ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Είναι πεντανόστιμο.
Βλέπεις μια πλευρά του Ντέιβιντ που δεν βλέπω.
Έλα, πες τα όλα. Τι είδους αφεντικό είναι;
Πέρασε μόνο μια βδομάδα, οπότε δεν θα έλεγα ότι τον ξέρω.
Αλλά είναι...
ευγενικός...
επαγγελματίας, και οι ασθενείς τον συμπαθούν.
Χαίρομαι που το ακούω.
Εσύ με τι ασχολείσαι;
Ποτέ δεν εργάστηκα.
Μόνο για λίγο, σε ένα ανθοπωλείο.
Έχουμε λεφτά, οπότε...
Σκέφτηκα ότι θα κάνουμε παιδιά, αλλά δεν συνέβη.
Όχι ακόμα, πάντως.
-Έχεις φίλους στο Λονδίνο; -Βασικά, όχι.
Γνώρισα τους συνεταίρους και τις συζύγους τους. Καλές είναι.
Αλλά είναι όλες πολύ μεγαλύτερές μου και λίγο ψωνισμένες, εδώ που τα λέμε.
Αμάν, θα τις ξέρεις όλες.
Είναι όλες λίγο ψωνισμένες.
Αλλά τώρα γνώρισα εσένα!
Ξέρω ότι έχεις γιο και δουλειά. Να υποθέσω και σύζυγο;
Όχι, είμαι χωρισμένη.
Εδώ και τρία χρόνια.
Μόνο εγώ κι ο Άνταμ.
Είναι σχεδόν οκτώ.
Κανένας άντρας στον ορίζοντα;
Συγγνώμη.
Δεν με αφορά.
Τι έπαθες εκεί;
Το...
Το χτύπησα στο μπαλκόνι μου τις προάλλες.
Υπνοβατώντας.
Υπνοβατείς συχνά;
Αρκετά συχνά.
Έχω νυχτερινούς τρόμους.
Είναι μεγάλο σπάσιμο.
Τι όνειρα βλέπεις;
Τρομακτικά.
Θα με θεωρείς παλαβή.
Βασικά, σκεφτόμουν πόσο ωραίο είναι...
που μιλάμε έτσι.
Είσαι ειλικρινής.
Δεν είμαι σίγουρη.
Συγγνώμη.
Γεια.
-Είσαι καλά; -Ναι, μια χαρά.
Πού είσαι;
Βγήκα για χρώματα.
Πίνω έναν καφέ στα γρήγορα.
Είσαι με κάποιον;
Όχι, είμαι μόνη μου.
Έχει πολύ κόσμο.
Εντάξει.
Θα σε πάρω στις 2:30.
-Θα είσαι σπίτι; -Ναι.
Θα έχω γυρίσει.
Εντάξει.
-Τα λέμε τότε. -Εντάξει.
Γεια.
Σ' αγαπώ.
Ο Ντέιβιντ.
Πόσο καιρό έχεις το κινητό;
Φοβερή αντίκα.
Την κάνει τη δουλειά του.
Να ανταλλάξουμε τηλέφωνα.
Ναι.
Τέλεια!
Πρέπει πραγματικά να φύγω, Αντέλ.
Χάρηκα που σε γνώρισα.
Θα προσπαθήσω να μη σε ξαναρίξω.
Λουίζ.
Θα ακουστεί ανόητο,
αλλά μην πεις στον Ντέιβιντ ότι ήπιαμε καφέ.
Καλύτερα να μην του αναφέρεις καν ότι γνωριστήκαμε.
-Γιατί; -Επιμένει στον διαχωρισμό
της επαγγελματικής από την προσωπική ζωή.
Κι εμείς τα κορίτσια θέλουμε τα μυστικά μας, ε;
Δεν θα πω τίποτα.
-Τα λέμε, Αντέλ. -Ναι.
Το ελπίζω ειλικρινά.
ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ!
Γαμώτο.
Ο Ντέιβιντ είναι στο τηλέφωνο!
Αντέλ!
Ο Ντέιβιντ είναι στο τηλέφωνο!
