NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Co bym powiedział?
Powiedziałbym czytelnikom Stars and Stripes,
że zwycięstwo nad Siłami Powietrznymi
podczas pierwszej Kosmicznej Flagi to fajne uczucie.
Mieliśmy godnego przeciwnika, ale zdołaliśmy go pokonać.
Tak.
Nie lubię się lansować,
ale spuściliśmy im nielichy łomot.
„Lansować”?
Tak.
Nie wiem, co to.
Nie musisz tego zapisywać.
Liczy się to,
że wygraliśmy.
Duża w tym zasługa tego człowieka, doktora Adriana Mallory’ego.
Co sprawia, że wasza relacja działa?
Zaufanie.
I wzajemny szacunek.
Z pewnością zaufanie.
Skończył nam się czas. Fajnie było?
Dziękuję bardzo. Chcesz zdjęcie?
Skleję coś w Photoshopie.
Macie być na Enterprise? Luz. On ma mieć spiczaste uszy?
Wiesz, jakie to by było śmieszne?
Można się lansować, żeby kogoś poniżyć,
ale w taki fajny sposób.
Boże, jak ja go nienawidzę.
Rozumiem.
Jesteś dziś niezwykle entuzjastyczny.
Czy jakaś twoja ulubiona drużyna sportowa odniosła sukces?
Dochowasz tajemnicy? Mam dziś wizytę małżeńską u żony.
O rany. Kiedy miałeś poprzednią?
To będzie pierwsza, odkąd ją skazali pół roku temu.
Prezydent ją zatwierdził dzięki naszej wygranej.
Czyli dzięki mnie zaliczysz. Nie ma za co.
- Nie bądź obrzydliwy. - Dzięki, że o mnie wspomniałeś.
Moja matka lubi, gdy piszą o mnie w gazetach.
Ona wciąż żyje?
Tak.
Imponujące.
Wiesz, wielu stulatków ma przed sobą jeszcze długie lata.
Pewnie dzięki diecie.
Myślisz, że ile mam lat?
Co się dzieje?
Nie wiem.
Co, do diabła?
Indie?
Możesz zbliżyć na mocowanie wydechu?
Powiększ.
Powiększ!
Tak naprawdę to tak nie działa.
Nie można stworzyć informacji z niczego.
- Mogę zwiększyć kontrast. - Tak.
To statecznik Pegaz.
- Ale tylko my mamy Pegaza. - Ja go zaprojektowałam.
Bez takich, Ranatunga. W słowie drużyna nie ma „ja”.
Co to znaczy?
To może oznaczać wiele rzeczy.
Napiszcie raport. Mam umówioną wizytę.
Zgadza się. Twoja wizyta. Do boju, tygrysie. Zasłużyłeś.
Co to za wizyta?
- U dentysty. - U dentysty.
Mogę w czymś pomóc, majorze?
Jak wygląda ten pakiet kablówki?
Ładnie pan wygląda.
Użyłem balsamu.
To jakaś odżywka?
Zgadza się. To to samo.
Bardzo ładny kwiat. Miły gest.
Moim zdaniem nie ma lepszego kwiatu od róży.
Zadbana fryzura, ładny kwiat. O co tu chodzi?
To rocznica?
Nie.
Słyszałaś o wizytach małżeńskich?
Tak.
Boże, tyle z tym było ceregieli.
Tyle formularzy.
I te wszystkie pytania. „Czy obie strony wyrażają zgodę?”
Oczywiście, że tak. To moja żona.
„Jak długo ma trwać?”
Odpowiedzi udziela się w kwadransach.
To jakieś jaja? Kwadrans?
Kto się wyrobi w kwadrans?
Ustaliliśmy trzy kwadranse. Powinno wystarczyć.
Ale…
Pewnie nie powinienem był nic mówić.
Wcale nie, proszę pana. W końcu to ludzkie potrzeby.
Tak.
Byłbym wdzięczny, gdybyś sobie tego nie wyobrażała.
Tak.
Dobra.
Nie zobaczysz się z nią.
- Co? - Rozkaz z Białego Domu.
Sprawdź telefon.
INDIE?! SEKS JEST DLA ZWYCIĘZCÓW! PREZYDENT
Rany, szybko poszło.
- Odwołano wizytę. - O nie.
Proszę.
Prezydent jest wściekły. Chodź.
Ja?
- Nic nie zrobiłem. - Moje kłopoty są i twoje.
Jak Indie zdobyły Pegaza?
