NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Pekâlâ.
Ne yapıyorsun?
-Popona ne oldu? -Bir şey olmadı.
Çok sorunu var aslında.
Girmeden kapıyı çal demiştim sana Adam.
Kapı açıktı anne.
Sen de haklısın.
-Kapı çaldı ama... -Açma dediğim için açmadın.
Aferin sana.
-Selam. -İyi misin?
Evet, iyiyim. Sağ ol.
-Geç kaldım yani ama... -Nasılsın bakalım A?
-İyiyim. -Ona bakar mısın?
-Tabii. -Sağ ol.
Hayır.
-Hani arkadaşınla çıkacaktın? -Öyle zaten, niye ki?
Hiç. Güzel olmuşsun.
Ne oldu? Abarttım mı?
Hayır, yani pek gündelik olmamış.
Buluşmanın türüne bakar.
Kız arkadaşla şarap içip dedikodu yapacağız.
Çok nadir dışarı çıkıyorum, fazla mı abarttım?
Lou, güzel oldun.
Prenses gibi çok güzel oldun anne.
Tamam, bir şey olursa ararsın.
Muhtemelen çok gecikmem...
Git eğlenmene bak sen. Sorun yok.
-Eğlencene bak. -Görüşürüz.
Bir tane daha.
SOPHIE: Pardon Lou, işim çıktı, gelemiyorum.
Sorun olmaz, değil mi?
LOUISE: Sorun değil.
Umarım her şey yolundadır.
Yardım edebilirsem söyle.
Siktir.
Pardon, özür dilerim. Önüme bakmıyordum.
Yenisini ısmarlayayım.
Sorun değil.
Pardon.
Gerçekten hiç gerek yok.
Gerek var. Özellikle de kıllık çıkarmadığın için.
Ne istersiniz?
Macallan'dı. Yanında da su.
-Bu kadar mı? -Evet.
Affedersin.
Pekâlâ.
Toplam 12 sterlin.
-Buyurun. -Teşekkürler.
Kusura bakma.
-Şey, iyi... -Buraya sık gelir misin?
-Bunu söyledim mi? -Evet.
-Söyledim gerçekten. -Gerçekten söyledin.
Buraya daha yeni taşındım, bir şeyler içmeye çıkayım dedim.
Çok aptalcaydı.
Sanki insanların bir bara girip
yabancılarla muhabbete etmeye başladığı filmlerdeyim.
Bunu yapabilenler de var.
Beş dakikada ortamın neşesi hâline geliyorlar.
-Sen de mi öylesin? -Alakam yok.
Benim de öyle.
Peki, senin mazeretin ne?
Tek başına buradasın.
Arkadaşım Sophie ekti.
Yani, konuşacak birini bulmak için içkimi döktün, öyle mi?
Aslında tam gidiyordum.
Haklısın.
Belki kalktığımı gördün
ve bunu ayarladın.
Yakaladın.
Eğer öyleyse bana 12 sterlin borcun var.
Macallan'mış.
-Hiç duymadım. -İskoç viskisi.
Senin gibi.
Aksanını sevdim.
Neyse, ben gideyim artık.
Son bir içki?
-Sarhoş etmeye mi çalışıyorsun? -İstersen su iç.
Ya da cips ye.
Gitme diye uğraşıyorum.
Neden?
Muhabbetini sevdim.
Evine gelmem.
Açık sözlüsün.
Yanlış anlaşılma olmasın dedim.
Mesaj alınmıştır.
E?
İçkiye ne diyorsun?
Güzel.
Evet...
Bu gece için teşekkürler.
Sana da.
Evet.
Eve acınası bir hâlde dönmüyoruz en azından.
Ben bu taraftan gidiyorum.
Bunu yapamam.
Kusura bakma.
Özür dilerim.
Pardon.
-Günaydın. -Son anda kaçırdın.
-Kimi? -Yeni patronunu.
-Nasıl biri? -Genç.
Gözüme fazla genç geldi ama belki ben ihtiyarlamışımdır.
Gayet iyi biri gibiydi.
İhtiyar Plummer'dan çok daha yakışıklı.
Fazla durmamış.
-Doktor Sharma'nın yanındalar. -Kiminle?
Yanında eşi var. Kadın da çok güzel.
Günaydın Sharma, Jones ve Drumgoole, ne istersiniz?
Bu zamanda iyi bir psikiyatrist bulmak ne kadar zor anlatamam.
Herkes arıyor.
-Modern yaşam işlerimizi açıyor. -Şanslıyız o zaman.
