‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎อร่อยมากเลยค่ะ
‎คุณคงได้เห็นเดวิดในมุม ‎ที่ฉันไม่เคยเห็นนะคะ
‎เร็วเข้า เล่ามาหน่อย ‎เขาเป็นหัวหน้าแบบไหนเหรอ
‎มันเพิ่งอาทิตย์เดียวเองค่ะ ‎ฉันก็ยังไม่ค่อยรู้จักเขาเท่าไรหรอก
‎แต่เขา...
‎นิสัยดี
‎เป็นมืออาชีพ ‎และคนไข้ก็ดูจะชอบเขานะคะ
‎ดีใจที่ได้ยินแบบนั้นนะคะ
‎แล้วคุณทำอะไรเหรอคะ
‎ฉันไม่เคยมีงานจริงๆ จังๆ หรอกค่ะ
‎แต่เคยทำงาน ‎ที่ร้านขายดอกไม้อยู่ห้านาทีได้
‎เรามีเงินน่ะ ก็เลย...
‎ฉันคิดว่าเราอาจจะมีลูก ‎แต่มันก็ไม่เป็นแบบนั้น
‎ยังไม่มีน่ะ
‎- คุณมีเพื่อนในลอนดอนไหม ‎- ไม่ค่อยนะ
‎ฉันเจอหุ้นส่วนทุกคน ‎กับคนรักของพวกเขาแล้ว
‎ก็นิสัยดีอยู่นะ
‎แต่พวกเขาอายุเยอะกว่าฉันมาก ‎และดูหยิ่งด้วย ถ้าให้พูดตรงๆ
‎ตายแล้ว คุณคงรู้จักพวกเขาทุกคน
‎พวกเขาก็แอบหยิ่งจริงๆ ค่ะ
‎แต่ตอนนี้ฉันได้เจอคุณแล้ว
‎ฉันรู้ว่าคุณมีลูกชายและก็มีงาน ‎สามีด้วยใช่ไหมคะ
‎ไม่ค่ะ ฉันหย่าแล้ว
‎ตอนนี้ก็สามปีแล้ว
‎มีแค่ฉันกับอดัมค่ะ
‎เขาใกล้จะแปดขวบแล้ว
‎ไม่มีชายใหม่เร็วๆ นี้เหรอคะ
‎ขอโทษค่ะ
‎ไม่ใช่เรื่องของฉัน
‎โดนอะไรมาเหรอ
‎ฉัน...
‎คืนก่อนฉันเอาแขนไปฟาดระเบียงมาน่ะค่ะ
‎เดินละเมอ
‎คุณเดินละเมอบ่อยเหรอคะ
‎ก็บ่อยอยู่นะคะ
‎ฉันฝันผวาน่ะค่ะ
‎น่ารำคาญสุดๆ
‎คุณฝันถึงอะไรเหรอ
‎เรื่องน่ากลัวๆ น่ะค่ะ
‎คุณคงคิดว่าฉันเพี้ยนสุดๆ
‎ที่จริงฉันกำลังคิดว่ามันดีจริงๆ เลย
‎ที่ได้คุยกับคนแบบนี้
‎คุณเป็นคนตรงๆ
‎เรื่องนั้นฉันก็ไม่แน่ใจนะคะ
‎ขอโทษนะคะ
‎ว่าไงคะ
‎- คุณโอเคไหม ‎- ค่ะ ฉันสบายดี
‎คุณอยู่ไหนเหรอ
‎ฉันออกมาหาซื้อตัวอย่างสีค่ะ
‎เลยคิดว่าน่าจะแวะซื้อกาแฟหน่อย
‎คุณอยู่กับใครหรือเปล่า
‎เปล่าค่ะ ฉันอยู่คนเดียว
‎คนเยอะน่ะค่ะ
‎โอเคครับ
‎ไว้ผมจะโทรหาตอน 14:30 นะ
‎- คุณจะอยู่ที่บ้านไหม ‎- ค่ะ
‎ฉันจะกลับก่อนเวลานั้นค่ะ
‎โอเคครับ
‎- ไว้คุยตอนนั้นนะ ‎- ได้ค่ะ
‎บาย
‎รักคุณนะคะ
‎เดวิดน่ะค่ะ
‎คุณใช้มือถือเครื่องนั้นมานานแค่ไหนแล้ว
‎ย้อนยุคสุดๆ
‎มันก็ทำหน้าที่ของมันอยู่นะ
‎นี่ เราน่าจะแลกเบอร์กันนะ
‎ค่ะ
‎เยี่ยมเลย
‎ฉันต้องไปแล้วจริงๆ ค่ะ อเดล
‎ดีใจที่ได้เจอคุณนะคะ
‎ครั้งหน้าฉันจะพยายามไม่ทำคุณล้มนะ
‎ลูอีส
‎มันคงจะฟังดูงี่เง่า...