- Zadajemy sobie to pytanie. - Powiem ci.
Bo masz tam szpiega! Znajdź go jak najszybciej!
Prezydent ma swoje słowo na takie kraje.
Nie mogę go powtórzyć.
Jezu. Akurat w takiej chwili.
Co masz na myśli?
Niefortunnie się złożyło, że doszło do tego akurat dzisiaj.
Nie nadążam.
No tak, urodziny prezydenta.
Ja nic nie mówiłem.
Ale na twoim miejscu pamiętałbym, że on chce, by ten dzień był wyjątkowy.
Rozumiem to. Może sami coś wystrzelimy, żeby to uczcić.
- Coś jest gotowe do startu? - Orbiter klimatyczny.
Nie to.
Czemu nie? Jest gotowy.
Wiesz czemu.
Znajdźcie szpiega,
zanim to trafi do wiadomości.
Musimy kogoś przygwoździć do ściany, inaczej to będziesz ty. Jasne?
Biorąc pod uwagę historię, czy dosłownie kogoś przybijemy gwoźdźmi?
Jasne, że nie.
Chwilka. Nie wiemy tego na pewno.
Znajdźmy szpiega. Potem omówimy, co dalej.
Od kiedy urodzinowe uszczęśliwianie prezydenta
jest częścią naszej misji?
Mnie to mówisz?
Czuję się jak klaun na piątych urodzinach Erin.
A on przynajmniej dostał resztę tortu.
Wyglądał na głodnego i zmęczonego.
Podsłuchujesz tajną rozmowę?
Przepraszam. Douszne słuchawki.
Wyjdźcie. Odbędzie się tu prywatne spotkanie.
Weź tę kanapkę. Na wynos.
Ty też, Hilde.
Ale poproszę kanapkę z jajkiem.
Chcesz coś?
Czy rekomendowałabyś grillowany ser?
Boże. On nie jest głodny. Nieważne.
Zjedz babeczkę.
Zróbmy listę. Kto jest szpiegiem?
Jurij, oczywiście. Putin mu płaci.
Tak.
l Baxter. Przyprawia mnie o dreszcze.
Zawsze gdy jestem koło niego, ukrywa komórkę.
Chan. Na pewno.
Czekaj. Chan to moja prawa ręka. Jest ponad wszelkimi podejrzeniami.
Czyli Jurij, Baxter i Chan.
- Brad. - Co? Nie ma mowy.
Ty czepiasz się mojej prawej ręki, ja czepiam się twojej.
„Ty poślesz mojego gościa do szpitala, ja poślę twojego do kostnicy”.
Kurwa, co?
To miał być Nixon?
Co? Nie.
Kto to był?
To był Sean Connery.
Moja rodzina jest z Hongkongu. Miałbym pomagać Indiom?
Chiny i Indie są częścią Azji, czyż nie?
Ludzie potrafią być bardzo lojalni wobec swoich kontynentów.
Niczego nie ukrywam. Przejrzyj mój komputer.
Może dowiesz się czegoś o BW-AM.
Chodzi o Afroamerykanki i Azjatów.
W Ameryce takich par jest najmniej, ale zawieramy najwięcej małżeństw.
Kiedy się odnajdujemy, tworzymy cudowną…
Wystarczy.
Informatycy sprawdzą twoją aktywność internetową.
Nie próbuj opuszczać kraju.
Coś ci powiem.
Jeśli nie znajdziemy tych pornosów, będziesz miał poważne kłopoty.
To nie pornosy.
To miłość.
My o tym zadecydujemy.
Możemy teraz pogadać z twoją prawą ręką?
Tak. Dobrze.
Brad, możemy porozmawiać?
Jasne.
Mogę wejść?
Zaprosiłem cię.
W czym mogę pomóc?
Trzeba pana umówić?
- Mam zrobić rezerwację w Outback? - Nie, Brad.
Chodzi o auto? Mam kazać je umyć?
Mam przypilnować Erin? Gdzieś ją zawieźć?
- Do przyjaciółki? - Jezu.
Zachowuj się jak generał.
- Dobrze? - Dobrze.
- Ale Outback szybko się zapełnia. - Brad, usiądź.
Dobrze.
Brad, czy kiedykolwiek widziałeś albo zrobiłeś w bazie coś podejrzanego?
Może.
Nie wiem.
Na przykład?
Noga ci skacze.
Może zadzwoniłeś do kogoś, przekazałeś jakieś informacje?
Tony’emu?
Nie. Jakiemuś krajowi.
Anglii?
