-Abaikan dia! -Abaikan!
Ya! Inilah caranya kita berurusan.
Cuma satu pusingan golf.
Ingatkan kita boleh bawa klien ke kelab bogel.
Tapi kita tak boleh lakukannya lagi.
Betul. Kita tak boleh buat begitu lagi
sejak parti Krismas tahun lepas.
Saya rasa ia sebab kelab golf tak benarkan wanita bermain di sana.
Jadi?
Jadi kita terpaksa bertemu klien tanpanya.
Dia patut jaga hal dia sendiri
dan bukan merungut kita lebih berjaya daripadanya.
Ya Tuhan!
Lihatlah.
Jaga maruah awak, sayang.
Gadis seperti dia bahayakan diri sendiri.
Jika tak berhati-hati nanti diambil kesempatan.
Terutamanya lelaki di kelab ini.
Dia agak menarik.
Gadis menarik tak terurus.
Jom bercakap dengan Brian.
Saya rasa dia boleh terima idea itu
-jika kita berikan sesuatu yang... -Maksud saya...
Dia sengaja cari masalah.
Oh, lihat.
Pada usia ini dia mesti dah tahu.
Mana kawan-kawannya?
Lari entah ke mana.
Dan biarkan dia di sini untuk diambil kesempatan.
Bunyinya seperti cabaran, Paul.
Mungkin.
Saya akan ke sana.
-Jerry! -Ya Tuhan!
-Tak sangka awak masih berani! -Nak lihat jika dia okey.
-Yalah tu. -Baik!
-Ayuh. -Ya.
-Pergi tengok jika dia okey. -Kami sokong awak.
Ya Tuhan. Di mana?
Hei!
Awak okey?
Awak cari apa?
Telefon.
Tiada di sini.
Mesti ada di sini. Ada di sini tadi.
Mungkin awak tertinggal di tandas?
Tidak.
Awak akan okey?
-Oh ya. -Bagaimana awak nak pulang?
Sewa kereta? Aplikasi sewa kereta?
Awak perlukan telefon untuk itu.
Ya.
Saya tahu.
Oh, tidak.
Okey, dengar. Saya pun nak pergi.
Saya boleh hantar balik.
-Tidak. -Tak apa. Tiada masalah.
-Tidak. -Apa awak nak buat?
Tiada masalah.
Mari kita pergi.
Macam itulah.
Boleh? Baik, pegang susur.
-Ya? Okey. -Ya Tuhan.
Saya baru bersihkan kereta saya.
Dia okey.
Saya tak okey.
Saya tak akan muntah.
-Saya rasa tidak. -Tidak?
Tengok, tuan. Lihat? Dia tak akan muntah.
Apartmen saya berdekatan sini.
Awak nak minum sebelum pulang?
Kita dah berada di sini. Awak nak minum bir?
Boleh bawa kami ke 242 Raleigh Drive?
Ia beberapa blok dari sini.
Letak alamat di dalam aplikasi.
Alamat di dalam aplikasi.
Arak kumquat.
Inilah minumannya.
Maaf tentang kawan-kawan saya di bar.
Mereka tak guna.
Begitu juga awak.
Nah, minuman.
Awak tinggal di sini seorang diri?
Tidak. Teman serumah saya ke luar bandar, jadi jangan risau.
Ya.
Menjijikkan.
Awak sangat cantik.
Awak tahu apa? Boleh saya...
Comot sikit.
Di sana.
Wah.
Saya nak baring.
Oh, baiklah.
Sebelah sini.
Jangan tidur.
Awak sangat cantik.
Tunggu.
-Apa awak...? -Tak apa.
Awak selamat.
Tak apa. Awak selamat.
Awak buat apa?
Tuhan, tubuh awak!
Awak buat apa?
Tunggu.
Hei.
Hei! Saya kata awak buat apa?
Memalukan!
Seronok malam semalam, sayang?
Jalan tegak saja! Macam itulah!
Dapatkan pelan B!
-Berapa, sayang? -Tak apa!
Kenapa, sayang?
Tak boleh bergurau?
Senyumlah sikit?
-Jangan tengok! -Awak tengok apa?
Cukup! Tak boleh bergurau?
Pergi matilah!
Tak dengar awak pulang semalam.
Semuanya okey?
Saya terpaksa kerja lewat.
Bukankah kedai kopi tutup pukul sembilan?
Kami kena buat inventori.
Awak selalu buat inventori di tempat itu.
Awak patut bercakap dengan pengurus.
Baiklah.
Awak tahu...
Saya bercakap dengan Graham dan dia kata
ada jawatan kosong di ibu pejabat
Jangan terkejut.
Saya syorkan nama awak untuk jawatan itu.
-Hai, boleh... -Kenapa awak buat begitu?
Sebab tempat ini muram dengan muka awak yang moyok.
Tapi saya sukakan tempat ini.
Awak tak suka.
Saya tak suka. Tapi, saya suka awak.
Helo?
Saya suka layan pelanggan.
-Bagus. Boleh saya dapatkan... -Tidak.
Cassie.
Jangan panggil nama saya. Saya okey.
Gail, perlukah.
Johnny kata dia nampak awak di Fallout minggu lepas.
Dia kata awak sangat mabuk dan bersendirian.
Dia agak bimbang. Saya tahu ini bukan urusan saya.
Dia tersalah orang. Saya tak pernah ke sana.
Okey.
Saya suka tocang awak.
Terima kasih.
Awak nak minum lagi?
-Saya tak boleh... -Saya belanja awak.
Beri gadis ini vodka kranberi.
Berapa umur awak?
Cukup umur, bukan?
Boleh beri saya secawan kopi?
Awak nak susu?
Apa?
Cassandra?
-Ya? -Ryan.
Cooper? Kita sekelas di Kolej Perubatan Forrest?
Neurologi tahun dua. Kelas Doktor Hadid.
Oh. Ya. Ryan. Hai.
Kenapa awak bekerja di sini?
Saya tak maksudkan...
Biadapnya saya. Saya tak...
Maksud awak kenapa saya bekerja di kedai kopi kecil ini?
Tak. Memandangkan...
Saya tak boleh tarik balik kata-kata saya, bukan?
Saya nak pergi. Boleh saya datang semula?
Saya boleh lakukan sekali lagi dan...
Awak nak susu?
Apa?
Dalam kopi awak.
Tidak. Tapi...
Awak boleh ludah ke dalamnya jika mahu. Padan muka saya.
Terima kasih.
Awak nak keluar bersama saya?
Apa?
Keluar berpacaran.
Biar betul? Saya baru meludah ke dalam kopi awak.
Saya akan akhirinya dengan sedikit kilauan,
untuk memberinya tekstur yang basah.
Sedikit saja di tengah
dan di atas.
Macam itu.
Jadi jangan lupa klik “like” dan langgan.
Terima kasih kalian kerana menonton. Saya sayang anda. Jumpa lagi.
Serius, awak mesti baca.
Katakan udang kara sangat hebat.
Belah kepala saya seperti sepit udang kara.
Saya sedang menulis novel sebenarnya.
Saya jenis yang cerewet.
Saya mengambil masa yang lama.
Saya asyik fikirkan ayat-ayat di dalam kepala saya.
Memilih ayat dengan teliti.
Ia tentang...
Bagaimana hidup seorang lelaki sekarang.
Kehidupan sebagai lelaki di dunia ini.
Kisah cinta orang miskin yang menyedihkan.
Segalanya berlaku di New York pada suatu malam.
Awak tahu apa?
Saya tak mahu bercakap tentangnya. Nanti tak jadi.
Awak ambil dadah, bukan?
Tidak.
Oh, jangan begitu.
Saya ada kerja pada waktu pagi.
Tak kisah. Saya juga ada kerja.
Nah.
Buat betul-betul.
Tidak. Letak hidung awak di sini.
Tak, di sini. Cuba...
Okey. Tak jadi.
Sedap.
Macam itulah.
Ya Tuhan, awak sangat cantik.
