SEBUAH SIRI ASLI NETFLIX
Apa yang kamu tangkap itu?
Tiada apa-apa lagi.
Laju sungguh.
Nak ibu tunjuk caranya?
Ya?
Makanan dah siap!
- Hai. - Mari ambil.
Saya datang!
- Nak apa, Adam? - Boleh beri sosej dan bakon?
Nah.
Ayuh.
Ambillah.
Tunjukkan bawah lidah.
Saya telefon pada pukul 11:30.
Rob, awak gila?
Jika ditangkap, sebulan lagi kita di sini.
Siapa peduli?
Sebulan saja. Kita boleh buat.
Ertinya 30 hari lagi saya tak dapat cium David.
Tolonglah.
Saya tak kenal awak di luar.
Apa maksudnya?
Saya ialah saya.
Hidup kita di luar amat berbeza.
Jadi?
Jadi, semuanya akan berubah.
Bagi awak, itu bagus.
Bagi saya, tak begitu bagus.
Saya tahu awak tak nak balik.
Tapi ia pasti lebih baik.
Awak dah baik.
Di sini dengan awak,
saya lebih baik.
Kita setaraf.
Makanan sama, pakaian sama…
peraturan sama, semua sama.
Di luar sana, saya cuma penagih dengan…
keluarga yang teruk.
Tiada kawan, tiada bakat.
Saya tak mahu kembali ke hidup itu.
Kadangkala saya rasa saya paling gembira di sini bersama awak.
Sejujurnya, saya mahu kita tertangkap
agar awak tak pergi.
Janganlah.
Awak perlu janji dengan saya.
Okey.
Janji awak akan datang melawat.
- Jangan mengarut. - Sungguh.
Awak mahu pujuk saya atau diri sendiri?
Baiklah, maaf atas kelakuan saya. Maafkan saya.
Saya janji.
Boleh saya bantu?
Dr. Ferguson ada? Saya Anthony, saya…
Cakap Anthony datang. Saya pesakitnya.
Kenapa dengan muka awak?
Awak tak patut datang.
Awak isterinya?
Ini bukan waktu yang sesuai.
- Tolong pergi. - Dia ada?
Kita tak boleh bercakap.
Awak tak apa-apa?
Dia yang buat?
Awak perlukan bantuan?
Saya boleh bantu.
Terima kasih.
Awak baik.
Kenapa dengan mata awak?
Saya terlanggar almari.
Almari?
Jangan. Saya tahu. Rupanya saja yang teruk, saya janji.
Baguslah,
nampak macam dipukul dengan kayu kriket.
Saya fikir…
kita tak perlu ke gim hari ini.
Apa yang berlaku?
- Ada kecederaan lain? - Tak.
Ia sangat bodoh sebenarnya.
Tak perlulah risau.
Boleh kita…
pergi ke taman?
Kita boleh berlari di luar.
Baiklah.
Dua puluh lima naik.
Dua puluh lima turun.
Kemudian lima puluh naik.
Tak mahu buat lagi.
Saya tak tahu betapa enaknya tidur lena.
Saya tahu awak boleh buat.
Saya tahu awak boleh kawal mimpi awak.
Bagaimana awak tahu?
Awak bersinar, Louise.
Sama seperti Rob.
Saya boleh baca orang.
Jadi…
Mana awak pergi?
Pintu awak bawa awak ke mana?
Saya ke rumah ibu saya,
ke bilik lama saya dan masuk ke katil saya untuk tidur.
Awak boleh pergi ke mana-mana.
Mana-mana dalam dunia.
Dengan sesiapa.
Saya cuma mahu tidur saja.
Saya rasa pelik membaca tentang
masa silam awak daripada orang lain.
Awak tak kisah?
Itu cerita lama.
Saya tahu membacanya lebih baik berbanding saya menjelaskannya.
Teruskan.
Awak perlu.
Awak mungkin mengubah hidup saya, Adele.
Apa gunanya kawan?
Mungkin nanti, awak pula bantu saya.
Selamat pagi.
Awak terlepas keseronokan tadi.
Ibu bapa Hawkins datang
dan kini mereka di pejabat Sharma bersama Dr. Ferguson.
Ada masalah dengan Anthony?
Mungkin.
Terima kasih.
Saya tak perlu cakap, tapi kami ambil serius tentang hal ini.
Anthony suka Dr. Ferguson. Dia takkan reka cerita.
