NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Poszczęściło nam się z aplikacjami spawaczy.
Są najlepsi w kraju.
Najlepszym kandydatem na elektryka
jest wykonawca z Chicago.
Ma już poświadczenie bezpieczeństwa,
co zaoszczędzi nam…
Przepraszam. Przerywamy ci trening?
Mamy wrócić, jak już skończysz?
Mogę to robić, kiedy mówisz, marudo.
Jeśli marudzę, to dlatego że haruję jak wół,
próbując przekuć czteroletni plan założenia bazy na Księżycu w coś,
co będzie gotowe za trzy dni.
Trudno. Musimy tam dotrzeć, zanim Chińczycy umocnią bazę,
inaczej nas powstrzymają.
Chcemy wysłać budowlańców w kosmos.
Co nam odbiło?
Albo astronauci całe lata będą uczyć się fachu,
albo nauczymy fachowców, jak siedzieć w rakietowym autobusie.
Prosimy nie wystawiać rąk i nóg z pojazdu.
Nie wymiotujcie do kasków, bo utoniecie.
Chan rozumie. Może on to ogarnie.
Nie. Całe życie pracuję nad zasiedleniem Księżyca.
Chciałem tylko ponarzekać.
Co za urocza strata czasu.
Według harmonogramu musimy dzisiaj dokonać wyboru.
Zadzwonimy do zwycięzców razem?
Nie mogę. Nie będzie mnie tu.
Spakujesz to dla mnie? Dziękuję.
- Mam dziś wizytę małżeńską. - Jak się czujesz?
Denerwuję się. Minęło trochę czasu.
Nie koncentruj się zbytnio na samym akcie.
Podniecenie rodzi się w mózgu.
To bardzo niepokojące, jak ty to mówisz.
Posłuchaj.
Mam... przykrywkę.
Jadę do Denver.
Jedziecie do Denver?
Ja też dziś jadę do Denver. Wiozę kapitan Ali do okulisty.
Dobrze!
Do startu musi dobrze widzieć.
Jedźmy razem. Oszczędzimy paliwo.
Nie.
On nie jedzie…
Nie!
- Nie chcę jechać razem. - Czemu?
Twoje towarzystwo mnie irytuje.
Chodzi o…? Czy…?
Rozumiem.
Dobrze wiedzieć.
- Myślisz, że go uraziłem? - Tak.
Zaproś Fiuta Tony’ego do udziału w ostatecznej selekcji.
Generale, miłej zabawy w Denver. Zawsze chciałem je zobaczyć.
Dzięki, kosmito.
Niby dlaczego miałbym to zrobić?
Po raz pierwszy od 1972
Amerykanie będą na Księżycu.
Zostaną bohaterami. Spec od mediów się przyda.
W porządku.
Powodzenia w Denver.
Ale może nie być tak wspaniałe, jak pan pamięta.
Dziękuję.
Nie będę się łudzić.
Ludzi bardzo interesuje twoja udawana podróż.
Troszczą się o starego, bo wiedzą, że stary troszczy się o nich.
W razie czego Brad ci pomoże.
Generale, jeśli mogę coś doradzić.
Centrum Denver zawsze tam będzie.
Może pozwiedza pan inne dzielnice?
A kiedy trafi pan do centrum,
pobyt będzie wyjątkowy.
Tak? No dobrze.
Udanej podróży.
Twój szyfr mógł zostać złamany.
Serio?
Robaczku, właśnie miałem lecieć.
Podobno lecisz do mamy.
- Tak. - Polecę z tobą.
To chyba nie jest dobry pomysł.
Czemu nie?
Nie wiem.
Dobra.
Cholera.
Jezu, tato, co jest?
Nic.
To…
Kawa na ławę.
Szukamy amerykańskich bohaterów.
Żeby było jasne.
Ludzi, którzy wyglądają jak bohaterowie.
Brzydale won.
Abraham Lincoln jest bohaterem, a był mało pociągający.
Odbiło ci. Był boski.
Był Frankensteinem bez śrub.
Za to Gerald Ford…
Czy on był naprawdę? Jakby urodził się w garniaku.
Czołowy futbolista uniwersytetu Michigan?
- Więcej takich! - Tak!
- Oby. - Zgadzam się, ale mamy pracę.
Dzwoń do pierwszego.
- Halo? - Gratuluję, panie Ely.
Został pan wybrany do projektu Mayflower,
proszę jak najszybciej stawić się w Wild Horse.
