"Hayattaki en önemli şey meslek seçimidir
ama o da şansa kalmıştır." PASCAL
HAZİRAN
Çok yorgunsunuz.
Naïma!
Nerede o?
-Buraya gel. Seni seviyorum. Görüşürüz. -Ne?
Bir şey diyeceğim.
De.
Bu bir sürpriz.
Geliyor.
Ne yapıyorsunuz?
Mutlu yıllar sana
Ne gerek vardı?
Mutlu yıllar Naïma
Mutlu yıllar sana
-Hadi. -Mutlu bir gün!
Evet!
Naïma için!
Hadi!
-Teşekkürler. -İyi ki doğdun.
-İyi ki doğdun güzellik. -Sağ ol.
En iyisini sona saklıyorum.
Al. Küçük bir hediye.
Bu ne?
Olamaz...
Harika.
Cidden mi?
Evet, cidden.
Benim mi bu?
Tabii ki hayır.
Komşunun.
-Yapma. -Senin.
Ağlayacağım.
Melodrama da bayılır.
Benimle gel.
Plaja gidelim.
Her zaman kaltak.
Sanmıyorum.
Evet, bana bak.
-Ayakkabını yarım mı giydin? -Dikkat et.
Acıdı. Beni kıskanıyor musun?
Sıkıcısın. Ezbere bilmiyorsun.
Biliyorum. Merak etme.
Repliğin, "Çok çılgınsın kızım. Annene çekmişsin."
Çok çılgınsın kızım. Annene çekmişsin.
Bak ne diyeceğim.
Aptal annen baban gibi burada çürüyeceksin.
Siktir, çok iyisin.
İçim ürperdi.
-Öyle miyim? -Evet.
Kendini kaptırdın. Çok seksiydi.
-Seksi sensin. -Sensin.
Tatilin ilk günleriydi.
On altı yaşına basmıştım.
Sofia?
Çok değişmişsin!
Biricik kuzenim.
Sofia Paris'e taşındığından beri pek görüşmüyorduk.
Yardım edebilir misin?
Bu hangi dilde?
Latince "anı yaşa" demek.
Annesini daha o yaz kaybetmişti.
Mutlu yıllar sana
O da değişmişti.
Parayı önemsemiyorsan ne iş yapacaksın?
Bilmem. Sen biliyor musun?
Evet. Oyuncu olacağım.
Sahi mi? Harika. Ya sen?
O da oyuncu olacak.
Evet.
Seçmeler ayın 13'ünde.
Sahi mi? Harika. Konu ne?
Serbest.
Ben Leïla'yı oynayacağım.
Leïla kim?
-Bekhti. -Onu tanıyor musun?
Biraz.
-Sahi mi? -Onunla resim çektirdi.
Onu arkadaşı sanıyor.
Kıskanıyorsun.
Kendini kaptırma bebeğim.
-Çantan muhteşem. -Sağ ol.
-Gerçek mi? -Evet.
Fiyatı...
3.000-4.000 vardır.
Üç-dört bin avro mu?
O sene bir erkek arkadaşım olmuştu.
Adı Enzo'ydu.
Yaz başlamadan ayrılmıştık. Bunu pek takmıyordum.
Dodo'yla ilişkim bana yetiyordu.
-Günaydın kızlar! -Merhaba.
Naïma, hâlâ uyuyor musun?
Uyandım. Bana bir şey okuyor.
"Okuyucu sayfası:
Hiç aşık olmadım
ve bu beni rahatsız etmiyor."
İyi günler!
-Uyan Naïma. -Uyanığım.
Kapının arkasında. Okumaya devam et.
"Annem bir gün Beyaz Atlı Prensimle tanışacağımı söylüyor.
Ama ben inanmıyorum.
Aslında aşk hikayeleri iğrenç.
Günümü gün etmeyi yeğlerim."
Sofia?
Mutlu yıllar.
Ciddi misin?
Beğendin mi?
Satın mı aldın?
Tabii. Başka ne olacak?
Çok şaşırdım.
Vay canına...
Kılıfı bile güzel.
Böylece ikiz gibi oluruz.
-Aynı çanta. -Çok mutluyum.
Sağ ol canım Sofia'm.
Bir şey değil.
"...düz ve parlak saçlar.
Açmaya en üstten,
köklerden başlayın." Tamam.
"Nemli ve güçlü olmalı."
Saç ipuçlarını okuyayım mı?
Neden olmasın?
"Kıvırcık saç için.
Saç diplerinin terlemesi
ve yastığın kırışması
-kıvırcık saçı..." -Seni seviyorum.
"Altın kural,
saçı nemlendirmektir. Böylece saman gibi olmaz.