Saya perlu tanya, kenapa Anthony pergi ke rumah Dr. Ferguson?
Saya janji kami akan siasat perkara ini.
Saya tahu anak saya ada masalah, tapi saya tak rasa dia tipu.
Bukan tentang hal begini.
Tak, dia takkan tipu.
Saya akan telefon.
Terima kasih banyak.
Terima kasih kerana berjumpa.
Boleh kami bantu apa-apa, Dr. Sharma?
Buat saja tugas seperti biasa, Sue. Terima kasih.
Mahu rujuk dia kepada siapa?
Awak pun tahu, saya perlu menjalankan tugas
untuk menyiasat tuduhan seperti ini.
Siasat?
Masalahnya di sini ialah seorang pesakit muncul di rumah saya.
Apa-apa pun yang jadi
dalam hidup saya tiada kaitan.
Walaupun begitu, David, ini tuduhan yang serius.
Apa yang awak perlu dengar?
Saya tak pukul Adele.
Telefon dia.
Saya tak sorok apa-apa. Saya akan diam di sini.
Helo, sayang.
Helo, Adele.
Ini Dr. Sharma.
Oh, Dilip. Sungguh memalukan.
Saya nampak nombor pejabat, saya fikir David.
Kekok rasanya, Adele, tapi…
Salah seorang pesakit David,
seorang pemuda bernama Anthony Hawkins,
dia cakap dia nampak David pukul awak.
Jadi saya perlu tanya,
suami awak ada pukul awak?
Maafkan saya,
saya tahu ia tak lucu tapi David takkan pukul saya.
Memang muka saya lebam, tapi ia salah saya.
Saya kemalangan di dapur.
- Pasti David beritahu awak. - Ya.
Awak sedang mendengar?
Tidak.
Tidak, saya sedang tunggu. Bil gas.
Operator lambat.
Saya rasa ini salah saya.
Kenapa pula?
Anthony datang ke rumah.
Saya tak mahu beri dia masalah.
Dia nampak terdesak.
Dia pasti dimarahi apabila datang ke rumah.
Tapi dia bukan masalah awak, Adele.
Dia tak boleh datang sesuka hati.
Tidak. Saya faham.
Tapi tiada apa-apa yang perlu dirisaukan kecuali kecuaian saya.
Terima kasih untuk masa awak.
Sekali lagi, minta maaf kerana bertanya.
Selamat tinggal.
Jadi, apa pendapat awak?
Cantik.
Kenapa tak beritahu saya tentang Anthony Hawkins?
Saya tak mahu budak itu dimarahi.
Dia perlukan awak.
Jadi kenapa dia cakap…
dia nampak saya pukul?
Awak beritahu saya, David.
Awak pakar psikiatri.
- Awak tak pernah jumpa dia? - Tak.
Saya tak pernah jumpa dia.
Tunjuk gubahan bunga yang awak suka sebelum saya menjerit.
Itu.
Awak nak ke mana?
Hai.
Teruk betul hari ini.
Saya perlu jumpa awak.
- Kita berjumpa setiap hari. - Bukan begini.
Kita tak boleh jadi diri kita.
"Kita" tak wujud, bukan?
Awak okey?
Awak pukul dia?
Awak tahu?
Tiada rahsia di pejabat itu.
Baik kita harap ada rahsia di pejabat.
Benarkah?
Awak fikir saya boleh buat begitu?
Saya tak tahu.
Awak mengelak setiap kali saya tanya.
- Apa patut saya fikir? - Tentulah saya tak pukul dia.
Dia kata dia buka almari dapur dan mukanya terhantuk.
Entah benar atau tidak, tapi saya tak pukul dia.
Saya tak percaya dia dan awak tak percaya saya. Tak guna.
Awak akan beritahu saya,
jika saya tak tanya?
Mungkin tidak.
Nak tahu kenapa saya mengelak?
Awak satu-satunya perkara baik dalam hidup saya
dan saya mahu asingkan awak daripada semua itu.
Apa maksudnya?
Nak saya pergi?
Saya nak awak selesaikan masalah awak
kerana saya menyayangi awak.
Ini…
Hubungan kita tak membantu, bukan?
Awak masih mencintai Adele?
- Dia masih mencintai awak? - Dia mencintai saya.
Walaupun tiada gunanya.
Awak tahu betapa buruk bunyinya itu?
Baliklah, David.
Balik dan selesaikan masalah.
Mungkin awak perlu kurang minum juga.