‎แต่ฉันไม่อยากให้คุณ ‎เล่าให้เดวิดฟังว่าเรามาที่นี่
‎คงจะง่ายที่สุด ‎ถ้าคุณไม่พูดถึงเรื่องที่เจอฉันเลย
‎ทำไมล่ะคะ
‎บางทีเขาก็แปลกๆ ‎เรื่องเอาชีวิตงานกับชีวิตที่บ้านมาปนกัน
‎แล้วผู้หญิงอย่างเราก็ต้องมีบางอย่าง ‎เพื่อตัวเองบ้าง จริงไหม
‎ฉันจะไม่พูดอะไรเลยค่ะ
‎- แล้วเจอกันนะ อเดล ‎- ค่ะ
‎หวังว่าจะเป็นอย่างนั้นนะ
‎(นี่ฉันเอง)
‎แม่ง
‎เดวิดโทรมา
‎อเดล
‎เดวิดโทรมา
‎ช่วยลงมาจากไอ้ต้นไม้นี่ได้ไหม ‎ก่อนที่...
‎จะเกิดอะไรขึ้น ‎แล้วทำให้พวกเราโดนเด้งกันหมด
‎ถ้าลูกค้าตกลงมาตาย ‎มันคงไม่ดีกับประกันใช่ไหม มาร์จอรี
‎โรเบิร์ต!
‎ไอ้เด็กเปรต
‎ร็อบ ให้ฉันลงไปหน่อย
‎ขอบคุณค่ะ มาร์จ
‎เธอรักผู้ชายคนนั้น ไม่ต้องสงสัยเลย
‎เด็กกระจอกอย่างนายไม่มีหวังหรอก
‎คุณคงรู้เรื่องพวกนั้นดี ‎ใช่ไหม มาร์จอรี
‎ครั้งสุดท้ายที่มีคนสิ้นหวังสุดๆ
‎จนยอมมาใช้จิ๋มแก่ๆ ของคุณ ‎มันตอนไหนล่ะ
‎- นายกลับมานี่เดี๋ยวนี้! ‎- แล้วก็อีกอย่างนะ มาร์จ
‎ผมชอบจู๋มากกว่า
‎จู๋ใหญ่ๆ อวบๆ สั่นๆ
‎โรเบิร์ต!
‎ไม่
‎ไม่ นั่นมาร์จอรีค่ะ
‎ผมก็กังวลว่าคุณจะหนีไป ‎หรืออะไรแบบนั้น
‎แล้วอยู่นี่ฉันจะหนีไปไหนได้คะ
‎คุณฟังดูดีขึ้นนะ ‎ไม่ได้ยินคุณหัวเราะมานานมากแล้ว
‎ฉันก็ดีขึ้นค่ะ คิดว่านะ
‎ฉันมีเพื่อนคนหนึ่งแล้ว
‎เขาชื่อร็อบ
‎เขาตลกมากเลย
‎เราหัวเราะเยาะคนอื่นด้วยกัน
‎ฉันว่าเขาช่วยฉันนะ
‎ฉันว่าเราช่วยกันและกัน
‎ผมต้องเป็นห่วงเรื่องไอ้หนุ่มร็อบนี่ไหม
‎ไม่ค่ะ
‎ฉันรักคุณนะ
‎สักวันคุณต้องได้เจอเขานะคะ
‎ฉันว่าคุณก็จะชอบเขาเหมือนกัน
‎ฮัลโหล
‎ผมเอง
‎คุณไม่ได้โทรเข้ามือถือฉัน
‎จะเช็คเหรอว่าฉันอยู่บ้านจริงไหม
‎ก็คุณบอกว่าจะอยู่นี่
‎พระเจ้าช่วยอย่าให้ฉัน ‎เป็นพวกทำอะไรตามใจเลยนะคะ
‎มันไม่ใช่เรื่องนั้นใช่ไหม
‎ฉันล้อเล่นค่ะ เดวิด
‎แค่ล้อเล่น
‎ผมกลับบ้านช้าหน่อยนะ
‎ผมจะไปเจอพวกมูลนิธิเกี่ยวกับ ‎งานฟื้นฟูชุมชน
‎คุณเคยสงสัยไหมว่าพวกเขาคิดอะไร
‎ใคร
‎พวกติดยาที่อยู่แถวนั้น ‎ตอนคุณโผล่ไปไง
‎หมายความว่ายังไง
‎คิดว่าพวกเขาอยากเลิกจริงๆ เหรอ
‎พวกเขาอาจจะชอบเมายาก็ได้
‎งั้นตลอดหลายปีที่ผ่านมา ‎ผมก็เสียเวลาเปล่าใช่ไหม
‎แล้วเจอกันคืนนี้
‎ฉันจะอยู่ที่นี่นะคะ
‎รักคุณค่ะ