Κατεβείτε από το αναθεματισμένο δέντρο πριν γίνει κάτι κι απολυθούμε όλοι.
Θα αυξηθούν τα ασφάλιστρα αν σκοτωθούν πελάτες, έτσι, Μάρτζορι;
Ρόμπερτ!
Είσαι κωλόπαιδο!
Ρομπ, κατέβασέ με.
Ευχαριστώ, Μαρτζ.
Είναι ερωτευμένη μαζί του. Σίγουρα.
Ένας ξερακιανός σαν εσένα δεν έχει ελπίδα.
Εσύ ξέρεις από αυτά, έτσι, Μάρτζορι;
Από πότε έχει να απαυτώσει κάποιος απελπισμένος το γέρικο πράμα σου;
-Γύρνα πίσω! -Επίσης, Μαρτζ...
μάθε ότι προτιμώ καυλιά.
Μεγάλα, χοντρά, παλλόμενα καυλιά.
Ρόμπερτ!
Όχι.
Όχι, η Μάρτζορι ήταν.
Άρχισα να ανησυχώ μήπως το έσκασες.
Και πού θα πήγαινα εδώ πέρα;
Ακούγεσαι καλύτερα. Καιρό είχα να σ' ακούσω να γελάς.
Είμαι, νομίζω.
Έκανα έναν φίλο.
Τον λένε Ρομπ.
Έχει πολλή πλάκα.
Γελάμε σε βάρος όλων των άλλων.
Με βοηθάει, νομίζω.
Βοηθάμε ο ένας τον άλλον.
Πρέπει να ανησυχώ γι' αυτόν τον Ρομπ;
Όχι.
Εσένα αγαπάω.
Πρέπει να τον γνωρίσεις.
Θα τον συμπαθήσεις κι εσύ.
Ναι;
Εγώ είμαι.
Δεν πήρες στο κινητό μου.
Ελέγχεις αν είμαι σπίτι;
Είπες ότι θα ήσουν.
Προς Θεού, μην κάνω κάτι αυθόρμητο!
Δεν είναι αυτό το θέμα, έτσι;
Αστειεύομαι, Ντέιβιντ.
Ένα αστείο ήταν.
Θα γυρίσω αργά.
Έχω συναντήσεις σε κάποια ιδρύματα για εθελοντική εργασία.
Αναρωτιέσαι ποτέ τι σκέφτονται;
Ποιοι;
Τα πρεζόνια στα ιδρύματα που πας.
Τι εννοείς;
Λες να θέλουν να σταματήσουν;
Ίσως τους αρέσει η μαστούρα.
Τότε, σπαταλάω τον χρόνο μου όλα αυτά τα χρόνια, έτσι;
Τα λέμε απόψε.
Εδώ θα είμαι.
Σ' αγαπώ.
ΡΟΜΠΕΡΤ ΝΤΟΜΙΝΙΚ ΧΟΪΛ
"Τσιμπιέμαι και λέω 'Είμαι εδώ'
ανά μία ώρα.
Κοιτάζω τα χέρια μου.
Μετράω τα δάχτυλά μου.
Κοιτάζω το ρολόι τοίχου ή χειρός.
-Αποστρέφω..." -Αποστρέφω το βλέμμα, κοιτάζω ξανά.
Διατηρώ την ψυχραιμία και τη συγκέντρωσή μου.
Σκέφτομαι μια πόρτα.
Τι τρέχει με το ρολόι;
Το δώρισα στον Ντέιβιντ, αλλά δεν μπορεί να το φορέσει.
Θέλει να το φοράω μέχρι να φύγω από εδώ.
Ακριβό δείχνει.
Ήταν.
Είμαι φραγκάτη, θυμάσαι;
Δεν είναι μεγάλος για σένα;
Όχι.
Αλλά είναι στο πανεπιστήμιο κι είσαι εδώ.
Δεν θέλω να πληγωθείς.
Δεν σε προδίδουν όλοι, Ρομπ.
Μπορείς να εμπιστεύεσαι ανθρώπους.
Πρέπει.