Satu, dua, tiga, empat, lima…
Makanan dah siap.
Awak tak patut ada.
Ya!
Saya benar-benar mencintai Adele.
Semuanya tentang dia.
Saya tak mahu pergi.
Saya akan terpisah dengannya.
Dia fikir Dr. David akan jaga dia.
Tidak.
Dia tak faham orang macam saya faham.
Adele dilindungi seumur hidupnya.
Tapi saya tahu kebenaran.
Seperti kejadian yang sebenarnya menimpa ibu bapa Adele.
Benarkah David memandu pada tengah malam untuk selamatkan dia?
Saya rasa itu bukannya kebetulan.
Tapi jika Adele fikir saya akan lupakan dia, dia salah.
Saya akan jaga dia
kerana saya pasti David takkan jaga.
Maafkan saya…
tentang malam tadi, saya tak patut susahkan awak.
Louise, tunggu. Tolonglah.
Saya benar-benar ambil berat…
tentang awak.
Saya fikir…
Saya selalu fikirkan awak.
Saya tak boleh tahan.
Saya seperti ada kehidupan lain dengan awak dalam fikiran saya
dan saya tak tidur malam kerana memikirkan
cara untuk bersama awak.
Bersama dengan bebas.
Saya tahu awak tak faham keadaan saya sekarang.
Tapi ada sesuatu yang saya perlu uruskan sendiri.
Saya tahu itu tak adil
dan awak tak perlu beri saya peluang, tapi…
Saya jatuh cinta dengan awak.
David.
Itu tak adil.
- Betul. - Apa saya nak buat tentang itu?
Saya tak boleh tentukan hidup awak.
Saya akan selesaikannya.
Betul.
Hai, Emma.
Hai, Puan Ferguson. Hai.
Saya nak cepat, tapi saya mahu lanjutkan keahlian tetamu
untuk kawan saya, Louise Barnsley.
Boleh awak aturkan dan hubungi saya di rumah nanti?
Sudah tentu.
Telefon selepas pukul enam.
Selepas pukul enam, tiada masalah.
Helo, Anthony.
Saya tak boleh jumpa Dr. Ferguson lagi,
disebabkan dakwaan saya.
Awak bertindak dengan berani, Anthony.
Saya berterima kasih.
Suami awak takkan suka.
Saya tak peduli tentang dia.
Awak pun tak patut peduli.
Dia tinggalkan awak.
Awak dah belikan?
Ya.
Saya tahu hal lain…
tentang dia.
Tapi…
awak takkan suka.
Apa kata awak beritahu saya?
Wah.
Dua puluh lapan.
- Simpan bakinya. - Terima kasih.
Saya tak percaya!
Ia sangat besar!
Itu mak cik saudara saya beberapa keturunan dahulu, Mak Cik Adele.
Saya dinamakan sempenanya.
Saya faham sebabnya.
Rupanya seperti awak.
Dia amat mencintai suaminya
yang curang dengan beberapa pembantu rumah.
Suaminya mati mengejut akibat serangan jantung
tapi dia selalu meluangkan masa di mur
dan menurut legenda,
ahli sihir ajar dia jampi untuk hentikan jantung suaminya.
Adele,
bingkai itu lebih bernilai daripada apartmen Ailsa.
Jika kita jual, saya boleh beli dadah seumur hidup.
Ini pula…
ialah bilik makan.
Semasa kecil, saya suka berdiri di sini
dan lihat pembantu rumah memotong rumput.
Sayang, beritahu pembantu rumah.
Ada cap jari di seluruh kristal ini.
- Nak pecat dia? - Ya.
Atur makan malam pada pukul tujuh. Ayam betina panggang.
Ini bilik mereka.
Mereka tak sedar pun.
Ayuh. Mari pergi.
Busuk baunya.
Permaidani ini hebat.
Ia daripada beruang.
Awak khayal.
Ada beruang di Scotland?
Tidak lagi.
Keluarga awaklah puncanya.
Awak bawa benda lain?
Ya.
Awak cuba berhenti?
Saya tak mahu.
Tak boleh buat di rumah.
Sorokkan sebelum David sampai.
Tunggu…
Dia akan datang?
Sabtu ini.
Setelah selesai kelas di universiti.
Awak tak beritahu saya.
Awak tak boleh bolot saya selamanya.
Mungkin tidak.
Tapi saya nak tanya soalan penting.
Okey.
Apa rasanya jadi sangat kaya…
dan sangat cantik?