Tapi kenapa mekap tebal sangat?
Boleh saya tanya awak?
Saya tak faham kenapa wanita pakai mekap yang tebal.
Kaum wanita jauh lebih cantik tanpa mekap.
Lelaki tak suka wanita pakai mekap.
Ia sistem meruntun jiwa yang membelenggu wanita.
Tak patut.
Saya nak lihat awak.
Diri awak yang sebenar.
Dengan tetua dan kekurangan awak.
Saya rasa tak sihat.
Boleh ambilkan air?
Ya. Baik.
Biar betul?
Hei?
Hei, awak.
Hei.
Itu pun awak. Awak tertidur.
Bagus.
Rasa lebih baik?
Tidak.
Sebenarnya saya tak berniat keluar malam ini.
Syukurlah saya keluar.
Saya rasa kita sejiwa.
Boleh awak panggilkan teksi?
Awak baru sampai.
Saya nak pulang.
Tidak. Jangan pergi.
Jangan pergi.
Aduhai, awak sangat...
Saya mesti pergi.
Tidak. Jangan pulang.
Saya mesti pulang.
-Hei, Neil? -Ya?
Saya kata saya mesti pulang.
Alamak! Kejap. Apa ini?
Awak dah gila atau apa?
-Kenapa awak kata begitu? -Saya ingat awak...
-Mabuk? -Ya!
-Sangat mabuk? -Tidak.
-Ya. -Saya tak mabuk.
Tapi baguslah begitu, bukan?
Baik awak pergi.
Oh. Sekarang awak mahu saya pergi?
Tak. Cuma...
Saya sedang lalok.
Sangat lalok ketika ini.
Saya tak tahu saya buat apa.
Baik awak pergi.
Tadi awak tak mahu saya pergi.
Bahkan awak bertekad.
Saya orang yang baik.
Sungguh?
Saya ingatkan kita sehati sejiwa.
Sehati sejiwa?
Okey.
Apa kerja saya?
Maaf. Itu soalan yang susah.
Berapa umur saya?
Dah berapa lama saya tinggal di kota?
Apa hobi saya?
Apa nama saya?
Baik! Saya faham maksud awak.
Apa awak mahu?
Nak saya mengaku saya tak guna?
Baik, saya tak guna.
Whoa!
Kenapa awak takut, Neil?
Awak mesti bertenang.
Nasib baik awak tak cuba berasmara dengan saya ketika saya tak sedar diri.
Saya hormati awak kerana itu.
Sesetengah lelaki tak kisah.
Tapi awak kejutkan saya sebelum masukkan jari ke dalam saya.
-Manis sekali. -Apa maksud awak?
Yang saya pemangsa seks?
Entah. Awak pemangsa seks?
Saya lelaki yang baik.
Awak asyik kata begitu.
Awak sama saja dengan lelaki lain. Bagaimana saya tahu?
Saya tak tahu.
Sebab setiap minggu saya pergi ke kelab
dan setiap minggu saya berpura-pura mabuk seolah-olah tak boleh berdiri.
Dan setiap minggu
lelaki baik macam awak datang tengok jika saya okey.
Awak masih nak berasmara dengan saya?
Tidak, terima kasih.
Tak sesiapa mahu berasmara dengan saya.
Lain kali berhati-hati, Neil.
Tapi, kisah novel awak tak sedap bunyinya.
Selamat malam, Nina.
Apa ini?
Mak, apa ini?
Apa maksud awak?
Hadiah ini?
Hari ini hari jadi awak, Cassie.
Oh.
Ya.
-Oh, ya. -Mana ada...
Mana ada orang lupa hari jadi sendiri?
Sayang. Tolong. Jangan...
Jangan, Stanley, tolong. Jangan.
Tak sengaja, mak.
Mak tahu saya tak ingat tarikh. Masalah kecil.
Masalah kecil?
Awak lupa hari jadi awak.
Awak tak mahu adakan parti? Tak mahu jumpa kawan-kawan awak?
Saya tak ramai kawan, mak.
Jangan bergurau tentangnya.
Awak tahu betapa janggalnya situasi ini?
Awak masih tinggal di sini!
Bekerja di kedai kopi itu
sejak awak dan Nina berhenti belajar perubatan?
Awak keluar sepanjang malam, entah buat apa.
-Okey. -Dan awak...
Awak tiada teman lelaki! Tiada kawan!
Baik mak tulis semua itu dalam kad hari jadi saya.
Biar dia raikan cara yang dia suka, okey?
Semua kawan-kawan mak bertanya tentang awak.
Mak tak tahu apa nak beritahu mereka.
Mak tak tahu apa terjadi di sini.
Bukalah hadiah awak, Cass?
Okey?
Teruskan.
Oh, mak harap awak sukakannya.
Terima kasih.
-Wah. -Ya.
-Kejamnya. -Mesej yang jelas kepada saya.
Sekurang-kurangnya beg pakaian itu cantik tak?
Ya! Inilah metafora “keluar dari rumah kami” tercantik
yang pernah saya terima.
Kenapa awak tak buat lagi?
-Apa? -Keluar dari rumah mereka?
Tapi...
Entah. Guna Zillow atau Wanita Bujang Berkulit Putih.
Tinggal di bilik bawah rumah lelaki pelik. Entah.
Saya tak mampu, Gail.
Gaji awak bagi saya tak cukup. Bilik lelaki pelik pun tak cukup.
Jika begitu buat kerja lain. Buat apa-apa kerja.
Awak nak pecat saya?
Mungkin saya patut pecat awak.
Awak membuat andaian saya mahukan semua itu.
Jika saya mahu teman lelaki, kelas yoga, rumah, anak,
kerja yang mak saya boleh banggakan, saya pasti buat.
Saya boleh buat dengan mudah. Saya tak mahukannya.
Tapi tentu awak mahukan sesuatu.
Hei.
Oh. Awak. Hai.
Secawan kopi, tak mahu air ludah.
Dia meludah ke dalam kopi saya kelmarin.
Saya datang balik, sebab...
awak beri saya nombor palsu kelmarin.
Rasanya bukan saya.
Saya tahu. Jadi saya ambil masa beberapa jam mengarang
ayat romantik yang lucu.
Saya hantar teks itu kepada pekerja pelantar minyak bernama Red.
Dia terpikat?
Tak sangka dia terpikat. Tiba-tiba keadaan bertukar janggal.
Tapi takkan berkekalan dia di pelantar minyak,
jadi saya cuba bertemu awak sekali lagi.
-Telefon berbunyi di belakang. -Tiada bunyi telefon.
Saya pasti saya terdengar telefon berbunyi di belakang.
Dia selalu berpura-pura jawab panggilan setiap sehari.
Jika tak mahu teruskan, saya faham.
Saya tak mahu bercinta buat masa ini.
Baik.
Saya juga.
Bagaimana jika kita berkawan sahaja
secara rahsia saya sukakan awak sebenarnya?
Bercinta teruk. Semua orang teruk.
Saya keluar dengan wanita bulan lalu yang mahu bunuh gelandangan.
Awak keluar dengan mak saya?
Saya sukakan awak sejak di kolej perubatan.
Saya benar-benar sukakan awak dan asyik terfikirkan awak
meludah ke dalam kopi saya.
Makan tengah hari bersama saya hujung minggu ini. Tolonglah?
Jika awak tak suka kita guna kata rahsia
dan awak boleh pergi, tanpa soal.
Awak pun tak kisah tentang pembunuhan.
Buku awak penuh dengan pembunuhan.
Tapi ada benda yang awak benci, Lord.
Benda yang wangi. Benda berenda.
Benda yang berambut kerinting.
Hei! Awak bersiap.
Awak nak ke mana?
Saya nak pergi makan tengah hari.
Dengan siapa?
Seorang kawan.
Cassie?
Awak kelihatan cantik, sayang.
Terima kasih, ayah.
Dari mana dia dapat tangan tengkorak?
Mungkin tengkorak datuknya?
Tidak. Dia dapat dari bilik kakitangan.