‎(โรเบิร์ต โดมินิก ฮอยล์)
‎"หยิกตัวเองและพูดว่า 'ฉันตื่นอยู่'
‎ชั่วโมงละครั้ง
‎มองดูที่มือ
‎นับนิ้วทีละนิ้ว
‎มองดูนาฬิกาบนผนังหรือนาฬิกาข้อมือ
‎- มองไปทางอื่น..." ‎- มองไปทางอื่น มองกลับมา
‎สงบใจและตั้งสมาธิ
‎แล้วนึกถึงประตู
‎นาฬิกาข้อมือนั้นมันยังไงเหรอ
‎ของเดวิดน่ะ ฉันให้เขาเป็นของขวัญ ‎แต่ตอนนี้เขาใส่มันไม่ได้
‎เขาเลยอยากให้ฉันใส่ไว้ ‎จนกว่าฉันจะออกจากที่นี่
‎- ดูแพงนะ ‎- ก็แพงอยู่
‎ฉันรวยไง จำได้ไหม
‎เธอไม่กังวลเหรอว่าเดวิดจะแก่เกินไป
‎ไม่
‎แต่เขาอยู่มหาลัย ส่วนเธออยู่ที่นี่
‎ฉันแค่ไม่อยากเห็นเธอเจ็บ
‎ไม่ใช่ว่าทุกคนจะหักหลังเราหรอกนะ ร็อบ
‎นายเชื่อใจคนอื่นได้
‎นายต้องเชื่อนะ
‎ไม่งั้นจะมีประโยชน์อะไร
‎เธอรักเขาจริงๆ...
‎ใช่
‎แล้วเขาก็รักฉัน
‎มันเป็นยังไงเหรอ
‎เรื่องไหน
‎ทั้งสองเรื่อง
‎อเดล
‎อเดล คุณอยู่ที่นี่ไหม
‎ฉันอยู่ข้างบนนี่ค่ะ
‎มาดูสิคะ
‎คุณคิดว่าไงคะ
‎ทำไมคุณถึงทำแบบนี้
‎- มาเร็ว ‎- ผมก็กำลังไป
‎อย่าดึงสิ
‎ขอให้สนุกนะ ‎แล้วเดี๋ยวเจอกัน ตกลงไหม
‎- ได้ครับ ‎- จุ๊บหน่อย
‎บาย
‎(ถ้าพรุ่งนี้คุณไม่ทำงาน ‎คุณอยากไปยิมไหม)
‎(ฉันหาบัตรเข้าหนึ่งวันให้คุณได้นะ)
‎(อ้อ นี่อเดลเอง จุ๊บๆ)
‎- สวัสดีค่ะ ซู ‎- สวัสดีจ้ะ
‎วันนี้มีคนตื่นมาแล้วหงุดหงิดด้วย
‎เขาเข้ามาก่อนฉันอีก
‎ไม่พูดอรุณสวัสดิ์ด้วย
‎ไอ้คนบ้าอมทุกข์
‎แต่เขาว่ากันว่าคนสกอตแลนด์ ‎เป็นแบบนั้น จริงไหม
‎- ขี้เหนียวใช่ไหม ‎- แล้วก็อมทุกข์ด้วย
‎เราก็มีวันแย่ๆ กันทั้งนั้น ซู
‎ก็ไม่ได้แปลว่าเราต้อง ‎ทำให้คนอื่นรู้สึกแย่ไปด้วย
‎เอาชาไหม
‎ดีเลยค่ะ
‎ต้องการอะไรหรือเปล่า
‎- เอาเอกสารสำหรับนัดตอน 10.30 มาให้ค่ะ ‎- เอาไว้บนโต๊ะก็ได้
‎ปล่อยมันไว้งั้นแหละ
‎แล้วครั้งหน้าก็ช่วยเคาะประตูด้วย
‎ที่จริงฉันเคาะแล้วค่ะ
‎แต่ครั้งหน้าจะรอ ‎ให้ถูกเรียกก่อนแล้วกัน
‎บอกแล้ว
‎คนสกอตแลนด์ ขี้โมโหใช่ไหมล่ะ
‎ดูท่าจะใช่ค่ะ
‎(โอเค แต่ฉันไม่ฟิตเลย ‎อย่าขำใส่ฉันแล้วกัน)
‎อีกสักครู่ดร.เฟอร์กูสัน ‎จะมาพบคุณนะคะ
‎ขอบคุณมากครับ
‎นี่ ผมไม่อยากทำแบบนี้เลย
‎- ฟังนะ ผมไม่ใช่ไอ้ขี้ยา โอเคไหม ‎- แอนโธนี ขอล่ะ
‎เธออาจจะฟังผมจริงๆ ก็ได้
‎คุณจะฟังไหม
‎- ฉัน... ‎- แม่งอย่างกับไร้ตัวตนเลย
