Bakanım?
Bir haber var mı?
Henüz Northwood veya Whitehall'la iletişime geçebilmiş değiliz.
Birinin oraya gidip neler olduğunu öğrenmesi gerek.
Kim gönüllü olur diye mi soralım?
Bence direkt emir verin.
Tamam.
Koridorlarda koşmayın demedim mi ben size?
Koşmayı bırakın.
Buraya hapsolunca kafayı yediler.
- Onlara ne söylüyorsunuz? - Şu anda mı? Hiçbir şey.
Ne diyeceğim ki?
Tanıdıkları herkesin, tüm ailelerinin, arkadaşlarının...
...muhtemelen ölmüş olduğunu mu?
Affedersin, duyarsızca konuştum.
Sen nasılsın?
Olanlar...
...gerçek gibi gelmiyor.
Belki de düşündüğümüz kadar kötü değildir.
Helen?
Ne oldu?
Bensiz gittin sandım.
Kulübeye bakıyordum.
Neden sensiz gideyim ki?
- Doğru. - Daha uzun bir yolumuz var, hadi.
- Anne. Ne oldu? - Hiç.
Eşyalarınızı toplayın, gidiyoruz.
- Neden bu taraftan gidiyoruz? - Öyle işte. Hadi gelin.
Merhaba.
- Hiç uyuyabildin mi? - Biraz.
- Ya sen? - Pek değil.
İnsan buradayken unutacak gibi oluyor.
Kız kardeşinden başka ailenden kimse var mı?
Kardeşim 12 yaşındayken annemle babam trafik kazasında öldü.
- Üzüldüm. - Boş ver.
Uzun zaman oldu.
Onu tek başına mı büyüttün?
- Kolay olmamıştır. - Onun için daha zordu.
Bu olayı hiç atlatamadı.
Albay. Doktor. İzninizle.
Her yer böyle midir dersin?
Şehirlerden uzak yerlere inmemişlerdir belki.
Oradaki insanlar neler olduğunu bile bilmiyor olabilir.
Onlar için hayat devam ediyordur belki.
Ne güzel olur.
O ne?
Nereden geliyor?
İlk sinyalle aynı frekansta.
Şimdi de onlar mı bize müzik çalıyor?
- Çok tuhaf. - Hâlâ kuzeybatıdan mı?
Evet.
Sinyali netleştirmeye çalışayım.
Müdahaleci bir Tanrı'ya İnanmıyorum ben
Ama biliyorum ki sevgilim
Sen inanıyorsun
Ama inansaydım Diz çöküp yalvarırdım ona
Söz konusu sen olduğunda Müdahale etmesin diye
Ya da saçının teline Zarar vermesin diye
Olduğu gibi bıraksın seni
İlla seni Yönlendirmesi gerecekse de
O hâlde kollarıma yönlendirsin
Nedir bu?
O şarkı.
Uzaya gönderdiğimiz mesajlardan biri.
Ben seçmiştim. Bizi bu şekilde bulmuşlar.
Bu bizim hatamız.
Eve gidince ne yapacağız?
Bilmiyorum. Belki neler döndüğünü öğreniriz.
- Nasıl? - Bilmiyorum.
- Anne? - Ne? Yine ne oldu?
- O kim? - Bir doktor.
İyi misiniz? Yaralı falan değilsiniz ya?
Hayır.
İyi bari. Yaralı olsaydınız bir halt yiyemezdim çünkü.
- Doktor değil misin? - Hayır, kapı görevlisiyim.
Üstüm başım kusmuk içinde kalınca...
...bu giysiler çok yakışır dedim. Sen annesin, değil mi?
Bebeklerden falan anlar mısın?
Şu an yardımına çok ihtiyacım var.
Yardım etmeyi çok isterdim ama eve gidiyoruz.
Annem insanlara yardım etmekten pek hoşlanmıyor.
Rica ediyorum.
Yalvarmamı ister misin?
Şuradan.
Ben Ash bu arada.
Burası son birkaç gündür insana kafayı kaçırtacak gibiydi.
Tüm cesetleri temizledim. Korkunçtu.