Blisko.
Kraj, o którym mówimy, był kiedyś rządzony przez Anglię.
Nam.
Nam?
- Nam. - Niby jak?
Nie wiem. Miał być rządzony przez Anglię.
Tak, kiedyś był kolonią.
Kolonią.
Ale jest dalej na wschód niż my.
Nie podpowiadaj.
Rany, to…
Chodzi o Kanadę?
Tak. Zgadza się.
Trafiłem…
Dobra robota, Brad.
Dzięki. To wszystko.
Dobrze.
Jeśli zmieni pan zdanie o Outback…
Nie trzeba. Dziękuję.
- Ktoś mi wisi przysługę. - Nie.
- Przycisnę kogoś. - Nie.
- Dobra robota. - Dobrze.
Fajnie było.
On nie jest szpiegiem.
Miał oczy puste jak manekin na wystawie.
Wyciągnął mnie z płonącego F-16.
Wiedziałem, że jest powód.
Zrobić rezerwację w Kwitnącej Cebuli?
To przystawka z Outback, Brad.
To dlatego tak się stawiali.
Zamknij drzwi, proszę.
- Boże. - Kwitnąca Cebula. Teraz kojarzę.
Doktorze Chan!
Tu jest mój druh.
Dotąd się nie kumplowaliśmy,
ale uwielbiam twój styl.
Nie zrobię ci MDMA. Poproś dr Chandreshekar.
Nie o to chodzi.
Doktor Chandreshekar?
Robi MDMA? Nie o to chodzi. Dziś urodziny prezydenta.
Siły Kosmiczne mają zrobić coś wyjątkowego.
To oficjalne?
Niezupełnie, ale dokonanie czegoś fajnego i kosmicznego na jego urodziny
zaowocuje wdzięcznością prezydenta.
Wyobrażasz sobie, jak dumni będą twoi rodzice w... Mongolii?
- Baltimore. - Baltimore.
Niesamowite. Też macie Baltimore?
- Niezwykłe. Dobra. - No dobrze.
Wymyślmy prezent. Wspólnie.
Zaczynamy.
Macie czapki niewidki?
Jasne. Wszyscy poza mną je noszą.
Nie.
Pierdol się.
Zmyślasz.
To nieprawda. Wymyślmy coś prawdziwego.
Coś prawdziwego.
NAPIWKI
Dzień dobry.
Panna Erin Naird, jeśli mnie pamięć nie myli.
Nie myli cię,
choć spotkaliśmy się tylko raz.
Trzy tygodnie temu.
Stalker.
Nie przeczę, zrobiłaś wrażenie.
Odcisnęłam ślad stopy na alabamskiej glebie twojego mózgu.
Pamiętasz, skąd jestem.
Niezupełnie.
Akcent mówi „głupi stan”. Strzelałam alfabetycznie.
Masz ochotę na lody „akaj”?
Między innymi dlatego tu jestem.
Kiedy rozmawialiśmy, odkryłem, że chyba źle to wymawiam.
Nie.
To fake newsy.
To się wymawia acai.
No proszę.
Ćwiczyłeś przed lustrem i wyszło ci idealnie.
Zasłużyłeś na świętą misę jagód.
Ukoronowaną kapitańskimi płatkami.
- Zapamiętałaś. - Tak, Duncan.
Trudno zapomnieć dorosłego mężczyznę
jedzącego lody z płatkami dla dzieci.
I pamiętasz moje imię.
Staramy się dbać o klientów Kosmicznej Miski.
Dawniej Paszy Oriona.
Dawniej Strefy 51 Smaków.
Wróć po więcej, dobrze?
Co tam, kujony? Czego chcecie?
No tak. Wisi na telefonie.
- Zabierz mu go! - Zostaw.
- Bierz. - Czekaj.
Przyciśnij kciuk do…
Odblokuj ekran.
Przyłóż jego kciuk.
Dobrze.
Zobaczmy, komu przekazujesz informacje.
Może premierowi Modiemu?
Sprawdźmy wiadomości…
Kick Grabaston? Siły Powietrzne? Co jest?
To poufne.
Już nie.
„Żona Marka trafiła do więzienia o zaostrzonym rygorze,
żeby od niego uciec”?
Popełniła bardzo poważne przestępstwo.
- Mogę dostać telefon? - Zostaw.
To od Kicka.
„Mark to wyrostek Sił Kosmicznych.
Jest bezużyteczny.
Pewnego dnia pęknie”.