‎สวัสดี เห็นผมบ้างไหม
‎กรุณาเบาเสียงลงหน่อยนะคะ
‎เหรอ ไม่งั้นจะทำไมล่ะ
‎ขอโทษนะ ลูอีส ขอบคุณครับ
‎สวัสดี แอนโธนี
‎ผมดร.เฟอร์กูสันครับ
‎พ่อแม่คุณรออยู่ด้านนอกได้ครับ
‎ไม่ ผมไม่ทำ
‎แค่ชั่วโมงเดียวเอง
‎มันจะมีอะไรเสียหายครับ
‎แล้วมันก็จะทำให้คุณไม่ต้องเข้าคุกด้วย
‎- นั่งก่อนสิ ‎- รับอะไรไหมคะ
‎รับชาสักแก้วไหมคะ
‎ก็ดีครับ
‎เราขอแบบใส่นมทั้งคู่นะครับ ‎ไม่ใส่น้ำตาล
‎- แล้วเจอกันอีกครั้งในอาทิตย์นี้นะ ‎- ครับ
‎มันเป็นขั้นตอนน่ะ แอนโธนี
‎เราผ่านขั้นแรกไปได้แล้ว
‎- วันนี้เราพอเท่านี้ ‎- ขอบคุณครับ ดร.เฟอร์กูสัน
‎- โอเคไหมจ๊ะลูก ‎- ครับ
‎- ผมว่าก็โอเค ‎- มาเถอะ
‎ลูอีส...
‎ผมลงตารางนัดกับแอนโธนี ฮอว์กินส์ ‎อีกครั้งตอนวันศุกร์นะ
‎เวลาเดิมครับ 15.45 น.
‎ฉันควรคิดค่ารักษาที่เกินมา ‎ครึ่งชั่วโมงของวันนี้ไหมคะ
‎ไม่ครับ อันนั้นความผิดผมเอง
‎พอเขาเริ่มคุย ผมก็ไม่อยากหยุดเขา
‎ฉันรู้เลยว่าดร.ชาร์มาจะพูดยังไงกับเรื่องนี้
‎ถ้าคุณไม่บอก ผมก็ไม่บอกนะ
‎แม่ครับ!
‎มันมาแล้ว!
‎คุณฝันถึงอะไรเหรอ
‎เดวิด
‎- ขอให้สนุกกับวันสุดท้ายนะลูก ‎- ครับ บาย
‎บายจ้ะ รักลูกนะ
‎- สวัสดีค่ะ ‎- สวัสดี อรุณสวัสดิ์
‎อรุณสวัสดิ์ค่ะ
‎ห้องสวยดีนะ
‎ก็ไม่รู้สิคะ
‎คุณน่าจะเห็นสภาพมันก่อนหน้านี้ ‎อย่างกับโดนระเบิดลง
‎รู้สึกเหมือนเป็นบ้านเลย
‎มีความสุข
‎ฉัน...
‎ฉันไปหยิบของก่อนนะ
‎ไม่ต้องรีบก็ได้ค่ะ
‎คุณเอาอะไรไหมคะ
‎ไม่เป็นไรค่ะ
‎ชาไหม
‎กาแฟล่ะ
‎ไม่เป็นไร ขอบคุณค่ะ
‎ถ้าต้องการอะไรก็หยิบได้เลยนะ
‎(ห้องของอดัม)
‎ฉันตั้งตารอวันนี้เลย
‎คุณได้หัวเราะหนักแน่
‎- เชื่อฉันสิ ‎- ฉันสัญญาว่าจะไม่หัวเราะค่ะ
‎ฉันว่าฉันจะฉี่ราดตัวเองแล้ว
‎อีกแค่สิบวินาที
‎คุณทำได้แน่
‎จะบ้าตาย
‎พระเจ้าช่วย
‎พรุ่งนี้ฉันได้ทรมานแน่
‎ยังหายใจไม่ทันเลย
‎คุณบอกว่าจะไม่หัวเราะนี่
‎ฉันพูดจริงๆ แต่มันทำไม่ได้เลย
‎นี่แหละฉันเอง ตลกคลายเครียด
‎มันก็เหมือนทุกอย่างแหละ
‎แค่ฝึกแล้วก็พยายาม
‎แป๊บเดียวก็แข็งแรงแล้ว
‎พูดอย่างกับว่า ‎ฉันจะมาทำอะไรแบบนี้อีก
‎ฉันก็อยากมีเพื่อนเข้ายิมเป็นประจำนะ
‎คุณมากับฉันตอนที่ไม่ไปทำงานก็ได้
‎มาเร็ว
‎เดี๋ยวฉันพาไปดูเครื่องเล่นเวท
‎ถ้าเป็นอันนี้ ฉันอยู่ได้ทั้งวันเลย