Yang paling teruk dia tenung mata saya,
keluarkannya dan lambaikan kepada saya.
Saya bukan tandingannya.
Tak tahu kenapa saya ceritakan kisah itu.
Tiada yang lebih romantik daripada wanita terganggu
keluarkan tangan tengkorak dari vaginanya.
Memang benar.
Tiada siapa pernah keluarkan benda di tempat kerja saya.
-Baik. Jadi awak tak mahu? -Apa?
Terus belajar perubatan?
-Tidak. -Serius? Kenapa tidak?
Saya nak buat benda lain.
Kenapa?
Entahlah.
Tapi awak pandai. Awak tahu segalanya.
-Saya tak tahu segalanya. -Awak tahu segalanya.
Awak hebat. Saya teruk.
Ingat? Saya keluarkan buah pinggang yang salah daripada kadaver saya?
Tapi lihat awak sekarang. Membedah kanak-kanak.
Ya. Saya bertambah baik.
Syukurlah.Awak jauh ke depan berbanding orang lain.
Pasti awak jadi doktor yang hebat.
Saya tak cukup terdorong, saya rasa.
Awak nak minum kopi? Masih ada masa sebelum wayang itu.
Saya boleh ceritakan tentang lelaki tersangkut anunya dalam tamburin.
Ya Tuhan.
Mungkinkah orang fikir awak anak saya dari belakang?
Disebabkan beza ketinggian kita?
Ia fobia saya di tempat awam. Jika saya bersama seorang wanita.
Saya takut jika saya cium dia, orang akan jerit, “Jangan cium budak itu!”
Saya tak patut jerit bahagian ini, tapi...
Cuba jangan tinggi sangat?
-Jangan tinggi sangat! -Mungkin, ya.
-Ya. -Agak ketara.
Wah! Ini kebetulan yang janggal.
Apa?
Saya rasa...
Ini apartmen saya.
Kebetulan yang janggal.
Awak nak?
Kita di sini. Awak nak...?
...naik ke atas? Minum?
Boleh. Apa salahnya?
Terlalu awal. Maaf. Saya bukan...
Tidak. Jom naik ke atas.
Saya tak mahu naik jika awak tak...
Saya tersalah tafsir. Saya akan bawa awak pulang.
Awak dah tiba di rumah. Saya boleh panggil teksi.
-Awak pasti? -Ya.
Saya rasa saya buat silap kali ini.
Tidak. Bukan awak.
Cassie? Apa awak buat di sini?
Saya datang ambil ubat herpes saya.
Awak pun ada herpes?
Tak perlulah kita berbual tentang topik yang janggal itu.
Jadi saya...
...saya mahu berjumpa awak lagi.
-Jika awak mahu? -Ya.
Tapi kita tak boleh terburu-buru. Saya faham.
Ya betul.
Saya...
tak akan terburu-buru.
Malah saya akan bergerak dengan sangat perlahan.
Terima kasih.
Ya!
Maaf. Saya boleh tulis puisi.
Ini menakjubkan.
Awak buat apa? Nak makan malam?
Bukankah awak sedang bekerja?
Tidak. Dia menghidap leukemia
Tiada harapan untuknya. Dah berakhir.
-Saya bergurau. Syif saya dah tamat. -Ya Tuhan.
Biar saya ambil barang saya. Okey?
Jangan pergi.
-Ya Tuhan. -Apa?
Awak keluar dengan lelaki itu?
Tidak.
Oh...
Baguslah begitu.
Jadi, Ryan? Pakar bedah pediatrik?
Ya.
Awak pernah bunuh kanak-kanak?
Apa?
Ketika membedah mereka? Ada yang terbunuh?
Tidak.
-Biar betul? -Gail?
Kanak-kanak pernah mati ketika saya buat pembedahan.
Jadi maknanya ada.
Gail, jangan tanya kalau dia pernah bunuh kanak-kanak.
Saya akan berhenti jika dia berhenti bunuh kanak-kanak.
Betul juga.
Teruskan, merpati sejoli.
Boleh awak tutupkan kedai?
Baik.
Jika awak berdua nak lakukan seks di atas kaunter
peluntur ada di bilik belakang.
Saya tak mahu masuk pagi esok
dan nampak tanda punggung di pengisar kopi.
Faham?
Faham, jejaka idaman?
Ya.
Awak berdua berseronoklah. Ya Tuhan.
Dia nampak baik.
Dia memang baik. Dia kawan baik saya.
Awak masih berkawan dengan sesiapa di Forrest atau...?
Tidak.
Benarkah? Tiada siapa?
Benar. Tiada siapa.
Ya Tuhan. Saya tak boleh tinggalkan mereka.
Awak masih lepak bersama mereka?
Mereka tak teruk sangat. Mereka okey.
Ya Tuhan. Madison McPhee dapat anak kembar.
Dia sangat obses.
Saya tak ingat Madison.
Awak...
Ingatkan awak rapat dengannya? Awak berdua dan gadis lagi seorang itu.
Tidak.
Apa?
Ya Tuhan. Al Monroe akan berkahwin model bikini.
Dia buat tatu namanya untuk melamar.
Tak sangka dia bersetuju.
Biasalah, Al. Mendirikan rumah tangga.
Al Monroe?
Tentu awak ingat Al.
Ingatkan dia pindah ke London.
Dia tinggal di sana bertahun tapi kembali untuk berkahwin.
Awak sering berjumpa dia?
Kami tak rapat, tapi dia di dalam kumpulan itu.
Kami bertemu di tempat kerja sebab dia pakar bius.
Baguslah begitu. Dia akan berkahwin?
Saya tahu. Moga Tuhan berkati isterinya.
Dia setuju! Dapat kahwini buah hatiku. Seorang model bikini!
Madison McPhee: Tak sangka kawan baik akan berkahwin! Sebak!
Selamat datang ke Hotel Saint Joan, Cik.
Terima kasih.
Segelas ale halia. Dan sebotol champagne.
-Tak apa. Saya boleh tuang. -Tapi ia...
Cassie?
Madison!
Ya Tuhan!
Lihat! Awak kelihatan hebat! Hampir tak kenal awak.
Awak masih tak berubah.
-Manisnya. Saya dah tua. -Tidak.
Itu kesannya apabila dapat anak kembar. Tragik.
-Awak ada anak? -Tidak.
Rezeki awak akan datang nanti.
Champagne? Kita nak meraikan apa?
Demi kawan-kawan lama.
Terus terang, saya ingatkan saya akan berasa bosan menjaga anak-anak.
Tapi hebat sebenarnya.
Dah habis? Boleh ambil sebotol lagi? Terima kasih.
Dah lama saya tak mabuk pada waktu siang.
-Seronoknya. -Ya betul.
Saya tahu semua lelaki kata
mereka mahu isteri yang bekerja, tapi itu tak benar.
Tidak?
Tak. Mereka mahukan gadis feminis di kolej,
sebab hebat ada teman wanita yang prihatin tentang sesuatu.
Secara statistik, feminis sanggup melakukan seks anal.
-Itu fakta betul sebenarnya. -Benarkah?
Pokoknya semua lelaki mahu perkara yang sama.
Apa itu?
Gadis yang baik.
Setahu saya awak bukan gadis baik di kolej perubatan.
Fred, terima kasih.
Fred tak kenal saya di kolej perubatan.
Kami bertemu ketika saya bekerja di L’Oréal.
Kasihan Fred.
Kalau dia tak tahu tak apa, bukan?
Syukurlah semuanya berjalan lancar bagi awak, Madison.
-Terima kasih. Memang benar. -Ya.
Sebenarnya tujuan saya untuk bercakap tentang sesuatu hari ini.
Saya pun nak tahu. Dah lama tak siapa dengar khabar daripada awak.
Saya nak beritahu awak kenapa saya berhenti belajar.
Okey, baik.
Awak ingat apa yang berlaku?
Dah begitu lama.
Saya tahu tapi awak ingat?
Samar-samar.
