NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
OSIEM GODZIN DO STARTU
Nie mógłbym być bardziej dumny z tych odważnych ludzi.
W tym kraju nie ma lepszych.
Teraz gdy, jako naród,
chcemy dotrzeć na Księżyc i jeszcze dalej,
możemy być spokojni, ponieważ ta odważna drużyna
nas tam zaprowadzi,
wraz z wieloma inżynierami i naukowcami,
którzy ją wspierają.
Pięknie powiedziane, generale.
Mamy czas na kilka pytań. Są chętni?
Gość w okularach.
Czy to prawda,
że większość z was nie jest astronautami?
Zostanie astronautą to jak utrata dziewictwa.
Trzeba przez to przejść.
Nie wszyscy, którzy polecą, będą astronautami.
Niektórzy będą zajmować się spawaniem.
Inni położą kable.
Świetna odpowiedź na straszne pytanie.
Dzięki za psucie atmosfery. Siadaj. Ktoś jeszcze ma pytanie?
Ktokolwiek? Meredith? To ty?
Napisz do mnie następnym razem. Meredith, proszę.
Misja odbędzie się cztery lata wcześniej, niż planowano.
Imponujące.
Jak zdołaliście się przygotować?
Nie narażacie niepotrzebnie życia niedoświadczonych załogantów?
To znakomite pytanie.
Przechodząc do rzeczy, tak,
startujemy całe lata wcześniej.
Ale trzeba pamiętać, że fachowcy z naszego zespołu
od dziesięcioleci pracują jako najlepsi w branży.
Co w praktyce oznacza, że całe życie trenowali do tej misji.
Choć nieświadomie.
Dobra odpowiedź na złe pytanie.
Niesamowite. Dziękuję.
To chyba wszystko. Ktoś jeszcze ma pytania?
Nie widzę.
Dobrze. Dziękuję bardzo.
Jak leci? Jesteś spokojny?
Moja kariera będzie zależała od tego, co wydarzy się w ciągu tych 36 godzin.
Nie dostanę drugiej szansy.
Szczerze mówiąc, czuję presję.
- Ty pewnie też. - Będzie dobrze.
Nie, nie będzie, Mark.
Jeśli się nie uda, stracisz swoją pozycję.
Wywinę się.
Nie, nie wywiniesz się.
Przyglądają nam się uważnie.
Przestań!
Rozumiem. Zachowaj spokój.
Tak? Zachowaj spokój.
SIŁY KOSMICZNE KAPITAN ANGELA ALI
- Wiesz już, co powiesz? - Co?
Będziesz pierwszą kobietą na Księżycu.
To niesamowite.
Gratulacje.
Nie wiem.
Będę robić swoje.
Ale kiedy zaczniesz mówić,
miliard ludzi będzie cię słuchał.
Co powiesz?
Wiesz co? Ubierz się, bo polecisz w bieliźnie.
Tak jest.
Stan wyrobników?
Sprawne. Siły Kosmiczne Jeden gotowy.
- Powodzenia, kosmitko. - Dziękuję.
- Już nie chcę lecieć. - Za późno.
Zostało 45 sekund.
- Wysiadam. - Nie! Nie wysiadaj.
- Ja też - Nie rób tego.
Będziecie się świetnie bawić.
Naprawdę cudownie. Powodzenia.
Spodoba wam się.
A jak nie, dostaniemy zwrot?
Ktoś wam sprzedał na to bilety?
Zostało 30 sekund.
Jak rozpiąć pas?
Nie rozpinaj pasa.
Zapomniałam o ptaszku!
O Boże. Będę go karmił.
- Jak się wabi? Nakarmię go. - Wszyscy zginą.
A nie, tu jest.
Zabrała go ze sobą.
- Co? - Zatrzymać start!
- Pauza! - Nie! To niemożliwe.
Mark, astronauta ma prawo zatrzymać każdy start.
Odpalać.
Wystartowali.
Zajebiście!
- Zaraz separacja. - Maksymalne przeciążenie.
Koniec pracy rakiet dodatkowych. Separacja.
Opuściliśmy orbitę i osiągnęliśmy trajektorię.
Następny przystanek: Księżyc.
- Jeszcze 36 godzin. - Jeszcze 36 godzin.
Hej. Fajna rakieta.
Ładnie poleciała?
Bardzo wysoko.
