Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ÇARPICI KIZ
Oyuncular (alfabetik sıraya göre)
Kurgu
Müzikler
Görüntü Yönetmeni
Baş Yapımcılar
Yapımcılar
Pier Paolo Piccioli direktörlüğündeki...
...Valentino Tasarımı giysilerden esinlenilmiştir.
Senaryo
Yönetmen
Daniel oradaydı. Tek başına.
Ayrıca Eduardo ve Liam'ı da gördüm.
Clara adında küçük bir kızı evlat edinmişler.
Sevgilerini yolluyorlar.
Hâlâ orada mısın?
Yazma işi nasıl gidiyor?
Francesca, seni özlüyorum. Lütfen eve gelir misin?
Kadife merdivenlerden aşağıya doğru sürüklüyor beni.
Yakışıklı biri.
Beni güldürüyor.
Opera tekrar başlıyor.
Boynumu ve parmaklarımı öperken...
...aryaları işitiyorum.
Zevkten sarhoş oluyoruz.
Kocam, nereye kaybolduğumu merak eder bir hâlde, koltuğunda oturuyor muhtemelen.
Ellerini elbisemin üstüne...
...bedenimin üstüne koyuyorum.
Kimdi o adam bilmiyorum, ama...
...hayatımda kendimi hiç bu kadar canlı hissetmemiştim.
Patrizio.
Bak kim gelmiş.
İyi akşamlar!
Nasılsın?
İyiyim.
Gel.
Panik olmuş bir hâldeydim. Tamamen deliceydi.
Sahip olduğumuz her şey...
...bir saat içinde ortadan kaybolmuştu.
Nasıl?
Kırk yıl düşünsem aklıma gelmeyecek bir şekilde.
Beni asıl şok eden ise nasıl bu kadar hızlı olabildikleriydi.
Patrizio işteydi, kız kardeşi ve kız arkadaşı akşam yemeğe geldi.
Ben de bir şeyler almaya markete gittim.
Geri döndüm, asansöre bindim ve kapıyı açtım ki bir de ne göreyim:
Kelimenin tam anlamıyla, her şey ortadan kaybolmuştu.
Kanepeler, tablolarımız, Trieste'den aldığımız masa.
Beyaz duvarlarla ahşap parkeler dışında, her şey gitmişti.
Elimdeki poşetleri yere bıraktım ve derhâl polisi aradım.
Polisler, gelin çabuk! Soyulduk!
Bana ne dediler biliyor musun?
Yanlış katta olduğunu söylediler.
Nasıl bu kadar çabuk anladın?
Keçileri kaçırdığımı sandım.
Yani her şey yolunda.
Anılarını yazma işi nasıl gidiyor?
Yavaş gidiyor.
Bir başyapıt olacak.
Vera.
- Angelo! - Nasılsın?
- Bizi tanıştırmayacak mısın? - Bu arkadaşımız, Francesca Moretti.
- Müşerref oldum. - Francesca Moretti mi?
Hemen dönerim.
Size göstermek istediğim bir şey var.
Elbette.
Beni takip eder misiniz lütfen?
Sanırım ofisimde...
...bir tane olacaktı.
Sofia Moretti.
1973.
Bak, Frannie.
Bir fikrim var.
Bence senin baban...
Bence bunu giyersen baban çılgına dönecek. Gel böyle.
Neden giymiyorsun? Gel buraya.
Giy şunu.
Ben de seninle geleceğim ve onu şaşkına çevireceğiz.
Gel.
Kesin keçileri kaçıracak.
Bunu hatırlıyor musunuz?
Bir sürü tablo vardı.
- Seni tekrar görmek ne güzel. - Seni de.
Dur sana yardım edeyim.
Bugün nasıl?
Sabaha göre daha iyi.
Bu taraftan, Hanımefendi.
Evet, biliyorum.
Neden hiçbir şey yolunda değilmiş gibi geliyor?
Boynumu öpüyor...
...parmaklarımı.
Sanki...
...yüksek sesle rüya görüyordum.
Ama tamamen uyanıktım.
Bir kozadan çıkmış gibiydim.
Beni değiştirdi.
Her ne kadar yanlış olduğunu bilsem de...
...onu tekrar görebilmeyi canıgönülden arzuluyordum.
Ve kendi yansımasına o kadar uzun süre baktı ki...
...sonunda suya düştü ve boğuldu.
O yüzden değersiz biri olma, Francesca.
Ama olacaksan, en azından bir de şişko olma.
Demek rol yapıyordunuz...
...ama sen hayal kırıklığına uğrasan da ben uğramadım.
Bunun hep seninle bir ilgisi olduğunu düşünüyorsun.
Ama öyle!
Aksi takdirde bunu yapmazdın.
Her şey bir oyunmuş gibi yaşıyorsun.
Özür dilemiş olmam yeterli değil mi?
Kızımıza onun kıyafetlerini mi giydiriyorsun? Hastasın sen.
Güzel bir kıyafeti neden ziyan edelim?
Uyuyor olman gerekiyordu.
Uyuyamıyorum.
Nasıl görünüyorum?
Her zamanki gibi.
Başarısız oldum.
Çünkü sana iyi bir yalancı olmayı hiç öğretmedim.
Anne, seni yatağına götürebilir miyim?
Seni yatağına... Hayır, beni yatağıma götüremezsin!
Çalışıyorum!
Neden geldiğini biliyorum.
Ve şimdiden söyleyeyim, başaramayacaksın.
Burada yalnız kalman güvenli değil.
Ev çok büyük.