Nemli saç pürüzsüz, güçlü ve dayanıklıdır.
Besleyici şampuan kullanmak ve düzenli bakım yapmak gerekir.
Saç maskesini birkaç saat, hatta bütün gece durulamayın.
Düzleştiriciyi çok sık kullanmayın.
Cihazınız iyi olsa bile saç uçlarını kurutup saçı kırar."
Ben günde beş kez kullanıyorum.
"Saçınızı haftada en fazla bir gün, 215 derecenin altında ısıyla
düzleştirin.
Saçı kabartmadan pürüzsüz hale getirmek için
açmaya uçlardan başlayın." Gelenlere bak.
Bu tarafa.
"Köklerden başladığınızda..."
Sana güveniyorum.
"...bukleler bozulur
ve saç üç kat fazla kabarır."
Gördün mü?
Üreme organları.
Büyüleyici.
Deniz kestanesi gibi dikenlisin.
Değilim. Bak, aksine.
Hissediyor musun?
Yumuşak, değil mi?
Burası da, ama...
...burası
en yumuşağı.
Dudaklarıma ağda yaptım da.
Kuzenime aldırmayın. Delidir.
Sana soran oldu mu?
Kuzenimle konuşan benimle konuşur.
Ne diyorsun?
Bıraktın mı?
-Al, saç ürünü. -Sağ ol.
Çantanı al.
Havluyu ben alırım.
Gitmeyin kızlar! Buraya gelin!
Sizi görmek istiyorum!
Boş versene!
Hadi, buraya gelin!
O sürtükleri boş ver.
Kime sürtük diyorsun?
Sürtüğün tekisin.
Kime diyorsun?
Eve, annene koş. Siktir git!
Deliye bak, bana sürtük diyor.
Git kestanelerinle oyna.
Siktir git!
Bize sürtük dediler ama tepki vermedin.
Ne olmuş? Çok mu önemli?
Bana hakaret etti yahu.
Hödük.
Sürtükler.
Bir önceki ilişkinde ne elde ettin?
Adı neydi?
-Enzo. -Tamam. E?
Bilmiyorum. Aşk?
Evet, aşk...
Ben aşkla ilgilenmiyorum.
-Herkes ilgilenir. -Ben değil.
Ben heyecanı, serüveni yeğliyorum.
Hislerin benim için önemi yok.
Sana bir öğüt vereyim mi?
Hiçbir şey bekleme. Her şeyi sen başlatmalısın.
Anladın mı?
Hadi gidelim.
SERİ GALİBİYET
Benim adamda
Her şey çok güzel sevgilim
Benim adamda
Hiçbir şey yapmayız
Yatarız hep güneşin altında
Okşar bizi adeta
Tembelliğin tadını çıkarırız
Yarını düşünmeden
Benim adamda
Hayat çok tatlıdır
Sessiz sakindir adam
Sevgilimin yanında
Hindistan cevizi ağaçlarının altında
Ağır ağır sallanan
Sessizce
Rüyamızda bizi görüyoruz
-Selam. -Selam.
-Gelmiyor musun? -Hayır.
Canını sıkan ne?
Burada, onların karşısında
yemek yemek.
Bu biraz tuhaf.
Şiddet uygulamak gibi. Hayvansı bir şey.
Hayır.
İnsanlar bize bakmaktan zevk alıyor.
Tatil keyfi.
Bizim keyfimiz ne olacak?
Biz de keyif alabiliriz.
Bilmiyorum. Hayır.
Lüksün gerçek prensibi
zıddını tatmış olmaktır.
İkisi bir aradadır.
Çok zengin olmak için yoksul olman gerek.
Tersi de geçerli. Yoksulluğa katlanmak için
zenginliğin var olduğunu bilmen gerek.
Farklı bir şeyin.
Peki onlar neden keyif alıyor?
Açıkladım ya gerzek.
Ne?
Viski iyi mi?
Çok güzel, değil mi?
Evet ama bunu neden aldın?
Güzellik, çıkar olmaksızın tatmin olma sebebidir.
Bir şey, ona sahip olmak istemeden hayran olduğunda güzeldir.
Ama ben tüketici değilim.
Aşığım ben. Aradaki fark bu.
Peki Sokrat.
Çıkalım.
Hayır, lütfen. Çok yorgunum.
Olmaz, yaz geldi.
Eğlenmek istiyorum. Hadi.
Bu gece Mambo yapacağım
Bu gece
Mambo yapacağım
Royal Casino'da
Eski moda ahşap lambrilerin altında
Yağmur
Unutturacak bana
Sense hayal kurduracaksın
Yaz şarkılarında olduğu gibi
Plajda aşık olalım birbirimize
Bakayım gözlerinin içine
Öpücükler ve deniz kabukları
Mavi sularla senin aranda
Teşekkürler.