Powiesz coś?
- Za moment. - Jasne.
Czy chciałabyś pójść ze mną na kolację?
Moglibyśmy kontynuować tę rozmowę.
Może dodamy inne tematy.
Chodzi o służbową kolację?
To byłaby randka.
Dobrze. Tak.
- Jasne. - Dobrze.
Dobrze.
Świetnie.
Chciałbym…
zwrócić twoją uwagę na to, że noszę ślubną obrączkę.
Już wiem, o czym będziemy rozmawiać.
Chcę być z tobą szczery.
Nie wiem, czy znasz moją sytuację.
Moja żona jest w więzieniu.
Ludzie gadają.
Jestem w niezręcznej sytuacji,
w ramach której jestem jednocześnie żonaty i wolny.
- Zrozumiem, jeśli to cię zniechęci. - Nie, to super.
Przykro mi z powodu twojej żony, ale to dobrze dla mnie!
Żartuję. To było dziwne.
- Ale to nic. - To o 20.
Dobrze.
Słuchaj…
głównie interesuje mnie towarzystwo.
Dobrze.
Chodzi o przyjaźń?
Zasadniczo od tego się zaczęło…
- Dobrze. - Dobrze.
Ale jeśli do czegoś dojdzie,
- czy to emocjonalnego, czy fizycznego… - Jasne.
- To brzmiało strasznie. Przepraszam. - Chyba rozumiem.
Zobaczymy.
- Będziemy improwizować. - To brzmi dobrze.
Nadal kocham żonę.
Co?
Wciąż jest częścią mojego życia,
ale przez kolejne 40 do 60 lat w mniejszym stopniu.
Dobra. Wiesz, na randce moglibyśmy
nie mówić o niej tyle.
- Dobry pomysł. - Warto go rozważyć.
Nie będziemy rozmawiać o żonie, seksie ani o niczym.
- Słucham? - Nic. Dobranoc.
Nieźle poszło.
Erin!
Cześć, tato.
Nie wiedziałem, że znowu biegasz.
Pobiegamy razem?
- Tak. - Zwolnię dla ciebie.
To ja zwolnię.
- Tu Naird. - Generale, jest pro…
- Dziwnie pan brzmi. - Biegam. Co się stało?
Ma pan telefon w zegarku.
- Jest taki fajny. - O co chodzi?
Jest źle. To Chińczycy.
Proszę przyjść.
Muszę iść.
Dobrze.
Chińczycy ogłosili, że cały krater Morza Spokoju
jest „terenem badań naukowych”.
Nie można tam zajmować terytorium.
To wbrew traktatowi o przestrzeni kosmicznej.
Technicznie rzecz biorąc, chcą je tylko badać.
Tu jest ich baza naukowa.
My mamy wylądować tutaj i założyć bazę tutaj.
Około 160 km dalej.
Taki dystans powinien zapewnić im prywatność.
Wybraliśmy bardzo konkretne lądowisko.
Zmiana zakłóci naszą misję.
Naukowcy na pewno nie chcą zakłócać naszej misji.
Skontaktujmy się z ich ośrodkiem naukowym.
Znasz tam kogoś?
Ludzie nauki to bractwo.
Nawet jeśli się nie znamy, to się znamy.
Doktorze Zhang, mówi doktor Adrian Mallory.
Po pierwsze chcę powiedzieć, że cieszę się, że możemy porozmawiać
jak kolega z kolegą.
Oraz że pańskie badania nad enzymami,
które umożliwiają trawienie ludzkich włosów,
były przełomowe.
Poza tym bardzo szanuję Uniwersytet Tsinghua.
Jak nazwisko?
Doktor Adrian Mallory.
Jak te papierosy?
Nie.
Na początek chciałbym pogratulować lunarnego sukcesu.
Jako pierwsi żyjemy na Księżycu.
Nie wiem, czy to takie ważne, kto był pierwszy,
ale to wielkie osiągnięcie dla ludzkości.
My jesteśmy pierwsi.
Czy wieści o czymś takim jak program Apollo
dotarły do pana w Chinach?
Może to prawda.
Może nie.
Słyszeliśmy i o efektach specjalnych.
Ale wasi astronauci spali w kapsule.
Chińczycy mieszkają w domu. Jesteśmy pierwsi.
Tak.
Doktorze Zhang,
dzwonię, żeby coś wyjaśnić.