Pernah awak terfikirkannya?
-Kenapa saya nak fikirkannya? -Betul.
Kenapa awak nak fikirkannya?
Jika seorang kawan datang ke rumah awak
dan beritahu awak mereka sangka sesuatu yang buruk
terjadi kepada mereka pada malam semalam...
-Cassie... -Sesuatu yang buruk.
Dah bertahun perkara itu berlaku.
Apa awak akan cakap?
Saya rasa pelik.
Adakah awak akan menjeling di belakangnya
dan katakan ia hanyalah drama?
Tak tahu kenapa awak marahkan saya.
Bukan saya seorang saja yang tak percayakannya.
Jika awak ada reputasi meniduri lelaki berbeza,
pasti orang takkan percaya
apabila mengadu sesuatu terjadi.
Maksud saya...
Awak tipu.
Awak rasa saya tipu?
Bukan saya yang tentukan.
Apabila terlalu mabuk, mesti ada benda yang terjadi.
Jangan mabuk sampai tak sedarkan diri dan harap orang
akan bantu ketika awak lakukan seks tanpa kerelaan awak.
Sayang sekali.
Ingatkan pendapat awak berbeza sekarang.
Maaf.
Demi kebaikan awak saya harap pendapat awak berbeza sekarang.
Jangan marah.
Saya akan bayar. Saya belanja.
Helo?
Awak okey, Madison?
Kepala saya pening. Saya rasa...
Tidak! Ya Tuhan.
Maaf.
Seronok dapat berjumpa awak lagi.
Awak benar-benar tak berubah.
Baguslah.
Jadi?
Dia di sana.
Bilik 25.
Duit awak di dalam sampul.
Awak pasti tentang ini?
Saya pasti.
13 Panggilan Tidak Dijawab Madison McPhee
Cassie? Hai. Seronok makan tengah hari semalam.
Macam dulu-dulu.
Saya sangat mabuk. Saya tak...
Awak nampak saya bercakap dengan lelaki seusia kita?
Dia seperti kenal awak. Cuma nak merungkai sesuatu.
Cassie, maaf. Tolong telefon saya. Saya agak bimbang.
Saya sedar di salah sebuah bilik hotel.
Saya rasa ada sesuatu yang terjadi. Entahlah.
Jumpa lagi esok.
Maafkan saya?
Maafkan saya! Hai!
-Saya? -Ya.
-Hai. Maaf. -Apa hal?
Maaf, telefon saya tiada bateri dan saya lewat ke tempat kerja.
Awak tinggal dekat sini? Awak biasa dengan kawasan ini?
Agaknya. Kenapa?
Boleh beritahu saya bagaimana nak ke Castle Diner?
Sebenarnya saya lewat untuk ke tempat kerja.
Tolonglah? Saya sepatutnya buat penggambaran video muzik
-dan saya... -Video muzik?
Ya. Saya jurusolek dan ini kali pertama saya bekerja dengan mereka.
Jika saya lewat, maka baik saya tak payah...
RAMBUT DAN MEKAP WET DREAMS
Ya Tuhan! Awak bekerja untuk Wet Dreams?
-Awak tidak nampak itu. -Saya tahu di mana Castle Diner!
Tak apalah. Saya akan tanya orang lain.
Tak mungkin! Ya Tuhan! Awak bekerja untuk Wet Dreams!
Ya Tuhan! Mereka dah tiba di sana?
Tolong bertenang.
Saya boleh tunjukkan jalan.
-Tolonglah? -Maaf. Tidak.
Jika saya tak tunjukkan, bagaimana awak nak cari tempat itu?
Mesti tak jumpa. Jika awak beritahu sesiapa tentang perkara ini,
saya akan dipecat.
Saya sumpah. Saya janji tak akan hantar apa-apa.
Ambil telefon saya.
Okey. Masuk. Tapi awak mesti rahsiakannya.
Mestilah.
-Wah. Awak peminat tegar. -Saya obses.
Saya ada Instagram yang dituju khas kepada anjing George.
Kebetulan yang gila.
Saya tahu.
Awak tahu apa?
Ini.
Ini takdir.
Nampaknya begitu, ya?
UNIVERSITI FORREST Permulaan segalanya.
Dekan Walker dah sedia, awak boleh masuk.
Masa depan anda bermula di sini
Daisy?
-Sayalah. -Dekan Walker.
Sila duduk.
Pembantu saya kata awak mahu teruskan khusus perubatan.
Benar.
Apa yang dorong awak ingin terus belajar?
Saya asyik terfikirkan masa saya belajar di sini.
Ya. Ini tempat yang luar biasa.
Ini permintaan luar biasa.
Ya. Tapi saya berhenti atas alasan yang luar biasa.
Oh.
Saya berhenti sebab apa yang terjadi kepada Nina.
Nina Fisher?
Awak tak ingat dia?
Mungkin awak ingat Alexander Monroe?
Oh, ya! Alexander Monroe.
Dia baru saja memberi ceramah di sini.
Dia seorang yang baik. Sangat bijak.
-Awak kawan dia? -Bukan.
Jadi awak tak ingat tuduhan
yang dibuat ke atas Al Monroe?
-Saya tak ingat. -Dia bawa seorang gadis, Nina Fisher,
gadis yang awak tak ingat,
pulang ke biliknya dan lakukan seks dengannya berulang-ulang
di depan kawan-kawannya ketika Nina sedang mabuk
dan tak tahu apa sedang berlaku.
Badannya penuh dengan lebam keesokan harinya.
Tanda tangan, awak boleh katakan begitu.
Adakah kejadian itu dilaporkan?
Ya.
Awak tahu Nina bercakap dengan siapa?
Awak.
Tapi awak tak ingat, jadi...
Awak rasa bukti tak mencukupi.
Awak kata, ini situasi “tuduh menuduh”.
Jadi...
Kami selalu terima tuduhan seperti ini.
Satu atau dua dalam seminggu.
Maaf saya tak ingat kawan awak, Nina,
tapi percayalah, ketika itu, saya siasat dengan teliti.
Kawan-kawannya menonton kejadian itu, sambil ketawa.
Sangat susah.
Jika dia minum
dan mungkin tak ingat apa-apa...
Jadi dia tak patut minum sampai mabuk?
Bukan itu maksud saya.
Maaf, saya bukan nak mengkritik, Dekan Walker.
Saya cuma nak jelaskan.
Kita semua takkan mengaku apabila diri rasa terdedah.
Apabila kita buat pilihan yang salah. Dan pilihan itu, kesilapan itu
memudaratkan dan membuat kita menyesal.
Menyesal?
Ya. Sebab awak nak saya buat apa?
Rosakkan masa depan anak muda setiap kali tuduhan begini diterima?
Jadi awak sanggup percayakan lelaki itu?
Saya mesti beri dia keraguan munasabah.
-Mestilah. -Tak bersalah sehingga terbukti.
Itu tak dinafikan.
Tidak.
Terima kasih kerana meluangkan masa.
Kawan awak tak apa-apa?
Tidak. Dia tak okey.
Tapi Al Monroe okey. Syukurlah dia berjaya sekarang.
Sebenarnya dia akan berkahwin
Saya rasa awak buat keputusan yang bijak.
Kita mesti beri budak-budak ini keraguan munasabah.
Sebab itu saya tahu awak tak kisah bahawa tiga jam lalu,
saya ambil anak gadis awak, Amber, dari sekolah
perkenalkan kepada budak-budak yang berada dalam bilik itu sekarang.
Apa?
Dia sangat cantik, bukan? Nampak lebih tua daripada usianya.
Saya tak percayakan awak.
Mereka ada beberapa botol vodka di dalam bilik mereka.
Saya akan pastikan mereka layan anak awak dengan baik.
Dia kelihatan teruja sebenarnya.
Oh! Tunggu. Telefonnya ada di sini.
Dia tentu mahukannya nanti.
Awak gila.
Tidak.
Anak saya berada di bilik mana?
Saya dah kata. Bilik yang sama dengan Nina.