-Bu gece eğlendin mi? -Sigaran var mı?
Tamam.
Bu sizin tekneniz mi?
Evet.
Şarkıcı mısın?
-Şarkı söylemeyi biliyorsun. -Ben mi?
Niye benimle alay ediyorsun?
Saçmalama.
Çok iyi söylüyor, değil mi?
-Saçmalama. -Müthiş.
Kes şunu.
Evet, şakaydı.
Tabii ki.
Elime döktüm.
Üstüme de.
Yaşlıları mı seviyor?
Bilmem. Ne olmuş ki?
Öylesine sordum.
Neden konu o olunca bu kadar hassassın?
Değilim.
Biraz hassassın.
Replikler ezberlendi mi?
Evet. Ömür boyu bana baskı mı yapacaksın?
Niye hep bağırıyorsun? Seçmeler yaklaştığı için sordum.
İnsanlara rezil olmak istemiyorum.
Başımın belasısın.
Tam bir divasın.
Ne yapıyorsun?
Nasıl yani? Sizinle geliyorum.
Ya ne olacaktı?
Merhaba.
Bu arada,
bayraktaki ülkenin adı ne?
Man Adası.
Orası ülke mi?
Elbette.
-Britanya adaları. -Şampanya?
Hayır, viski içiyorum.
Şu an yurt dışındayız.
Orası Fransa'da değil mi?
Değil.
-Sahi mi? -Pasaport ve vize
-gerekiyor. -Benim var.
Çok güzel.
Aslında...
Bu ülkede özgür değil miyiz?
-Evet. -Ne istersek yaparız.
Ne istersek.
Ne istersen.
O zaman geliyorum.
-Burada mı yaşıyorsunuz? -Evet.
Ben Paris'teyim.
Paris'e bayılırım.
Paris'te tam olarak ne yapıyorsun?
Bu ne biçim bir soru?
Tatildeyiz.
İşten bahsetmeyelim.
Eğlenmek istiyoruz.
-Üşüme. -Sağ ol.
Hadi içeride ısınalım.
Birlikte mi çalışıyorsunuz?
-Evet. -Hayır, bu doğru değil.
Aslında...
-benim için çalışıyor. -Hayır, aslında kölesiyim.
Saçmalama.
Ben senin kölenim.
-Onun gözünde köleyim. -Neden?
-Kıymet bilmiyor. -Sen biliyor musun?
Ben mi?
Satın almayı bilirim.
Ne oldu Dodo?
-Hiç. -Niye kızdın?
-Kızmadım. -Ne oldu?
-Hiçbir şey. -Dodo!
Bizimle gel dostum. Benim de yatım var.
Hadi. Anahtarı kaybettim ama.
Sorun yok.
-Söyle. -Kızgın değilim.
Söylemiyorsun.
-Bir şeyim yok. -Onlar arkadaşınız mı?
Sadece tanışıyoruz.
Başka yere gitmelerini söyler misiniz?
Sen söyler misin?
Neden ben? Kendin söyle.
Rica ediyorum, "Neden ben?" diyorsun.
-Sen gitsen olmaz mı? -Ciddi misin?
Lütfen millet.
-Tamam, ben giderim. -Hayır, o gitsin.
Ne? Kendini ne sanıyorsun?
Kes şunu. Davetli değilsin.
Beni ne sanıyorsun?
-Kes şunu. -Gösterişçi.
Kıçını sallamak dışında ne özelliğin var?
Senin kıçına kimse bakmıyor diye kıskandın.
Benimle gel.
İyi misin?
İyiyim.
Benimle gel.
Hadi Naïma.
Kaç yaşındasın?
Bence insan ömrü boyunca tek yaştadır.
Yani?
Yani... Evet, bu doğru.
Büyürüz ve yaşlanırız ama...
Ömür boyu 30 yaşında olan adamlar tanıyorum.
On beş yaşında kalanlar da var.
Bazılarıysa uzun zamandır 50'sine girmeyi bekliyor.
Teorini beğendim.
Ya ben?
Kaç yaşındayım?
Sen mi?
Bilmem.
Seni tanımam gerek.
-Hayal kırıklığına uğrarsın. -Niye?
Niye mi? Kadınlar hep bunu soruyor.
-Benimle gel. -Bir kat daha mı var?
-İyi geceler. -İyi geceler.
Katlayalım.
-Geliyor musun? -Evet.
Hoşça kalın.
İyi günler.
Beni bekle.
Yedi avro 80 sent lütfen.
Teşekkürler.
Hesabı sen öde. Ben ödeyemem.