Hem de çok.
David'in bize katılması için can atıyoruz.
Durdurabileceğimi sanmam.
Teklifinizden beri işe başlamak istediğini söylüyor.
Evet, kliniğinizle ilgili çok şey duydum.
-David'in ofisine bakabilir miyim? -Siktir!
Çalıştığı yer gözümde canlansın.
-Tabii. -Siktir!
-Sizi gezdireyim. -Siktir ya.
Louise yakında gelir.
-Tanışalım bakalım. -Çok iyidir.
Ha siktir!
Siktir.
-Tuvalette ne kadar kaldın? -20 dakika.
Sharma her yeri gezdirdi.
Keşke suratını görseydim.
Evet.
Yarın yüzümü gördüğündeki yüzünü görmeyi hiç istemiyorum.
Erkeklerden epey uzak kaldın, biliyorum
ama bu şerefsizin evli olabileceği hiç aklına gelmedi mi?
Hayır.
Daha çok üzgün görünüyordu.
Yalan söylememiştir, değil mi Sophie?
Adını da söylemedi ama.
Ben de söylemedim.
O da işin bir parçasıydı işte...
Bilmiyorum.
Heyecan vericiydi sanırım.
Nasıl bir kadındı?
Eşini diyorum.
Çok güzeldi.
Kimsenin her yönünü bilemezsin.
Öğrenmeye çalışırsan delirirsin.
Hiçbir sorun çıkmayacak Lou.
Bana bak, yarını takma kafana. Bırak o dangalak düşünsün.
Anne.
Adam?
-Adam? -Anne!
Adam!
İmdat!
Siktir!
Buyur.
Sağ ol.
Gergin misin?
-Hangi konuda? -İlk günün konusunda.
İlk "ilk günüm" değil Adele.
Ofisi sevdim.
Sana yakışacak bir yer.
İyi insanlardı.
-Dr. Sharma ve diğerleri. -Evet.
Beklentileri boşa çıkarmayayım da.
Çıkarmazsın.
Çok iyi bir psikiyatristsin. Seni buldukları için şanslılar.
Benim gibi.
Gitmem gerek.
Pekâlâ.
İşte gidiyor.
Ararım.
11.30'da.
Evde olacağım.
David?
İyi günler.
Seni seviyorum.
Biliyorum.
-Geç kalacağız anne! -Kimin suçu peki?
Sabah ayakkabılarını kaybetmeseydin.
Sen de bu ayakkabıları giymeseydin.
Niye yüksek topuklu giyersiniz ki?
Katılıyorum.
Bak işte. Yetiştik.
Başlamadan oyun oynamayı seviyorum.
Yarın oynarsın.
Pekâlâ.
Öp bakalım.
İçten öp bakalım!
Görüşürüz.
-Seni seviyorum. -Ben de seni.
Tamam.
Güzel.
Çok güzel.
Günaydın.
Pardon geciktim.
Adam'ı bir türlü hazırlayamadım.
Bugün çok hoşsun.
-Dr. Ferguson geldi mi? -İyi bir izlenim mi bırakmak istiyorsun?
Benden önce geldi.
Ama 9.30'a kadar toplantıdalar, rahatına bak.
Tamam.
-Umarım sana fazla yavan gelmez. -Asla.
Sağ ol.
Beykın sandviç. Daha iyi ne olabilir?
Hiçbir şey.
Hele ki bu yaşımda ve Jack'imde eklem iltihabı varken.
Hafta boyu tek keyfim şu üç dilim tütsülenmiş beykın.
Lanet olsun.
Kıpırdama.
-Leke bırakmaz. Merak etme. -Siktir.
-Hallederim. -Bekle.
Silerim.
-Lütfen... Sue, yapma... -Çıkıyor.
Sue!
Siktir!
Merhaba.
İnanamıyorum.
-Sensin. -Evet, benim.
Olanlar önemli değildi. İkimiz de sarhoştuk.
Kimseye söylemeyeceğim, inan bana.
Hiç olmamış gibi yapacak olursak
aramızda sorun olması için bir neden kalmıyor.
Kimse de öğrenmez.
Olur mu?
-Burada ne işin var? -Doğru ya.
Evet. Ben sekreterinim.
Haftada üç gün.
Öyle mi?
Şansa bak.
Dün geldiğinde aslında seni gördüm ve saklandım.
Saklandın mı?
Tuvalette.
Ben de aynısını yapardım herhâlde.
Birlikte kadınlar tuvaletinde saklanmamız sorunumuzu çözer mi, bilemiyorum.