Saya dah kata saya tak ingat.
Malang sekali.
Awak buat apa?
Dia gadis yang muda.
Bagi budak-budak lelaki itu, dia tak muda lagi.
Beritahu saya dia berada di bilik mana.
Dia berada di bilik mana?
Sekarang, perempuan gila! Cakap di mana dia berada!
Sekarang juga!
Dia berada di bilik mana?
Tolonglah!
Tolong beritahu saya.
Betul kata awak, okey?
Itu yang awak nak dengar?
Betul kata awak.
Tengok betapa senangnya.
Awak mesti fikirkan dengan cara yang sepatutnya.
Lain rasanya apabila melibatkan orang yang awak kasihi.
Tolong beritahu di mana anak gadis saya.
Bertenang.
Dekan Walker, awak ingat saya sanggup buat macam itu?
Syukurlah saya tak percayakan lelaki macam awak.
Amber sedang duduk di dalam restoran, menunggu band lelaki kegemarannya
muncul untuk video muzik.
Restoran Castle Diner jika awak nak telefon dan periksa.
Tapi baik awak telefon.
Dia mungkin tak tahu mereka tak akan datang.
Dia bodoh, bukan?
Tapi cantik.
Siapa perlukan otak?
Lagi pun perempuan dipandang rendah.
Bagus bertemu awak lagi, Dekan Walker.
Hei! Awak menghalang jalan!
Ke tepi!
Awak berada di tengah jalan?
Bagaimana awak dapat lesen?
Awak rosakkan seluruh DMV?
Helo?
Saya bercakap dengan awak! Pandang saya, perempuan bodoh!
Awak nak... ? Okey, ya. Mari sini. Awak nak ke mana?
Awak nak tinggalkan kereta awak di tengah jalan?
Awak nak datang ke mari? Awak marah?
Tidak!
Itu besi tukar tayar?
Gila!
Bertenang, okey?
Tolong bertenang.
Okey.
Berhenti!
Perempuan gila!
Apa awak kata?
Ryan? Apa awak...?
Awak masih hidup!
Saya bergurau. Awak tak jawab telefon. Jadi...
Alamak! Wayang itu. Maaf. Saya terpaksa bekerja lewat.
Saya pergi ke kedai kopi itu. Gail kata awak bercuti.
Semuanya okey?
Ya. Saya baik. Saya sedang buat sesuatu.
Saya faham. Kita masih sempat menonton wayang jika kita tak makan malam.
-Saya agak letih. -Ya.
-Boleh saya telefon awak esok? -Ya.
Okey.
Tapi awak okey?
Awak kelihatan seperti...
Apa?
Ada yang tak kena?
Tak. Saya baik.
Terlalu banyak... Terlalu banyak kopi.
Jangan bekerja di kedai kopi.
Okey.
-Selamat malam. -Selamat malam.
Macam inilah.
Ya, hati-hati melangkah.
Apabila kita masuk ke dalam rumah, awak mesti senyap,
sebab tak tahu jika ibu bapa saya dah tidur dan saya mesti hormati mereka.
Harga puncak ketika ini.
Satu perpuluhan dua? Itu...
Tak begitu jauh. Awak boleh berjalan?
-Entahlah. -Kita cuba. Jom. Mari.
Macam itulah.
Awak boleh. Seronoknya.
Cassie?
Ryan?
Apa awak buat di sini?
Saya berjumpa kawan-kawan sebab kerja saya dibatalkan pada saat akhir.
-Boleh saya jelaskan? -Tak apa.
Salah saya. Saya tak tahu dia dah berpunya.
Dia belum...
-Dia awak punya. -Saya punya?
Awak tahu namanya...?
Claire?
-Hampir tepat. -Okey. Selamat malam.
Jangan pergi, Ryan. Tolong tunggu?
Cassie, jika awak tak berminat awak boleh beritahu saya.
Kejamnya.
Memalukan.
Awak boleh pergi, okey?
Kejap, awak tak mabuk?
Oh tidak.
Awak psiko yang Jerry bawa pulang!
Saya tak tahu awak cakap apa.
Beginilah. Saya tak berminat!
Buat kerja gila awak di tempat lain.
Lagipun awak pun bukan hangat sangat.
Awak pun bukan pandai mengurat, Paul.
Bila kali terakhir awak berjaya memikat gadis?
Hati-hati.
Tak, awak berhati-hati.
Bukan saya seorang yang buat benda ini.
Sesetengah gadis lain lagi gila.
Saya tak percaya.
Ada seorang wanita di kota ini yang bawa gunting.
Awak bohong.
Cubalah lain kali awak keluar dan lihat apa akan terjadi.
Kenapa awak semua mesti rosakkan segalanya?
Boleh saya bantu awak?
Saya harap begitu.
Maafkan saya.
Saya tak buat kerja guaman lagi jika itu tujuan awak datang.
Bukan kerana itu.
Hari ini hari pembalasan awak.
Dah lama saya tunggu.
Masuklah.
Pejabat awak kata awak cuti sabatikal.
Mudah untuk dapatkan alamat awak. Mereka beri saya begitu saja.
Saya suruh mereka beri kepada sesiapa yang bertanya.
Tak selamat begitu.
Tak guna bersembunyi lagi.
Dia mesti dibayar.
Agaknya.
Awak kelihatan resah, En. Greene.
Saya datang untuk bertanya tentang sesuatu
yang berlaku tujuh tahun lalu.
Mungkin awak tak ingat klien bernama Alexander Monroe?
Awak bantu ramai budak lelaki seperti dia.
Mesti awak tak ingat gadis
yang awak ugut dan buli sehingga dia gugurkan kesnya.
Saya ingat dia.
Nina?
Itu namanya?
Maaf. Saya tak ingat nama penuhnya tapi...
Namanya Nina, bukan?
Ya.
Saya ingat dia.
Awak datang untuk mencederakan saya?
Awak nak saya cederakan awak?
Agaknya.
Saya mengalami epifani,
tapi doktor panggilnya episod psikosis.
Ia berlaku di tempat kerja. Jadi...
Kini saya cuti sabatikal.
Saya dapat bonus untuk setiap penyelesaian di luar mahkamah.
Ada bonus lagi untuk setiap dakwaan yang digugur.
Kami semua dapat.
Ada seorang lelaki.
Kerjanya ialah mencari di akaun media sosial mereka
untuk sebarang maklumat mengaibkan.
Dia menghubungi kawan-kawan lama, pasangan seks lama.
Awak tahu betapa mudahnya mencari maklumat begini dengan internet?
Pada zaman dahulu, kita kena selongkar tong sampah gadis itu.
Kini? Sekeping gambar dia mabuk di parti dah memadai.
Para juri pantang melihat gambar begitu.
Awak mesti tolong saya.
Saya tak boleh tidur.
Tak tahu berapa lama saya tak...
Saya tak boleh memaafkan diri sendiri.
Itu awak mesti tahu.
Saya tak boleh memaafkan diri sendiri kerana semua ini.
Saya maafkan awak.
Maafkan saya.
Pergi tidur.
Awak nak saya masuk sekarang?
Tidak.
Awak tetap akan bayar saya, bukan?
Ya.
Cassie?
Awak masih ingat parti hari jadi Nina yang ke-16?
Ya Tuhan. Mana boleh lupa?
Saya dalam keadaan tak terurus.
Nina muntah di atas buaian.
Bukan detik yang membanggakan baginya.
Budak lelaki itu curi pasu awak.
Nina paksa dia pulangkan dan minta maaf dengan awak.
Dia begitu takutkannya. Nina tarik telinga budak itu.
"Minta maaf dengan mak saya!"
Siapa namanya?
Simon. Atau Steve. Atau apa.
Kenapa awak datang?
Saya mahu berjumpa awak.
Hentikan ini. Tak elok untuk kita semua.
Tak elok untuk Nina. Tak elok untuk awak.
Saya tahu awak rasa bersalah kerana awak tiada di sana,
tapi awak mesti lupakannya.