Ben de.
Çantanı yanına almadın mı?
Hayır.
Dışarı çıkarken hiç almam.
-Her şeyi onların ödemesini bekliyorsun. -Evet.
Bu senin için normal.
-Evet. -Zekice.
Hale bak. Hesabı bile ödeyemiyoruz.
Sakin ol. Sorun yok.
-Nereye gidiyorsun? -Bekle.
Teşekkürler.
Merhaba beyefendi, hanımefendi.
Merhaba Naïma.
-Nasılsın? -Selam!
-İyi, teşekkürler. -Organize olalım.
Hadi millet.
Anneni gördün mü?
Selam güzellik.
Evet.
Burada staj yapmayacak mıydın?
Doğru.
Bunu sana annem mi söyledi?
Çok meşgulüm. Seçmelerim var.
Ama hoşuma gidiyor.
Hazır olunca gel.
Tamam.
-Görüşürüz. -Hoşça kal.
Kontinentali...
-Hesabı ödeyeceğim. -Evet.
Yedi avro seksen sent.
Buyurun.
Teşekkürler.
Hoşça kalın.
İyi günler.
-Hallettim. -Dur.
-İyi misin? -Evet, niye?
Buna gerek yoktu. Dün gece için kızgın mısın?
Hayır.
Dün gece hiçbir şey olmadı.
Tamam, gidelim.
Merhaba hanımlar.
-Merhaba. -Merhaba.
Ne istersin?
-Paran yok sanıyordum. -Bu hediye.
Kimden?
André'den.
Bunlar çok pahalı.
Evet, çok iyi bir adam.
-Buna bayıldım. -Çok güzel.
Evet, çok güzel.
-Affedersiniz. -Evet?
-Bu saatlerin fiyatını sorabilir miyim? -Tabii.
-Ludivine, fiyat kataloğu. -Elbette.
İkisi de 1.500 avro.
Tamam, en pahalısı bu mu?
Hayır, bu 3.500 avro.
Sen bunu al.
Bunu çok sevmedim. Minicik.
Kimin umurunda? En pahalısını al.
Hoşuna gitmezse yine gelip o ikisini alırsın.
İki saati ne yapacağım?
Kimin umurunda? Birini annene ver.
Mutlu olur.
-Pardon. -Buyurun?
Karar verdik.
Ben bu bileziği alıyorum.
Çok zevklisiniz.
Lütfen Ludivine.
Geldim efendim.
Size mi vereyim? Bende mi dursun?
Bay Montero'nun hesabına yazın.
Harika.
Affedersin.
Günaydın kızlar.
-Selam beyler. -Merhaba.
-Nasılsınız? -Çok iyi, teşekkürler.
Nasıl ölmek istersin?
Bilmem.
Paris-Rio yolcularını hatırlıyor musun?
Bir gece aniden ölmüşler.
Kimse fark etmemiş.
Herkes bunun harika olduğunu söyledi.
Öldüğünü fark etmemenin.
Bence öyle değil.
Düşünmeye, korkmaya...
ve veda etmeye
fırsatları
olmamış.
Affetmeye de.
Af dilemeye de.
Anneni mi düşünüyorsun?
Dışarı çıkalım.
Bu akşam olmaz.
Sen çık ama.
Yalnız kalmak mı istiyorsun?
Naïma!
-Selam, iyi misin? -Evet, sen?
-Yer misin? -Aç değilim.
Geçen gün için kızgın mısın?
-Neden? -Sofia olayından ötürü.
Hayır, unuttum gitti.
Pislik gibi davrandım.
-Hadi. -Nereye gidiyoruz? Nice'e mi?
Ben de istiyorum.
-Ne? -Dövme.
Ciddi misin? Parasını nasıl ödeyeceksin?
Hediyenle.
Şaka mı bu?
Hediye değil miydi?
Paramı böyle harcayamazsın.
İstediğim bu.
Ama plan bu saçmalık değil,
birlikte Paris'e gitmekti.
Hediye senin mi benim mi?
Senin.
İyi o zaman.
Merhaba.
Dodo, elini ver lütfen.
Sessizce acı çekmene göz yummalıyım.
Sofia?
-Ne? -Bak.
Hoşuna gitti mi?
Beğendin mi?
Uyan!
Ne yapıyorsun?
Programı kaçıracağız. Normalde hiç kaçırmayız.
-Bu ne dağınıklık! -Sofia nerede?
Alışverişe gitti.
Kahve içer misin bebeğim?
Bana öyle deme.
Bu saat nereden çıktı?
Hiçbir yerden. Zaten çok çirkin.
Paranı bunlara mı harcıyorsun?
Oteli arayıp staj konusunu konuştun mu?