Αλλιώς, ποιο το νόημα;
Τον αγαπάς αληθινά.
Ναι.
Κι αυτός μ' αγαπάει.
Πώς είναι αυτό;
Ποιο από τα δύο;
Και τα δύο.
Αντέλ;
Αντέλ, είσαι εδώ;
Εδώ πάνω.
Έλα να δεις.
Πώς σου φαίνεται;
Γιατί το έκανες αυτό;
-Έλα. -Έρχομαι.
Μη με τραβάς!
Εντάξει. Να περάσεις καλά. Τα λέμε μετά, έτσι;
-Εντάξει. -Δώσε ένα φιλί.
Γεια.
ΑΝ ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΕΙΣ ΑΥΡΙΟ, ΠΑΜΕ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ;
ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΑΡΩ ΗΜΕΡΗΣΙΟ ΠΑΣΟ.
Η ΑΝΤΕΛ ΕΙΜΑΙ.
-Γεια, Σου. -Γεια.
Κάποιος ξύπνησε στραβά σήμερα το πρωί.
Ήρθε πριν από μένα.
Ούτε καλημέρα δεν είπε.
Ο μίζερος μαλάκας.
Αλλά το λένε αυτό για τους Σκοτσέζους, έτσι δεν είναι;
-Τσιγκούνηδες δεν τους λένε; -Και μίζερους.
Όλοι έχουμε κακές μέρες.
Ναι, αλλά δεν τις μοιραζόμαστε.
Θέλεις τσάι;
Ευχαρίστως.
Θέλεις κάτι;
-Να σου δώσω αυτά για τις 10:30. -Βάλ' τα πάνω στο γραφείο.
Άσ' την.
Άλλη φορά μπορείς να χτυπάς;
Βασικά, χτύπησα.
Στο εξής θα περιμένω να με καλέσεις.
Σου το είπα.
Σκοτσέζος. Κακότροποι, έτσι;
Όπως αποδεικνύεται, ναι.
ΝΑΙ, ΑΛΛΑ ΕΙΜΑΙ ΑΓΥΜΝΑΣΤΗ, ΜΗ ΓΕΛΑΣΕΙΣ.
Ο δρ Φέργκουσον θα σας δει σύντομα.
Ευχαριστούμε πολύ.
Δεν θέλω να το κάνω.
-Δεν είμαι εθισμένος, γαμώτο. -Άντονι, σε παρακαλώ.
Μπορεί αυτή να με ακούσει.
Θα ακούσεις;
-Θα... -Λες και είμαι αόρατος, γαμώτο.
-Γεια, με βλέπεις; -Μην υψώνεις τον τόνο της φωνής σου.
Ναι; Αλλιώς τι;
Συγγνώμη, Λουίζ. Ευχαριστώ.
Γεια σου, Άντονι.
Είμαι ο δρ Φέργκουσον. Οι γονείς σου θα περιμένουν εδώ.
Όχι, δεν το κάνω.
Μία ωρίτσα είναι.
Τι θα πάθεις;
Και θα σε κρατήσει εκτός φυλακής.
-Κάθισε. -Να σας φέρω κάτι;
Ένα τσάι ίσως;
Ωραίο θα ήταν.
Και οι δύο το πίνουμε με γάλα, χωρίς ζάχαρη.
-Τα λέμε σε λίγες μέρες. -Εντάξει.
Είναι διαδικασία, Άντονι.
Κάναμε το πρώτο βήμα.
-Τελειώσαμε για σήμερα. -Ευχαριστώ, δρ Φέργκουσον.
-Εντάξει, αγάπη μου; -Ναι.
-Εντάξει, υποθέτω. -Έλα.
Λουίζ...
Έκλεισα συνεδρία με τον Άντονι την Παρασκευή.
Την ίδια ώρα, 3:45.
Να χρεώσω για το έξτρα μισάωρο σήμερα;
Όχι. Εγώ έφταιγα.
Δεν ήθελα να τον διακόψω όταν άρχισε να μιλάει.
Ξέρω τι θα έλεγε ο δρ Σάρμα.
Δεν θα το πω, αν δεν το πεις.