‎พูดจริงๆ นะ
‎นี่มันใกล้เคียงกับวันหยุดพักผ่อนปีนี้ ‎ของฉันที่สุดแล้ว
‎อย่างน้อยคุณก็ได้มี ‎เวลาส่วนตัวหนึ่งเดือนนะ
‎ฉันรู้ แต่พออดัมไม่อยู่ ‎มันคงจะแปลกมากแน่ๆ
‎ฉันรู้เลย
‎ฉันรู้สึกสับสนแล้ว ‎ทั้งที่เขายังอยู่ที่นี่จนถึงบ่ายวันพรุ่งนี้
‎เวรแล้ว
‎เป็นอะไรไป
‎ฉันตั้งใจจะขอลางาน ‎จะได้ใช้เวลากับเขา แต่ฉันลืมไปเลย
‎ก็แค่โทรไปลาป่วยไง
‎คุณควรแนะนำแบบนั้น ‎กับพนักงานของสามีคุณเหรอ
‎คุณเป็นเพื่อนฉันนี่
‎อีกอย่างมันก็แค่วันเดียวเอง
‎มันไม่สำคัญกับพวกเขา ‎แต่มันมีความหมายกับคุณมากนะ
‎ฉันอาจจะโทรไปลานะ
‎คุณแต่งงานมานานแค่ไหนแล้ว
‎สิบปีค่ะ
‎ตั้งแต่ฉันอายุ 18
‎ไม่รอให้เสียเวลาเลย
‎พ่อแม่เขาทำไร่ในที่ดินของเรา
‎"ที่ดิน" แบบ...
‎ที่ดินต่างจังหวัดเหรอ
‎ก็บอกคุณแล้วว่าเรามีเงิน
‎เขาช่วยชีวิตฉันไว้น่ะ
‎เดวิด
‎- หมายถึงว่าช่วยจริงๆ หรือเปรียบเทียบ ‎- ช่วยจริงๆ
‎คืนที่พ่อแม่ฉันตาย
‎อะไรนะ
‎ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
‎ไฟไหม้บ้านฉัน ตอนนั้นฉันอายุ 17
‎เดวิดบุกเข้าไปในบ้านแล้วลากฉันออกมา
‎เขาถูกไฟไหม้ค่อนข้างหนักเลย
‎ฉันโชคดีน่ะ
‎บ้านเราค่อนข้างใหญ่ ฉันนอนอยู่ ‎อีกฝั่งของบ้าน คนละฝั่งกับพ่อแม่
‎ไฟเริ่มมาจากแถวๆ พวกเขาแล้วก็...
‎พวกเขาไม่มีโอกาสหนีรอดเลย
‎แล้วเดวิดไปทำอะไรที่นั่น ‎ตอนกลางดึกเหรอ
‎แอบมาเจอฉันน่ะ
‎ฉันไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วงฉัน ‎ฉันแกร่งกว่าที่เห็นนะ
‎เราน่าจะไปกินสลัดที่คาเฟ่กัน
‎คุณมีเวลาไหม
‎ฉันมีเวลาสำหรับพิซซ่านะ
‎ไม่ก็แซนด์วิช
‎เหมือนๆ กันใช่ไหม
‎มันก็แค่สลัด ‎ที่อยู่ระหว่างขนมปังสองแผ่น
‎แล้วถ้าคุณคิดแบบนั้น ‎ฉันคิดแบบนั้น คิดบ่อยด้วย
‎งั้นพิซซ่าก็แค่สลัดที่อยู่บนขนมปัง
‎แล้วก็ทำลายแรงทั้งหมด ‎ที่เราเพิ่งออกไปเหรอ
‎ผู้หญิงที่กินเค้กอย่างกับว่า ‎มันจะตกเทรนด์พูดแบบนี้เหรอเนี่ย
‎โดนจับได้ซะแล้ว มีเหตุผลซะด้วย
‎เป็นอะไรหรือเปล่า
‎ค่ะ
‎ฉันลืมเวลาไปเลย
‎ไปกินข้าวเที่ยงที่บ้านฉันกัน
‎ฉันทำอาหารให้กินได้นะ ‎แล้วเราก็นั่งในสวนกัน
‎- ฉัน... ฉันไม่... ‎- เดี๋ยวฉันไปส่งที่บ้าน
‎ไปนะ
‎เข้ามาเลยค่ะ
‎โอเค
‎ที่นี่มัน...