Emin değilim demiştim sana.
Seçmelere katıldın mı?
Bırak biraz yaşayayım.
Beni boğuyorsun.
Hayat senin hayatın.
Senin seçimlerin. İnsan bir kez yaşar.
Sence Sofia özgür mü?
Değil mi?
Bazen özgür olmak için çalışmak gerekir.
Bu ofiste çalışmaktan zordur.
Ne kadar yoruluyor, görmüyor musun?
Bu arada, sen de.
Umarım tatilin iyi geçiyordur.
Evet, tatil güzel.
Yapma.
Dillendirmek istemesek de
yatçıları bekliyorduk.
Sofia'nın bir kuralı vardı.
Asla birini aramamak.
Beklediğimiz mesaj iki gün sonra geldi.
Selam kuzenler. Yarın akşam arkadaşlarla yemek yiyeceğiz. Gelir misiniz?
Arayacaklarından emindim.
Bandı buraya yapıştırıyorsun.
Böyle geriyorsun.
Kedi gözü etkisi yaratmak için.
Bunu yapacaksan saçını arkaya atamazsın.
Önde perçem olmalı.
Farklı delikler var.
Ne kadar gereceğini seçebiliyorsun.
Hafif, orta ya da aşırı gerilmiş.
Bunu Sophia Loren de yaparmış.
Saati değiştirmek istiyorum.
Bir şey seçtiniz mi?
Teşekkürler.
Ne? Yemek mi yapıyorsun?
Dışarıda yiyeceğiz.
Erkeklerle yemeğe gitmeden önce bir şeyler yemelisin.
Sahi mi?
Amaç yemek değil.
Ne o zaman?
Birbirimizi tanımak, sohbet etmek.
En önemli şey etrafındaki insanlara dikkat etmen.
Yemek yemekle meşgul olursan...
Evsiz gibi yersen bunu yapamazsın.
En azından sos yap.
Yapmayı bilmiyorum.
Ben yapayım mı?
Sos yapmayı biliyor musun?
Senin için hazırlayayım.
Gerçek bir şefsin.
Neden şef olmuyorsun?
-Sadece sos. -Çok iyi ama.
Çok az şef var.
Yani kadın şef.
Evet!
-Hoşuma gitti. -Gitti mi?
Ne yapıyorsunuz kızlar?
Bak.
Hayır.
Ciddi misin?
Hadi ama, yapma!
Bana 16 ver...
Evet. Bas git hadi.
Buradan çıkıp
300 metre yürü.
Paylaşamayız...
Thierry, yardım edeyim.
Ama aşağıdaki kısım senin.
Oyuncu musun? Çok güzelsin.
-Teşekkürler. -Ev sahibiyken...
Eğleniyorduk çünkü o sıkılmıştı.
Andy, burada mı kalacaksın?
-Bu bir hikaye değil. -Biliyorum.
Sorun yok...
Şeyle geldik...
O zaman...
Düşündüm ki...
Evet, öyle yapacağız.
Bu şarkıyla adınız aynı.
Sahi mi?
Bilmiyordum.
-Evet. -Öğrendiğim iyi oldu.
Ne oluyor?
Pek konuşmuyorsun.
Diyecek bir şeyim yok.
-Biri bunu itiraf etti. Sevindim. -Mümkün değil.
Yemin ederim.
Havadan sudan konuşmayı bilmiyorum.
-Sahi mi? -Bu konuda iyi değilim.
Bu, diyecek bir şeyin yok demek değil.
Boş konuşmak istemiyorsun demek.
Tamam.
Havuza girelim mi?
Canım yüzmek istemiyor.
Seraphin, dadıyla yatacaksın.
Hadi yüzmeye gidelim.
Tabii.
Hadi!
Gelsenize!
André, hadi!
Fazla dikkatlisin.
Bilmiyorum.
Hadi!
Dikkat!
Evet!
Benimle gel. Çok güzelsin.
Onu seven peşinden gitsin!
Hadi!
Deniz suyu havuzu.
Yanımıza gelin!
Onlara bahşiş ver.
Acını dindireceğim.
-Eve tek gitmeyi mi yeğlersin? -Neden?
-O mu? Hayır. -Emin misin?
-Ne yapacağız? -Hiçbir şey. Davet edilmedik.
Sofia?
Hemen dönerim.
Ya kuzenim? Onu eve yalnız gönderemem.
Bu gece teknede kalırım.
Eve yürüyerek mi gideceksin?
Evet. Sorun olmaz.
Emin misin? Seninle yürüyebilirim.
-Merak etme, bir şey olmaz. -Tamam.
Yarın yatla gezmeyi teklif ettiler.