Μαμά!
Έρχεται!
Τι ονειρεύεσαι;
Ντέιβιντ;
-Καλή τελευταία μέρα. -Ναι, γεια.
Γεια!
Σ' αγαπώ.
-Γεια. -Γεια.
Καλημέρα.
Ωραίο διαμέρισμα.
Δεν είμαι σίγουρη.
Έπρεπε να το έβλεπες νωρίτερα. Ήταν σαν βομβαρδισμένο.
Είναι σπιτικό.
Χαρούμενο.
Θα...
πάω να πάρω τα πράγματά μου.
Δεν βιαζόμαστε.
Ήθελες κάτι;
Όχι, εντάξει είμαι.
Τσάι;
Καφέ;
Όχι, ευχαριστώ.
Πάρε μόνη σου, αν θες κάτι.
ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΟΥ ΑΝΤΑΜ
Χαίρομαι που θα πάμε.
Θα γελάσεις με την καρδιά σου.
-Πίστεψέ με. -Υπόσχομαι να μην το κάνω.
Νομίζω ότι θα κατουρηθώ!
Δέκα δευτερόλεπτα ακόμα!
Μπορείς!
Γαμώτο μου.
Θεέ μου.
Αύριο θα πονάω παντού.
Ακόμα λαχανιάζω.
Είπες ότι δεν θα γελάσεις.
Το εννοούσα, αλλά ήταν αδύνατον.
Έτσι είμαι εγώ. Σκέτη κωμωδία.
Είναι όπως όλα.
Θέλει εξάσκηση και προσπάθεια.
Θα είσαι σε φόρμα στο πι και φι.
Ναι, λες και θα το ξανακάνω.
Θα ήθελα παρέα στο γυμναστήριο.
Να έρχεσαι τις μέρες που δεν δουλεύεις.
Έλα.
Πάμε στα μηχανήματα βαρών.
Αυτό μάλιστα, μπορώ να το κάνω όλη μέρα.
Πίστεψέ με,
για μένα αυτό θα είναι ό,τι πιο κοντινό σε διακοπές φέτος.
Τουλάχιστον θα μείνεις έναν μήνα μόνη.
Το ξέρω, αλλά η απουσία του Άνταμ θα είναι πολύ περίεργη.
Το ξέρω.
Νιώθω ήδη λίγο χαμένη, ενώ φεύγει αύριο το απόγευμα.
Σκατά!
Τι συμβαίνει;
Θα ζητούσα ρεπό για να είμαι μαζί του και το ξέχασα!
Πες ότι είσαι άρρωστη.
Έτσι συμβουλεύεις το προσωπικό του άντρα σου;
Είσαι φίλη μου.
Άλλωστε, μια μέρα είναι.
Γι' αυτούς δεν έχει σημασία, για σένα έχει.
Ίσως το κάνω.
Πόσο καιρό είστε παντρεμένοι;
Δέκα χρόνια.
Από τα 18 μου.
Δεν έχασες καθόλου χρόνο.
Οι γονείς του δούλευαν στα κτήματά μας.
Κτήματα,
δηλαδή μεγαλοκτηματίες;
Σ' το είπα, έχουμε λεφτά.
Μου έσωσε τη ζωή, ξέρεις.
Ο Ντέιβιντ.
-Κυριολεκτικά ή μεταφορικά; -Κυριολεκτικά.
Τη νύχτα που πέθαναν οι γονείς μου.
Τι;
Λυπάμαι πολύ.
Ξέσπασε φωτιά στο σπίτι μας. Ήμουν 17.
Ο Ντέιβιντ μπήκε και με έβγαλε από εκεί.
Κάηκε πολύ άσχημα.
Ήμουν τυχερή.
Το σπίτι ήταν μεγάλο και κοιμόμουν σε άλλη πτέρυγα.
Η φωτιά ξεκίνησε κοντά τους και...
δεν είχαν καμία ελπίδα.
Τι έκανε ο Ντέιβιντ εκεί μες στη νύχτα;
Είχε έρθει κρυφά να με δει.