Şu kapılardan hiç geçmeyin.
Doktorlar ve hemşireler nerede?
Bir cerrah ve birkaç hemşire vardı ama ailelerini bulmak için çıktılar.
Yiyecek ve içeceklerden alabilirsiniz.
- Bizi nereye götürüyorsun? - Bodruma. Binadaki en güvenli yer.
Yedek jeneratörümüz bozulmamış.
Buralarda hâlâ ışıkları yanan tek yer olabiliriz.
Birkaç kişi yardım istemek için geldi ama...
...biraz ilacımız ve birkaç tane de tıp kitabımız var.
Elimizden geleni yapıyoruz işte.
Ben şurada kalıyorum.
Bu koridorun sonunda.
Hayır.
Koca oğlan da burada.
- Hepsine sen mi bakıyorsun? - Evet.
Elimden geldiği kadarını aşağı indirdim.
Başta 11 tane vardı. Bazılarını aileleri gelip aldı.
Ama bu ufaklıkların...
...aileleri gelmeyecek sanırım.
Ama fena cümbüş kokuyor.
Beslenmeye, altlarının değiştirilmesine...
...veya en azından kucaklanmaya ihtiyaç duymadıkları bir an yok.
Enerjim kalmadı artık.
Ne diyorsunuz? Biraz olsun bana yardımcı olur musunuz?
Bir gün olsa yeter.
Yarım gün bile yeter.
- Birkaç saat uyumam gerek. - Yapamayız.
Geri dönmemiz gerek. Onları eve götürmem lazım.
- İstemediğimden değil ama... - Ama yardım etmeyeceksin.
- Anne! - Sorun yok, anlıyorum.
- Önce kendini düşünmen lazım tabii. - Ben çocuklarımı düşünüyorum.
Tamam.
- Gidelim. - Anne.
- Yarım gün geç gitsek bir şey olmaz. - Evet, biliyorum ama...
Neler oluyor?
Sen böyle yapmazdın.
Lanet olsun!
Anlamıyorum. Ne?
- Arabanın altına gir! - Tamam.
Bu da neydi böyle?
Gel.
Bu da neydi böyle?
Geri dönmesini mi bekleyeceksin? Yürü hadi.
"Yasak Bölge"
Aman Tanrım!
Helen.
İnanamıyorum, ne olmuş böyle?
Dan?
Lanet olsun!
Helen?
Helen!
Bu da ne böyle?
Hiçbir fikrim yok.
Kimse var mı?
- Silah sesleri duydum. - Sorun yok, sorun yok. Öldü.
Her ne ise artık.
Bill?
Neler oldu?
O şeyler...
...sığınağa girip herkesi öldürdü. Çocuklarımı öldürdüler.
Çok üzüldüm.
Güvenli bir odadaydım ve çocuklarıma yetişemedim.
Onlar...
...yatağın altında saklanıyormuş. Çok korkmuş olmalılar.
Onların yanında olmalıydım.
Biz de oğlumuzu arıyoruz.
Daniel Ward. Sizin yanınızda çalışıyordu.
Dan'in annesiyle babası mısınız?
Bazıları kurtuldu. Dan de onlarla birlikteydi.
- Nereye gitti? - Bilmiyorum.
Burada güvende olurlar sanmıştım.
Onları gömmem gerek.
Ama yapamıyorum.
Sana yardımcı oluruz.
- Yaşıyormuş. - Çok rahatladım.
- Nereye gitmiştir? - Bilmiyorum.
Belki de bizi arıyordur. Hayattaymış sonuçta.
Onu bulacağız.
Kadının neler yaşadığını tahmin bile edemiyorum.
Ben kazarım.
Sen etrafı kolla.
Ne oldu?
Ciddi ciddi öleceğimi zannettim.
Rachel, hazır.
Tanrı'nın varlığına inanıyor musunuz?
Hayır.
Bir şeye inanınca daha kolay gelirdi belki.
- Sizden bir şey rica edebilir miyim? - Tabii, ne istersen.
Beni de çocuklarımla gömer misiniz?
- Hayır. - Olmaz, yapma lütfen.