Elbisemi, mayomu ve şapkamı getirir misin?
-Yarın mı? -Sabah.
Her şeyi getiririm.
-Siyah olanı mı? -Sakıncası yok mu?
-Sorun değil. -Yarın görüşürüz.
-Hadi. -Beni bekleyin!
El pozisyonuna bakalım.
Oyun sırasında karmaşık oluyor.
-Sadece iki, değil mi? -Evet.
Ortaya üç tane.
-Açılmıyor mu? -Asla.
Açalım hadi.
Şimdi para koyacağız.
Oradan...
Bir şeyden toplamak lazım. Bu önemli.
Kartların neler?
Göstereyim mi?
-Evet. -Tamam.
Amaç en çok karta sahip olmak mı?
-Üç kart. -Sofia!
Gelsene.
Ayakkabısız lütfen.
Beğendin mi?
-Evet. -Güzel, değil mi?
Hiç tekneyle gezmemiştim.
Demin evimi gördüm. Minicik görünüyordu.
Bu ilk seferin mi? Ama Cannes'da yaşıyorsun.
Her şeyin bir ilki vardır.
Güzel, değil mi?
Toskana'nın kuzeyinde hava güzel.
Floransa 29,
Pisa 33 derece.
En yüksek sıcaklık ise 35 derece ile Livorno'da...
Motorunuz geliyor.
-Selam Riccardo, nasılsın? -İyiyim millet!
Günaydın.
-Günaydın. -Günaydın. Affedersin.
Evet, bu...
Al.
Yerinde olsam...
Oldu.
-Hanımefendi. -Bir dakika. Ayakkabılarım.
Dikkatli ol.
Dikkat.
-Bu... -Otur lütfen.
-Selam. -Biraz acelemiz var.
Philippe bizi arkadaşına götürdü.
Adı Calypso'ydu.
İtalya ne kadar yakınmış meğer.
Calypso.
Harikulade.
André Montero.
-Sahilden gelmek çok güzel. -Burası muhteşem.
Sizi aldım çünkü burası labirent gibi.
Marco'yla sık sık burada kalırdık.
-Vahşi bir orman. -Philippe zenginleri birleştiriyordu.
Botanik bahçesine bayılıyorum.
İşi buydu.
Gitgide daha çok sanat eseri
almaya başladık.
Ev muhteşem.
Rita!
Bunlar Marco'yla topladığımız eserler.
André'nin ailesinde herkes denizci.
Öğle yemeği yapıyorum!
-Geldiler. -Antika delisidir.
Geçende 17'nci yüzyıldan kalma müthiş bir sekstant aldı.
-Bahsettim sanıyordum. -Şu an teknede mi?
Evet ama Philippe onu alıp getirebilir.
-Neden? -Olmaz, daha yeni geldin.
Önce bir şeyler iç.
-Sakıncası yok mu? -Seve seve giderim.
-Hallederim. -Hayır, gitme.
-Sağ ol Philippe. -Ne demek.
Bekle, geliyorum.
-Teknen nerede? -Orada.
Çok güzel.
-Ne? Ev mi kadın mı? -Arkadaşınız.
Tabii ya.
-Çok da tehlikeli. -Neden?
Ben de tehlikeli olmak istiyorum.
Ne istiyorsun?
-Ne zaman? -Hayatta.
Bilmem.
Oyuncu olmak istiyordun.
Hayır.
Dodo oyuncu olmak istiyor.
Ya üniversite?
-Siz gittiniz mi? -"Siz" dersen seni suya atarım.
Şaka yapmıyorum.
Daha az resmi konuşamam.
Gerçeği söyleyeyim mi?
Yanlış alanda okudum.
Nasıl yani? İşin çok iyi gibi.
Hiçbir eksiğin yok.
Özgürlük demek patronunun olmaması, sabah istediğin saatte kalkman demektir.
-Sen öyle değil misin? -Hayır.
İçine kapanık olmak seni tehlikeli kılmaz.
Konuşmayı öğrenmen lazım.
Saklanıp hiçbir şey söylememek kolay.
Bunun kanıtıyım.
Beyefendi.
Yardım edeyim.
-Saat kaç? -İki buçuk.
Benimle dalga geçiyor resmen.
Tepemi attırıyor.
-Sıra sende. -Bende mi?
Kusura bakmayın, arkadaşım...
Vakit yok, acelemiz var.
Bunu nasıl yapacağım?
Teşekkürler.
Çok güzel.
Benim işim bu.
Başka bir şey ister misiniz? Kahve mesela?
-Likör? -Kahve.
Ne zamandır tanışıyorsunuz?
Yedi sekiz gündür, değil mi?
-Epey yeni, değil mi? -Evet.