Saya cuba betulkannya.
Tolong sikit. Awak tak boleh.
Fikir secara matang, Cassie.
Saya menyesal saya tidak pergi bersamanya.
Tidak.
Saya juga menyesal.
Cassie.
Lupakannya.
Tolonglah.
Untuk kita semua.
PARTI BUJANG: MALAM TERAKHIR AL MONROE SEBAGAI LELAKI BEBAS!
Padam Akaun Frender
Oh hebat, awak rupanya.
Boleh saya masuk?
Ya.
Awak nak apa-apa? Nak Kopi?
Atau lelaki untuk dibawa pulang.
Ya, elok juga. Ada lelaki bodoh di sini?
Ya. Ada seorang rasis di tingkat lapan.
Bagus.
Apa awak mahu,
Cassie?
Saya datang untuk meminta maaf tentang...
Oh.
Saya sedang fikir bagaimana nak jelaskan.
Bukannya saya tak berminat.
Saya berminat.
Saya sangat berminat.
Okey. Maaf jika saya keliru. Ia...
Awak... Maaf. Kita...
Kita dah keluar beberapa kali.
Awak enggan cium atau sentuh saya, tapi tak apa.
Lepas itu saya nampak awak pulang bersama lelaki menakutkan
yang memakai fedora.
Saya akui, fedora itu tak boleh dimaafkan.
Malam kelmarin...
susah saya nak jelaskannya.
Tapi ia tak akan berlaku lagi.
Saya berjanji, ia tak akan berlaku lagi.
Boleh kita cuba sekali lagi?
Boleh saya cuba?
Saya tak...
Saya tak tahu.
Awak okey?
Saya...
Tak apa. Saya...
Kita jumpa lagi.
Buatkan saya kopi.
Kami dah tutup.
Bagus.
Awak nak pergi makan malam?
Ya.
Tidak.
Kunjungan kali pertama ke farmasi bersama-sama.
-Ya. -Kemajuan besar.
Maafkan saya.
Awak nyanyi lagu Paris Hilton?
Ya.
Oh, hentikannya.
Tak apa.
Tak menyedihkan lagi jika ada orang lain di sini.
Itu gerakan dadih yang bijak. Cara ini.
Dah berminggu saya tak lakukan ini di dalam farmasi.
-Pelik. -Secara harafiah, berminggu.
Terima kasih. Maaf.
Mereka okey.
Keju?
Saya mahu, ya. Terima kasih.
-Roti? -Ya.
Okey.
Terima kasih.
Rumah ini hebat. Menakjubkan. Cantik.
Cantik. Isteri saya, Susan, sangat rajin bekerja.
-Ya, cukup ketara. -Ya.
Makanlah. Sebelum sejuk.
Nampak sedap.
Terima kasih.
Saya buat sos itu.
Sos...
Sos ini sangat sedap.
Mengagumkan.
Ryan? Dengar kata awak seorang doktor.
Ibu bapa awak tentu bangga.
Tidak. Mereka mahu saya jadi DJ.
Dia kelakar.
Kelakar.
Awak tak kata dia kelakar, Cassie.
Ayah?
Awak tak kata saya kelakar?
Tidak. Saya kata awak membosankan, tapi kaya.
Saya membosankan. Tapi tak kaya.
Jika begitu, terima kasih kerana singgah, nak.
Awak doktor apa?
Pediatrik, jadi... kanak-kanak.
Siapa nama...?
Siapa nama doktor itu? Doktor Cassie?
Gary?
Bukan. Doktor Katzen entah apa.
Ya. Ayah, dia hampir 80 tahun.
Ya, tapi awak tak kenal Doktor Katzen...?
Tidak.
Saya keliru. Ada organ yang berbeza di dalam badan kanak-kanak?
Tidak. Semuanya sama. Cuma...
Balutan yang berlainan warna dan sebagainya.
Bukannya pembedahan otak.
Saya faham, ya.
Sos ini sangat sedap.
-Selamat malam, awak berdua. -Selamat malam.
Terima kasih memperkenalkan kami kepada Ryan.
Ayah tahu ia susah.
Awak tahulah, mak awak, dia...
Kami berdua bersyukur yang,...
Ya Tuhan, ayah. Dia bukannya baik sangat.
Ya, ayah dah penat.
Okey.
Sayang?
Nina seperti anak kami. Itu awak tahu.
Kami sangat rindukannya.
Tapi, kami rindukan awak.
Jumpa lagi esok.
Mak awak. Mak awak hangat. Maaf.
Mak awak sangat hangat.
Awak mahu nombor dia?
-Saya boleh pasangkan jalan. -Serius?
Dia lebih sukakan awak daripada saya.
Saya harap itu tak benar.
Boleh saya...?
Boleh saya beritahu awak sesuatu?
Boleh.
Saya rasa awak menakjubkan.
-Tidak, Ryan. Tolong jangan. -Diam, perempuan bodoh.
Tolong dengar. Saya rasa awak menakjubkan.
Saya...
Saya dah jatuh cinta dengan awak.
Saya juga jatuh cinta dengan awak.
-Ya Tuhan! -Jangan buat kecoh.
Saya akan belikan basikal untuk awak!
-Ryan, bertenang. -Saya tenang.
Saya sangat tenang.
Oh, sayalah yang paling tenang!
Cassie!
Tidak.
Madison? Apa awak buat di sini?
Maaf. Saya cuba telefon. Saya tinggalkan mesej tentang lelaki itu.
Kawan awak?
Saya tak tahu jika nombor telefon awak masih berfungsi lagi.
Mungkin saya ada nombor lama. Saya belum...
Saya tahu ini gila,
saya menunggu di anjung awak seperti pengendap.
Maaf. Saya patut telefon awak balik.
Tiada apa terjadi dengan lelaki itu. Percayalah.
Awak pasti? Nampak seperti...
Saya tahu ia nampak seperti apa, tapi bukan.
Dia tak sentuh awak.
Oh, syukurlah.
Oh, saya begitu risau yang...
Yang dia dan saya...
Dia cuma letak awak di atas katil.
Perhatikan awak untuk memastikan awak okey.
Maaf saya tidak telefon awak balik. Tak patut.
Ya, tapi... Tuhan.
Dengar sini, ada...
Saya nak tunjuk awak sesuatu.
Okey.
Boleh kita masuk ke dalam?
Ya.
Awak nak minum air atau apa-apa?
Tidak, terima kasih.
Selepas kami makan tengah hari dan saya mabuk
dan terjaga di dalam bilik hotel bersama lelaki itu,
saya terfikirkannya.
Apa awak kata tentang Nina? Bagaimana kita semua berpura-pura...
Dan saya teringatkan sesuatu.
Apa?
Ada sebuah pita.
Apa?
Video bodoh. Yang diagihkan.
Saya juga terima. Semua orang terima.
Ketika itu ia cuma... Cuma gosip.
Gosip?
Banyak yang berlaku ketika itu, sepanjang masa.
Awak tahulah. Bekalan elektrik kerap terputus.
Saya harap itu cuma imaginasi saya.
Tapi...
Saya selalu simpan semua telefon saya untuk foto atau sebagainya. Jadi...
Nah.
Saya tak tahu bagaimana kami boleh tontonnya dan...
Apa?
Rasa ia kelakar.
Awak boleh simpan telefon itu.
Awak tak perlu tontonnya. Saya tak akan menontonnya. Tapi...
Entahlah. Buat apa awak suka. Jangan libatkan saya.
Boleh awak tolong saya?
Ya.
Jangan hubungi saya lagi.
Ya Tuhan! Ini gila.
Ryan! Alamak. Lihat ini.
Jangan rakam saya. Simpan kamera itu.
Ya Tuhan.
Ryan, ayuh!
Ini teruk.
Ya Tuhan. Al? Al?
Cassie?
Apa awak buat di sini? Awak okey?
Boleh kita bercakap di tempat lain?
Saya sedang bekerja.
Kita mesti berbincang sekarang.