Καλά είμαι. Μην ανησυχείς. Είμαι πιο σκληρή απ' όσο δείχνω.
Πάμε για σαλάτα στο καφέ.
Έχεις χρόνο;
Έχω χρόνο για πίτσα.
Ή σάντουιτς.
Το ίδιο δεν είναι; Είναι σαλάτα ανάμεσα σε δύο φέτες ψωμί.
Κι αν το δεις έτσι, πράγμα που συνηθίζω,
τότε η πίτσα είναι απλώς σαλάτα πάνω σε ψωμί.
Και να χαλάσουμε την καλή δουλειά που κάναμε;
Το λέει η κυρία που καταβροχθίζει κέικ;
Με τσάκωσες. Σωστή παρατήρηση.
Είσαι καλά;
Ναι.
Ξεχάστηκα.
Πάμε σπίτι μου για φαγητό.
-Θα φτιάξω κάτι και θα φάμε στον κήπο. -Δεν...
Θα σε πάω σπίτι μετά. Σε παρακαλώ.
Έλα μέσα.
Εντάξει.
Το σπίτι είναι...
υπέροχο.
Ευχαριστώ.
Ποιο είναι το επείγον;
Ξέρω ότι θα ακουστεί χαζό, αλλά είναι ο Ντέιβιντ.
Ανησυχεί αν δεν απαντήσω όταν τηλεφωνεί.
Πώς ξέρεις πότε θα πάρει;
Γιατί παίρνει την ίδια ώρα κάθε μέρα.
Γιατί δεν σε παίρνει στο κινητό;
Μήπως καλεί το σταθερό για να βεβαιωθεί ότι είσαι εδώ;
Δεν είναι όπως ακούγεται.
Ένα λεπτό θα κάνω.
Γεια, αγάπη μου.
Γύρισα από το γυμναστήριο.
Ήταν ωραία, ευχαριστώ.
Όχι.
Τα λέμε απόψε.
Σ' αγαπώ.
Εντάξει. Ας φάμε.
Έχω κάτι για σένα.
Για τους νυχτερινούς τρόμους.
Τους ανέφερες στο καφέ.
Έχεις δει γιατρό γι' αυτούς;
Όταν ήμουν παιδί.
Αλλά είπαν ότι μεγαλώνοντας θα σταματήσουν.
Τελικά τους συνήθισα.
Αλλά όχι και τα αγόρια μου.
Κι όταν προσπαθούσαν να με ξυπνήσουν, τους χτυπούσα κι έκλαιγα.
Σκοτώνει το πάθος.
Ναι.
Μετά ο γιατρός είπε ότι δεν ήταν τρόμοι, επειδή τους θυμόμουν.
Οπότε, το δέχτηκα.
Έτσι δεν γίνεται;
Έκανε λάθος.
Δηλαδή;
Θυμάσαι τους νυχτερινούς τρόμους.
Είναι σπάνιο, αλλά συμβαίνει.
Είχα κι εγώ.
Και τους θυμόμουν επίσης.
Εσύ κι εγώ...
είμαστε ξεχωριστές, Λουίζ.
Πρέπει να μάθεις να ελέγχεις τα όνειρά σου.
Σοβαρά;
Όταν ήμουν νεότερη, είχα φοβερούς νυχτερινούς τρόμους.
Όλα όσα χρειάζεσαι για να τους σταματήσεις είναι εδώ μέσα.
Είναι σαν το γυμναστήριο.
Αν κάνεις την προσπάθεια,
θα μπορείς να διαλέγεις το όνειρο.
Αλλά η μέθοδος λειτουργεί μόνο αν έχεις ανοιχτό μυαλό.
Στο ότι δεν υπάρχει μόνο...
αυτό που βλέπουμε.
Μπορείς να το κάνεις;
Θα με περνάς για καμιά παλαβή της Νέας Εποχής.
Όχι.
Δεν ισχύει.
Χρόνια αφότου πέθανε η μητέρα μου,
ήμουν...
ηλίθια, αλλά, ξέρεις...
πήγα σε μέντιουμ.