Rasanya sunyi.
Baiklah…
mari kita tukar.
Saya akan beri apa-apa saja untuk rumah ini tanpa kawan.
Helo.
Helo, ini Encik Ferguson?
Ya, ini David Ferguson.
Helo, ini Emma memanggil dari gim.
Saya nak sahkan keahlian tetamu untuk Louise Barnsley.
Maaf…
Awak nak sahkan keahlian tetamu untuk siapa?
Louise Barnsley. Atas permintaan Adele Ferguson.
Helo?
En. Ferguson?
Siapa itu?
Mana telefon awak?
Telefon awak.
Siapa itu?
Saya.
Buka pintu.
Hei.
Apa…
Apa masalahnya?
Hei.
Awak dan Adele.
Sepanjang masa ini.
Awak tak cakap apa-apa.
Saya tak tahu caranya.
Bukan sengaja, saya terserempak dengannya di luar sekolah Adam.
Dia ajak minum kopi. Saya tak boleh menolak!
Kebetulan saja.
Awak tak beritahu dia yang kita kerja bersama?
Tak terfikir untuk beritahu?
- Gilakah awak? - Saya tak gila!
Betulkah? Bagi saya, awak memang gila!
Berambus, David!
Saya tak mahu jadi kawannya. Sungguh!
Tapi dia kesunyian, saya mengasihaninya.
Saya satu-satunya kawan dia. Satu saja. Kenapa?
Kita berjumpa sekali saja di bar.
Saya fikir tiada salahnya, tapi ia berubah.
Kita menjadi rapat.
Ia huru-hara. Saya tahu.
Oh, Tuhan.
Begitu banyak penipuan.
Saya tak tipu! Saya cuma tak beritahu.
Ingatkan saya boleh percaya awak.
Tentang kecurangan awak?
Tentang itu?
Awak risau tentang apa, David?
Risau saya akan bantu dia?
Suruh dia maki awak apabila awak telefon untuk periksa dia?
Apa yang dia ceritakan?
Tiada apa-apa. Selain daripada dia mencintai awak, tapi saya nampak.
Awak bermain dengan fikirannya. Dia sangat menakuti awak.
Awak fikir saya seteruk itu?
Saya rasa saya pun teruk sekarang.
Saya jadi orang yang saya benci kerana awak.
Awak nak saya rasa bersalah kerana berkawan dengannya?
Saya rasa bersalah tentang awak.
Jatuh cinta dengan awak.
Saya buat terhadapnya seperti orang buat terhadap saya. Adele tak buat salah.
Jangan sesekali fikir awak boleh faham perkahwinan saya.
Awak takut apa, David?
Takut saya tahu rahsia awak?
Apa yang awak fikir awak tahu?
Awak dapat duitnya.
Awak dipecat.
- Apa? - Esok…
awak beri notis berhenti kepada Dr. Sharma.
- Saya tak kisah tentang sebabnya… - David.
Awak boleh reka cerita. Itu mudah untuk awak.
Jika awak beritahu dia tentang kita,
saya akan tunjuk ini.
Jauhkan diri daripada saya.
Jauhkan diri daripada Adele.
Kami bukan urusan awak.
Awak faham?
Seperti saya cakap tadi, saya minta maaf…
atas notis yang singkat ini, tapi…
saya ada masalah keluarga yang perlu diuruskan segera.
Maafkan saya, Louise.
Apa boleh saya bantu?
Tiada apa-apa.
Jika awak ingin bercakap…
atau apa-apa pun,
janji awak akan telefon saya
atau Dr. Ferguson.
Betul tak, David?
Sudah tentu.
Apa-apa saja.
Mari kita…
anggap ini sebagai cuti panjang.
Ya?
Apa?
Kami cari pekerja sementara untuk gantikan awak
dan saya akan hubungi awak sebulan lagi untuk periksa.
Boleh?
Awak pekerja yang baik.
Saya tak boleh lepaskan awak semudah itu.
Okey?
Maafkan saya.
Sayang.
Awak pasti tak boleh beritahu saya apa yang berlaku?
Saya akan rindu awak.
Sungguh.
Semoga berjaya, Louise.
Apa yang berlaku?
Tak boleh beritahu?
Louise.
Helo?
Adele?
Adele!
Celaka!
Adele.
Hei!
Adele?
Syukurlah.
Adele?
Adele? Sedarlah. Ayuh.
Celaka.
Louise!