Możesz dać znać swojemu koledze,
że wyrostek to schronienie dla dobrych bakterii.
Dziękuję.
Zobaczmy, co się stanie, kiedy odpiszę jako ty.
„Naird świetnie sobie radzi z indyjskim kryzysem”.
Odpowiada.
„Naird, to ty?” Cholera.
Musi myśleć, że to Baxter pisze.
Obgaduj siebie.
- Co takiego? - Daj.
Dyktuj wiadomość.
„Mark to kurdupel, który wygląda jak wujek Fester
i tak mocno zwiera poślady, że mógłby srać diamentami”.
- Jezu. - Wyślij.
- No… - Odpuść.
Odpisał.
- „LOL”. - Dobra.
Wiesz co? Pójdźmy na całość.
Jak Chan cię opisał?
Dość.
Nie szpiegujesz dla Indii, tylko dla Kicka.
Nawet nie wiem, co jest gorsze.
Przenoszę cię do Kosmicznego Płotu.
Zaraz. Czy to…?
Tak, to stacja pomiarowa na wyspie na południowym Pacyfiku.
Podczas przypływu jest prawie cała pod wodą.
Jak już tam się zjawisz, radzę zaklepać górne łóżko.
Nigdy nie lubiłem Baxtera.
Je burrito, jakby powoli je rozbierał.
- Kto teraz? - Panowie.
Generale, bardzo mi przykro, że odwołano wizytę erotyczną
u skazanej żony.
- Skąd o tym wiesz? - Z obserwacji.
Tego, jak pan chodzi.
Zaraz.
Macie mnie za szpiega?
Tak, przyszło nam to do głowy.
Proszę, mój telefon nie przestaje dzwonić.
„Jurij, dlaczego Indie mają Pegaza, a Rosja nie?
Za co ci płacimy?”
„Panie prezydencie, ojcze, przepraszam”.
Widzicie?
Nasze interesy się pokrywają.
Dajcie Bobby’emu pomóc.
Nie potrzeba studiów wyższych, żeby być w FBI.
Właściwie to potrzeba.
Większość to prawnicy i księgowi.
Zabawne, że według ciebie to wyższe studia.
Co według ciebie powinniśmy zrobić?
Sprawdziliście nagrania z kamer?
Tak.
Nie pomogły.
Więc zastanówcie się,
kto je zainstalował.
Cywilna wykonawczyni, Kelly King.
Ma trochę racji.
Kelly?
Jest taka miła.
Nie sądzę, żeby to była ona.
- Nie. - Kelly.
- Tak. - Kelly?
Zabierz, kurwa, stopy ze stołu!
Wymyślimy, co prezydent chce dostać na urodziny, myśląc jak on.
- Dobra. - Już.
Jestem prezydentem. Wprowadzam nowe prawa.
- Mianuję szefów agencji… - Beznadziejnie ci idzie.
Co ty na to?
Czy istnieje jakieś serum, które zmienia starszego człowieka w młodszego?
Czym są komórki macierzyste? To krew dzieci, nie?
To tak nie działa i jest wątpliwe moralnie.
Nie chcę użyć całej krwi dziecka.
Wystarczy odrobina od wielu różnych dzieci.
Nikt nie użyje całej krwi. Chodzi mi o najlepsze dzieci.
Kiepsko to wyjaśniłem, ale nie dajesz mi szansy.
- Bo to straszne. - To sam coś zaproponuj.
Jestem w Gabinecie Owalnym. Przychodzi ustawa.
Wprowadzam ją w życie zgodnie z konstytucją.
Naprawdę źle mi idzie.
I ty skończyłeś studia.
CENTRUM INFORMATYCZNE
- Moment. - Pani King.
Generale. Wszystko gra?
Tak, akurat byłem w okolicy,
na tropie zdrady,
więc pomyślałem, że się przywitam.
Dobrze. Dzień dobry.
Dzień dobry.
Zdrady, tak?
Tak, prawdopodobnie.
Trochę.
- Trochę zdrady. - Być może.
Mnie to nie dotyczy, prawda?
Nie wiem. Przekonamy się.
- Ma pani chwilkę? - Jasne.
- Chętnie. - Dobrze.
Czy w systemie kamer są jakieś martwe punkty?
Nie.
Czy dałoby się sfotografować Pegaza tak, żeby nie dać się nagrać?
Nie. Chyba że ktoś miał hasło i dostęp do systemu,
- by go zresetować. - A ktoś je ma?
Tylko pan.
Ty je ustawiłaś.
No tak.