Prasa donosi,
że wydaliście oświadczenie,
deklarację, którą pewnie źle zinterpretowano
albo źle przetłumaczono, ale dziennikarzom wydaje się,
że w imieniu Chin
zaanektowaliście całe Morze Spokoju.
Trzymajcie się z dala.
Ale, doktorze, żaden kraj nie może posiadać terytorium na Księżycu.
Nie może pan…
To nie aneksja.
Zajęliśmy teren do badań naukowych.
Badamy temperaturę Księżyca.
Wasze lądowanie w kraterze
zmieni temperaturę.
Macie inne kratery.
Nie zbliżajcie się. Dziękuję.
Mark, nie reaguj przesadnie.
Przekażę to, komu należy.
A tymczasem pewnie powinniśmy poszukać innego lądowiska.
Ale nie reaguj niedostatecznie.
Nie chcę doprowadzić do konfliktu.
A my nie chcemy narazić naszej misji.
A przy okazji: „Nie zbliżajcie się, dziękuję” nie jest, kurwa, braterskie.
- Adrian. - Generale.
Kryminalna przeszłość pana Brosera
sięga roku 1998,
gdy oskarżono go o podpalenie parku krajobrazowego.
Zgodziliśmy się na ugodę, myśląc, że postrzelą go w Afganistanie.
Niech sobie leci na Księżyc.
Byle nie wracał.
Kurwa, Brad, co jest?
Nie sprawdziłeś go?
To niewybaczalne.
Ja? Nie wiem, jak to się robi.
To proste. Wystarczy podać nazwisko specowi od mediów.
Prawda, Tony?
Tony?
- Tak? - Tak.
Tam patrz. Generał…
- do ciebie mówi. - Pogadajmy.
- Spójrz na mnie. - Tam.
- Tak? - Tony?
Spójrz w górę.
- Chodźmy stąd. - Jasne.
- Ktoś zostanie sprawdzony. - Zabiję cię, kurwa.
Spróbuj. Ukręcę ci łeb jak kurze.
- Co słychać? - Co jest, kurwa?
Co ty, kurwa, robisz? Tyle razy ci mówiłem.
Nie sprawdziłeś go?
Tyle razy mówiłem,
żebyś go sprawdził!
Następnym razem to zrobisz!
No dobra.
Musicie mi wszystko powiedzieć.
Wszystkie straszne rzeczy.
Kto pierwszy?
Spokojnie. I tak się dowiemy.
Są chętni? Raz i po bólu.
Raz, dwa, trzy. Ktoś…
Mój dziadek jest terrorystą w Irlandii.
O kurde. Grubo już na starcie.
Zabił kogoś?
Nie. Jest terrorystą, który nie zabija ludzi.
Dobrze.
Parę lat temu przebrałam się na Halloween za negatyw filmowy.
Pomalowałaś się na czarno?
Zaraz. Co zrobiłaś?
Byłam negatywem. To było przemyślane.
No dobra.
Ja byłem Gandhim.
To nie w porządku.
Prawda?
Masz rację.
Dobra.
Nie wierzę, że muszę o to pytać.
Masturbowaliście się przy pracowniku, który tego nie chciał?
Zdefiniuj masturbację.
Mowy nie ma.
Nieważne, jak to zdefiniujesz, zrobiłam to.
O Boże.
To delikatna sprawa.
Albo wyjdziemy na słabych i ustąpimy Chińczykom,
albo ich wkurzymy, co może doprowadzić do eskalacji.
Dokładnie. Potrzebuję rady od administracji.
Albo nikomu o tym nie powiem.
Ty mi o tym nie mówisz. Nigdy nie rozmawialiśmy.
Zajmij się tym, a ja zanotuję, że mówiłeś mi o kontakcie z dziwką.
- Jak miała na imię? - Dziwka?
Nie było żadnej.
Nazwę ją „Charisma”. To imię mojej dziwki.
O Boże.
- Znaleźliście inne lądowisko? - Nie.
Wejdą na orbitę Księżyca za 23 godziny.
Naprawdę?
Adrian, odpocznij trochę.
Wykąp się. Jutro musisz być w pełni skupiony.
Nie mogę się wykąpać, bo, jak wspomniałem w poniedziałek,
skończyły mi się sole do kąpieli.
Ale nikt mnie nigdy nie słucha.
