kolejny finalista.
Oklaski dla Franka!
Tak to się robi!
No cześć.
Tak miło cię poznać.
- Cześć, kochany. - Hej.
Objawiła się w samym finale. Oto Rachel!
Tak miło was poznać.
Gratulacje.
Bardzo cię przepraszam.
No co ty.
- Po prostu wiedziałam. - Tak jak wszyscy.
Następnie nasz kierownik rejsu, który dopłynął aż do finału.
Oto Eversen.
Dzięki.
- Sorka. - W porządku, Carol?
- Jestem Paul. - Miło mi.
- Mnie też. - Przystojniak z ciebie.
Kolejnego gracza możecie rozpoznać.
Widzieliście już ją? A może jego?
Ostatni finalista to Imani, tudzież Trevor, czyli mąż DeLeesy,
zwyciężczyni drugiego sezonu.
Siemano!
- No nie! - Jak tam? Miło mi.
Cześć. Ale fajnie was poznać.
- Boże! - Co to za akcja?
Brawa dla finalistów.
Dziękujemy za świetną grę.
- Dobra robota. - Udało się.
Trevor, jestem zdumiona.
Wziąłeś udział w grze jako podszywacz.
- Świetnie ci poszło. - Dzięki.
Widziałeś grę swojej żony.
Pieniądze są ekstra,
ale jaką naprawdę miałeś motywację, by wystąpić w tym sezonie?
Ile osób może to powiedzieć?
Mąż i żona wzięli udział w tym programie.
Cieszę się, że tu jestem, niezależnie od rezultatu.
Żona dała ci wskazówki?
Obserwowałem ją.
Robiła swoje, a ja notowałem.
Koniec końców wchodzisz w temat.
Zaczyna iść płynnie.
Ze mną też wszedłeś w temat.
No ładnie!
Nieźle nam poszło.
Trochę sobie flirtowaliście. Były emotki bakłażana.
To była super zabawa.
Musiałem być w pełni kobietą.
Byłem w jacuzzi i czułam się cudnie! To mi się podobało, fajnie było.
Yu Ling, miałaś parę sojuszy.
- Tak. - Łatwo się zakochujesz.
Miałaś przyjaźnie.
Mieliście trójkąt, ale miałaś też inny sojusz.
Tak, Krąg Zaufania.
Czułam, że to trio…
Wiedziałam, że mogę im zaufać,
a po uratowaniu Rachel od razu czułam,
że wszyscy mnie teraz nienawidzą.
Odezwałam się do nich
i szczerze próbowałam to naprawić.
Przyznam, że po zablokowaniu byłam na ciebie wściekła.
Wiedziałam.
- Strasznie. - Czułam to.
Nie pomyślałam, że inaczej to analizujesz.
Wybierasz osobę, zakładając, że ona kogoś uratuje.
Powinnam była pomyśleć, że masz różne sojusze z różnymi ludźmi
i nie w każdej sytuacji mnie wybierzesz.
Koniec końców wybieramy jedną osobę.
Czy flirt z Nathanem był od serca?
Przeraziłam go.
Przypomnę tylko, że ktoś namalował paskudną wersję mnie,
do tego z hashtagiem #PozorujeFlirt.
Ktokolwiek to był, wrobił mnie. Dobra robota.
Kto namalował portret?
Koszmary miałem.
No cóż, to byłem ja.
- Boże drogi! - Już się tłumaczę.
Yu Ling wie, co mówi.
Każda wiadomość jest świetnie napisana,
ale raz powiedziała coś do Nathana i wyczułem flirt.
Myślę sobie: „Chłopczyk nie kuma, ma go w kieszeni”.
I odpalam, że to pozorowany flirt.
Po co wyglądała jak gremlin?
No racja.
Nie sądziłam, że portrety to będzie rzeź.
- Były wredne. - O tak.
A kto namalował portret Franka?
No kto?
To ja.
Namalowałem żmiję.
Czemu?
To zasiało wątpliwości.
I o to chodziło.
Wystartowałeś w Kręgu jako gość z pozytywną energią.
Wszyscy to odczuli, i właśnie tak chciałeś grać.
Cały czas tak robiłeś?
Nic nie robiłem,
po prostu taki jestem, przynajmniej przez 90% czasu.
Staram się być pozytywny.
Uwielbiam, gdy inni komplementują moją energię.
W ogóle nie obchodzą mnie komplementy o uroku czy wyglądzie.