- Buna şahit olacağınız için... - Yapma Rachel, bırak silahı.
Böyle olmaz.
Sen olsan ne yapardın?
Umarım Dan'i bulursunuz.
Onu her zaman çok sevmişimdir.
Helen.
Söyleyebileceğiniz bir şey yok.
Üzgünüm.
Tavşan deliği...
...önce bir tünel gibi düz gidiyor...
...sonra birdenbire aşağıya doğru iniyordu.
Alice bir an bile düşünmeye vakit bulamadan...
...kendini çok derin bir çukurdan düşerken buldu.
Ya kuyu çok derindi...
...yahut Alice çok yavaş yuvarlanıyordu.
Çünkü düşerken çevresine bakınacak...
...ve şimdi neler olacak acaba diye düşünecek vakit bulmuştu.
Babam ne yapar sence?
Eve mi dönüyordur?
Fransa'dan dönmesi uzun sürer.
Seni geceleri emzirdiğimi hatırlıyorum da.
Dünya üzerinde seninle benden başka...
...kimse yok gibiydi.
Çok gür ve siyah saçların vardı.
Oğlanlara benziyordun.
Anne?
Ne oldu?
Doğru seçimleri mi yapıyorum bilmiyorum.
Sorun değil.
Her zaman sizin için en iyisini yapmaya çalıştım ama...
...artık hiçbir şey aynı değil.
Kimse ne yaptığını bilmiyor ki.
Herkes akışına göre ilerliyor.
Hiç benim yapacağım şey değil, değil mi?
Bir liste yapıp tik atabilirsin.
Hayatta kalmak. Tik.
Hiç komik değil.
Bizi yeraltına götürmeyi başardın.
Bu ufaklık...
...ailesini hiç tanımayacak.
Ne oldu?
Yine duyuyorum.
Emily?
Ben...
...ışık gördüm.
Yardımcı olayım.
Sen nereden çıktın?
Bir ışık gördüm.
Tatlım, bunun mümkün olduğunu sanmıyorum.
- Ne gördüğümü biliyorum. - Anne?
Anne?
- Markette bıçaklanan çocuk burada. - Ne? O olduğuna emin misin?
Evet, koridordaki sedyede yatıyor.
- Seni gördü mü? - Evet.
Ne yapıyorsun?
Sedyeye dön. Dinlenmen gerek dostum.
- Neler oluyor? - Kızıma silah çekmişti.
Doğru mu bu?
Bu da ne demek oluyor?
Bakın, her ne yaşandıysa buraya taşımayın. Tamam mı?
Zaten burada bir sürü şeyle uğraşıyoruz. Oldu mu?
Ailemden uzak dur.
Ne yapıyorsun?
Buranın ışığı daha iyi.
Organik bir şey. Bir tür sinir sistemine benziyor.
Neye benzeyeceklerini bekliyordum bilmiyorum.
Beklediğimiz şeyse bu tabii.
O ne demek?
Teknolojilerinin bizden ileri olduğu aşikar...
...fakat bu nispeten ilkel bir şey.
- Başka bir şey mi var diyorsun yani? - Bilemiyorum, belki de.
Bu...
...nöral korteks.
Atmamı ister misin?
Dan olsaydı ne yapardın?
Bilmiyorum.
Biz uyurken bu şeyi burada istemiyorum.
Bayağı yeteneklisin.
Olduruncaya kadar oluyormuş gibi yapıyorum.
Bu delikanlı müzik seviyor. Hemen susuyor.
Ailen nerede?
Üzüldüm.
Bu ufaklıklar için kendimi toparlamam gerek.
En çok birini sevmek yanlış tabii...
...ama bu ufaklıkta ayrı bir şey var.
Gel.
Işık tutar mısın?
Adın ne?
Adın ne dedim.
Jonathan.
Ben Chloe.
Ben de onları ilk gördüğümde senin gibi olmuştum.
Neler oldu?
Birkaç kişiyle birlikte Paris'ten gidiyorduk ve...
...bu şeylerden bir grup bizi bulup herkesi öldürdü.
Çocukları da.