Evet, komiksin. Aklımdan çıkmamış.
Şey, ketçap.
Beykın sandviç kazası.
Ketçap bir kenara, epey iyiyimdir aslında.
İşimde yani.
Sence şerefsizim.
-Hayır. -Bence de şerefsizim.
-Hayır. -Normalde...
Neyse...
Öyle yapmamalıydım.
Açıklayamıyorum ve çok kötü hissediyorum.
Bir psikiyatriste git istersen.
Sarhoştuk.
Hepsi bu. Hem bir şey yaptın denemez.
Ben de işimi çok seviyorum, yani bu olayı unutalım.
Baştan başlayalım.
Pekâlâ.
Adım Louise bu arada.
-David Ferguson. -Biliyorum.
-Adın kapıda yazıyor. -Tabii.
Şey...
Doğru düzgün tanıştığımıza sevindim Louise.
Ben de.
Tanıştığımız yeri düşününce buralısın sanırım.
Yürüyerek geliyorum.
Bana biraz bu çevreyi anlatabilir misin?
Elimden geldiğince.
Şuralar güzel yerler.
Parkın şu tarafı.
Yerel milletvekili burada yaşıyor.
Zenginler işte...
-Evin orada, değil mi? -Evet.
Park yazları güzeldir ama geceleri pek tekin değil.
Ve de...
Şu taraflar tehlikeli.
Uyuşturucu kullananlar var.
Bir de...
Şu alt geçitte uyuşturucu kullanıyorlar ve gasp da yapıyorlar.
Ne yapıyorsun?
Bağımlılık uzmanlık alanım.
Topluma yardım etme planlarım var.
Çok güzel.
Buradaki doktorların hiçbiri parasız iş yapmaz.
Oğlum Adam'ın okulu şurada.
Çocuğun var mı?
Yok.
Oğlun kaç yaşında?
Yedi.
Boşandım, merak ediyorsan haberin olsun.
-Yani sende hiç suç yok. -Aynen.
-Tüm suç sende. -Teşekkürler.
Pislik olduğumu düşünmediğin için.
En azından belli etmedin.
Rica ederim.
Sence...
...pislik miyim?
İhtiyacın olursa masamdayım.
Doldurayım mı?
Hayır, teşekkürler. İkiden fazla içmem.
Bunun eğlencesi nerede?
Masa psikiyatrist doluyken aklım yerinde olsun.
Çok akıllıca bir hareket.
Ama gel gör ki
biz de herkes kadar rezalet hâldeyiz.
Sadece daha iyi saklıyoruz.
Hem sarhoş olup sırlarını açığa vurmamı istemezsin.
Buraya taşınmak için evinden ayrılmak sorun olmadı mı Adele?
Hayır.
Bu David için büyük bir fırsat.
Buna hayatta mani olmam.
Buraya taşınmak için Adele'in de sebepleri vardı.
Buna kesinlikle hazırdık.
Neymiş o sebepler?
Önemli değil.
Hep Londra merkezde yaşamak istemişimdir.
Kırsalda büyüdüğümden şehir hep heyecan verici gelmiştir.
Bence bu ikimiz için de büyük bir fırsat.
Buna içilir.
David, Adele.
-David ve Adele'e. -Hoş geldiniz.
David ve Adele'e.
Şerefe.
İster misin?
Hayır, kalsın.
Bir yudum alırım.
-Güzelmiş. -Evet.
-Güzel bir geceydi, değil mi? -Evet. Seni sevdiler.
Sağ ol. Bunları sevmediğini biliyorum.
Bunun yürümesini istiyorum.
Yeni işinin.
Yeni başlangıcımızın.
Ben...
...bunu yine yapamam Adele.
Bu son kez olmalı.
Biliyorum.
Son olacak.
Söz veriyorum.
Yatağa gidelim.
David...
Seni seviyorum.
David.
Seni seviyorum.
Günaydın.
Siktir.
Bugünkü yürüyüşteki grup kucaklaşması hoşuna gitmedi mi?
-Ne dedin? -Yıkıklar takımı yürüyüşünü diyorum.
Hayır.
-Bu yüzden mi saklanıyorsun? -Mark'ı gördün mü?
Bence rehberler aynı gömleği üç gün giymemeli.
Temiz bir adam değil.
Alev çizen kızsın.
Olanları gazeteden okudum.
Ailene olanlara üzüldüm.
Çok mu kötüydü?
Evet.
Onları gördün mü?
Yani sonrasında?
Yanmışlarken.
-Sen o uyurgezer çocuksun. -Evet.