‎สวยมากเลย
‎ขอบคุณค่ะ
‎แล้วมีเรื่องด่วนอะไรเหรอ
‎ฉันรู้ว่ามันจะฟังดูโง่นะ ‎แต่เรื่องเดวิดน่ะ
‎เขาจะกังวลถ้าฉัน ‎ไม่รับโทรศัพท์ตอนเขาโทรมา
‎แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่า ‎เขาจะโทรมาตอนไหน
‎เพราะเขาโทรมาเวลาเดิมทุกวันค่ะ
‎แล้วทำไมเขาไม่โทรเข้ามือถือคุณคะ
‎เขา...
‎โทรเข้าโทรศัพท์บ้าน ‎เพื่อเช็คว่าคุณอยู่บ้านไหมเหรอ
‎มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิดหรอก
‎ขอเวลาแป๊บนะ
‎สวัสดีค่ะ ที่รัก
‎เพิ่งกลับมาจากยิมค่ะ
‎ก็ดีค่ะ ขอบคุณนะคะ
‎ไม่ๆ...
‎ไว้เจอกันคืนนี้นะคะ
‎ฉันรักคุณค่ะ
‎เอาละ กินข้าวกัน
‎ฉันมีบางอย่างให้คุณด้วย
‎สำหรับฝันผวาของคุณ
‎คุณพูดถึงมัน ‎ตอนอยู่ในคาเฟ่เมื่อวันก่อน
‎คุณเคยไปปรึกษาใครเรื่องนั้นหรือยัง
‎เคยตอนเด็กค่ะ
‎แต่พวกเขาก็แค่บอกว่า ‎เดี๋ยวโตไปฉันก็หายเอง
‎สุดท้ายแล้วฉันก็แค่ชินไปเอง
‎แต่แฟนไม่เคยชินน่ะ
‎แล้วตอนที่พวกเขาพยายามปลุกฉัน ‎ฉันก็ตีพวกเขาแล้วร้องไห้น้ำตาแตก
‎เป็นเรื่องที่ทำให้หมดใจได้เลย
‎นั่นแหละ
‎แล้วหมอก็บอกว่ามันไม่ใช่ฝันผวาหรอก ‎เพราะฉันจำมันได้
‎ฉันก็เลยปล่อยวางซะ
‎ไม่งั้นจะให้ทำยังไง
‎เขาคิดผิดแล้ว
‎อะไรนะ
‎เรื่องที่จำฝันผวาได้
‎มันเกิดขึ้นน้อยมาก แต่ก็เกิดขึ้นได้
‎ฉันเคยฝันผวา...
‎แล้วฉันก็จำมันได้เหมือนกัน
‎คุณกับฉัน...
‎เราพิเศษนะ ลูอีส
‎คุณต้องเรียนรู้ที่จะควบคุม ‎ความฝันของตัวเอง
‎จริงเหรอ
‎ตอนฉันยังเด็ก ฉันฝันผวาหนักมาก
‎ทุกอย่างที่คุณต้องใช้หยุดมัน ‎อยู่ในนั้นแล้ว
‎มันก็เหมือนที่ยิม
‎ถ้าคุณใช้ความพยายาม
‎คุณก็จะได้เลือกว่าจะฝันถึงอะไร
‎แต่วิธีนี้จะได้ผลก็ต่อเมื่อคุณ ‎เปิดใจกับเรื่องต่างๆ
‎เรื่องที่ว่ามันมีอะไรมากกว่าแค่...
‎สิ่งที่เราเห็น
‎คุณทำแบบนั้นได้ไหม
‎- คุณคงว่าฉันเป็นคนบ้าเชื่อเรื่องวิญญาณ ‎- ไม่ๆ
‎ฉันเปล่าเลย
‎หลายปีหลังจากที่แม่ฉันตาย
‎ตอนนั้นฉันมันโง่ แต่ก็นะ ฉัน...
‎ฉันไปหาผู้มีญาณทิพย์
‎เพื่อนฉันเชื่อเธอมากเลย
‎มีอยู่วันหนึ่ง ฉันก็แค่...
‎ทำอะไรไม่ได้เลย เพราะคิดถึงแม่มาก
‎ฉันก็เลยไป
‎มีแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ ‎ในบ้านแถวสตอกเวลล์
‎ไม่มีลูกแก้ววิเศษหรือใบชากับ...
‎เธอแค่...