Pracuje pan w pobliżu bazy Sił Powietrznych Sheppard.
Samolot może czekać za godzinę. Pasuje to panu?
Tak, musimy tylko ustalić szczegóły umowy.
Warunki zostały ustalone podczas wstępnych rozmów,
czyż nie?
Potrzebuję trochę więcej.
Milion dolców.
Mnie nie płacą miliona dolarów.
Nikt w budżetówce nie dostaje miliona dolarów, panie Ely.
Nie. Słyszałem, że trener Saban zarabia ponad siedem milionów rocznie.
- Idzie przypływ! - Idzie!
- No tak, jesteś ich fanem. - Lubię zwycięzców.
- Proszę o ciszę. - Dobra.
Proszę pana, Stany Zjednoczone budują stałą kolonię na Księżycu.
Odpowiadamy na wezwanie przeznaczenia.
Naraziłby pan swój udział w czymś takim z powodu pieniędzy?
Rany.
Jeśli mnie chcesz,
zapłać mi.
Żeby było jasne, nie chcę pana.
Jest pan przykrą koniecznością, jak dawanie napiwków czy kolonoskopie.
Jestem kolonoskopią?
To była nieprzemyślana uwaga, ale wie pan co,
jeśli brzmi prawdziwie…
Pierdol się!
- Hej. - Co?
Pierdol się.
Swoją drogą, Mark nie musi znać
szczegółów tej rozmowy.
Wszyscy się zgadzamy?
- Oczywiście. - Tak.
O Boże!
- Nie chcę wiedzieć. - No dobra.
Poczekaj tu na mnie.
WIZYTY MAŁŻEŃSKIE PROSZĘ ZGŁOSIĆ SIĘ DO STRAŻNIKA
Dobry wybór.
Lubisz K-pop?
No ba.
Co prawda K-pop zrzyna od czarnych muzyków,
ale nie ma sprawy.
W sumie czarni i Koreańczycy mają wiele wspólnego.
Świetne grille, dbanie o cerę.
- Wiesz, że nie jestem Koreańczykiem? - Tak. Dobra.
- Nie obrażaj się. - Jasne.
Nie wiesz, skąd jest moja rodzina.
Skąd jest twoja rodzina?
Nie wiem.
W szkole miałam o tym mówić,
wydukałam tylko: „Z Kongo?”.
Dopiero co widziałam Kongo.
Przepraszam, drażni mnie, kiedy biorą mnie za Koreańczyka.
Moi koreańscy przyjaciele to narwańcy.
Jeden rzucił we mnie widelcem w restauracji.
Dlaczego?
Mówiłem o jego babci.
Czyli z pochodzenia jesteś dupkiem.
Babcia Kim naprawdę była suką.
Brakowało mi dotyku twoich krągłości.
Chyba od roku nikogo nie przytuliłem.
- Poza przewodniczącą Izby Reprezentantów. - Inne krągłości.
Zdecydowanie inne.
Spójrz na siebie.
Chwileczkę. Czy to krawat z dzianiny?
Tak.
Mallory pomyślał, że będzie mi pasował.
Podoba mi się.
- Dzięki. - Zdejmij go.
No dobrze. Dobrze.
Zastanawiałem się, jak w pełni wykorzystać nasz czas.
W koszykówce jest strategia „dwa na jednego”.
Drużyna próbuje rzucić do kosza wcześnie, żeby odzyskać piłkę
i znowu rzucić przed końcem czasu.
Dobrze kombinujesz.
- Tak? - Tak.
Dobra.
Jak to się robi?
- To zwykły suwak. - No dobra.
Jak to działa? Dobra.
Co trzeba zrobić?
Tak.
Szkoda, że nie mam scyzoryka. Zabrali mi go przy wejściu.
Nie rozerwij go.
Kupię ci nowy.
Tak, ale…
Potrącą mi z kredytu w kantynie, już prawie wyczerpałam miesięczny limit…
- Dobra. - Muszę…
No dobra.
Robisz coś inaczej górną wargą?
Nie.
Dobra.
Po prostu wydaje się bardziej ruchliwa.
- Nic nie robię. - Wiesz co?
Nie myślmy o dwóch na jednego, trzech na jednego ani niczym takim.
Po prostu poćwiczymy.
- Dobrze. Tak. - Dobrze?
No dobra.