GOSPODA BACKWOODS STEKI Z GRILLA
A twój jak?
Jest znakomity.
Tyle się mówi o wpływie hodowli mięsa na środowisko,
ale krowy pewnie myślą: „To jakieś jaja? A co z wpływem ludzi?
Nie zwalajcie tego na nasze pierdy”.
Strasznie głośno to powiedziałam.
Teraz cała restauracja wie,
jak bardzo zależy ci na środowisku.
Czyli możesz się ze mną umawiać?
Tak wygląda obecny układ, tak.
Ale wojsku to nie przeszkadza?
Jesteś niezależną wykonawczynią, a nie wojskową. Wszystko w porządku.
To dlaczego pojechaliśmy na kolację tak daleko?
Bo jestem gotowa przekonać się,
co się stanie w ramach tego dziwnego…
czegoś, co robimy.
Ale mam takie nieprzyjemne uczucie, że mnie ukrywasz,
jakbym była sekretną kochanką.
Nie chcę, żeby ktoś coś powiedział Erin,
zanim sam jej o tym nie powiem.
Powinna usłyszeć to ode mnie.
Jasne. Tak. W pełni to rozumiem.
Przepraszam.
Nie trzeba. Dziękuję, że rozumiesz.
Jasne. Boże. Jesteś dobrym ojcem.
Ale zrób to, zanim się prześpimy.
Tak.
- Tak. - Dobrze.
Nie możesz mi mówić, gdzie mam lądować. Ja ci powiem.
Nie znasz mnie. Pierdol się. Też cię nie znam.
A twoje badania
były kompletnie niepotrzebną bzdurą, ty nadęta moszno.
Twój zbiór danych był niewiarygodny.
Myślisz, że nazywam się Marlboro? Wpierdolę ci.
A zresztą przydzielono ci to stanowisko,
gdy twój wujek dostał się do Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych.
Przypadek?
Nie sądzę.
Wpierdolę ci.
Wpierdolę.
Hej. Chan.
Jesteś tam?
Tu Chan.
„Tu Chan”.
To mogło być na poważnie.
Włączysz kanał prywatny?
Tak.
Hej.
Co tam w kosmosie?
Całkiem spoko.
Słuchaj, chyba miałam przygotować
fantastyczną kwestię na moment, kiedy stanę na Księżycu.
Tam było 12 osób. A pamiętają tylko Armstronga.
Będę pierwszą czarną osobą. I pierwszą kobietą.
Ludzie raczej zwrócą uwagę.
Denerwujesz się.
Dobra. Co wymyśliłaś?
Dobra.
Może: „Trzeba czarów, by wrócić na Księżyc”.
- Trzeba czarów, by wrócić? - No.
To okropne. Do kogo się zwracasz?
Kim są odbiorcy?
Co powiesz na:
„Panie, żeby schudnąć 30 kilo, lećcie na Księżyc”.
Dzięki. To ma być lepsze?
To fizyka.
To seksizm.
Dobra.
To może: „Okolica schodzi na psy”.
Zabiję cię po powrocie.
Wszyscy chcą mi mówić, co mam robić.
Profesor studiów kobiecych kazała zrobić to dla kobiet,
mama dziękować Jezusowi i Kingowi, a były każe mi krzyknąć „Broncos”.
- Niezła myśl. - Nie.
To ja na to pracowałam.
Wolę „Trzeba czarów, by wrócić na Księżyc”.
- Czemu nie mogę powiedzieć tego, co chcę? - Szanuję to.
„Trzeba czarów, by wrócić na Księżyc”.
Będzie niezły cytat.
Dzięki.
Ale rozważ „Okolica schodzi na psy”.
To jest niezłe.
Na razie. Księżyc wzywa.
- Dzień dobry. - Dzień dobry, robaczku.
Obudziłam się głodna.
To przez to, że tyle biegasz.
Słuchaj, mam do ciebie pytanie.
Tak?
Co byś pomyślała, gdybym zaczął się z kimś umawiać?
Co?
Nie wiem.
Twoja mama i ja...
jesteśmy w przymusowej separacji
- i nie… - Tato, nie.
Jesteś żonaty.
To fatalny pomysł. Mama będzie załamana.
- No nie wiem. - Ale ja tak.
Boże. Nie.
O czym ty mówisz?
Macie z mamą swoje wizyty.