‎รู้เรื่องต่างๆ
‎ฉันแค่บอกชื่อจริงไป แค่นั้นเลย
‎แต่มันมีรายละเอียด
‎และบางอย่างที่เธอพูด
‎ที่ไม่ใช่เรื่องของคนอื่นแน่
‎เรื่องที่แค่ฉันกับแม่รู้
‎แล้วเธอก็บอกฉันว่าแม่สบายดี
‎และแม่ไม่ได้เจ็บปวดอีกแล้ว
‎และฉันก็รู้ว่าผู้หญิงคนนั้นรู้จักแม่ฉัน
‎สักทางใดทางหนึ่ง
‎ไม่รู้ทำไมฉันถึง ‎เล่าเรื่องพวกนี้ให้คุณฟัง
‎มันจะช่วยได้นะ
‎ฉันสัญญา
‎ขอบคุณนะ
‎เอาอันนี้ไป เอาอันนี้ไป
‎กล้องส่องทางไกล
‎แว่นดำน้ำ
‎ฉันจะไปฝรั่งเศส
‎ว่าไง
‎สวัสดีครับ แม่
‎แม่ซื้อแปรงสีฟันกับชุดว่ายน้ำใหม่แล้ว
‎เจ๋งมากเลยครับ แม่
‎- ลูกชอบไหม ‎- ชอบมากเลย
‎- เรียบร้อย ‎- เก็บของได้ดีมากจ้ะ
‎พ่อมาแล้ว
‎- ว่าไง อยู่นี่เอง ‎- พ่อ!
‎- พร้อมไปไหม ‎- ผมเอาอันนี้ไปได้ไหม
‎เอาของเล่นไปขึ้นเครื่องชิ้นเดียว
‎พวกเขามีของพวกนั้น ‎ที่บ้านริมชายหาดแล้ว
‎มาเร็ว เราต้องไปเจอลิซ่า
‎ลูกต้องสนุกแน่นอน
‎เขาไม่เป็นไรหรอก ลู
‎- ไปกันเถอะ ‎- ไปกอดแม่หน่อย
‎- แม่จะคิดถึงลูกมากแน่ๆ ‎- ผมก็จะคิดถึงแม่เหมือนกัน
‎- โอเค บายจ้ะ ‎- บายครับแม่
‎ไปเลย
‎ผมจะไปทะเลแล้วว่ายน้ำ
‎แล้วเจอกันนะ
‎(โรเบิร์ต โดมินิก ฮอยล์)
‎"หยิกตัวเองและพูดว่า 'ฉันตื่นอยู่' ‎ชั่วโมงละครั้ง
‎มองดูที่มือ นับนิ้วทีละนิ้ว...
‎มองดูนาฬิกาบนผนังหรือนาฬิกาข้อมือ
‎มองไปทางอื่น มองกลับมา
‎สงบใจและตั้งสมาธิ
‎แล้วนึกถึงประตู"
‎แล้วนายคือใคร โรเบิร์ต
‎จากที่นับนิ้วตัวเอง ‎แล้วก็มองดูนาฬิกามาสองวัน
‎- และหยิกตัวเอง..." ‎- จนเจ็บไปหมด แต่ก็ไม่ได้อะไร
‎แต่ฉันอดทนไม่เก่ง
‎ไม่เคยเก่งเลย
‎โดยเฉพาะตอนอยู่ในนี้
‎และพวกความฝันก็เอาแต่แย่ลงเรื่อยๆ
‎ทุกครั้งที่ฉันหลับตา...
‎ที่นี่มันไม่ช่วยให้ดีขึ้นเลย
‎ทุกคนน่าเบื่อ
‎ทุกคนดูออกง่ายมาก
‎ทุกคนสนใจแต่ตัวเอง
‎ฉันก็เหมือนกัน...
‎แต่ไม่ใช่อเดล
‎อเดลสวยอย่างพอดีเลย
‎ทั้งภายในและภายนอก
‎เธอมีเรื่องของตัวเองที่ต้องจัดการ ‎แต่สิ่งที่เธอต้องการก็คือได้ช่วยฉัน
‎แก้ความฝันของฉัน
‎ดังนั้นถึงแม้เรื่องนี้มันจะฟังดูโง่
‎ฉันก็จะยังทำต่อไป เพื่ออเดล
‎พูดจริงๆ ฉันยอมทำทุกอย่าง ‎ที่เธอบอกให้ฉันทำเลย
‎แน่นอนว่าพอฉันพูดแบบนี้แล้ว ‎เธอไม่มีวันได้เห็นสมุดเล่มนี้แน่
‎แต่เราเป็นเพื่อนกัน...
‎เวรจริงๆ
‎คุณนี่เอง
‎ผมเคยพูดแบบนั้นกับคุณครั้งหนึ่ง
‎จำได้ไหม ตอนที่ผมเห็นคุณ ‎ในห้องทำงานครั้งแรก
‎ค่ะ
‎คุณโทรมาลาป่วย
‎ผมผ่านมาพอดี ก็เลยกะว่าจะ... ‎แวะมาดูคุณหน่อย
‎แต่ดูเหมือนคุณจะสบายดีนะ
‎ปวดหัวน่ะค่ะ
‎เมื่อเช้านี้ปวดหนักเหมือนจะตาย ‎แต่ตอนนี้ดีขึ้นแล้วค่ะ
‎ดีครับ ดีแล้ว
‎ที่จริงแล้วฉันโกหกค่ะ
‎มันเป็นวันสุดท้ายของลูกชายฉัน ‎ก่อนเขาจะไปฝรั่งเศส
‎แล้วฉันอยากใช้เวลากับเขา ‎ฉันตั้งใจจะถามก่อนหน้านี้แล้ว แต่...