Okey. Apa hal?
-Semuanya okey atau...? -Saya memang tak guna.
Apa yang terjadi?
Awak ingat semuanya akan okey.
Cassie?
Lihat ini.
Awak nak tunjukkan apa? Apa ini?
Adakah itu Al Monroe?
Ya Tuhan.
Kejap, adakah itu? Saya tak mahu lihat itu, Cassie.
Kenapa tidak? Dulu awak suka tengok.
Awak cakap apa?
Ya Tuhan! Wah. Ini gila.
Ryan, alamak! Lihat ini!
Oh, tidak.
Saya tak ingat. Saya tidak.
Tak terkejut, ya?
Saya masih muda.
Saya nak awak buat sesuatu untuk saya.
Fikirkannya baik-baik.
Saya ada video ini
sedia untuk dihantar kepada semua kenalan awak.
Ibu bapa awak, rakan kerja awak, semua rakan lama awak dan isteri mereka.
Cassie, jangan begitu.
Saya hantarnya sekarang atau awak boleh beritahu saya
di mana parti bujang Al Monroe.
Apa?
Kenapa?
Awak tak perlu tahu kenapa.
Tapi apa awak nak buat?
Itu bergantung.
Bergantung kepada apa?
-Awak ingat mereka akan pecat awak? -Oh, tidak.
-Doktor Ryan Cooper? -Oh, tidak.
Awak merawat budak-budak. Mereka mesti berwaspada.
Banyak yang berubah sejak zaman persekolahan, bukan?
Tolong fikirkannya.
Dah lama saya fikirkannya.
-Okey. -Okey.
Sudah. Okey?
Mereka semua ada di sana hujung minggu ini.
Jangan salah sangka saya jahat.
Cassie, saya cintakan awak.
Saya cintakan awak, Cassie.
Maafkan saya.
Tolong maafkan saya.
Tidak.
Awak ingat awak sempurna?
Awak tak pernah lakukan apa-apa yang memalukan?
Saya tak boleh...
Awak akan beritahu semua orang?
Entahlah.
Saya tak boleh hidup dengan ancaman menghantui saya.
Saya tak buat apa-apa!
Okey.
Kasihan Ryan. Cuma pemerhati yang tak bersalah.
Ya.
Jangan beritahu sesiapa saya akan datang,
Jika tak, saya akan sebarkan video macam awak buat.
Kita berdua takkan jadi doktor, perempuan tak guna.
Bagus.
Selamat tinggal Ryan.
Doktor dah sampai!
Waktu tarian bogel, sayang! Ayuh!
Cepat! Jururawat! Saya tak sihat!
Ambil suhu badan saya!
Saya dah kata tak mahu penari bogel.
Nanti Anastasia mengamuk.
Siapa yang pesan dia?
-Joe? -Jangan pandang saya!
Tak sesiapa nak mengaku?
Apabila Anastasia tahu, habislah awak semua.
Keluar dari sini.
Awak pengantin lelaki?
Ya.
Jika begitu duduk.
Tidak!
Sekarang...
Saya mahu awak semua melutut di depan saya
macam budak-budak nakal.
Semua ada di sini? Saya tak mahu sesiapa tertinggal.
Ya. Semua pesakit ada di sini, Jururawat.
Naik ke atas.
Tak apa. Saya tak mahu naik.
Saya tak perlu buat apa-apa jika awak tak mahu.
Tapi saya hanya dibayar jika saya bawa awak ke atas.
Okey.
Okey semua!
Pastikan dia merangkak keluar pada waktu pagi!
Sampai dia tak boleh berjalan!
Tinggalkan sedikit untuk kami!
Jadi, apa saya, uh...
Naik ke atas katil.
Okey. Saya takutkan awak.
Tak perlu takut. Naik ke atas katil.
Baik.
Tidak. Maaf, saya tak mahu digari.
Ini untuk keselamatan saya.
Apabila saya buat tarian peribadi, tangan lelaki suka meraba.
Oh! Betul. Baik.
Awak tak perlu...
-Saya lelaki budiman. -Betul?
Ya.
Jangan terkejut, tapi lelaki baik yang paling teruk.
Maaf. Boleh longgarkan sikit?
Nanti awak biasalah.
Begini,
Saya bukannya pengecut tapi...
Awak tak akan buat apa-apa, bukan?
Saya cintakan tunang saya dan kami akan berkahwin.
Saya tak mahu sebarang
Awak ingat saya akan paksa awak
buat benda yang awak tak mahu buat?
-Tidak. -Tepat sekali.
Jadi, siapa nama awak?
Candy.
Nama sebenar awak.
Nina.
Nina Fisher.
Apa awak kata?
Saya kata nama saya Nina Fisher.
Tolong lepaskan saya.
Maaf, tak boleh.
Mesti budak di bawah suruh awak lakukan ini?
Joe yang suruh?
Bahkan dia tak akan buat perkara melampau ini.
Saya tak faham.
Awak bukan Nina Fisher.
Kenapa tidak?
Sebab dia dah mati, okey.
Tentu Nina Fisher lain. Kebetulan.
Saya rasa tidak.
Boleh awak lepaskan saya? Ini tak kelakar.
Kenapa saya nak beri awak nama gadis yang dah mati?
Saya tak suka dilakukan begini, okey. Cukup!
Tapi saya tak buat apa-apa.
Kalian!
Hei, Joe? Brandon! Chip! Tolong naik ke atas?
Mereka tak dengar.
Jika dengar pun, mereka dah tak sedarkan diri.
Sesuatu saya belajar di Forrest
betapa mudahnya masukkan sesuatu dalam minuman.
Awak rasa mereka akan ingat itu. Terutamanya Joe.
Adakah saya kenal awak?
Tak mungkin awak ingat saya, Al. Awak begitu popular.
Awak kawan Nina.
Tidak! Awak kawan Nina!
Jadi awak perasan saya sebenarnya?
Saya tak sangka.
Dulu saya taklah hangat sangat,
jadi awak tak endahkan saya.
Apa awak mahu? Wang? Awak nak ugut saya?
Beritahu saya apa yang awak lakukan.
Adakah awak bercakap tentang...?
Awak rasa saya cakap tentang apa?
Saya tak buat apa-apa!
Kami masih muda!
Saya tak mahu dengar alasan itu lagi.
Dengar sini.
Mungkin dia menyesal selepas itu, okey?
Oh, ya, dia menyesal.
Saya tak buat apa-apa!
-Salah! -Apa semua ini?
Lihat, saya...
Saya tak tahu awak nak saya cakap apa. Tapi kami tidak...
Apa?
Awak tahu.
Tidak? Dia dalam keadaan tak bermaya.
Dia tak tahu apa sedang berlaku.
Itu parti! Maksud saya...
Lihat! Kami semua sedang mabuk!
Tapi dia juga mahu berseronok.
Dalam video itu dia tak kelihatan seronok.
Video?
Awak tak ingat? Kawan awak Joe rakam kejadian itu.
Percayalah, parti itu tak begitu seronok
jika didedahkan.
Saya akan beri awak apa saja. Saya akan buat apa saja.
Apa saja.
Jangan nangis.
Tolonglah jangan nangis. Cakap apa yang awak buat.
Tapi saya tak buat salah apa-apa!
Dia berhenti belajar.
Pelajar paling cemerlang dalam kelas dan dia berhenti belajar.
Saya juga berhenti untuk jaga dia.
Kami berdua hilang.
Tapi awak tamat pengajian dengan cemerlang.
Pernah rasa bersalah? Atau lega dia dah tiada?
Saya juga terjejas oleh kejadian itu!
Ini mimpi ngeri bagi setiap lelaki yang dituduh begitu.
Boleh awak teka apa mimpi ngeri setiap wanita?
Masalahnya, awak ingat awak dah terlepas
sebab semua orang dah lupa.
Tidak!
Tapi saya belum lupa.
Awak dah gila!
Saya sedih sebab terpaksa berhenti.