Ohyda. I wystarczy.
W twoim wieku?
Kiedy miałbyś to robić? Nie masz czasu, żeby mi pomóc z pracą domową.
Proszę, nie umawiaj się z nikim.
Przepraszam. Muszę iść do pracy.
Cześć, Erin.
No dobra.
Erin, to jest Kelly.
Kelly jest inżynierem budowlanym.
Niewiarygodne.
Kochanie. Kotku.
Boże.
- A co z wyżyną Fra Mauro? - Asteroidy.
Morze Jasności jest osłonięte jak Spokoju.
Nie przy obecnej orbicie.
- To by dodało wiele dni. - Racja.
Mark. Całą noc o tym myślałem.
Oni nas gnębią!
Tak. To możliwe.
Nie. Mark, nie możemy im ulec.
Mam hipotetyczne pytanie.
Co by było, gdyby twoja koleżanka, która dowodzi marynarką,
skierowała grupę uderzeniową
albo i dwie grupy uderzeniowe
na Morze Południowochińskie?
To byłoby bardzo agresywne i prowokujące działanie.
Ale byłoby skuteczne?
Chcemy deeskalować sytuację, a nie rozpętać wojnę.
Znasz to sportowe porzekadło:
„Czasami najlepszą deeskalacją jest eskalacja”?
Sam mi mówiłeś,
że gdy Siły Powietrzne nie wiedzą, co robić,
zrzucają bombę.
Czemu my nie możemy tak zrobić?
Wytłumacz mi proszę, jak moglibyśmy to wykorzystać…
Poczekaj.
Spróbuj dać generała Tsengjuna na ekran.
- Już. - Świetnie.
Poznałem go na konferencji o nierozprzestrzenianiu.
Porządny gość.
Wiesz, że taka osobista dyplomacja nie przynosi rezultatów.
Czasami powinni decydować opanowani ludzie.
Jaki jest numer kierunkowy do Chin?
Osiemdziesiąt sześć!
Cieszę się, że znowu biegasz.
Tata ci mówił?
Nie, jedna z dziewczyn.
Nie mogła przestać o tobie mówić. Choć mówiłam, że wciąż jesteś w liceum.
Chyba dlatego tu jest.
Nie zadawaj się z nią.
Mamo, musisz o czymś wiedzieć.
To nie ja powinnam ci o tym mówić, ale nikt tego nie zrobi.
Więc…
Boże.
Tata cię zdradza.
Tak?
Tak.
Lubisz ją? Jest dla ciebie miła?
- Kurwa, co? - Erin, nie klnij.
Kupa, co?
Nikt tak nie mówi.
Powiedziałam ci, że tata ma romans.
Tak. Dobrze.
Mówił, że ci nie powie. Dobrze, że zmienił zdanie.
Wiedziałaś?
To był mój pomysł.
Ja też kogoś mam.
Strażniczkę.
Ma na imię Louise.
Rozśmiesza mnie.
No dobrze.
Dobra.
- Dobra. - Kochanie?
Co takiego zrobiłam?
Generale, minęło kilka lat.
Owszem.
Jak tam dzieci?
Jedno dziecko. Zna pan zasady.
- Oczywiście. - W czym mogę pomóc?
Chciałem załagodzić konflikt pomiędzy naszymi bazami księżycowymi.
Zawsze powinno tak być.
Zgadzam się.
Podziwiam inicjatywę.
A ja pańską chęć współpracy.
Co to, kurwa, jest?
Powitalibyśmy was chętnie…
- Gówno prawda. - …ale nasz zespół
wyładował tam ciężki sprzęt,
a potem rozmontował wózek widłowy, żeby złożyć łazik.
Sprytne.
Przykro mi, ale musimy prosić o uszanowanie granic
naszych badań.
Rozumie pan.
Oczywiście.
Pozostańmy w kontakcie.
Dziękuję, generale.
Dałeś dupy jak najlepsza dziwka.
Ciężki sprzęt.
Kto sprowadza ciężki sprzęt na Księżyc?
Pokaż najnowsze zdjęcia satelitarne Morza Spokoju.
Co?
Jaka brzydka baza.
Duża. Dziesięć razy większa od naszej.
To ordynarne.
Dobrze już. Co tam widzicie?
Lekkie materiały konstrukcyjne.
Po co mieliby potrzebować wózka widłowego?