Milleti uyandırıp duruyorum.
Kızdırdım mı?
Pek uyumam zaten.
Rob.
Adele.
Bu yüzden mi geldin?
Gece teröründen mi?
Kötü alışkanlıklar.
Kâbuslarımın sebebini uyuşturucu sanıyorlar,
senin uyuyamamanın sebebini de yangın esnasında uyuman.
-Uyku benim için farklı bir şey. -Nasıl farklı?
Güzel olunca gizemli davranman sıkıntı olmuyor.
Ne yap biliyor musun?
Gelecek sefer su çiz bence, tamam mı?
Sonra da de ki alevler...
Alevler üzüntünü temsil ediyor ama su bu üzüntünü silip süpürüyor.
Seni kurtardıklarını sanıp, duygusallaşıp salarlar seni.
Anlaştık.
Günaydın.
Artık geri almanın vakti geldi.
Teşekkürler David.
Vermemin bir sebebi de...
Adele...
Bu mahalleyi inceliyordum.
Toplumdaki bağımlılara yardım etmek istiyorum.
Yani, pek evde olamayacağım.
Hafta sonları falan.
Çok güzel bir fikir.
İnsanlara yardım edebiliyorsan et.
Bu bir sorunsa
söylemen gerek.
Sorun değil.
İyi bir insansın David.
Evet.
Tamam.
Kruvasan hâlâ sıcak.
-Bunlar 12.30 randevun için. -Güzel.
Sormam gerek, her şeyden memnun musun?
Demek istediğim, burada, iş yerinde yani.
İşi yapış şeklimden.
-Niye olmayayım ki? -Bilmem.
Herkesin bir usulü var. Sorayım dedim.
Bence gayet başarılısın.
Güzel.
Çok güzel o zaman.
Hafta sonu planın var mı?
Siktir! Pardon! Öyle değil.
Bugün cuma.
Adam'la falan bir planınız var mı diye sorayım dedim.
Ya da başkasıyla.
Siktir.
-Muhabbet etmeye çalışıyorum. -Cidden psikiyatrist misin?
İnanılmaz, değil mi?
Adam'ın adını hatırladın ama. Çok etkileyici bir hareket.
Bu hafta sonu babasıyla olacak, yani gönlümden ne geçerse yaparım.
Spaya falan giderim herhâlde.
Manikür, pedikür, cilt bakımı.
Gece de güzel bir yere giderim.
Gecelere akarım.
Umarım eğlenirsin Louise.
Hem de nasıl.
-Merhaba. -Selam.
-Afiyet olsun. -Sağ ol.
Selam kızlar. Adım Josh, Surrey'liyim.
Surrey'li Josh, kızlar beğendiniz mi, beğenmediniz mi?
Anne!
İmdat!
Adam!
Anne!
Hiç pasta yediğini görmedim, bu yüzden bunu ona adıyorum.
Rahul, büyükannesini anmak için
çikolata parçalarıyla süslenmiş çikolatalı pandispanya üstüne
iki katlı Hindistan cevizi sandviçi...
-Merhaba canım. -Selam anne.
-Hafta sonun güzel miydi? -Harikaydı, değil mi baba?
Harika.
En azından güzeldi yani.
Derhâl banyoya.
Hadi.
Bir şey mi oldu?
Girebilir miyim?
Olur.
Lisa yaz için Fransa'nın güneyinde bir ev ayarladı.
Lisa için sevindim.
Senin için de tabii ki.
Adam'ı götürmek istiyorum.
Olmaz.
Lisa hamile.
O...
Böylece bebek gelmeden önce
Adam'la bağ kurması için bir fırsat olarak gördük.
Hafta sonları görüşerek yakınlaşamıyorlar.
-Dışlanmış hissetmesin. -Ne zamandır birliktesiniz?
Lisa'yla.
Lou...
-Bir yıl bile olmadı. -Yapma.
Yani, diğerlerinden daha uzun ama daha pek olmadı.
Gitmeyecek.
-Yapma Lou. Böyle yapmazdın. -Nasıl yapardım?
Kimseyi kırmayayım diye benim mi ağzıma sıçılsın?
Çok eğlenecek. Yalnız kalmak hoşuna gider sanmıştım.
Ona da söylediniz, değil mi? Adam'a?
Bana bir şey demeden.
-Heyecandan ağzımızdan kaçtı. -Öyledir kesin.
-En azından bir düşün. -Peki o zaman. Güle güle.
-Görüşürüz oğlum. -Güle güle.
-Bak Lou... -Siktir git.