‎ผมทำตัวทุเรศมาก
‎ก็นิดหนึ่งค่ะ
‎อยากเข้ามาก่อนไหมคะ
‎ขอโทษที่โกหกนะคะ
‎ฉันไม่ได้ต้องการลาป่วย ‎แบบได้ค่าจ้างหรืออะไรเลย
‎แล้วฉันก็ยัง... ไม่อยากโดนเด้งด้วย
‎ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอก
‎เอาสักแก้วไหมคะ
‎ไวน์ปีโน กรีจิโอค่ะ
‎ปีโน กรีจิโอก็ดีนะครับ
‎ผมชอบห้องของคุณนะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎- นี่ค่ะ ‎- ขอบคุณครับ
‎นั่งเลยค่ะ
‎คุณแค่ผ่านมาแถวนี้จริงๆ เหรอ
‎เปล่าครับ
‎เปล่า
‎ผมนึกว่าที่คุณไม่เข้ามาทำงาน ‎มันเป็นเพราะผม
‎เพราะผมทำตัวแย่ใส่คุณ
‎พวกเขาบอกว่าคุณไม่เคยป่วยแล้วก็...
‎ผม...
‎ผมไม่อยากให้มันมี...
‎- ผมไม่อยากให้เรา... ‎- คุยเก่งตลอดเลยนะ เดวิด
‎นั่นสินะ
‎ผมไม่อยากกลับบ้าน
‎ผมแค่เดินไปรอบๆ แล้วก็...
‎แล้วอยู่ๆ ก็มาที่นี่
‎ผมสงสัยว่ามันเป็นโชคชะตาหรือเปล่า
‎ที่เราได้เจอกันที่บาร์นั้น
‎ฉันว่ามันแค่โชคร้ายเฉยๆ มากกว่า
‎คุณคิดแบบนั้นเหรอ
‎พอคิดถึงเรื่องทุกอย่างแล้ว ‎มันไม่มีอะไรไปได้สวยสำหรับฉันเลย
‎ในที่สุดฉันก็ได้เจอผู้ชายที่ฉันคิดว่า ‎ฉันจะชอบจริงๆ ได้
‎ก็กลายเป็นว่าเขาแต่งงานแล้ว
‎งั้นคุณชอบผมเหรอ
‎ผู้ชายกับความหลงตัวเองนี่นะ
‎ฉันจูบคุณด้วยใช่ไหม
‎เป็นครั้งแรกที่ฉันได้จูบใคร ‎หลังไม่ได้จูบมานาน
‎เราได้หัวเราะด้วยใช่ไหม
‎คนเราควรจะทำให้อีกฝ่ายหัวเราะได้
‎มันควรจะเป็นแบบนั้นตลอด
‎ถึงจะมีอย่างอื่นเกิดขึ้นก็ตาม
‎คุณกับภรรยาของคุณ... ‎คบกันมานานแค่ไหนแล้ว
‎นานมากแล้ว
‎นานมากจริงๆ
‎เธอสวยมาก
‎ใช่ครับ สวยมาก
‎เราไม่ได้หัวเราะกัน...
‎มานานแล้ว
‎ผมเอาแต่คิดถึงคุณ
‎มันไม่ถูกต้องเลย เดวิด
‎ผมรู้
‎คุณควรกลับบ้านนะ
‎ลูอีส...
‎บายค่ะ
‎บายครับ
‎ล้างฉันออกเหรอ
‎ขอโทษค่ะ
‎มัน...
‎น่าเกลียดมาก
‎เราก็ทำทั้งคู่ จริงไหม
‎คุณไม่มีอะไรต้องขอโทษเลย
‎ผมควรไปได้แล้ว
‎เราคิดอะไรของเราเนี่ย
‎ผมว่าเราไม่ได้คิดนะ
‎ไม่ต้องห่วง
‎ฉันไม่เอาเรื่องนี้ไปที่ทำงานหรอก
‎ขอบคุณ
‎เรื่องแบบนี้ไม่ควรไปอยูในที่ทำงาน
‎ค่ะ ใช่เลย
‎เรื่องที่เอากัน อะไรแบบนั้น
‎ไปสิ เดวิด
‎ไม่เป็นไร
‎ฝันดีนะ ลูอีส
‎บายค่ะ
‎คำบรรยายโดย วลัชญ์วรรณ์ อรรคศรีวร