Obejrzyjmy okolicę.
Czekaj. Cofnij.
Co to?
Sprzęt wiertniczy.
H3?
Stypuluje się, że jest go tam bardzo dużo.
Co to jest H3?
Hel-3. Fuzja bez reaktora. Nieskończone źródło energii.
Niezwykle cenny i łatwy w transporcie.
Jeden ładunek
mógłby zasilić Stany Zjednoczone przez cały rok.
Tsengjun nie należy do ich programu kosmicznego,
ale wiedział o badaniach temperatury.
Ilu naszych generałów wie cokolwiek o waszych badaniach,
- wliczając mnie? - Zero.
- Pieprzone sukinsyny.
Nie da się ukryć bazy wiertniczej, pierdoły!
- Dobra. - Siły Kosmiczne Jeden jest 80 km od celu.
Jeśli ma lądować, musi zacząć podejście.
O Boże.
Co nam pozostaje?
Znajdź swoje jaja.
Dobra. Wiesz co?
- To delikatna sytuacja. - Mamy tyle broni.
- Spokój. - Użyjmy ich.
- Spokojnie. - Dość marchewki.
- Użyjmy kija. - Przepraszam.
- Używamy marchewek. - Generale.
A kija nigdy.
Jesteś, kurwa, generałem.
Użyj kija.
Robaczku.
Co się dzieje?
Jeśli ty i mama po prostu znikniecie,
nie będzie „nas”.
Jestem całkiem sama.
Czemu nie mogę liczyć nawet na tę jedną rzecz?
Możesz na mnie liczyć.
Wszyscy na ciebie liczą.
Zawsze jestem ostatnia w kolejce.
Nie. Erin, posłuchaj.
Ci wszyscy naukowcy i astronauci,
cały chiński rząd, właśnie czekają,
w tej chwili, na mój następny ruch.
Ale nie obchodzi mnie to, bo jestem tu z tobą.
Teraz.
Zawsze będziesz pierwsza.
Tak?
Jasne.
Co robisz?
Posłuchaj. Porozmawiamy o tym później. Tak?
Całe 40 sekund.
Co?
Miałam 40 sekund ze swoim ojcem.
Kochanie. Daj spokój.
Będzie więcej, gdy zaczniesz pieprzyć na boku?
Nie klnij, Erin.
Erin.
Tęsknię za tatą.
Zadzwonię do niego.
Choć widzimy się na kolacji.
Siły Kosmiczne Jeden,
rozpocząć sekwencję lądowania na Morzu Spokoju.
Kosmici są najważniejsi.
Ręczna kontrola wysokości działa.
Dobra. Siły Kosmiczne Jeden,
możesz lądować.
Zrozumiano. Rozpoczynam lądowanie.
Wysokość 900 m.
Sześćset metrów. Nawigacja podaje 47 stopni.
Sto metrów.
Nie mieliśmy się zatrzymać po drodze?
- Mamy przechył. - Nie.
Chyba mamy.
- Cicho. To rozkaz. - Tak jest.
Tam jest płasko.
- Cicho. - Tak jest.
Osiemnaście metrów. Metr w dół, trzy do przodu.
- Mam 5%. - Wychodzę.
Nie wychodź!
Kontakt.
Wyłączam silnik.
Procedura wyłączenia zakończona.
Wild Horse, Siły Kosmiczne Jeden wylądował.
Teraz jesteśmy Bazą Jeden.
Rozpoczynamy pierwszą fazę budowy.
- Wypakujmy ładunek. - Nie, pani kapitan.
- Generale? - To był długi lot.
Powinna pani rozprostować nogi.
Pani kapitan, powinna pani iść na spacer.
Na zewnątrz? Po Księżycu?
Tak. Zobacz, jaka jest pogoda.
Mam to powtórzyć?
Nie, proszę pana.
Dobra.
DEKOMPRESJA
DEKOMPRESJA ZAKOŃCZONA
Trzeba czarnych, by wrócić na Księżyc.
Cholera.
Chyba zachowamy posady.
Chyba nie zachowałem spokoju.
Czy naprawdę właśnie to zrobiliśmy?
Zrobiliśmy to.
LĄDOWISKO APOLLO 11 TRANSMISJA NA ŻYWO
Jeśli są zdenerwowani, mogli do mnie zadzwonić.
Napisy: Krzysiek Ceran