Przekonajmy się, co będzie, gdy…
To może wprawić nas w nastrój.
Hej! Erin!
Ty mnie znasz?
Tylko do Maggie ktoś przylatuje helikopterem.
Musisz być jej córką.
Mówi, że jesteś mądra, ale nie wyglądasz.
No cóż…
Jestem po tej stronie ogrodzenia, więc…
Widać, że jesteś jej córką.
Nie wbijesz jej kosy pod żebro, bo byłam złośliwa, co?
Nie. Pewnie wyrzuciłaby mnie z klubu książki.
- Chodźmy. - Czekaj!
Przepraszam.
Znasz moją mamę?
Jak ona się trzyma?
To mój czas na ruch. Chcesz pogadać? Nadążaj.
Dalej.
Idź ciągle prosto.
- Czemu chodzisz jak ninja? - Możesz mnie poprowadzić?
- Nie. Czuję się niezręcznie. - To tylko…
Dorośli znajomi nie powinni trzymać się za rękę.
Ale czemu? Przed kim chcesz wyglądać na singla?
Dla niego? On ma koty.
Przepraszam. Nie widzę, ale węch mi się wyczulił.
Dobrze.
Trzymaj się koszuli.
- Co? - Łap koszulę.
- To… - Chodź.
- To wygląda głupio. - Skąd wiesz? Nie widzisz.
Nie ma opcji, żeby kobieta prowadzona na smyczy wyglądała dobrze.
Patrz, gdzie idę!
Patrzę! Omijaliśmy stado pająków.
- Co…? - Żartuję.
To był żart.
Rozumiem, to zabawne, bo nie widzę, chcę się bronić, ale nie mogę.
Bardzo śmieszne. Jesteś zabawny.
Dziękuję.
- Co to było? - Twój cień.
Jak tam praca?
W porządku.
Naprawdę?
Tak.
Rakiety lecą w górę i w dół.
To, co zwykle.
Dlaczego odwołano ostatnią wizytę?
To nic takiego. Drobnostka.
Louise mówiła, że prezydent był zły.
Nie. To była drobnostka.
A jak tam twoja praca?
W porządku.
Nie chcę na stałe robić soczewek do okularów.
Ale nie da się złapać fuchy w bibliotece,
jeśli ktoś nie umrze albo nie zostanie pobity.
Musisz poczekać.
Masz rację. Chyba poczekam.
- Nie chciałem cię denerwować. - Nie zdenerwowałeś.
A co poza tym u ciebie?
Sporo gram na klarnecie.
Nie chciałaś na harfie?
Nie pozwalają tu wnosić instrumentów strunowych.
Chodzi o samobójstwa i morderstwa.
To niedorzeczne,
bo z łatwością mogłabym zabić kogoś klarnetem. Wiesz?
Tępy uraz.
Krwawienie wewnętrzne albo obrażenia mózgu.
Jezu, Maggie.
Nie zrobię tego.
Mówię tylko, że mogłabym,
gdybym miała okazję i została sprowokowana.
Cieszę się, że uczysz się gry na instrumencie.
Przekroczyliśmy budżet tylko o 100 000
i musimy załatwić hydraulikowi bilety na… co?
Brooksa i Dunna.
Następny kandydat.
To był ostatni.
Nadal nie mamy elektryka ani specjalisty HVAC.
Nie spodziewałem się,
że tylu ludzi w ostatniej chwili stchórzy.
Trzeba improwizować.
Wyślemy tych, co mamy. Jak w jazzie! Wyglądasz jak ktoś udający, że lubi jazz.
Nie możemy improwizować.
Awaria w jednym z tych systemów może doprowadzić do katastrofy,
a nie mamy czasu na kolejne ogólnokrajowe poszukiwania kandydatów.
To prawdziwy dramat!
- Tak. - To koniec mojej kariery!
Już po mnie!
Nie! Całe lata przygotowywałem się na tę chwilę!
Musi być jakiś sposób.
Znalazłem elektryka z pięcioma gwiazdkami.
Obiecuje „szokująco dobre wyniki”. To zabawne.
Nie bądź głupi.
Właśnie, Brad,
każdy może mieć pięć gwiazdek, jeśli ma tylko jedną czy dwie opinie.
Ile on ma opinii?
Zaraz, czy ty tańczysz?
Nie.
Nie uczę się k-popowych tańców.
Mucha tu latała.
Wiesz?
Już wiem, czemu gliniarze cię złapali.