İnanmıyorum.
Sen nereye gidiyorsun?
Londra'ya.
Ailem orada.
Ya sen?
Ailemin yanına gidiyorum. Amiens yakınlarındalar.
Oğlum da orada.
Burada güvende miyiz?
Hiçbir yerde güvende değiliz. O yüzden sırayla nöbet tutmalıyız.
Ben başlarım, sen biraz uyu.
Affedersin. Seni korkutmak istemedim. Ben...
Ne oldu?
Gözlerim açıldı.
Görebiliyorum.
Emily?
Tom?
Tom, Emily nerede?
Em?
- Emily? - Ne oldu?
Kızımı bulamıyorum.
Emily?
Eskisi gibi görmüyorum ama.
Daha farklı.
Çok tuhaf.
Gözlerim normal görünüyor mu?
- Galiba. - Emily.
Emily.
- Uzak dur ondan! - Anne, sorun yok.
- Ne yapıyorsun? - Anne, dinle!
Görebiliyorum.
Ne?
Seni görebiliyorum. Gözlerim açıldı.
Ne?
Tom.
- Neye ateş ediyorlar? - Aşağı inmemiz gerek.
Anne.
Yürü hadi. Ne oldu?
Dün gece...
...bir kadın gördüm. Koşuyordu.
Bir şey peşindeydi sanırım.
Neydi?
Bilmiyorum ama...
...insan olduğunu sanmıyorum.
Bak, işte şimdi beni korkutmaya başladın.
Onlar mı diyorsun?
Beni bulduğunuz zaman yanımda olan silahlar nerede?
Asker falan mısın?
Bunları alıp bizi yüzüstü bırakmayacaksın, değil mi?
Gidecek başka yerim yok.
Tamam, güzel.
Sağlama alayım dedim.
Tanrım!
Gittin sandım.
Bir şey ister misin?
Bir işe yarar mı ki sence?
Hiçbir şey olmamasından iyidir.
Uyurken bağırdın.
Ödümü koparttın.
Öyle mi? Ne dedim?
Fransızcaydı.
Gidiyor musun?
Evet.
- Bol şans. - Sana da.
Yolun birazını birlikte yürüyebiliriz.
İkimiz de kuzeye gidiyoruz.
Olur.
İstersen tabii.
Evet, isterim. Sorayım mı bilememiştim.
Tamam.
Eşyalarını al, gidiyoruz.
Berbat görünüyorsun.
Git biraz dinlen delikanlı.
Ben dururum.
Sence neden bizi öldürmeye çalışıyorlar?
Onlara farklı geldiğimiz için olabilir.
Eminim ki bundan daha fazlasıdır, değil mi?
Bazen bu yeterli gelir.
Nasıl kullanacağını biliyor musun?
En ufak scooby'm yok.
Scooby Doo'dan. Hiçbir fikrim yok demek.
- Bir scooby'n olması lazım ama. - Öyle söylenmez.
Neyse. Silahı nasıl kullanacağımı göster o zaman.
En yakın diğer sığınak Whitehall'da.
Sana katılıyorum, bence de eve gidecektir.
Orada da yoksa diğer sığınağa gideriz.
Ne oldu?
Hiç.
Gidelim.
Bill?
Ne oldu?
Dan'i buldum.
Emily.
Emily, sorun ne?
Ne oldu?
Hiçbir şey göremiyorum.
Uyandığımda göremiyordum.
Belki de...
...zihnin sana oyunlar oynuyordur.
- Bana inanmıyor musun? - Elbette inanıyorum.
- Uyduruyor muyum sence? - Hayır, asla böyle bir şey düşünmem.
Bana neler oluyor?
Bilmiyorum.
Helen?
Helen!
Helen, kapıyı aç!
Kapı neden kilitliydi?
Laboratuvarda bir şeyler oluşturulabileceğini söylerdin hep.
Biyolojik silahlar.
Teorik olarak evet.
Bu makinelerin içleri organik mi?
Evet, anladığım kadarıyla öyle.
Her birini öldürmenin bir yolunu bulmanı istiyorum.
Tamam.