Więc też je masz.
Mam znaleźć sobie prawnika?
Czy mogę ci spojrzeć w oczy?
Tak. Proszę.
- Dobra. To nie ty. - Dobrze.
Przepraszam.
Nie.
Jakiś dupek przekazał Pegaza Indiom.
Skurwysyny.
- Tak. - Przykro mi.
Może to i dobrze.
Inaczej bym tu nie wpadł.
Dobrze to przesada.
To duży problem. Chodzi o dobro kraju.
- Tak. O zdradę i… - Tak.
- Dobra. - Oby pan ich znalazł.
Muszę iść. Na razie.
- Pa. - Do zoba…
Boże.
Nic nie wskóraliśmy.
Zgoda. Może trzeba to zakończyć.
Ja?
Czy on? O co ci…?
Co chcesz mi powiedzieć?
Boże. Zaraz wracam.
Czemu nie podszedłeś?
Chodzi o Mallory’ego.
- Co? - Proszę udawać,
że mówię coś śmiesznego.
- Co my robimy? - Nie wiem.
Rozmawiałem z Wolfem z działu IT.
Mallory wysłał e-mail na losowy adres EarthLink z wiadomością:
„Przeszukują nasze komputery. Nie mogę tego tu trzymać”.
- Poważnie? - Tak.
W załączniku był duży plik wideo.
Zaszyfrowany.
- Co on chce ukryć? - Nie wiem. Proszę się śmiać.
A to dobre.
Zabawne, proszę pana.
Tak. Zażartowałem. To było zabawne.
Tak. Owszem.
No dobra. Przepraszam.
Dobry żart, Brad.
Brad jest zabawny.
Naprawdę jest generałem?
Tak.
Szkoda. O co chodziło?
O nic. Rozmawialiśmy o wizytówkach.
Jak twoja przekąska? Co to, gołąb?
Kura kornwalijska.
Hilde ją zrobiła?
Myślałem, że tylko ją podgrzała, ale obawiam się, że mogła ją przyrządzić.
Tak.
Tak, jedzenie.
O czym rozmawialiśmy?
O zakończeniu śledztwa.
Racja. Chcesz je zakończyć.
Bo nie sądzisz, że mamy szpiega.
Przyszło mi to na myśl.
Dobrze.
No dobra.
Wiesz co?
Chcę wysłać zaszyfrowane maile. Wiesz, jak to zrobić?
Nie bardzo.
Jeśli chodzi o bezpieczeństwo w sieci, mam dwie lewe ręce.
Tak.
Wierzę ci.
Ufam ci.
Ufam ci, gdy mi to mówisz.
Nic ci nie jest? Dziwnie się zachowujesz.
Czyżby? Tak. Dziwne.
Czemu wysłałeś zaszyfrowanego maila na adres EarthLink?
Boże. Nie, Mark. Przepraszam.
To nie ma nic wspólnego ze śledztwem.
To sprawa osobista.
Obiecuję.
Więc chętnie podasz mi szyfr?
Nie zrobiłbym tego, bo, jak mówiłem, to sprawa osobista.
Nie dajesz mi wyboru. Ochrona.
Nie mówisz poważnie.
Mówi bardzo poważnie. Ochrona, skuć go.
Nie skuwajcie go.
Brad, od kiedy wydajesz rozkazy? Zabierz go.
- Powal go taserem! - Nie.
Przepraszam. Ale to dobrze brzmi.
Chodźmy.
Jezu.
Z tym głupkiem?
Kurde.
O co chodzi? Mówili, że to nagły wypadek.
Zgadza się.
Bo rozmawia pan z F. Tonym Scarapiduccim,
który ma prezent dla prezydenta od Sił Kosmicznych.
Tak? Co to? Jakiś pocisk? Rakieta?
Jasne, pociski są głośne.
Rakiety rozbłyskują. Ale to?
To jest dziesięć bilionów razy głośniejsze i jaśniejsze.
To gwiazda.
Zgadza się.
Nazwiemy gwiazdę jego imieniem.
Gwiazdę. Jak na stronie Rejestr Gwiazd?
W zeszłym roku kupiłem jedną wnukowi.
Pokaż mu, Chan.
Fornax Zeta J160540 to hiperolbrzym.
Ma zdumiewającą jasność i przez 20 miliardów lat…
To chcecie dać prezydentowi w dniu, gdy Indie skopały nam dupę?
Masz przewalone, Scarapiducci! I ten drugi, jak on…?
- Idealnie. - O włos.