Çok garip.
Gemilerin sis düdükleri bana hep Marguerite Duras'yı
hatırlatıyor.
Marguerite Duras mı?
En çok hangi kitabını seviyorsun?
Hepsini seviyorum.
Eminim favorin vardır.
Duruma bağlı. Sürekli değişiyor.
Döneme, ne hissettiğime bağlı.
Şu an hangisi derdin?
Bu hassas bir soru
çünkü karakterimi belli eder. Biraz utanç verici.
Evet ama...
-Biz bizeyiz. -Yeter.
Hayır, ciddiyim.
Önceden Acı'ydı.
Ama...
Bugün Sevgili derdim.
Sevgili...
Harika.
Evet.
Sevgili harikadır.
-Sana dürüstçe bir şey sorabilir miyim? -Tabii.
-Fazla özelse söyle. -Yok canım.
-Kaç yaşındasın? -Yirmi iki.
Düşündüğüm gibi.
-Çok garip. -Ne?
Bilmem. Bu kadar estetik ameliyat.
Bu yaşta yaptırmanı anlamıyorum çünkü çok güzelsin.
Teşekkür ederim.
Ne için?
Güzelsin dediniz.
Çok naziksiniz.
Ama siz de çok güzelsiniz.
Teşekkürler.
Belki suratıma dokundurmadığımdandır.
Bununla savaşmak zavallıca.
Ölümü reddetmek gibi.
Hem insanı yaşlandırıyor. Haksız mıyım?
Zavallıca mı? Hayır.
Bence dokunaklı.
-Dokunaklı mı? -Evet.
-Eviniz gerçekten muhteşem. -Çok naziksin. Sağ ol.
Sizin yaşınıza gelince benim de olur umarım.
Sıcak, değil mi?
-Yüzmeye gidebilir miyiz? -Tabii. İyi eğlenceler.
-Sen yüzmek istemiyor musun? -Hayır, teşekkürler.
Biz ne yapalım? Yüzelim mi, yürüyelim mi?
-Yürüyüş olur. -Tamam.
Eylülde ya da ekimde de
-gelmeniz lazım. -Çok isterim.
André? Senin hakkında şaşırtıcı bir şey duydum.
Anlatsana, merak ettim.
Duyduğuma göre... Eskiden anarşistmişsin.
-Hâlâ anarşistim. -Tabii ya.
Brezilya'nın en zengin koleksiyoncularındansın.
Sanatçılar, fiyatlar hakkında yorum yapıyorsun. İtibarlısın.
Ve anarşistsin.
-Aynen. -Bunu bana açıklaman lazım.
-Ben anladım. -Pekala, o zaman açıkla bize.
Anarşistler...
-özgürlük ister, değil mi? -Bu biraz daha karmaşık.
Bırak açıklasın.
Toplumda bizi ne özgür kılar?
-Para. -Aynen.
Anarşistler paraya değer vermez.
-Paranın değeri yoktur. -E?
Paran varken parayı küçümsemek, olmadığında küçümsemekten kolaydır.
İşte bu. Bildi.
Açıklama yapılmadan her şeyi anladı.
Öyle.
Evet, gördüm...
Ben de tuttum bütün gün çeviri yaptım.
Ve bu...
Aptal durumuna düştüm.
Hayır.
Bundan zevk alıyordunuz, bu da beni mutlu etti.
-Hadi gidelim. -Hoşça kalın.
Dikkatli gidin.
-Dikkat et! -Özür dilerim.
Temizleyelim şunu.
-Pardon, seni görmedim. -Kes sesini!
Naïma, kalk.
Onunla nasıl böyle konuşursun?
-Soda lazım. -Sanmıyorum.
Misafirimizden özür dileyeceksin.
-Ama benim suçumdu... -Kıpırdama.
Burada dur.
Bekliyorum.
-Özür dilerim. -"Özür dilerim hanımefendi."
Özür dilerim hanımefendi.
Bunu yapayım mı?
Böyle mi?
-Hoşuna gitti mi? -İstediğini yap.
Seninim.
-Parmağım burada iyi mi? -Evet.
-Devam edeyim mi? -Evet.
Böyle iyi mi?
Evet...
-Bu değil mi? -Evet.
Ne okuyorsun?
Hayır.
Daha çocuksun Naïma.
Hayır.
Evet.
Hayır.
Evet.
-Hayır. -Kanıtla.
Evet...
Uyan!
-Ne oluyor? -Toz ol.
-Yürü git. -Sofia, ne oldu?
-Bas git. -Niye beni itiyorsun?
Ama ne olduğunu söyle!
-Üstümü ara istersen. Biz yapmadık. -Ne oldu?