Çok heyecanlandı...
Anne.
Sana suyu aç demiştim.
-Babam şeyi söyledi mi... -Fransa'ya gitmiyorsun.
-Neden? -Ben böyle diyorum.
-Bu bir sebep değil! -Yeter! Banyoya!
Adam?
Senden nefret ediyorum!
Bu adil değil!
Senden nefret ediyorum!
Evliliğimiz onun için bir provaydı.
Bu aklımdan çıkmıyor.
Adam ve benimle bir deneme yaptı, şimdi başkasıyla.
-Çok aptalca. -Öyle mi?
Ian niye mutlu olsun ki?
Ian kötü hissetsin diye Adam'la kendini mi cezalandıracaksın?
Kötü hissetmeyecek.
Adam olmasa da tatiline siktirecek, sen de üzgün bir çocukla evde kalacaksın.
-Ondan başka kimsem yok. -Şu ettiğin laf o kadar acı ki.
-Çocuğun yok. -Bir gün senin de olmayacak.
Adam büyüyüp başka bir yerde kendi hayatını kuracak.
Sen de aynı evde 40'larına merdiveni dayamış,
"Hayatıma ne oldu ya?" diye düşüneceksin.
-Moralimi düzelt diye çağırmıştım. -Tamam.
Ian'a tamam de ve bu ay sil baştan başla.
İstediğin bir şeyi düşün ve gerçekleştir.
Adam ya da başkası için değil.
Tanıdığım en komik, en iyi, en düşünceli insanlardansın.
Hem Adam hem hayat derken sorunun çok, biliyorum
ama bu kendini salman için bir bahane değil.
Sence yaptığım bu mu yani?
Böyle yapıyorsan tanıdığım Louise değilmişsin demektir.
Bir hatırlatmaya ihtiyacın vardı belki.
Hayatın değişsin istiyor musun?
Bir kısmı.
O zaman al sana fırsat.
Gidebilir miyim? Gerçekten mi?
-Ciddi misin? -Ciddiyim.
Anne, harikasın!
Öyle mi?
Hani dün rezalet biriydim?
Hatırladın mı?
Benden nefret ettiğini söyledin.
Nefret çok güçlü bir kelime.
İstediğini alamayınca söyleyemezsin.
Özür dilerim.
Yanlış anlama, mızmızlık ettiğin evet demiyorum, tamam mı?
Senin için iyi olacak diye evet diyorum.
-Hepimiz için. -Senden nefret etmedim. Hiç etmedim.
Üzülmüştüm.
Biliyorum.
Tamam, hadi bakalım.
Bu sabah da geç kalırsan fikrimi değiştirebilirim. Hadi, hazırlan!
Tamam, hadi! Koş bakalım.
Fransa'ya gidiyorum
Evet, Fransa'ya gidiyorum
Fransa'ya gidiyorum
Bugün bir planın var mı?
Sabah spor salonuna giderim, akşamüstü de alışveriş yaparım.
Şehir sefası.
Gerçekten.
Basit şeyler çok iç rahatlatıcıdır.
Tamam.
Sonra ararım.
Ev ya Lisa'nın arkadaşının ya da babasının falan gibi bir şey işte.
Neyse, yüzme havuzları falan var, zenginler herhâlde.
Lisa'yı sevdin mi yani?
Bilmem. Daha tanımıyorum.
Babam mutlu ama.
Pekâlâ, görüşürüz bakalım.
Üçte alırım seni.
Dur, ben yokken sen ne yapacaksın?
Ne istersem.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Merhaba.
Siktir!
Ha siktir!
Pardon! Özür dilerim.
Yardım edeyim mi?
-Teşekkürler. -Benim hatam. Önüme bakmıyordum.
Sensin.
Pardon. Sanırım tanışmadık.
Hayır.
Tanışmadık.
Pardon, ben eşinin yanında çalışıyorum.
Haftada üç gün.
Bugün değil.
Neyse, şey...
Masasında fotoğrafını görmüştüm.
David'le mi çalışıyorsun?
Demin işe götürdüm.
Sabah bir yürüyüşe çıkayım dedim.
-Dünya küçük. -Evet.
Ben Adele.
Louise.
Gerçekten iyi misin?
Neyse, ben gideyim.
Louise?
Bir kahve içmek ister misin?
Yani, vaktin varsa.
Daha yeni taşındık, buraları pek bilmiyorum.
Lütfen.
Düşürmenin telafisi olur.
Tamam.
-Evet. -Önden buyur.
Peşinden gelirim.