Nie jesteś zmęczona?
Biegałam w Waszyngtonie.
Już nie biegasz?
Najwyraźniej tylko w więzieniu.
Jak się zaprzyjaźniłaś z moją mamą?
Wszyscy się z nią przyjaźnią.
Albo chociaż chcą.
Prowadzi ekskluzywny klub książki.
Świetnie.
Mama ma więcej przyjaciół w więzieniu niż ja na zewnątrz.
Nie masz przypadkiem córki narkomanki,
z którą mogłabym zjeść brunch?
Pamiętasz naszą wycieczkę do kanionu Palo Duro?
Boże.
- „Drugi co do wielkości kanion Ameryki”? - Tak.
Wielki Kanion wydawał się nam zbyt przytłaczający?
Głupota.
Dobra, kiedy stąd wyjdziesz, pojedziemy do Wielkiego Kanionu.
Za 40 lat?
- Nie chcę o tym mówić. - Chciałem cię czymś zająć.
Nie chcę tego. Muszę zaakceptować fakty.
No dobrze. Co się dzieje?
Nic.
Boże.
Chciałam to zrobić na końcu.
Co?
Dobra.
Myślę, że powinniśmy porozmawiać o naszym związku.
Powinniśmy się zdecydować na otwarte małżeństwo.
Ale na co otwarte?
Otwarte na możliwość,
że będziemy wchodzić w intymne związki
z dostępnymi nam ludźmi.
Nie.
Nie? Tak po prostu?
Tak po prostu.
To niedorzeczne.
No dobrze.
Zobaczmy.
- Masz notatki? - No…
„Przywódcy muszą być otwarci na sugestie,
które poprawią wizję organizacji”.
Nie cytuj Sił Powietrznych.
„Członkowie zespołu muszą czuć się na tyle swobodnie,
by myśleć nieszablonowo i dzielić się przemyśleniami…”
To głupie!
„…i pomysłami
bez obawy, że zostaną uciszeni lub zignorowani.
To cecha zespołu, którego członkowie sobie ufają”.
Nie należę już do Sił Powietrznych.
Będę tu 40 lat.
Chciałabym wejść w związek
z innym człowiekiem, nie uciekając się do kłamstw.
To więzienie dla kobiet. Nie jesteś lesbijką.
Nie!
Ale nie jestem w stu procentach hetero.
Jesteś biseksualna?
To skomplikowane.
No to super.
Dawaj. „Skomplikowane” to nic.
Cały dzień rozmawiam z naukowcami.
O ich potrzebach seksualnych?
Mógłbym. Ale nie chcę.
Słuchaj.
To nie ma nic wspólnego z tym, jak nam jest razem.
Tu chodzi o to, co się dzieje, kiedy stąd wychodzisz
i wracasz do swojego życia.
W takim razie…
czemu nie chcesz się po prostu rozwieść?
Nie.
Nie. Nasze małżeństwo to coś więcej niż tylko wyłączność seksualna.
Chodzi o miłość.
O szczerość i wsparcie.
I o Erin.
To deklaracja dla całego świata,
że wspieramy się nawzajem, nieważne, co się dzieje.
Nie chcę tego stracić.
A ty?
Dobrze.
Co robimy?
Za długo byliśmy osobno.
Zapomnieliśmy, jaki z nas dobry zespół.
Nie. Nie o to chodzi, Mark.
Boże. To nieuczciwe.
Hej.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Jeśli ten suwak się nie rozepnie,
doszczętnie zbombarduję to miejsce.
Czyli jeden serial ma dwie różne nazwy?
Nie. Jeden to Stalowy alchemik. Drugi to Stalowy alchemik: misja braci.
- Dwa różne seriale. - Jeden to sequel. Jasne.
Nie!
Istnieją równolegle!
To jakby alternatywne wymiary.
Jakby jeden był snem?
Stalowy alchemik był pierwszy, ale dogonił mangę,
więc twórcy sami dopisali fabułę.
Misja braci była po mandze!
Dobra, ale gdzie jest Batman?
O czym ty mówisz?
Nie tłumsamcz mi anime, bezczelny gnojku.
Kiedy to się skończy?
Spieszy ci się?
To dlatego skręciliśmy w prawo ze 20 razy z rzędu?
Jest objazd przez roboty.
Porwałeś kobietę, żeby na nią krzyczeć o kreskówkach.
Jak śmiesz?