Seumur hidup saya mahu jadi doktor.
Tapi kebelakangan ini saya rasa nak teruskan cita-cita saya.
-Berhenti. -Awak tahu?
Tolong hentikannya.
Nina luar biasa. Sangat pintar.
-Tolong! -Kepintaran luar biasa.
Tolong!
Tolong saya!
Saya nak awak kenalinya.
Aduh!
Dia sangat susah digambarkan
sebab dia suka bersendirian.
Sejak umurnya empat tahun.
Dia dah matang sejak hari pertama.
Wajah yang sama.
Gaya berjalan yang sama.
Dan kelakar.
Kelakar seperti orang dewasa.
Saya kagum dengannya.
Tak sangka dia mahu jadi kawan saya.
Dia tak patut kisah fikiran orang kecuali saya,
sebab dia ialah...
Nina.
Lepas itu dia bukan Nina lagi.
Tiba-tiba dia jadi orang lain.
Dia milik awak.
Bukan namanya yang dia dengar apabila berjalan.
Nama awak.
Nama awak terngiang-ngiang di telinganya.
Dia asyik terdengar nama awak.
Membuatkan...
dia tertekan.
Apabila saya dengar nama awak lagi.
Nama awak yang jijik.
Saya nak tahu bila kali terakhir orang sebut namanya?
Atau terfikirkannya? Selain daripada saya.
Saya berasa sedih. Sebab Al...
Namanya patut terngiang-ngiang di telinga awak.
Tidak.
Tak apa. Saya dah steril. Saya ada bakat jadi doktor.
-Awak gila! -Awak tahu apa?
Saya rasa saya bukan gila.
Saya akan buat secepat mungkin, okey.
Berhenti!
Lepaskan!
Jangan bergerak! Berhenti! Tolong!
Awak!
Oh tidak!
Ini salah awak!
Berhenti!
Jangan bergerak!
Malam yang dahsyat.
Jururawat itu?
Biar betul?
Bagus.
Joe?
Al, jangan takut.
Anastasia tak akan tahu.
Apa yang berlaku di sini kekal di sini.
Dia dah mati, Joe.
Jangan begitu.
Saya serius.
Awak bergurau.
Apa?
Awak bunuh penari bogel di parti bujang awak?
Apa ini, tahun 90-an? Klasik.
Nak saya bawa dia pergi supaya awak boleh tidur?
Baik. Sayang? Masa untuk pergi.
Dia buat apa? Hei, ayuh.
Kita kena pergi.
Sayang? Kita buat apa?
Biar betul!
Dia dah mati?
Kenapa penari bogel itu dah mati?
Saya dah kata.
Bagaimana ini boleh terjadi?
Entah.
Okey. Hei. Al?
ini bukan salah awak.
Nampaknya seperti salah saya.
Bukan salah awak.
Bukan.
-Saya akan masuk penjara? -Apa?
Bagaimana dengan perkahwinan dan kerja saya?
Anastasia mesti marahkan saya.
Oh tidak, jangan.
Al. Ini kemalangan, bukan?
Hei!
-Ini kemalangan. -Mestilah kemalangan!
Ya, mestilah kemalangan.
Tak siapa akan dipenjarakan sebab tak siapa akan tahu.
Jika sesiapa tanya, kita semua nampak dia balik semalam.
Dia berbogel lepas itu dia pulang.
-Dia pulang? -Dia pulang.
Okey.
Semua akan okey.
Kita akan uruskannya.
Kita buang mayatnya sebelum yang lain pergi.
Hei! Jangan risau. Lihat saya.
Ini bukan salah awak, Al.
-Terima kasih. -Awak tak buat salah.
Baik.
Awak tak buat salah.
Ini bukan salah awak.
Boleh awak buka gari saya?
Mari sini.
Boleh awak kesan telefon bimbitnya?
Maaf, puan. Ia dimatikan sebelum dia pergi.
Nampaknya dia tak mahu orang tahu dia pergi mana.
Dia jarang hilangkan diri begini.
Tak benar, sayang.
Stanley.
Awak tahu dia semakin pulih.
Benar, dia semakin pulih.
-Dia semaklin pulih. -Ya, benar.
Betul, dia semakin pulih.
Dia akan pulang.
Awak kenal dia. Dia selalu pulang.
Dia ada jumpa sesiapa? Dia ada teman lelaki?
Ya.
Awak Doktor Cooper?
Ya.
Detektif Waller.
Ya. Silakan masuk.
Sila duduk.
Pakar bedah pediatrik, ya?
Ya.
Sangat disanjungi.
Terima kasih atas sumbangan awak untuk komuniti ini.
Baik. Ya.
Maaf kerana mengganggu awak bekerja, Doktor.
Awak kenal Cassandra Thomas?
Ya.
-Ya. -Bagaimana awak kenal dia?
Kami...
Kami pernah berpacaran.
“Pernah” berpacaran?
Kami...
putuskan hubungan beberapa hari lalu.
Beberapa hari itu berapa lama?
Khamis lalu.
Pernah awak bertemu dia sejak itu?
Tidak. Maaf. Ini berkenaan apa?
Ibu bapa Cassandra membuat laporan orang hilang.
Maaf. Apa? Kenapa?
Sebab dia dah hilang.
Sejak bila?
Sejak Jumaat.
Dia beritahu ibu bapanya ada lawatan kerja.
Tapi rakan kerjanya tak tahu apa-apa.
Awak tahu dia pergi ke mana hujung minggu ini?
Dia ada sebut tentang lawatan kerja itu.
Awak tahu di mana?
Tidak.
Maafkan saya.
Tak apa, Doktor.
Antara kita berdua, bunyinya seperti ada yang tak kena.
Dari segi mental.
Ayahnya rasa dia tak begitu stabil.
Ya, jiwanya
tak tenteram.
Awak rasa mungkin dia mahu cederakan diri sendiri?
Ya.
Mungkin juga.
Mungkin dia cederakan diri sendiri.
Mungkin itu yang berlaku.
Terima kasih kerana berterus terang.
Saya tak mahu kacau awak lagi
tapi boleh awak datang ke balai esok,
untuk memberi keterangan rasmi.
Baiklah, apa-apa saja yang boleh membantu.
Terima kasih kerana meluangkan masa. Saya hargainya.
Terima kasih.
-Comel. -Ya
Anastasia, awaklah perkara terhebat yang pernah berlaku kepada saya.
Awaklah pedoman hidup saya dan buah hati saya.
Al, awaklah kawan baik dan teman sejiwa saya.
Saya cintakan awak.
Al seperti adik saya. Kami membesar bersama.
Kami kawan baik. Susah senang kami bersama.
Saya sayangkan dia. Dia bertemu Anastasia
gadis terbaik untuknya.
Hebat.
Apa khabar?
Hei.
Nampak pengapit pengantin itu?
Itu jenis gadis yang buat awak loya lihat isteri awak di rumah!
Dia berlatih di Cirque du Soleil.
Awak boleh pancut di punggung dan wajahnya secara serentak.
Baguslah.
Dahsyat. Bagus bertemu awak.
Ya, awak juga.
-Hai, apa khabar? -Hai Joe.
-Bagus bertemu awak. -Ucapan yang baik.
-Saya nak pergi minum. -Okey.
Mesej Mesej Berkala Cassandra Thomas
DARIPADA: CASSANDRA THOMAS
SEKIRANYA SAYA HILANG
HANTAR SURAT DAN MESEJ INI KEPADA POLIS
PARTI BUJANG - KABIN 57, VERNINGTON WOODS
Awak ingat dah berakhir?
Kini barulah berakhir.
Berseronoklah di majlis perkahwinan itu!
-Awak Alexander Monroe? -Ya.
Awak ditahan kerana membunuh Cassandra Thomas.
-Tidak. -Asingkan pengantin itu.
-Maaf, awak tersilap. -Awak berhak untuk tidak bersuara.
Maafkan saya. Apa sedang berlaku? Al!
Bawa dia ke kereta.
Yang dikasihi,