Widział twoją twarz.
Cały czas.
Co to teraz da?
To koniec. Po sprawie.
Pierwszy szyfr złamany.
Dalej.
Mark, nie rób tego.
Za późno. Mogłeś to wyjaśnić.
To plik wideo.
Puść to.
Mark, naprawdę…
Kazałem to puścić.
Chodziłem na nudne randki
Zdarzało mi się chrapać
Ale póki cię nie poznałem
Nigdy nie byłem zachwycony
I pomyślałem sobie
„Ten chłopak jest nie z tego świata”
Niech to się skończy.
Nie. Głośniej.
Gdy się poznaliśmy
Pamiętam dobrze
Zamieszkałeś w mojej księżycowej bazie
O Boże. Chodzi o Jerome’a.
„Ten chłopak jest nie z tego świata”
Czekaj, czy nie obserwowałeś go przez dwa lata?
To problematyczne.
Wiem, jak to wygląda. Dzięki.
Widzę Drogę Mleczną
Jak wiruje na niebie
Jej piękno przypomina mi
Mojego ulubionego gościa
I choć nie jestem fanem Twojego didgeridoo
To chyba chcę powiedzieć…
Że kocham cię
Pewnie trudno było upchnąć „didgeridoo” w łączniku.
Dobra robota.
Dzięki, Brad.
Ale z niego szczęściarz, doktorze.
Sadziłeś ziemniaki
Patrzyliśmy, jak rosną
A teraz będziemy siać naszą miłość
Sprawiasz, że myślę sobie
„Ten chłopak jest nie z tego świata”
Tak, pomyślałem sobie
„Ten chłopak jest nie z tego świata”
Wesołych walentynek, Jerome.
To co teraz, Mark?
Chcesz postrzelać mi pod nogi i patrzeć, jak tańczę?
Albo wiesz co? Chyba mam jeszcze pamiętnik z liceum.
Możemy czytać go na zmianę przez radiowęzeł.
To dostatecznie upokarzające?
Proszę wszystkich o wyjście.
Pamiętajcie, że wszystko, co tu widzieliście, jest tajne.
Więc nikomu ani słowa. Dziękuję.
Tak mi przykro, Adrianie.
Mogę już iść?
Nie chciałem cię zawstydzić.
Nie trzeba. Mogę odejść?
Oczywiście.
Związki są bardzo trudne.
Nikt tego nie zapamięta.
Wszyscy…
Czekaj.
Sekretarz obrony.
Panie sekretarzu.
Wciąż szukamy szpiega.
Nie ma szpiega.
Co?
Nasz wywiad sugeruje, że Indie po prostu nas uprzedziły.
Czyli Hindusi byli…
Mądrzejsi.
Zdarza się.
Lepiej weźcie się w garść. Prezydent jest wkurzony.
Idę na jego urodziny. Spodziewaj się burzy na Twitterze.
Jerome był moją ulubioną osobą w bazie księżycowej.
To świetny gość.
Chyba coś iskrzy między tobą i tą wykonawczynią.
Kelly.
Tak.
Jest miła.
Chyba coś nas połączyło.
Oczywiście jestem żonaty, więc…
nie powinienem już nigdy z nią rozmawiać.
- Przykro mi, że nie dotarłeś do dentysty. - Dzięki.
Zostaje mi nitkowanie.
Tak.
Prezydent napisał tweeta. Oto on:
„Dostałem najlepszy prezent w historii.
Gwiezdny hiperolbrzym otrzymał moje imię.
To najjaśniejsza gwiazda w galaktyce.
Nikt tego nie cofnie.
Jest oficjalnie zarejestrowana.
Dziękuję mojemu sekretarzowi obrony, który wpadł na ten pomysł”.
Zrobił nas w chuja.
To gazowy olbrzym.
Gdy zapadnie się za 20 miliardów lat,
będziemy się śmiać.
Spisaliśmy się, nie?
Na medal.
Nie toleruję laktozy, ale dziękuję.
Osadzona 7328-88 jest nieosiągalna.
Proszę zostawić wiadomość po sygnale.
Cześć, skarbie.
Przepraszam, że nie mogliśmy się zobaczyć.
Chcę ci powiedzieć...
Chyba można powiedzieć
Że jest jeden powód, czemu tak się czuję
Moja dziewczyna
Rozmowa o mojej dziewczynie
O mojej dziewczynie
Kocham cię.
Do zobaczenia.
Boże. Jestem taki napalony.
Napisy: Krzysiek Ceran