- Awak basah kuyup. - Ya.
Awak tak jawab. Saya nampak awak dan fikir…
Awak perlukan tuala.
Jangan bergerak.
Ya Tuhan. Saya ingat awak dah mati.
Kenapa awak datang?
Itu tak penting sekarang.
Mari kita minum kopi dulu.
Ya?
Pegang saya. Ayuh.
Saya tak percaya David pecat awak.
Maafkan saya.
Kenapa tak beritahu dia yang saya tak benarkan awak cakap?
Saya dah berjanji.
Awak simpan rahsia kita.
Saya cakap dengannya.
Saya jelaskan.
Saya takkan kembali jika dia merayu pun.
Saya tahu awak fikir David baik, tapi…
awak perlu tahu.
Ada sebab lain David pecat saya.
Kami telah…
Maaf, apa?
Apa yang awak ambil?
Di mana, Adele?
Di sana?
David beri kepada awak?
Ya.
Untuk keresahan saya.
Ini ubat anti-psikotik dan sedatif yang kuat.
Dah berapa lama dia suruh awak ambil?
Lama juga.
Saya tak selalu ambil.
Kadangkala dia perhatikan dan saya tiada pilihan.
Macam pagi tadi.
Kami bukan begini dahulu.
Bila ia bermula?
Selepas Brighton.
Apa berlaku di Brighton?
Dia ada hubungan sulit.
Marianne.
Dia memiliki kafe kecil berhampiran pejabatnya.
Dia namakannya Kafe Cozy.
Selesa tempatnya.
Mereka memang selesa.
Bila ia terjadi?
Sebelum berpindah ke sini.
Rumah ini sepatutnya jadi permulaan baharu kami.
Kononnya.
Kenapa tak tinggalkan dia?
Ia tak semudah itu.
Walaupun saya mahu,
disebabkan masalah dan masa silam saya…
Dia ada fail tentang saya.
Semua yang dia perlukan untuk buat saya nampak gila.
Itu jaminan untuknya.
Dia pakar psikiatri.
Saya cuma isterinya yang gila.
Saya tahu kebenarannya.
Saya tak boleh libatkan awak lagi.
Ia tak adil.
Dia tak boleh tahu awak datang.
Tak perlu jadi begini.
Mungkin benar saya gila.
Saya cuma nak David mencintai saya lagi.
Seperti dahulu.
Atau mungkin…
awak perlu pertimbangkan…
bahawa David bukan lelaki yang awak sangkakan.
Saya menakuti tempat ini semasa kecil.
Saya selalu tak dibenarkan ke sini
hingga saya bermimpi ada raksasa cuba keluar dari bawahnya.
Tak nampak pun dasarnya.
Boleh rasa kesejukannya.
Ia menyeramkan.
Semasa di Westlands,
saya bermimpi menangis kesedihan hingga air mata memenuhinya.
Awak rasa lebih baik?
Sedikit.
Tapi apabila bangun, mimpinya hilang dan dunia masih nyata.
Kalaulah saya boleh pulihkan.
Awak pulihkan.
Awak di sini.
Saya amat gembira awak datang.
Saya suka tempat ini.
Saya nak duduk di sini selamanya.
Mungkin saya boleh halau raksasa itu.
Masuklah, David.
Jangan mengarut.
Awak pasti awak tak tahu siapa Louise?
Semasa bertemu dia?
Bagaimana nak tahu?
Kita semua tinggal di sini.
Ia cuma kebetulan.
Satu lagi.
- Apa? - Satu lagi kebetulan.
Terlalu banyak kebetulan, Adele.
Hidup memang begitu.
Banyak perkara berlaku, awak lalui dan teruskan hidup.
Awak perlu teruskan hidup.
Jika awak risaukan perkara silam yang tak boleh diubah,
awak boleh jadi gila.
Ia tiada erti bagi awak.
Itu tak benar.
Bagi saya, saat itu menunjukkan betapa awak mencintai saya.
Ia bukan kenangan yang buruk.
Tiada siapa tahu.
Tiada siapa akan tahu.
Mungkin mereka patut tahu.
- Lihatlah kita. - Awak yang tak lupakannya.
Awak nak biar ia musnahkan kita.
Ia takkan membantu, David.
Percayalah.
Saya akan buat teh pudina untuk kita.
Ia akan bantu awak tidur.
Saya akan baiki keadaan, David.
Lihatlah nanti.
Terjemahan sari kata oleh Liyana Osman