Μια φίλη μου την είχε περί πολλού κι έτσι...
μια μέρα...
με είχε...
παραλύσει η απουσία της μαμάς.
Οπότε, πήγα.
Και ήταν μια μικροκαμωμένη γυναίκα σε ένα σπίτι στο Στόκγουελ.
Χωρίς κρυστάλλινες σφαίρες, φύλλα τσαγιού και...
Απλώς…
ήξερε πράγματα.
Της είπα μόνο το μικρό μου όνομα. Τίποτα άλλο.
Αλλά υπήρχαν λεπτομέρειες
και πράγματα που είπε, τα οποία...
ήταν απολύτως προσωπικά.
Που ξέραμε μόνο εγώ και η μαμά.
Και μου είπε ότι ήταν καλά.
Ότι δεν πονούσε πια.
Και κατάλαβα ότι ήξερε τη μαμά μου.
Με κάποιο τρόπο.
Δεν ξέρω γιατί σ' τα είπα αυτά.
Θα βοηθήσει.
Το υπόσχομαι.
Σ' ευχαριστώ.
Πάρε κι αυτό.
Κιάλια.
Κατάδυση.
Θα πάω στη Γαλλία
Γεια.
Γεια σου, μαμά.
Έχω καινούργια οδοντόβουρτσα και καινούργιο μαγιό.
Τέλεια, μαμά.
-Σ' αρέσει; -Το λατρεύω.
-Ορίστε. -Ωραίο πακετάρισμα.
Μπαμπά! Είναι ο μπαμπάς!
Γεια, εδώ είσαι.
Μπαμπά!
Έτοιμος;
-Ναι, να πάρω αυτό; -Πάρε ένα παιχνίδι για το ταξίδι
και μετά έχουν πολλά στο σπίτι. Πάμε να βρούμε τη Λίζα.
Θα περάσεις τέλεια.
Θα είναι εντάξει.
-Πάμε. -Αγκάλιασε τη μαμά.
-Θα μου λείψεις πολύ. -Κι εμένα θα μου λείψεις, μαμά.
Εντάξει.
-Γεια, μαμά. -Γεια.
Πάμε.
Θα πάω στην παραλία και θα κολυμπήσω.
Τα λέμε.
ΡΟΜΠΕΡΤ ΝΤΟΜΙΝΙΚ ΧΟΪΛ
"Τσιμπιέμαι και λέω 'Είμαι εδώ' ανά μία ώρα.
Κοιτάζω τα χέρια μου. Μετράω τα δάχτυλά μου.
Κοιτάζω το ρολόι τοίχου ή χειρός,
αποστρέφω το βλέμμα, κοιτάζω ξανά.
Διατηρώ την ψυχραιμία και τη συγκέντρωσή μου.
Σκέφτομαι μια πόρτα".
Ποιος είσαι, Ρόμπερτ;
"Δύο μέρες έχω που μετράω τα δάχτυλά μου, κοιτάζω τα ρολόγια
-και τρελαίνομαι στις τσιμπιές..." -...αλλά τίποτα.
Δεν τα καταφέρνω με την υπομονή.
Ποτέ δεν είχα.
Ειδικά εδώ μέσα.
Και τα όνειρα όλο και χειροτερεύουν.
Όποτε κλείνω τα μάτια μου…
Αυτό το μέρος δεν βοηθάει.
Όλοι είναι βαρετοί.
Όλοι είναι προβλέψιμοι.
Όλοι κοιτάνε την πάρτη τους.
Κι εγώ το ίδιο.
Όχι η Αντέλ, όμως.
Η Αντέλ είναι πραγματικά πανέμορφη.
Μέσα κι έξω.
Έχει τα δικά της θέματα, αλλά θέλει μόνο να βοηθήσει εμένα.
Να φτιάξει τα γαμημένα όνειρά μου.
Οπότε, αν και φαίνεται χαζό,
θα συνεχίσω να το κάνω.
Για την Αντέλ.
Σοβαρά. Θα έκανα οτιδήποτε μου έλεγε.
Φυσικά, τώρα που το έγραψα, δεν πρέπει να το διαβάσει ποτέ.