Yani demek istediğin...
Çok yaşlı olduğum...
...ve göremediğim için mi?
Ama biliyor musun, hayatta kaldım!
Endişe ediyorum.
- Bruno yanımda! - Sürekli yanında olamam.
Evet. Vakti geldi!
Gitmiyorum bir yere.
Gitmiyorum.
Bruno!
Öğrencilerin nasıl?
Ben konuşurken telefonlarına bakıyorlar.
Dikkatlerini çekmelisin, yoksa kabahat senindir.
Dün Vera'yı gördüm.
Vera mı? Hangi Vera?
Vera, her gün bize gelirdi. Anne...
Aklın gidip geliyor.
Vera'yı hatırlamadım diye, bana aklımın gidip geldiğini söyleme sakın.
Öncelikle, arkadaşlarının adını hiçbir zaman aklımda tutamadım.
Sağ ol, anne.
Arkadaşların hep değişip duruyordu. Bir gün biriyle arkadaştın...
...bir başka gün bir başkasıyla.
Ve sonra, erkekler işin içine girdi.
Tony'i hatırlıyorum!
Onu hatırlıyor musun?
Sen buna tutku mu diyorsun?
Hayatı sanki buna bağlıymışçasına deneyecek.
Ama kendini iki kere geri çekeceksin.
Anne.
Ve sonra...
...diyelim ki kitap okurken...
...hiçbir uyarıda bulunmadan...
...aniden kendini ona vereceksin.
Bir daha ne düşünmesi gerektiğini bilemeyecek.
Belki de biz o şeyi çoktan...
Ne?
Bu harika!
Tony çok ikna edici biri, değil mi?
Benim fikrimdi.
Anne!
Bir şey düşündüm. Bir fikrim var.
- Lütfen kapıyı kilitleme. - Gerçekten çok özür dilerim.
Üzgünüm, sonra görüşürüz.
Bir fikrim var.
Bayan Moretti.
Hep parktaki kuğuyu çizerdi.
Kuğu gölde daireler çizerdi.
Görme yetisini...
...tamamen kaybettiğinden, benden kuşu tarif etmemi isterdi.
Korkarım ki pek bir yardımım dokunmadı.
Tüylerin renkleri...
...ışığın kalitesi.
Korkarım ki pek yardımcı olamadım. Ona ne söylemem gerektiğini bilemedim.
Sonra, onun tüm bunlardan...
...anlamlı bir şeyler çıkarmaya çalıştığını görmek, ağır geldi.
Ama durmayacak.
Sanırım bu, hepimizin somuttan soyuta doğru yaptığı yolculuğun bir parçası.
Ve sonra bana, kuğuya benzer...
...hiçbir yanı olmayan resimlerin daha yüksek bir fiyata satıldığı söylendi.
O hâlde, yarattığı şeyin ne olduğunu bilmiyor diye neden endişelenelim?
Beethoven değil sonuçta.
Gözleriyle duyamaz.
Eskiden dünya incelikli bir yerdi.
Şimdiyse her şeye bir başıboşluk hâkim ve bu kimsenin umurunda değil.
Görme yetimi kaybettiğim için oluyor bunlar!
Hayır, dalgın olduğun için oluyor.
Saplantı değil bu, bir tercih.
Neyi kaçırdım ben?
Kabul et işte, kör bir kadınla yaşlanmak istemiyorsun!
Sana çok minnettarız.
Onun için yaptığın her şeyden dolayı.
Umarım bunu açıkça belirtmiştir.
Beni görmek istemedi.
Anne.
New York'ta tablolarını yapmaya devam edebilirsin.
Hem ben de yanında olacağım.
Seni konserlere götüreceğim.
- Baleye götüreceğim. - Ama burası benim evim.
Hazır değilim.
Anlamıyor musun? Burası benim evim.
Gitmek istemiyorum.
Anlıyorum.
Sana bir kadından bahsedeyim.
Bu kadın...
...senin giyindiğin gibi giyinirdi.
Bir gün operada bir adamla karşılaştı...
...o adam kocası değildi.
Yabancı bir adamdı.
Yakışıklı mıydı?
Çok yakışıklıydı.
Beni güldürüyordu.
Ama...
...kadın ona güvenmedi.
Akıllı kadınmış.
Adam kadında bir şey uyandırdı.
Sanki sesli bir şekilde...
...rüya görüyordum.
Ve...
...çabucak tiyatrodaki gizli bir köşeye gittiler.
Vücudumun âdeta hayat bulduğunu...
...hissettim. Uzun zaman önce unutulmuş bir yerden...
...mutluluk yeniden yeşeriyordu.
Seviştiler.
Bittikten sonra...
...suçluluk hissettim.
O zevk dolu anlar, zihnimde tekrar tekrar dönüp dururken...
...pişmanlık hissetmeye çalıştım...
...ama tek hissettiğim mutluluktu.
Tıpkı bir şarkı gibi.
Ve anladım o kadını.
Böyle muhteşem anlar...
...geçerken kendilerini ilan ederler: "İşte, buradayım..."
"...çok geç olmadan al beni." Ve ben hiçbir şey yapmıyorum.
Belki de kendime bunun yanlış olduğunu söylediğim içindir.
Ama bir kez hissettik mi...
...bu his geçmiyor.
Bir kez öğrendik mi hafızamızdan silinmiyor.
Anne, hayatta ifade edemediğim o kadar çok şey var ki.
Neden olmasın anne? Neden olmasın?
Göster ona.
Göstereyim mi?
- Görüyor musun? - Nedir bu?