Widziałam zmianę, gdy Bru nazwał cię promykiem słońca.
To wiele znaczyło.
Też taki jestem.
Uwielbiam korzystać z każdej szansy.
Nigdy nie wiesz, co cię czeka,
więc zawsze mówię innym, co czuję i co w nich cenię.
Samo to, że poczułem tę energię i to, że otworzył się przede mną,
przed całym mną,
bez względu na to, że jestem czarnym gejem,
to dla mnie wiele znaczy,
bo to znaczy, że nawiązuję więź
nie tylko z osobami, które wyglądają i mówią jak ja.
Piękne słowa, Frank!
Muszę spytać też Rachel, bo była nowym graczem.
Miałaś strategię?
Może na to wygląda, ale w ogóle nie miałam.
Mówiłam prosto z serca, a Nathan…
- Wybacz, młoda damo. - Co?
A roast o mamie Carol?
Przepraszam!
Wszyscy chcieli przybić piątkę.
To wszystkim dało do myślenia.
To całe #MamaCarol wyglądało mi na branding.
Potem zobaczyłam Johna, no i miałam rację.
Wiedziałeś, że reszta się połapała?
No jasne, żartujesz?
Teraz jesteście w finale. Jak się czujecie?
Jak to jest być finalistą?
Super.
Wspaniale.
To niesamowite widzieć tu tyle prawdziwych osób.
Gratuluję wam. Poważnie, graliście rewelacyjnie.
Jesteście finalistami, ale zwycięzca jest tylko jeden.
Tylko zwycięzca zabierze ze sobą nagrodę w wysokości 150 000 $.
Wstańcie.
Dziś oceniliście się po raz ostatni. Mamy już wyniki.
Na piątym miejscu…
Dziękujemy ci za udział w Kręgu.
Na czwartym miejscu…
Na trzecim miejscu…
Frank.
Imani, czyli Trevor.
Jedno z was.
Któreś z was zostanie zwycięzcą
i zabierze do domu 150 000 $.
Jak się czujecie?
- Nie mogę oddychać. - Nie wiem, gdzie góra, a gdzie dół.
Oddychajcie.
- Dawaj. Wybacz, spocona. - Moja też.
Zwycięzcą Kręgu
i laureatem nagrody w wysokości 150 000 $ zostaje…
Frank, gratulacje! Jesteś zwycięzcą Kręgu.
Jak się czujesz?
- Daj sobie chwilę. - Boże.
To tak wiele dla mnie znaczy.
Musiałem tyle walczyć, po prostu próbując być sobą.
W życiu spotkało mnie tyle walki
i po prostu czuję…
- Zrobiłeś to. - Gratulacje, udało ci się.
Wszyscy razem, jeszcze raz.
Dla zwycięzcy tego sezonu, Franka!
Dawaj, Frank!
O Boże.
- Od razu cię polubiłam. - Poważnie?
Wiesz, spoko energia. Paul byłby zadowolony.
To się okaże.
- Carol weźmie cię na spytki. - No co ty.
- Musi tak zrobić. - Powaga?
To włoska mama.
- Polubi mnie? - Tak sądzę.
Widziałeś lody rabrubarowe?
- To ty! - No ja.
Chcę to mieć wysłane do domu.
W domu powieszę. Wiedziałem, że to ty.
No właśnie! Chodzi o słowne gierki.
Rabrubarowe, to coś nowego.
Wygrałem program, który uwielbiam.
Lata temu powiedziałem sobie, że Krąg potrzebuje Franka.
Muszę tu wpaść i wygrać, pokazać im trochę Frankusia.
Dałem wam to wszystko, a dostałem znacznie więcej.
Wygrałem Krąg, do cholery. Dacie wiarę?
Nie mogę się doczekać telefonu do przyjaciela,
żeby mu opowiedzieć.
To dzwoń.
Wygrałem 150 000 $.
Udało się.
- Mówiłem! - Dałeś radę!
I po sprawie.
Niedługo wracam z kasą, moje skarby.
Idziemy na szczyt!
Właśnie tak!
Otóż to, proszę pani!
Utwórz wiadomość:
„Pokazałeś, że bez podszywania się można daleko zajść.
Że bycie sobą to czasem najlepsza taktyka.
Coś jeszcze, Frank.
Udowodniłeś, że miły facet może wygrać.
Emotka serca”. Wyślij.
Napisy: Mikołaj Kopczak