To było świetne.
Może nie tak jak w sylwestra w 1999,
ale ciężko przebić miks podniecenia i strachu wywołany pluskwą milenijną.
- To było świetne. - Jesteśmy świetni.
- Tak. - Razem jesteśmy świetni.
Nic tu nie dorówna naszej historii.
Zdecydowanie nie.
Czyli to jasne?
Zamykamy?
Zamykamy małżeństwo?
Wystawiamy strażnika?
A do intruzów strzelamy.
Nie.
Mags, nie chcę otwierać małżeństwa.
Naprawdę nie przeszkadza ci bycie samotnym cały rok,
poza ośmioma godzinami?
Nie? Nie ma nikogo, z kim chciałbyś się umówić?
Nie.
Czy to była przerwa?
- To nie była przerwa. - Daj spokój!
Nie chcę nikogo innego. Tylko ciebie.
Dobrze.
A ty chcesz z kimś być?
Myślę, że otwarte małżeństwo mogłoby się sprawdzić.
Tradycyjny związek zaczął się sypać, gdy mnie aresztowali.
Wcale nie. Bo poczekałbym na ciebie.
Na to się pisałem, żeniąc się z tobą.
Czyli oboje mamy niepotrzebnie cierpieć?
Kto na tym zyska?
Nie przeszkadza mi niepotrzebne cierpienie. Znoszę je.
Nic mi nie będzie. Tobie to przeszkadza?
Tak!
Przeszkadza mi uprawianie seksu tylko dwa razy do roku,
a i to tylko wtedy, kiedy prezydent pozwoli.
To dwie wizyty rocznie.
Możemy się kochać trzy razy podczas każdej, to sześć razy.
Może dam radę cztery.
Nie, nie dam rady.
Ale dałbym radę trzy.
Z pewnością.
Rany.
To do nas.
Pozdrowię mamę od ciebie.
Dzięki za trening.
To mój pierwszy, odkąd rzuciłam bieganie.
Wspaniałe uczucie, nie?
To wolność.
Tak.
Cześć.
Maggie, jaki człowiek łamie przysięgę?
Nie można jej zmienić po fakcie.
Czemu nie?
Czemu? Gdy dorastamy,
inni ludzie mówią nam, co jest dobre, a co złe.
Teraz to my jesteśmy dorośli.
Jesteśmy wierni, żeby nie skrzywdzić ukochanej osoby.
Kochamy się,
ale wierność nas krzywdzi.
Od tak dawna jesteś takim dobrym człowiekiem.
Zasługujesz na szczęście.
Ty też.
Dzięki.
Chciałem Denver, mam Kalifornię.
Za trzy dni załoga złożona z astronautów,
wojskowych
i grupy światowej klasy fachowców
wystartuje z tej bazy rakietą,
żeby zbudować amerykańskie miasto na Księżycu.
Chcemy, żebyście byli w tej rakiecie.
Jakieś pytania?
Na który księżyc lecimy?
Ten, który znasz z widzenia.
Skąd macie mój numer? Nie jest zarejestrowany.
Z portalu złotych rączek.
W trakcie lotu dają obiad?
Zapewniamy posiłki.
- Prawda? - Tak.
Zapewniamy posiłki.
Musimy się tam rozmnażać?
Nie.
Mogę zabrać kota?
Może zabrać kota?
- No wiesz. - Nie.
Przykro mi.
Gdybyśmy mieli się rozmnażać, czy będę miał wybór?
To będzie ona?
Dobre pytanie.
Gdyby miał uprawiać seks, to może z nią?
- Mógłby chcieć. - Zrozumiałem.
Jeśli będzie trzeba, będziesz miał wybór.
Mam godzinną przerwę obiadową.
Rozumiem.
Kiedy są Święta na Księżycu?
O zwykłej porze.
Po Wigilii.
Wilkołaki.
Czy uwzględniliście zagrożenia związane z wilkołakami na Księżycu?
To ich naturalne środowisko.
O ile wiem, na Księżycu można urosnąć nawet 5 cm.
Chodzi o wszystkie wymiary?
No to…
co powiemy ludziom?
Co tylko chcemy.
To my ustalamy zasady.
Nigdy nie ustalałem swoich zasad.
Brzmi fajnie.
To jest fajne.
Chodźmy.
Kurczę, muszę się ustawić.
Tato!
Co jest, kurwa?
Napisy: Krzysiek Ceran