Αλλά είμαστε φίλ...
Γαμώτο.
Εσύ είσαι.
Σ' το είπα κι εγώ μια φορά.
Θυμάσαι; Όταν σε είδα στο γραφείο μου για πρώτη φορά.
Ναι.
Είπες ότι ήσουν άρρωστη.
Περνούσα και σκέφτηκα να...
έρθω να σε δω.
Αλλά φαίνεται ότι είσαι καλά.
Πονοκέφαλος ήταν.
Το πρωί ήμουν χάλια, αλλά τώρα νιώθω καλύτερα.
Ωραία. Καλό είναι αυτό.
Βασικά, είναι ψέμα.
Ήταν η τελευταία μέρα του γιου μου πριν πάει στη Γαλλία,
και ήθελα να είμαι μαζί του. Θα ζητούσα ρεπό, αλλά...
Φερόμουν σαν μαλάκας.
Λίγο, ναι.
Θες να έρθεις μέσα;
Συγγνώμη για το ψέμα.
Δεν περιμένω να πληρωθώ.
Και θα ήθελα να μην απολυθώ.
Μην ανησυχείς.
Θες κρασί;
Είναι πινό γκρι.
Μια χαρά είναι αυτό.
Μ' αρέσει το σπίτι σου.
Ευχαριστώ.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Κάθισε.
Αλήθεια περνούσες τυχαία;
Όχι.
Νόμιζα ότι εξαιτίας μου δεν ήρθες.
Γιατί φέρθηκα σκατά.
Είπαν ότι δεν αρρωσταίνεις ποτέ και...
Δεν...
Δεν ήθελα να υπάρχει...
-Δεν ήθελα να είμαστε... -Πάντα επικοινωνιακός, Ντέιβιντ.
Σωστά.
Δεν ήθελα να πάω σπίτι.
Περιπλανιόμουν και...
βρέθηκα εδώ.
Αναρωτιόμουν αν ήταν μοιραίο...
που συναντηθήκαμε στο μπαρ.
Νομίζω ότι ήταν σκέτη ατυχία.
Έτσι το βλέπεις;
Αν το καλοσκεφτείς, τα πράγματα δεν πήγαν πολύ καλά για μένα.
Επιτέλους γνωρίζω κάποιον που νομίζω ότι θα μου άρεσε,
και τελικά είναι παντρεμένος.
Δηλαδή, σου άρεσα;
Οι άντρες και το εγώ τους.
Σε φίλησα, έτσι;
Αιώνες είχα να φιλήσω κάποιον.
Γελάσαμε με την καρδιά μας, έτσι;
Πρέπει να κάνει ο ένας τον άλλον να γελάει.
Αυτό πρέπει πάντα να υπάρχει.
Ό,τι άλλο κι αν συμβεί.
Πόσο καιρό είσαι με...
τη γυναίκα σου;
Πολύ καιρό.
Μια ζωή.
Είναι πολύ όμορφη.
Ναι, είναι.
Δεν έχουμε γελάσει εδώ και...
πολύ καιρό.
Σε σκέφτομαι συνέχεια.
Δεν είναι δίκαιο.
Το ξέρω.
Πήγαινε σπίτι.
Λουίζ...
Αντίο.
Ξέπλυνες τη μυρωδιά μου;
Συγγνώμη.
Αυτό ήταν...
άθλιο.
Και οι δύο φταίμε.
Μη νιώθεις άσχημα.
Πρέπει να φύγω.
Μα τι σκεφτόμασταν;
Δεν σκεφτόμασταν. Μάλλον.
Μην ανησυχείς.
Δεν θα επηρεάσει τη δουλειά.
Σ' ευχαριστώ.
Αυτά πρέπει να μένουν εκτός ιατρείου.
Ναι, σίγουρα.
Πράγματα όπως το πήδημα. Τέτοια.
Πήγαινε, Ντέιβιντ.
Δεν πειράζει.
Καληνύχτα, Λουίζ.
Γεια.
Υποτιτλισμός: Ελιάνα Τσακίρη