Üstümü aramak ister misin? Nereye saklayacağım ki?
-Benimle gel. -Merak etme.
André kov dedi. Sekstantı çalmışlar.
Eşyalarını al, gidiyoruz.
Burada, bu adamlarla işimiz yok.
Kamarana dön.
Defolun.
-Beni rahat bırak. -Defol.
Yürüyün hadi.
Sofia!
Sofia, buraya gel.
Sofia, buraya gel!
Sofia, buraya gel.
Biz olmadığımızı kanıtlayalım.
Ne kanıtlayacağız? Bu neyi değiştirir?
-Benimle gel Sofia. -Git başımdan.
Sen de ben de hırsız değiliz!
-Umurumda değil. -Benimle gel.
-Sofia! -Beni rahat bırak.
Yalnız kalmak istiyorum.
Ne?
Zaten onlarla evlenmeyecektik.
Başka seçeneklerin vardı. Zaten kalmazlardı.
-Nereden biliyorsun? -Biliyorum işte.
Yanılmışım.
Önemi yok.
-İyi geceler Sokrat. -Bana Sokrat deme.
Bir daha asla.
Dodo nerede?
Sanırım orada.
Dodo, konuşmamız lazım.
-Lütfen, konuşmamız lazım. -Hayır.
Lütfen.
Hayır, arkadaşlarımlayım.
-Baş başa. -Olmaz.
Bas git. Beni rahat bırak.
Yok ol!
-Aldın mı? -Neyi?
Neyi olacak? Rolü.
Evet.
Seninle gurur duyuyorum.
-Baş belası. -Ben de seni seviyorum.
Artık kızgın değil misin?
Çantanı ver.
-Ne? -İnatçısın.
Ayaklarım çok acıyor.
Normal. Topuklularla yürümeyi bilmiyorsun.
-Sırtına binebilir miyim? -Belim kırılır.
Hadi.
Atla!
Siktir, çok ağırsın!
Ne oldu?
Bir şey çaldığımızı sandılar.
Ne?
-Bir obje, bir sanat eseri. -Obje mi eser mi?
Bilmiyorum. Obje de sanat eseri olabilir.
-Ama pahalı olduğunu biliyorum. -Sen mi çaldın?
Demek istediğin oysa, Sofia değildi.
O kız umurumda değil.
Sen değiştin.
-Yapma. -Yemin ederim.
Böyle değildin.
-Kabul et. -Ne olmuş?
Değişmek yanlış mı? Değişemez miyim?
Ne kızıyorsun? Güzelce sordum.
Önceden...
kardeş gibiydik. Şimdi sevişmeyen yaşlı bir çift gibiyiz.
Ne, sevişmek mi istiyorsun?
Delisin sen. Memelerin kusursuz aptal.
-Baş belasısın. -Farkındayım.
-E hadi. -Yapma.
Hadi, biraz eğlenelim.
Hoş değil. Her şeyi mahvettin.
Sofia?
Geldiği gibi gitmişti.
Neredeyse habersiz.
Yazın sonu gibi.
Geleceğini bilsek de gelişini bir gün sonra fark ederiz.
Philippe!
İyi misin?
Neden geldiğimi bilmiyorum.
Seni hırsız sanmamı istemedin.
Sana hislerimi açıklamak istedim. Sana âşık değilim.
Veda etmek istedim.
Peki...
O zaman...
...hoşça kal.
-Sen de mi beni hırsız sanıyorsun? -Hayır.
O da sanmıyor. Merak etme.
Önemi yok.
Prensiplerin var ama konu prensip değil.
Konu değer.
Sen çok değerlisin.
Bunu biliyor musun?
Tatil güzeldi, değil mi?
-Evet. -Öyle değil mi?
Evet.
-Hayır. -Evet.
-Hayır.
Hoşça kal Naïma.
Hoşça kal Philippe.
Sofia o yaz bir daha gelmedi.
Bana e-posta gönderip Londra'ya taşındığını anlattı.
Orada mutluymuş.
EYLÜL
Acele edin çocuklar!
Odaklanın!
Hadi.
Ha gayret. Hazır olmak üzere.
Hadi, et suyu.
Et suyum nerede? İyi mi?
Hadi!
Küçük, küp küp sebzeler.
Diğer tarafa lütfen. O daha küçük.
Krema ne zaman hazır olacak?
Elbise 170 eder.
Çanta da 180.
O çok daha değerli.
-O olmaz. -Neden?
-Hiç takmıyorsun ki. -Onu satmam.
O bir hatıra.
Hazır mısın şef?
Hazırım şef.
Philippe Elkoubi'nin anısına
Altyazı çevirmeni: Bilge Nur Gndz